Menu
RSS

რას აპირებს არჩევნების შემდეგ და რა გზა გაიარა ლექტორობიდან მერობამდე _ დავით ნარმანიას სკანდალური X-ფაილი

ნერონს არც პროფილი ჰგავს და არც ანფასით, მაგრამ ზოგი ენამოსწრებულად ხუმრობს, პერიოდულად, მასში ნერონის სული იღვიძებსო. ისე, ხუმრობა იქით იყოს და, თუკი ნერონმა მსოფლიოს თავი რომის დიდი ხანძრით დაამახსოვრა, დავით ნარმანია საქართველოს უახლეს ისტორიაში „დიდი მეხანძრის“ სახელით შევა _ დიახ, იმდენი ხანძარი, რაც კოკელი დავითის ქალაქისთავობისას მოხდა, თბილისს არ ახსოვს.
საერთოდ, თბილისის მერობა ერთობ დაწყევლილი პოსტია. ყოველ შემთხვევაში, 90-იანი წლებიდან მოყოლებული, სკანდალები დედაქალაქის ერთ მერსაც არ დაჰკლებია, მაგრამ ნარმანიამ აშკარად რეკორდი მოხსნა. ჰოდა, თუკი ამ სკანდალების ერთგვარ ანალიზს გავაკეთებთ, შეიძლება, მივიდეთ დასკვნამდე, რომ ბატონი დავითის გამერება იმთავითვე სერიოზული პოლიტიკური შეცდომა იყო...
კი ბატონო, იმ გუნდის ბოსები, რომელმა გუნდმაც მერი გახადა, შეიძლება, მისდამი კეთილად იყვნენ და არიან განწყობილნი, მაგრამ ამბობენ, თავისი ოკულტიზმი პოლიტიკასაც აქვსო და აი, ძაღლის თავიც სწორედ აქ უნდა იყოს დამარხული ანუ პოლარული ღამესავით ნათელია, რომ დავით ნარმანია ქართული პოლიტიკის ვარსკვლავი ვერ გახდა და მას ზურგი მხოლოდ პოლიტიკურმა ღმერთებმა კი არა, პოლიტიკური სამოთხიდან განდევნილმა ანგელოზებმაც აქციეს!
არადა, კარიერა ერთობ შთამბეჭდავად დაიწყო და ცოტაოდენი წინდახედულება რომ გამოეჩინა, ქართული პოლიტიკის ორბიტაზე, ალბათ, კიდევ დიდხანს დარჩებოდა, მაგრამ დროის უკან დაბრუნება შეუძლებელია. ამიტომაც, არავინ იცის, ორი თვის შემდეგ, როცა მერის უფლებამოსილება ამოეწურება, რას იზამს.
 
ისე, ხმა დადის, ნარმანია არ დაიკარგება და, მინიმუმ, გერმანიაში საქართველოს ელჩად ვიხილავთო; ამასთან, ზოგი იმასაც ამბობს, რომ „ნარმოს“ სახელმწიფო აუდიტის სამსახურის ხელმძღვანელის მოადგილეობას უპირებენ, თუმცა ყველაფერი ეს პოლიტიკური მითოსია და მეტი არაფერი.
დღევანდელი მოცემულობა კი ასეთია: მას შემდეგ, რაც მერი აღარ იქნება, ბატონმა დავითმა შეიძლება, ძველი პროფესია გაიხსენოს და ხელი ისევ ლექციების კითხვას მიჰყოს, თუმცა მარჩიელობა მხოლოდ რელიგიურად კი არა, პოლიტიკურადაც ცოდვაა. ამიტომაც, მომავალზე ფიქრს მოვეშვათ და დავით ნარმანიას X-ფაილი შევადგინოთ.
მაშ, ასე: ქალბატონებო და ბატონებო, სმენა იყოს და გაგონება: „ვერსია“ მრავალჭირნახული თბილისის ჯერ კიდევ მოქმედი მერის, დავით ნარმანიას X-ფაილს წარმოგიდგენთ.
შტრიხები ბიოგრაფიისთვის
დედამიწის ზურგზე ყველა ამბავს მხოლოდ დასასრული კი არა, დასაწყისიც აქვს. თხრობის ამ, ასე ვთქვათ, მეთოდს არც „ვერსია“ უღალატებს და ნარმანიას X-ფაილის შედგენას შორიდან, მაშასადამე, დასაწყისიდან დაიწყებს.
