Menu
RSS

რა არის ბიზნესის ,,აქილევსის ქუსლი'' სახელმწიფოსთან ურთიერთობაში?

რა გამოწვევების წინაშე დგას ბიზნესი, შეიცვლება თუ არა შესყიდვების შესახებ კანონი, რას ფიქრობს რუსთავისა და ვარკეთილის ბაზრობების მფლობელების გახმაურებულ მკვლელობებსა და როგორ აფასებს ფინანსთა მინისტრის ახალ ინიციატივებს ლევან კალანდაძე

,,როდესაც გარეთ, საჯარო სექტორს მიღმა ხარ და ექსპერტულ საქმიანობას ეწევი, შეფასებები, მოქმედებები, აქცენტების დასმა მარტივია, მაგრამ სულ სხვაა, როდესაც სახელმწიფო სტრუქტურის წარმომადგენელი ხარ, იმავდროულად კი სახელმწიფო სტრუქტურებთან ბიზნესის ინტერესებს იცავ'', _ ეს ბიზნესომბუდსმენის მოადგილის, ლევან კალანდაძის სიტყვებია. როგორია გზა ეკონომიკის ექსპერტობიდან, ბიზნესომბუდსმენის აპარატამდე? რეალურად, რა პრობლემები აქვს ბიზნესს და როგორ აპირებს ამ პრობლემების მოგვარებას? ამ და სხვა საკითხებზე, ,,ვერსიასთან'' ექსკლუზიურ ინტერვიუში, ბიზნესომბუდსმენის მოადგილე, ლევან კალანდაძე საუბრობს.

_ ბატონო ლევან, ახლა უკვე ბიზნესომბუდსმენის მოადგილის პოზიციიდან, რა პრობლემები აქვს ბიზნესს და როგორ აპირებთ მათ მოგვარებას? 

_ ჩემი შეხედულებები დიდად არ შეცვლილა, თუმცა მთავარია, სწორი მედიაციის განხორციელება, რადგან ერთი მხრივ, მაქსიმალურად დაცული უნდა იყოს ბიზნესის ინტერესი, მეორე მხრივ, შენარჩუნებული უნდა იყოს სამართლიანობის პრინციპი და მესამე _ ესეც ძალიან მნიშვნელოვანია, სახელმწიფო ინტერესი უნდა დავიცვათ. ამდენად, ოქროს შუალედის მოძებნა, რაც საბოლოოდ, ამ სამ კომპონენტს აერთიანებს, ბიზნესომბუდსმენის აპარატის მთავარი ამოცანაა. ახლა იმ კონკრეტულ ბენეფიტებზე არ ვისაუბრებ, რაც ბოლო წლების მანძილზე ბიზნესმა მიიღო. თუნდაც ბოლო დროს დაანონსებული, უფრო კორექტირებული ეკონომიკური პოლიტიკა რად ღირს, რაც ბიზნესზე ორიენტირებული პოლიტიკის კიდევ უფრო დაკონკრეტებას გულისხმობს, მცირე და საშუალო ბიზნესზე განსაკუთრებული აქცინტირების მხრივ! მხედველობაში მაქვს ის საგადასახადო ინიციატივები, რაც ფინანსთა სამინისტრომ დააანონსა, როგორც საგადასახადო ადმინისტრირების გამარტივებისა და შემსუბუქების კუთხით, ასევე საოპერაციო კაპიტალზე წვდომასთან დაკავშირებით, რაც ახლა დამუშავების პროცესშია და, სავარაუდოდ, წლის ბოლოსთვის, კონკრეტული მოდელი გვექნება. პრინციპში, გარკვეული გზა გავიარეთ, ბიზნესმაც ბენეფიტები მიიღო, რაც თავისთავად, კარგია, თუმცა არის საკითხები, რომლებიც ბოლო წლების მანძილზე, ,,აქილევსის ქუსლად'' გვექცა და, ვფიქრობ, მათი გადაწყვეტა საკმაოდ მნიშვნელოვანი იქნება. 

_ კონკრეტულად, რას გულისხმობთ? 

