Menu

„ახლა პირველად ვამბობ!“ _ როგორ მოიპარა ახლობლების ძვლები აფხაზეთიდან, რამდენი წლის ასაკში გახდა გენერალი და რატომ აფასებს ნინო ბურჯანაძეს პაატა დავითაია

...დიდი ხანია პოლიტიკაშია, მაგრამ გარკვეულ თემებზე, მათ შორის პირად ტრაგედიაზეც არასოდეს ულაპარაკია. ჟურნალისტებისთვის არც იმის შესახებ მოუყოლია, ქართულმა სახელმწიფომ სიკვდილისგან როგორ იხსნა... მოკლედ, სიტყვას აღარ გავაგრძელებ და, ჩემი და პარტიის _ ევროპელი დემოკრატები ლიდერ პაატა დავითაიას საუბრის სტენოგრამას გთავაზობთ. აქვე გეტყვით, ეს არა-ჩვეულებრივი ინტერვიუ აშკარად სკანდალურია.
_ ბატონო პაატა, თქვენამდე მოსასვლელად ლამის საათი დამჭირდა _ ამ ქალაქგარეთ რა გინდათ?
_ (იცინის) ამ სასწავლებელში ლექციებს ვკითხულობ. საერთოდ, ლექციებს 1995 წლიდან მხოლოდ საქართველოში კი არა, გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაშიც ვკითხულობ და იქ ერთ-ერთი კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილეც ვარ.
_ ჰოდა, ამ პოლიტიკას თავს რატომ არ ანებებთ? _ ხომ ხედავთ, თქვენი საქმე არაა...
_ (ისევ იცინის) ჩემი საქმე რატომ არაა, პირიქით...
_ რა ვიცი, ბევრი გაგინებთ...
_ ჯერ ერთი, პოლიტიკაში არავინ მეგულება, ვისაც არ აგინებენ; მეორეც _ პოლიტიკა პროცესია. სხვათა შორის, სამი არჩევნები მოგებული მაქვს, ორი წაგებული. 2012 წელს ვიცოდი, რა შედეგებიც იქნებოდა და ვხედავთ, სახელმწიფოში რა პრობლემებიცაა...
_ დღეს სახელმწიფოში იმაზე მეტი პრობლემაა, რაც სააკაშვილის მმართველობის დროს იყო?
_ დიდი განსხვავებაა... ხელისუფლებაში შევარდნაძის დროს ვიყავი და მას შემდეგ ოპოზიციაში ვარ, მაგრამ სააკაშვილის დროს, თავისი ათასი უბედურების მიუხედავად, გარკვეული წინსვლა იყო. 2012 წელს ხელისუფლების მშვიდობიანი გზით შეცვლა წინგადადგმულ ნაბიჯად მიმაჩნია, მაგრამ ამ ცვლილებამ არ გაამართლა...
_ ბატონო პაატა, მოდით, შევთანხმდეთ, რომ ასეთი ტრაფარეტული ფრაზებით არ ვისაუბრებთ... ისე, არ გაგიკვირდეთ, ცოტა უნდა „ვიპადჟგატელო“: დღეს ადამიანებს ქუჩაში აღარ ხოცავენ და „ცვლილებების არგამართლებას“ ამას ეძახით? მგონი, ისიც ცოტა სასაცილოა, სიტყვის თავისუფლებაზე ნაციონალები რომ ლაპარაკობენ...
_ გირგვლიანის გარდა, რასაც ჩვენი რეაქცია მოჰყვა, ქუჩაში მკვლელობები გამოძიების საქმეა და ტრაფარეტული სიტყვები რა შუაშია?
_ გირგვლიანის გარდა, სხვა მკვლელობა არ გახსოვთ?
_ გირგვლიანის მკვლელობა სრულიად აღმაშფოთებელი იყო.
_ ანუ, რობაქიძის, ვაზაგაშვილის, გამცემლიძისა თუ აფრასიძეების მკვლელობა აღმაშფოთებელი არ ყოფილა?
_ რობაქიძის მამასთან ძალიან ახლო ურთიერთობაში ვარ და პარლამენტში მისი საკითხი არაერთხელ დამიყენებია. აფრასიძეების საქმე კი გამოსაძიებელია და არ ვიცი, გამოძიება რატომ არ მიდის _ მე, როგორც იურისტს, კონკრეტული შედეგი მაინტერესებს. საერთოდ, მხოლოდ წინა კი არა, ახალი ხელისუფლების დროსაც გამოძიებაში ბევრი გაყალბება მოხდა და აქედან გამომდინარე, ორ მკვლელობას გამოვყოფ _ გირგვლიანისა და რობაქიძის, დანარჩენებთან დაკავშირებით ბევრი კითხვის ნიშანია, თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ ის ქმედებები უნდა გავამართლოთ. ამ ხელისუფლების დროს ქუჩაში მკვლელობები, რა თქმა უნდა, არ ხდება, მაგრამ ძალიან ბევრი კითხვის ნიშანია იმ სპეცრაზმელების მიმართ, რომლებიც რუსეთის წინააღმდეგ ოპერატიულ ღონისძიებებში მონაწილეობდნენ და ისიც ძალიან კარგად ვიცი, რომ წინა ხელისუფლების დროს რუსეთის ფედერაციის აგენტურული ქსელი ვერ მუშაობდა.