ახლა, ვერ გეტყვით, რამდენი კილოგრამი დაიბადა და არც ის ვიცი, ქვეყნიერებას რომ მოევლინა, ქართული ტრადიციის თანახმად, ნარმანიას მამამ, როგორც ვაჟის მშობელმა, თოფი ისროლა თუ არა (ეს დეტალები „ნარმოს“ მეზობლებსა და ახლობლებს ეცოდინებათ). სამაგიეროდ, ქართულ „ვიკიპედიაზე“ დაყრდნობით, შემიძლია, ოფიციალური ბიოგრაფია გაგაცნოთ:
დავით ნარმანია, როგორც ქართული „ვიკიპედია“ იუწყება, 1979 წლის 7 მარტს ანუ ქალთა საერთაშორისო სოლიდარობის წინა დღეს, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოკში დაიბადა.
სხვათა შორის, არაერთი ქართველი ჩინოსნისა თუ პოლიტიკოსის ბიოგრაფია „შემისწავლია“ და ამ, ასე ვთქვათ, საქმისთვის, როგორც წესი, „ვიკიპედიას“ ვიყენებ ხოლმე, თუმცა რატომღაც თვალში მომხვდა _ დავით ნარმანიას „ვიკიპედიურ ბიოგრაფიაში“ ხაზგასმულია, რომ ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი „საქართველოს სსრ“-ია. გასაგებია, ბატონი დავითი იმ დროს დაიბადა, როცა „ერთა მძლე კავშირი ძმური“ ჰქონდა შეკრული „დიდი რუსეთის ხალხს“, მაგრამ მაშინ, როცა საბჭოთა კავშირი დაინგრა და დაიხრუკა, მომავალი პოლიტიკოსი, ალბათ, მე-11-12 კლასის მოწაფე იყო. ჰოდა, ცოტა უცნაურია, მან, ვინც „ვიკიპედიაში“ „ნარმოს“ ბიოგრაფია „დაპოსტა“, აქცენტი „საქართველოს სსრ“-ზე რატომ გააკეთა?!
მომავალმა მერმა, როგორც „ვიკიპედიაშია“ აღნიშნული, საშუალო სკოლა სოფელ კოკში დაამთავრა, უმაღლესი განათლება კი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მიიღო. როგორც ჩანს, პატივცემული ნარმანია სწავლას მოწყურებული ახალგაზრდა გახლდათ, რაზეც ისიც მეტყველებს, რომ მხოლოდ მაგისტრატურა კი არ დაამთავრა, არამედ ასპირანტურაც.
„უნივერსიტეტში სწავლისას, მესამე კურსიდან ახალგაზრდა ეკონომისტთა ასოციაციის წევრი გახდა, სადაც ხელმძღვანელობდა სამეცნიერო მიმართულებას. ამის შემდეგ ნარმანია გახდა გამგეობის თავმჯდომარის მოადგილე. 2007 წლამდე აქტიურად იყო ჩართული ასოციაციის საქმიანობაში... დავით ნარმანია არის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სრული პროფესორი“, _ იუწყება „ვიკიპედია“.
ვერ ვიტყვით, რომ ნარმანია პორტირებული „ქოცია“ და ვერც იმაში დავდებთ ბრალს, რომ ოდესმე ნაციონალების მხარდამჭერი იყო, მაგრამ „ვარდების რევოლუციამ“ სახელმწიფო უწყებაში მოუსწრო, რაც ნიშნავს, რომ მაშინ, როცა ხელისუფლების სათავეში „ვარდოსნები“ მოვიდნენ, ნარმანია ერთ-ერთი ეკონომიკური მიმართულების უწყების თანამშრომელი გახლდათ.
კერძოდ, 2001-2003 წლებში, საგადასახადო შემოსავლებისა და ფინანსთა სამინისტროებში იყო დასაქმებული. 2003-დან 2012 წლამდე კი სხვადასხვა კერძო თუ საზოგადოებრივ ორგანიზაციაში მოღვაწეობდა.
იმავდროულად, საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტსა (GIPA) და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ლექციებს კითხულობდა.
„ვიკიპედიაში“, ასევე აღნიშნულია:
„ნარმანია აქტიურად მოღვაწეობდა კოალიცია „ქართული ოცნების“ ეკონომიკური პროგრამის მომზადებაში. 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ, რომელშიც „ქართულმა ოცნებამ“ გაიმარჯვა, ნარმანია დაინიშნა საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრის თანამდებობაზე. მინისტრის პოსტი 2014 წლის 14 აპრილს დატოვა... 2014 წლის 12 ივლისს, ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნების მეორე ტურში დაამარცხა კონკურენტი ნიკა მელია და არჩეულ იქნა თბილისის მერად.
