რჩეული სტატიები

წლებია, არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულება პრობლემას წარმოადგენს, განსაკუთრებით, ბიზნესმენებისთვის, რადგან მოზარდები, ძირითადად, მაღაზიებს, რესტორნებსა და მსგავს კერძო ობიექტებს ძარცვავენ. 2016 წლის  იანვრიდან ამოქმედებული არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების კოდექსის თანახმად, სისხლის სამართლებრივი პასუხისმგებლობისთვის მინიმალურ ასაკად 14, ხოლო ადმინისტრაციული პასუხისმგებლობისთვის - 16 წელი განისაზღვრა. კოდექსის მიხედვით, არასრულწლოვნის დაკავება, დაპატიმრება და მისთვის თავისუფლების აღკვეთა დასაშვებია მხოლოდ, როგორც უკიდურესი ღონისძიება, რომელიც შეძლებისდაგვარად მოკლე ვადით და რეგულარული გადასინჯვის პირობით უნდა იქნეს გამოყენებული. მოზარდის საუკეთესო ინტერესებიდან გამომდინარე, თუ არსებობს დასაბუთებული ვარაუდი, რომ არასრულწლოვანმა ნაკლებად მძიმე ან მძიმე დანაშაული ჩაიდინა, პირველ რიგში, განიხილება განრიდების შესაძლებლობა. განრიდება სისხლის სამართლებრივი პასუხისმგებლობისგან გათავისუფლებას გულისხმობს და სისხლის სამართლებრივი დევნის ალტერნატიულ მექანიზმად ითვლება, რომლის მიზანი არასრულწლოვნის სათანადო განვითარებისა და საზოგადოებაში ინტეგრაციის ხელშეწყობა, ასევე, ახალი დანაშაულის თავიდან აცილებაა. 

ბოლო რამდენიმე თვეა, ქვეყანაში არასრულწლოვანთა მიერ ჩადენილმა დანაშაულმა განსაკუთრებით იმატა. წელს, იანვარში, თბილისში, მხოლოდ ერთ ღამეში, არასრულწლოვნების დაჯგუფებამ 6 ობიექტი გაძარცვა. წაღებულია დიდი რაოდენობით თანხა, მოზარდები კი ისევ დაუსჯელები არიან. გაძარცვული ობიექტების მეპატრონეები ვარაუდობენ, რომ კრიმინალური დაჯგუფების მიღმა, მათი მფარველები და ორგანიზებული ჯგუფები დგანან.

ორი თვის წინ, ორმა არასრულწლოვანმა, გლდანში მდებარე აზიური რესტორანი გაძარცვა, როგორც რესტორნის ერთ-ერთი მფლობელი გვიყვება, წაღებული ნივთი ვერ დაიბრუნეს და არც მორიგი თავდასხმისგან არიან დაცულნი:

„15 ნოემბერს, დაახლოებით, 8:10 საათზე(დღის სინათლეზე, საკმაოდ მოძრავ ქუჩაზე), ორი არასრულწლოვანი (ერთი - 13 და მეორე - 15 წლის) შეიჭრა კაიშის ობიექტზე, გატეხა კარი და წაიღო ვოლტის პლანშეტი (ეფლის აიპედი, რომელიც ვოლტისგან და ვოლტის მოთხოვნით, 1800 ლარად შევიძინეთ).

გამოძიება დაწყებულია, ამოცნობილია ეს ორი არასრულწლოვანიც, მაგრამ არის მეორე პრობლემა - 13 წლის არასრულწლოვანს არ ეკისრება პასუხისმგებლობა (არც მის მშობლებს/მეურვეებს, სამწუხაროდ).

15 წლისას ეკისრება სისხლის სამართლის პასუხისმგებლობა, თუმცა ძალიან გართულებულად, ბევრი ბარიერითა და ძალიან იშვიათ შემთხვევებში. ჩვენი ობიექტის გაძარცვის შემდეგ, ის პოლიციამ კიდევ სხვა ძარცვისას გამოიჭირა და როგორც ვიცით, ამიტომ დააკავეს.

ასეთია ჩვენი კანონმდებლობა, რომელიც მიღებულია დაჩქარებული და ჩვენს რეალობაზე მოურგებელი ფორმით, პირდაპირ დაკოპირებულია ევროკავშირიდან, რაც ძალიან ცუდია. ჩვენ, რა თქმა უნდა, არ ვემხრობით არასრულწლოვანის ციხეში ჩასმას და გაკრიმინალებას პურის, ან ბურთის მოპარვის გამო, მაგრამ არც ის გვინდა, რომ უფრო საშიშ დამნაშავედ გამოიწვრთნას. ეს ბავშვები სწავლობენ და იწვრთნებიან პროფესიონალ დამნაშავეებად. მათ ამისთვის აქვთ 5-6 წელი - 18 წლამდე, სანამ გახდებიან სრულწლოვნები და ამ პერიოდში აქვთ დაუსჯელობის ლიმიტი.

ჩვენ ნამდვილად არ გვინდა ამ კანონში ცხოვრება, არც იმაში, რაც მანამდე იყო. შუალედი გვინდა და მეტი ფიქრი პარლამენტში, კანონის კოპირება არ არის გამოსავალი და რა თქმა უნდა, სწრაფი რეაგირებაც საჭიროა. როგორც გვითხრეს, ეს ბავშვები და მათნაირები ასე „დათარეშობენ“ ქვეყნის მასშტაბით და მათი გამჩერებელი არავინაა, კანონი მკაცრად იცავს მათ უფლებებს, ჩვენსაზე (დაზარალებულზე) მეტადაც კი.

პრაქტიკაში, მოგებული მხოლოდ დამნაშავე მხარე რჩება. ეს არასრულწლოვნებიც, მათი „კეთილის მსურველებისგან“ (მშობლები, უფროსი დედ-მამიშვილები, გარემოცვა) კარგად არიან გაცნობიერებულნი კანონებში და იციან, როგორ იმოქმედონ, რომ „სუფთად“ გამოვიდნენ. სავარაუდო თანამზრახველებიც ხომ, ხშირად, ეს „კეთილისმსურველები“ არიან.

ჩვენი სურვილია, რომ ეს პლანშეტი დაბრუნდეს. მეტი არაფერი. სავარაუდოდ, ვინმე „პატიოსანი დამშლელი“ ამ პლანშეტს 100-200 ლარად ჩაიბარებს და გაყიდის ნაწილებად. ჩვენ კი ისევ 1800 ლარად გვიწევს „ვოლტთან“ თანამშრომლობის გაგრძელება-აღდგენა“, - გვიყვება დაზარალებული.

 

***

რა ხარვეზებია არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების კანონში (აღსრულებაში) და როგორ მიმდინარეობს ეს პროცესი? - „ვერსია“ ადვოკატ მარი შათირიშვილს ესაუბრა.

- ქალბატონო მარი, რას ითვალისწინებს არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების ახლანდელი კანონი და როგორ იცვლებოდა ის, ბოლო წლების განმავლობაში?

- არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების ყველაზე მნიშვნელოვანი საერთაშორისო ინსტრუმენტი ბავშვის უფლებათა კონვენცია, ასევე, სამოქალაქო და პოლიტიკურ უფლებათა საერთაშორისო პაქტია. კონვენცია ადგენს იმ ძირითად პრინციპებსა და სპეციფიკურ საპროცესო გარანტიებს, რომლებსაც უნდა ითვალისწინებდეს არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების სისტემა. აღნიშნული საერთაშორისო ხელშეკრულებების გარდა, არსებობს არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების ოთხი ძირითადი, დამატებითი დოკუმენტი:

გაეროს სახელმძღვანელო პრინციპები არასრულწლოვანთა შორის დანაშაულის პრევენციის შესახებ („რიადის პრინციპები“); გაეროს სტანდარტული მინიმალური წესები არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების ადმინისტრირების შესახებ („პეკინის წესები“); გაეროს წესები თავისუფლებააღკვეთილი არასრულწლოვნების დასაცავად („ჰავანის წესები“) და სახელმძღვანელო პრინციპები სისხლის სამართლის სისტემაში ბავშვებთან დაკავშირებით მოქმედების შესახებ („ვენის პრინციპები“).

თუმცა, უნდა აღინიშნოს, რომ ამ ოთხი დოკუმენტის სტატუსი განსხვავდება ბავშვის უფლებათა კონვენციის სტატუსისგან - ეს დოკუმენტები საერთაშორისო ხელშეკრულებები არ გახლავთ, რომელთა რატიფიცირებასაც ახდენენ სახელმწიფოები და თანხმდებიან, იკისრონ ვალდებულებები. ეს უფრო საერთაშორისო მასშტაბით აღიარებული მინიმალური სტანდარტებია, რომლებიც უნდა გაითვალისწინონ სახელმწიფოებმა, არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების საკუთარი სისტემების შეცვლისა თუ ახალი კანონმდებლობის შემუშავებისას.

2020 წელს, როცა საქართველოში ძალაში შევიდა არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების ახალი კოდექსი, ავტორებმა სცადეს, რომ კომპლექსურად გაეთვალისწინებინათ ზემოჩამოთვლილი პრინციპები და მოექციათ კანონის ფორმატში, რაც მეტ-ნაკლებად მოხერხდა, თუმცა ხაზგასმით უნდა აღინიშნოს, რომ ერთია კანონი და მეორე - მისი აღსრულება. სამწუხაროდ, ამ მიმართულებით, კვლავაც სერიოზული ხარვეზები გვაქვს.

- რა ხარვეზებს გულისხმობთ? თქვენი აზრით, კანონის რომელი ნაწილია შესაცვლელი ან დასახვეწი?

- ცალსახად ამის თქმა რთულია, თუმცა აქაც უნდა გამოვყოთ რამდენიმე პრინციპი: ქართული კანონმდებლობის თანახმად, პირი, რომელსაც არ მიუღწევია 18 წლის ასაკისთვის, არასრულწლოვანია და ჩვენი კანონმდებლობაც ითვალისწინებს არასრულწლოვნის პასუხისმგებლობას. მიუხედავად ამისა, პასუხისმგებლობა არ შეიძლება დაეკისროს ნებისმიერი ასაკის არასრულწლოვანს. მაგალითად, ადმინისტრაციული სამართალდარღვევის ჩადენისთვის არასრულწლოვანს პასუხისმგებლობა დაეკისრება მხოლოდ მაშინ, თუ სამართალდარღვევის ჩადენის მომენტში იყო 16 წლის, ნაკლები ასაკის შემთხვევაში კი თავისუფლდება პასუხისმგებლობისგან. რაც შეეხება სისხლის სამართლებრივ პასუხისმგებლობას, აქ პასუხისმგებლობის ასაკად დადგენილია 14 წელი.

ავიღოთ სისხლის სამართლის საქმეები, სადაც ფიგურანტები არასრულწლოვნები არიან. შევთანხმდეთ იმაზეც, რომ როგორც კვლევებით დადგენილია და პრაქტიკაც ამას გვიჩვენებს, ბოლო წლებში ბრალდებულ არასრულწლოვანთა 70%-ზე მეტს, საკუთრების წინააღმდეგ მიმართული დანაშაული ჰქონდათ ჩადენილი, დანარჩენი დანაშაულების პროცენტული ხვედრითი წილი ჯანმრთელობისა და სიცოცხლის წინააღმდეგ მიმართულ დადანაშაულებზე მოდის. ცხადია, მთელი საქართველოს მასშტაბით, არასრულწლოვანთა დანაშაულის ყველაზე დიდი ოდენობა თბილისზე მოდის. სამართალდამცავთა მთავარი თავსატეხი იყო და არის ე.წ. არასრულწლოვანთა ბანდები - 9-13 წლის ბავშვები, რომლებიც ჯგუფურად ტეხავენ სუპერმარკეტებს, ოფისებს და სხვა დაწესებულებებს, იპარავენ საკვებს, ფულს, ალკოჰოლურ სასმელებს, ძვირფასეულობას, თუმცა ისინი კანონის მიღმა არიან, რადგან არ მიუღწევიათ სრულწლოვანებისათვის. რა უნდა ქნას სახელმწიფომ? პასუხი ერთია - პრევენციული ღონისძიებები, რომლებიც ჯერჯერობით მხოლოდ ქაღალდზე არსებობს. ეს თემა საქართველოში საკმაოდ აქტუალური და მტკივნეულია.  

დანაშაულის გამომწვევი ფაქტორები კომპლექსურია. კვლევების მიხედვით, გამოკითხულთა უმრავლესობა არასრულწლოვნის მიერ დანაშაულის ჩადენის მიზეზად ოჯახურ მდგომარეობას მიიჩნევს. მათი აზრით, დამნაშავე მოზარდების უმეტესობას მშობლების ყურადღება აკლია. ამბობენ, რომ ის ბავშვები, რომელთა მშობლები საზღვარგარეთ არიან, ხანდახან არასწორ გარემოში ხვდებიან და „გზას სცდებიან“. რისკის ჯგუფად მიაჩნიათ, ასევე, ქუჩაში მცხოვრები, უსახლკარო ბავშვები. ასახელებენ, აგრეთვე, ბავშვობაში მიღებულ ფსიქოლოგიურ ტრავმებს, გადატანილ ძალადობას, კრიმინალური ავტორიტეტებისთვის მიბაძვას და ა.შ. რა უნდა დაუპირისპიროს ამას სახელმწიფო? - პრაქტიკულად, არაფერი.

საერთოდ, ცალკე თემაა კიდევ არასრულწლოვანთა ქორწინება, უმეტესად - არაქართველ მოსახლეობაში. ხშირია შემთხვევა, როცა ადრეულ ქორწინებას ხელს უწყობენ მშობლები, ზემოქმედებას ახდენენ შვილებზე, ან მონაწილეობენ ოჯახში ფიზიკურ თუ ფსიქოლოგიურ ძალადობაში. სახელმწიფოს რეაგირება ძირითადად არის „პოსტ ფაქტუმ“.

