სამართალი - ვერსია - ვერსია http://versia.ge Fri, 29 May 2020 17:34:14 +0400 Joomla! - Open Source Content Management en-gb ქუთაისის რკინიგზის სადგურიდან ვაგონი მოიპარეს! http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6784-ქუთაისის-რკინიგზის-სადგურიდან-ვაგონი-მოიპარეს.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6784-ქუთაისის-რკინიგზის-სადგურიდან-ვაგონი-მოიპარეს.html

უპრეცედენტო ქურდობა, რომელმაც სამართალდამცავები დაშოკა

რა შეიძლება მოიპაროს ადამიანმა? ერთი შეხედვით, ყველაფერი, მით უმეტეს ახლა, როცა ყველანაირი ტექნოლოგია არსებობს. ისტორიას ახსოვს ბანკების გაძარცვა, ბოინგის გატაცება, იახტების მოპარვაც კი. შემთხვევა, რომელზეც ახლა გიამობობთ, საქართველოში უპრეცედენტოა, ერთადერთხელ მოხდა და მას საბჭოთა კავშირის დროს, მილიციის უმაღლეს აკადემიაში, როგორც პრეცენდენტს, ისე ასწავლიდნენ.

„თუ მინისტრი თათბირზე გამოცდილ გამომძიებლებს იბარებდა, ეს იმას ნიშნავდა, რომ რაღაც განსაკუთრებული მოხდა და არ უნდა გახმაურებულიყო. ჰოდა, ერთ-ერთი ასეთი გამოძახების დროს, ლამის მთელი საქართველოდან რომ დამხვდნენ კოლეგები, მივხვდი, რაღაც სერიოზული მოხდა. არავინ არაფერი იცოდა და ვერსიებზეც არ ვსაუბრობდით, რადგან არცერთ რეგიონში, არც მკვლელობების ჯაჭვი გვქონდა და არც ქურდების ბანდა დათარეშობდა. მოკლედ, ისეთი არაფერი ხდებოდა, რაზეც შეიძლებოდა დავებარებინეთ. გონებაში ათასი ვერსია გავატარე, მაგრამ ის, რაც მოვისმინე, წარმოუდგენლად მეჩვენა. წარმოუდგენლად იმდენად, რამდენადაც ამის მოპარვას ვერ ვიფიქრებდი და რაც მთავარია, ვერასდროს მივხვდებოდი, რაში უნდა გამოეყენებინათ ის ქურდებს“, _ იხსენებს პოლიციის გადამდგარი პოლკოვნიკი, ბატონი თენგიზი. 

მოკლედ რომ ვთქვათ, ქუთაისში, რკინიგზის სადგურიდან მატარებლის ცარიელი ვაგონი დაიკარგა ანუ იდგა ცარიელი ვაგონი და გაქრა. გადაამოწმეს მთელი ტერიტორია, სხვა სადგურები, გაქრა ვაგონი და წერტილი. არადა, ვერავინ ხვდებოდა, რაში უნდა გამოეყენებინათ ცარიელი ვაგონი, როგორ უნდა დაემალათ, სად უნდა წაეღოთ და ზოგადად, ვაგონი მანქანა არ არის, ასფალტიანი გზით ატარო, ის აუცილებლად ლიანდაგზე უნდა იყოს. რაც მთავარია, მას სჭირდება ელმავალი, რომელზეც ამ ვაგონს მიაბამ, ყველა ელმავალი კი ადგილზე იყო. 

რა თქმა უნდა, გამოცდილი გამომძიებლების მთელი შემადგენლობა შემთხვევის ადგილზე გაემგზავრა, მაგრამ განსაკუთრებული არაფერი დახვდათ _ ნახეს ადგილი, სადაც უჩვეულო ქურდობამდე, ცარიელი ვაგონი იდგა. ჰქონდათ ვაგონის ნომერიც და მეტი არაფერი. ამ ნომრით ვაგონი არ იძებნებოდა არც დასავლეთ და არც აღმოსავლეთ საქართველოში. საბოლოოდ, შემადგენლობების გადათვლა გადაწყდა. ჰოდა, აღმოჩნდა, რომ თბილისში, ერთ-ერთ შემადგენლობას, ერთით მეტი ვაგონი ჰქონდა მიბმული. რაღა თქმა უნდა, მთელი საქართველოს ექსპერტ-კრიმინალისტები, თავის გამომძიებლებთან ერთად, ამ ვაგონის შესწავლას შეუდგნენ. პირველი, რაც ერთხმად დაასკვნეს, ის იყო, რომ ვაგონს ნომერი გადაშლილი ჰქონდა და მის ადგილზე ახალი ნომერი ეწერა. რაც მთავარია, ახალ წარწერას ცოტა მტვერი ჰქონდა მიყრილი, რადგან სიძველის განცდა გაჩენილიყო და მისთვის ყურადღება არავის მიექცია. 