დავით ნარმანია 24 სამეცნიერო და პოპულარული ნაშრომის ავტორი და 34 სამეცნიერო ნაშრომის თანაავტორია.
ფლობს ქართულ, რუსულ, ინგლისურ და გერმანულ ენებს“.
ჯოკია, გენგეგმა და ,,მაიმუნი ვირიშვილი''
ვინ და რატომ ჩათვალა, რომ დავით ნარმანია თბილისის კარგი მერი იქნებოდა? _ ეს რიტორიკული კითხვაა, რომელზეც პასუხის გაცემა ალბათ, თვით პოლიტიკურ ანგელოზებსა და დემონებსაც არ შეუძლიათ, მაგრამ ასე იყო თუ ისე, 2014 წლის გაზაფხულზე, იმჟამინდელმა მმართველმა კოალიციამ დედაქალაქის მერობის კანდიდატად ნარმანია დაასახელა, რასაც მაშინათვე დიდი აჟიოტაჟი მოჰყვა.
განსაკუთრებით იმხანად, ჯერ კიდევ „ერთმუშტად შეკრული“ „ნაცები“ აქტიურობდნენ და გაიძახოდნენ, როგორ შეიძლება, თბილისის მერობის კანდიდატი არათბილისელი იყოსო.
ახლა, ჩვენთვის რომ ვთქვათ, არათბილისელობა „კომპრომატი“ სულაც არაა, რამეთუ ერთი ცნობილი ხუმრობისა არ იყოს, „კარენოი“ თბილისელი ხოხობი იყო და ისიც გოგირდის თბილ წყალში დაიხრჩო.
მოკლედ, ნარმანიას დისკრედიტაციისთვის კოკელობა ნამდვილად არ გამოდგება _ ეს, უბრალოდ, „მახათისა და უსაქმური კაცის“ ამბავია. ისე, თქვე მამაცხონებულებო, თუკი ნარმანიას „გაშავება“ გინდათ, რაღა მაინცდამაინც მის სოფლელობას მიახტით?! ალბათ, თვალები დაგებინდათ, თორემ „ნარმოს“ წინააღმდეგ ათასი რაღაცის გამოყენება შეგიძლიათ. აი, რაღა შორს წავიდეთ, ავიღოთ, მაგალითად თბილისის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის პროექტი.
საერთოდ, სამი წლის წინ, როცა მერობის კანდიდატი იყო, დავით ნარმანიას ერთ-ერთი მთავარი დაპირება, მილიონ ხესთან ერთად, თბილისის გენგეგმის შედგენა გახლდათ. მილიონი ხისა რა მოგახსენოთ, მაგრამ გენგეგმის ასპექტში დაპირება საყველპუროდ შეასრულა _ რამდენიმე კვირის წინ, დედაქალაქის მთავრობამ გენგეგმის პროექტის საერთო-სახალხო განხილვები დაიწყო და, როგორც ამბობენ, სექტემბრის ბოლომდე ანუ არჩევნებამდე ამ პროექტს, რომელიც „სითი ინსტიტუტ-საქართველომ“ შეადგინა და რომელზეც თბილისის ბიუჯეტიდან 2 მილიონ 800 ათასი დაიხარჯა, დედაქალაქის საკრებულო სულ „გლიჯინ-გლიჯინით“ დაამტკიცებს, თუმცა საქმეში ჩახედულნი არც იმას გამორიცხავენ, რომ თბილისის მომავალმა მერმა, რომელიც დიდი ალბათობით, ასევე, „ოცნებელი“ კახა კალაძე იქნება, ამ გენგეგმის ანულირება მოახდინოს.
რატომ? _ ამ კითხვაზე მრავალნაირი პასუხი არსებობს, თუმცა იმას, რაც მომავალში მოხდება, მომავალი დაგვანახებს. ამიტომ, ისევ მარჩიელობა რომ არ გამოგვივიდეს, მსჯელობას არსებული ფაქტებით განვაგრძობთ და იმის საილუსტრაციოდ, თუ რატომ არის თბილისის გენგემის პროექტი საზოგადოების უმეტესობისთვის მიუღებელი, ქართულ მედიაში გამოქვეყნებულ რამდენიმე, ჟურნალისტების ენაზე რომ ვთქვათ, მასალას მოვიყვანთ.