შეიძლება, ბევრი ხარვეზი მოიძებნოს, მაგრამ ჩემთვის უმნიშვნელოვანესი პრობლემა სოციალურ სამსახურია, რომელიც სახელმწიფო სსიპ-ია. ეს სამსახური დღეს ერთადერთია, რომელიც კანონით, საკუთარ თავზე იღებს მართლმსაჯულების განხორციელების პერიოდში არასრულწლოვნის უფლებების დაცვას და ზრუნვას მისი საუკეთესო ინტერესებით გათვალისწინებით. როდესაც, მაგალითად, საქმე ეხება მშობლების განქორწინებას და ბავშვის საცხოვრებელი ადგილის განსაზღვრას, სამართალწარმოების პერიოდში, ორივე მშობლის უფლება შეჩერებულია და ბავშვის ინტერესებზე ზრუნვას სწორედ ზემოაღნიშნული სამსახური ახორციელებს. ვინ მუშაობენ იქ? - სოციალური მუშაკები, რომელთა ხელფასებიც მიზერულია და რომლებსაც, ყოველდღიურად, რამდენიმე ათეული ბავშვის საქმე შეიძლება დაეწეროთ, რომელთა სათანადო განათლება და  კვალიფიკაცია ხშირად ეჭვქვეშ დგება და რომლებიც ხშირად მხოლოდ ბავშვის სახელსა და გვარს ცვლიან გაცემულ დასკვნებში, ტექსტი კი იგივეა. ჩემს კოლეგებს ხშირად უხდებათ არაადამიანური ძალისხმევა, რათა სასამართლო დაარწმუნონ იმის საწინააღმდეგო რეალობაში, რაც სოცმუშაკის დასკვნაშია ასახული. არ ხდება არათუ საზოგადოების, არამედ, არც იურიდიული წრის, თუნდაც, ყოველწლიური ინფორმირება, რა იგეგმება და რა ნაბიჯები იდგმება ამ მიმართულებთ, მდგომარეობის გასაუმჯობესებლად.

უკეთესი გამოსავალი აქვს სისხლის სამართლებრივი დევნის ორგანოს - პროკურატურას. განრიდებისა და მედიაციის პროგრამა 21 წლამდე არასრულწლოვანისთვის კიდევ ერთი შანსია, რომ ცხოვრება თავიდან დაიწყოს. 2016 წლიდან, რაც ახალი არასწრულწლოვანთა მართლმსაჯულების კოდექსი შევიდა ძალაში, განრიდება კანონით გახდა პრიორიტეტული. აქვე აღსანიშნავია, რომ გაიზარდა მოსამართლის უფლებამოსილებაც - უფლება აქვს, თავისი ინიციატივითაც დაუბრუნოს პროკურატურას სისხლის სამართლის საქმე განრიდებაზე გადაწყვეტილების მისაღებად. ეს ძალიან კარგი მექანიზმია და შეიძლება, პრევენციულიც დავარქვათ, თუმცა რეალურად, პრევენციასთან ნაკლებად აქვს საერთო.

- კანონის თანახმად, გამოდის თუ არა, რომ დაზარალებულის უფლებები ნაწილობრივ დარღვეულია?

-  საერთოდ, საქართველოში დაზარალებულის უფლებები საკმაოდ შეზღუდულია და ეს არ ეხება მხოლოდ არასრულწლოვანთა მართლმსაჯულების სფეროს, დაზარალებული პროცესის მონაწილე მხარედ დღემდე არაა აღიარებული. მართალია, საკონსტიტუციო სასამართლოს რამდენიმე გადაწყვეტილებით, დაზარალებულს დაუბრუნდა გარკვეული უფლებები, მაგრამ ძირითადად, მხოლოდ მოწმის უფლება-მოვალეობებით შემოიფარგლება. სამწუხაროდ, სასამართლომ არ დააკმაყოფილა საკონსტიტუციო სარჩელი, რომლითაც მოქალაქე ითხოვდა არაკონსტიტუციურად ყოფილიყო მიჩნეული სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის ის ნორმები, რომლებიც გამორიცხავდა პირველი ინსტანციის სასამართლო გადაწყვეტილებაზე დაზარალებულის მიერ სააპელაციო და საკასაციო საჩივრების შეტანას, აგრეთვე, ახლადგამოვლენილი გარემოების გამო, განაჩენის გადასინჯვაზე შუამდგომლობის დაყენებას. დაზარალებულთა უფლებები, ცხადია, უფრო მეტად დარღვეულია 14 წლამდე ასაკის არასრულწლოვანთა მიერ ჩადენილი დანაშაულების შემთხვევაში, სადაც არ დგება სასამართლო განაჩენი და შესაბამისად, დაზარალებული მოკლებულია შესაძლებლობას, სამოქალაქო წესით მოითხოვოს ზიანის ანაზღაურება.

- თუ გქონიათ გამოცდილება, რამდენად სწორად და სწრაფად ხდება კანონის აღსრულება ასეთი ფაქტის დადგომის დროს?

- ეს დამოკიდებულია ბევრ გარემოებაზე, მათ შორის, რამდენად სწორად და კვალიფიციურად მოხდება გამოძიების წარმართვა ბავშვის საუკეთესო ინტერესების გათვალისწინებით. რამდენად სწრაფად მოახერხებს საგამოძიებო ორგანო შესაბამისი კომპეტენციის ფსიქოლოგების, სოცმუშაკების ჩართვას საქმეში. გამოცდილება პოზიტიურიც მაქვს და ნეგატიურიც. სამწუხაროდ, ჩვენს სახელმწიფოში ყველაფერი მაინც ინდივიდებზეა დამოკიდებული და არა - ინსტიტუციების სიძლიერეზე.

- რა პროცედურები ტარდება მას შემდეგ, როდესაც არასრულწლოვანი დამნაშავის იდენტიფიცირება ხდება?

- კანონის თანახმად, არასრულწლოვანი შეიძლება დაიკითხოს, თუ შეუძლია სიტყვიერად ან სხვა ფორმით გადმოსცეს საქმისთვის მნიშვნელოვანი  ინფორმაცია. არასრულწლოვნის დაკითხვა მისი კანონიერი წარმომადგენლისა და ადვოკატის თანდასწრებით ტარდება, საჭიროებისამებრ, უზრუნველყოფილია ფსიქოლოგის მონაწილეობაც. რადგან არასრულწლოვნის გამოკითხვაზე ფსიქოლოგის დასწრების საკითხს გამომძიებელი წყვეტს, აუცილებლად გასათვალისწინებელია ფსიქოლოგთან დაკავშირებით გავრცელებული ორი არასწორი მოლოდინი: პირველი - ფსიქოლოგი სწრაფად და აუცილებლად მოიპოვებს ბავშვის ნდობას და მიიღებს ინფორმაციას და მეორე - ფსიქოლოგი გააკეთებს დასკვნას, სიმართლეს ამბობს თუ არა ბავშვი. ეს ასე არაა. ფსიქოლოგიაში ისევე, როგორც სხვა პროფესიებში, მრავალი მიმართულება არსებობს, ამიტომ ნებისმიერი ფსიქოლოგი არ შეიძლება იყოს სპეციალიზებული ბავშვის განვითარებისა და მით უფრო, გამოკითხვის საკითხებში. ნებისმიერ სპეციალიზებულ ფსიქოლოგსაც კი არ შეუძლია ყველა ბავშვთან დაამყაროს სანდო კომუნიკაცია და მიიღოს ინფორმაცია. ამისთვის აუცილებელია სპეციალიზებული ფსიქოლოგი, რომელიც ბავშვს ეხმარება: უცხო გარემოსთან ადაპტაციაში; სტრესისა და შფოთვის შემცირებაში; ახდენს მის ინფორმირებას პროცესის მიზნებთან და საჭიროებებთან დაკავშირებით; განუმარტავს დასმული შეკითხვის მიზანს; ახდენს შეკითხვების ფორმულირებას მისთვის გასაგები ენით.