_ რას ლაპარაკობთ?..
_ რასაც ვლაპარაკობ.
_ პაატა ბატონო, გვარებს არ დავასახელებ, მაგრამ პრეზიდენტ სააკაშვილის ყველა მრჩეველი კარგად გახსოვთ?
_ ნუ ცდილობთ, წინა ხელისუფლების დამცველად გამომიყვანოთ.
_ ჯერ ერთი, სააკაშვილის ერთ-ერთ მრჩეველზე ამბობდნენ, რუსეთის „ნომრიანი აგენტიაო“; მეორეც, მე კი არ ვცდილობ, დამცველად გამოგიყვანოთ, არამედ, თავის დროზე მოღალატეს გეძახდნენ...
_ მოღალატეს არავინ მეძახდა.
_ მაშინდელი ოპოზიცია გეძახდათ...
_ იმდროინდელი ოპოზიცია პარლამენტში ვერ მოხვდა.
_ მოხვდა, მაგრამ მანდატები დახია...
_ თვითონვე აღიარეს, რომ მანდატების დახევა სერიოზული პრობლემა იყო და რომ არა ბიძინა ივანიშვილი, მათი პოლიტიკური ხედვა ნული იყო.
_ ყველას ხედვა ნული იყო?
_ მათ, ვინც 2008-ში მანდატები დახია, 2009-სა და 2010 აღიარეს, რომ ეს შეცდომა იყო და კარგი იქნებოდა, პარლამენტში შემოსულიყვნენ.
_ პოლიტიკური გამჭრიახობა გეყოთ და მანდატი ამიტომ არ დახიეთ თუ რამე მოლაპარაკება გქონდათ?
_ ვანო, თუ ცდილობთ, ჩვენი საუბარი რაღაც ქილიკის დონეზე აიყვანოთ, მაშინ ინტერვიუ შევწყვიტოთ!
_ ქილიკი რა შუაშია?
_ აბა, გამჭრიახობა რა ლაპარაკია?.. წარმოდგენაც არ გაქვთ, მაშინ რა გარიგებები მიდიოდა.
_ ვისთან?
_ იმათთან, ვინც მანდატები დახია.
_ ესე იგი, ნაციონალებმა შესთავაზეს, მანდატები დაეხიათ?
_ ვინც წაიკითხავს, გაიგებს... იყვნენ ძალები, რომელთა მიმართაც არსებობდა მოთხოვნა, რომ პარლამენტში არ შესულიყვნენ, მაგრამ ამაზე ბევრი ლაპარაკი არ მინდა _ აქედან ბევრი ღია პოლიტიკაში აღარაა... მაშინ ვთქვი, თუ საერთო ბოიკოტი იქნება, რა თქმა უნდა, ბოიკოტს მხარს დავუჭერ-მეთქი, მაგრამ პარლამენტში ქრისტიან-დემოკრატები შედიოდნენ, ლეიბორისტული პარტიაც და ბოიკოტს აზრი არ ჰქონდა. ასე რომ, ეს ძალიან დიდი ხნის განვლილი თემაა და აქ ლაპარაკი გამჭრიახობაზე არ არის...
_ ვერ ვხვდები, გამჭრიახობაში ცუდი რა არის...
_ ისეთ კონტექსტში ახსენეთ, თქვენი მხრიდან ცოტა არასერიოზულია...
_ ეს თქვენი შეფასებაა... მოკლედ, ვიღაცებმა მანდატები გარკვეული თანხის სანაცვლოდ დახიეს და, საერთოდ, ამით ნაცმოძრაობამ რა მიიღო?
_ ისეთი რაღაცები ვიცი, რაზეც მტკიცებულებას ვერ წამოვაყენებ, მაგრამ შემიძლია, სამი კითხვა დავსვა: 1. ვინ შევიდა გარიგებაში, რომ ოპოზიციური ერთობა დარღვეულიყო; 2. თანხა ვის გადაუხადეს და 3. ეს თანხა სად დაიკარგა?
_ თანხაზე ჩემდაუნებურად „გრეჩიხა“ გამახსენდა...
_ ცალსახად ვამბობ: ლევან გაჩეჩილაძე ამ თემასთან ახლოსაც არაა! პირიქით, ლევან გაჩეჩილაძე მომხრე იყო, პარლამენტში შევსულიყავით და ერთიანი ბრძოლა ყოფილიყო. გაერთიანებულ ოპოზიციას ლევან გაჩეჩილაძისთვის რომ დაეჯერებინა, ხელისუფლება 2008-ში შეიცვლებოდა, თუმცა საქმე მხოლოდ მანდატებს არ ეხება...
_ მდაა... ბატონო პაატა, კითხვაზე არ მიპასუხე ანუ როცა „იმედისა“ და „იბერიას“ ინციდენტები არსებობს, ცოტა სასაცილო არაა, ნაციონალები დღეს თავისუფალ სიტყვას რომ იცავენ?