ვაგონის შესწავლა 24 საათზე მეტხანს გაგრძელდა და საბოლოოდ, დასკვნაც დაიდო _ ვაგონი სპეციალური სითხით, საგულდაგულოდ იყო გაწმენდილი და ერთი ანაბეჭდიც არ მოიძებნა. ასევე, არ მოიძებნა ფეხსაცმლის კვალი, რადგან იატაკზე მსხვილი ნახერხი ეყარა, მსხვილი ნახერხი კი კვალს არ ტოვებს. 

სამართალდამცავები შეთანხმდნენ, რომ ამ ვაგონით რაღაც გადაიტანეს, ან ვიღაც გადაიყვანეს და თან ისე, რომ მილიციამ ვერაფერი გაიგო. პრინციპში, ვერც გაიგებდა, რადგან ხელჩასაჭიდი არაფერი ჰქონდა. 

წამოსწიეს მთელი აგენტურული ქსელი, მაგრამ აგენტებს ვაგონის მოპარვა ხუმრობა ეგონათ და რეალურად, ვერავინ ვერაფერს ამბობდა. მომხდარის შესახებ მოსკოვშიც გაიგეს და კატეგორიულად მოითხოვეს, რომ საქმე ორი კვირის განმავლობაში გახსნილიყო. 

„ლოგიკას მივყევით და ვიფიქრეთ, რა შეიძლებოდა წაეღოთ ვაგონით, ან ვინ შეიძლებოდა გადაეყვანათ. თუ რომელიმე საკავშირო მასშტაბით ძებნილი პირი იყო, მისი გადაყვანა ჩვეულებრივი სამგზავრო ვაგონითაც შეიძლებოდა _ არ იყო ისეთი მკაცრი კონტროლი, კაცი ვერ გაგეპარებინა და ვაგონის მოპარვა დიდი რისკი იქნებოდა. გამოდიოდა, რომ გადაიტანეს რაღაც, მაგრამ რა?! არაფერი იყო ისეთი დაკარგული, რასაც ვაგონი დასჭირდებოდა, თანაც ის ტვირთი, რაც წაიღეს, ვაგონიდან უნდა გადმოეყარათ, თორემ ნებისმიერ სადგურზე, მხოლოდ ერთი ვაგონის დაცლა ყურადღებას მიიქცევდა და შეუმჩნეველი ვერ დარჩებოდა. 

განვიხილეთ ის ვარიანტიც, რომ კრიმინალური სამყარო, უბრალოდ, გვეხუმრა, მაგრამ ეს აზრი მას შემდეგ უარვყავით, რაც გავიხსენეთ, რომ ვაგონში ნახერხი ეყარა და ყველა ანაბეჭდი საგულდაგულოდ იყო წაშლილი. ამას არ გარისკავდნენ და არ გააკეთებდნენ, უბრალოდ, ჩააბამდნენ ვაგონს და ეგ იქნებოდა“, _ იხსენებს ყოფილი პოლკოვნიკი. 

დაახლოებით, ათი დღის შემდეგ, განგაში ატყდა _ დაკარგული იყო ევროპიდან შემოტანილი ფაიფური, რომელიც თანამდებობის პირებისთვის იყო განკუთვნილი და ნაწილი აზერბაიჯანში, ნაწილი კი სომხეთში უნდა წასულიყო. ფაიფურის საერთო ღირებულება ნახევარ მილიონ მანეთს აჭარბებდა, რაც უდიდესი თანხა გახლდათ, რაც მთავარია, შავ ბაზარზე მისი გაყიდვა მარტივად შეიძლებოდა. გაჩნდა საფუძვლიანი ეჭვი, რომ ფაიფური დედაქალაქში, სწორედ აღნიშნული ვაგონით ჩამოიტანეს, თუმცა ძნელი მისახვედრი იყო, ისე როგორ დაცალეს, რომ ვერავინ დაინახა. ფაიფურს გაქანებული მატარებლიდან ვერ გადაყრიდნენ, რადგან დაიმტვრეოდა. 