_ პირველი საკითხი ე.წ. სისტემური პრობლემაა, რაც ჯერ კიდევ ძალიან აქტუალური და მტკივნეულია არა მხოლოდ ბიზნესისთვის, არამედ მათთვისაც, ც საქართველოს პოტენციურ ინვესტორებად რომ განიხილებიან. ბოლო წლების მანძილზე, მიუხედავად იმისა, რომ საერთაშორისო რეიტინგებში ქონების რეგისტრაციის, ბიუროკრატიული პროცედურების გამარტივების, ასევე საგადასახადო გარემოს გაუმჯობესების მხრივ, წინა პოზიციებზე გადავინაცვლეთ. ამის მიუხედავად, გარკვეული პრობლემა გვაქვს ქონების დაცვისა და ე.წ. დავების განხილვების მხრივ. როდესაც ბიზნესგარემოს გაჯანსაღებაზე ვსაუბრობთ, ეს მხოლოდ ბიზნესის რეგისტრაცია და გამარტივებული გადასახადები არაა, რადგან როდესაც ინვესტორი გადაწყვეტილებას იღებს, მნიშვნელობა არ აქვს ქართველია, თუ უცხოელი, რათა შევიდეს ამა თუ იმ ბაზარზე, მისთვის ეს პროცედურები აუცილებელია, მაგრამ არასაკმარისია, რომ ინვესტირება, ან რეინვესტირება განახორციელოს. ამ ყველაფერთან ერთად, ისეთი სისტემა უნდა გვქონდეს, რომელიც, გარკვეული დავის არსებობის შემთხვევაში, მარტივად, ფორსირებულ რეჟიმში მიიღებს გადაწყვეტილებას, რაც ბიზნესისთვის აუცილებელია. სამწუხაროდ, ბიზნესის საჭიროებებსა და პრობლემებზე მორგებული სასამართლო სისტემა ჯერ კიდევ არ გვაქვს. აქ საუბარი არაა იმაზე, რომ სასამართლომ გადაწყვეტილებები აუცილებლად ბიზნესის სასარგებლოდ უნდა მიიღოს. როდესაც დავა არსებობს, ბიზნესისთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია, რომ ეს დავა დროულად დასრულდეს! 

გაჭიანურებული დავა გარკვეულ დანახარჯებსა და დაპაუზებულ ბიზნეს-პროცესებს, არაპროგნოზირებად, ან ძნელად პროგნოზირებად ბიზნესგარემოს გულისხმობს. ობიექტურად მესმის, რომ სასამართლო სისტემაში დიდი ოდენობის საქმეები დაგროვდა, მაგრამ ბიზნესის საჭიროებაც მნიშვნელოვანია. შესაბამისად, სასამართლოს რომ ობიექტური პრობლემა აქვს, ეს ბიზნესისთვის გამართლება არაა. ბიზნესს კონკრეტული გადაწყვეტილებები სჭირდება, რადგან საკმაოდ გახშირებულია დავის ისეთი ქეისები, რომელთა განხილვა ორი-სამი წლის მანძილზე გრძელდება. ჩვენ ძალიან ბევრს ვსაუბრობთ არბიტრაჟის გარკვეული კომპონენტის გაძლიერებაზე, ვფიქრობ, ამ მიმართულებით წასვლა სრულად თუ არა, ნაწილობრივ მაინც მოხსნის სასამართლოში ბიზნესდავების განხილვის საკითხს. გარდა ამისა, უშუალოდ სასამართლოში, გამარტივებული განხილვის პროცედურების სისტემა უნდა ჩამოყალიბდეს, რაც ამ ტვირთს მნიშვნელოვანწილად შეამსუბუქებს. 

_ ბოლო პერიოდში, ერთ-ერთი გახმაურებული ბიზნეს-სკანდალი ,,სიტროენ ჯორჯიას'' უკავშირდება. რეალურად, ამ დავის მოგვარება კონკურენციის სააგენტოს ფუნქციაა, მაგრამ დავის არსი შესყიდვების შესახებ კანონს უკავშირდება. სამწუხაროდ, ამ კანონში ბევრი ისეთი ,,გასაძვრომია'', რაც სახელმწიფო შესყიდვების დროს, ბიზნესს დაბრკოლებებს უქმნის. ეს კანონიც ერთგვარი ,,აქილევსის ქუსლი'' ხომ არაა ბიზნესისთვის სახელმწიფოსთან ურთიერთობაში? 