_ ჯერ ერთი, „იბერიას“ დროს საჯარო პოლიტიკაში არ ვიყავი, „იმედთან“ დაკავშირებით კი საგამოძიებო კომისიის შექმნას ვითხოვდი და შეგიძლიათ, პარლამენტის ჩანაწერები ამოიღოთ და ნახოთ. მეორეც, ახლა სასაცილო არაფერია, ივანიშვილი ყველა ტელევიზიას ყიდულობს ანუ იმას აკეთებს, რისი გაკეთებაც სააკაშვილს უნდოდა და ვერ გააკეთა. ამიტომ, სიტყვის თავისუფლება ჩემთვის ძალიან მნიშვნელოვანია _ ტელეკომპანიები მბლოკავენ.
_ რომელმა ტელევიზიამ დაგბლოკათ?
_ ორი-სამი წლის განმავლობაში ტელეკომპანია „იმედს“ ერთხელაც არ გაუშუქებივარ და რომ მოვიკითხე, რატომ-მეთქი, მითხრეს, ცენზურაა, დავითაია არ გამოაჩინოთო. 2005-2006 წლებში ნაცმოძრაობაც ასე აკეთებდა...
_ სამაგიეროდ, ტელევიზიებში მწვანე აგვისტოს ომის მერე „აგენთოთ“...
_ აგვისტოს ომის შემსწავლელი კომისია საჯარო იყო...
_ დიახ, ვიცი, თუმცა ვიდრე წარსულს გავიხსენებთ, მითხარით, საკოორდინაციო საბჭო, რომელიც რამდენიმე პოლიტსუბიექტმა ახლახან შექმენით, სიტყვის თავისუფლებას ქუჩის აქციებით დაიცავს?
_ დიახ, ეს ჩვეულებრივი მოვლენაა...
_ საკოორდინაციო საბჭომდე ახალი მოძრაობა საქართველოსთვის დააფუძნეთ. კითხვამ, რომელსაც დაგისვამთ, შეიძლება, კიდევ გაგაბრაზოთ, მაგრამ...
_ კი არ ვბრაზდები, არამედ, ისეთ თემებზე ლაპარაკობთ, რომლებიც აქტუალური აღარაა... ჩემთან ასე საუბარი მიღებული არ არის.
_ მგონი, შეურაცხყოფა არ მომიყენებია!
_ პირდაპირ გეუბნებით: შეურაცხყოფა ვიგრძენი!
_ ღმერთო ჩემო!.. იმ ძალებს, რომლებმაც ახალი მოძრაობა დააფუძნეთ, არ გეწყინოთ და, რეიტინგი არ გაქვთ...
_ რეიტინგზე არაფერი მწყინს, რადგან საბოლოო ჯამში, არავინ იცის, რეიტინგი რა არის. საქართველოში რეიტინგი, სამწუხაროდ, ფულზეა მიბმული. ჩემზე 2006-შიც იძახდნენ, რეიტინგი არ აქვსო, მაგრამ არჩევნებში გავიმარჯვე, პარლამენტის თავმჯდომარის მოადგილე გავხდი და პირველი ვიყავი, ვინც ევროპაში არჩევნები მოიგო და ევროპის საბჭოში ვიცე-პრეზიდენტი გავხდი, მაგრამ ეს ჟურნალისტებმაც არ იცით, რადგან პოზიტივს კი არა, ნეგატივს უყურებთ. ამიტომ რეიტინგების თემას ცოტა ისე ვუყურებ...
_ როგორ „ისე“?
_ რამდენიმე მილიონი რომ მქონდეს და პოლიტიკაში ვხარჯო, ნახავთ, რა რეიტინგი მექნება. როცა პარლამენტის წევრი ვიყავი, ჩემი პიროვნული რეიტინგი ყოველთვის 45 პროცენტი იყო, მაგრამ ეს რომელმა ჟურნალისტმა გააშუქეთ?
_ ბატონო პაატა, რეიტინგი სხვა რამის გამო ვახსენე. ასე რომ, კითხვას დავსვამ: არავინ მალავს რომ ქვეყანაში რუსული განწყობა გაზრდილია. ჰოდა, ახალი მოძრაობის წევრმა პოლიტიკურმა ძალებმა, რომლებიც არცთუ რეიტინგულები ხართ, რუსულ განწყობებს რა უნდა დაუპირისპიროთ ანუ საზოგადოების იმ ნაწილს, რომელიც დღესაც მოსკოვში 37 მანეთად ფრენაზე ოცნებობს, როგორ დაარწმუნებთ, რომ საქართველოს ხსნა დასავლეთია?
_ როგორ და, ჩვენი განცხადებებით. ცალსახად ჩანს, რომ პრორუსული განწყობის პოლიტიკოსი არ ვარ, მაგრამ იგივე 2007-ში ბევრი ცდილობდა, დაებრალებინა... საზოგადოებას ევროპული ძალების გაერთიანების იმედი გაუჩნდა, არ ვიცი, აქედან რა გამოვა, მაგრამ ევროპის საბჭოს პოლიტიკური მრჩეველი ვარ და ჩემს საქმეს ამ ჭრილში ვაკეთებ _ „ოცნება“ იქნება თუ პრორუსული პარტია, ყოველთვის ვცდილობ, სახელმწიფო წინ წავწიო ანუ ევროსაბჭოში ხელისუფლებას არ ვაკრიტიკებ.