თუ არასრულწლოვანი სექსუალური ექსპლუატაციისა და სექსუალური ძალადობის მოწმე ან მსხვერპლია, მისი დაკითხვისას, შეიძლება განხორციელდეს აუდიო ან ვიდეოჩაწერა. სასამართლო სხდომაზე შესაძლებელია არასრულწლოვნის მიერ მიცემული ჩვენების აუდი ან ვიდეოჩანაწერის მოსმენა (დემონსტრირება). 14 წლამდე ასაკის მოწმეს განუმარტავენ მის მოვალეობას, თქვას მხოლოდ სიმართლე, მაგრამ არ აფრთხილებენ, რომ თუ ჩვენების მიცემაზე უარს იტყვის ან/და ცრუ ჩვენებას მისცემს, სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობა დაეკისრება. არ შეიძლება, არასრულწლოვანი დაიკითხოს 22.00-დან 08:00 საათამდე. იგი უზრუნველყოფილი უნდა იყოს შესაფერისი საკვებითა და სასმელი წყლით, არანაკლებ, ყოველ ოთხ საათში ერთხელ, აგრეთვე, საპირფარეშოთი შეუზღუდავად სარგებლობის უფლებით.

- რა არის არას­რულ­წ­ლო­ვან­თა მარ­თ­ლ­მ­სა­ჯუ­ლე­ბის გან­ხორ­ცი­ე­ლე­ბის პრო­ცეს­ში ყველა­ზე მნიშ­ვ­ნე­ლო­ვა­ნი და საფრთხილო?

- ყველაზე მნიშვნელოვანი და საფრთხილო ბავშვთან სწორი მიდგომა, მისი ნდობის მოპოვებაა, რადგან შესაბამისად, ეს სწორი და სამართლიანი მართლმსაჯულების განხორციელების საშუალებას იძლევა.

 

ავტორი: ია გრიგალაშვილი

თბილისის საქალაქო სასამართლომ ჩოგბურთელი ნიკოლოზ ბასილაშვილი გაამართლა და უდანაშაულოდ სცნო. გადაწყვეტილება მოსამართლე ხათუნა ხარჩილავამ ამ წუთებში გამოაცხადა.

„სასამართლოს გადაწყვეტილება გახლავთ შემდეგი – ნიკოლოზ ბასილაშვილი ცნობილი იქნეს უდანაშაულოდ და გამართლდეს. საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე პრიმა მუხლის პირველი ნაწილით, საუბარია სისტემატური სიტყვიერი შეურაცხყოფის ეპიზოდში, სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე პრიმა მუხლის პირველი ნაწილით საუბარი 2018 წლის 28 აგვისტოს ეპიზოდზე, სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით საუბარია 2019 წლის პირველი აპრილის ეპიზოდზე, სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე მუხლის მეორე ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით საუბარია 2020 წლის 21 მაისის ეპიზოდზე. გაუქმდეს 2020 წლის 24 მაისის განჩინებით ბასილაშვილის მიმართ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება გირაო და გირაოს შემტანს განაჩენის აღსრულებიდან ერთი თვის ვადაში სრულად დაუბრუნდეს ფულადი თანხა“, – აღნიშნა მოსამართლე ხათუნა ხაჩილავამ.

ნეკა დოროყაშვილი ყოფილ ქმარს ფიზიკურ, ფსიქოლოგიურ და ეკონომიკურ ძალადობაში ადანაშაულებს.

შეგახსენებთ, რომ პროკურატურამ ყოფილი მეუღლის მიმართ განხორციელებული ფიზიკური ძალადობის ფაქტზე ნიკოლოზ ბასილაშვილს ბრალდება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 126-ე პრიმა მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით წარუდგინა, რაც გულისხმობს ოჯახში ძალადობას არასრულწლოვნის თანდასწრებით. მოგვიანებით პროკურატურამ ბასილაშვილს ბრალდება დაუზუსტა და მას ძალადობის რამდენიმე ეპიზოდთან ერთად, ფსიქოლოგიურ და ეკონომიკურ ძალადობასაც ედავებიან.

გამოძიებით დადგინდა, რომ 2020 წლის 21 მაისს, თბილისში, ავჭალის დასახლებაში, ნიკოლოზ ბასილაშვილმა ურთიერთშელაპარაკების ნიადაგზე, ყოფილი მეუღლის ნელი დოროყაშვილის მიმართ ფიზიკური ძალადობა განახორციელა. სამართალდამცველებმა ნიკოლოზ ბასილაშვილი 2020 წლის 22 მაისს დააკავეს. სასამართლომ ბასილაშვილის აღკვეთის ღონისძიების საკითხზე იმსჯელა და ის 100 000-ლარიანი გირაოს სანაცვლოდ გაათავისუფლა.

 

 

მე ველოდი სამართლიან გადაწყვეტილებას. ეს არის ძალიან მნიშვნელოვანი მომენტი, ამიტომ ძალიან გახარებული ვარ იმ ფაქტით, რომ დადგა სამართლიანი გადაწყვეტილება, – ამის შესახებ ჩოგბურთელმა, ნიკოლოზ ბასილაშვილმა სასამართლო სხდომის დასრულების შემდეგ განაცხადა.

„ძალიან ბედნიერი ვარ. მინდა, დავიწყო შვილთან ურთიერთობების თავიდან აღდგენა, გაციებული ურთიერთობების გამოსწორება და პირველ რიგში ჩემი ნაბიჯი იქნება ეს. მე, როგორც თავიდან, საქმის დაწყებიდან აღვნიშნე, არ მინდა, საჯაროდ რაღაც ნეგატიური განცხადებების გაკეთება. ყველა შემთხვევაში ის არის ლუკასის დედა, ამიტომ ჩემთვის ბავშვი არის აბსოლუტურად მთავარი. არ მინდა, ჩემს პირადზე ვისაუბრო, ცოტა გადავხარშავ, დავლაგდები და განვიხილავ.

მე ველოდი სამართლიან გადაწყვეტილებას. ეს არის ძალიან მნიშვნელოვანი მომენტი. ძალიან გახარებული ვარ იმ ფაქტით, რომ დადგა სამართლიანი გადაწყვეტილება. ვნერვიულობდი, ზოგადად, ძალიან რთული პერიოდი გამოვიარე, მით უმეტეს, როდესაც იყო ჩემი ხმა გაშვებული სატელევიზიო სივრცეში, ეს ძალიან არასწორად, ამან ძალიან იმოქმედა ჩემზე. ეს შინაარსი ზოგადად არ ემსახურებოდა სიმართლეს, ამიტომ ჩემთვის ეს მომენტი, ამდენი ცრუ ბრალდება, ძალიან რთული ასატანი იყო. ძალიან მიხარია, რომ ეს ყველაფერი დამთავრდა. ჩემთვის ახლა პრიორიტეტია ბავშვთან ურთიერთობის აღდგენა და შემდეგ პროფესიული კარიერა“, – განაცხადა ბასილაშვილმა.

 

 

ნიკა გვარამიას მოსამართლემ 3 წლითა და 6 თვით პატიმრობა შეუფარდა და სასამართლო დარბაზში დაკავების გადაწყვეტილება მიიღო. 