მინისტრის ბრძანებით, ყველა, ვინც შავ ბაზარზე ვაჭრობდა, უმკაცრესად გააფრთხილეს, რომ ფაიფურის გამოჩენის შემთხვევაში, მილიციაში დაერეკა. მოსკოვის მიერ მოცემული ვადის ამოწურვის შემდეგ, სამართალდამცავებმა მხოლოდ ის იცოდნენ და ისიც ვარაუდით, რომ მოპარული ვაგონით ფაიფური წაიღეს. მატარებელი თბილისამდე რამდენიმე ადგილზე გაჩერდა, მაგრამ ყველა ამტკიცებდა, არაფერი ჩამოუცლიათო, თანაც ვაგონის დროულად დაცლას, მინიმუმ, ხუთი კაცი სჭირდებოდა, რაც შეუმჩნეველი არ დარჩებოდა. 

სამართალდამცავებმა ყველა სადგურის სქემა მოითხოვეს და დეტალურად გაიარეს ის ობიექტები, სადაც შესაძლებელი იყო მოპარული ფაიფური დაემალათ. ერთ-ერთი ასეთი ობიექტი თბილისში, ვაგზლის მოედანზე არსებული საცავი იყო, რომელსაც არავინ იყენებდა და კარგა ხნის დავიწყებული გახლდათ. 

სამართალდამცავები საცავს მიადგნენ, მაგრამ იმდენად ჩაჟანგებული ბოქლომი ედო, მიხვდნენ, წლების განმავლობაში არავის გაეხსნა. კარის წინ, ბალახი ბიბინებდა და ერთი ღერიც არ გახლდათ გათელილი, რაც იმას ნიშნავდა, რომ საცავი ცარიელი იყო. ჰოდა, სწორედ მაშინ, როცა მილიცია უკან გამობრუნებას აპირებდა, რკინიგზის ერთ-ერთმა ასაკიანმა თანამშრომელმა თქვა, ამ საცავს მეორე მხრიდანაც აქვს შესასვლელი, პირდაპირ ლიანდაგების გვერდით ხუფია, რომელსაც ასწევ და კიბით დაეშვები, შემდეგ კი აქ ამოხვალო. მაშინვე ხუფის მოსაძებნად წავიდნენ და სამართალდამცავებმა სიხარულით ლამის შეჰყვირეს, როცა ლუქზე ახალი ბოქლომი დაინახეს. 

სამართალდამცავებმა ფაიფური იპოვეს, რაოდენობას არაფერი აკლდა, მაგრამ ახლა საჭირო იყო შემსრულებლის მოძებნა. 

ოფიციალური ვერსიით, აღნიშნული დანაშაულის ჩადენისთვის, ექვსი კაცი გაასამართლეს, მაგრამ სამართალდამცავებმა ზუსტად იცოდნენ, რომ ისინი დამნაშავეები არ იყვნენ და რეალურ ქურდებს ვერ მიაგნეს. ამიტომ, ამ ამბის გახმაურება ორმაგად არ აწყობდათ _ პირველი, როგორც კრიმინალთათვის სტიმულის მიცემა და მეორე, როგორც სხვა დანაშაულში ბრალდებულთათვის, ამ საქმის შეკერვა-შეტენვა.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 27 May 2020 10:22:19 +0400
რატომ გაართულა კორონავირუსმა აგენტურული მუშაობა http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6781-რატომ-გაართულა-კორონავირუსმა-აგენტურული-მუშაობა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6781-რატომ-გაართულა-კორონავირუსმა-აგენტურული-მუშაობა.html

„დანდობა აღარ არის!“ _ უკრაინელმა სამართალდამცავებმა „ხმელოს“ ქვეყნის დატოვება მოსთხოვეს

შინაგან საქმეთა სამინისტრომ მორიგი, მძიმე დანაშაული გახსნა და ერთბაშად, 13 პირი დააკავა. მართალია, ტელევიზიების ნაწილმა გამოაცხადა, რომ დაკავებულთა შორის, „კანონიერი ქურდები“ არიან, მაგრამ ეს რეალობას არ შეესაბამება. სამართალდამცავებმა დაუსწრებლად ბრალი საზღვარგარეთ მყოფ „კანონიერ ქურდს“ _ გ.ღ-ს (გია ღოღელიანს) წაუყენეს და... 