_ რატომ?
_ იცით, საქმე რაშია? რასაც ცუდს აკეთებს, ამას, რა თქმა უნდა, ღიად ვამბობ, მაგრამ როგორც პოლიტიკური მრჩეველი, მიზანმიმართულ მოქმედებას არ ვაწარმოებ, რადგან ვიზალიბერალიზაცია უნდა მიგვეღო და რასაც ამ კუთხით „ოცნება“ აკეთებდა, კი არ ვმალავდი, წარმოვაჩენდი.
_ საერთოდ, საქართველოს ევროპული არჩევანი არც ნაცმოძრაობის საკუთრებაა და არც _ „ოცნების“, ამ გზით, ილიასა და სულხან-საბაზე რომ აღარაფერი ვთქვათ, ქვეყანამ სიარული 90-იან წლებში, ცხონებული შევარდნაძის დროს დაიწყო, მაგრამ ვიზალიბერალიზაცია ძალაში 29 მარტიდან შედის. ჰოდა, ქვეყანაში სიტყვის თავისუფლებისა თუ სასამართლოს კუთხით ისეთი რაღაცები ხდება, რომ ევროკავშირმა ეს ვიზალიბერალიზაცია შეიძლება, უკან „წაიღოს“ ანუ 2007 წლის სისხლიანი 7 ნოემბერი, თუ გახსოვთ, ნატო-ს სამიტს უსწრებდა, რომელზეც შესაძლოა, მაპ-ი მოეცათ. მოკლედ, პაატა ბატონო, არ გიჩნდებათ, განცდა, ვიღაც პროცესების იმ ჭრილში გადაყვანას ცდილობს, რომ რუსული შლეიფი ვერ მოვიცილოთ?
_ რა თქმა უნდა, არიან ძალები, რომლებიც რაღაცებს ხელს უშლიან, მაგრამ როგორც პოლიტიკური მრჩეველი, ევროსაბჭოში ამაზე ლაპარაკსა და ჩემი ქვეყნისთვის პრობლემების შექმნას ხომ არ დავიწყებ? ნეგატივს ვმალავ და პოზიტივს წამოვწევ, რაც ქვეყნისთვის სწორად მიმაჩნია.
_ კეთილი, მაგრამ ჩემი კითხვა ლოგიკურია თუ არა?
_ დიახ, არის...
_ ბატონო პაატა, ვაღიარებ: ძალიან სახელმწიფოებრივად აზროვნებთ. „ოცნებამ“ თავისთან რატომ არ დაგიძახათ?
_ შემოთავაზება ოთხ თანამდებობაზე მივიღე, მაგრამ ოთხივეზე უარი ვთქვი.
_ რატომ?
_ რატომ და, გარკვეული რაღაცები ჩემთვის მიუღებელია.
_ ნაცების მოსაზრებას იზიარებთ, რომ „ოცნება“ რუსულ ნარატივებს ატარებს? ამ შემთხვევაში, სპეცსამსახურებზე კი არა, პოლიტიკურ ხელმძღვანელობაზე გეკითხებით...
_ სპეცსამსახურებზე ზეპირად ვიცი, ვინ ვინაა. აქედან გამომდინარე, შემიძლია, ვთქვა, რომ კურსის შეცვლა მიმდინარეობს, მაგრამ ეს ძალიან სერიოზული თამაშია. ეს, პირველ რიგში, აფხაზეთში რკინიგზის ამუშავებას ეხება. სხვათა შორის, თავის დროზე პარლამენტში მხოლოდ მე ვიყავი წინააღმდეგი, რომ ნაცმოძრაობას „ვე-ტე-უზე'' ხელი მოეწერა, მაგრამ მაშინ ეს არ შუქდებოდა, რადგან არ აწყობდათ. ზოგი იმასაც ამბობდა, დავითაიამ რომ თქვა, მერე რაო, მაგრამ ჩემს პოზიციას ვაფიქსირებდი და ვამბობდი, ამას შემდეგ ჩვენს წინააღმდეგ გამოიყენებენ-მეთქი. ისე, „როსნეფტმა“ ფოთის ტერმინალი ისე იყიდა, რომ არ სჭირდებოდა... ეს გეგმა 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ რუსეთის უშიშროების საბჭომ შეიმუშავა, რომ ის, რაც ტანკებით არ გამოუვიდათ, ასე გამოიყვანონ. დღეს სწორედ ეს გეგმა მუშაობს და გარკვეულ შემოთავაზებებზე ამიტომაც არ დავთანხმდი. ვხედავ ადამიანებს, ვინც, ძალიან კარგად ვიცი, ვისზე და რაზეც მუშაობენ...
_ მგონი, უნდა დათანხმებულიყავით, რადგან შიგნიდან შესაძლოა, უფრო დიდი წინააღმდეგობა გაგეწიათ...
