რჩეული სტატიები

ნიკა გვარამიას მოსამართლემ 3 წლითა და 6 თვით პატიმრობა შეუფარდა და სასამართლო დარბაზში დაკავების გადაწყვეტილება მიიღო. 

თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლემ, ლაშა ჩხიკვაძემ გადაწყვეტილება რამდენიმე წუთის წინ გამოაცხადა.

 ნიკა გვარამიას პროკურატურა ედავება ჯერ კიდევ "რუსთავი 2"-ის დირექტორობის დროს, სამაუწყებლო კომპანიის "კანონიერი ინტერესების საწინააღმდეგოდ უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებასა და მისი კუთვნილი დიდი ოდენობით თანხის სამსახურებრივი მდგომარეობით გამოყენებას". მასთან ერთად ბრალდებულია კიდევ ორი პირი - კახა დამენია და ზურაბ იაშვილი.

სუს-ის უფროსმა გრიგოლ ლილუაშვილმა ორი ტელეკომპანიის და დეპუტატ ლევან ხაბეიშვილის წინააღმდეგ სარჩელი შეიტანა.

როგორც გრიგოლ ლილუაშვილის ადვოკატი მამუკა ღვინიაშვილი აცხადებს, ტელეკომპანიების „მთავარი არხისა“ და „ფორმულას“ ეთერებით გავრცელდა ინფორმაცია ე.წ. ქოლ-ცენტრების საქმიანობის, ფულის მოპარვის სქემებთან დაკავშირებით და „ქოლ-ცენტრებთან“ შემხებლობაში მყოფ ერთ-ერთ პირად დასახელდა სუს-ის უფროსი გრიგოლ ლილუაშვილი, რაც სიცრუეა. ადვოკატი მიიჩნევს, რომ აღნიშნული ინფორმაციის გავრცელებით ზიანი მიადგა გრიგოლ ლილუაშვილის სახელს, ღირსებას და რეპუტაციას, რის გამოც სასამართლოს მიმართავს.

გრიგოლ ლილუაშვილის ადვოკატის გ ა ნ ც ხ ა დ ე ბ ას უცვლელად გთავაზობთ:

„ტელეკომპანიების „მთავარი არხისა“ და „ფორმულას“ ეთერებით გავრცელდა ინფორმაცია ე.წ. „ქოლ-ცენტრების“ საქმიანობის, მათი შესაძლო ფიგურანტების და მონაწილეების შესახებ.

გავრცელებული სიუჟეტებით „ქოლ-ცენტრებთან“ შემხებლობაში მყოფ ერთ-ერთ პირად დასახელდა სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის უფროსი გრიგოლ ლილუაშვილი.

როგორც გრიგოლ ლილუაშვილის ადვოკატი, ვაცხადებ, რომ „მთავარი არხისა“ და „ფორმულას“ ეთერებით გავრცელებული ინფორმაცია, ე.წ. „ქოლ-ცენტრების“ საქმიანობასთან, თაღლითურ, კრიმინალურ თუ ფულის მოპარვის სქემებთან ან რაიმე სახის დანაშაულებრივ ჯგუფებთან გრიგოლ ლილუაშვილის კავშირის შესახებ, არის სრული სიცრუე და ცილისწამება.

აღნიშნული ცილისწამებლური ინფორმაციის გავრცელებით შეილახა და ზიანი მიადგა გრიგოლ ლილუაშვილის სახელს, ღირსებას და საქმიან რეპუტაციას.

გვსურს საზოგადოებას ვაცნობოთ, რომ ტელეკომპანიების „მთავარი არხისა“ და „ფორმულას“, ასევე, ლევან ხაბეიშვილის მიმართ სასამართლოში წარდგენილია სარჩელი.

სასარჩელო მოთხოვნას წარმოადგენს: 1) იმ ფაქტების უარყოფა, რომელიც არის სრული სიცრუე და ცილისწამება; 2) მოპასუხეებისათვის ზიანის ანაზღაურების სახით სიმბოლურად 1 ლარის დაკისრება.

განვმარტავთ, რომ საერთაშორისო სტანდარტებით დადგენილი მტკიცების ტვირთის განაწილების მხედველობაში მიღებით, სასამართლოში წარდგენილი გვაქვს არგუმენტირებული და დასაბუთებული სარჩელი. სარჩელის წარდგენის მიზანი კი არის ის, რომ საზოგადოებამ გაიგოს სიმართლე“, - ნათქვამია ადვოკატის განცხადებაში.

კასპში მოკლული 34 წლის ნოდარ ღუნაშვილის სასამართლო-სამედიცინო ექსპერტიზის დასკვნა ცნობილია. ექსპერტიზის დასკვნით დასტურდება, რომ ღუნაშვილის გარდაცვალება კისერში მიყენებულმა ჭრილობებმა გამოიწვია. გარდაცვლილს სულ 19 ჭრილობა აქვს მიყენებული. ექსპერტიზის დაკვნით გამოირიცხა ვერსია, თითქოს ნოდარ ღუნაშვილის მეუღლემ, ქეთა ჩხაიძემ თავში საგნის დარტყმით მოკლა გარდაცვლილი. საქმის მასალებით ირკვევა, რომ ნოდარ ღუნაშვილი მის ბავშვობის მეგობართან, ზურაბ კახიშვილთან ერთად გავიდა სახლიდან და სავარაუდოდ, მანქანაში მოხდა მისი მკვლელობა. საქმეში არსებული ვიდეო კამერების ჩანაწერებით ირკვევა, რომ ამ დროს ქეთა ჩხაიძე სახლში იმყოფებოდა. შესაბამისად, ასევე გამორიცხა ეჭვი, რომ ქეთა ჩხაიძეს შესაძლოა, მიეყენებინა დანით რომელიმე ჭრილობა ნოდარ ღუნაშვილისთვის. საქმეში ერთ-ერთი მთავარი მტკიცებულება ზურაბ კახიშვილის მიმართ არის ქეთა ჩხაიძის მიერ გამოძიებაში მიცემული ჩვენება, რომელშიც ის ზურაბ კახიშვილს ამხელს მისი მეუღლის მკვლელობაში. ცნობისთვის, 13 მარტს, კასპში 34 წლის ნოდარ ღუნაშვილი მოკლეს. მკვლელობის ფაქტზე, შემთხვევიდან მეორე დღეს სამართალდამცავებმა მისი მეგობარი, 30 წლის მამაკაცი - ზურაბ კახიშვილი დააკავეს. გამოძიების ინფორმაციით, ბრალდებულმა ღუნაშვილს ანგარიშსწორების მიზნით, ცივი იარაღით სხეულზე სასიკვდილო ჭრილობები მიაყენა. მომხდარიდან რაღაც პერიოდის შემდეგ, სამართალდამცავებმა განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულის დაფარვის ბრალდებით მოკლული მამაკაცის მეუღლე - 31 წლის ქეთევან ჩხაიძე დააკავეს. საქმეზე გამოძიება განზრახ მკვლელობისა და განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულის დაფარვის ფაქტებზე, სსკ-ს 108-ე და 375-ე მუხლის მესამე ნაწილით მიმდინარეობს.