ჩვენი ინფორმაციით, ღოღელიანი ამ საქმეში შემთხვევითაა მოხვედრილი. როგორც გვიყვებიან, მას დაურეკეს, საქმის კურსში ჩააყენეს, ბოლოს კი ისე გამოვიდა, რომ ყველაფრის აზრზე იყო და ერთგვარ ორგანიზატორადაც დასახელდა, რაც ჩვენი ინფორმაციით, სიმართლეს არ შეესაბამება. 

 

„საზღვარგარეთ მყოფი „კანონიერი ქურდები“ და ე.წ. კრიმინალური ავტორიტეტები მაქსიმალურად ერიდებიან სატელეფონო საუბრებს და არ პასუხობენ ზარებს, რომლებიც საქართველოდანაა. ისინი მხოლოდ ოჯახის წევრებს ეკონტაქტებიან, ისიც მოკითხვის დონეზე, მაგრამ არიან „იდეინი“ ტიპები, რომლებსაც „კანონიერი ქურდის“ სტატუსი სურთ და ამიტომ, ცდილობენ ევროპაში მყოფებს დაუკავშირდნენ, რათა აქ მერე გასაქანი და სათქმელი ჰქონდეთ, აი, ამა თუ იმ ქურდს ვიცნობთ და ვეკონტაქტებითო. 

ამას წინათ იყო შემთხვევა, როცა საქართველოდან დარეკეს და ერთ-ერთ ავტორიტეტს უთხრეს, ვალი მაქვს, მაგრამ თუ მაპატიებს, 20%-ს „ობშჩიაკს“ შემოვწირავო ანუ უნდოდა ვალი, ვთქვათ, ათი ათასი არ გადაეხადა და „ობშჩიაკში“ 2 ათასი ჩაერიცხა. სანაცვლოდ კი ის ვალის გამცემი, ევროპიდან ქურდებს უნდა „ეკაჩავებინათ“. ჰოდა, ვინც დარეკა, იმას მაგრად აგინეს და დარეკვა აუკრძალეს. 

მოკლედ, ყველა მაქსიმალურად ფრთხილობს და ეს შემთხვევაც, სადაც ღოღელიანის გვარმა გაიჟღერა, თითიდან გამოწოვილია, რეალურად, ის არაფერ შუაშია“, _ გვეუბნება ევროპაში მცხოვრები ქართველი. 

სხვათა შორის, საქართველოს საზღვრებს გარეთ მცხოვრები „კანონირი ქურდების“ მოსმენები მას შემდეგ დაიწყო, რაც ევროპის, პრაქტიკულად, ყველა ქვეყანაში, შინაგან საქმეთა სამინისტრომ პოლიციის ატაშეები მიავლინა. ყველაფერთან ერთად, დაკავებულ ქართველებს თარჯიმნობასაც, სწორედ ისინი უწევენ, რაც იმას ნიშნავს, რომ ზედმიწევნით თარგმნიან იმას, რაც ტელეფონებით ისმინება და რასაც დაკითხვაზე ამბობენ. მანამდე, თარჯიმნობას ემიგრაციაში მყოფი ქართველები (ძირითადად ქალები) კისრულობდნენ და არცთუ იშვიათად, მაქსიმალურად ცდილობდნენ, დაკავებულები „გამოეძვრინათ“, ან ისე ეთარგმნათ, რომ მათთვის დანაშაული შეემსუბუქებინათ. 

„ახლა დანდობა აღარ არის, საკმარისია, ტელეფონში რამე წამოგცდეს და ნახევარ საათში, პოლიცია კარზე გიკაკუნებს. სამართალდამცავებისთვის ეს კარგია, ჩვენთვის კი _ კატასტროფული და ამიტომ, მაქსიმალურად ვცდილობთ, ერთმანეთს აქაც კი არ ვეკონტაქტოთ, არათუ საქართველოში დავრეკოთ და საქმეები ასე ვარჩიოთ“, _ გვეუბნება ევროპაში მცხოვრები ქართველი. 

სწორედ ამიტომ, იქ მყოფი კრიმინალები მაქსიმალურად ცდილობენ, სხვის სახელზე აღებული სიმ-ბარათები ჰქონდეთ, თუმცა უკვე ესეც პრობლემური ხდება. თუ აქამდე სიმ-ბარათს მეგობრულად ჩუქნიდნენ ქართველებს ევროპელები, მას შემდეგ, რაც რამდენიმე სერიოზულად დაჯარიმდა, თავს იკავებენ. 