_ წინააღმდეგობას შიგნიდან ვუწევდი თუ არა, ამას, მარტივი მიზეზის გამო, არავინ დაიჯერებდა: იგივე კითხვები გაჩნდებოდა, რაც პარლამენტში შესვლასთან დაკავშირებით თქვენ გაქვთ. ისე, პარლამენტმა ჩემი ინიციატივით თავის დროზე აფხაზეთთან დაკავშირებით 15 რეზოლუცია მიიღო, რაც პოლიტიკას თავი რომ დავანებოთ, კარგი ჩემი პიროვნებისთვისაა, რადგან აფხაზეთიდან ვარ და ვცდილობ, რაღაც გავაკეთო, თუმცა ბევრ რაღაცაში არ დამიჯერეს. 2012 წლიდან კი პარლამენტმა აფხაზეთზე ერთი რეზოლუციაც ვერ მიიღო...
_ ამ კუთხით, ჩვენში დარჩეს და, არც საპარლამენტო ოპოზიცია აქტიურობს...
 
_ აფხაზეთთან დაკავშირებით თავის ატკიება არავის უნდა, თან არაპოპულარული თემაა. ჩემთვის კი ეს ცხოვრების ნაწილია. ზოგს ჰგონია, დავითაია აფხაზეთის ომის დროს გენერალი იყოო, მაგრამ მაშინ 18 წლის ვიყავი...
_ ახლა რამდენის ხართ?
_ 43-ის უნდა გავხდე... აფხაზეთის ომში რიგითი მებრძოლი ვიყავი, რომელსაც ვერავინ შეამჩნევდა... ოჯახის წევრები დამიხვრიტეს და აქედან გამომდინარე, ეს ჩემი ბრძოლაა, რომელიც არც პარტიას ეხება და არც _ არაფერს. ამ ბრძოლაში არ მეშინია! თბილისში უფრო დიდი ხანია ვცხოვრობ, ვიდრე აფხაზეთში ვცხოვრობდი... ამ წლების განმავლობაში თაობები შეიცვალა და ბევრმა არ იცის, 1992-93 წლებში რეალურად რა მოხდა... ვანო, დააკვირდით, ყველა პარტიის ტრაფარეტული სიტყვებია, ჩვენს ძმებთან საერთო ენა უნდა გამოვნახოთო, მაგრამ რომელ საერთო ენასა და ძმაზეა ლაპარაკი? არავინ უღრმავდება, ყველაფერ ამის უკან რა დგას. როცა თქვეს, რაღაც ახალი მოწყობა უნდა შევთავაზოთო, აფხაზებს გაეცინათ, ნორმალურად ქართველ დევნილებს არ ექცევიან და ჩვენ მოგვექცევიანო?!
ისე, ყველაფერში რუსული კვალის დანახვა არ შეიძლება. ზოგან რუსულ კვალს არ ვხედავ, მაგრამ ვიცი, არის. მაგალითად, ნინო ბურჯანაძეს ძალიან ვაფასებ!
_ თქვენგან ამას არ ველოდი და გული ცუდად გამიხდა!
_ მომისმინეთ... ყველაზე კარგია, როცა ადამიანი ღიად ლაპარაკობს. მის პოზიციას არ ვიზიარებ, მაგრამ არ მალავს, არ მაიმუნობს და გარკვეულ ამომრჩეველზე მუშაობს, მაგრამ როცა ამბობს, ევროპისკენ მივდივარო და ამ დროს „გაზპრომი“ შემოგყავს, ეს უფრო სახიფათოდ მიმაჩნია...
_ ნაციონალების რუსულ კავშირებზე ეჭვი არასოდეს გაგჩენიათ?
_ ამაზე არათუ ეჭვი გამჩენია, არამედ, კითხვები ღიად დავსვი... იმ საქმეებიდან, რომლებიც თავის დროზე პროკურატურაში გადავაგზავნე, ერთ-ერთი ის კითხვა იყო, რომელიც დასვით.
_ ანუ?
_ ხაზს ვუსვამ: მტკიცებულება არ მაქვს, მაგრამ გამოჩნდა ეჭვი, რომ ეს კავშირი რაღაც დონეზე არის და სისხლის სამართლის საქმის აღძვრა ოფიციალურად მოვითხოვე.
_ რომელ წელს?
_ 2008-ში.
_ მას მერე ამ საკითხით აღარ დაინტერესებულხართ?
_ ასჯერ და მეუბნებიან, გამოძიება მიდისო.
_ ამ თემით 2012 წლის მერეც დაინტერესდით?
_ დიახ და იგივე პასუხი, გამოძიება მიდისო. მოკლედ, ჩემი მოვალეობა შევასრულე _ ყველაზე თემაზე კითხვა ღიად დავსვი. მეტიც, აგვისტოს ომის შემსწავლელი კომისიის დასკვნაშიც წერია, დაზვერვის დეპარტამენტის შეფმა, გელა ბეჟუაშვილმა თავის მიერ მიცემული ჩვენებით, გარკვეულ მომენტებში, გააჩინა ეჭვი, რომ ხელისუფლებაში რუსული დაზვერვის ენერგეტიკული ინტერესები იკვეთებოდაო და გამოძიება მოვითხოვო, სად იკვეთება და ამ ინტერესების უკან ვინ დგას-მეთქი. სხვათა შორის, „ქართულმა ოცნებამ“ ეს დასკვნა პარლამენტის ვებგვერდიდან გააქრო.
