Top Stories

ავტორი: სალომე ნოზაძე

„ვერსია“ აგრძელებს შიდა ქართლის ერთ-ერთ სოფელში მომხდარი საზარელი დანაშაულის ფაქტის გამოძიებას - შეგახსენებთ, რომ 13 წლის გოგონა 53 წლის პაპას გაუპატიურებაში ადანაშაულებს და ჩვენებაში აცხადებს, მამის მამა მასზე სისტემატურად ძალადობდა. „ვერსიამ“ ამ საქმეზე ჟურნალისტური გამოძიების ფარგლებში არაერთი სტატია მოამზადა,თვეების მანძილზე ვაგროვებდით ინფორმაციას და კვლავ ვაგრძელებთ ამ სკანდალური ამბის გამოძიებას.

„ვერსიამ“ გაარკვია, რომ ბაბუას, რომელსაც შვილიშვილის გაუპატიურება ედებოდა ბრალად, 16-წლიანი თავისუფლების აღკვეთა მიესაჯა. გთავაზობთ ბრალდებულის ადვოკატ ზურაბ თოდუას კომენტარს:

„შოკში ვართ ყველა. ეს გადაწყვეტილება, რაც მოსამართლემ მიიღო, არის სრულიად გაუგონარი და დაუსაბუთებელი. ბრალდებული ყველა ბრალდებაში ცნო დამნაშავედ და 16 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა. ბრალდებლს აქვს სამი სამედიცინო ექსპერტიზა ჩატარებული, რომლითაც დგინდება, რომ რა ბრალიც აქვს წარდგენილი, ფიზიკურად ვერ განახორციელებდა. დაზარალებული ბავშვი, რომელიც ჰყვება, რომ გაუპატიურებულია 60-ჯერ, არ დასტურდება სამხარაულის სასამართლო სამედიცინო ექსპერტიზის დასკვნით და დაზარალებლის მთლიანი ჩვენება მხოლოდ ვიღაცის დარიგებულია, რადგან ის, რასაც ეს ბავშვი ამბობს, წარმოუდგენელია ბრალდებულის ჯანმრთელობის მდგომარეობის გათვალისწინებით. აქედან გამომდინარე, ეს ბავშვი არის მკაცრად დარიგებული, ვიღაცას აქვს სერიოზული ინტერესი ამ ადამიანის მიმართ. ჩვენ ყველაფერს ვაკეთებთ იმისთვის, რომ ეს მოსამართლე ქართული სამართლის ისტორიიდან წაიშალოს. ეს პრაქტიკა, რაც მან დაამკვიდრა, არის სრულიად გაუგონარი, არათუ ევროპული კანდიდატობისკენ მიმავალი ქვეყნისთვის, არამედ სადაც ვართ, იქაც არ დაგვტოვებენ ამ განაჩენით. ვერ წარმოუდგენია ვერავის, პროკურორიც კი გაოცებული იყო. 4 ექსპერტიზის დასკვნით დადასტურებულ ფაქტობრივ გარემოებას როგორ აუარა გვერდი და როგორ აპირებს ამ გამამტყუნებელი განაჩენის დასაბუთებას, არ ვიცი. ველოდებით ამ დასაბუთებულ განაჩენის დასაბუთებას და სავარაუდოდ, ათ დღეში უნდა მოგვცეს. აქედან გამომდინარე, ჯერჯერობით მხოლოდ ვარაუდის საფუძველზე შემიძლია, ვთქვა, იმის დასაბუთებას, რაც ამ ადამიანმა დაადგინა გამამტყუნებელი განაჩენის სახით, საქმეში არსებული ფაქტობრივი გარემოებებით ვერ შეძლებს. ეს მხოლოდ შეუძლია მონა რეჟიმში მყოფ მოსამართლეს.

ვაპირებთ, გავასაჩივროთ ეს განაჩენი არამარტო სააპელაციო სასამართლოში, არამედ ამ მოსამართლის პასუხისგებაში მიცემის საკითხიც უნდა დადგეს. მოსამართლე ვერ ერკვევა სასამართლო სამედიცინო ექსპერტიზის დასკვნაში, რომელიც პირდაპირ ამბობს, რომ ბრალდებულს არ აქვს სექსუალური პოტენცია წლების მანძილზე. ვერ ერკვევა იმაში, რომ საქალწულე აპკის მთლიანობის დარღვევა შესაძლებელია მხოლოდდამხოლოდ ჯანმრთელი სექსუალური პოტენციის მქონე მამაკაცისგან. მოსამართლე უნდა დაისაჯოს იმისთვის, რომ ასეთი დაუსაბუთებელი გადაწყვეტილება მიიღო. ბრალდებული არაფერს ამბობს, ჯერჯერობით, არ ელოდა მსგავს განაჩენს.“

ვერსიააგრძელებს შიდა ქართლის ერთ-ერთ სოფელში მომხდარი საზარელი დანაშაულის ფაქტის გამოძიებას - შეგახსენებთ, რომ 13 წლის გოგონა 53 წლის პაპას გაუპატიურებაში ადანაშაულებს და ჩვენებაში აცხადებს, მამის მამა მასზე სისტემატურად ძალადობდა. „ვერსიამამ საქმეზე ჟურნალისტური გამოძიების ფარგლებში არაერთი სტატია მოამზადა და კვლავ ვაგრძელებთ ამ სკანდალური ამბის გამოძიებას. შეგახსენებთ, რომ აღნიშნული საქმის განხილვა სასამართლოში უკვე რამდენიმე თვეა, გრძელდება და შეიძლება ითქვას, რომ დასკვნით ეტაპზე გადადის, რვა ივლისს შესაძლოა საბოლოო განაჩენი დადგეს. „ვერსია“ ბრალდებულის ადვოკატ ზვიად თოდუას ესაუბრა:

„მორჩა ყველა მტკიცებულების გამოქვეყნება და მოწმეების დაკითხვა, რვა ივლისს არის ჩემი საბოლოო დასკვნის წარდგენა. პროკურორი მოითხოვს, იგივე მუხლებით, რაც ჰქონდა შეფარდებული ბრალდებულს, გამამტყუნებელი განაჩენის მიღებას. მიუხედავად იმისა, რომ ყველა ექსპერტიზით დასტურდება, ბავშვი გაუპატიურებული არ არის და ასევე ყველა ექსპერტიზის დასტურდება, რომ ბრალდებულს ჰქონდა იმპოტენცია და ფაქტობრივად, ვერ შეძლებდა მსგავსი ქმედების ჩადენას. ბრალდებულის ყოფილი მეუღლეც დაიკითხა სასამართლოზე, რომელმაც თქვა, რომ 2008 წლიდან განქორწინების მიზეზიც სწორედ ეს გახდა, რადგან ქმარი ექიმთან არ მიჰყვებოდა. საბოლოო განაჩენი შესაძლოა, 8 ივლისს გამოცხადდეს. ბრალდებული, როგორც მოგეხსენებათ, ცუდად იყო, მას ჩაუტარდა გულის სერიოზული ოპერაცია და ახლა თავს კარგად გრძნობს. ბრალდებულმა გუშინ მისცა თავიდან ჩვენება და დეტალურად ყველა კითხვას უპასუხა და ფაქტობრივად, დარჩა ერთადერთი მოქმედება, დასკვნითი სიტყვა, რომელსაც ახლა ვამზადებ და რვაში წარვდგები სასამართლოს წინაშე“ - ზურაბ თოდუა

 

ავტორი-სალომე ნოზაძე

ავტორი-სალომე ნოზაძე

ვერსიააგრძელებს შიდა ქართლის ერთ-ერთ სოფელში მომხდარი საზარელი დანაშაულის ფაქტის გამოძიებას - შეგახსენებთ, რომ 13 წლის გოგონა 53 წლის პაპას გაუპატიურებაში ადანაშაულებს და ჩვენებაში აცხადებს, მამის მამა მასზე სისტემატურად ძალადობდა. „ვერსიამამ საქმეზე ჟურნალისტური გამოძიების ფარგლებში არაერთი სტატია მოამზადა და კვლავ ვაგრძელებთ ამ სკანდალური ამბის გამოძიებას. შეგახსენებთ, რომ აღნიშნული საქმის განხილვა სასამართლოში უკვე რამდენიმე თვეა, გრძელდება. როგორც ჩვენთვის ცნობილი ხდება 12 ივლისს ბრალდებულს წინასწარი პატიმრობის ცხრა თვე გადის, რაც იმას ნიშნავს, რომ თუ არ დადგა გამამტყუნებელი განაჩენი, ბრალდებული გათავისუფლდება წინასწარი პატიმრობიდან. გთავაზობთ ბრალდებულის ადვოკატის კომენტარს :

„ბრალდებულს ხუთი დღის წინ დაუდგინდა გულის ძალიან მძიმე დიაგნოზი, რაც სასწრაფო ოპერაციას გულისხმობს. ამის გამო 17-ში ჩანიშნულ სხდომაზე პატიმარი ვერ მოიყვანეს. მიუხედავად იმისა, რომ მქონდა წარმოდგენილი ფორმა ნომერი ასი და მოთხოვნა, რომ გადაედოთ სხდომა და ჩაეტარებინათ ოპერაციის შემდეგ, მოსამართლემ ეს არ გაითვალისწინა და ბრალდებული მაინც მოიყვანეს ონლაინ სხდომაზე.

ეს ადამიანი არის მეორე ჯგუფის ინვალიდი, ყავარჯნების გარეშე გადაადგილება არ შეუძლია.  გვაქვს ექიმის ცნობა, რომ მას აქვს ტაქიკარდია და დაუყოვნებლივ ოპერაციას საჭიროებს. მიუხედავად ასეთი დიაგნოზისა, ექიმის მითითებით დღესაც არ მოიყვანეს ბრალდებული სხდომაზე და ისევ ონლაინ ჩართვას დაესწრო. ბრალდებულს ონლაინ სხდომაზე მისვლაც უჭირს, რადგან არ აქვთ ადაპტირებული გარემო და პირობები. ბრალდებულმა უნდა გაიაროს 300-350 მეტრი ფეხით, უნდა ავიდეს მესამე სართულზე  და დაესწროს ონლაინ სხდომას. ეს მისთვის ადამიანის უფლებათა ეროვნული კონვეციის პირდაპირი წამების მოპყრობის ტოლფასია, რამეთუ წამებად ითვლება ნებისმიერი მოქმედება, რომელმაც შეიძლება პატიმარს ზიანი მიაყენოს. მე დავაყენე შუამდგომლობა ონლაინ სხდომის შეწყვეტის შესახებ, რომელიც უკვე გაუქმებულია. მოსამართლემ დღეს გაიზიარა ჩემი შუამდგომლობა და სხდომა გაგრძელდება ბრალდებულის საკანში. შესაძლოა ბრალდებულს რამდენიმე დღეში ჩაუტარდეს ოპერაცია.“

 

 

 კანონის უზენაესობა და უფლებების დაცვა დემოკრატიული სახელმწიფოს ერთ-ერთი მთავარი ფუნდამენტია. ადამიანის უფლებების დაცვის სადარაჯოზე კი დგანან ადამიანები, რომელთაც პროფესიად ადვოკატობა აირჩიეს და ზოგჯერ ურთულეს ვითარებაში უწევთ სამართლიანობის მიღწევა, დაცვისქვეშმყოფის უდანაშაულობის დამტკიცება.

გთავაზობთ ინტერვიუს საქართველოში არაერთი გახმაურებული საქმის ადვოკატ ტარიელ კაკაბაძესთან, რომელსაც პროფესიულ პრაქტიკაში არაერთი გამამართლებელი განაჩენი უზეიმია. მათგან ბოლო დასამახსოვრებელი .. გუდაურის საქმეზე მერაბ კობიაშვილის ნაფიც მსაჯულთა მიერ გათავისუფლება გახლდათ.

ადვოკატი ტარიელ კაკაბაძე საქართველოს ადვოკატთა ასოციაციის აღმასრულებელი საბჭოს წევრი, საქართველოს ადვოკატთა გაერთიანების დირექტორი და ქართულ-ამერიკული სამართლის აკადემიის დირექტორია და აღნიშნულ პროფესიაზე საკუთარი გამოცდილების შესახებ „ვერსიას“ ესაუბრა:

 

_ ბატონო ტარიელ, საინტერესოა, რატომ გადაწყვიტეთ სამართლის სამყაროში მოღვაწეობა, კერძოდ კი - ადვოკატობა?
_ ადვოკატები, ძირითადად, უბრალო ადამიანებს ვიცავთ, რომელთა მიმართაც სახელმწიფო ინსიტუტები ძალაუფლებას იყენებს. ხანდახან ამ ადამიანებს არ შეუძლიათ, საკუთარი სიმართლე დაიცვან. არაერთი უდანაშაულო ადამიანი მინახავს, რომელიც ვერ ბედავს საკუთარი სიმართლისთვის ბრძოლას. ბედნიერებაა, როდესაც იცავ სუსტს ძლიერისგან და სიმართლის გამარჯვებაში შენი წვლილი შეგაქვს.