_ მოდით, კონკრეტულ ქეისებში, გარკვეული თემები გავმიჯნოთ _ ის, რაც სისტემურ ცვლილებებს ანუ გარკვეულ საკანონმდებლო აქტებში კონკრეტული ცვლილებების შეტანას საჭიროებს და ქეისები, რომლებიც კონკრეტულად ერთი კომპანიის პრეტენზიას ეხება ამა თუ იმ სახელმწიფო სტრუქტურასთან დაკავშირებით. ბუნებრივია, პირველი, ანუ სისტემური თემები, ჩვენი აპარატის ყოველდღიურ ზრუნვას წარმოადგენს. ამ საკითხებზე ბევრ კომპანიასთან და ბიზნესასოციასთან ერთად ვმუშაობთ და გარკვეულ რეკომენდაციებსაც ვამზადებთ სხვადასხვა სახელმწიფო უწყებებისთვის, მათ შორის, პარლამენტის შესაბამისი კომიტეტებისთვისაც, რათა კანონში გარკვეული ცვლილებები შევიდეს. 

რაც შეეხება კონკრეტული კომპანიის დავას ამა თუ იმ სახელმწიფო უწყებასთან, ამ შემთხვევაში, ვცდილობთ მაქსიმალურად, სამართლიანობისა და კანონიერების პრინციპის დაცვით, მოდავეებს შორის კომუნიკაცია უზურნველვყოთ. ვცდილობთ, მოდავე მხარეები ერთ მაგიდასთან დასხდნენ

და გარკვეულ კომპრომისულ ვარიანტზე შეჯერდნენ, რაც ორივე მხარეს აწყობს. ხშირ შემთხვევაში, სამართლიანობის პრინციპის უზრუნველყოფა აბსოლუტურად არ ნიშნავს, რომ მხარეები შეთანხმდებიან, რადგან ზოგჯერ ბიზნესი მიიჩნევს თავს დაჩაგრულად, ზოგჯერ _ სახელმწიფო უწყება. ამ კონკრეტულ ქეისში, ,,სიტროენ ჯორჯიასთან'' დაკავშირებით, ჩვენი როლი შედეგზე ორიენტირებული კომუნიკაციის დამყარებაში გამოიხატებოდა ანუ ამ დავაში კონკრეტული უწყებები ჩავრთეთ და ამ მხრივ, ჩვენმა აპარატმა მაქსიმუმი გააკეთა. ამის იქით, ეს დავა ბიზნესომბუდსმენის აპარატის კომპეტენციას სცილდება. 

_ შესყიდვების შესახებ კანონთან დაკავშირებით კითხვას განვავრცობ, წლების მანძილზე, ,,ვერსია'' აქტიურად აშუქებს სახელმწიფო აუდიტის სამსახურის დასკვნებს. სახელმწიფო უწყებებში გამოვლენილი ძირითადი დარღვევები სწორედ ამ კანონს უკავშირდება და ცხადია, ცვლილებები აუცილებელია. ამ კანონთან დაკავშირებით, სახელმწიფო უწყებებში რომ ასეთი პრობლემებია, ხომ წარმოგიდგენიათ, ბიზნესი რა რთულ ვითარებაში იქნება? 

_ დიახ, კარგად მესმის და ჩვენთან, ბიზნესომბუდსმენის აპარატში ამასთან დაკავშირებით, რამდენიმე მომართვაა შემოსული. ეს მომართვები სწორედ შესყიდვების კანონის გამო წარმოშობილ ხარვეზებს ეხება. ბუნებრივია, ჩვენ ჩართული ვართ ამ საკითხში და გარკვეული რეკომენდაციებიც მომზადებული გვაქვს. პერიოდულად, ამ რეკომენდაციებს ვაძლევთ მხარეებს და ახლაც მიმდინარეობს ამ თემების ფორმირება. მეტიც, ბიზნესომბუდსმენის მოადგილე სახელმწიფო შესყიდვების საბჭოს წევრია და ამ ფორმატშიც ჩართული ვართ. უბრალოდ, ერთი შეზღუდვა მაქვს _ ვერ გეტყვით იმ კონკრეტულ საკითხს, რომელზეც ვმუშაობთ, ვერც იმ კონკრეტულ რეკომენდაციებს გაგიმხელთ, რომლებიც ამასთან დაკავშირებით შევიმუშავეთ. ზოგადად, ბიზნესომბუდსმენის აპარატს გარკვეული შეზღუდვა აქვს _ თემებზე, რომლებიც ჩვენი აპარატის საქმის წარმოებაშია, საჯაროდ ვერ ვისაუბრებ და ეს კანონის მოთხოვნაა... 