_ სიტყვამ მოიტანა და, „ოცნება“ აგვისტოს ომის ხელახალ გამოძიებას თუ არა, შესწავლას გვპირდებოდა.
_ (იღიმის) რატომ არ შეისწავლა? მართალია, ეს ძალიან დიდი და სამართლებრივი თემაა, მაგრამ „ქართულმა ოცნებამ“ დიდი შეცდომა დაუშვა, როცა გამოძიებაზე უარი თქვა. ალბათ, ომთან დაკავშირებით „ოცნების“ დაპირება გახსოვთ, აი, ხელისუფლებაში მოვალო, მაგრამ ამაზე მეცინებოდა _ თითს ვერავის დააკარებდა: რაც არ არის, არ არის! გვარებს არ დავასახელებ, მაგრამ ოთხი-ხუთი ჩინოვნიკი შეიკრიბა, ჩემი კომისიის გამოკითხვები აიღო, ჩაიკეტა და ჩემს მიმართ რაღაც რომ ყოფილიყო, ყველაფერი წაიკითხა, ყველა ვიდეოს უყურა, რამდენიმე კვალიფიციური იურისტიც მიიწვია, რით შეიძლება მივედავოთო, მაგრამ თემა დახურეს!
_ ...ბატონო პაატა, გია ცერცვაძესთან დაკავშირებით, თქვენი აზრით, რა მოხდა?
_ ეს კლასიკური ოპერაცია იყო. საერთოდ, რუსები ამ მიმართულებით მუშაობენ _ 2008 წელს გამოძიება დაიწყეს და თითქმის ყველაზე ძებნა გამოაცხადეს, მაგრამ რადგან ევროსაბჭოს ფრაქციის ვიცე-პრეზიდენტი ვიყავი, გარკვეულ თემებს ერიდებოდნენ. მაგალითად, როცა მარკოვი საქართველოში არ შემოუშვეს, საქართველოს სანქციები ჩემს გამო ვერ დაუწესეს. მოკლედ, ჩემზეც სერიოზული მუშაობა იყო, რომ სერიოზული პრობლემები შეექმნათ. ამაზე არასოდეს მომიყოლია და ახლა პირველად ვამბობ _ ეს ცხოვრების უსაფრთხოების საკითხებსაც ეხება. ეს გრიფით „საიდუმლოა“ და მოკლედ ვიტყვი: ქართულმა სახელმწიფომ ჩემი სიცოცხლის უსაფრთხოება ორჯერ დაიცვა.
_ თქვენს სიცოცხლეს საფრთხე ვისგან ემუქრებოდა?
_ რუსეთის სპეცსამსახურებისგან!
_ საქართველოში?
_ ერთხელ, საქართველოს ტერიტორიაზე და მეორედ, საქართველოს ტერიტორიის გარეთ, 2010-2012 წლებში.
_ ამ ლოგიკით, რუსული სპეცსამსახურებისთვის დღესაც საშიში უნდა იყოთ, არა?
_ კი, ეს ქართულ სპეცსამსახურებშიც იციან და გარკვეული მომენტები არის... მეტს ვერაფერს ვიტყვი...
_ „გარკვეული მომენტები“ ისაა, რომ მაგალითად, თვალთვალს გრძნობთ?
_ სააკაშვილის ხელისუფლებიდან დაწყებული, დღესაც თვალთვალის ქვეშ ვცხოვრობ!
_ თქვენი უსაფრთხოების მიზნით გითვალთვალებენ?
_ არა...
_ არ დაიღალეთ?
_ ოჯახი დაიღალა, ჩემთვის კი ეს, მარტივი მიზეზის გამო, არაფერს ნიშნავს...
_ თქვენმა შვილებმა აფხაზეთზე რა იციან?
_ მეუღლე აფხაზი მყავს და ყველაფერი იციან.
_ თქვენი მეუღლე თბილისში დაბადებული აფხაზია?
_ არა, აფხაზეთის ტახტის მემკვიდრე აფხაზია _ შერვაშიძე, თუმცა აფხაზეთში მისი ნათესაობა არ ცხოვრობს...
_ პოლიტიკოსები ხშირად ამბობენ, აფხაზეთში დავბრუნდებითო. ამის გჯერათ?
_ ეს გულში მხვდება. სიტყვა „დავბრუნდებით“ არასოდეს გამომიყენებია და ხალხიც არ მომიტყუებია.
_ ჰო, მართლა: ამას წინათ, ერთ-ერთ ინტერვიუში თქვით, აფხაზეთის დე ფაქტო მთავრობის წარმომადგენლები თბილისში საიდუმლო ვიზიტით იმყოფებოდნენო...
_ ამ თემაზე ლაპარაკს ღიად ვაპირებ, თუმცა ჯერ მოვლენებს ვაკვირდები... იმ ოპერატიულმა ინფორმაციამ, რაც მივიღე, გამართლება დაიწყო.
_ ეს ინფორმაციაზე რას შეეხება?
