104 ახალი სტატია

რა გავლენას მოახდენს ბიძინა ივანიშვილის განცხადება გახარიას ოპოზიციურ საქმიანობაზე - არჩილ გამზარდიას შეფასებები

ანალიტიკა
მოირგე სტილი დაასვენე თვალი
  • პატარა მოზრდილი საშუალო დიდი უდიდესი
  • ჩვეულებრივი ჰელვეტიკა ჰეგოე გეორგია ტაიმსი

 7 ივნისს, „ქართული ოცნების“ დამფუძნებელმა და ყოფილმა თავმჯდომარემ, ბიძინა ივანიშვილმა განცხადება გაავრცელა, რომელშიც ნათქვამია:

როგორც საზოგადოებას მოეხსენება, პოლიტიკიდან ჩემი გასვლის შემდეგ, არ გამიკეთებია არცერთი პირდაპირი თუ ირიბი განცხადება საქართველოში მიმდინარე პოლიტიკური პროცესების შესახებ. მაშინაც კი, როდესაც მიმდინარე წლის თებერვალში, სახელმწიფო და ხელისუფლება სერიოზული პოლიტიკური გამოწვევის წინაშე დადგა, არ გამომიხატავს ჩემი პოზიცია, რათა ვინმესთვის, ჩემი პოლიტიკური ინტერესის შესახებ სპეკულირების საბაბიც კი არ მიმეცა.

პოლიტიკიდან გასვლის ფონზე, ბუნებრივია, არ შემიწყვეტია ურთიერთობა საზოგადოების წარმომადგენლებთან. ოჯახის წევრებისგან, მეგობრებისგან, ახლობლებისგან, ნაცნობებისგან ვიღებ ინფორმაციას საზოგადოებისთვის მნიშვნელოვანი მოვლენების შესახებ. მათგან შევიტყვე მოარული თუ შეგნებულად გავრცელებული ხმების შესახებ იმასთან დაკავშირებით, რომ, თითქოს, გიორგი გახარიას პარტია ჩემი ე.წ. პოლიტიკური პროექტია. რადგან ვხედავ მცდელობას, პოლიტიკიდან გასვლის მიუხედავად, ცრუ ინფორმაციის გავრცელებით, ჩემი სახელი კვლავაც ქართულ პოლიტიკას დაუკავშირონ, თავს ვალდებულად მივიჩნევ, საზოგადოებას მივცე მცირე განმარტება ამ თემასთან დაკავშირებით.

1. საზოგადოებისთვის ცნობილია, რომ სატელიტი ფსევდოპარტიების შექმნა საქართველოში, წლების მანძილზე, ფართოდ დანერგილი მანკიერი პრაქტიკა იყო. თუმცა, ამგვარი რამ ჩემი ხელწერა არასოდეს ყოფილა და 2011 წლიდან პოლიტიკიდან ჩემს საბოლოოდ გასვლამდე ქართული საზოგადოებისთვის არცერთი ფსევდოპარტიის შექმნა არ მიკადრებია. მით უფრო გამორიცხულია, ამგვარი რამ საკუთარ თავს ან საზოგადოებას პოლიტიკიდან გასვლის შემდეგ ვაკადრო. გარდა იმისა, რომ ფსევდოპარტიის შექმნა, თავისთავად, არასწორი მოვლენაა, გიორგი გახარიასთან პოლიტიკური თანამშრომლობა ჩემთვის ისედაც ყოვლად მიუღებელი იქნებოდა. მთელი ამ წლების მანძილზე, ქართულ პოლიტიკაში უამრავი პოლიტიკური გადაცდომის მომსწრე გავხდით და მეგონა, რომ ამ თვალსაზრისით, აღარაფერი და ვეღარავინ გამაოცებდა. თუმცა, რაც გიორგი გახარიამ მიმდინარე წლის თებერვალში გააკეთა, ამ ფონზეც კი, გაკვირვებას იწვევს. მმართველი პარტიის ერთ-ერთმა ლიდერმა და ყველაზე დიდი ძალაუფლების მქონე სახელმწიფო თანამდებობის პირმა, სრულიად გაუგებარ დროს, ყოვლად გაუგონარი მიზეზით დატოვა თანამდებობა - იგი გადადგა იმ მიზეზით, რომ არ სურდა კანონის უზენაესობის დაცვა და კანონის აღსრულება, რისკენაც მას მთელი პოლიტიკური გუნდი მოუწოდებდა. ის ითხოვდა კანონის აღსრულების ორი დღით გადავადებას, რის შესახებაც ჩვენ დღემდე, ვერავითარი დამაჯერებელი განმარტება ვერ მოვისმინეთ. გახარიას ეს პოზიცია მით უფრო გაუგებარი იყო იმ ფონზე, რომ რამდენიმე დღით ადრე, ის საკუთარი გუნდისგან მელიასთვის იმუნიტეტის მოხსნას დაჟინებით მოითხოვდა. უმაღლესი თანამდებობის პირის ამგვარ მოქმედებას, გაუგებრობის ხარისხით, მსოფლიო პოლიტიკის ისტორიაშიც კი ძნელად შეიძლება მოეძებნოს ანალოგი.