თბილისის საქალაქო სასამართლოს მოსამართლემ, ლაშა ჩხიკვაძემ გადაწყვეტილება რამდენიმე წუთის წინ გამოაცხადა.

 ნიკა გვარამიას პროკურატურა ედავება ჯერ კიდევ "რუსთავი 2"-ის დირექტორობის დროს, სამაუწყებლო კომპანიის "კანონიერი ინტერესების საწინააღმდეგოდ უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებასა და მისი კუთვნილი დიდი ოდენობით თანხის სამსახურებრივი მდგომარეობით გამოყენებას". მასთან ერთად ბრალდებულია კიდევ ორი პირი - კახა დამენია და ზურაბ იაშვილი.

რა მოხდა ბიზნესმენის აგარაკზე და რატომ ფიგურირებს საქმეში დამლაგებელი

მსოფლიო მედიცინის მიღწევების მიუხედავად, შაქრიანი დიაბეტი ბოლომდე დღესაც არ იკურნება. დიაბეტიან ადამიანებს მთელი ცხოვრების განმავლობაში უწევთ არა მარტო მკაცრი დიეტის დაცვა, არამედ, ზოგჯერ ინსულინის შპრიცით სიარული, რათა საჭიროების შემთხვევაში, შესაბამისი დოზა მიიღონ და სისხლში შაქრის დონე დაირეგულირონ, თუმცა ინსულინი, შესაძლოა, საწამლავად იქცეს, თუ მას განუსაზღვრელი დოზით შევიყვანთ ორგანიზმში. სწორედ ასეთი ვერსია გავრცელდა მაშინ, როცა საკუტარ კაბინეტში, ერთ-ერთი რესტორნის შეფი გარდაცვლილი იპოვეს. მაშინ რესტორნის დირექტორობა, მინისტრობას თუ არა, მის მოადგილეობას მაინც უდრიდა და ამიტომ, მაღალჩინოსნებმა ერთი ამბავი ატეხეს, თუმცა ყველა მშვიდად იყო - მას დიაბეტი აწუხებდა, ინსულინს თავად იკეთებდა და იმის გათვალისწინებით, რომ შპრიცი და ამპულა კაბინეტში მაგიდაზე იდო, ყველას ეგონა, რომ კაცს დოზა შეეშალა.

 

„სიმართლე გითხრათ, მე მხოლოდ იმიტომ გამომიძახეს, რომ ხალხის თვალში საქმისთვის სერიოზული ელფერი მიეცათ, თორემ მინისტრის მოადგილემაც მითხრა, არაფერია საგანგაშო, არც ძალადობის კვალია, არც აურზაური გაუგია ვინმეს. მეტიც, იმ დროს, მისი ცოლიც რესტორანში იყო და გვამიც მან აღმოაჩინაო. ამიტომ, ადგილზე არხეინად მივედი, ექსპერტებს უკვე წაღებული ჰქონდათ გვამიც და ნივთმტკიცებაც, ამიტომ იქაურობას, უბრალოდ, თვალი მოვავლე და სამსახურში დავბრუნდი“, - იხსენებს მორიგ ისტორიას პოლიციის გადამდგარი პოლკოვნიკი, ბატონი თენგიზი.

ყველაფერი თავდაყირა ექსპერტიზის დასკვნის შემდეგ დადგა, რომლის ცნობითაც, მამაკაცი ორგანიზმში საწამლავის დიდი დოზის მოხვედრის შემდეგ გარდაიცვალა, საწამლავი კი... ინსულინის შპრიცით იყო შეყვანილი. ინსულინის ამპულები ახალი ნაყიდი იყო და ცოლმაც დაადასტურა, რომ ქმარმა დაურეკა და ამპულების მიტანა სთხოვა, მანაც იყიდა და მიიტანა. შემდეგ სამზარაულოში გავიდა, სურდა, რამე ტკბილი ეჭამა, შეჭამა კიდეც, შემდეგ კი, როცა ქმრის კაბინეტში დაბრუნდა, ის გარდაცვლილი დახვდა ანუ არ დაელოდა, როდის გაიკეთებდა ქმარი ნემსს, რადგან მეუღლე ყველაფერ ამას ყოველთვის მარტო და ძალიან მარტივად აკეთებდა. იმის მიუხედავად, რომ გამოძიებამ მალევე დაადგინა, რესტორნის დირექტორს ახალგაზრდა საყვარელი ჰყავდაო, ცოლს მისი მოკვლის მოტივი ნამდვილად არ ჰქონდა, რადგან უდიდეს ფუფუნებაში ცხოვრობდა - არსად მუშაობდა, მინისტრების ცოლებთან მეგობრობდა, მათთან ერთად დადიოდა სხვადასხვა კურორტებზე და შესაბამისად, ქმარი თუ სადმე „თვალს წყალს დაალევინებდა“, დიდად არ ადარდებდა. იმის გათვალისწინებით, რომ ექსპერტებმა ყველა ამპულა წაიღეს, ექსპერტიზა ჩაუტარეს და... აღმოჩნდა, რომ საწამლავი ერთ მათგანშიც არ იყო.

„შპრიცი - მკვლელმა საწამლავი სწორედ იქ ჩაასხა. სწორედ რომ ჩაასხა, რადგან, ექსპერტების მტკიცებით, მკვლელი გადასარევად ერკვეოდა ქიმიაში, რომელმაც შპრიცის შიდა კედლებზე საწამლავი რამდენჯერმე დაასხა და გააშრო. შემდეგ კი, როცა შპრიცში სითხე შევიდა, საწამლავი კედლებიდან მარტივად შეერია და სიკვდილიც ამან გამოიწვია. კითხვა, ვის შეიძლებოდა მოეკლა რესტორნის დირექტორი, უპასუხოდ დარჩა, რადგან მოკვლის მოტივი არავის ჰქონდა, მოტივი კი, ასეთი დანაშაულის დროს, მთავარია“, - გვიყვება ბატონი თენგიზი.

რა თქმა უნდა, დაკითხვაზე დაიბარეს ახალგაზრდა ქალბატონიც, რომელთანაც გარდაცვლილს ურთიერთობა ჰქონდა, მაგრამ ფორმალურად დაკითხეს, ვინაიდან მიხვდნენ, რომ მარჩენალის მოკვლა არ აწყობდა და მხოლოდ იმას მოთქვამდა, მანქანის ყიდვას დამპირდა მომავალ კვირაში და, ნეტავ, მოესწროო. ჰო, ძალოვნებმა ოქმში არ შეიტანეს, რომ კაბინეტის სეიფიდან, დაახლოებით, 30 ათასი მანეთი ამოიღეს, მაშინ ძიება სხვა მიმართულებითაც უნდა წასულიყო, ეს არავის აწყობდა და გარდაცვლილზეც ხელების შეწმენდას აზრი არ ჰქონდა. მის სამეგობროში მოიკითხეს, ხომ არ ჰქონდა ვინმესთან გარდაცვლილს კონფლიქტი, ასევე, სანათესაოში, ან შვილებს ხომ არ ემუქრებოდა ვინმე, მაგრამ არაფერი ამდაგვარი. დარჩა ერთი, მთავარი ვერსია - ვიღაცას სურდა მისი ადგილი და ცოცხალ კაცს გვერდით ვერ სწევდა, მკვდარი კი... ამ საქმეში უკვე მინისტრის მოადგილე ჩაერთო და შესაბამის სტრუქტურებში მოიკითხა, ვინმე ხომ არ იყო ისეთი, ვინც გარდაცვლილის ადგილს უმიზნებდა, მაგრამ ყველამ ხელები გაასავსავა, არავინ მოსულა, ან ვინ მობედავდა, როცა ასეთი, ყველასთვის მისაღები პიროვნება იყო რესტორნის დირექტორადო.