_ რკინიგზას... აქ სეპარატისტული ხელისუფლებისა და „ეფბ“-ს მაღალჩინოსანი იყო ჩამოსული... შეხვედრა „ქართულ ოცნებასთან“ იყო და გარკვეული გარიგებები შედგა. არ მინდოდა, დამეჯერებინა, რომ მაგრამ მითხრეს, რომ მოქმედების გარკვეული ეტაპები იყო შემუშავებული და ეს ეტაპები ამუშავდა. როცა ამის შესახებ განვაცხადე, პრემიერი გამოვიდა და განაცხადა, გვაქვს გარკვეული შემოთავაზებები გვაქვს და არაორდინარული ნაბიჯებს გადავდგამთო ანუ პრაქტიკულად, ჩემი ეჭვი დაადასტურა. მხოლოდ ერთს ვიტყვი: „არაორდინარული ნაბიჯები“ რკინიგზის თემას უკავშირდება.
_ ამ საიდუმლო შეხვედრაზე „გაზპრომზეც“ ილაპარაკეს?
_ არა... ცოტა ხანს კიდევ დავაკვირდები და მერე ამ სქემაზე, რა თქმა უნდა, ღიად ვილაპარაკებ. ისე, მეორე თემა განსაკუთრებული სტატუსის მინიჭებას ეხება...
_ ამაზე ზაქარია ქუცნაშვილმა უკვე განაცხადა, არა?
_ დიახ, მაგრამ შეჩერდა _ რეაქციებს დააკვირდნენ...
_ ბატონო პაატა, საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობისთვის ბრძოლას, დღევანდელი მოცემულობიდან გამომდინარე, აზრი აქვს?
_ ვანო, ორი მომენტია... როცა ჩემი ოჯახის წევრები დახვრიტეს... არის თემები, რაზეც საჯაროდ არ ვლაპარაკობ.
_ მესმის, მაგრამ მშობლები დაგიხვრიტეს?
_ მშობლები არ მყავდა... ბებიასა და ბაბუას გაზრდილი ვარ... ისინი დახვრიტეს, ვინც გამზარდა... დახვრეტის ადგილს 20 წელი ვეძებდი, სხვის ოჯახს ხუთი მკვდარი დავუბრუნე და ეს ჩუმად გავაკეთე... რაც თბილისში ვცხოვრობ, გასვენებაში არ ვყოფილვარ! ერთადერთი, რისიც მშურდა, ის იყო, ახლობლები ახლობელს როგორ ასაფლავებდნენ...
_ დახვრეტის ადგილს და საფლავებს მიაკვლიეთ?
_ კი, მივაკვლიე... როცა აგვისტოს ომის კომისიის დასკვნა უნდა წამეკითხა და... ჩემზე შურისძიების მიზნით, დახვრეტის ადგილის და ძვლების განადგურება გადაწყვიტეს. მე, როგორც კომისიის თავმჯდომარემ დასკვნის წაკითხვა გადავდე... სხვათა შორის, ამაზე პირველად ვლაპარაკობ... ჩემი მკვდრები მოვიპარე, ეს როგორ მოვახერხე, სხვა თემაა... დამეხმარა საპატრიარქო... თითო ძვალი გავრეცხე...
_ როგორ მიხვდით, რომ ეს ძვლები თქვენი ახლობლების იყო?
_ ვიცანი.
_ როგორ?
_ ბაბუას და ბიძას დახვრეტის დროს სინთეტიკური ტანსაცმელი ეცვათ და ეს შენარჩუნდა...
_ სად დაასაფლავეთ?
_ თბილისში... მას შემდეგ სასაფლაოზე ისე მივდივარ, როგორც დღესასწაულზე და გასვენებებში სიარულიც მას შემდეგ დავიწყე! ვანო, ეს იმიტომ მოგიყევით, რომ ჩემთვის ბრძოლას აზრი აქვს! მათთან მაქვს ფიცი დადებული. ეს არ ნიშნავს, რომ შევძლებ და აფხაზეთს დავიბრუნებ, მაგრამ ამ საქმეში ჩემს წვლილს შევიტან და რაღაც გარემოებებს, ვთქვათ, იმას, პოლიტიკაში ვიქნები თუ არა, მნიშვნელობა არ აქვს!
_ ბატონო პაატა, თქვენი ამბავი, მართლაც, მძიმედ მოსასმენია და, ალბათ, ამის ფონზე ყველა სხვა კითხვის დასმას აზრიც აღარ აქვს, მაგრამ სახელმწიფო ისეთ ნაბიჯებს დგამს, რომლითაც აფხაზეთს ვუახლოვდებით?
_ არა! სახელმწიფო ცდილობს, რომ გარკვეული მომენტები ერთი ხაზით შემოიტანოს _ მაგალითად, სამშვიდობო მოლაპარაკება, ან ომი, მაგრამ ყველაფერი კომპლექსში უნდა მოხდეს. აფხაზეთთან მიმართებაში ჩემი გეგმა მაქვს, მაგრამ რაც დრო გადის, ბევრი რაღაც იცვლება და გეგმაც იცვლება... პირდაპირ გეუბნებით: ამ თემაზე კომპლექსურად არავინ მუშაობს, რადგან წამგებიანია! მე კი არ მეშინია!
_ მოკლედ, აფხაზეთში ოდესმე დავბრუნდებით?