 

 

ვინ არის „სიხო“, რომელსაც ვაკო ყაზაიშვილის ცოლის ძმა ჩანაწერში ახსენებს

 

ბათო ჯაფარიძე

 

- ბიჭო, შენ არ იცი, რომ გადასახდელი გაქვს? 100 ათას დოლარს მოიტან, გაიგე?

- არა, ვერ გავიგე, არაფერს მოვიტან...

ეროვნული ნაკრების კაბინეტში გაწევ-გამოწევა ატყდა და ფეხბურთელებმა სიტუაცია იმ მომენტისთვის განმუხტეს. ეს საუბარი საქართველოს საფეხბურთო ნაკრების გასახდელში, ერთ-ერთი მატჩის შემდეგ, კრიმინალებსა და მაშინ, „მილანში“ ახლად გადასულ კახა კალაძეს შორის გაიმართა. შემდეგ იყო ქართული ისტორიის ერთ-ერთი დიდი ლაქა, ლევან კალაძის გატაცება და მკვლელობა. დღეს, ყველაფერი ეს, თითქოს, წარსულს ჩაბარდა, ნაკრებში სათამაშოდ ჩამოსულ ფეხბურთელებს აღარ ელოდებიან გასასვლელთან, არ სთხოვენ 100 და 200 დოლარს „კაი ბიჭები“, მაგრამ ისე ჩანს, ყველაფერი ბოლომდე დასრულებული მაინც არ არის.

 

საქართველოს ეროვნულმა ნაკრებმა ორი ოფიციალური შეხვედრა გამართა, ორივე მოიგო და ფეხბურთის გულშემატკივრები კმაყოფილი არიან, თუმცა... შემდეგ გავრცელდა ნაკრების წევრის, ვაკო ყაზაიშვილის ცოლის ძმის, ნოდარ ნიშნიანიძის ჩანაწერი, სადაც ის ნაკრების ფეხბურთელებსა და ფედერაციის მაღალჩინოსებს  მუხლების დახვრეტითა და მოკვლით ემუქრება. მიზეზად კი იმას ასახელებს, რომ მისი დის ქმარი ათამაშეს და ეს სპეციალურად გააკეთეს.

„როგორც ხდება ხოლმე, ვიღაცებმა მალანიას და სოსოს პონტში, თითო ბოზური აგურის დადება გადაწყვიტეს და ვაკოს არ ათამაშებენ. შეგათხელებთ, როგორც კი ნაკრები ევროპაში ჩამოვა, მე და „სიხო“ ჩამოვალთ და შეგათხელებთ, მუხლებს დაგიხვრიტავთ და მერე შეეხვეწებით ვაკოს ითამაშეო“, - ისმის ჩანაწერში, რომელიც ნიშნიანიძემ ნაკრების მენეჯერს, ვლადიმერ დვალიშვილს გაუგზავნა.

იმავე ჩანაწერში ნიშნიანიძე ამბობს, რომ დვალიშვილამდე, ნაკრების კაპიტანს, გურამ კაშიას ესაუბრა და მოუწოდებს, ეს ჩანაწერი ყველას მოასმენინოს. ჩანაწერი ერთ-ერთმა ტელევიზიამ გაავრცელა და საზოგადოებამაც სიმართლე ამის შემდეგ გაიგო, თუმცა...

მოდით, ჯერ თავად ყაზაიშვილის, ფეხბურთის ფედერაციისა და შინაგან საქმეთა სამინისტროს განცხადებებს გავეცნოთ:

ვაკო ყაზაიშვილი: „პირველ რიგში, ქართული ფეხბურთის ქომაგებს, საქართველოს ყველა მოქალაქეს  ბოდიშს ვუხდი ფაქტისთვის, რომელიც ჩემთვის ყველაზე მეტად მიუღებელია. 

ფეხბურთის თამაში 7 წლის ასაკში დავიწყე. ყველამ, ვინც დღეს, ჩვენს დიდ საფეხბურთო ოჯახს წარმოადგენს, იცის, რამდენი შრომა ჩავდე ჩემი კარიერის შენებაში. პირველად ნაკრებში 9 წლის წინ გამომიძახეს და ეს იყო ყველაზე მნიშვნელოვანი დღე ჩემს კარიერაში.

ეროვნული ნაკრების გარეშე, ფეხბურთელის კარიერული ცხოვრება სრულფასოვანი არასოდესაა. ყველა ფეხბურთელისთვის, ყველაზე მნიშვნელოვანი და ფასეული, სწორედ ნაკრებია და მეც არ ვარ გამონაკლისი. ცხოვრებაში არავინ დამჭირვებია მინდორზე მოსახვედრად. ყველამ, ვისაც ფეხბურთი უყვარს, იცის, რომ ჩემს მიერ გატანილი გოლებისა და დაშვებული შეცდომების უკან, მხოლოდ მე ვდგავარ - არავინ და არაფერი, ჩემი შრომისა და ფეხბურთის სიყვარულის გარდა.

ყველამ, ვინც წარმოადგენს ნაკრებს და ფედერაციას, იცის, რომ ეს ჩანაწერი ყველაზე ბოლოს მოვისმინე. თქვენთვის ამ ჩანაწერში ნაკრების წევრებზე საუბრობენ და ჩემთვის - მეგობრებზე, ამიტომ განსაკუთრებით მძიმე და მიუღებელია საუბრის შინაარსი ჩემთვის.

ნაკრებს აქვს ისტორიული შანსი და ამ შანსის გამოსაყენებლად ყველაფერს გავიღებ. ყველანაირ პირადულ წინააღმდეგობას გადავლახავ. ჩემთვის მთავარია, არ დაზარალდეს ჩვენი დიდი საფეხბურთო ოჯახი და ამიტომ, მზად ვარ, მივიღო ფედერაციის ნებისმიერი გადაწყვეტილება“.

