Menu
RSS

ვინ არის გუროვი, რა მიზნით ჩამოვიდა მკვლელობის შემდეგ საქართველოში და რას იხსენებს მკვლელობიდან ათი წლის შემდეგ რუსუდან შარაძე

გუშინდელ დღესავით მახსოვს: შინ მარტო ვიყავი. მოსაღამოვდა თუ არა, ტელევიზორი ჩავრთე _ წუთი-წუთზე საინფორმაციო გადაცემა უნდა დაწყებულიყო... ჩემი ყურადღება წამყვანის პირველივე სიტყვამ მიიქცია _ მკვლელობა... დიახ, იმ დღეს ქალაქის შუაგულში, მელიქიშვილის გამზირზე მკვლელობა მოხდა _ პროფესორი გურამ შარაძეს მოკლეს. მერე, ისიც გახდა ცნობილი, რომ მკვლელმა ბატონი გურამისთვის საკონტროლო ტყვიებიც არ დაიშურა... ჯერ მკვლელობაში ეჭვმიტანილად, შემდეგ კი, ბრალდებულად ვინმე გიორგი ბარათელი გამოცხადდა. ითქვა, რომ იგი შარაძეების ოჯახის ახლობელი იყო და დანაშაული თითქოს პირადი ანგარიშსწორების ნიადაგზე ჩაიდინა. ოფიციალური ვერსიის მიუხედავად, საზოგადოების აბსოლუტური უმრავლესობა დარწმუნებულია, რომ გურამ შარაძე პოლიტიკურ ნიადაგზე მოკლეს. ამ ვერსიას პროფესორის ქალიშვილის, რუსუდან შარაძის მიერ მოპოვებული მტკიცებულებებიც ამყარებს... სხვათა შორის, ხელისუფლების შეცვლის შემდეგ, შარაძის მკვლელობის ხელახალი გამოძიება დაიწყო. ის კი არადა, ერთი წლის წინ, რუსუდან შარაძე საპყრობილეში, მკვლელობისთვის გასამართლებულ ბრალდებულ გიორგი ბარათელსაც შეხვდა... რა სიახლეებია მკვლელობის გამოძიებაში, მიდის თუ არა შარაძის მკვლელობის კვალი ე.წ. თურქი მესხების ყბადაღებულ თემამდე, რატომ ფიგურირებს საქმეში განძი, ვინ არის გუროვი და რატომ ჩამოვიდა შარაძის მკვლელობის შემდეგ საქართველოში? _ ,,ვერსია'' გთავაზობთ ექსკლუზიურ ინტერვიუს გურამ შარაძის ქალიშვილთან, რუსუდან შარაძესთან, რომელსაც დიდი ხანია, ქართულ მედიასთან აღარ უსაუბრია...
_ გურამ შარაძის მკვლელობიდან 10 წელი გავიდა. მართალია, მაშინდელმა ხელისუფლებამ დანაშაული, როგორც იტყვიან, ცხელ კვალზე გახსნა, მაგრამ მახსოვს, გიორგი ბარათელის ბრალეულობას იმთავითვე ეჭვქვეშ აყენებდით. რატომ?
_ გიორგი ბარათელს მოტივი არ ჰქონია, რომ მამაჩემი მოეკლა და მის ბრალეულობას ეჭვქვეშ იმთავითვე ამიტომ ვაყენებდი. ჩემი ეჭვი მკვლელობიდან მალევე დადასტურდა, როცა არაერთ მოწმეს შევხვდი და ვესაუბრე _ მათ სულ სხვა მკვლელი ნახეს. აგრეთვე, ყველა, ვინც ბარათელს პირადად იცნობს, ხვდება, რომ ,,ალდაგის“ ვიდეოკამერის ფირზე აღბეჭდილი მკვლელი ის არაა.
_ ბარათელი, როგორც ვიცი, თქვენი ოჯახის ახლობელი იყო. ამ თემაზე ბევრი თქმულა და დაწერილა, მაგრამ რუსუდან, თუ თქვენთვის ძნელი არაა, იქნებ, ბატონი გურამისა და მკვლელობისთვის გასამართლებული ბარათელის ურთიერთობაზე მიამბოთ?