_ თუმცა ესეც ინფორმაციაა, რადგან ამ მიმართულებით მუშაობთ, ხომ? 

_ რა თქმა უნდა! არის კონკრეტული ქეისები, რომლებიც სახელმწიფო შესყიდვების კანონიდან გამომდინარე, კონკრეტულ ბიზნესს წარმოექმნება და ჩვენ, სწორედ ამ ბიზნესთან დაკავშირებულ რეკომენდაციებზე ვმუშაობთ. თუმცა სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს საბჭოში, ბიზნესომბუდსმენის მოადგილე ბიზნესის ინტერესებს საკუთარი პოზიციით იცავს, მაგრამ არის თემები, რაც საკანონმდებლო ცვლილებებს, კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტების ოპტიმიზაციას ეხება და, ბუნებრივია, ამაზეც ვმუშაობთ. იმედი მაქვს, რომ არა მხოლოდ ჩვენი აპარატის, არამედ ეკონომიკური გუნდის სხვადასხვა უწყების ჩართულობით, ამ მხრივ, გარკვეულ ნაბიჯებსაც გადავდგამთ. 

_ ბოლო პერიოდში, ბიზნესდავებმა ისეთი სასტიკი ფორმა მიიღო, რაც ძნელი წარმოსადგენი იყო იმ მთავრობის პირობებში, რომელმაც 2012 წლის 1 ოქტომბრის არჩევნების შემდეგ, ბიზნესი ხელისუფლების წნეხისგან გაათავისუფლა. ვგულისხმობ ,,ბადაგონში'' შექმნილ პრობლემებს, მაგრამ მანამდე, რუსთავისა და ვარკეთილის ბაზრობების მეწილეები დღისით, მზისით მოკლეს, ერთი _ მის კაბინეტში, მეორე _ სახლში... სამივე შემთხვევაში, ბიზნეს-პარტნიორებს შორის დავა 2009 წლიდან დაიწყო, როდესაც წილები მაშინდელი გენერალური პროკურორის, ზურაბ ადეიშვილის მითითებით, სხვადასხვა პირებზე გადააფორმეს... რასთან გვაქვს საქმე? 

_ ,,ბადაგონთან'' დაკავშირებით, სახეზეა დავა ორ, კერძო სუბიექტს შორის და მათ სახელმწიფო სტრუქტურებთან პრეტენზია არ აქვთ. შესაბამისად, ჩვენი ჩართულობა მხოლოდ ერთგვარი, მედიაციატორის ფუნქციით შემოიფარგლა. ბიზნესომბუდსმენის აპარატმა კეთილი ნება გამოხატა, როდესაც მხარეებს შორის შეხვედრას შევუწყეთ ხელი. რაც შეეხება რუსთავისა და ვარკეთილის ბაზრობებს, რეალურად, ესეც მხარეებს შორის დავაა. ბიზნესომბუდსმენის აპარატის ჩართულობა განსაზღვრულია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ბიზნესს პრობლემა აქვს სახელმწიფოსთან. მიუხედავად ამისა, სამივე საქმე რომ გავაერთიანოთ, ყველაზე დიდი პრობლემა ჩვენი, ე.წ. მძიმე მემკვიდრეობაა. მთავარი ისაა, რომ რეალურად, 2012 წლამდე, ბიზნესურთიერთობების გარკვეული ნაწილი ჩრდილში იყო გადასული. ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ვიღაცა გადასახადს არ იხდიდა, მაგრამ რეალურად, რომელი კომპანია ვისი საკუთრება იყო და ვინ ვისზე აფორმებდა წილს, არავინ იცოდა! ჩემდა სამწუხაროდ, როგორც ჩანს, ეს წარმოადგენდა რიგი, სახელმწიფო სტრუქტურების მაღალჩინოსნების ყოველდღიურ საქმიანობას. აქედან გამომდინარე, საკმაოდ მძიმე მემკვიდრეობა გვერგო. ბუნებრივია, ძალიან მარტივია თქვა, რომ ესაა ორ მხარეს, ორ ბიზნეს-სუბიექტს შორის დავა, რაც ბიზნესომბუდსმენის აპარატის ფუნქციას არ წარმოადგენს, მაგრამ წმინდა ადამიანური და მოქალაქეობრივი თვალსაზრისით, ძალიან ცუდი განცდა და მოგონებები მაქვს წარსულში, ბურუსით მოცულ ურთიერთობებზე, როდესაც ერთი ღამის განმავლობაში ხდებოდა წილების გადაფორმება და გაურკვეველ ფონდებში ფულის ჩარიცხვა. გამოძიება გრძელდება და ცხადია, ,,ბადაგონს'' ან ბაზრობებს არ ვგულისხმობ, მაგრამ ის, რომ ასეთი მემკვიდრეობა გვაქვს და ჩვენი ხელისუფლება ამ ტიპის გართულებებისგან ძალიან შორს დგას, ესეც ფაქტია! 