თავში ვახსენეთ, რომ შსს-ს მიერ დაკავებულ 13 პირს შორის, „კანონიერი ქურდი“ ერთიც არაა, მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ საქართველოს მიერ არაკონტროლირებადი ტერიტორიებიდან, კრიმინალური ავტორიტეტები არალეგალური გზებითა და გადასასვლელი ბილიკებით არ შემოდიან. მაგალითისთვის, წალენჯიხაში, ორი კვირის წინ ჩატარებული სპეცოპერაციაც კმარა, როცა რევაზ უბილავა, იგივე „რეზო ჯვარსკი“ დააკავეს და ბრალად, სწორედ „კანონიერი ქურდობა“ წაუყენეს. 

როგორც გვეუბნებიან, ამ მიმართულებით, ძალოვანები კვლავ აქტიურად მუშაობენ და ეჭვი აქვთ, რომ შესაძლოა, რამდენიმე კრიმინალური ავტორიტეტი საქართველოში, შიდა ქართლიდან, კახეთიდან და აფხაზეთიდან იყოს გადმოსული. 

უფრო მეტსაც გეტყვით, სამართალდამცავებს კონკრეტული ინფორმაციებიც აქვთ და კონკრეტული პირების სამძებრო ღონისძიებებს ეწევიან, თუმცა ჯერჯერობით, უშედეგოდ. 

სამძებრო ღონისძიებების მთავარი ხელშემშლელი ფაქტორი, კორონავირუსის გამო დაწესებული რეგულაციებია. მოგეხსენებათ, დღეს საქართველოში კი არა, მსოფლიოში არავის უკვირს პირბადიანი ადამიანის დანახვა, ხოლო პირბადეში ვინმეს ცნობა, ძალიან ძნელია. შესაბამისად, აგენტურული ქსელი ეფექტურად ვეღარ მუშაობს და სამართალდამცავებსაც საქმე აშკარად გაურთულდათ. 

* * * 

გასულ კვირას, ხმაურიანი სპეცოპერაციის ჩატარებას გეგმავდნენ უკრაინელი სამართალდამცავები. ისინი კიევში, ერთ-ერთ ფეშენებელურ სახლში შეიჭრნენ და ჩხრეკა ჩაატარეს, თუმცა ვერაფერი იპოვეს. როგორც შემდეგ გაირკვა, აღნიშნულ სახლში, საქართველოში (და არამარტო) კარგად ცნობილი გიორგი ხმელიძე, იგივე „ხმელო“ ცხოვრობს. სამართალდამცავებმა მის სახლში კანონსაწინააღმდეგო ვერაფერი აღმოაჩინეს, თავად ხმელიძემ კი, რომელიც ძირითადად, პრაღაში ცხოვრობს, განაცხადა, რომ უკრაინის დედაქალაქს ჯანმრთელობის პრობლემების გამო ეწვია და გულზე ოპერაციის გაკეთებას აპირებს. 

სხვათა შორის, სამართალდამცავებმა ეს ინფორმაციაც გადაამოწმეს და დაადასტურეს, რომ დიდი ალბათობით, ის უახლოეს დღეებში, გულზე სტენტირებას გაიკეთებს. იმის მიუხედავად, რომ ხმელიძეს სახლში ვერაფერი აღმოუჩინეს და რეალურად, სამართალდამცავებს მასთან პრეტენზიები არ უნდა ჰქონოდათ, მაინც მოსთხოვეს. 

მოგეხსენებათ, საქართველოს და რუსეთის შემდეგ, უკრაინა გახდა მესამე ქვეყანა, სადაც „კანონიერი ქურდებისა“ და კრიმინალური ავტორიტეტების დევნა კანონის დონეზე მიმდინარეობს და თავისი რუსი კოლეგის თქმის არ იყოს, უკრაინის პრეზიდენტი, ვოლოდიმირ ზელენსკიც იმუქრება, წლის ბოლომდე, ჩვენს ქვეყანაში ერთი „კანონიერი ქურდიც“ აღარ იქნებაო. 

* * * 

სიტყვაზე გვენდეთ, რომ არჩევნების მოახლოებასთან ერთად, როგორც ოპოზიციის, ისე ხელისუფლების წარმომადგენლები, ერთმანეთს აუცილებლად დაადანაშაულებენ „კანონიერი ქურდების“ საარჩევნოდ მობილიზებასა და გამოყენებაში. სიმართლე რომ ითქვას, არც უმაგისობაა, ძველი ნაცნობობისა, თუ კავშირების წყალობით, კრიმინალური სამყაროს „მამებისთვის“ არაერთხელ უთხოვიათ პოლიტიკოსებს დახმარება კონკრეტულ უბნებზე და მიუღიათ კიდეც. 