_ ,,ოჯახის ახლობელი'' გადაჭარბებული ნათქვამია. ის ჩემმა შუათანა ძმამ, გიორგიმ გამოზარდა ოპერატორად ისევე, როგორც ტელევიზიის სხვა უამრავი თანამშრომელი თუ ვარსკვლავი. უბრალოდ, ბარათელი ამ საქმის გამო გამოჩნდა... მას კარგად ვიცნობ.
_ მოკლედ, მამის მკვლელობაში პირად მოტივს გამორიცხავთ. მაშასადამე, პოლიტიკური ანგარიშსწორებისკენ იხრებით. ისე, თავის დროზე, მედიაში ისიც კი დაიწერა, რომ მამათქვენის მკვლელობა თითქოს მაშინდელმა პრეზიდენტმა, მიხეილ სააკაშვილმა შეუკვეთა. ამ ვერსიას იზიარებთ?
_ ვიზიარებ კი არა, ამის დამტკიცებას მკვლელობის პირველივე წუთიდან ვცდილობ.
_ ისე, გურამ შარაძის გაჩუმება სხვანაირადაც შეიძლებოდა _ ვთქვათ, უბედური შემთხვევის ინსპირირებით. რატომ მაინცდამაინც მკვლელობა?
_ რა თქმა უნდა, ბევრად ადვილი იქნებოდა, მაგრამ არა, ეს მანიაკი სააკაშვილის დაუნდობელი ანგარიშსწორება და ამასთან, საჩვენებელი მკვლელობაც იყო.
_ ,,საჩვენებელში'' რას გულისხმობთ?
_ რას და, ყველას უნდა დაენახა, რომ არავის დაინდობდნენ, ვინც რეჟიმს შეეწინააღმდეგებოდა ანუ ხალხს უნდა ეფიქრა, გურამ შარაძეს რა უქნეს და ჩვენ რას გვიზამენო?! იფიქრეს კიდეც...
_ რაც იცით, რომ ხალხმა ასე იფიქრა?
_ ამის შესახებ ბევრს უთქვამს და დღემდე მეუბნება.
_ რუსუდან, არ გეწყინოთ და, 2007 წელს მამათქვენი გავლენიანი პოლიტიკური ფიგურა არ იყო ანუ მიუხედავად იმისა, რომ მხარდამჭერები ჰყავდა, არ შეეძლო, ნაციონალური მოძრაობისთვის პრობლემები შეექმნა. ამიტომ, ზოგმა მაშინვე თქვა, ამ საქმეში ხელისუფლების კვალი გამორიცხულიაო.
_ გურამ შარაძე, თავისი განვლილი ცხოვრებითა და მოღვაწეობით, გურამ შარაძე იყო! ის ილიას მიმდევარი გახლდათ, ხან უამრავი მხარდამჭერით, ხან ნაკლებით. ექვთიმე თაყაიშვილი სამარემდე სულ რამდენიმე კაცმა მიაცილა, მაგრამ მის ექვთომობას არაფერი დაკლებია! ისტორია მუდმივად მეორდება. გაიხსენეთ, სოციალ-დემოკრატიისა და მარქსიზმის ისტერიის ფონზე, პროცენტულად, რამდენი მიმდევარი ჰყავდა მაშინდელ ეროვნულ მოძრაობას და მის თავკაცს?! აქ მხოლოდ იდეოლოგია არაა.
_ აბა, კიდევ რა არის?
_ მნიშვნელობა ყველაფერს აქვს _ პიროვნების სიღრმეს, ავტორიტეტს, მასშტაბს...
_ პროფესორ შარაძესა და სააკაშვილის გუნდს კარგი ურთიერთობა არასოდეს ჰქონიათ, მაგრამ თუკი გავყვებით მოსაზრებას, რომ 2007 წლის 20 მაისის ტრაგედიის კვალი ნაციონალებამდე მიდის, აქვე გაჩნდება ლოგიკური კითხვა _ რა საფრთხეს წარმოადგენდა მამათქვენი მაშინდელი ხელისუფლებისთვის?