_ იმედი რომ არ მქონდეს, ამ ქვეყანაში ცხოვრება, ალბათ, გამიჭირდებოდა!
_ სახელმწიფო ჩინოვნიკი რომ იყოთ, ისეთ რამეს გააკეთებდით, რომ აფხაზეთს დავახლოებოდით?
_ იმის ფუნდამენტს მაინც ჩავყრიდი, რომ ეს თემა ხვალ ჩემს შვილებს დაემთავრებინათ!
ვანო, კიდევ ერთ ამბავს მოგიყვებით: სოჭის ოლიმპიადამდე ანქვაბმა ჩემთან, როგორც პარლამენტის თავმჯდომარის მოადგილესთან, შეხვედრა მოინდომა, მაგრამ ეს შეხვედრა არ შედგა.
_ უარი თქვით?
_ არა.
_ აბა?
_ ბერკეტები არ მაქვს და ისე რომ შევხვედროდი, მოღალატე ვიქნებოდი. ამიტომ, საქმის კურსში სახელმწიფო ჩავაყენე, მაგრამ ამ შეხვედრაზე სახელმწიფომ უარი თქვა.
_ რატომ?
_ არ ვიცი... იგივე კითხვა აშშ-დანაც დასვეს...
_ ბატონო პაატა, თქვენს დისკრედიტაციას შეგნებულად ცდილობდნენ და ცდილობენ?
_ დიახ და ეს ჩვეულებრივი მოვლენაა... „ქართული ოცნების“ ერთ-ერთი მაღალჩინოსნის ნათქვამს გეტყვით, ყოველთვის გვეგონა, რომ ფულს სააკაშვილი გიხდიდა, მაგრამ ასე არ აღმოჩნდაო. ასე რომ ყოფილიყო, როგორ გგონიათ, ახლა თავისუფლად ვივლიდი? პაატა დავითაიაზე ერთი კომპრომატი მანახეთ! ასეთი არ არსებობს და გადაბირებაც ამიტომ ვერ ხდება. ნახეს, რომ ფულთან შეხება არასოდეს მქონია, ეს ჩემი მთავარი პრინციპია და ასეც დარჩება! ამიტომ თავისუფლად მძინავს და არაფრის ამოქექვის მეშინია! დისკრედიტაციის საკითხიც ამიტომ დგება. ადამიანები კი ყველაზე ადვილად ჭორს იჯერებენ და პოლიტიკოსი ამისათვის მზად უნდა იყოს.
_ არ მგონია, მზად, ვთქვათ, პირადი ცხოვრების ამსახველი ფარული კადრების გამოქვეყნებისთვის იყოთ...
_ სოფლის მეურნეობის წარმომადგენელი არ ვიყავი.
_ ეს რა შუაშია?
_ როგორც ყველაზე ახალგაზრდა გენერალი, ენციკლოპედიაში ვარ შესული _ 28 წლის ვიყავი, როცა შევარდნაძემ გენერლობა მომანიჭა, მაგრამ პირდაპირ გენერალი კი არ გავხდი, არამედ, ყველა წოდება გავიარე და ძალიან კარგად ვიცი, სისტემა მხოლოდ საქართველოში კი არა, აშშ-ში, ბელარუსსა თუ რუსეთში როგორ მუშაობს. მაგალითად, როგორ ჩაწერა პუტინმა გენპროკურორი სკურატოვი და ეს ჩანაწერი ელცინს „დაუდო“. მოკლედ, როცა ეს ვიცი, ჩარჩოებით ცხოვრება ცხოვრების სტილად მექცა. ნაცების სპეცსამსახურის ყოფილმა თანამშრომლებმა მითხრეს, ვერასოდეს ჩაგწერეთო.
_ ანუ, ცდილობდნენ?
_ კი და ახლაც ცდილობენ... ძიძიგურისგან განსხვავებით, მოსასმენის აღმოჩენაზე ბრიფინგი არასოდეს ჩამიტარებია. ვიცოდი, პარტიის ოფისში მოსასმენი სადაც იყო, ავდექი და იმ ადგილას ორი გოგონა დავსვი და თავის პირად ცხოვრებაზე ჭორაობდა. ორი წლის შემდეგ, ერთ-ერთ სპეცსამსახურელს ვკითხე, გოგოების ჭორაობით არ დაიღალეთ-მეთქი? სიცილით მოკვდა...
_ სიტყვამ მოიტანა და როგორ ფიქრობთ, ლაშა ნაცვლიშვილი ყოფილ პრემიერს მართლა უსმენდა?
_ არ გამოვრიცხავ... იმის გარდა, რომ ქართული სპეცსამსახურები ერთმანეთს წერენ, ყველაფერს კიდევ ორი სახელმწიფო იწერს!
_ და ეს ორი სახელმწიფო რომელია?
_ ამის თქმისგან თავს შევიკავებ...
_ ბატონო პაატა, სად მოსმენები და სად _ ჩემი რეპლიკა, მაგრამ თავიდანვე შევამჩნიე: უმაგრესი ფეხსაცმელი გაცვიათ...
_ სტრასბურგში, „სალამანდრაში“, 70 ევრო მივეცი...
ვანო პავლიაშვილი

back to top