მოკლედ, ამ კონტექსტში, საინფორმაციო სააგენტო „ნიუპოსტი“ ერთობ სკანდალურსათაურიან ინტერვიუს _ „თბილისის გენგეგმის კორუფციული ანატომია“ აქვეყნებს, რომლის თანახმადაც, თბილისის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა კორუფციული რისკების შემცველია.
ამავე ინტერვიუში არასამთავრობო ორგანიზაციის _ „შეაჩერე კორუფცია“ აქტივისტი, ქეთევან ენუქიძე ამბობს, რომ იმ შემთხვევაში, თუ ძალოვანი უწყებები ამ კორუფციული რისკებით დაინტერესდებიან, მერიის მაღალჩინოსნების პასუხისმგებლობის საკითხი დადგება.
მართალია, ქალბატონი ენუქიძე მაღალჩინოსანთა ვინაობას არ აკონკრეტებს, მაგრამ მიანიშნებს, რომ თბილისის გენგეგმის პროექტი დავით ნარმანიას ლობირებით შეიქმნა.
მაშასადამე, არჩევნების შემდეგ, თუ ახალი მერი ჩათვლის, რომ თბილისის გენგეგმა, მინიმუმ, არაპროფესიონალურია, შესაძლოა, დავით ნარმანია დაკითხვაზეც დაიბარონ(!).
ისე, თბილისის გენგეგმის პროექტი ერთადერთი ეპიზოდი არაა, რომელსაც საზოგადოების სხვადასხვა ფენა „კორუფციული რისკის შემცველს'' უწოდებს.
პირველი სერიოზული სკანდალი, რომელიც კორუფციას უკავშირდება, ორი წლის წინ აგორდა _ ალბათ, მიხვდით: მხედველობაში ჯოკია ბოდოკიას საქმე გვაქვს.
2015 წლის 11 თებერვალს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ შსს-ს ანტიკორუფციული სააგენტოს თანამშრომლებმა, ჩატარებული ოპერატიულ-სამძებრო და საგამოძიებო მოქმედებების შედეგად, განსაკუთრებით დიდი ოდენობით ქრთამის აღების ფაქტზე, ქალაქ თბილისის მერიის ზედამხედველობის სამსახურის აპარატის უფროსი, 1972 წელს დაბადებული ჯოკია ბოდოკია დააკავეს.
ამავე ინფორმაციაში ნათქვამი იყო:
„თბილისის მუნიციპალიტეტის მერიის ზედამხედველობის სამსახურის აპარატის უფროსმა, ჯოკია ბოდოკიამ ერთ-ერთი კერძო კომპანიის წარმომადგენელს სასტუმროს მშენებლობის ნებართვის გაცემაში დახმარებისა და მშენებლობის პროცესში მფარველობის გაწევის სანაცვლოდ, ქრთამის სახით, მოსთხოვა სასტუმროს მშენებლობის ღირებულების 10 % – 180 000 აშშ დოლარი, საიდანაც წინასწარ ქრთამის სახით აიღო მოთხოვნილი თანხის ნაწილი – 50 000 აშშ დოლარი.
გამოძიება განსაკუთრებით დიდი ოდენობით ქრთამის აღების ფაქტზე მიმდინარეობს (საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 338-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ე” ქვეპუნქტით, რაც სასჯელის სახით 11-დან 15 წლამდე თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს)“.
ბოდოკიას სკანდალი ,,გასკდა'' თუ არა, ითქვა, რომ დაკავებულს შევარდნაძის მთავრობის დროს, ფინანსთა სამინისტროს საფინანსო სამსახურის უფროსის თანამდებობა ეკავა.
ამასთან, ვიღაცებმა ტკარცალი დაიწყეს, ბოდოკია ნარმანიას თანასოფლელიაო; მერე, ის ხმაც დავარდა, თითქოს ბოდოკიას ინტერესებს დავით ნარმანიას ძმა იცავდა. თავდაპირველად, მერი მომხდარს „ყურს იქით ატარებდა“, თუმცა ბოლოს, ჭორ-მართალი ერთმანეთში რომ აირია, იძულებული გახდა, მცირე კომენტარი გაკეთებინა.