ნაციონალების დროს, ამას უფრო ულტიმატუმის ფორმა ჰქონდა. მართალია, ახლა ტონი შერბილებულია, მაგრამ ფაქტია, რომ ე.წ. კრიმინალურ ავტორიტეტებსა და „კანონიერ ქურდებს“, დიდწილად, არც ამჟამინდელი ხელისუფლება სწყალობს. ამიტომ, არჩევნებისთვის ამ თემის გააქტიურება არ გაგიკვირდეთ. 

* * * 

ისიც ვთქვათ, რომ კომენდანტის საათის გაუქმება საქართველოში, ყველაზე მეტად სამართალდამცავებს არ მოეწონათ. ისინი არ მალავენ, რომ კომენდანტის საათმა მათ სამუშაო შეუმსუბუქა და ამოსუნთქვის საშუალება მისცა. ახლა კი, ჯერჯერობით წვრილ-წვრილმა დანაშაულმა იმატა და იმედია, საქმე ამაზე შორს არ წავა. 

ზოგადად, კრიმინოგენული სტატისტიკით, ბოლო ორი თვე ძალიან კარგი იყო და დანაშაულთა რიცხვი მინიმუმდე შემცირდა. 

ცნობისათვის: კომენდანტის საათის გაუქმება არც მოსახლეობის ერთ ნაწილს მოეწონა. საქმე ისაა, რომ ღამით, არსებული აკრძალვების გამო, მოზარდები ქუჩის ნაცვლად, სახლებში იყვნენ და მანქანების ხმაურიც არავის აწუხებდა. შესაბამისად, ძილიც უფრო მშვიდი იყო და ზოგადად, სიტუაციაც _ წყნარი.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 27 May 2020 10:21:57 +0400
მოკრივემ მეზობელი მოკლა http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6780-მოკრივემ-მეზობელი-მოკლა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6780-მოკრივემ-მეზობელი-მოკლა.html

რა გახდა მკვლელობის მიზეზი და რა ინფორმაცია მიაწოდეს თვითმხილველებმა გამოიძიებას

გამოძიებაში ექსპერტ-კრიმინალისტი ერთ-ერთი საკვანძო ფიგურაა. თუ პროფესიონალი ექსპერტი არ ათვალიერებს შემთხვევის ადგილს, შესაძლოა, ისეთი დეტალი გაიპაროს, რომ საქმე ვერ გაიხსნას. ამიტომ, გამომძიებლები მაქსიმალურად ცდილობენ, გამოცდილი ექსპერტები წაიყვანონ შემთხვევის ადგილზე, თუმცა თავად ექსპერტებსაც ისეთი გამომძიებლები სურთ, რომლებსაც ერთ სიტყვაში ესმით, რას ფიქრობს და გულისხმობს ექსპერტი და ყველა დეტალის დაღეჭვა არ არის საჭირო. არცთუ იშვიათად ყოფილა შემთხვევა, როცა გამომძიებლის თვალს რაღაც გამოპარვია და დეტალებზე, სწორედ ექსპერტს გაუკეთებია მინიშნება, რის შემდეგაც საქმე გახსნილა.

„მუშაობა ახალი დაწყებული მქონდა და შესაბამისად, მსუბუქ საქმეებს მაძლევდნენ. ამიტომ, არ გამკვირვებია, როცა მითხრეს, რომ ერთ-ერთი კორპუსიდან, მთვრალი კაცი გადმოვარდა და გარდაიცვალა. 

შემთხვევის ადგილზე წავედი და არ მესიამოვნა, როცა დავინახე, რომ გვამს გამოცდილი ექსპერტი ათვალიერებდა. ძველებს ემახსოვრებათ ალექსანდროვიჩი, კაცი ლეგენდა, რომელიც ნებისმიერ დეტალს უდიდეს ყურადღებას აქცევდა. მე კიდევ იმიტომ არ მესიამოვნა, რომ ახალბედებს დიდად არ სწყალობდა, არ მოსწონდა, როცა ნებისმიერ დეტალზე ვუსვამდით კითხვებს. ჩემი შიში გამართლდა _ ალექსანდროვიჩმა ამრეზით ამომხედა და ჩაიბურტყუნა, ისევ ბავშვები გამომიგზავნესო“, _ იხსენებს პოლიციის გადამდგარი პოლკოვნიკი, ბატონი თენგიზი. 