რესტორნის მომსახურე პერსონალი გულდასმით შეამოწმეს და ამ შემთხვევაშიც, სიახლე ვერ აღმოაჩინეს. ყველა პატიოსანი, კანონმორჩილი მოქალაქე იყო და რაც მთავარია, ერთ მათგანსაც კი არ ჰქონია დირექტორის მკვლელობის მოტივი, რადგან თანამშრომლებს მამაშვილურად ექცეოდა და ფულს, პრაქტიკულად, ყველას აკეთებინებდა. ცალკე - სამართალდამცავები და ცალკე - ოჯახის წევრები, გაოცებულნი იყვნენ მომხდარით. ის, რომ კონკრეტულად დირექტორის მოკვლა სურდათ და არა სხვა ვინმესი, ცხადი იყო, რადგან სწორედ მისი შპრიცი მოწამლეს. მოტივის გარეშე კი ასეთი მკვლელობა წარმოუდგენელი ჩანდა, თანაც სამი დღე გავიდა მისი გარდაცვალებიდან და რესტორნის დირექტორობაზე ღიად პრეტენზიას არავინ აცხადებდა, ეჭვი ამ მიმართულებით მაინც რომ მიეტანათ.

„ისევ რესტორნის თანამშრომლების სიას ჩავუჯექი. პრაქტიკულად, ყველა მათგანი წლების განმავლობაში მუშაობდა რესტორანში, მხოლოდ ერთი, მზარეულის დამხმარე იყო ახალი, 8 თვის დაწყებული ჰქონდა მუშაობა, მაგრამ ბიჭს ყველა დადებითად ახასიათებდა და ამბობდა, რომ ძალიან მონდომებული იყო, დირექტორიც კი მამაშვილურად ექცეოდა. რეალურად, მოტივი მასაც არ უნდა ჰქონოდა და ხელი ჩავიქნიე, თუმცა დაახლოებით, ერთი კვირის შემდეგ, სამინისტროში დამიბარეს და ხელში ძაფის ის ბოლო მომცეს, რომელსაც ეს აბლაბუდა უნდა გაეხსნა“, - გვიყვება ბატონი თენგიზი.

როგორც გაირკვა, დაახლოებით, ერთი წლის წინ, რესტორნის დირექტორს ავარია მოუხდა. მართალია, საქმე მალევე ჩაიფარცხა და ჩაიფარცხა ისე, რომ ეს საქმე აღარავის ახსოვდა, მაგრამ საბოლოო ჯამში, ეს ამბავი მსხვერპლით დასრულდა. მანქანაში, რომელსაც დირექტორის „ვოლგა“ დაეჯახა, ახალგაზრდა ქალი და მამაკაცი ისხდნენ, ქალი საავადმყოფოში გარდაიცვალა. გამომძიებლებმა მამაკაცი მოიკითხეს და გაარკვიეს, რომ დირექტორის მკვლელობის დროს, მივლინებით, სომხეთში იმყოფებოდა.

„რეალურად, ამ საქმეში რესტორნის დირექტორის ბრალეულობა არ იკვეთებოდა, რადგან ავარია მისი ბრალი არ იყო, თუმცა საქმე ის გახლდათ, რომ ის მუდმივად მძღოლთან ერთად დადიოდა, იმ დღეს კი საჭეს თავად მართავდა. წინა მანქანა მოცურდა, დირექტორმა კი დამუხრუჭება ვერ მოახერხა და მის გზაზე გადმოსული ავტომობილი პრაქტიკულად, შუაზე გაჭრა. გარდაცვლილის გვარს დავხედე, არ მეცნო და ის იყო, ხელი უნდა ჩამექნია, რომ მისი საბუთების შესწავლისას აღმოვაჩინე - გარდაცვლილ გოგონას ნახევარძმა ჰყავდა და ის... რესტორანში, მზარეულის ახალი თანაშემწე იყო“, - იხსენებს ბატონი თენგიზი.

ბიჭის დასაკავებლად ოპერჯგუფი გავიდა, მაგრამ მითითებულ მისამართზე არ დახვდათ. მასზე ძებნა გამოცხადდა, სახლთან, მის მეგობრებთან ოპერები მორიგეობდნენ, მაგრამ ამაოდ - არსად ჩანდა. გამომძიებლებმა იცოდნენ, რომ ადრე თუ გვიან, ბიჭს აუცილებლად დაიჭერდნენ, მაგრამ რამდენიმე დღის შემდეგ, განყოფილებაში თავად გამოცხადდა და აღიარა დირექტორის მკვლელობა.

„რესტორანში სწორედ შურისძიების მიზნით მოვეწყვე და ჩემს დროს ვუცდიდი. ახლა იტყვით, რომ დირექტორი ავარიაში დამნაშავე არ იყო და ეგებ, არც იყო, მაგრამ იმას რატომ არავინ ამბობს, რომ შემთხვევის ადგილი მიატოვა და გაიქცა. არადა, მის ავტომობილს გადაადგილება შეეძლო და როგორც ექიმებმა თქვეს, ჩემი და მალე რომ მიეყვანათ საავადმყოფოში, გადარჩენის შანსი იქნებოდა. ის კი გაიქცა და სასიკვდილოდ გაწირა. საიდან მოვიტანე საწამლავი, მნიშვნელობა არ აქვს, შპრიცს მე ვამუშავებდი და ვიცოდი, რომ ადრე თუ გვიან, იმ შპრიცს გამოიყენებდა და ასეც მოხდა. ჩადენილს არ ვნანობ, მაგრა, არ ვარ კრიმინალი, არ ვარ მოწოდებით დამნაშავე და მაწუხებს ის, რაც ჩავიდინე. ამიტომ, მინდა სასჯელი მოვიხადო“, - განაცხადა ეჭვმიტანილმა.

სასამართლო სხდომები დიდხანს არ გაგრძელებულა და მილიციაში საკუთარი ნებით გამოცხადებულ ახალგაზრდას 12 წელი მიუსაჯეს. ადვოკატმა აფექტი ვერ დაამტკიცა და სასამართლომ ბრალი კარგად მოფიქრებული, განზრახ მკვლელობის ბრალდებით წაუყენა.

 

ბათო ჯაფარიძე

ვინ არიან „ფორთოხლები“ და როგორ ატერორებს კრიმინალური სამყარო ქართველ ემიგრანტებს

ვინ მიიყვანა თვითმკვლელობამდე და რატომ ჩამოიხრჩო თავი გოგონას მამინაცვალმა - გრიფით „საიდუმლო“ საქმის დეტალები 

იგი სასჯელს სტივენ სიგალის დარეკეტების გამო იხდიდა

ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ჩრდილოეთ კაროლინის შტატში, ბატნერის ფედერალურ ციხეში, 81 წლის ასაკში გარდაიცვალა გამბინოს კლანის ბოსი პიტერ არტურ გოტი. იგი იყო მაფიის მეთაურის ჯონ გოტის უფროსი ძმა, რომელმაც მისი ადგილი 2002 წელს, ჯონის გარდაცვალების შემდეგ, დაიკავა.