_ მკვლელობამდე ილია სახლიდან ხშირად არ გამოდიოდა, მაგრამ არ იყო „საშიში“? საერთოდ, ეროვნულ იდეოლოგიასა და კოსმოპოლიტურ ძალებს შორის განვითარებულ ქვეყნებშიც მუდმივი ბრძოლაა და ეს ახალი არაა, მაგრამ ჩვენგან განსხვავებით, იქ ეს ბრძოლა სისხლით არ მთავრდება ხოლმე.
მერე კიდევ, სააკაშვილის ბოღმიანობა, მოუთმენლობა, დაუნდობლობა და კურდღლობაც ვიცით...
_ მაინც, რა იცოდა გურამ შარაძემ, რის გამოც დღის წესრიგში მისი გაჩუმება დადგა?
_ თავიდანვე გავრცელდა ხმა, თითქოს რაღაც საიდუმლო იცოდა. იმასაც წერდნენ, რომ მკვლელობის დროს ჩანთაში დოკუმენტები ჰქონდა და ა.შ., მაგრამ მამაჩემი სწორედ იმიტომ მოკლეს, რომ ყველაფერს ხმამაღლა ამბობდა და ხალხს არაფერს უმალავდა, თორემ საქართველოში ბევრი ჭკვიანი ადამიანია. რამდენი გეგულებათ, ვინც სიმართლეს ხმალამოღებული იცავდეს, არავის ეპუებოდეს და ვერავინ მოისყიდოს?
_ ასეა თუ ისე, ვერ ვიგებ, მკვლელად მაინცდამაინც ბარათელი რატომ გამოცხადდა?
_ იმიტომ, რომ პოლიტიკურ მკვლელობას ბანალური, ოჯახური ტრაგედიის იერი მისცემოდა.
_ ოჯახური ტრაგედიის იერი?
_ დიახ, გეხსომებათ, ქვეყანას კომპრომატებითა და ჭორებით როგორ მართავდენენ. მამაჩემს კომპრომატი ვერ უპოვეს და საქმე ჩემი ძმისკენ წაიყვანეს. მის ირგვლივ ,,საუკეთესო“ კანდიდატურა იპოვეს _ გიორგი ბარათელი, თუმცა მისი სიმაღლე და ფიზიკური მონაცემები ისე განსხვავდება მკვლელისგან თუ მკვლელებისგან, როგორც ცა და დედამიწა. მოკლედ, ისე დახატეს, რომ 2007 წლის 20 მაისს, ბარათელი თითქოს ქუჩაში მოსეირნობდა, შემთხვევით მამაჩემი დაინახა და გაახსენდა, რომ 7 წლის წინ, გიორგი შარაძემ აწყენინა, მამა იქვე მოკლა და ორი საკონტროლო ტყვიაც დაახალა.
_ მკვლელობამდე უცნაური არაფერი მომხდარა? ვთქვათ, მამას ხომ არ უთქვამს, რომ უთვალთვალებდნენ?
_ თვალთვალი სულ იყო და ამას კომუნისტების დროდან მიჩვეულები ვართ, თუმცა, სულ ვშიშობდით... შინ არაფერი უთქვამს, მაგრამ, როგორც აღმოჩნდა, უკანასკნელ ხანს ბევრისთვის აქვს ნათქვამი, მომკლავენო, თუმცა ორი პრესკონფერენცია გამართა და... ეს მშიშარა კაცის განცხადება არ იყო!
_ რუსუდან, როგორც ვიცი, გურამ შარაძის მკვლელობის მიზეზად თურქი მესხების საკითხის ან ქართული განძის უცხოეთში გატანას მიიჩნევთ. მოდით, ორივე ვერსია სკურპულოზურად განვიხილოთ... თურქი მესხების საქართველოში ჩამოსახლების გარკვეული ვალდებულება, რომელსაც შარაძე იმთავითვე ეწინააღმდეგებოდა, 1998 წელს ანუ მაშინ ავიღეთ, როცა ევროსაბჭოს წევრები გავხვდით. შარაძეს ამ ამბიდან 11 წლის მერე კლავენ. არადა, თუ ეს გახდა მკვლელობის მიზეზი, შეეძლოთ, თავის დროზე გაეჩუმებინათ, მით უმეტეს, რომ 90-იან წლებში მკვლელობები არავის უკვირდა.