_ რა არის აუცილებელი იმისთვის, რომ დაცვისქვეშმყოფი გამართლდეს, ანუ სასამართლო საქმე მოიგოთ?

_ საქმის მოსაგებად საკმარისი არ არის ადვოკატის კვალიფიკაცია. ადვოკატის პროფესია მოითხოვს ხასიათის სიმტკიცეს, ბრძოლისუნარიანობას. როდესაც გრძნობ დასაცავი პირის ტკივილს, გადარდებს მისი ბედი, მხოლოდ მაშინ ხდები მისი ეფექტური დამცველი.

_ საინტერესოა, არსებობს თუ არა ადვოკატი, რომლის მუშაობის სტილიც თქვენთვის სამაგალითოა?

_ მსოფლიოში უამრავი ადვოკატია, ვინც დაცვის ხელოვნება მაღალ დონეზე აიყვანა. ზოგი გამორჩეული იყო ჯვარედინი დაკითხვის უნარ-ჩვევებით, ზოგი - დასკვნითი სიტყვით და ა.შ. გამოვარჩევდი F. Lee Bailey-ს ჯვარედინი დაკითხვის ტექნიკას, Johnny Cohran-ის დასკვნითი სიტყვებს, ასევე მომწონს Gerry Spence-ის შესავალი სიტყვები, რომლითაც ის ნაფიც მსაჯულებზე უდიდეს ეფექტს ახდენდა. გამორჩეული დასკვნითი სიტყვები ჰქონდა ასევე პროკურორ Vincent Bugliosi-ს, რომელსაც კარიერაში არც ერთი საქმე არ წაუგია.

რთულია, კონკრეტული სტილზე ისაუბრო. თუ გინდა, გამოიმუშავო „საუკეთესო სტილი“, უნდა ეცადო, რომ ყველა ასეთი ადვოკატისგან აიღო ის, რაც მათ საუკეთესოდ გამოსდით, თუმცა არ უნდა დაკარგო ინდივიდუალიზმი. ეს ყველაფერი უნდა შეუთავსო შენს ინდივიდუალიზმს.

_ გასაგებია... ქართველ ადვოკატებზე რას იტყოდით?

_ დღეს ქართული ადვოკატურა ისეთი ძლიერია, როგორც არასდროს. „ადვოკატთა ასოციაცია“ ძლიერდება ახალგაზრდა, თანამედროვე აზროვნების მქონე ადვოკატებით.

ასევე, აუცილებელია, გვახსოვდეს კოლეგები, რომლებიც ურთულეს პერიოდში, საკუთარი თავისუფლების რისკის ფასად, იცავდნენ ადამიანთა უფლებებს. მათი ღვაწლი არ უნდა დაგვავიწყდეს. ეს ადვოკატები ჩემთვის საამაყო არიან.


_ არსებობს თუ არა თქვენთვის გარკვეული სტანდარტი  -  ტაბუდადებული ბრალდება, ოდესაც ბრალდებულს არ დაიცავთ?
_ ადვოკატის პროფესიის ერთ-ერთი მთავარი ღირსება არის არჩევანის თავისუფლება. ადვოკატი თავად ირჩევს, ვინ დაიცვას, რომელ საქმეში ჩაერთოს და ა.შ.

თუ არ გჯერა, რომ ღირსეულ საქმეს აკეთებ, ვერ იქნები დამაჯერებელი. არადამაჯერებელი ადვოკატი წარმატებას ვერ მიაღწევს. საქმე რომ მოიგო, მაქსიმალურად დაცლილი უნდა იყო ყოველგვარი სიყალბისგან.

_თქვენს კარიერაში ყველაზე დიდი გამარჯვება და გამოტანილი გამამართლებელი განაჩენი რომელ საქმეს უკავშირდება?

_ ამ კითხვაზე ასეთი პასუხი მაქვს - ხომ არის შემთხვევა, როცა უყურებ ძალიან საინტერესო ფილმს და ეს ფილმი გგონია ყველაზე კარგი, რომელიც ოდესმე გინახავს? - მაგრამ შემდეგ სხვა ფილმი მოგეწონება და იმ ფილმის შთაბეჭდილების ქვეშ ხარ, შესაბამისად, ეს გგონია საუკეთესო. იგივე შეიძლება, ითქვას საქმეებზეც. ყოველთვის ის საქმე მგონია ყველაზე საინტერესო და საამაყო, რომელიც ბოლოს დავასრულე.

_ 2021-22 წლებში წარმატებით დაასრულეთ ყველა გახმაურებული საქმე, რომელ მათგანს გამოყოფდით?

_ ჩემთვის ყველა საქმე მნიშვნელოვანი და რაღაცით განსაკუთრებულია. ზოგადად, საზოგადოება ადვოკატს იცნობს გახმაურებული საქმეებით, თუმცა ხშირად ისეთი საქმეები უფრო რთული და საინტერესოა, რომელიც საერთოდ არც კი ხმაურდება.

_  საინტერესოა, ყოფილა თუ არა პოლიტიკა განმაპირობებელი საქმის წარმოებისა?

_ მქონია საქმეები, სადაც გამოკვეთილა რომელიმე პოლიტიკური ძალის ინტერესი. ერთი რამ შემიძლია, ვთქვა - საქმეში თუ პოლიტიკური ინტერესები ერთვება, ძალიან რთულია, სიმართლეს გაამარჯვებინო. სამართალმა რომ იზეიმოს, ის მაქსიმალურად თავისუფალი უნდა იყოს პოლიტიკისგან.

_ რას ურჩევდით აბიტურიენტებს, რომლებსაც სამართლის სფეროში აქვთ გადაწყვეტილი სწავლა და შემდეგ საქმიანობა?

_ ყველას ვურჩევ, აირჩიონ ისეთი პროფესია, რომელიც ყველაზე კარგად შეესაბამება მათ ხასიათს. არის შემთხვევები, როდესაც ადამიანი აბარებს ადვოკატის გამოცდებს, გადის სტაჟირებას და შემდეგ ხვდება, რომ თურმე ეს არ ყოფილა მისი მოწოდება.

თუ შენი პროფესიით სიამოვნებას ვერ იღებ, სერიოზულ წარმატებაზე ფიქრიც კი წარმოუდგენელია.

 

 

 

ავტორი: ია გრიგალაშვილი

ქართული  სამზარეულო ერთ-ერთი უმდიდრესი და უნიკალურია მთელ მსოფლიოში.  ქართველი პროფესიონალი შეფ-მზარეულების შესახებ საუბარი კი მას შემდეგ დაიწყო, რაც მედიაში სხვადასხვა კულინარიული შოუები გამოჩნდა. საზოგადოების უმრავლესობამ ბევრი მათგანი სწორედ ტელეეკრანებიდან გაიცნო და საკმაო პოპულარობა და სიყვარულიც მოიპოვეს. ერთ-ერთი მათგანი გახლავთ წარმატებული შეფმზარეული გურამ ბაღდოშვილი, რომელიცსამზარეულოს ომებისჟიურის წევრი იყო, ახლა კი საქართველოს სხვადსხვა კუთხეში აქტიურ კულინარიულ საქმიანობას ეწევა. მას კვების ობიექტებთან ერთად კახეთში საკუთარი მეურნეობა აქვს, რამდენიმე თვის წინ კი, 1 მლნ ევროს ინვესტიციით, ბათუმშიალიანს ჯგუფთან“ ერთადგანსხვავებული კონცეფციის რესტორანი გახსნა.  „ვერსიაქართული კულინარიისა და  სარესტორნე ბიზნესი პრობლემებზე გურამ ბაღდოშვილს ესაუბრა.

 

-გურამ, რატომ გადაწყვიტეთ ბათუმში  რესტორნის გახსნა და ერთდროულად როგორ უმკლავდებით ამდენ საქმეს?

_ვმუშაობ აისიდან დაისამდე, კახეთიდან აჭარამდე. კახეთში მაქვს ფერმა, ვაწარმოებ სხვადასხვა ტიპის სოფლის ნობათს და ვამარაგებ ჩემს რესტორნებს, რათა კერძები  ხარისხიანი პროდუქტებისგან დავამზადოთ. პერიოდულად ჩამოვდივარ თბილისში. აჭარაში მყავს კარგი მეგობრები და პარტნიორები, მათთან ერთად წამოვიწყე ეს არაჩეულებრივი საქმე. აქ ნამდვილად საჭირო იყო მაღალი კლასის ზღვის პროდუქტების რესტორანი. გვაქვს შერეული სამზარეულო, არა მხოლოდ თევზის, არამედ აზიური, ტაილანდური, ვიეტნამური, ქართული და ა.შ. ეს არ არის ექსკლუზიურად მხოლოდ თევზის რესტორანი.

_ მაღალი კლასის რესტორანშიც ალბათ ფასებიც შესაბამისია, ქართველები უფრო მოდიან კერძების დასაგემოვნებლად თუ  უცხოელები?

_ყოველთვის ვცდილობ, ქართველი სტუმრებისთვის ვიმუშაო, აქცენტი მათზე უფრო მაქვს აღებული. ყველას მოსვლა მიხარია, მაგრამ უფრო ქართველის, რადგან ჩვენს ბაზარზე ვარ ორიენტირებული და პირველ რიგში ვცდილობ, ჩემი ქვეყნის მოქალაქეები დავაკმაყოფილო. უცხოელებს რომ ვანიჭებდე უპირატესობას, ევროპაში წავიდოდი და იქ ვიმუშავებდი. მინდა ჩემ ქართველ სტუმარს ვასიამოვნო და ვასწავლო, როგორია გემრიელი გასტრონომია.

_როგორ ფიქრობთ, რამდენად მოწესრიგებულია სარესტორნე ბიზნესი საქართველოში, იღებენ თუ არა მომხმარებლები შესაბამის მომსახურებასა და კერძებს?

_ახლაც ამ თემაზე ვსაუბრობდი მეგობართან, თუ რა რთულია პერსონალთან კომუნიკაცია. ბევრ რესტორანში დამფუძნებელი თავად არის ჩართული საქმეში და ყველაფერი კარგად მიდის, თუმცა სადაც უბრალოდ დაქირავებული პერსონალია და ფინანსურ მოგებაზეა ორიენტირებული, იქ ვერანაირად იქნება კეთილსინდისიერება.

მხოლოდ გასტრონომიული გამოცდილება არ არის საკმარისი რესტორნის გასახსნელად, მენეჯერისა და ფინანსისტის ცოდნაც საჭიროა. თუ კარგი მარკეტინგი არ გაქვს, ძალიან რთულია ბიზნესი დაიწყო. ამას სჭირდება მოთმინება და ბრძოლა, თუ ყველა პრობლემას გაუძლებ რასაც ცხოვრება წამოგიყენებს და დაბრკოლებებს გადალახავ, გააგრძელებ მუშაობას, თუ არადა - არაფერი გამოგივა. 1 წლის განმავლობაში 100 რესტორანი იხსნება და 99 იკეტება.

უპატრონოდ არის მიტოვებული ეს სექტორი, აქედან გამომდინარე, რესურსი ძალიან ცოტაა, სერვისი კი უარესი. პროფესიონალიზმზე ზედმეტია ლაპარაკი, ბევრ ადამიანს ექსპლუატაციაში ჰყავდა კადრები, მაგრამ რაც მიტანის (გამოძახების) სერვისი გაჩნდა, მას შემდეგ აირია ყველაფერი. სიცოცხლის ფასად შეუძლიათ იარონ დღე და ღამე, რადგან ამ სისტემაში მომუშავე ადამიანებს ორმაგი ხელფასი აქვთ და თავიანთი თავის უფროსები თავად არიან.

_ანუ რთულია კარგი მზარეულებისა და პერსონალის მოძიება?

_რა თქმა უნდა, სულ ამ ადამიანების ცვლასა და ძიებაში ვარ. ვიღაცას ვასწავლით რაიმეს, მალევე მიდის და ცდილობს, საკუთარი ბიზნესი წამოიწყოს ან სხვა ქვეყანაში წავიდეს. ჩემი გუნდიდან ორი ახლახანს ამერიკაში წავიდა, ერთი საფრანგეთში მიდის, ერთი - გერმანიაში. ხომ წარმოგიდგენიათ, რას ნიშნავს გუნდში 4 ადამიანის დაკარგვა. ძალიან მძიმეა, მაგრამ ვიმუშავებთ, სხვა გზა არ გვაქვს. კონცეპტუალური რესტორნის შენახვა ძალიან რთულია, დიდი რესურსი და 24/7-ზე შრომა სჭირდება.