„მინდა, გამოვეხმაურო გავრცელებულ დეზინფორმაციას იმასთან დაკავშირებით, თითქოს ჯოკია ბოდოკიას ჩემი ძმა იცავს. ჩემი ძმა პროფესიით ადვოკატია, მაგრამ ამ საქმესთან არანაირი კავშირი არ აქვს. მეტსაც გეტყვით, ინტერესთა კონფლიქტია და ის ვერ დაიცავს მას, მითუმეტეს, რომ საქართველოშიც არ იმყოფება. აქედან გამომდინარე, ეს განცხადება არის ისეთივე სიცრუე, როგორც გავრცელებული ინფორმაცია იმასთან დაკავშირებით, თითქოს ჯოკია ბოდოკია ჩემი თანასოფლელია. ის არის თბილისში დაბადებული, გაზრდილი, ჩემზე რამდენიმე წლით უფროსი და შესაბამისად, ჩემი კლასელი, თანასოფლელი და ბავშვობის მეგობარი ვერ იქნებოდა'', _ განაცხადა ნარმანიამ.
მოგვიანებით კი ერთ-ერთ საგაზეთო ინტერვიუში აღნიშნა:
„ბოდოკიას საქმე“ უფრო თაღლითობაა, ვიდრე _ კორუფცია და ბოდოკიას თბილისის მერიასთან არსებულ საბჭოზე გავლენა არ ჰქონდა...
ჯოკია ბოდოკია უნდა განვიხილოთ, როგორც ცალკე მოვლენა. სხვა საკითხები მისგან აბსოლუტურად დამოუკიდებელი თემებია. უბრალოდ, ვინაიდან ეს დროსა და სივრცეში ერთმანეთს დაემთხვა, პოლიტიკურმა ოპონენტებმა, საზოგადოებაში ისეთი განცდა გააჩინეს, თითქოს საკადრო გადაადგილება ჯოკია ბოდოკიას ,,კორუფციულ სქემასთან“ იყო დაკავშირებული. სრული პასუხისმგებლობით შემიძლია ვთქვა, რომ ბოდოკიასთან ამ ადამიანებს არანაირი კავშირი არ აქვთ, არც სამსახურეობრივად ჰქონდათ რაიმე გავლენა ამ საკითხთან მიმართებაში, რაზეც ჯოკია ბოდოკიაა დაკავებული“.
ასე იყო თუ ისე, საზოგადოებას ბოდოკია შარშანდელი თოვლივით დაავიწყდა. აი, თავად ნარმანია კი, სამი წლის განმავლობაში, ხალხს თავს პერიოდულად ახსენებდა. მის ერთ-ერთ ყველაზე გახმაურებულ სკანდალად შესაძლოა ფრაზა _ „მაიმუნი ვირიშვილი“ ჩაითვალოს. ეს ამბავი კი ასე მოხდა:
იდგა ქრისტეშობიდან 2016, ხოლო ნარმანიას გამერებიდან მეორე წლის 24 აგვისტო.
თბილისის მერიაში გამწვანების რეგულაციების გამკაცრებაზე შეხვედრა მიმდინარეობდა, რომელსაც არასამთავრობო ორგანიზაციების წარმომადგენლები და თბილისის მერიც ესწრებოდნენ.
„ენჯეოშნიკები“ ითხოვდნენ, თბილისის გამწვანებისა და ეკოლოგიის საქალაქო სამსახურის უფროსსა და მის მოადგილეს თანამდებობები დაეტოვებინათ.
ანაზდეულად, ნარმანიას, როგორც ჩანს, ნერვებმა უმტყუნა და არასამთავრობო ორგანიზაციის _ „მწვანე მუშტი“ წევრ ირაკლი კუპრაძეს _ არც მეტი, არც ნაკლები _ მიმართა:
_ მაიმუნი ვირიშვილი ეს, ულტიმატუმებით საუბრობს!
ჰოდა, „მაიმუნი ვირიშვილი“ ქართულ პოლიტიკურ „ტრენდად“ იქცა _ დიდ-პატარა ამ ფრაზას გაიძახოდა.
„მაიმუნი ვირიშვილი“ იქით იყოს და, ნარმანიას ერთ-ერთი მთავარი საარჩევნო დაპირება, როგორც აღვნიშნეთ, თბილისში მილიონი ხის დარგვა იყო. ამასწინათ, ერთ-ერთ საჯარო გამოსვლისას, მერმა გვამცნო, რომ მისი მოღვაწეობის დროს, თბილისში 700 ათასი ხე დაირგა.