2. თებერვალში, გიორგი გახარიას ქმედება იყო საკუთარი გუნდის ღალატი და რაც კიდევ უფრო მნიშვნელოვანია, ეს იყო საკუთარი სახელმწიფოს პირდაპირი ღალატი! სამართლისა და კანონის უზენაესობა არის ნებისმიერი სახელმწიფოს ქვაკუთხედი. უპირველეს ყოვლისა, სწორედ კანონის უზენაესობის მიმართ დამოკიდებულებით უნდა შეფასდეს და გაიზომოს ნებისმიერი პოლიტიკოსისა და სახელმწიფო თანამდებობის პირის საქმიანობა და მოღვაწეობა. როდესაც უმაღლესი რანგის თანამდებობის პირი კანონის უზენაესობის წინააღმდეგ გამოდის და ამ საბაბით თანამდებობას ტოვებს, ამაზე დიდი პოლიტიკური დანაშაული ძნელი წარმოსადგენია. მინდა მწუხარებით აღვნიშნო, რომ ამ ყველაფერმა, ჩემი მძიმე იმედგაცრუება გამოიწვია. ამ ყველაფრის ლოგიკური გაგრძელება იყო გიორგი გახარიას მიერ პოლიტიკური პარტიის დაფუძნება. მის პარტიას არა აქვს არავითარი იდეოლოგიური თუ კონცეპტუალური საფუძველი და იგი, აშკარად მოაზრებულია, როგორც სიტუაციური ინსტრუმენტი მმართველი გუნდისთვის საარჩევნო ხმების თუნდაც მცირე რაოდენობის წასართმევად. ჩემი ერთ-ერთი საყვარელი გამონათქვამია - ზოგი ჭირი მარგებელია. იყო გათვლა, რომ გახარიას გადადგომით დადგებოდა მძიმე პოლიტიკური კრიზისი. თუმცა, როგორც ვხედავთ, მმართველი პარტიის ძლიერმა, პროგრესულმა და გამოცდილმა გუნდმა მარტივად შეძლო სირთულეების დაძლევა და სახელმწიფო ინსტიტუტების გამყარება. მიუხედავად იმისა, რომ პოლიტიკიდან ჩემი გასვლის შემდეგ, ორი წამყვანი სახელმწიფო თანამდებობის პირი შეიცვალა, სახელმწიფო აგრძელებს სტაბილურ ფუნქციონირებას.

3. მნიშვნელოვანია, რომ მმართველი პარტია არ არის დამოკიდებული ცალკეულ პიროვნებებზე და იგი ძლიერია, როგორც ერთიანი გუნდი, რომელსაც უყვარს ქვეყანა, აქვს ღირებულებები და მყარად იცავს სახელმწიფო ინტერესებს. ამ თვალსაზრისით, „ქართული ოცნების“ სრული ანტიპოდია „ნაციონალური მოძრაობა“, რომელიც, თავიდან ბოლომდე, მძიმე კრიმინალური წარსულის მქონე, მის ერთპიროვნულ ლიდერზე არის დამოკიდებული. საკმარისია, ეს ლიდერი საჯარო სივრცეს ჩამოშორდეს და მისი პარტია მყისიერად ჩამოიშლება. ერთ-ერთი მთავარი შედეგი, რასაც „ქართულმა ოცნებამ“ ჩემთან ერთად და პოლიტიკიდან ჩემი გასვლით მიაღწია, სწორედ საქართველოში პიროვნების კულტისა და მესიანიზმის მანკიერი ტრადიციის დასრულებაა"

„ვერსიამ“ აღნიშნული განცხადება ანალიტიკოს არჩილ გამზარდიას შეაფასებინა.

- არჩილ, ოპოზიცია ბიძინა ივანიშვილის განცხადებას სკეპტიკურად შეხვდა. თქვენ რას იტყვით?