_სახელმწიფო ან კერძო სექტორიდან თუ გაქვთ რაიმე ხელშეწყობა ან ბიზნეს შეღავათები?

_ხელშეწყობაზე ზედმეტია ლაპარაკი. პანდემიამდე თითქოს კარგ გზაზე იდგა ეს სფერო, შემდეგ „ავჯანყდით“ და ყველას ვეუბნებოდით, რომ თუ არ მივხედავდით ამ სექტორს, დაიღუპებოდა. ჩვენი პროგნოპზი ახდა. სარესტორნე სფეროში არის სრული ქაოსი, მარტო ხელფასებზე არ არის საუბარი, პროფესიონალების დიდი გადინებაა, იმ კატეგორიის, რომლებმაც მიაღწია რაღაც დონეს და ახლა სხვა ქვეყნებში მიდიან. ყველა სექტორში არის კადრების ნაკლებობა, კომუნიკაცია და ა.შ. რაც ხელს უშლის, ჩვენს ქვეყანაში ეკონომიკის და ბიზნესის განვითარებას.

_გურამ, თქვენ ერთ-ერთ კულინარიულ შოუში ჟიურის წევრი იყავით, რატომ წამოხვედით „სამზარეულოს ომებიდან“?

 _„სამზარეულოს ომებიდან“ მეტწილად დროის ნაკლებობის გამო წამოვედი. ასევე, ცოტა ფორმატი შეიცვალა გადაცემამ და ჩემთვის შინაარსი დაკარგა. ყოველთვის მინდოდა გასტრონომიის განვითარება და მხოლოდ ამაზე მქონდა აქცენტი. დროის ნაკლებებობის გამო ჩემი ძველი გადაცემებიც კი არ მინახავს.

_ადევნებთ თუ არა თვალს, ამჟამად მიმდინარე  კულინარიულ შოუებს და თუ გყავთ ფავორიტი მონაწილე?

__არა, სამწუხაროდ, დრო არ მაქვს. გამიგია, რომ არსებობენ კარგი ახალგაზრდა მზარეულები, მაგრამ შოუ-გადაცემების მოყვარული არ ვარ, უფრო საგანმანათლებლო მომწონს.

_ქართულ სამზარეულოზე ვისაუბროთ, რა როლი უკავია გასტრონომიულ სფეროს ჩვენს კულტურულ თვითმყოფადობაში?

_საქართველოში არის 4 მთავარი არტერია, ეს არის ეთნოგრაფია, პოლიფონია, ქორეოგრაფია და კულინარია. ეს ოთხეული ქართული კულტურის ცენტრალური არტერიებია. ამას თუ ვერ გავუფრთხილდით, რა თქმა უნდა, წინ ვერ წავალთ. ჩვენ პატარა ქვეყანა ვართ, თუ გასტრონომია და სოფლის მეურნეობა არ განვითარდა, ტურისტები, მარტო ძველი თბილისის სანახავად არ ჩამოვლენ. მათ ყველანაირად მაღალ დონეზე უნდა დავხვდეთ. ავსტრალიამ ღვინის განვითარებაში უდიდესი ინვესტიცია ჩადო და კოსმიური სისწრაფით გაგვისწრო, როცა ჩვენ 8 ათასი წელია უკვე ღვინოს ვამზადებთ და ერთ ადგილას ვბაჯბაჯებთ.

_როგორ უნდა განვავითაროთ ეს სფერო, რომ მეტი ტურისტი მოვიზიდოთ და ეკონომიკური მდგომარეობაც გავაუმჯობესოთ?

_უფრო მეტი უნდა იმუშაოს მთავრობა ამ დარგში. მეტ ადამიანს მოუსმინოს, კონფერენციებს და შეხვედრებს ატარებდნენ. მეტი ინვესტიცია იდებოდეს და საგანმანათებლო სივრცეები იხსნებოდეს. მოწვეული შეფები უნდა ჩამოიყვანონ და მენეჯმენტი გააუმჯობესონ. დუბაი ააშენეს ქვიშაზე, არაფრისგან შექმნეს ამხელა ქალაქი. ჩვენ ძალიან დიდი რესურსი გვაქვს, შრომა არ უნდა გვეზარებოდეს, 8 საათზე ყველაფერი ღია უნდა იყოს და 12-ზე ხალხი უკვე დაღლილი უნდა იყოს მუშაობით, ჩვენ კიდევ 12 სთ-ზე ვიღვიძებთ. ამ რითმით ვერ განვვითარდებით.

_თქვენი აზრით, ქართული სამზარეულოდან, რომელი კერძი შეიძლება  იყოს საქართველოს მთავარ სავიზიტო ბარათად წარდგენილი?

_ძალიან რთულია გამორჩევა, ყველა ქართული კერძი არის იმ სიმაღლეზე, რომ იყოს ჩვენი სავიზიტო ბარათი. თითოეულ მათგანში არის ის ესენცია და სული, რაც სხვა ქვეყნების გასტრონომიულ კულტურაში არ არის. ქართული კერძები არის სწორად ნაფიქრი და რეალიზებული. უბრალოდ, სწორი „შეფუთვა“, მარკეტინგი სჭირდება ამ კერძებს. გაგისინჯავთ ბურვაკის ჩიხირთმა? ეს არის საოცარი კრემ-სუპი. დღეს რომ სოკოს და გოგრის კრემ-სუპებზე „ვენებს იჭრიან“, ქართველებს უკვე შექმნილი ჰქონდათ, ფრანგებს კი 19 საუკუნის ბოლოს გაუჩნდათ ეს იდეა.

_გურამ, რა გეგმები გაქვთ, კიდევ ხომ არ აპირებთ ახალი რესტორნის გახსნას?

_სიურპრიზები წინ იქნება, კიდევ მაქვს ერთი პროექტი, თუმცა, ჯერ ამაზე არ ვსაუბრობ, სანამ რემონტს არ დავასრულებ.

 ავტორი: თათია გოჩაძე

საქართველოს მესამე პრეზიდენტის ჯანმრთელობის მდგომარეობის შესახებ სახალხო დამცველის ბრძანებით შექმნილმა ექსპერტთა ჯგუფმა 27 აპრილს დასკვნა გამოაქვეყნა, სადაც აღნიშნულია, რომ ბოლო ვიზიტთან (11.01.2022) შედარებით, პაციენტის მდგომარეობა დამატებით მნიშვნელოვნადაა გაუარესებული:

საკვების მიღების შემცირება (იღებს დღე-ღამეში საჭირო კალორიებზე გაცილებით ნაკლებს, დღიური დოზის 1/4-1/3-მდე,[8] 8 კგ. წონის კარგვით 1 თვეში) და შერჩევითად ცილოვან პროდუქტებზე უარის თქმა - აუტანლობის მიზეზით; ცილოვანი შიმშილის ფონზე განვითარებული გამოხატული და მნიშვნელოვანი კუნთების განლევა და სისუსტე; ცხოვრების ხარისხისა და ფუნქციონერების ეფექტურობის მნიშვნელოვანი დაქვეითება“.  

მიხეილ სააკაშვილის საზღვარგარეთ სამკურნალოდ გადაყვანას ითხოვს მისი ოჯახი, ერთიან ნაციონალურ მოძრაობაში კი საპროტესტო აქციებს აანონსებენ. კულუარული ინფორმაციით, პარტიაში სამოქმედო გეგმასთან დაკავშირებით დიდი აზრთა დაპირისპირებაა, რასაც, გარკვეულწილად, ბოლო დროს პარტიის ცალკეული წარმომადგენლების მხრიდან თვითკრიტიკული გამოსვლებიც ადასტურებს. მიხეილ სააკაშვილის საქმესთან დაკავშირებით „ვერსია“ ენმ-ის ერთ-ერთ ლიდერს, გიორგი ჩალაძეს, ესაუბრა: 

_ ბატონო გიორგი, ბოლო დროს მედიასთან რატომ აღარ ჩანხართ?

_ ახლა გახლავართ სტრასბურგში, მე და ქალბატონი გიული (ალასანია/რედ) შეხვედრებს ვმართავთ ევროპარლამენტარებთან. არ ვიცი, ვინ ვერ დამინახა, მაგრამ აქ მნიშვნელოვანი არაფერია, გარდა სააკაშვილისა. ვხვდებით ევროპარლამენტარებსა და ევროპის ინსიტიტუტების წარმომადგენლებს, შესაბამისად, ვაკეთებ ამ საქმეს.

_ მათ ესაუბრებით სააკაშვილის საქმესთან დაკავშირებით?

_ დიახ, რა თქმა უნდა. ერთადერთი საქმე, რომელზეც შეიძლება, ვინმე მუშაობდეს, არის მიშა სააკაშვილის ჯანმრთელობა.

_ მისი ჯანმრთელობის მდგომარების შესახებ თქვენ რა ინფორმაცია გაქვთ?

_ საქართველოში საუკეთესო ექიმებმა არაერთ კონსილიუმში ერთხმად თქვეს, რომ ის არის სასიცოცხლო რისკის ქვეშ. დასკვნებში წერია, რომ მას სასწრაფოდ სჭირდება ჯანმრთელობის უფლების უზრუნველყოფა, რადგან ძალიან მძიმე, კრიტიკულ მდგომარეობაშია. რამდენი დღე, საათი თუ კვირა გვაქვს დარჩენილი, ეს არავინ იცის. სირცხვილია, სიკვდილმისჯილი არ არის მიშა სააკაშვილი!

_ ითხოვთ, რომ სამკურნალოდ ევროპის რომელიმე საავადმყოფოში გადაიყვანონ, ხომ?

_ ჩემი კი არა, ეს საზოგადოების, მთელი მსოფლიოს ზუსტად იგივე დონის მოთხოვნაა, რომ რუსეთმა უნდა შეწყვიტოს ბავშვების ხოცვა. ასევე, მიშა სააკაშვილი უზრუნველყოფილი უნდა იქნას ჯანმრთელობის დაცვით. სირცხვილია, რომ ამ ელემენტარულს ვითხოვთ, სამწუხაროდ, აფრიკაში არ ხდება ის, რაც საქართველოში ხდება დღეს.

_ თქვენს პარტიაში აქციებს აანონსებენ, თქვენ ემხრობით მოქმედების ამ გეგმას?

_ მე არ ვიცი, რა გეგმებზეა საუბარი, რადგან სხვა უფრო მნიშვნელოვანი საქმით ვიყავი ამ დღეებში დაკავებული და არ მქონია ინტენსიური კომუნიკაცია, ამიტომ პარტიის სხვა წარმომადგენლებს ჰკითხეთ უფრო დეტალური ინფორმაციისთვის. სიმართლე გითხრათ, დაგვიანებული მგონია რეაქცია. ჩემი აზრით, 14 ოქტომბრის აქცია არ უნდა დაშლილიყო და რა დაკვეთაც იყო საზოგადოებაში, ასე არ უნდა დასრულებულიყო - ესაა ჩემი პოზიცია. მგონია, რომ დაგვიანებულია და ყველაფერი უნდა გაკეთდეს ყველგან, არამარტო ნაციონალურ მოძრაობაში, რადგან მიშა სააკაშვილი არავის კუთვნილება არ არის, ის საქართველოს მესამე პრეზიდენტია. ყველა უნდა გაინძრეს და გააკეთოს მაქსიმუმი. დაგვიანებული განძრევა სჯობს საერთოდ არგანძრევას, მაგრამ რაც უფრო მალე ვიზამთ, მითუკეთესი.

_ დაგვიანებაში რას გულისხმობთ? ეს თქვენს პარტიაში აზრთა დაპირისპირებაზე მიუთითებს, მოქმედების გეგმასთან დაკავშირებით?

_ პარტიაში კი არა, საზოგადოება უნდა ჩამოყალიბდეს. საზოგადოება გველის ნაკბენივითაა გაშეშებული და აუცილებლად უნდა გაიღვიძოს! ეს არის რუსული დაკვეთა, ზუსტად ესაა „ვორონცოვის პოლიტიკის“ შედეგი.

_ გასაგებია, მაგრამ მნიშვნელოვანია, როგორ იქცევა ასეთ ვითარებაში ოპოზიცია და მითუმეტეს თქვენი პარტია, რომელიც ყველაზე მრავალამომრჩევლიანი ოპოზიციური ძალაა. სხვათაშორის, უკვე თვითკრიტიკასაც ვისმენთ და  თქვენი პოზიციაც მაინტერესებს - გაქვთ რაიმე პრეტენზია თქვენი პარტიის ლიდერშიფის მიმართ? იქნებ, განმარტოთ, დაგვიანებაში მაინც რას გულისხმობთ?