ერთი შეხედვით, ჩვეულებრივზე ჩვეულებრივი სუიციდის შემთხვევა იყო. ბინაში, მაგიდაზე, არყის ცარიელი ბოთლი იდო, გვამიც არყის სუნად ყარდა და მეზობელი კორპუსის მაცხოვრებელიც ამბობდა, დავინახე, ფანჯრის რაფაზე რომ იჯდაო. კორპუსის ეზოში კაცის ჭაჭანება არ იყო, ქალები კი მრავლად იყვნენ. იმ საღამოს ფეხბურთი გადიოდა ტელევიზიით და კაცებიც, სწორედ ტელევიზორს უყურებდნენ, ქალები კი ეზოში ისხდნენ და მორჩლად ელოდნენ, როდის დასრულდებოდა კაცების ღრიანცელი. 

„მოულოდნელად, ალექსანდროვიჩი იმ ქალებს მიუბრუნდა, რომელთა წინაც მოადინა გარდაცვლილმა ზღართანი და ჰკითხა, სანამ ჩვენ მოვედით, გვამს ვინმე ხომ არ შეხებია, ხომ არ გადაუბრუნებია, ან თავად მამაკაცს რაიმე მოძრაობა ხომ არ გაუკეთებიაო? ქალებმა უარყვეს, ტომარასავით დაეცა, ტვინი გაასხა და არავინ მიკარებია, მაშინვე მილიციასა და სასწრაფოში დავრეკეთო. 

აი, ის კაცი, რომელიც მოპირდაპირე კორპუსში ცხოვრობდა, ყვებოდა, რომ დაინახა, ტაიმებს შორის, ფანჯრის რაფაზე ჩამომჯდარი კაცი როგორ ეწეოდა სიგარეტს და როგორ წრუპავდა ჭიქიდან სითხეს, სავარაუდოდ, არაყს. მან ისიც გაიხსენა, რომ ფანჯარაში სხვა მამაკაცის სილუეტიც იყო, მაგრამ შემდეგ მისთვის თვალი აღარ მოუკრავს და უბნის რწმუნებულმაც დაადასტურა, ბინის კარი დაკეტილი იყო და რომ გავაღეთ, შიგნით არავინ დაგვხვედრიაო. 

მხოლოდ ალექსანდროვიჩი აქნევდა თავს და თავისთვის რაღაცას ბურტყუნებდა“, _ იხსენებს ბატონი თენგიზი. 

გვამის გაკვეთისა და შესაბამისად, ექსპერტიზის დასკვნა მზად მეორე დღეს იყო. ექსპერტი გამარჯვებული სახით შევიდა ბატონი თენგიზის ოთახში და მაგიდაზე კბილის ნატეხი დაუდო _ ახლა დაზუსტებით შემიძლია ვთქვა, რომ ეს მკვლელობაა და არა _ თვითმკვლელობაო. 

„თვალები დავაჭყიტე, რადგან მკვლელობის მიზეზი, ან ნივთმტკიცება ვერ ვნახე. ბინაში, დაახლოებით, 500 მანეთი ხელუხლებლად იდო და თან ისეთ ადგილზე, გამოუცდელი ქურდიც იპოვიდა, არაფერი იყო წაღებული. რაც მთავარია, ქალებმა დაინახეს, როგორ გადმოვარდა კაცი ფანჯრიდან და საეჭვოც არავინ შეუნიშნავთ. ალექსანდროვიჩმა კი მშვიდად დაიწყო მოყოლა, როცა მივედით, გვამი ზურგზე დაგვხვდა ანუ ასფალტზე კეფა ედო. გამოდის, სახე არ დაურტყამს და შესაბამისად, კბილს ვერ გაიტეხდა. ქალებმა თქვეს, რომ კაცი ჩამოვარდნის შემდეგ არ განძრეულა და არც არავინ მიკარებია. აქედან დასკვნა, მას კბილი მანამდე მოსტყდა და რაც მთავარია, ის ექსპერტმა საყლაპავში იპოვა ანუ გადმოვარდნამდე, რამდენიმე წამით ადრე, კაცს კბილები ჩაუმტვრიეს და ტუჩიც გაუხეთქეს. ჰაერში ხომ არ ჩაემტვრეოდა კბილი და, მით უმეტეს, საყლაპავ მილში ხომ არ გადაუვიდოდა?! ექსპერტმა მირჩია, ბინა კიდევ ერთხელ, ამჯერად უფრო გულდასმით დაათვალიერე და იმაზე იფიქრე, რომ მკვლელი იმავე კორპუსში ცხოვრობს, რადგან უცხო არავინ უნახავთ, არც შესული, არც გამოსული და ამიტომ, იქაურია ვიღაცო“, _ გვიყვება ბატონი თენგიზი. 