_ ეს ვალდებულება სწორედ სააკაშვილის მონაწილეობით ისე იქნება აღებული, რომ ხალხს კი არა, პარლამენტის წევრებსაც არ გაუგიათ. მაშინ სააკაშვილი მოქალაქეთა კავშირის საპარლამენტი ფრაქციის თავმჯდომარე და ამასთან, პარლამენტის იურიდიული კომიტეტის თავმჯდომარეც იყო. მოკლედ, იმთავითვე ასეთი მოღალატური ნაბიჯებით მოდიოდა... 1998 წელს, მამაჩემი საქართველოს პარლამენტის მიგრაციისა და უცხოეთში მცხოვრებ თანამემამულეთა საქმეების კომიტეტის თავმჯდომარე გახლდათ ანუ მისი უშუალო კომპეტენცია იყო, რომ ეს ვალდებულება ეტაპობრივად შესრულებულიყო და 400 ათასი ე.წ. თურქი-მესხი საქართველოს სამხრეთ ნაწილში ჩასახლებულიყო, მაგრამ გურამ შარაძემ ეს არ გააკეთა. პირიქით, ყველას და ყველაფერს ამხელდა _ როგორც სააკაშვილსა და მის ამფსონებს, ასევე ამ ე.წ. თურქ-მესხებსაც, რომელთაც სინამდვილეში, მესხებთან საერთო არაფერი აქვთ. მამაჩემს სიცოცხლის მოსპობით მაშინვე ემუქრებოდნენ. მახსოვს, ამ თემაზე პირველი პრესკონფერენცია 1998 წლის თებერვალში გამართა და ყველაფერი ეს თქვა. მაშინ მისი მოკვლა ვერ გაბედეს. სამაგიეროდ, ჩემი უფროსი ძმა, ლაშა ლოგინში მძინარე მოკლეს. ე.წ. თურქი-მესხების საკითხი პერიოდულად აქტიურდებოდა ხოლმე. იგივე თემაზე მეორე პრესკონფერენცია გურამ შარაძემ 2002 წელს გამართა და თქვა, რომ მისი მკვლელობა იგეგმებოდა, რაც სწორედ ე.წ. თურქ-მესხებთან იყო დაკავშირებული. სხვათა შორის, მამაჩემის მკვლელობიდან ერთი თვეც არ იყო გასული, რომ სააკაშვილის პარლამენტმა ახალი კანონი გრიალ-გრიალით მიიღო. მეტი რაღა გითხრათ?
გურამ შარაძე ცოცხალი რომ ყოფილიყო, მნიშვნელობა არ ჰქონდა, პარლამენტარი იქნებოდა თუ არა, ამ საქმეს ჩუმად ვერ გააკეთებდნენ და ამაში ორი აზრი არ არსებობს. რა ბედი ეწია ამ ვალდებულებას, ვინ, როდის, რამდენი და სად ჩამოასახლეს და, საერთოდ, რა ხდება ამასთან დაკავშირებით, დღეს ვინმემ იცის?
_ რაც შეეხება განძს, ეს ვერსია რატომ გაჩნდა და, საერთოდ, რა შუაშია განძი?