_ შიდა საუბრების გამოტანა სწორი არ მგონია და ყურადღება არ უნდა გადავიდეს არაფერზე მიშა სააკაშვილის ჯანმრთელობიდან. როცა სააკაშვილის ჯანმრთელობა მინიმალური სტანდარტით მაინც დაცული იქნება, ყველა კითხვას გაეცემა პასუხი პარტიაში. მენეჯერი არის პასუხისმგებელი ყველაფერზე. ჩემი კომპანია თუ მიდის წაგებაზე, მენეჯერია პასუხისმგებელი. შესაბამისად, მიშა სააკაშვილის ჯანმრთელობის საკითხი რომ მოიხსნება, შემდეგ ყველაფერი გაირკვევა.

_ წეღან გკითხეთ - ბოლო დროს მედიასთან აღარ აქტიურობთ-მეთქი, ხომ არ არის ამის მიზეზი თქვენი განაწყენება პარტიის ლიდერშიფის მიმართ?

_ არა, ეს ბავშვური დამოკიდებულებაა, ამ საუბარში არ მინდა შემოსვლა. მე, ქალბატონი გიული და კიდევ რამდენიმე ადამიანი მუდმივად დავდივართ და ვხვდებით უცხოეთში სახელმწიფო მეთაურებს, უმაღლესი თანამდებობის პირებს, საერთაშორისო დიპლომატიის კორპუსის წევრებს. მიმაჩნია, რომ საქართველოში საკმარისზე მეტნი არიან ისინი, ვისაც შეუძლიათ, ადგილობრივი რესურსი გამოიყენონ, ჩემი რესურსი კი საერთაშორისო საზოგადოებასთან უფრო სწორი გამოსაყენებელია. ამიტომ მე და ქალბატონი გიული ამას ვაკეთებთ.

_ როდესაც მენეჯერის პასუხისმგებლობაზე საუბრობთ, ვის გულისხმობთ - პარტიის თავმჯდომარეს, მდივანს...?

_ ეს ჩვეულებრივი შედარებაა. მაგალითად, მიშას ცუდად ყოფნაზე ვინ არის პასუხისმგებელი? - ციხის ადმინისტრაცია, იუსტიციის მინისტრი, პარლამენტარები... ამას ვგულისხმობ. გირჩევთ, დაურეკეთ დავით სერგეენკოს, ისაა ექიმი და ჰკითხეთ - მოაწერს თუ არა, გავრცელებული ინფორმაციის მიხედვით, ამგვარი პაციენტის მკურნალობაზე ხელს საქართველოში? ციხის ექიმის, ნანა მიქავას, ადგილზე ის იღებს თუ არა პასუხისმგებლობას მსგავს პაციენტზე?! თუ ვინმეს შერჩა საღი აზრი... სერგეენკო ექიმია და კარგად იცის სამედიცინო პასუხისმგებლობა... რაც შეეხება პარტიას, ყველა პარტიაშია თავისი ზარქუა, შესაბამისად, ჩვენც ჩვენი „ზარქუა“ გვყავს პარტიაში - ეს მენეჯერთან დაკავშირებულ კითხვაზე...

_ და კონკრეტულად ვის გულისხმობთ?

_ „ზარქუა“ ყველა პარტიას ჰყავს.

_ მოკლედ, არ ასახელებთ კონკრეტულ პირს?

_ მიშა არის ახლა მთავარი და არ მინდა, ყურადღება სხვა რამეზე გადავიდეს.

_ კეთილი, თუმცა სახელისუფლებო გუნდის მხრიდან გვესმის შეფასება, რომ სააკაშვილმა უნდა მიიღოს ცილა, რათა არ იყოს ცუდად. შესაძლებელია, რომ მას კვების რაციონიდან ცილის ამოღების გამო, შექმნოდა ეს პრობლემა?

_ არა, ეს რეგვენის ნათქვამია და საერთოდ ვისზე ვლაპარაკობთ? რა სახელისუფლებო გუნდი? - არანაირი სახელისუფლებო გუნდი არ არსებობს. არის ერთი კაცის თითების თეატრი, სადაც თოჯინა არაფერს ნიშნავს, მთავარია, ვის თითზე ჩამოეცმევა. შესაბამისად, იმას იტყვიან და იმ მოქმედებას განახორციელებენ, ვის თითზეც იქნებიან. ამიტომ რას ამბობენ, არანაირი მნიშვნელობა არ აქვს, გადაწყვეტილება უნდა მიიღოს ივანიშვილმა და ივანიშვილს ელაპარაკება მხოლოდ სერგეენკო. მიშა დიეტაზე არ არის, მას უნდა ჭამა და ვერ ჭამს!

_ რომ უნდა და ვერ ჭამს, ამას რა განაპირობებს - სტრესული მდგომარეობა?

_ არა, ამას განაპირობებს დასკვნა, რომელიც დაწერილია რამდენიმე კომისიის მიერ. ამას განაპირობებს ის, რომ სახალხო დამცველის 5-ჯერ შესული კომისიის არც ერთი რეკომენდაცია არ არის გათვალისწინებული. სახალხო დამცველის რეკომენდაციები უგულებელყოფილია და ამას განაპირობებს „ქართული ოცნების“ დანაშაულებრივი ქმედება.

_ ბატონო გიორგი, ამბობთ, მიხეილ სააკაშვილის ჯანმრთელობის მდგომარეობის მოგვარების შემდეგ პარტიაში ყველაფერი გაირკვევაო - რას გულისხმობთ?

_ კარგად მესმის, ყველას აინტერესებს, პარტიაში რაიმე ხომ არ ხდება. არა, არაფერი ხდება - ერთადერთი დღისწესრიგი არის მიშა სააკაშვილის ჯანმრთელობა. თუ ვინმეს სხვა დღისწესრიგი აქვს, შეუძლია, დამოუკიდებელი პოლიტიკური აქტივებით განახორციელოს ის!

_ სააკაშვილის გათავისუფლების თქვენეული ხედვა როგორია?

_ ჩემეული ხედვაა პუტინის დამარცხება და საქართველოს დეოლიგარქიზაცია და მიშას თავისუფლება პირდაპირ უდრის საქართველოს თავისუფლებას. მიშა არის სიმბოლო იმ წინააღმდეგობისა, რომელიც უნდა გაწიოს საქართველომ და აქ არ არის კულტებზე საუბარი. ეს არის „ქართული ოცნების“ და რუსული ნარატივი, რომ მოხდეს ვინმეს გაკულტება. მიშა არ არის გაკულტების მსხვერპლი, არ არის აკვიატება, მიშა განასახიერებს ადამიანს, რომელიც წინ აღუდგა რუსულ ოცნებას. მიშამ აჩვენა მაგალითი ჯერ 2003 წელს, როგორ უნდა გამოაცალო რუსეთს ხელიდან ბერკეტები და შემდეგ ახლა ყველა სპეკულაციას დაუსვა წერტილი და ჩამოვიდა. სამწუხაროდ, რუსეთის „ნამესტნიკების“ დრო დამთავრდა, მაგრამ მე-19 საუკუნის „ვორონცოვის პოლიტიკა“ ძალიან წარმატებულია საქართველოში და ამას უნდა ვებრძოლოთ ყველამ ერთად.

_ როგორ უნდა ებრძოლოთ? სწორედ სამოქმედო გეგმასთან დაკავშირებითაა აზრთა დაპირისპირება ენმ-ში, როგორც ვხედავთ...

_ არ ვიცი, მე არავისთან სადავო და გასაყოფი არაფერი მაქვს. მე არც პარლამენტის წევრი ვარ და არც სიებში ჩაჯდომა მინდა. ჩემი ამოცანაა, ჩემი მეგობრის, საპატივსაცემო ადამიანის, მიშა სააკაშვილის ჯანმრთელობის სტანდარტის მინიმალური უზრუნველყოფა და თავისუფლების მიღწევა, ამისთვის ვიყენებ ჩემს რესურსს. ჩამოსული ვარ, ვხვდები ქვეყნების პირველ პირებს და შედეგებსაც ვნახავთ.   

 

კრემლის დიქტატორი ფსიქიკური შეშლილობის ზღვარზეა. ბირთვული იარაღის გამოყენების მუქარა ფსიქიკური შეშლილობაა, აბა, რა ჯანდაბაა?! ზოგადად, იმაზე, რომ პუტინს ფსიქიკური პრობლემები აქვს, ბევრი ანალიტიკოსი მიანიშნებს. ახლა კი ეს მენტალური აშლილობა, როგორც ჩანს, პიკშია - კრემლსა და მსოფლიოში მის მიმდევრებს ეგონათ, რომ ძლევამოსილი რუსული არმია უკრაინას ორ დღეში დააჩოქებდა, მაგრამ ნახევარ წელზე მეტია, რუსები წელში წყდებიან, არაქათი ეცლებათ, უკრიანელები კი ოკუპირებულ ტერიტორიას დღითიდღე ათავისუფლებენ.

 

ომის დამთავრებას ჯერ არ პროგნოზირებენ, მაგრამ თუ იგივე ბრიტანეთის დაზვერვის მიერ გავრცელებულ ცნობებს დავუჯერებთ, უკრაინელები კონტრშეტევას გააგრძლებენ და რუსული არმიის უძლეველობის მითს საბოლოოდ დაასამარებენ. ამ ფონზე, პუტინი, შესაძლოა, იძულებული გახდეს, რომ საკუთარი ღირსება ბირთვული იარაღით დაიცვას. სხვათა შორის, მედვედევმა თქვა კიდეც, რომ ბირთვული იარაღის გამოყენებაზე საუბარი ბლეფი არ არის. თავად პუტინმა კი „სტრახოვკა“ იმით გაიკეთა, რომ ათეულობით წლის წინ, აშშ-ის მიერ ბირთვული იარაღის გამოყენება გაიხსენა.

„რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტმა, ვლადიმირ პუტინმა უკრაინის ოკუპირებული ტერიტორიების ანექსიასთან დაკავშირებით სიტყვით გამოსვლის დროს, კიდევ ერთხელ გააჟღერა ბირთვული მუქარა და ხაზი გაუსვა, რომ ატომური ბომბის გამოყენების პრეცენდენტი უკვე არსებობს.

სიტყვით გამოსვლის დროს, პუტინმა ისაუბრა დასავლური სახელმწიფოების ათწლეულებისა და ასწლეულების წინანდელ პოლიტიკაზე, მათ შორის, აშშ-ზეც და ახსენა, რომ ამ უკანასკნელმა ბირთვული იარაღი ორჯერ გამოიყენა იაპონიის წინააღმდეგ - ჰიროსიმასა და ნაგასაკის დაბომბვის დროს.

„სხვათა შორის, პრეცენდენტი შექმნეს“, - ხაზი გაუსვა პუტინმა.

აქამდე, 21 სექტემბერს, როდესაც ვლადიმირ პუტინმა რუსეთში ნაწილობრივი მობილიზაცია გამოაცხადა, მან თქვა, რომ რუსეთი, საჭიროების შემთხვევაში, არსებულ ყველა საშუალებას გამოიყენებდა და ეს ბლეფი არ იყო. მან ასევე თქვა, რომ ვინც რუსეთის ბირთვული იარაღით შანტაჟს ცდილობს, „უნდა იცოდნენ, რომ ქარმა, შესაძლოა, მათი მიმართულებით იცვალოს პირი“.

ამას გარდა, რუსეთის უშიშროების საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე და რუსეთის ექსპრეზიდენტი, დიმიტრი მედვედევი საკუთარ ტელეგრამ-არხზე წერდა, რომ ე.წ. რეფერენდუმებით ტერიტორიების ანექსიის შემთხვევაში, მათ დასაცავად, შესაძლოა, სტრატეგიული ბირთვული იარაღიც გამოიყენონ“, - ვკითხულობთ ქართული საინფორმაციო სააგენტოების მიერ გავრცელებულ მოკლე ინფორმაციაში.

ყოველივე ზემოთქმული აჩენს საფუძვლიან ეჭვს, რომ პუტინი საბოლოოდ შეიშლება და შესაძლოა, ბირთვული იარაღის გამოყენების ღილაკს თითი დააჭიროს, თუმცა მანამდე ევროპას გაზი გადაუკეტა ანუ ცდილობს, დასავლეთი ამით დააშანტაჟოს და უკრაინის დახმარებაზე უარი ათქმევინოს.