საქართველოს ფეხბურთის ფედერაცია: „გვსურს, გამოვეხმაუროთ მედიაში გავრცელებულ ინფორმაციას. უპირველესად, გვინდა, მკაფიოდ გამოვხატოთ ჩვენი პოზიცია და აღვნიშნოთ, რომ ადამიანის ჯანმრთელობა და უსაფრთხოება უპირველესია, ვგმობთ და ვემიჯნებით ყველა სახის ძალადობას, რაც არაერთხელ დაგვიფიქსირებია. მსგავს სიტუაციაში, თითოეული ადამიანის მოვალეობა და პასუხისმგებლობაა, დაუყონებლივ იმოქმედოს კანონის შესაბამისად.

ჩვენთვის თითოეული მოთამაშის უსაფრთხოებაზე ზრუნვა უმთავრეს პრიორიტეტს წარმოადგენს. აქედან გამომდინარე, მას შემდეგ, რაც ჩვენთვის ცნობილი გახდა ამ ფაქტის შესახებ, დაუყოვნებლივ ვაცნობეთ შესაბამის ორგანოს რეაგირებისთვის. ფეხბურთის ფედერაცია, თავის მხრივ, საკუთარი კომპეტენციის ფარგლებში, ითანამშრომლებს გამოძიებასთან.

ჩვენი მიზანია, მაქსიმალურად უზრუნველვჰყოთ ჩვენი გუნდის უსაფრთხოება, შევქმნათ მათთვის შესაბამისი გარემო და ხელი შევუწყოთ ეროვნული ნაკრების წარმატებას. ჩვენი კომპეტენციის ფარგლებში, ყველაფერს გავაკეთებთ იმისთვის, რომ გარეშე ფაქტორებმა ზეგავლენა არ მოახდინოს გუნდის ერთიანობასა და წარმატებაზე“.

შინაგან საქმეთა სამინისტრო: „შინაგან საქმეთა სამინისტრომ ერთ-ერთი მედიასაშუალების საინფორმაციო გადაცემაში გასული ინფორმაციის საფუძველზე, სადაც საუბარი საქართველოს ეროვნული ნაკრების წევრებისა და ფეხბურთის ფედერაციის წარმომადგენლების მიმართ მუქარის შემცველი შინაარსის გზავნილებს ეხებოდა, გამოძიება დაიწყო. წარსულში ნასამართლევი პირის - ნ.ნ.-ის მიერ განხორციელებული, სავარაუდოდ, მუქარის შემცველი განცხადებების ფაქტზე გამოძიება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 151-ე მუხლით მიმდინარეობს“.

დავიწყოთ იმით, რომ რეალურად, ფედერაცია იტყუება, რადგან შს სამინისტრო გასაგებად წერს, რომ გამოძიება „ერთ-ერთი მედიასაშუალების საინფორმაციო გადაცემაში გასული ინფორმაციის საფუძველზე“ დაიწყო და არა ფედერაციიდან მიმართვის შემდეგ. ნაკრების კაპიტან კაშიასაც და მენეჯერ დვალიშვილსაც სასწრაფო წესით უნდა მიემართათ შს სამინისტროსთვის, მაგრამ ეს არ გააკეთეს და მხოლოდ სიუჟეტის ტელევიზიაში გასვლის შემდეგ ატყდა ამბავი. ეს არასწორია, ასე არ შეიძლება, 21-ე საუკუნეში, ასე არ უნდა ხდებოდეს და სამართალდამცავ ორგანოებთან თანამშრომლობა, მით უმეტეს, ასეთ თემაზე, არ ტეხავს. უნდა შეიგნოს ყველამ, რომ ნაკრები არც ფედერაციისაა, არც - კაპიტნის, არც - ცალკეული ფეხბურეთელების, ის ხალხისაა, საქართველოსია და წერტილი.

რაც შეეხება ნიშნიანიძის მიერ ნახსენებ „სიხოს“. აღნიშნული პირი, ასევე, კრიმინალური ავტორიტეტი, ლაშა სიხარულიძე გახლავთ. ნიშნიანიძეცა და სიხარულიძეც ინტერპოლით ძებნილები არიან. მათ ბრალად კიევში, კრიმინალური ავტორიტეტის, ირაკლი მალანიას მკვლელობა ედებათ, რომელიც სასამართლოს შენობასთან, გასული წლის 16 ნოემბერს ჩაცხრილეს. მაშინ საქმის ორი ფიგურანტი გაიქცა, მესამე, გიორგი არუთინოვი უკრაინელმა სამართალდამცავებმა დააკავეს, თუმცა ორიოდე დღის შემდეგ, არუთინოვი საკუთარ საკანში გარდაცვლილი ნახეს. როგორც ამბობენ, მალანიას მკვლელობა 2016 წელს, ვაკეში, სოსო ჯოხაძის მკვვლელობის გაგრძელებაა. ჯოხაძე და მალანია უახლოესი მეგობრები იყვნენ, ნიშნიანიძე და სიხარულიძე კი - მათთან დაპირისპირებულები. ვარაუდობენ, რომ უკრაინაში მყოფი მალანია, ნიშნიანიძესა და სიხარულიძეს მოკვლით ემუქრებოდა და მათ უბრალოდ დაასწრეს.

სხვათა შორის, რამდენიმე წლის წინ, ნოდარ ნიშნიანიძემ თავის სიძესთან, ვაკო ყაზაიშვილთან ერთად, ვიდეო ჩაწერა, სადაც ამბობდა, რომ მის დაკავებასა და იარაღის ჩადებას აპირებდნენ. მაშინ ნიშნიანიძე ამტკიცებდა, უტყუარი ინფორმაცია მაქვსო და ვაკოც ადასტურებდა, მეც ვიცი, რომ იარაღის ჩადებას უპირებენ ჩემს ცოლის ძმასო. ამ ვიდეოს გავრცელებიდან რამდენიმე დღეში, შსს-მ ნიშნიანიძე საკუთარ სახლში დააკავა და მას... იარაღი უნახა. შემდეგ იყო სასამართლო, სასჯელი, გათავისუფლება და მივედით იქამდე, სადამდეც მივედით.