_ არანაკლებ მნიშვნელოვანია განძის საკითხი... კერძო პირი, აშშ-ს მოქალაქე, საეჭვო წარსულის მქონე ვინმე გუროვი, 1999 წლიდან ცდილობდა, საქართველოს მუზეუმებიდან ჩვენი განძი გაეტანა, რომელსაც რამდენიმე წლის განმავლობაში ამერიკის კონტინენტზე უნდა ემოგზაურა. ქართული კულტურის პოპულარიზაციასა და ექსპონატების გამოფენებზე გატანას არავინ ებრძოდა, მაგრამ არ საჯაროვდებოდა, რა ეწერა ხელშეკრულებაში ანუ რა პირობით მიდიოდა ჩვენი მრავალსაუკუნოვანი სიმდიდრე (მეტი, რა გვაქვს?!), რა ერგებოდა ამით საქართველოს, ვინ იყო და რატომ დგებოდა ერთ მხარეს კერძო პირი გუროვი და მეორე მხარეს საქართველოს მაშინდელი პრეზიდენტი ედუარდ შევარდნაძე? ყველაფერს თავი რომ დავანებოთ, ეს ნორმალური იყო? ხელშეკრულებაში რომ ჩაიხედა, სულ გადაირია... მახსოვს, მამაჩემს დიდი მხარდაჭერა გამოუცხადეს სტუდენტებმა _ აქციები და შიმშილობა დაიწყეს. გურამ შარაძეს მხარი პატრიარქმაც დაუჭირა და ასე დარჩა მაშინ განძი საქართველოში, მაგრამ საქმე ამით არ დამთავრებულა. ე.წ. თურქი-მესხების საკითხივით, გუროვი და განძის გატანის თემაც პერიოდულად აქტიურდებოდა ხოლმე. მამაჩემი არ თმობდა და სააკაშვილის გაპრეზიდენტებამდე განძს ხელი ვერ ახლეს.
_ სააკაშვილის გაპრეზიდენტების მერე რა მოხდა?
_ ვანო, მოიძიეთ ოფიციალური დოკუმენტები, რომელსაც სააკაშვილის ხელისუფლება ასაიდუმლოებდა _ რა გავიდა საქართველოდან, რა პირობებში ან უკან რა დაბრუნდა. მუზეუმში ძაღლი პატრონს ვერ ცნობდა და დღესაც ასეა. სხვათა შორის, თქვენმა კოლეგამ, ნინო მიქიაშვილმა, სააკაშვილის რეჟიმის დასრულებისთანავე, კულტურის სამინისტროსგან, კერძოდ, მინისტრის ყოფილი მოადგილის, მარინა მიზანდარისგან 200-გვერდიანი ოფიციალური დოკუმენტი მოიპოვა, ამ წლების განმავლობაში საქართველოდან რა გაედინებოდა, თუმცა ამ დოკუმენტში ერთი ფურცელიც არაა, უკან რა და როდის შემოვიდა. დიახ, ამ დოკუმენტში ნახავთ, მამაჩემის მკვლელობის შემდეგ, როგორ მოიმატა ექსპონატების უცხოეთში გასვლამ.
ერთიც უნდა ვთქვა: მამაჩემის მკვლელობიდან რამდენიმე დღეში, მუზეუმის თანამშრომლებმა მითხრეს, გუროვი ჩამოვიდა და განძის საკითხი აქტიურდებაო. ისიც მითხრეს, ის გუროვი ავტოკატასტროფაში დაიღუპა და მისი ძმააო. სიმართლე გითხრათ, ამ თემას აღარ მივდიე და არ ვიცი, რამდენად მართალია.
ჟურნალისტებს ბევრი ხელგეწიფებათ და, თუ სურვილი გექნებათ, ჩემზე უკეთ გაარკვევთ... ჩემთვის მთავარი იყო და არის, რომ დავამტკიცო: გიორგი ბარათელი მამაჩემის მკვლელი არაა. ამის მერე კი მკვლელობის მოტივიც ნათელი იქნება და შემკვეთიც.
_ ამასწინათ, ერთ-ერთ სატელევიზო გამოსვლისას ყოფილ მთავარ პროკურორს, არჩილ კბილაშვილს სერიოზული ბრალდებები წაუყენეთ ანუ, პრაქტიკულად თქვით, რომ შარაძის მკვლელობის ხელახალ გამოძიებას ხელი შეუშალა. ღატომ, კბილაშვილს რეალური მკვლელის დასჯა ხელს რატომ არ აძლევდა?