- ოპოზიცია შეიძლება, ფიქრობდეს, რომ თეორიულად, ამ ვერსიის დაშვება შესაძლებელია, რადგან ბუნებრივია, როცა ზუსტი მოცემულობა არ ვიცით, ვარაუდების დონეზე ვმსჯელობთ... ისე, ოპოზიციას, ველზე გახარიას შესვლა არც ენდომება, რადგან დამატებითი კონკურენტი ჩნდება, გარკვეული პერსპექტივებით. ამიტომ, ოპოზიცია ამ მოცემულობას, რა თქმა უნდა, ნაკლებად აღიარებს, მით უმეტეს, თუ თვალს საქართველოს უახლოეს პოლიტიკურ წარსულს გადავავლებთ, ვნახავთ, რომ ხელისუფლებებს ცვლიდნენ ხელისუფლებიდანვე წამოსული ლიდერები, მაგალითად, მიხეილ სააკაშვილმა შევარდნაძე შეცვალა... მართალია, ბიძინა ივანიშვილი არ იყო მიხეილ სააკაშვილის ხელისუფლებაში, მაგრამ მის გვერდით მყოფი ბევრი ადამიანი, თავის დროზე, სააკაშვილის ხელისუფლებაში იყო. ამიტომაც, ოპოზიცია შეეცდება, კონკურენტის პერსპექტივა ნაკლებად დაუშვას, მაგრამ ამის შესაძლებლობა დიდია, რადგან ივანიშვილის განცხადება, ჩემი აზრით, იმით იყო განპირობებული, რომ გახარია დღემდე რაღაცნაირად ცდილობდა, არ ყოფილიყო დაკონკრეტებული, იყო თუ არა ბიძინა ივანიშვილის პროექტი. ამიტომ ვფიქრობდით, მისი პირველადი ამომრჩევლის აუდიტორია უნდა წამოსულიყო „ქართული ოცნებიდან“ ანუ „ოცნების“ ამომრჩეველის ნაწილს ჩაეთვალა, რომ ბიძინა ივანიშვილი ფსონს ამჟამინდელ ხელისუფლებაზე კი არა, გახარიაზე დებდა. სწორედ ეს ბერკეტი გამოაცალა ივანიშვილმა, როდესაც თავის ამომრჩეველს უთხრა, გახარია ჩემი პროექტი არაა და ვინც ჩემი ამომრჩეველი ხართ, გახარიას მხარეს არ უნდა წახვიდეთო. ეს იყო, ალბათ, ბიძინა ივანიშვილის მთავარი მოტივი. მეორე მხრივ, ბიძინა ივანიშვილმა გაიმეორა ყველა ის განცხადება, რასაც ამბობდნენ კობახიძე და სხვები, რითაც, თავისთავად, გამოჩნდა, რომ ბიძინა ივანიშვილი პოლიტიკის პროცესიდან წასული არაა და ამ შემთხვევაში, საქართველო კვლავ ჩრდილოვანი მართვის რეჟიმშია, რადგან თუ პოლიტიკიდან წავიდა, უნდა მიეშვა და ხელისუფლებას ეზრუნა, რომ ყველაფერი ეს, მისი ხელით მომხდარიყო და არა - ბიძინას უშუალო ჩართულობით. ნახა, რომ „ქართული ოცნება“ ვერ ახერხებდა იმ ეჭვის გაქარწყლებას, რომ ივანიშვილის პროექტი არ იყო გახარია და მოუწია თვითონ ჩართვა. შესაბამისად, კარგად ჩანს, რომ ყველაფერი ეს, კვლავ ივანიშვილის ძირითადი პრინციპებით იმართება, მათ შორის, „ქართული ოცნების“ პოლიტიკური სტრატეგიაც.

- როგორ ფიქრობთ, ივანიშვილის ეს განცხადება გახარიას რეიტინგზე როგორ იმოქმედებს? პოლიტიკური ექსპერტები მუდმივად ამბობთ, რომ საზოგადოება მესამე პოლიტიკურ ძალას ელოდებაო და ახლა, როცა გახარია არც ერთ პოლარიზებულ მხარესთან აღარ ასოცირდება, მისი რეიტინგი უფრო არ გაიზრდება?

- ხელისუფლებიდან წასვლის შემდეგ, გახარიას რა გამოსვლებიც ვნახეთ, ჯერ ოპოზიციური ლიდერის არსით ვერ წარსდგა - ის მაინც ექსპრემიერი იყო. შესაბამისად, გახარია ჯერ უნდა შედგეს ოპოზიციურ პირად, მისი მედიასთან შეხვედრის დროსაც ვნახეთ, რომ ჯერ მენტალურად ოპოზიციურ სუბიექტად არ გამოჩენილა. თუ ის უზრუნველყოფს საკუთარი თავის ოპოზიციურ ლიდერად მოდიფიცირებას, მაშინ ეს განცხადება, რა თქმა უნდა, მისთვის სასარგებლო იქნება, მაგრამ თუ გახარიას ამ წუთამდე ჰქონდა სტრატეგია, რომ იქნებ, ესარგებლა კვლავ ხელისუფლებაში ყოფნისდროინდელი ეფექტით ანუ „ქართული ოცნების“ ამომრჩეველზე ემუშავა, ეს ჯერჯერობით არ წაადგება იმიტომ, რომ ბიძინა ივანიშვილის გზავნილია - ვისაც ივანიშვილი გინდათ, გახარია არ უნდა გინდოდეთ. ამიტომაც, მას დასჭირდება სტრატეგიის შეცვლა და ოპოზიციურ ველზე გასვლა. ზოგადად, ოპოზიციური ლიდერისთვის ყოველთვის სასურველია, ხელისუფლებისთვის მიუღებელი გახდეს და მასში ხელისუფლების ნარჩენი ვეღარ დაინახონ. ოღონდ ამას, სხვა სამიზნე ჯგუფებთან მუშაობა და სტრატეგია სჭირდება.