როდესაც ეფექტიან სასამართლო სისტემაზე ვსაუბრობთ, დასავლეთის ქვეყნებში, სწორედ ასეთი, მხარეთა შორის დავების გადაწყვეტის მთავარი ინსტრუმენტი გამართული სასამართლო სისტემაა. ცხადია, გამართული სასამართლო სისტემა ასეთი ტიპის ქეისებისგან არ დაგვაზღვევს, რადგან 2012 წლამდე, ვინ ვისთან და როგორ აფორმებდა წილებს, ვინ ვის, ან რის სანაცვლოდ უთმობდა საკუთარ ფინანსურ ინტერესებს, კაციშვილმა არ იცის! წინა ხელისუფლების პირობებში, საზოგადოებაში ძალიან დიდი ნაღმები ჩაიდო, რაც პერიოდულად იჩენს ხოლმე თავს, ამიტომ ამ მძიმე მემკვიდრეობის თვალსაზრისით, რა იქნება მომავალში, არავინ იცის და პრინციპში, არც არავინ ვართ დაზღვეული, სწორედ წარსულში ჩადებული ნაღმის აფეთქებისგან. 

_ ბატონო ლევან, რამდენად სწორი იყო ფინანსთა მინისტრის განცხადება, რომ კომერციული ბანკები ეკონომიკას ამუხრუჭებენ? ვფიქრობ, ეს პოპულისტური განცხადება იყო, რადგან სესხებზე რომ მაღალი საპროცენტო განაკვეთებია, ამას სხვაგვარი დარეგულირება სჭირდება. თუმცა გულწრფელად გეტყვით, სესხებზე არსებული საპროცენტო განაკვეთების პრობლემა რიგით მოქალაქეებს უფრო გვაწუხებს, ვიდრე ნებისმიერ თანამდებობის პირს... 

_ რატომ? გგონიათ, მე სესხი არ მაქვს?Mმეც ჩვეულებრივი ადამიანი ვარ, სესხიც მაქვს, მაღაზიაშიც ფეხით დავდივარ და ყოველი თვის ბოლოს, ფინანსური ვალდებულებების გასტუმრების დღე ჩემთვისაც დგება. მეც ვწუხვარ და ყურადღებას ვაქცევ ლარის კურსს. ამ თვალსაზრისით, საბანკო სესხებზე არსებულ პროცენტებთან და საკრედიტო რესურსის სიძვირესთან დაკავშირებით, განსხვავებული ემოციები არ მაქვს. რაც შეეხება თქვენი კითხვის არსს, დღეს, ქვეყანაში ასეთი მოცემულობაა, რომ ბანკების მიერ, საკრედიტო პოლიტიკის განხორციელება მხოლოდ ეკონომიკის გარკვეულ ნაწილს ემსახურება. ობიექტური თუ სუბიექტური ფაქტორების გათვალისწინებით, საკმაოდ დიდი ნაწილი ამ პოლიტიკის, ამ საბანკო მეინსტრიმის მიღმაა. სახელმწიფოს ამ კატეგორიასთან მიმართებაში, დღემდე გარკვეული პროგრამები აქვს, რომლებსაც ეკონომიკისა და სოფლის მეურნეობის სამინისტროების საშუალებით ახორციელებს. ამ სახელმწიფო პროგრამებით ძალიან ბევრმა საწარმომ ისარგებლა, მათ შორის, რეგიონებში, მაგრამ რეალურად, ეს პროგრამები ამ საწარმოებში ე.წ. ძირითადი კაპიტალის შექმნას ემსახურება. ეს ნიშნავს, რომ ვქმნით საწარმოს, მაგრამ მისი ფუნქციონირებისთვის საჭირო, ე.წ. საოპერაციო კაპიტალს სახელმწიფო მეწარმეს აღარ აწვდის. 