_ კბილაშვილის მთავარი პროკურორობის დროს, კარგი დღე არც სხვა მკვლელობების საქმეებს დასდგომიათ. არ ვიცი, ხელს რატომ აძლევდა ან ვინ ავალებდა, მაგრამ რაც ვიცი ისაა, რომ გურამ შარაძის მკვლელობის საქმის ხელახალი გამოძიება რომ დაწყებულიყო, კბილაშვილმა თითი-თითზე არ დააკარა. მეტიც, მისი მხრიდან სრული იგნორი იყო და თანამდებობიდან ისე წავიდა, პასუხიც ვერ მივიღე, ჩვენს მიერ მოპოვებული და პროკურატურაში შეტანილი მოწმეთა ჩვენებები გამოძიების თავიდან დასაწყებად საკმარისი იყო თუ არა. ისე, გამოძიება 2014 წლის ზაფხულში განახლდა, ე.ი. შასაძლებელი ყოფილა.
_ ხელახალი გამოძების კუთხით, რა სიახლეებია?
_ სიახლე არის და მალე ყველაფერს შეიტყობთ.
_ რუსუდან, პატიმრობაში მყოფ ბარათელს ტეტ-ა-ტეტ შეხვედრიხართ?
_ დიახ, 2016 წელს, გლდანის ციხეში სამჯერ შევხვდი. ირაკლი შოთაძესა და კახა კახიშვილს მადლობას ვუხდი, რომ ამის საშუალება მომცეს.
_ ...მამა გესიზმრებათ ხოლმე?
_ ხანდახან... უმეტეს შემთხვევაში, ზუსტი შინაარსი ვერ გამომაქვს, მაგრამ მის ჩემთან ყოფნას, სიზმარსა და ცხადშიც ძალიან ხშირად ვგრძნობ.
_ გურამ შარაძის შვილობა ძნელია?
_ დიახ, ყველაფერი ეს ძალიან ძნელია, მაგრამ, მეორეს მხრივ, ბედნიერებაა.
შვილობა შვილობად, მაგრამ ამხელა პასუხისმგებლობა, რაც დამეკისრა, ნამდვილად სასჯელია, თუმცა გაცნობიერებული მაქვს, რომ ყველა ადამიანს თავისი სატარებელი ტვირთი აქვს, ვის _ მსუბუქი, ვის _ მძიმე, ვის _ კიდევ უფრო მძიმე. ათასჯერ რომ დავიბადო, ისევ ჩემი მშობლების შვილობას ავირჩევდი!
_ არაეთიკურად არ ჩამითვალოთ და, ყოფილ ხელისუფლებას თქვენი გაჩუმებაც ხომ არ უცდია?
_ ამ კითხვაში არაეთიკური არაფერია... ჩემთან დაკავშირებით, სრულიად იგნონირების პოლიტიკა აირჩია. პარალელურად, ათასგვარ ჭორს მივრცელებდა და ასე ცდილობდა, არასერიოზული იმიჯი შეექმნა, რომ ხალხს ჩემი არგუმენტებისთვის არ დაეჯერებინა. ჩემს იმიჯზე ვისაც რა უნდა, ის იფიქროს... როგორიც უნდა ვიყო, ეს არ ცვლის ფაქტს, რომ გურამ შარაძე გიორგი ბარათელს არ მოუკლავს და რომ ეს პოლიტიკური მკვლელობა იყო, ბრძანება სააკაშვილმა გასცა და დათა ახალაიამ თავის ,,ზონდერებთან'' ერთად შეასრულა!
_ გურამ შარაძის მკვლელობამ ქართულ პოლიტიკაში რა შეცვალა და დღეს რომ ცოცხალი იყოს, „ოცნების“ მხარდამჭერი იქნებოდა?
_ არ ვიცი, რა გითხრათ? ზოგჯერ რამე უზომოდ გამიხარდება და ვიფიქრებ ხოლმე, როგორ გაიხარებდა მამაჩემიც და რამდენ მადლობას იტყოდა-მეთქი. მერე რაღაც ისეთი მოხდება, გავიფიქრებ, უხ, როგორ შეუკურთხებდა-მეთქი... ნამდვილად არ ვიცი.
_ მამა ბოლოს როდის ნახეთ, რაზე ისაუბრეთ?