რა თქმა უნდა, შს სამინისტროს საქმიანობასა და ვინმეს პირად გადაწყვეტილებებში არ ვერევით, მაგრამ ყოველგვარი სპეკულაციების თავიდან ასაცილებლად, ყაზაიშვილი თავად თუ იტყოდა ნაკრებში თამაშზე უარს, სხვებისთვის მაგალითი იქნებოდა თუნდაც იმისა, რომ არავინ არ უნდა ჩაერიოს იქ, სადაც ეროვნული გუნდისა და საქართველოს ინტერესია. ახლა, როცა ნაკრებს შანსი აქვს, ევროპის ჩემპიონატის ფინალურ ეტაპზე გავიდეს (მხოლოდ ორი შეხვედრაა მოსაგები), არეულობა არავის აწყობს, თანაც მედალს მეორე მხარეც აქვს - ნაკრების ნებისმიერ შეხვედრაში, მოედანზე შესული ვაკო ყაზაიშვილის დანახვის შემდეგ, რამდენს გაუჩნდება იმის შეგრძნება, რომ ეს ნიშნიანიძის შიშით მოხდა? მით უმეტეს, რომ შესაძლოა, ამხელა ფსიქოლოგიური წნეხის გამო, ყაზაიშვილს თამაში, უბრალოდ, ვერ გამოუვიდეს და ვაკოს კი არა, მესისა და რონალდუს არ მისდით ყველა შეხვედრა ისე, როგორც მათ სურთ. შსს ვალდებულია, ეს საქმე გახსნას და... ერთხელ და სამუდამოდ, იქნებ, ყველა შეეშვას იმ ადამიანებს, რომლებიც ფულს საკუთარი ოფლის ფასად შოულობენ. იგივე, ყაზაიშვილსა და სხვებს, საკუთარ წონაზე ათჯერ მეტი ოფლი აქვთ დაღვრილი იმისთვის, რომ იყვნენ იქ, სადაც დღეს არიან. ფედერაცია კი, ტელევიზიასა და ჟურნალისტებს კი არ უნდა დაელოდოს, ყოველი ასეთი ფაქტის შემდეგ, უნდა გამოვიდეს და განგაშის ზარები შემოჰკრას. „ჯიგრულ-ქართულ პონტში“ საქმეების კეთებით, წინ ვერ წავალთ, ვერ!

 

 

 

 როგორ მიითვისა საშიშმა დამნაშავემ ქართველი ობოლი ბიჭის სახელი და გვარი

 

ბათო ჯაფარიძე

 

მანიაკი, სერიული მკვლელი - ეს ტერმინები  საბჭოთა კავშირის მოქალაქეებისთვის უცხო იყო, სანამ არა მარტო საბჭოეთმა, არამედ, მთელმა მსოფლიომ ანდრეი ჩიკატილოს სახელი და გვარი არ გაიგო. სერიული მკვლელი, რომელიც დახვრიტეს, დღემდე მსოფლიოს ერთ-ერთ უსასტიკეს დამნაშავედ ითვლება. საბჭოთა პროპაგანდა მაქსიმალურად ცდილობდა ამ ფაქტის დამალვას, ცდილობდა, არავის გაეგო, რომ საბჭოთა კავშირში ვიღაც ბავშვებს კლავდა და აუპატიურებდა, მაგრამ გარდაცვლილთა რიცხვი იმდენად დიდი იყო, დამალვა ვერ მოხერხდა.

 

ხომ წარმოგიდგენიათ, რა მოხდებოდა, როცა აღმოსავლეთ საქართველოს ერთ-ერთი სოფლის მცხოვრებლებმა თქვეს, რომ მათ სოფელში მანიაკი გამოჩნდა, რომელიც ახალგაზრდა გოგოებს ერჩოდა. რაც მთავარია, მოქალაქეები ამ მოსაზრებას ფაქტებით ამყარებდნენ - სამ გოგოს ვიღაც თავს დაესხა და გაუპატიურება დაუპირა, მეოთხე კი მოკლა, თუმცა არ უძალადია. სოფელი არ იყო სრულად ქართველებით დასახლებული, ეთნიკური უმცირესობების წარმომადგენლები ჭარბობდნენ. სამი უშედეგო თავდასხმა ეთნიკური უმცირესობების წარმომადგენლებზე განხორციელდა, მოკლული კი ქართველი გოგონა იყო, თუმცა არა იმ სოფლის მცხოვრებელი.

„აღნიშნულ სოფელზე ერთ-ერთი რეგიონის გაზეთში სტატია უნდა დაბეჭდილიყო, სადაც აღწერილი იქნებოდა, როგორ ძმურად ცხოვრობდნენ იქ სხვადასხვა ერის წარმომადგენლები, მაგრამ ეს სოფელში არავის უნდა სცოდნოდა. ამიტომ, გოგონა ადგილობრივ ფერმაში მწველავად გააფორმეს, ბინად კი იქაურ ქვრივ ქალს შეუსახლეს. ორკვირიანი მივლინება მისთვის სავალალოდ დასრულდა - ტყის პირას გარდაცვლილი იპოვეს, ყელი ჰქონდა გამოჭრილი და სოფლელებმაც ხმაური ატეხეს, ხომ ვამბობთ, ჩვენს სოფელში მანიაკიაო. თბილისიდან ოთხი კაცი მიგვავლინეს, ჩვენც იმ ქვრივის სახლში დაგვაბინავეს და კატეგორიულად მოგვთხოვეს - ერთ კვირაში გახსნილი საქმე მინისტრის მაგიდაზე უნდა იდოსო“, - გვიყვება მორიგ ისტორიას პოლიციის გადამდგარი პოლკოვნიკი, ბატონი თენგიზი.

სამართალდამცავებმა სოფლის შესწავლა და საეჭვო პირების გამოვლენა დაიწყეს. პირველ რიგში, ეჭვი ერთ-ერთ მამაკაცზე მიიტანეს, რომელსაც ფსიქიკური პრობლემები ჰქონდა, აღრიცხვაზეც იყო და მარტო ცხოვრობდა. პარალელურად, მოუთმენლად ელოდნენ ექსპერტიზის შედეგებს დედაქალაქიდან, რათა ხელჩასაჭიდი რამე მაინც ჰქონოდათ. ფსიქიკურად დაავადებული პირი მტრედებს უვლიდა და მთელ დღეებს შინ ატარებდა. მასთან მეზობლის ქალი დადიოდა დასალაგებლად და საჭმლის გასაკეთებლად, რის გამოც, სოფლის საბჭო ქალს თვეში 70 მანეთს უხდიდა. მისი დაკითხვა ძალიან რთული გამოდგა, ძუნწად და არეულად პასუხობდა, მაგრამ ხელებზე აღებულმა ანალიზმა სისხლის კვალი ვერ აღმოაჩინა. არადა, ექსპერტები ამტკიცებდნენ, გამორიცხულია, გარდაცვლილისთვის ყელი ისე გამოეჭრა მკვლელს, თავად არ დასვრილიყოო. ამის მიუხედავად, დაკითხვის გაგრძელების შემდეგ, ეჭვმიტანილს ფსიქიკური შეტევა დაეწყო და გამომძიებლებზე გაიწია. პრინციპში, რაღა გაიწია, მუშტი-კრივი გაუმართა და რომ არა მისი მომვლელი ქალი, ეგებ, ეცემა კიდეც, თუმცა ქალმა დაავადებულს დაუყვავა, მიიხუტა და დააწყნარა, შემდეგ გამომძიებლებს ანიშნა, გამომყევითო.