მილიონს ერთიც რომ აკლდეს, მოგეხსენებათ, მილიონი აღარაა. ვადის ამოწურვამდე „ნარმო“ 300 ათასი ხის დარგვას მოასწრებს თუ არა, ძნელი სათქმელია.
სამაგიეროდ, თვალნათელია, რომ ბატონი დავითის მერობის დროს თბილისში ხეების გაჩეხვის ნაციონალური ტრადიცია გაგრძელდა; მეტიც, ხეები ისეთ ადგილებში მოჭრეს, როგორიც, მაგალითად, იპოდრომია. მომხდარი თავის დროზე ვანდალიზმად შეფასდა, თუმცა ნარმანიამ ამ „ვანდალიზმზე“ პასუხისმგებლობა მოიხსნა _ მეო, არ ვიცი, ხეების მოჭრაზე ნებართვა ვინ გასცაო... ეს სიტყვები წამოსცდა თუ არა, ნატა ფერაძემ, აი, იმ დიაცმა, რომელიც მთელმა დუნიამ ვიცით, 2012 წლამდე რასაც აკეთებდა, მეტი რაღა უნდოდა და, კოკელი პოლიტიკოსის დამიწება გაასმაგებული ენერგიით დაიწყო.
სიტყვამ მოიტანა და, ნარმანიას შეიძლება, ოდესმე დაავიწყდეს, რომ სამი წელი თბილისისთავი იყო, მაგრამ ქალბატონი ფერაძე კი, ალბათ, სიცოცხლის ბოლო წუთამდე ემახსოვრება _ ამ ქალბატონმა და მისმა თანამოაზრეებმა „ნარმოს“ ლამის პოლიტიკური სისხლის გათეთრება დამართეს.
,,სპაიდერმენის პოზა'' და სხვა სკანდალები
ერთ-ერთი ბოლო სკანდალი, რომელიც დავით ნარმანიას უკავშირდება, ასევე კორუფციული ხასიათისაა. ყოველ შემთხვევაში, დაახლოებით ორი კვირის წინ, ხელისუფლებისადმი ოპოზიციურად განწყობილმა მედიამ ერთი გნიასი ატეხა, „ნორას ბიჭმა“ (ეს თიკუნი ნარმანიას ასევე ოპოზიციურმა მედიამ შეარქვა _ ბატონი მერის დედას, მოგეხსენებათ, ნორა ჰქვია. ჰოდა, თავის დროზე ქალბატონი ნორა „არაოცნებელ“ ჟურნალისტებს არცთუ დელიკატურად მოექცა და „მეოთხე ხელისუფლების“ ნაწილმაც სწორედ ეს ინციდენტი „ჩაიხვია“) მერიასა და გამგეობებში, ერთ დღეში, 600 ადამიანი დაასაქმაო. კერძოდ, სამაუწყებლო კომპანია „რუსთავი 2“ იტყობინება:
„დავით ნარმანიამ ივნისში მერიასა და გამგეობებში 600-ზე მეტი ადამიანი დაასაქმა, პოსტებზე დანიშვნის ბრძანებას ხელი ერთ დღეში მოაწერა. თბილისის მერის ხელმოწერილი ორი განკარგულება „კურიერმა“ მოიპოვა.
დასაქმებულების მინიმალური ხელფასი 1250 ლარიდან იწყება და 5625 ლარამდეც კი აღწევს. რაში ხარჯავს რამდენიმე მილიონს, ხალხის ფულს თბილისის მერია? _ ამ კითხვაზე დავით ნარმანია გაღიზიანდა.
დოკუმენტებით დგინდება, რომ თბილისის მერმა დასაქმებული ადამიანების ვინაობა საკრებულოს წევრებსაც კი დაუმალა. დოკუმენტებში მხოლოდ თანამშრომლების ხელფასები წერია, თუმცა მათი მონაცემები წაშლილია.
„რუსთავი 2''-ის მიერ მოპოვებული კიდევ ერთი სკანდალური დოკუმენტით ირკვევა, რომ დავით ნარმანიას მედეგობის საკითხებში მრჩეველი ეყოლება, რომელსაც ყოველთვიურად 5200 ლარს გადაუხდის ანუ თბილისის მრჩეველს მერიაში მერზე მეტი ხელფასი ექნება. ახალი მაღალანაზღაურებადი მრჩევლის ვინაობას ნარმანია მალავს, ოფიციალურ დოკუმენტებში არც მისი ვინაობა წერია.