_ ერთმანეთს ბოლოს 2007 წლის 12 მარტს შევხვდით. თბილისში, არდადეგებზე ვიყავი და ღამით ჟენევაში ვბრუნდებოდი. ჩვენთან იყო. სახლამდე გავაცილე. ლიფტამდე მივყევი, ჩავეხუტე, ხელი მოვუჭირე და ვუთხარი, ჩემი იმედი გქონდეს-მეთქი. ისე, არ ვიცი, ეს რატომ ვუთხარი.
_ რუსუდან, გჯერათ, რომ ოდესმე სიმართლე გაირკვევა და საზოგადოება გურამ შარაძის მკვლელობის რეალურ მოტივსა და ნამდვილი მკვლელის ვინაობას გაიგებს?
_ რომ არ მჯეროდეს, ასე არ ვიქნებოდი.
_ ისე, საქართველოს მოქალაქე ხართ?
_ რასაკვირველია, საქართველოს მოქალაქე ვარ, თუმცა შვეიცარიაში მუდმივი ცხოვრების უფლებით ვცხოვრობ.
_ ხომ არ მიიჩნევთ, რომ დღესაც პოლიტიკური დევნილი ხართ?
_ არა! შესაძლოა, რომელიმე მაღალი თანამდებობის პირი ან პირები ხელს მიშლიდნენ, მაგრამ პოლიტიკური შეხედულებების გამო, დღეს საქართველოში არავინ იდევნება. ხელისუფლება ჭრელია და სააკაშვილის ხელისუფლებასავით მონოლითური არ არის.
_ შესაძლოა, ამაზე საუბარი არ გინდათ, მაგრამ რაღაცნაირად უცნაური ბედი გარგუნათ განგებამ _ მამა მოგიკლეს, ძმა გარდაგეცვალათ... ეს თქვენი ბედისწერაა?
_ ეს ჩემი ცხოვრებაა. ლაშა, მამაჩემი, გიორგი, დედაჩემი _ ოთხმა უძვირფასესმა ადამიანმა ნაადრევად დამტოვა. ამხელა პასუხისმგებლობით დავრჩი მე, რომელსაც სავსე ოჯახში არასოდეს არაფერი მევალებოდა და ხშირად საკუთარი თავიც არ მებარა, როგორც ხშირად ხდება ხოლმე, ნაბოლარა ქალიშვილის შემთხვევაში... ეს ბედისწერაზე მეტი არაა? ბედის ირონიაზე მეტი არაა?
_ ტირით ხოლმე?
_ გამოწერილად ვერ ვტირი. უბედურების თარიღებზე განსაკუთრებით ვქვავდები, მაგრამ ნერვები ისეთ უადგილო ადგილას ,,მღალატობს'' ხოლმე, რომ მრცხვენია... თუ მარტო ვარ და მეტირება, ყველას და ყველაფერს ერთად ვტირი, საკუთარი თავის გარდა _ თავის შეცოდება ჩემს თავთანაც არ მიყვარს.
გაცნობიერებული მაქვს, რომ დამეკისრა ეს, ეს და ეს. ბედნიერებისა და სიცოცხლის არაერთი მიზეზი მაქვს და, თქვენ წარმოიდგინეთ, მიყვარს და მას შევხარი.
_ ესე იგი, ყველაფრის მიუხედავად, ცხოვრება მშვენიერია?
_ რა თქმა უნდა, ცხოვრება მშვენიერია.
_ ბოლო კითხვა თქვენ დამისვით და დავასრულოთ...
_ ამ წუთას კითხვა არ მაფიქრდება, მაგრამ თქვენი და მამაჩემის ხანდახან მწარე, მაგრამ კარგი ინტერვიუები და ურთიერთდამოკიდებულება მახსოვს. მამას ეს უფრო მოსწონდა, ვიდრე ყველაფერზე თავის დაქნევა და მეც ასე ვარ.
ისე, ვანო, სიმართლე გითხრათ, უფრო მწვავე კითხვებს ველოდი. თუ არ დამიმსახურებია, მიხარია და თუ ,,დამინდეთ“, მაშინ მომავალში ველოდები.
იმედი მაქვს, ერთმანეთს კიდევ შევხვდებით.
_ აუცილებლად შევხვდებით! წარმატებებს გისურვებთ, რუსუდან!
ვანო პავლიაშვილი

back to top