„იმედი მაქვს, ამ ამბავს არ გაახმაურებთ. ეს კაცი მიყვარს, ჰო, მიყვარს, ბავშვობიდან მიყვარდა, მასაც ვუყვარდი. მერე მომიტაცეს და ფსიქიკური პრობლემებიც ამის გამო დაეწყო. ჩემი ქმარი გალოთდა, ამის მოვლა კი მე ვიკისრე და მასთან ჩვეულებრივი, ცოლ-ქმრული ურთიერთობა მაქვს. იმ ღამეს, როცა გოგო მოკლეს, მასთან ვიყავი, გვერდით მეწვა და არსად გასულა“, - თქვა ქალმა და ეჭვმიტანილის ალიბიც უზრუნველყო, მაგრამ სამართალდამცავებმა მისი სიიდან ამოღება არ იჩქარეს და ძიება განაგრძეს.

ფსიქიკურად დაავადებულის გარდა, სოფელში კიდევ ერთი მარტოხელა კაცი ცხოვრობდა, 42 წლის იყო და საინტერესო ისტორიაც ჰქონდა. ის 7 წლის გახლდათ, როცა მშობლები დაეღუპა და ბავშვთა სახლში გაამწესეს. მისი ასავალ-დასავალი არავინ იცოდა, თუმცა დაახლოებით, რვა წლის წინ, სოფელში დაბრუნდა და მამა-პაპისეულ სახლში დასახლდა. მას შემდეგ, სოფლის ნამდვილ მარგალიტად იქცა, ყველას ხელს უმართავდა, ყველაფერი ეხერხებოდა, თავდაუზოგავად მუშაობდა და სასურველ სასიძოდაც ითვლებოდა, თუმცა ცოლის მოყვანას არ ჩქარობდა. როცა დაკითხეს, ძალიან მშვიდად თქვა, თუ მე ეჭვმიტანილი ვარ, ვერაფერს ვიზამ, სახლში ვიყავი, მარტო, მეძინა და ალიბი რომ უზრუნველყოს, ისეთი მოწმე არ მყავსო. მართალიც იყო, მარტოხელა კაცს ღამით მოწმე რომ არ ეყოლებოდა, ცხადი იყო.

ამასობაში, თბილისიდან ორი ამბავი მოვიდა, პირველი - გოგონა სურათებს იღებდა და ფოტოაპარატით გადაღებული ყველა სურათი გაამჟღავნეს, დაბეჭდეს და გამომძიებლებს გამოუგზვნეს და მეორე - ექსპერტების ვარაუდით, მას უკნიდან მიეპარნენ, ყელი ისე გამოჭრეს და გოგონას ლაბადაზე კატის შავი ბეწვი იყო შერჩენილი ანუ მას, ვინც გოგონა მოკლა, შავი კატა ჰყავდა. ეს ინფორმაცია ძალოვნებისთვის აშკარად ღირებული იყო. სურათების დათვალიერებამ ბევრი ვერაფერი მოიტანა, როგორც ჩანს, ის ძველ სახლებს იღებდა, ძირითადად, სწორედ სახლები იყო გადაღებული და კადრში შემთხვევით მოხვედრილი სოფლელები, ქალები, ბავშვები, კაცები, პირუტყვი... სურათებზე იყო სოფლის დაახლოებით 340-მდე მოქალაქე, ზოგი ორ-სამჯერაც კი. რაც შეეხება სახლების ფოტოებს, ყველაზე მეტჯერ გოგონას ის სახლი ჰქონდა გადაღებული, სადაც დაობლებული და შემდეგ სოფელში დაბრუნებული კაცი მარტო ცხოვრობდა. ეს გასაგებიც იყო, სახლი სოფლად ყველაზე ძველი გახლდათ და მარტო ფანჯრების ჩარჩოები ისე იყო მოჩუქურთმებული, აშკარა ინტერესს იწვევდა. შესაბამისად, სახლის პატრონიც კადრში რამდენჯერმე მოხვდა.

რაც შეეხება შავ კატს, ის სოფელში სულ ოთხ ოჯახს ჰყავდა, მაგრამ ოთხივე ისეთი იყო, ეჭვის მიტანა წარმოუდგენელი ჩანდა. თმა ოთხივე კატას შეაჭრეს და ექსპეტიზისთვის თბილისში გაუშვეს. პასუხმა არ დააყოვნა, თქვეს კონკრეტულად რომელც ცხოველს ეკუთვნოდა ბეწვი, მაგრამ ოჯახში ორი მოხუცი ცხოვრობდა, კაცს მარჯვენა ხელი დაზიანებული ჰქონდა, ვერანაირად ვერ მოკლავდა გოგოს და შესაბამისად, ბრალსაც ვერ წაუყენებდნენ, თუმცა მოხუცებმა ის თქვეს, ჩვენი კატა ძალიან მეგობრულია და არაერთ მეზობელთან დადის, აჭმევენ და ეფერებიანო.

„ძიება ჩიხში შევიდა. იმის გარკვევა, ვისთან დადიოდა კატა, პრაქტიკულად, წარმოუდგენელი იყო, რადგან ბევრმა თქვა, ჩემთანაც მოსულა, მაგრამ ეგ იყო თუ სხვა შავი კატა, არ ვიციო. მოვიწყინეთ და ეს დიასახლისმაც შეგვატყო. ღიმილით გვითხრა, მოდით, ძველ ფოტოებს დაგათვალიერებინებთ, ახალგაზრდობაში დაწყებითი კლასების მასწავლებელი ვიყავი, ნახეთ, როგორ შეიცვალნენ ბავშვები, თუ გამოიცნობთ, ვინ ვინ არისო. სურათების დათვალიერების ხასიათზე ნამდვილად არ ვიყავით, მაგრამ ხათრი ვერ გავუტეხეთ მართლაც გულისხმიერ მასპინძელს და შავ-თეთრ ფოტოებს ჩავხედეთ. ის კი გვიხსნიდა და გვეუბნებოდა, ეს ის ბიჭია, ამ სახლში რომ ცხოვრობს, ეს მეორე სახლშიო და თან იცინოდა. ერთ-ერთ ფოტოს დაადო ხელი, კადრი ახლოდან იყო გადაღებული, სავარაუდოდ, იმიტომ, რომ ბავშვი საშლელს ღეჭავდა და ქალმა სიცილით თქვა, ეს კიდევ ჩვენი ობოლია, ამ სურათის გადაღებიდან მალევე, მშობლები დაეღუპა და ბავშვთა სახლში წაიყვანესო“, - იხსენებს ბატონი თენგიზი.