პიტერი ერთ-ერთი იყო 13 შვილიდან, მათგან ჯონ ჯოზეფ გოტსა და ფილომენტა დე კარლოს ხუთი ვაჟიშვილი ჰყავდა, უფროსი კი სწორედ პიტერი იყო. გამბინოს კლანში შედიოდნენ პიტერ გოტი, ჯონ გოტი, გამბინი კაპო ჯინ გოტი, კაპო რიჩარდ გოტი და ვინსენტ გოტი, რომელიც კლანის ხელმძღვანელი ვერ გახდა და ბოლომდე იტალიური მაფიის ჩვეულებრივ „ჯარისკაცად“ დარჩა.

პიტერ გოტის ჰყავდა ერთადერთი ვაჟი - პიტერ გოტი უმცროსი, რომელიც მაფიის სამყაროში ცნობილია მეტსახელით „ცალთვალა“, რადგან გლაუკომის გამო ერთი თვალით დაბრმავდა. მაფიის მეთაური - ჯონი არ ფიქრობდაა, რომ მისი უფროსი ძმა პიტერი საკმარისად ჭკვიანი იყო საიმისოდ, რომ მაფიის წევრი ყოფილიყო და, ალბათ, სწორედ ამიტომ იგი გახდა ცნობილი, მეტსახელით - „უჭკუო დონი“. პიტერი მამის კვალს გაჰყვა და ნაგვის მანქანაზე მუშაობდა მანამდე, სანამ მან თავი არ დაარტყა გიგანტური ამერიკული ნაგვის მანქანის ბორტს და არ მიიღო ინვალიდობის პენსია. პენსიაზე გასვლის შემდეგ იგი დაკავებული იყო რეკეტით, რაც შეერთებულ შტატებში ორგანიზებული დანაშაულებრივი საქმიანობაა.

დიდი ხნის განმავლობაში ჯონ გოტი წყლიდან მშრალი გამოდიოდა (ძირითადად მისი ადვოკატის - ბრიუს კატლერის ძალისხმევით), მაგრამ 1992 წელს მას საბოლოოდ სამუდამო პატიმრობა მიუსაჯეს. პროკურატურას დიდად დაეხმარა წარმატებით დამონტაჟებული მიკროფონი და განგსტერი სემი გრავანო, მეტსახელად „ხარი“, რომელიც ჯონის მარჯვენა ხელი იყო და 19 ადამიანი მოკლა, მაგრამ დაკავების შემდეგ ჩვენება მისცა მის წინააღმდეგ.

პიტერი, ბუტნერის ციხეში სწორედ „ხარის“ მკვლელობის შეკვეთის გამო მოხდა, მან მოღალატის მკვლელობა 70 000 დოლარად შეუკვეთა. გრავანოს მკვლელობა ჩაიშალა, „ხარს“ მოსწყინდა მოწმეთა დაცვის პროგრამით ცხოვრება. მიატოვა იგი და დაუბრუნდა ჩვეულ საქმიანობას. ცოტა ხანში იგი დააკავეს ნარკოტიკების რეალიზაციის გამო, წარსული დამსახურებების მიუხედავად, ეს ფაქტი მას არ აპატიეს და ციხეში გაუშვეს.

ჯონ გოტის გასამართლების შემდეგ, მისი ვაჟი ჯონ უმცროსი და პიტერ გოტი ნათლიის ბრძანებებს გადასცემდნენ გამბინოს კლანის წევრებს. 1999 წელს თავად ჯონ უმცროსიც ციხეში მოხვდა, ხოლო პიტერი, ანუ „უჭკუო დონი“, ოფიციალურად გახდა კლანის ლიდერი.

2002 წელს, ჯონ გოტის საპყრობილეში გარდაცვალებამდე რამდენიმე დღით ადრე, „ფებეერ“-მა პიტერსაც რეკეტირების ბრალი წაუყენა, იგი ამჯერად გამოძალვას, ფულის გათეთრებას, დოკერებისგან და სატრანსპორტო კომპანიებისგან ხარკის შეგროვებასა და ბოლოს, კინომსახიობ სტივენ სიგალის დარეკეტებას ეხებოდა. ეკრანზე სიგალი ვაჟკაცურად ანადგურებს მკვლელებსა და განგსტრებს, მაგრამ რეალურ ცხოვრებაში მაგრად შეშინდა.

ბრუკლინში პიტერ გოტის სასამართლო პროცესამდე 12 წლით ადრე, მსახიობი მონაწილეობდა გადაღებებზე ფილმისა „სამართლიანობის სახელით“, სადაც იგი მუშტებით, ფეხებითა და ბილიარდის ჯოხით გაუმკლავდა ყაჩაღებს. მაგრამ როდესაც მაფიოზები 2000 წელს მას ტორონტოში ეწვივნენ, სადაც ის „გამჭოლ ჭრილობებს“ იღებდა და მას ბრუკლინის რესტორანში შეხვედრა დაუნიშნეს, სიგალმა, მისი თქმით, შიში იგრძნო, თუმცა ის, როგორც ყოველთვის, იარაღით იყო და მისი დაცვაც იქვე ტრიალებდა.
2003 წლის თებერვალში, როდესაც ბრუკლინის ფედერალურ სასამართლოში დაზარალებული სიგალი ჩვენების მისაცემად მივიდა, 7 განგსტერის, მათ შორის სამი გოტის, მოსამართლეს ფრედერიკ ბლოკს მანამდე ნახევრადცარიელი დარბაზი, გადაჭედილი დახვდა.

სასამართლო დარბაზში წლების განმავლობაში პერიოდულად ვხვდებოდი „ცხვირის ცხვირს", ან "ცხვირს", როგორც რუსმა კრიმინალებმა თავიანთ კოლეგა ამერიკული მაფიის წარმომადგენლები უწოდეს, მაგრამ მისი ნომენკლატურა ასე ახლოდან პირველად ვხედავდი.

დარბაზში შესულმა პიტერ გოტიმ მეგობრულად უთხრა პრესას „დილა მშვიდობისა“ და სასამართლოს მხატვარს ჰკითხა: „როგორ მოგწონთ ჩემი ჰალსტუხი?“ ჯონ გოტი ცნობილი ფრანტი იყო, ათასდოლარიანი იმპორტირებული კოსტუმები ეცვა (მაშინ ეს ფული იყო) და ხელით შეღებილი აბრეშუმის ჰალსტუხები ეკეთა. პიტერს ამჯერად ოქროსფერი ჰალსტუხი ეკეთა.

სანამ სიგალს დაკითხავდა, მოსამართლემ შესვენება გამოაცხადა. ზოგი ბრალდებული ადგა, პიტერ გოტი და მისი ნათესავები მიუახლოვდნენ დაბალ ბარიერს, რომელიც საზოგადოებას მათგან აშორებდა და მცირე საუბარი დაიწყეს სასამართლოს მხატვრებთან, დედა-შვილ შეპარდებთან, რომლებიც ბარიერს მიუახლოვდნენ. მეორე მხრიდან და მაფიოზებს ესკიზები აჩვენეს, რომელიც მოეწონათ. განგსტრები იყვნენ დახვეწილები, გალანტურები და გამოირჩეოდნენ მომხიბვლელობით. მათ სისხლის სამართლის საქმეში არ იყო არც ერთი მკვლელობა, რაც ძალზე იშვიათია ამ წრეში.