თბილისის მერი მწვავე კითხვებს გაექცა, დავით ნარმანიას მისივე სკანდალურ გადაწყვეტილებაზე საუბარი არ სურს''.
დასაქმების სკანდალამდე კი ცნობილი გახდა, რომ სამართალდამცავებმა, ასევე, ქრთამის აღების ფაქტზე, თბილისის საკრებულოში დავით ნარმანიას წარმომადგენელი ოთარ აბესაძე დააკავეს.
მართალია, ნარმანიამ გვითხრა, აბესაძე მერიის შტატგარეშე თანამშრომელი იყოო, მაგრამ მთელმა დუნიამ იცის, რომ აბესაძე ნარმანიას „ეძმაკაცებოდა“. ყოველ შემთხვევაში, თავს მერთან ახლობლობით იწონებდა. ისე, ეშმაკმა უწყის, აბესაძემ მართლა „გადაამლაშა“ თუ, უბრალოდ, შიდაპოლიტიკური ინტრიგების მსხვერპლი გახდა...
ნარმანიას მოღვაწეობა უმწიკვლო არც ე.წ. ნეპოტისტური სკანდალებისგანაა. ასე, მაგალითად, 2016 წელს ყოფილი ხელისუფლების წარმომადგენლები ატკარცალდნენ, მერიამ ერთ-ერთი ძალოვანი უწყების მაღალჩინოსნის შვილს უცხოეთში სწავლა დაუფინანსაო.
„ნაციონალური მოძრაობის წევრები თბილისის მერის, დავით ნარმანიას ხელმოწერილ სკანდალურ დოკუმენტს ასაჯაროებენ. დოკუმენტის თანახმად, 2015 წლის თბილისის ბიუჯეტის სარეზერვო ფონდიდან ერთჯერადი ფინანსური დახმარების სახით, თბილისის ისნის რაიონის პროკურორის, ლეონიდ გერგედავას შვილს 5400 ლარი გამოეყო. როგორც დოკუმენტშია ნათქვამი, ამ თანხით მისი საფრანგეთში, ქალაქ პარიზში ცხოვრებისა და სწავლის ხარჯების ანაზღაურება მოხდა იმის გათვალისწინებით, რომ ოჯახი მძიმე სოციალურ ეკონომიკურ მდგომარეობაშია.
დოკუმენტი ნაციონალური მოძრაობის თბილისის ორგანიზაციის თავმჯდომარე ნიკა მელიამ და საკრებულოს დეპუტატმა ირაკლი აბესაძემ გაასაჯაროეს. მათი განცხადებით, მაშინ, როცა თბილისში სტატუსშეჩერებული და სოციალურად დაუცველი უამრავი სტუდენტია, ნარმანიას ეს ქმედება დაუშვებელია და ადგილი აქვს კანონდარღვევას.
თბილისის მერიასა და პროკურატურაში გასაჯაროებულ დოკუმენტთან დაკავშირებით კომენტარი არ გაუკეთებიათ“, _ იუწყებოდა 2016 წლის 18 თებერვალს საინფორმაციო სააგენტო „თაიმს ნიუსი“.
საერთოდ, ძმაკაცებისა და ახლობლების თემა ნარმანიას მერობას ერთგვარ ლაიტმოტივად გასდევს ანუ ისინი, ვინც თბილისის მთავრობის კულუარებში კარგად არიან ჩახედულნი, პირად საუბრებში ხუმრობენ ხოლმე, სამი წელია, მერიაში ღომის სუნი დგასო და ამ არცთუ დელიკატური ხუმრობით იმის ხაზგასმას ცდილობენ, თითქოს ნარმანიამ მერიის სამსახურებში თანასოფლელები დაასაქმა, თუმცა ქვეყანაში, სადაც უმუშევრობა ერთ-ერთი მთავარი გამოწვევაა, ამ დეტალზე ყურადღების გამახვილება, ალბათ, არ ღირს _ მთავარია, ადამიანები მუშაობდნენ და რა მნიშვნელობა აქვს, თბილისელი ზუგდიდში იშოვის ლუკმაპურის ფულს თუ პირიქით, ზუგდიდელი _ თბილისში?
კიდევ ერთი ეპიზოდი ნარმანიას ცხოვრებიდან: 2014 წელს, მერის არჩევნების მეორე ტური დასრულდა და პირველადი შედეგები გამოცხადდა თუ არა, მთელი საქართველო პიკანტური კადრის მოწმე გახდა _ ფინანსთა მაშინდელმა მინისტრმა, ნოდარ ხადურმა დავით ნარმანიას _ არც მეტი, არც ნაკლები _ თავზე აკოცა.