როგორც კი გამომძიებელმა სურათს დახედა, გაშეშდა. ბავშვს სურათზე ძალიან მკაფიოდ უჩანდა ყურის ნიჟარა, რომელსაც სპეციფიური ფორმა ჰქონდა, ლეღვის ფოთოლივით იყო გაშლილი და მასწავლებელმაც დაადასტურა, სასაცილო ყურები ჰქონდაო. ადამიანის სხეული ისეა მოწყობილი, ქირურგიული ჩარევის გარეშე, ყურის ნიჟარა ფორმას არ იცვლის, იმ პირს კი, ვინც ახლა თავს სწორედ ამ ბავშვად ასაღებდა, პატარა, ლამის, კეფაზე მიკრული ყურები ჰქონდა. სამართალდამცავებმა უხმოდ დატოვეს მასპინძლის სახლი, სურათიც წაიღეს, ასევე, უხმაუროდ დააკავეს მარტოხელა კაცი და თბილისისკენ წამოვიდნენ. დაკავებულს ზედ ეწერა იმედგაცრუება და როცა თბილისში თითის ანაბეჭდები აუღეს, ჩუმად იკითხა - „რა შემეშალა?“

დაკავებული საკავშირო მასშტაბით ძებნილი აღმოჩნდა, პირი, რომელსაც ორი ადამიანის მკვლელობისთვის ეძებდნენ და რომელმაც რვა წლის წინ, ციხიდან გაქცევა მოახერხა. როცა მისი ვინაობა გაირკვა და კარტოთეკიდან ამოღებული სურათი დაუდეს, დაკავებულმა უხეიროდ გაიღიმა, დამალვას რაღა აზრი აქვსო და დაიწყო:

„ეს ბიჭი, ვისი სახელი და გვარიც მოვირგე, ჩემთან ერთად იჯდა. მოჰყვა თავის ისტორიას, იმასაც ამბობდა, რომ გამოვალ, სოფელში უნდა დავბრუნდე, მამა-პაპისეულ სახლს მივხედოო. მერე ზონაზე ჩხუბი მოხდა და ის უბედური შემთხვევით დანას წამოაგეს, მოკვდა. მერე მე გავიქეცი და არ ვიცოდი, სად წავსულიყავი. გამახსენდა ეს ისტორია, ვიფიქრე, საქართველოში ჩავალ, ერთი წელი იმ სახლში ვიცხოვრებ, ვინ მიცნობდა? ჩამოვედი, აქაურობა მომეწონა და შემოვრჩი. ახალი საბუთები რუსეთში გავაკეთე, არაა ეგ პრობლემა. მერე ეს გოგო გამოჩნდა, მწველავი და სავარაუდოდ, მიცნო. ასე ვიფიქრე, რომ მიცნო, რადგან მუდმივად სურათებს მიღებდა, გადაიღებდა, წავიდოდა, მეორე დღეს ისევ მოდიოდა. მარტო მე კი არა, სახლსაც უღებდა, ფანჯრიდან ვხედავდი ხოლმე. ამიტომ გადავწყვიტე მისი მოშორება და მოვიშორე კიდეც. კატას რაც შეეხება, მეზობლის კატა ხშირად მოდიოდა და კალთაში მეჯდა ხოლმე“...

როცა დაკავებულმა გაიგო, რისთვის იღებდა გოგონა სურათებს, გაოცებისგან ყბა ჩამოუვარდა და ხელი ჩაიქნია, შიშს დიდი თვალები აქვს, ყველა და ყველაფერი საეჭვოდ მეჩვენებოდაო...

 

ვინ იპოვა მძიმედ დაშავებული მამაკაცი მიტოვებულ შენობასთან და რა ჩვენება მისცა გამოძიებას არასრულწლოვანმა გოგონამ

ვინ მიიყვანა თვითმკვლელობამდე და რატომ ჩამოიხრჩო თავი გოგონას მამინაცვალმა - გრიფით „საიდუმლო“ საქმის დეტალები 

იგი სასჯელს სტივენ სიგალის დარეკეტების გამო იხდიდა

ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ჩრდილოეთ კაროლინის შტატში, ბატნერის ფედერალურ ციხეში, 81 წლის ასაკში გარდაიცვალა გამბინოს კლანის ბოსი პიტერ არტურ გოტი. იგი იყო მაფიის მეთაურის ჯონ გოტის უფროსი ძმა, რომელმაც მისი ადგილი 2002 წელს, ჯონის გარდაცვალების შემდეგ, დაიკავა.

პიტერი ერთ-ერთი იყო 13 შვილიდან, მათგან ჯონ ჯოზეფ გოტსა და ფილომენტა დე კარლოს ხუთი ვაჟიშვილი ჰყავდა, უფროსი კი სწორედ პიტერი იყო. გამბინოს კლანში შედიოდნენ პიტერ გოტი, ჯონ გოტი, გამბინი კაპო ჯინ გოტი, კაპო რიჩარდ გოტი და ვინსენტ გოტი, რომელიც კლანის ხელმძღვანელი ვერ გახდა და ბოლომდე იტალიური მაფიის ჩვეულებრივ „ჯარისკაცად“ დარჩა.

პიტერ გოტის ჰყავდა ერთადერთი ვაჟი - პიტერ გოტი უმცროსი, რომელიც მაფიის სამყაროში ცნობილია მეტსახელით „ცალთვალა“, რადგან გლაუკომის გამო ერთი თვალით დაბრმავდა. მაფიის მეთაური - ჯონი არ ფიქრობდაა, რომ მისი უფროსი ძმა პიტერი საკმარისად ჭკვიანი იყო საიმისოდ, რომ მაფიის წევრი ყოფილიყო და, ალბათ, სწორედ ამიტომ იგი გახდა ცნობილი, მეტსახელით - „უჭკუო დონი“. პიტერი მამის კვალს გაჰყვა და ნაგვის მანქანაზე მუშაობდა მანამდე, სანამ მან თავი არ დაარტყა გიგანტური ამერიკული ნაგვის მანქანის ბორტს და არ მიიღო ინვალიდობის პენსია. პენსიაზე გასვლის შემდეგ იგი დაკავებული იყო რეკეტით, რაც შეერთებულ შტატებში ორგანიზებული დანაშაულებრივი საქმიანობაა.