სიგალი შემოიყვანეს არა დარბაზის ფართო კარიდან, რომლითაც პრესა და საზოგადოება შემოდიოდა, არამედ მოსამართლის უკანა კარიდან, რომელსაც ჩვეულებრივ ნაფიცი მსაჯულები იყენებენ. მსახიობს აბრეშუმის პერანგი და ყავისფერი პიჯაკი ეცვა.

მოკლედ, მისმა ყოფილმა ბიზნესპარტნიორმა, ბრუკლინის ფარმაცევტმა, ჯულიუს ნასომ, სიგალს მოსთხოვა ვალი გადაეხადა. სიგალს სჯეროდა, რომ მას არაფერი ევალებოდა. ნასომ დახმარებისთვის მიმართა თავის ძველ მეგობარს ენტონი სიკონს, რომელიც ბრალდებული იყო არა მხოლოდ სიგალის, არამედ დოკის მუშების რეკეტშიც. მათგან მიღებული ხარკი კონვერტებში მოათავსეს და კლანის ნომენკლატურის ზედა ნაწილს, ანუ გოტებს გადასცეს. თავდაპირველად, სიგალმა ძალიან ჩუმად უპასუხა პროკურორის კითხვებს და მოსამართლემ სთხოვა, უფრო ხმამაღლა ესაუბრა.

მსახიობს ჰკითხეს, რატომ არ დაურეკა მაშინვე FBI-ს. სიგალმა განმარტა, რომ თუ იგი მოწმეების დაცვის პროგრამით ისარგებლებდა, მას გაუჭირდებოდა ფილმებში თამაში. „ისინი ვერ დამეხმარებიან,“ - თქვა მან FBI– ს შესახებ, „მათ არ შეუძლიათ ჩემი დაცვა“.

როდესაც ფედერალური ბიურო მასთან მივიდა, მან უარი თქვა კითხვებზე პასუხის გაცემაზე, კონსტიტუციის მეხუთე შესწორების მოტივით, რომელიც იცავს ადამიანს თვითდანაშაულისგან. პროკურატურას მოუწია მისი სასამართლოში გამოძახება და იმუნიტეტის დაპირება.

მან ახსნა, თუ როგორ ისწავლა საბრძოლო ხელოვნება და ცეცხლსასროლი იარაღის გამოყენება. ასევე შენიშნა, რომ ზოგჯერ გაკვეთილებს აძლევდა სამართალდამცავებს. მას ჰკითხეს, თან იარაღი ხომ არ გაქვსო და „სულ ვატარებო“, - უპასუხა სიგალმა.

- ახლაც თან ხომ არ გაქვს, შემთხვევით? - მხიარულად იკითხა მოსამართლემ (აშშ-ს სასამართლოში შესვლისას FBI–ს ოფიცრებიც კი ვალდებულნი არიან, იარაღი დაცვას გადასცენ).

ბრუკლინში, რესტორან Gage & Toller-ში შეხვედრის აღწერის დროს, მსახიობმა აღნიშნა, რომ როდესაც სიკკონმა დამიღრიალა, „მიყურე, როცა ლაპარაკობ!“, განგსტერული ფილმი გაახსენდა. ბრალდებულების ადვოკატმა ჯორჯ სანტ-ანჯელომ სარკასტულად იკითხა თუ რატომ იმალებოდა სიგალი მეხუთე შესწორების უკან, თუ იგი უდანაშაულო მსხვერპლი იყო, და რატომ ცდილობდა ცენტრალური სადაზვერვო ბიუროს ყოფილი თანამშრომლის დაქირავებას ვინმეს მოსაკლავად.

თუ სანტ-ანჯელოს სურდა სიგალი წონასწორობიდან ამ გზით გამოეყვანვა, მიზანი მიღწეული იქნა. მსახიობმა ხელები აიქნია და აყვირდა: „ეს გიჟია! მე აქ ბრალდებული არ ვარ!“ მოსამართლემ ადვოკატს დაავალა თემა შეეცვალა. დაცვის მხარის თქმით, სიკკონი სიგალს კი არ დაემუქრა, მას უბრალოდ სურდა დახმარებოდა მხარეებს საკითხის მშვიდობიანად მოგვარებაში. სიკკონი ნასამართლევი იყო ისევე, როგორც მისი თანამზრახველები.

ამის შემდეგ, პიტერ გოტი მანჰეტენში სხვა დანაშაულისთვის გაასამართლეს, დამნაშავედ სცნეს და 25 წელი მიუსაჯეს. შარშან, მისმა ადვოკატმა ორჯერ მიმართა სასამართლოს გამოეშვათ მოხუცი, რომელიც უკვე 17 წელია იჯდა. მან ასევე სასამართლოს გადასცა გოთის 22 დაავადების სია, პოდაგრიდან დაწყებული დემენციით დამთავრებული, თუმცა მოსამართლემ უარი განაცხადა პიტერის გათავისუფლებაზე.

რუსეთში ცნობილი ქართველი „კანონიერი ქურდის“, გიორგი უგლავას (მეტსახელად ტახი) სასამართლო პროცესი მიმდინარეობს. რუსი სამართალდამცავები მას კრიმინალური დაჯგუფების ჩამოყალიბებას და არაერთი დანაშაულის ჩადენას ედავებიან. უფრო ზუსტად, რუსული მართლმსაჯულება ამტკიცებს, რომ „ტახი“ ამ დაჯგუფებას მართავდა და თავად არც ქურდობაში იღებდა მონაწილეობას, არც _ ძარცვასა და ყაჩაღობაში.
საერთო ჯამში, რუსები ამტკიცებენ, რომ უგლავას მიერ შექმნილმა კრიმინალურმა დაჯგუფებამ 163 (!) დანაშაული ჩაიდინა, დაზარალებულთა რიცხვი 280 ადამიანს აჭარბებს, მაგრამ საქმე ის გახლავთ, რომ არცერთი დაზარალებული და არცერთი დაკავებული ხელს „ტახისკენ“ არ იშვერს და არ ამბობს, რომ მას მომხდარ დანაშაულებთან საერთო აქვს.
როგორც რუსული მედია ამტკიცებს, ყველაზე „ცუდ“ შემთხვევაში, „კანონიერი ქურდის“ სტატუსის გამო, უგლავას რამდენიმე წლით აღუკვეთენ თავისუფლებას.
პარალელურად, მოსკოვში, კიდევ ერთი „კანონიერი ქურდი“, დავით ფანჩვიძე (იგივე, გიორგი ყიფიანი) დააკავეს. მას ნარკოტიკების შენახვა ედება ბრალად, თუმცა დიდია შანსი, რომ ფანჩვიძეც სწორედ სტატუსის გამო გაასამართლონ. ბოლოს ის ციხიდან სამი წლის წინ გათავისუფლდა, თუმცა „კანონიერი ქურდების“ წინააღმდეგ მიღებული კანონის მიუხედავად, რუსეთი არ დაუტოვებია და მოსკოვის პრესტიჟულ უბანში მშვიდად ცხოვრობდა.

ბათო ჯაფარიძე