ამ თემაზე, ევროპული გავლენიანი გამოცემები ბევრს წერენ. Foreign Policy-ის მიხედვით:

„ევროპა, გათბობის სეზონის დაწყების წინ, ყველაზე სერიოზული ენერგეტიკული კრიზისის წინაშეა, მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ. მართალია, ევროკომისიამ ევროპის ახალი ენერგეტიკული პროგრამა შეიმუშავა (რომელიც მოიცავს, როგორც ფასების მატების შეზღუდვას, ასევე, სუბსიდიებს მომხმარებლებისთვის და ელექტროენერგიის ეკონომიას), მაგრამ ეს ზომები მაინცდამაინც ძალიან არ განსხვავდება იმ პოლიტიკისგან, რის გამოც კონტინენტი ამ ენერგეტიკული ქაოსის ეპიცენტრში აღმოჩნდა“.

ისე,  ევროპაში, გაზსა და ელექტროენერგიაზე ფასების მკვეთრი რყევა წინა წლებშიც იყო. როგორც ჩანს, სწორედ ამიტომ, ევროპელმა პოლიტიკოსებმა გადაწყვიტეს, რომ კურსი არ შეცვალონ.

ჯერ კიდევ, 2022 წლის 7 სექტემბერს, აღმოსავლეთის ეკონომიკურ ფორუმზე მყოფმა ვლადიმირ პუტინმა განაცხადა, რუსეთი მზადაა, სრულად შეასრულოს თავისი სახელშეკრულებო ვალდებულებებიო, თუმცა იქვე დაამატა, რომ არ დაემორჩილება ზეწოლას და მისთვის არახელსაყრელ პირობებს.

„ზეწოლის შემთხვევაში, რუსეთი უარს იტყვის ენერგორესურსების მიწოდებაზე, - განაცხადა პუტინმა, - არაფერს არ მივაწვდით: არც ნავთობს, არც ნახშირს, არც მაზუთს და არც არაფერს. ერთი რუსული ზღაპარი გამახსენდა, სადაც მელია მგელს ურჩევს, რომ ზამთარში კუდით მდინარეში თევზი დაიჭიროს. თვითონ კი გვერდზე მიუჯდება და იმეორებს: „გაიყინე, გაიყინე მგლის კუდო“. თუ ევროპელები ამ გზით წავლენ, ისინი საკუთარ თავს, სწორედ ასე იგრძნობენ“, - წერს Foreign Policy-ი.

ამავე გამოცემის ვრცელ სტატიაში ნათქვამია:

„ევროკავშირი გაზის მწვავე დეფიციტს განიცდის, მიუხედავად იმისა, რომ მის ირგვლივ ბუნებრივი გაზის უდიდესი ექსპორტიორები არიან და მათ შორის არა მარტო რუსეთია, არამედ, ჩრდილოეთ აფრიკა, ცენტრალური აზია და სხვა რეგიონები. ევროკავშირს შეეძლო, საიმედოდ ეგრძნო თავი გაზით უზრუნველყოფის საკითხში, ნორმალური ფასებით, მაგრამ ახლა ის გაზის საბაზრო ფასებზეა დამოკიდებული. დღესაც კი, როცა ევროკავშირის ემისრები მსოფლიოში გაზის საძებრად დადიან, ისინი მაინც უარს ამბობენ გრძელვადიანი კონტრაქტების გაფორმებაზე. აი, სულ ახალი ფაქტი: ამას წინათ, გერმანიის კანცლერი, ოლაფ შოლცი ყატარსა და არაბთა გაერთიანებულ საემიროებში გაზის საყიდლად იმყოფებოდა, მაგრამ ბერლინში მხოლოდ ერთადერთი, თხევად გაზმზიდი ტანკერის კონტრაქტით დაბრუნდა. არადა, მას შეეძლო, საკუთარი ქვეყანა გაზით ხანგრძლივად უზრუნველეყო. გამოდის, რომ ევროპა თავისივე პოლიტიკის მძევლად იქცა.

„ჩრდილოეთის ნაკადი“ - რუსეთიდან ევროპისკენ მიმავალი მთავარი გაზსადენი, რომელიც ევროკავშირის წინააღმდეგ, კრემლის ენერგეტიკული ომის მთავარი იარაღი იყო, მწყობრიდან გამოიყვანეს ძალიან დიდი ხნით (თუ სამუდამოდ არა). სამი გაჟონვა, ორი - დანიის ზონაში და ერთი - შვედეთის ზონაში აღმოაჩინეს ამ კვირის დასაწყისში, ორ მთავარ წყალქვეშა გაზსადენში, რომლებიც ბუნებრივი აირის ევროპისთვის მისაწოდებლად გაიყვანეს. სავარაუდო აფეთქებების დროს, არცერთი მილსადენი არ მოქმედებდა, მაგრამ ისინი სავსე იყო გაზით, რომელიც 26 სექტემბრის ავარიის შემდეგ, ზღვაში ჩაედინებოდა. ნატომ და ევროკავშირმა გაჟონვა საბოტაჟად შეაფასეს.

გაზსადენები, რომელთა მშენებლობაზეც რუსეთმა მილიარდები დახარჯა, ბალტიის ზღვაში 100 მეტრამდე სიღრმეშია გაყვანილი. ამ წყალქვეშა არტერიებით რუსეთს გაზი ევროპისთვის უნდა მიეცა. „ჩრდილოეთის ნაკადი-1“ ექსპლუატაციაში 2011 წელს შევიდა, მაგრამ დივერსიის მომენტში ტრანსპორტირება შეჩერებული იყო“.

„… ეს ინციდენტები შემთხვევითობა არ არის. ის ინფორმაცია, რომელიც ამ დრომდე გვაქვს, მიუთითებს, რომ ეს წინასწარგანზრახული დივერსიაა, წინასწარი განზრახვით მიყენებული ზიანი“, - განაცხადა ევროკომისიის ვიცე-პრეზიდენტმა, ვალდის დომბროვსკისმა, 28 სექტემბერს.

ნავთობისა და გაზის ანალიტიკოსი, აღმოსავლეთმცოდნე მიხაილ კრუტიხინი ამბობს, რომ რუსეთს ევროპის გაზით მომარაგებისთვის, „ჩრდილოეთის ნაკადისა“ და „ჩრდილოეთის ნაკადი-2“-ის გარდა, ასევე, აქვს სხვა მილსადენები, რომელთა ექსპლუატაციის რეჟიმი თვალსაჩინოს ხდის რუსეთის ენერგეტიკული ომის ტაქტიკასა და სტრატეგიას.

ევროკავშირში იმედოვნებენ, რომ პუტინის მოლოდინის მიუხედავად, არ გაიყინებიან, რადგან რუსეთის უკრაინაში შეჭრის შემდეგ, ბევრი რამ გაკეთდა რუსეთზე ენერგოდამოკიდუბულების დასაძლევად. კერძოდ:

ნორვეგია, მთავარი იმედი - ნორვეგია ევროპასა და, მათ შორის, გერმანიას აწვდის ნავთობისა და გაზის რეკორდულ მოცულობებს. გერმანიისთვის ნორვეგია, ამჟამად, გაზის სიდიდით პირველი მიმწოდებელია. მასზე მოდის გერმანიის ბუნებრივ აირზე მოთხოვნილების 30%-ზე მეტი. ნორვეგიამ მნიშვნელოვნად გაზარდა გაზის ექსპორტი უკრაინაში ომის დაწყების შემდეგ და ამით ჩაანაცვალა გაზის იმპორტის ნაწილი რუსეთიდან.

ასევე, წელს, იტალიამ, საფრანგეთმა და შეერთებულმა შტატებმა ხელი მოაწერეს შეთანხმებას ალჟირთან, 25 წლის ვადით ნახშირწყალბადების ერთობლივ მოპოვებაზე. ალჟირი იტალიას 4 მილიარდი კუბური მეტრით მეტ გაზს მიაწვდის (ჯამში, 21 მილიარდ კუბურ მეტრს წელიწადში). იტალიამ, ასევე, წარმატებით დაასრულა მოლაპარაკებები ანგოლასა და კონგოს რესპუბლიკასთან თხევადი გაზის შესყიდვაზე.

იმავდროულად, პოლონეთი სრულად გათავისუფლდა რუსული გაზისგან - პოლონეთი, რომელსაც რუსეთმა შეუწყვიტა გაზის მიწოდება, მის ნაცვლად, საჭირო 10 მილიარდ კუბურ მეტრ ბუნებრივ აირს მიიღებს Baltic Pipe-ის გაზსადენით, ნორვეგიიდან, დანიის გავლით. ამ გაზსადენის ყველაზე რთული - ჩრდილოეთ და ბალტიის ზღვების ფსკერზე გამავალი მონაკვეთის მშენებლობა დასრულდა 2021 წელს...

 

ნინო დოლიძე

ავტორი: ია გრიგალაშვილი

 

ზაფხული თითქმის ყველასთვის საყვარელი სეზონია, რომელიც სანატრელ შვებულებას და დასვენებას უკავშირდება. ზოგიერთი ადამიანი, რამდენიმე თვით ადრე გეგმავს, თუ როგორ გაატარებს ზაფხულის არდადეგებს. დაგეგმვა კი არცთუ მარტივია, როდესაც ბინის/სასტუმროს პოვნა და სხვადასხვა ხარჯის გათვალისწინება გიწევს. მართალია, ჩვენი ქვეყანა კურორტების ნაკლებობას არ უჩივის და ამ მხრივ განებივრებულები ვართ, მაგრამ საქართველოში დასვენება საკმაოდ ძვირია. ზოგ შემთხვევაში, იმდენად ძვირი, რომ იმავე თანხით შესაძლებელია, ქვეყნის ფარგლებს გარეთ გამგზავრება. მეც გადავწყვიტე, ექსპერიმენტი ჩამეტარებინა, პირველ რიგში, უცხო ქვეყნის საზღვაო კურორტზე გავემგზავრე, შემდეგ კი საქართველოში, ბათმისკენ ავიღე გეზი. ალბათ, ბევრს აინტერესებს, სიმართლეა თუ არა, რომ საზღვარგარეთ მიღებული მომსახურება და სიამოვნება ბევრად უკეთესია. ამიტომ, ჩემს წლევანდელ გამოცდილებას და შთაბეჭდილებებს გაგიზიარებთ.

შვებულების ადრიანად დაგეგმვა ყოველთვის მიჭირს, რადგან ოჯახის წევრების - ჩემი თანამგზავრების საქმიანობის გათვალისწინება მიწევს. წელს, შვებულების თარიღის დასახელებიდან მის დაწყებამდე, სამი კვირა იყო დარჩენილი, ამიტომ სასწრაფოდ უნდა გადამეწყვიტა, სად გავატარებდი დროს. საბოლოოდ, არჩევანი მაინც ზღვის კურორტზე შევაჩერე. ბავშვობიდან მოყოლებული, ჩემთვის ზაფხული ზღვაზე დასვენებისა და ბათუმის გარეშე, წარმოუდგენელი იყო, თუმცა მეც და ოჯახის წევრებსაც სიახლე და ქვეყნის ფარგლებს გარეთ გასვლა გვინდოდა. გადავწყვიტეთ, თურქეთზე, კერძოდ კი, ალანიაზე შეგვეჩერებინა არჩევანი. ნაცნობებისგან ვიცოდით, რომ ლამაზი ქალაქია, ასევე, ინტერნეტში ინფორმაცია მოვიძიეთ და საკმაოდ მოვიხიბლეთ. სასწრაფოდ დავჯავშნეთ ავტობუსის ბილეთები, რადგან სამ კვირაზე ნაკლები იყო დარჩენილი და ფრენა ძალიან ძვირი ჯდებოდა. მიუხედავად იმისა, რომ გვითხრეს, 27 საათი მოგვიწევდა მგზავრობა, არ დავნებდით. ბილეთი თითო ადამიანზე, ერთი გზა - 200 ლარი დაჯდა. შემდეგ ტურ-ოპერატორის დახმარებით, სასტუმროს ძებნას შევუდექით, სამწუხაროდ, არჩევანი დიდი არ იყო, რადგან ყველას ადრიანად ჰქონდა დაჯავშნილი, თანაც წელს, როგორც საქართველოში, ისე თურქეთში, ოთხჯერ მეტი რუსი და უკრაინელი ტურისტი იყო, ვიდრე წინა წლებში.