დიდი ხნის განმავლობაში ჯონ გოტი წყლიდან მშრალი გამოდიოდა (ძირითადად მისი ადვოკატის - ბრიუს კატლერის ძალისხმევით), მაგრამ 1992 წელს მას საბოლოოდ სამუდამო პატიმრობა მიუსაჯეს. პროკურატურას დიდად დაეხმარა წარმატებით დამონტაჟებული მიკროფონი და განგსტერი სემი გრავანო, მეტსახელად „ხარი“, რომელიც ჯონის მარჯვენა ხელი იყო და 19 ადამიანი მოკლა, მაგრამ დაკავების შემდეგ ჩვენება მისცა მის წინააღმდეგ.

პიტერი, ბუტნერის ციხეში სწორედ „ხარის“ მკვლელობის შეკვეთის გამო მოხდა, მან მოღალატის მკვლელობა 70 000 დოლარად შეუკვეთა. გრავანოს მკვლელობა ჩაიშალა, „ხარს“ მოსწყინდა მოწმეთა დაცვის პროგრამით ცხოვრება. მიატოვა იგი და დაუბრუნდა ჩვეულ საქმიანობას. ცოტა ხანში იგი დააკავეს ნარკოტიკების რეალიზაციის გამო, წარსული დამსახურებების მიუხედავად, ეს ფაქტი მას არ აპატიეს და ციხეში გაუშვეს.

ჯონ გოტის გასამართლების შემდეგ, მისი ვაჟი ჯონ უმცროსი და პიტერ გოტი ნათლიის ბრძანებებს გადასცემდნენ გამბინოს კლანის წევრებს. 1999 წელს თავად ჯონ უმცროსიც ციხეში მოხვდა, ხოლო პიტერი, ანუ „უჭკუო დონი“, ოფიციალურად გახდა კლანის ლიდერი.

2002 წელს, ჯონ გოტის საპყრობილეში გარდაცვალებამდე რამდენიმე დღით ადრე, „ფებეერ“-მა პიტერსაც რეკეტირების ბრალი წაუყენა, იგი ამჯერად გამოძალვას, ფულის გათეთრებას, დოკერებისგან და სატრანსპორტო კომპანიებისგან ხარკის შეგროვებასა და ბოლოს, კინომსახიობ სტივენ სიგალის დარეკეტებას ეხებოდა. ეკრანზე სიგალი ვაჟკაცურად ანადგურებს მკვლელებსა და განგსტრებს, მაგრამ რეალურ ცხოვრებაში მაგრად შეშინდა.

ბრუკლინში პიტერ გოტის სასამართლო პროცესამდე 12 წლით ადრე, მსახიობი მონაწილეობდა გადაღებებზე ფილმისა „სამართლიანობის სახელით“, სადაც იგი მუშტებით, ფეხებითა და ბილიარდის ჯოხით გაუმკლავდა ყაჩაღებს. მაგრამ როდესაც მაფიოზები 2000 წელს მას ტორონტოში ეწვივნენ, სადაც ის „გამჭოლ ჭრილობებს“ იღებდა და მას ბრუკლინის რესტორანში შეხვედრა დაუნიშნეს, სიგალმა, მისი თქმით, შიში იგრძნო, თუმცა ის, როგორც ყოველთვის, იარაღით იყო და მისი დაცვაც იქვე ტრიალებდა.
2003 წლის თებერვალში, როდესაც ბრუკლინის ფედერალურ სასამართლოში დაზარალებული სიგალი ჩვენების მისაცემად მივიდა, 7 განგსტერის, მათ შორის სამი გოტის, მოსამართლეს ფრედერიკ ბლოკს მანამდე ნახევრადცარიელი დარბაზი, გადაჭედილი დახვდა.

სასამართლო დარბაზში წლების განმავლობაში პერიოდულად ვხვდებოდი „ცხვირის ცხვირს", ან "ცხვირს", როგორც რუსმა კრიმინალებმა თავიანთ კოლეგა ამერიკული მაფიის წარმომადგენლები უწოდეს, მაგრამ მისი ნომენკლატურა ასე ახლოდან პირველად ვხედავდი.

დარბაზში შესულმა პიტერ გოტიმ მეგობრულად უთხრა პრესას „დილა მშვიდობისა“ და სასამართლოს მხატვარს ჰკითხა: „როგორ მოგწონთ ჩემი ჰალსტუხი?“ ჯონ გოტი ცნობილი ფრანტი იყო, ათასდოლარიანი იმპორტირებული კოსტუმები ეცვა (მაშინ ეს ფული იყო) და ხელით შეღებილი აბრეშუმის ჰალსტუხები ეკეთა. პიტერს ამჯერად ოქროსფერი ჰალსტუხი ეკეთა.

სანამ სიგალს დაკითხავდა, მოსამართლემ შესვენება გამოაცხადა. ზოგი ბრალდებული ადგა, პიტერ გოტი და მისი ნათესავები მიუახლოვდნენ დაბალ ბარიერს, რომელიც საზოგადოებას მათგან აშორებდა და მცირე საუბარი დაიწყეს სასამართლოს მხატვრებთან, დედა-შვილ შეპარდებთან, რომლებიც ბარიერს მიუახლოვდნენ. მეორე მხრიდან და მაფიოზებს ესკიზები აჩვენეს, რომელიც მოეწონათ. განგსტრები იყვნენ დახვეწილები, გალანტურები და გამოირჩეოდნენ მომხიბვლელობით. მათ სისხლის სამართლის საქმეში არ იყო არც ერთი მკვლელობა, რაც ძალზე იშვიათია ამ წრეში.

სიგალი შემოიყვანეს არა დარბაზის ფართო კარიდან, რომლითაც პრესა და საზოგადოება შემოდიოდა, არამედ მოსამართლის უკანა კარიდან, რომელსაც ჩვეულებრივ ნაფიცი მსაჯულები იყენებენ. მსახიობს აბრეშუმის პერანგი და ყავისფერი პიჯაკი ეცვა.