ის, რაც ფინანსთა მინისტრმა თქვა, ეკონომისტების ენაზე რომ გადავთარგმნოთ, სწორედ ამას ნიშნავს! ახლა დღის წესრიგში მართლაც დგება, რომ პირველმა ტალღამ, რომელიც სახელმწიფოს მონაწილეობით, გარკვეული ოდენობის საწარმოების შექმნას ითვალისწინებდა, მეორე ტალღის აუცილებლობა გააჩინა, რაც ამ საწარმოებისთვის საოპერაციო კაპიტალის ხელმისაწვდომობას გულისხმობს და არა მხოლოდ უკვე არსებული სახელმწიფო პროგრამების საშუალებით. საბოლოოდ, სახელმწიფო აპირებს შექმნას საბანკო რესურსი, რომელიც დღეს არსებული საბანკო რესურსების პარალელურად, გარკვეული ზედნაშენი იქნება და სწორედ ბანკებს მიღმა დარჩენილ მეწარმეებს, ადამიანებს საშუალებას მისცემს, ისევ საბანკო არხებში მოექცნენ. კონცეპტუალურად, ეს სწორი განაცხადია, ახლა მიმდინარეობს მასზე მუშაობა, ძირითად მოდელს ფინანსთა სამინისტრო ქმნის, სადაც ჩვენი აპარატი და ეკონომიკური ბლოკის სხვა სამინისტროებიც არიან ჩართულნი. სავარაუდოდ, ამ სისტემის პირველი მოდელი წლის ბოლოსთვის გვექნება. 

_ გრძელვადიან პერსპექტივაში, ამ მოდელის საშუალებით, მთავრობა სიღარიბისა და უმუშევრობის დაძლევას გეგმავს. თუმცა ყველაზე მნიშვნელოვანი ისაა, რომ ამით მცირე და საშუალო ბიზნესი უნდა განვითარდეს, რასაც ფინანსთა მინისტრი ყოველთვის ხაზგასმით ამბობს და რაც რეალურად, ,,ქართული ოცნების'' უმთავრესი დაპირებაა, ხომ? 

_ თუ 2012 წლიდან 2017 წლის ჩათვლით, მთავრობის ეკონომიკური გუნდის წევრების ,,ვორდინგს'' დააკვირდებით, ნახავთ, რომ მაშინ ძირითადად, ბიზნესზე ორიენტირებული, პრო-ბიზნესური პოლიტიკა გვქონდა. 2017 წლიდან, ეს ,,ვორდინგი'' დაკორექტირდა, ახლა უფრო ნაკლებად ვსაუბრობთ პრო-ბიზნესურ და ეფექტიან ეკონომიკურ პოლიტიკაზე, მაგრამ გაცილებით მეტს ვსაუბრობთ მცირე და საშუალო ბიზნესის განვითარებაზე. გარკვეული ეტაპის გავლის შემდეგ, დღის წესრიგში დადგა მცირე და საშუალო ბიზნესზე აქცენტირებისა და ორიენტირების აუცილებლობა. შესაბამისად, ის ცვლილებები, რაც სხვადასხვა უწყებებში, ყოველდღიური მუშაობის პროცესში განიხილება, უფრო მეტად მცირე და საშუალო ბიზნესის განვითარებაზეა ორიენტირებული. სწორად აღნიშნეთ, სიღარიბისა და უმუშევრობის დაძლევა ის გასაღებია, რომელიც ქვეყანაში, როგორც პოლიტიკურ და ეკონომიკურ სტაბილურობას, ასევე სოციალურ დაცულობას უზრუნველყოფს!

მაია მიშელაძე

დაბრუნება დასაწყისში