შვებულების დაწყებიდან ორი კვირით ადრე, სასტუმრო ავარჩიეთ და დავჯავშნეთ. თურქეთში მოგზაურობა შაბათს, 9 ივლისს დაიწყო. დილის 10.00 საათზე, ორთაჭალის ავტოსადგურში გამოვცხადდით და ავტობუსში ჩვენი ადგილები დავიკავეთ. საკმაოდ კომფორტულად ვიმგზავრეთ, მიუხედავად იმისა, რომ ჯამში, 30 საათი დაგვჭირდა. ავტობუსი ყოველ სამ საათში აჩერებდა, სარფის საბაჟოც სწრაფად და უპრობლემოდ გავიარეთ. მთელი გზა მშვიდად მივდიოდით, ძალიან მოწესრიგებული მოძრაობა იყო გზაზე. ფანჯრიდან ულამაზესი ხედები იშლებოდა, ყველა სოფელში დამუშავებული, მოვლილი, თვალუწვდენელი მინდვრები და კოხტა სახლები ჩანდა.

კვირას, საღამოს, უკვე სასტუმროში ვიყავით. სასტუმრო იმაზე დიდი აღმოჩნდა, ვიდრე წარმოგვედგინა. როგორც გავიგეთ, ორი ათასზე მეტი დამსვენებელი ჰყავდათ. შესვლისთანავე, მიმღებში გაგვაფორმეს, სასტუმროს სამაჯურები ხელზე გაგვიკეთეს, ბედნიერი დასვენება გვისურვეს და ოთახებში გაგვანაწილეს. ნომრები სუფთა, მოწესრიგებული და კომფორტული იყო - საკუთარი აბაზანით, კარადაში პატარა მაცივრითა და კონდიცირებით. პერსონალმა ყველა დეტალი აგვიხსნა, რისი ცოდნაც სასტუმროში ყოფნისას დაგვჭირდებოდა. 

ბარგი დავალაგეთ და დაღლილები სამზარეულოსკენ გავეშურეთ, რომელიც უზარმაზარი აღმოჩნდა, თითქმის ყველაფერი ჰქონდათ, რაც კი შეიძლებოდა, ადამიანს ენატრა - ყველა ტიპის საკვები და სასმელი, ე.წ. შვედური მაგიდის გარდა, თურქული ტკბილეული, საკვები, ასევე, იტალიური კერძები. დაბნეულებმა აღარ ვიცოდით, რა გაგვესინჯა. სამზარეულო ქვედა სართულზე იყო, საიდანაც ეზოში გავდიოდით, სასტუმროს უზარმაზარი აუზი ჰქონდა, ცალკე იყო ბავშვებისთვისაც. იქვე იყო ბარი, სადაც უფასო სასმელებსა და ნაყინს გვთავაზობდნენ. შუადღეს, სპეციალური გასართობი პროგრამა იწყებოდა.

აუზი ძალიან სუფთა და მოწესრიგებული ჩანდა, რამდენჯერმე ვიცურავეთ, თუმცა მაინც ზღვაზე გასვლას ვამჯობინებდით. სასტუმროს იზოლირებული პლაჟი ფეხით ორი წუთის სავალზეა. საკუთარი შეზლონგებითა და ბარით, სადაც ასევე, უფასოა გამაგრილებელი სასმელები. ზღვა საოცრად სუფთა და ლამაზია. პლაჟზე, მაქსიმუმ, ორი-სამი საათით, შეიძლება გაჩერდეთ, რადგან წყალი იმდენად მარილიანია, სიცხეში, ზღვის მარილი ტანზე შეშრობისას „იკბინება“ და ცოტა არასასიამოვნოა, თუმცა დიდი პლუსი ის აქვს, რომ ჯანმრთელობისთვის სასარგებლოა და ძალიან სწრაფადაც ირუჯები.

მესამე დღეს, ვისარგებლეთ სასტუმროს სპა-სალონის სპეციალური პაკეტით, რომელიც 35 აშშ დოლარი ღირს. აღნიშნულ მომსახურებაში შედიოდა სახისა და ტანის მასაჟი, თურქული აბაზანა და საუნა. ძალიან სასიამოვნო იყო ყველა პროცედურა, განსაკუთრებით, თურქული აბაზანა. აქვე, ქვედა სართულზე ფუნქციონირებდა გასართობი - სათამაშო სივრცე ბავშვებისა და ზრდასრულებისთვის.

მიუხედავად იმისა, რომ სასტუმრო ოთხვარსკვლავიანია და თანაც, დიდი ხნის აშენებული, არაჩვეულებრივი მომსახურება ჰქონდათ. ის ალანიიდან 15 კილომეტრში მდებარეობს, კერძოდ, კონაკლის დასახლებაში, სადაც, ძირითადად, სასტუმროებია გაშენებული. იქვე იყო სხვადასხვა სავაჭრო ობიექტი და მოლი. ერთ-ერთ საღამოს, გასეირნებისას, იქ მცხოვრები ქართველი მამაკაცი გავიცანით, რომელიც ექსკურსიის ტურებს ჰყიდდა. ჩვენც, რა თქმა უნდა, უცხო მიწაზე ქართველის დანახვით აღფრთოვანებულებმა, შთაბეჭდილებები გავუზიარეთ. როგორც თანამემამულეებს, ფასდაკლებით - 15 აშშ დოლარად შემოგვთავაზა გემის ექსკურსია-ტური, რომელიც ტურისტებისთვის 35 აშშ დოლარი ღირდა. დავთანხმდით,  შევიძინეთ და მართლაც, ძალიან ვისიამოვნეთ.

დილის 10.00 საათზე, ტრანსპორტმა მოგვაკითხა, მიგვიყვანეს პორტში, საიდანაც გემზე ავედით. აქედან დაიწყო ულამაზესი სანახაობა, ტური საღამოს 17.00 საათამდე გაგრძელდა, რომელშიც უფასო სადილი შედიოდა. ზღვიდან იშლებოდა ქალაქისა და პლაჟების საოცარი ხედები, ჰქონდათ კარგი გასართობი პროგრამა. რამდენჯერმე გავჩერდით კიდეც, შუა ზღვაში საცურაოდ, 17.00 საათზე კი ნაპირს მივუახლოვდით, სადაც იგივე მიკროავტობუსი დაგვხვდა და სასტუმროში დაგვაბრუნა. თუ ალანიაში მოგზაურობას დაგეგმავთ, გემის ექსკურია-ტურით, მართლაც, ძალიან ისიამოვნებთ.

მეხუთე დღეს, ქალაქში გასეირნება და „შოპინგი“ გადავწვიტეთ. ცენტრალური გზა ზედ სასტუმროსთანაა და ავტობუსები ქალაქის მიმართულებით ყოველ 15 წუთში დადიან. მგზავრობა 1 აშშ დოლარი ღირს. 10-15 წუთში, ალანიას ცენტრში აღმოჩნდებით. მარკეტებში საკვები ძალიან იაფია, ასევე, ბუტიკებსა და ბრენდულ მაღაზიებში, ტანისამოსსა თუ ფეხსაცმელს ბევრად უფრო იაფად შეიძენთ, ვიდრე საქართველოში.

დეტალურად კიდევ ბევრი რამაა მოსაყოლი, თუმცა შორს წაგვიყვანს. საბოლოოდ, ჩემი მოგზაურობა რომ შევაჯამო, არაჩვეულებრივად დავისვენე და გავერთე, ვნახე ულამაზესი ადგილები და მივიღე უმაღლესი ხარისხის მომსახურება ყველა მიმართულებით. ასე დასრულდა ჩემი პირველი, ერთკვირიანი შვებულება თურქეთში.

 

***

აგვისტოში კიდევ ერთი, ერთკვირიანი შვებულება მქონდა და გადავწყვიტე, ამჯერად საქართველოში დამესვენა. მთის კურორტზე წასვლას, ისევ ზღვა ვამჯობინე. არჩევანი კი, როგორც ყოველთვის, ბათუმზე შევაჩერე, რადგან ჩემთვის ძალიან საყვარელი ქალაქია, რომელიც ტკბილ მოგონებებსა და ბედნიერ დღეებს უკავშირდება.

სასტუმროების ნომრის ფასები კოლოსალური აღმოჩნდა, თანაც კვების გარეშე, ამიტომ კორპუსის ბინის ძებნა დავიწყე. ორი კვირით ადრე, უძრავი ქონების პლატფორმებზე, თითქმის ყველა განცხადება ვნახე, თუმცა არჩევანი ძალიან ცოტა და არცთუ კარგი იყო. როგორც ამბობდნენ, ყველაფერი ეს, დიდი რაოდენობით, რუსებისა და უკრაინელების ვიზიტმა განაპირობა. ფასები საკმაოდ მაღალია. ყველაზე იაფად, 80 ლარად შემხვდა საშუალო ან დაბალი დონის ბინები, სადაც ორი, მაქსიმუმ, სამი ადამიანი თუ დაეტეოდა. შედარებით ნორმალური აპარტამენტების ფასი 130 ლარიდან იწყებოდა. როგორც იქნა, ერთ-ერთ  ბინას გადავაწყდი, რომელიც კარგად გამოიყურებოდა და მფლობელი ღამეში 80 ლარს ითხოვდა. ბინაში იყო პატარა საძინებელი და სტუდიოს ტიპის სამზრეულო - მისაღებში, სადაც გასაშლელი დივანი იდგა. ამიტომ, ბევრი არ მიფიქრია, მაშინვე დავჯავშნე და ავანსის სახით, მფლობელს წინასწარ 50 ლარი გადავურიცხე.

14 აგვისტოს, კვირას, საკუთარი მანქანით ბათუმში გავემგზავრეთ. 19.00 საათისთვის, უკვე კორპუსთან ვიყავით. ბინა სასტუმრო „კოლეზეუმთან“ ახლოს, პირველ ზოლში მდებარეობს, „ორბის“ კორპუსების გვერდით. როგორც აღმოჩნდა, კორპუსი ცხრასართულიანი ყოფილა და მეათე სართული დაშენებული ჰქონია. აბარგება რომ დავიწყეთ, ლიფტი მხოლოდ მეცხრემდე ავიდა და ის ერთი სართული ფეხით ავიარეთ. ამაზე წინასწარ მეპატრონეს არ გავუფრთხილებივართ. დადგა ბინის ჩაბარების მომენტიც, შესვლისთანავე, აუტანელი სიგარეტის სუნი და უჰაერობა ვიგრძენით. მალევე, გასაღები ჩავიბარეთ და მეპატრონის ქალიშვილი  გამოგვემშვიდობა. გადაღლილები დივანზე დავსხედით და დავიწყეთ ბინის დათვალიერება,  10 წუთის მანძილზე, ხუთმა კოღომ მაინც მიკბინა. ერთი შეხედვით, ბინა დალაგებული ჩანდა, თუმცა ჭუჭყი თითქოს  ყველაფერში იყო გამჯდარი, აუტანელი სიბინძურე და უჰაერობა სუფევდა. ერთსაათიანი მსჯელობის შემდეგ მივხვდით, რომ იქ ვერ ვიცხოვრებდით, თუნდაც 6 დღე. მეპატრონეს დავურეკეთ და ყველაფერი ავუხსენით, თუმცა აქეთ გაგვლანძღა, ცოტა ხნის წინ, თავად დავალაგე ყველაფერიო. სხვა გზა არ იყო, გარდა იმისა, რომ ბინა დაგვეტოვებინა. ამდენი ბარგი ტანჯვით დავაბრუნეთ მანქანაში. ამასობაში, 22.00 საათიც გახდა. დაღლილებმა და გაღიზიანებულებმა, ახალი ბინის ძებნა დავიწყეთ, ბევრგან დავრეკეთ, მაგრამ ყველა გვეუბნებოდა, რომ თავისუფალი ბინა არ ჰქონდათ, ზოგი ირონიულადაც კი მოგვმართავდა, წელს ბათუმში იმდენი დამსვენებელია, ტყუილად ეძებთ, მაინც ვერ იპოვითო. ღამის პირველ საათამდე უშედეგო ძებნის შემდეგ, ისღა დაგვრჩენოდა, მანქანაში გაგვეთენებინა. კოშმარივით მახსენდება, ოთხნი ვიყავით და ორმა ძლივს დაიძინა, ცოტა ხნით. მანქანაში უამრავი კოღო შემოფრინდა. ბათუმს არ ეძინა, ქალაქში ღამის ცხოვრება ჩქეფდა. ჩვენ კი დატანჯულებს, ერთი სული გვქონდა, როდის გათენდებოდა. დილით, სანამ კვლავ განცხადებების დათვალიერებას შევუდგებოდით, ახლომდებარე ტერიტორიაზე ხალხი გამოვკითხეთ, ვინმეს თავისუფალი ბინა ხომ არ ჰქონდა. უცებ ერთი ვარიანტი გამოჩნდა და ბინის სანახავად მიგვიყვანეს, ღამეში 170 ლარად. ბინა ახალაშენებულ კორპუსში იყო, პირველ ზოლში, სადაც შედარებით ნორმალური სიტუაცია დაგვხვდა, თუმცა ამის მიუხედავად, სისუფთავის პრობლემა ამ ბინაშიც იგრძნობოდა. გამქირავებელს ვუთხარით, რომ მოვიფიქრებდით და დავუკავშირდებოდით. ისევ მანქანაში დავბრუნდით და ბათუმელ ნაცნობს დავურეკეთ დახმარების სათხოვნელად. ჩვენი ისტორია რომ მოისმინა, ძალიან შეწუხდა და დაგვპირდა, რომ ყველგან გაიკითხავდა, ჰქონდა თუ არა ვინმეს თავისუფალი ბინა. მართლაც, ნახევარ საათში დაგვირეკა, ბევრი წვალების შემდეგ, ბინა აგენტის მეშვეობით უნახავს. ვთხოვეთ, ფოტოები გადმოეგზავნათ „ვოთსაპზე“ და მხოლოდ შემდეგ გადაწყვეტდით, გვენახა თუ არა. მალევე გადმოგვიგზავნეს, მოგვეწონა და სანახავად წავედით. მართლაც, მშვენიერი ბინა აღმოჩნდა, რაც მთავარია, სუფთა, დამლაგებელიც კი ადგილზე დაგვხვდა. სტუდიოს ტიპის საცხოვრებელი, ერთი საძინებლით, ახალაშენებულ კორპუსში, ძველ ბათუმში, სასტუმრო „შერატონის“ გადასწვრივ, ზღვიდან 7-10 წუთის სავალზე. საბოლოოდ, ამ ბინაში დავრჩით, უზომოდ განერვიულებულები ვიყავით, მაგრამ ხასიათი არ გავიფუჭეთ და იმ საღამოსვე ზღვისკენ გავეშურეთ.