გავა წლები და, თუკი ვინმე ქართული პოლიტიკის ანთოლოგიას შეადგენს, ზემოხსენებული კადრი ამ ანთოლოგიაში, ალბათ, საპატიო ადგილს დაიკავებს!
ამავე ანთოლოგიაში უეჭველი მოხდება ფოტოსურათი, რომელიც ნარმანიას გამერებამდე აქვს გადაღებული: წითელ საცურაო კოსტიუმში გამოწყობილი დავითი პლაჟზე საზამთროს ჭრის.
ისე, კურიოზული ის იქნებოდა, ნარმანიას პლაჟზე „შუბა“ სცმოდა, თორემ იმაში გასაკვირი რა არის, რომ ზღვაზე ადამიანი საცურაო კოსტიუმით ან შორტითაა?!
მოკლედ, ნაცები სხვის თვალში ბეწვსაც ხედავენ, საკუთარ თვალში კი _ დირესაც ვერა, თუმცა, ცოდვა გამხელილი სჯობსო და, ამ ფოტოზე ნარმანია საზამთროს რაღაცნაირად, „სპაიდერმენის პოზით“ „ებრძვის“...
წეღან ვიკითხეთ: რატომ გადაწყვიტა თავის დროზე „ოცნებამ“ ნარმანიას გამერებაო?
მგონი, ყველანი ვთანხმდებით, რომ თბილისის მერი პოლიტიკური ფიგურა კი არა, უფრო მეურნე ადამიანი უნდა იყოს. ნარმანია, როგორც მეურნე, ურიგო ახალგაზრდის შთაბეჭდილებას არ ტოვებდა: შეიძლება, ქალაქელი არაა, მაგრამ სოფელი ნებისმიერ ადამიანს შრომისადმი სხვანაირ დამოკიდებულებას უყალიბებს.
გარდა ამისა, ინფრასტრუქტურის სამინისტროში მოღვაწეობისას, „კატასტროფები“ ნამდვილად არ ჩაუდენია და მასზე არჩევანიც, ალბათ, სწორედ ამ კრიტერიუმების გათვალისწინებით შეაჩერეს.
და ბოლოს, იმაში გასაკვირი, რომ დავით ნარმანია „ოცნებამ“ თბილისის მერად „მეორე წრეზე“ აღარ გაუშვა, არაფერია _ თუკი გიგი უგულავას არ ჩავთვლით, თბილისის ყველა არჩეული მერი ამ პოსტზე ერთი ვადით იყო, მაგრამ აქვე, გასათვალისწინებელია კულუარული ინფორმაცია, კერძოდ, ჯერ კიდევ გაზაფხულზე ამბობდნენ, ნარმანიას იმედი აქვს, მმართველი გუნდი მერობის ლიმიტს გაუგრძელებსო, მაგრამ ეს ხმა არ გამართლდა ანუ როგორც ჩანს, „ოცნებაც“ ხვდება, რომ ნარმანია სუსტი მერი იყო, რაზეც სხვა თუ არაფერი, „ნარმანიას სახელობის ორმოებიც“ მოწმობს _ თბილისში, პრაქტიკულად, არ არსებობს ქუჩა, რომელიც გადათხრილი არ არაა. მართალია, საგზაო სამუშაოები მიმდინარეობს, მაგრამ როგორც იტყვიან _ კუს ნაბიჯებით.
ასე რომ, თბილისმა დავით ნარმანიას სიტკბოც ბევრი აჩვენა და სიმწარეც. დედაქალაქმა აღაზევა და დასცა კიდეც: დაცემაა, აბა, რა არის, როცა არ იცი, ორი თვის შემდეგ რა გელის _ კარიერას რომელიმე სახელმწიფო უწყებაში გააგრძელებ და ისევ გავლენიანი ფიგურა იქნები თუ „იძულებული“ გახდები, „ენჯეოშნიკობას“ დაუბრუნდე?..
ისე, კარგი იქნებოდა, ყველაფერ ამაზე „ნარმოს“ თავიდანვე ეფიქრა და იქ დარჩენილიყო, სადაც იყო.
სხვა თუ არაფერი, ქართული ანდაზა მაინც უნდა გაეხსენებინა, არა შეჯდა მწყერი ხესა, არა იყო გვარი მისიო...
ვანო პავლიაშვილი

back to top