მოკლედ, მისმა ყოფილმა ბიზნესპარტნიორმა, ბრუკლინის ფარმაცევტმა, ჯულიუს ნასომ, სიგალს მოსთხოვა ვალი გადაეხადა. სიგალს სჯეროდა, რომ მას არაფერი ევალებოდა. ნასომ დახმარებისთვის მიმართა თავის ძველ მეგობარს ენტონი სიკონს, რომელიც ბრალდებული იყო არა მხოლოდ სიგალის, არამედ დოკის მუშების რეკეტშიც. მათგან მიღებული ხარკი კონვერტებში მოათავსეს და კლანის ნომენკლატურის ზედა ნაწილს, ანუ გოტებს გადასცეს. თავდაპირველად, სიგალმა ძალიან ჩუმად უპასუხა პროკურორის კითხვებს და მოსამართლემ სთხოვა, უფრო ხმამაღლა ესაუბრა.

მსახიობს ჰკითხეს, რატომ არ დაურეკა მაშინვე FBI-ს. სიგალმა განმარტა, რომ თუ იგი მოწმეების დაცვის პროგრამით ისარგებლებდა, მას გაუჭირდებოდა ფილმებში თამაში. „ისინი ვერ დამეხმარებიან,“ - თქვა მან FBI– ს შესახებ, „მათ არ შეუძლიათ ჩემი დაცვა“.

როდესაც ფედერალური ბიურო მასთან მივიდა, მან უარი თქვა კითხვებზე პასუხის გაცემაზე, კონსტიტუციის მეხუთე შესწორების მოტივით, რომელიც იცავს ადამიანს თვითდანაშაულისგან. პროკურატურას მოუწია მისი სასამართლოში გამოძახება და იმუნიტეტის დაპირება.

მან ახსნა, თუ როგორ ისწავლა საბრძოლო ხელოვნება და ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენება. ასევე შენიშნა, რომ ზოგჯერ გაკვეთილებს აძლევდა სამართალდამცავებს. მას ჰკითხეს, თან იარაღი ხომ არ გაქვსო და „სულ ვატარებო“, - უპასუხა სიგალმა.

- ახლაც თან ხომ არ გაქვს, შემთხვევით? - მხიარულად იკითხა მოსამართლემ (აშშ-ს სასამართლოში შესვლისას FBI–ს ოფიცრებიც კი ვალდებულნი არიან, იარაღი დაცვას გადასცენ).

ბრუკლინში, რესტორან Gage & Toller-ში შეხვედრის აღწერის დროს, მსახიობმა აღნიშნა, რომ როდესაც სიკკონმა დამიღრიალა, „მიყურე, როცა ლაპარაკობ!“, განგსტერული ფილმი გაახსენდა. ბრალდებულების ადვოკატმა ჯორჯ სანტ-ანჯელომ სარკასტულად იკითხა თუ რატომ იმალებოდა სიგალი მეხუთე შესწორების უკან, თუ იგი უდანაშაულო მსხვერპლი იყო, და რატომ ცდილობდა ცენტრალური სადაზვერვო ბიუროს ყოფილი თანამშრომლის დაქირავებას ვინმეს მოსაკლავად.

თუ სანტ-ანჯელოს სურდა სიგალი წონასწორობიდან ამ გზით გამოეყვანვა, მიზანი მიღწეული იქნა. მსახიობმა ხელები აიქნია და აყვირდა: „ეს გიჟია! მე აქ ბრალდებული არ ვარ!“ მოსამართლემ ადვოკატს დაავალა თემა შეეცვალა. დაცვის მხარის თქმით, სიკკონი სიგალს კი არ დაემუქრა, მას უბრალოდ სურდა დახმარებოდა მხარეებს საკითხის მშვიდობიანად მოგვარებაში. სიკკონი ნასამართლევი იყო ისევე, როგორც მისი თანამზრახველები.

ამის შემდეგ, პიტერ გოტი მანჰეტენში სხვა დანაშაულისთვის გაასამართლეს, დამნაშავედ სცნეს და 25 წელი მიუსაჯეს. შარშან, მისმა ადვოკატმა ორჯერ მიმართა სასამართლოს გამოეშვათ მოხუცი, რომელიც უკვე 17 წელია იჯდა. მან ასევე სასამართლოს გადასცა გოთის 22 დაავადების სია, პოდაგრიდან დაწყებული დემენციით დამთავრებული, თუმცა მოსამართლემ უარი განაცხადა პიტერის გათავისუფლებაზე.

რუსეთში ცნობილი ქართველი „კანონიერი ქურდის“, გიორგი უგლავას (მეტსახელად ტახი) სასამართლო პროცესი მიმდინარეობს. რუსი სამართალდამცავები მას კრიმინალური დაჯგუფების ჩამოყალიბებას და არაერთი დანაშაულის ჩადენას ედავებიან. უფრო ზუსტად, რუსული მართლმსაჯულება ამტკიცებს, რომ „ტახი“ ამ დაჯგუფებას მართავდა და თავად არც ქურდობაში იღებდა მონაწილეობას, არც _ ძარცვასა და ყაჩაღობაში.
საერთო ჯამში, რუსები ამტკიცებენ, რომ უგლავას მიერ შექმნილმა კრიმინალურმა დაჯგუფებამ 163 (!) დანაშაული ჩაიდინა, დაზარალებულთა რიცხვი 280 ადამიანს აჭარბებს, მაგრამ საქმე ის გახლავთ, რომ არცერთი დაზარალებული და არცერთი დაკავებული ხელს „ტახისკენ“ არ იშვერს და არ ამბობს, რომ მას მომხდარ დანაშაულებთან საერთო აქვს.
როგორც რუსული მედია ამტკიცებს, ყველაზე „ცუდ“ შემთხვევაში, „კანონიერი ქურდის“ სტატუსის გამო, უგლავას რამდენიმე წლით აღუკვეთენ თავისუფლებას.
პარალელურად, მოსკოვში, კიდევ ერთი „კანონიერი ქურდი“, დავით ფანჩვიძე (იგივე, გიორგი ყიფიანი) დააკავეს. მას ნარკოტიკების შენახვა ედება ბრალად, თუმცა დიდია შანსი, რომ ფანჩვიძეც სწორედ სტატუსის გამო გაასამართლონ. ბოლოს ის ციხიდან სამი წლის წინ გათავისუფლდა, თუმცა „კანონიერი ქურდების“ წინააღმდეგ მიღებული კანონის მიუხედავად, რუსეთი არ დაუტოვებია და მოსკოვის პრესტიჟულ უბანში მშვიდად ცხოვრობდა.

ბათო ჯაფარიძე