პლაჟი საკმაოდ დაბინძურებული დაგვხვდა - პლასტმასის ჭიქები, ბოთლები, სიგარეტის ყუთები და მორჩენილი საკვები მთელ პლაჟზე იყო მიმოფანტული. ქალაქში უამრავი ადამიანი გადაადგილდებოდა, განსაკუთრებით, რუსულ-უკრაინული წარმოშობის. სიმინდი ყველგან 5.00 ლარი ღირდა, მხოლოდ ერთ ადგილზე ჰყიდდა ახალგაზრდა გოგონა 3.00 ლარად, ამიტომ მასთან ვყიდულობდით.

ექვსი დღე გავატარეთ ბათუმში და აქედან ყოველდღე, მინიმუმ, ერთხელ მაინც ვიკვებებოდით რესტორანში ან კაფეში. ფასები ყველგან ძალიან მაღალი იყო. ერთი სტანდარტული აჭარული ხაჭაპური 14.00დან 18.00 ლარამდე ღირს, ისიც ზოგან უგემური იყო, სერვისი კი - საშინელი. თითქმის ყველგან პრიორიტეტს უცხოელი დამსვენებლები წარმოადგენდნენ - ჯერ მათ ემსახურებოდნენ, შემდეგ ქართველებს. შეკვეთას დიდხანს უნდა ველოდით, ზოგჯერ საერთოდ არც იღებდნენ, სანამ რომელიმე მიმტანს ან მენეჯერს არ შევაწუხებდით. ქართველების მიმართ არ იჩენდნენ დიდ ყურადღებას და უჟმური სახით გვემსახურებოდნენ. საკვებიც საშუალო ან საშუალოზე დაბალი ხარისხის მოჰქონდათ. უცნაურია, აჭარული ხაჭაპურის კუთხეში, სულ რამდენიმე ადგილას თუ დააგემოვნებთ ნორმალურ აჭარულს. ორ ობიექტზე იმდენად ცუდი მომსახურება ან კერძი მივიღეთ, მენეჯერთან ვიკამათეთ კიდეც. გამონაკლისი იყო საკონდიტრო-კაფეები, დესერტები ბათუმში საკმაოდ გემრიელი აქვთ, ფასი - არცთუ მაღალი. ექვსი დღის მანძილზე, უამრავ უსიამოვნო სიტუაციაში აღმოვჩნდით, თან ისე, რომ ჩვენი ბრალი არც იყო. მიუხედავად იმისა, რომ პოზიტიურ განწყობას ვინარჩუნებდით, ძალიან უკმაყოფილო წამოვედი.

თურქეთში, შვიდდღიანი არაჩვეულებრივი მოგზაურობა ერთ ადამიანს, ჯამში, 1000 ლარი დაუჯდება, თანაც გზის, სასტუმროსა და ულიმიტო კვების ჩათვლით. ბათუმში, ექვს დღეში, თითქმის იგივე თანხა დავხარჯეთ, მაგრამ თითქმის არსად კარგი მომსახურება არ მიგვიღია.

სამწუხაროა, რომ შენს ქვეყანაში პრიორიტეტი უცხო ქვეყნის მოქალაქე ხდება და ცუდ მომსახურებას იღებ. არადა, ყველამ იცის, რომ შიდა ტურიზმის განვითარება ძალიან მნიშვნელოვანია. წესით, ქართველებისთვის საკუთარ ქვეყანაში დასვენება საკმაოდ სასიამოვნო და  მომგებიანი უნდა იყოს, თანაც მაშინ, როდესაც უამრავი სანახაობრივი ადგილი გვაქვს და წლის ნებისმიერ სეზონზე, ბუნება შესაბამის საკურორტო ლოკაციას გვთავაზობს. რა თქმა უნდა, ეს ყველა სასტუმროს ან კვების ობიექტს არ ეხება, საბედნიეროდ, მომსახურების ისეთი ობიექტებიც გვაქვს, სადაც შესანიშნავად გაატარებთ დროს.

რატომ არ ახსენეს წლევანდელ აქციაზე გახარია

 

„მალე დაინახავთ, როგორ დადგება არმია, რომ ამ ქალს თავი მოაწონოს!“ _ გია ბუღაძის სკანდალური ინტერვიუ

პარლამენტის განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის კომიტეტის თავმჯდომარე, თეა წულუკიანი აღმასრულებელ ხელისუფლებაში ბრუნდება _ კულუარული ინფორმაციით, ის შესაძლოა, კულტურის, სპორტისა და ახალგაზრდულ საქმეთა ახლადშექმნილი სამინისტროს პირველი პირი გახდეს. აქვე, იმასაც გეტყვით, რომ განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტრო ორად იყოფა და კულტურის, სპორტისა და ახალგაზრდულ საქმეთა უწყება დამოუკიდებელ სამინისტროდ ყალიბდება... კულტურის მინისტრად თეა წულუკიანის შესაძლო დანიშვნას, „ვერსიასთან“ საუბრისას, მხატვარი გია ბუღაძე აფასებს:

_ სიმართლე რომ გითხრათ, ეს ამბავი ნაკლებად მაღელვებს.

_ რატომ?

_ 12 წელია, კულტურის სამინისტროში ფეხი არ შემიდგამს და მინისტრი ვინ იქნება, სულ არ მაინტერესებს...

_ შეიძლება, თუმცა თქვენი, როგორც კულტურის სფეროს წარმომადგენლის აზრი მნიშვნელოვანია. ჰოდა, ბატონო გია, რას ფიქრობთ, წულუკიანი როგორი მინისტრი იქნება?

_ ცუდი და ჩამოქცეული ქვეყნის კულტურის სიმბოლური მინისტრი იქნება.

_ თუ წულუკიანი ცუდი მინისტრი იქნება, თქვენი აზრით, ხელისუფლებამ რატომ გადაწყვიტა, რომ კულტურის მინისტრად სწორედ ის დანიშნოს?

_ კონტროლისთვის... მისთვის მთავრობაში ყოფნა უკეთესია, ვიდრე _ პარლამენტში, რადგან მინისტრობასაა მიჩვეული, თან ცენზურა გაძლიერდება...

_ ცენზურის რა გითხრათ, მაგრამ არ მგონია, წულუკიანი კულტურის სფეროს იცნობდეს _ იურისტია და მისი საქმიანობა აქამდე კულტურისგან შორს იყო...

_ ამასთან დაკავშირებით, ერთ რამეს გეტყვით: ვიცი, რომ თანამედროვე არტში რაღაცები იცის.

_ ეს საიდან იცით?

_ იქ, სადაც მუშაობდა, ჩემი ახლობლებიც მუშაობდნენ, სწავლობდნენ და ვიცი, რომ დადიოდა თანამედროვე ხელოვნების გალერეებში და აქციებს ესწრებოდა. ეს მის ახალგაზრდობაში ხდებოდა. ასე რომ, ეტყობა, გარკვეული ამბიცია აქვს, მაგრამ ეს სრულებითაც არაა საკმარისი, რომ სათავეში კულტურას ჩაუდგეს და პოლიტიკა წარმართოს. მით უმეტეს, რომ ეს სფერო საშინლად მიგდებულია და ათამაშებენ _ როცა სჭირდებათ, დაკეტავენ, შეაერთებენ, გადმოაერთებენ და ა.შ.
ზოგადად, ეს ხელისუფლება კულტურას აგდებულად და ზედაპირულად უყურებს. მოკლედ, ეს თეასთვის გაკეთებული სამინისტროა, მისი ამბიციების დასაკმაყოფილებლად და თუ ცენზურის საშუალებითაც გააკონტროლებენ, ეგეც არ აწყენთ.

_ კულტურის სამინისტროს მიმართ ასეთი დამოკიდებულება ნორმალურია?

_ კარგი იქნება, თუ ეკონომიკის ან თავდაცვის სამინისტროს შეუერთებენ და... არ გამიკვირდება.

_ თეა წულუკიანი საზოგადოებას თავს მკვახე გამონათქვამებით ამახსოვრებს. ასეთი ხისტი იმიჯის მქონე პოლიტიკოსი კულტურის მინისტრად ივარგებს?

_ თავიდანვე გითხარით, შეუფერებელია-მეთქი, ვიმეორებ: პირადად ჩემთვის, გია ბუღაძისთვის, სულერთია, ვინ იქნება კულტურის მინისტრი, ისედაც არ მაინტერესებს, რა იქნება ამ ბიუროკრატიულ სისტემაში იმიტომ, რომ არ ვენდობი, არ მომწონს, ვერ ვიგებ და ვერ ვხედავ, რა ფუნქცია აქვს. ახლა იქ დადგება მლიქვნელთა მთელი არმია, წარმოიდგინეთ, რა მოხდება, გული აგერევა, რომ შეხედავ და სულ მალე დაინახავთ, როგორ დადგება არმია, რომ თავი მოაწონოს ამ ქალს. ის კი ეცდება, რომ თავის ძალაუფლება მაქსიმალურად გამოიყენოს.
გარდა იმისა, რომ ეს სასაცილოა, ამაზრზენიცაა!

_ ისე, ამბობენ, რომ ბიძინა ივანიშვილმა შეუწყვიტა დაფინანსება კულტურის სფეროს ბევრ წარმომადგენელს... ამ ადამიანების პროტესტის „მოთოკვას“ ხომ არ ეცდება წულუკიანი?

_ რითი უნდა მოთოკოს, დაფინანსებას მისცემს, თუ უფრო მეტად აქცევს მონებად? ისინი სჭირდებოდა ბიძინას, თან მწერლებზე, მსახიობებსა და მომღერლებზე ანუ ძირითადად იმ ადამიანებზე იყო საუბარი, რომლებიც ჩანან, თორემ იქ არ ყოფილა არც ერთი მხატვარი, გარდა რუსიკო ფეტვიაშვილისა, როგორც მახსოვს. ისეთი პირები იყვნენ, რომლებიც ჩანან იმიტომ, რომ მას სჭირდებოდა პოლიტიკური დივიდენდები და ემზადებოდა იმ საქმის „შესასრულებლად“, რომელიც „შეასრულა“. ეს იყო ინვესტიცია იმ პოლიტიკური დავალებისთვის, რომელიც მას უნდა შეესრულებინა ჩრდილოელი „ბატონის“ დავალებით.

_ ახლა თუ შეუწყდათ ეს დაფინანსება, მოვლენები როგორ განვითარდება?

_ არც არაფერი, წავიდნენ უკვე ისინი, უმეტესობა ჩემზე უფროსი თაობის ადამიანები იყვნენ. მათ კი არა, როგორც ინფორმაცია მაქვს, რამდენიმე აქტიურ პარლამენტარსაც შეუწყვიტა დაფინანსება, რომელსაც ოფიციალურ ხელფასთან შედარებით, სამჯერ და ოთხჯერ მეტს უხდიდა. მათი ხელფასების ეს დანამატი დააკისრა იმ ბიზნესმენებს, რომლებიც მაჟორიტარული სიით, სამადლოდ შეიყვანა პარლამენტში. რეალურად, კორუფციული აღებ-მიცემობის „ჯიგრულ პონტში“ ვართ, რომელშიც ამ ქვეყანას მომავალი არ ექნება და ვიქნებით მაჩანჩალა!
კულტურაზე ასეთ დამოკიდებულებას მე კი ირონიით ვუყურებ, მაგრამ ეს მწარე ირონიაა!
კიდევ ერთხელ, ხაზს ვუსვამ: 12 წელია, კულტურის სამინისტროსკენ არც გამიხედავს და არც ვაპირებ, გავიხედო, თუმცა ისიც კარგად ვიცი, როგორია ხელოვან ადამიანთა მდგომარეობა და... ნახავთ, როგორ დადგება მლიქვნელთა რიგები...

_ ისე, პეტიცია შეიქმნა და დიდი პროტესტი გამოიწვია ამ საკითხმა. ელოდებით, რომ ამ ფონზე, წულუკიანმა მინისტრობაზე უარი თქვას?

_ არაა გამორიცხული, მაგრამ უკან ამათ გამო კი არ დაიხევს, არამედ, იმ ევროპელი, საქართველოზე მომუშავე ადამიანების რეაქციის გამო, რადგან, ფაქტობრივად, თავი მოიჭრა, შეირცხვინა...

_ ნიკა გვარამიას ნომრის გამოქვეყნებას გულისხმობთ?

_ დიახ, რა თქმა უნდა, ეს წარმოუდგენელი ზეუკულტურობის გამოვლენაა, რაც მისგან არ გამკვირვებია. პირადად მე, მასთან არაფერი მაინტერესებს, არც არაფერი მიმიღია და არც ვაპირებ, მაგრამ მეცოდება ეს ქვეყანა, მეტი არაფერი.
მაქვს ინფორმაცია, რომ რამდენიმე კანდიდატურას განიხილავდნენ კულტურის მინისტრის თანამდებობაზე. საუბარი იყო გოგა ხაინდრავაზე, ნუკრი ქანთარიასა და ელისო ბოლქვაძეზეც, თუმცა გამოკვეთილი ლიდერი წულუკიანია. თავად განსაზღვრეთ, რომელი, რომელს სჯობს... ეს კიდევ ერთი ნიშანია, რა დღეშია ქვეყანა!

 

 საარჩევნოდ პოლიტიკურ ავანსცენაზე, ახალ სახეებთან ერთად, კარგად ნაცნობი ,,ფეისებიც’‘ ჩნდებიან. ასე, მაგალითად, პატრიოტთა ალიანსის პროპორციული სიის ოცეულში ადა მარშანია ვერა, მაგრამ სამაგიეროდ, ჯემალ სეფიაშვილის ,,ჩემი ცისანა’‘ ანუ ცისანა სეფიაშვილი მოხვდა. პარტიის სიის მე-6 ნომერი კი ცესკო-ს ყოფილი თავმჯდომარე და ყოფილი სახალხო დამცველი, ნანა დევდარიანია. რატომ გადაწყვიტა პოლიტიკაში დაბრუნება? _ ამას ნანა დევდარიანთან ინტერვიუდან შეიტყობთ.

_ ქალბატონო ნანა, პოლიტიკაში დაბრუნება რატომ გადაწყვიტეთ, ან არჩევანი პატრიოტთა ალიანსზე რატომ გააკეთეთ? 

_ სიმართლე გითხრათ, პოლიტიკას მოწყვეტილი არასდროს ვიყავი. მართალია, ბოლო წლებში უფრო პოლიტოლოგიური კვლევებით ვარ დაკავებული, მაგრამ ეს საქმიანობა პოლიტიკურ პროცესებთან ახლოსაა. 

რაც შეეხება პატრიოტთა ალიანსს, ჩემთვის არათუ სრულიად მისაღებია, არამედ, წლებია, ვწერ და ვლაპარაკობ, რომ საქართველო ვერ გამთლიანდება, თუ აფხაზებთან, ოსებსა და რუსებთან პირდაპირი დიალოგი არ იქნება. ამასთან, ჩემთვის სრულიად მისაღებია საქართველოს ნეიტრალიტეტი. ამდენად, ალიანსის მიერ წინ წამოწეული ეს თემები ჩემთვის ორგანულია. 

ამას გარდა, სოციალური და ეროვნული პლატფორმა, რომელზეც ალიანსი დგას, ჩემ მსოფლმხედველობას მთლიანად ეთანხმება. 

_ ბოლო დროს, პატრიოტთა ალიანსს რამდენიმე სკანდალი დაუკავშირდა, მათ შორის, აფხაზეთში ხატის გადაბრძანება, რუსეთისგან დაფინანსების საკითხი და ა.შ. ყველაფერი ეს, თქვენი პარტიის საარჩევნო შედეგზე როგორ იმოქმედებს? 

_ უკვე იმოქმედა, ოღონდ დადებითი კუთხით. ეს თავდასხმები, როგორც მმართველი ძალისგან, ისე ე.წ. ოპოზიციისგან, შიშითაა განპირობებული. დახურული კვლევები აქვთ და იციან, რომ ,,პატრიოტთა ალიანსის’‘ რეიტინგი ძალიან მაღალია, რასაც პოლიტიკური მოწინააღმდეგის შიში მოჰყვება, მაგრამ ადამიანები ყველაფერს ხედავენ. 

ხომ იცით, ჩვენი მოძმე სომეხი ხალხი, თავისი მენტალიტეტით, როგორია _ რომელიმე სომეხს მსგავსი ნაბიჯი რომ გადაედგა, აფხაზეთში ხატის წაბრძანებას ვგულისხმობ, ამას მთელი სომხეთი აღტაცებით შეხვდებოდა, ჩვენთან კი პირუკუ ეფექტი ჰქონდა. ეს პოლიტიკური შურიანობაა და სხვა არაფერი, თუმცა ასეთი თავდასხმები ჩვენ გარშემო, სულ უფრო მეტი ადამიანის მობილიზებას ახდენს. 

_ შეიძლება, მაგრამ რუსეთის მიერ ოკუპირებულ აფხაზეთში ფარულად გადასვლა ნორმალურად მიგაჩნიათ ანუ სანამ ინფორმაციამ მედიაში არ გაჟონა, ამაზე პატრიოტთა ალიანსმა არაფერი თქვა... 

_ საკითხს ასე უნდა შევხედოთ _ ოკუპაცია დროებითი მოვლენაა, ყოველ შემთხვევაში, ჩემთვის და პატრიოტთა ალიანსისთვის ასეა. 

გარდა ამისა, ჩვენ კი არ უნდა ვიძახოთ, რომ აფხაზეთი და სამხრეთ ოსეთი ოკუპირებულია, არამედ, ეს იმ ხალხმა უნდა თქვას. 

ისინი ძალიან ბრაზობენ, როცა ეუბნები, უთავმოყვარეო ხარ და ოკუპირებულ ტერიტორიაზე ცხოვრობო. დიალოგი ასე არ გამოვა, თორემ თუ საქმეს უშველის, დილას, შუა დღესა და საღამოს, სულ ოკუპაციაზე ვილაპარაკებ. 

როცა ის ადამიანები გაკრიტიკებენ, რომლებსაც ოკუპაციასთან ბრძოლა შარვლის ჩახდა და საჯდომის მიშვერა ჰგონიათ, ვფიქრობ, ეს ფაქტი მათზე ნათლად მეტყველებს. 

რაც შეეხება რუსული ფულის საკითხს, ასეთ ,,ფეიკებს’‘ ის ხალხი ქმნის, რომლებსაც 1995 წლიდან, არჩევნები არ გამოუტოვებიათ, რომ რუსული ფული არ ჰქონოდათ და რუსი პიარტექნოლოგები არ ჰყოლოდათ. 

_ ვის გულისხმობთ? 

_ ყოფილ მოქალაქეთა კავშირს, რომელიც მერე ნაციონალური მოძრაობა გახდა. არსებობს რუსი პოლიტტექნოლოგების ინტერვიუები, რომლებიც პირდაპირ ამბობდნენ, ჩვენ ვეხმარებოდით ჟვანიასა და ბურჯანაძეს, მაგრამ საბოლოოდ, სააკაშვილმა იმარჯვა და ყველაფერი ეს, მიიწერაო. 

_ კი, მაგრამ რატომ უნდა სჭირდებოდეს ნაციონალურ მოძრაობას, პატრიოტთა ალიანსის მიმართ, ასეთი ,,ფეიკების’‘ გამოგონება? 

- იციან რეალური რეიტინგები და უნდათ, კონკურენტი დააზარალონ, ისეთი რამ მოიგონეს, რაც იუმორის სფეროსაც კი სცდება. 

ერთ ექსკლუზივს გაგიმხელთ ,,საიდუმლოდ’‘ _ პუტინი ფულს კი არ გვაძლევს, უბრალოდ, შესაბამის ქაღალდს გზავნის ფოსტით და მერე, ჩვენ ფერად პრინტერზე ამოგვაქვს დოლარები! მოკლედ, ყველაფერი ეს, სრული იდიოტიზმია! 

შემთხვევით, ეს ის ძალები ხომ არ არიან, რომელთა წარმომადგენლებიც საზღვარზე დააკავეს, მილიონი დოლარი ,,ქეშად’‘ რომ გადმოჰქონდათ? და კიდევ უამრავი რაღაც, რაც არ ჩანს, თორემ ამდენი ტელევიზიის შენახვას ეხუმრებით?! 

_ ისე, რადგან ,,ფეიკებზე’‘ ვსაუბრობთ, როგორ გგონიათ, იმოქმედებს საარჩევნოდ მიღებული ქცევის კოდექსი, რომელსაც ხელი ,,ოცნებამაც’‘ მოაწერა და ოპოზიციამაც? 

_ ქაღალდზე ყველაფრის დაწერა შეიძლება, მაგრამ ყველაფერი საარჩევნო კამპანიის განმავლობაში გამოჩნდება. ბინძურ ტექნოლოგიებზე ნაციონალური მოძრაობა უარს არ იტყვის. ,,ოცნება’‘ ასე არ იქცევა ხოლმე _ ერიდება ნეგატიურ პიარს, მაგრამ იქაც არის ფრთა, მაგალითად, კობახიძე-მდინარაძე, რომელიც, დაახლოებით, ამ ხელწერით მოქმედებს. ისე, დოკუმენტი რომ შეიქმნა, ამაში ცუდი არაფერია. 

_ ქალბატონო ნანა, NDI-ს ბოლო კვლევის მიხედვით, გამოკითხულთა 59%-მა არ იცის, რომელ პარტიას აძლევს ხმას. ეს როგორ იმოქმედებს ოპოზიციური პარტიების საარჩევნო შედეგზე? 

_ საერთოდ, ადამიანები არჩევანს ბოლო დღეებში აკეთებენ. საუბარი იმაზეა, თუ ვინ შეძლებს ამ ხმების თავისკენ მიზიდვას. სასურველია, რომ გადაუწყვეტელი ამომრჩევლიდან ყველამ ხმა პატრიოტთა ალიანსს მისცეს, მაგრამ NDI-ს რომელიმე კვლევის შედეგი, რომელიმე არჩევნების შედეგს ერთხელ მაინც დაემთხვა? _ არც ერთხელ! ამ კვლევებს ერთ-ერთ პარტიასთან მკვეთრად აფილირებული ორგანიზაცია ატარებს და როგორ ვენდო? 

_ არჩევნების შემდეგ, რომელ პარტიასთან აპირებთ კოალიციურ რეჟიმში თანამშრომლობას და რომელთან _ არა? 

_ ძალიან მიკვირს, როცა ,,ოცნებისა’‘ და ,,ნაციონალების’‘ ორივე ფრთის წარმომადგენლები კატეგორიულად აცხადებენ, არ ვითანამშრომლებთ პატრიოტთა ალიანსთან და არ შევქმნით კოალიციასო. 

ჯერ არჩევნების შედეგები უნდა დაიდოს, წინასწარ ამაზე ლაპარაკი უაზრობაა. ჯერ გადახტნენ და მერე ,,ჰოპლა’‘ დაიძახონ. 

ერთი რამ შემიძლია გითხრათ: პატრიოტთა ალიანსი არასოდეს ითანამშრომლებს ნაციონალური მოძრაობის ორ დანაყოფთან, დანარჩენს არჩევნები გვაჩვენებს.

თათია გოჩაძე

Ecumenical whip delivered motives expanding involving loyalty. Africa hungry males attending john's sighed reaching. Lucky rigid thrown thursday seized soldier ethical. Morality