ბინის ხელმეორედ დათვალიერების შემდეგ, ოპერატიულმა ჯგუფმა აღმოაჩინა, რომ კარადის სახურავზე, რომელიც მთლიანად მტვრით იყო დაფარული, ერთ ადგილზე ოთკუთხედი კვალი შეინიშნებოდა ანუ იქ რაღაც იდო, მტვერი არ დაედო და ის რაღაც გაქრა. 

გარდაცვლილს ცოლ-შვილი არ ჰყავდა და შესაბამისად, მეგობრები დაკითხეს. კარის მეზობელმა გაიხსენა, რომ იმ ადგილზე ძველებური საათი იდო, რომელსაც ბინის მეპატრონე განსაკუთრებულად უფრთხილდებოდა. საათს რაღაც წარწერაც ჰქონდა, მოოქროვილი იყო და ჩარჩოს ნაცვლად, ნამდვილ მარმარილოში იყო ჩასმული. მეზობელთან მხატვარი მიიყვანეს და მანაც, შეძლებისდაგვარად, დაახატვინა საათი, რომელიც შემდეგ, ანტიკვარიატის ექსპერტს აჩვენეს. ანტიკვარიატის ექსპერტმა კი თავი გადააქნია და განაცხადა, ეს თუ ის საათია, რომელსაც სამამულო ომის გმირებს 70-ინებში ჩუქნიდნენ, მაშინ მისი ფასი, სულ მცირე, 5 ათასი მანეთი იქნებაო. 

5 ათასი მანეთი მაშინ ავტომობილი ღირდა და ამის გამო, კაცის მოკვლა გამორიცხული არ იყო. 

ვის შეიძლებოდა სცოდნოდა საათის რეალური ფასი? _ სამეგობრო წრის შესწავლა ძალიან დიდ დროს წაიღებდა, რადგან უცოლშვილო კაცის ამბავი ხომ იცით, ათასი მეგობარი მოდის, მიდის, ყველა კი არც მეზობლებს ახსოვდათ და არც უახლოეს მეგობრებს. სამართალდამცავებმა ანტიკვარიატით მოვაჭრეები სასტიკად გააფრთხილეს, აღნიშნულ საათს თუ ვინმე მოიტანს, შეგვატყობინეთ, მაგის გამო, კაცია მკვდარიო, თუმცა ისე ჩანდა, მკვლელი ნადავლის მოშორებას არ ჩქარობდა. 

შეისწავლეს ყველა, ვინც იმ სადარბაზოში ცხოვრობდა, მაგრამ საეჭვო არავინ იყო და რაც მთავარია, ყველას ალიბი ჰქონდა _ კაცები ჯგუფ-ჯგუფად უყურებდნენ ფეხბურთს და შესაბამისად, ერთმანეთს უმოწმებდნენ, რომ მეზობლის გადმოვარდნის მომენტში, კონკრეტულ ბინაში, ტელევიზორის წინ ისხდნენ. სამართალდამცავებს იმედი გადაეწურათ და ამ დროს, მილიციაში გარდაცვლილის მეგობარი გამოცხადდა. 

„ფეხბურთს მეც მასთან ერთად ვუყურებდი, მაგრამ პირველი ტაიმი რომ მთავრდებოდა, ტელევიზორს ნათურა დაეწვა, ამიტომ სხვასთან წავედი საყურებლად. მეგობარი არ გამომყვა და მერე გავიგე, რაც მოხდა. ახლა კი იმიტომ მოვედი, რომ ზუსტად მახსოვს, სადარბაზოდან რომ გამოვდიოდი, ეზო ქალებით იყო სავსე, დამინახავდნენ, თქვენ მომაკითხავდით და ჩემით გეახელით“, _ ასეთი იყო გარდაცვლილი კაცის მეგობრის ჩვენება, რაც იმას ნიშნავდა, რომ მოპირდაპირე კორპუსიდან, კაცმა ფანჯარაში, სწორედ მისი სილუეტი დაინახა. სხვათა შორის, ეზოში მყოფმა ქალებმა ვერ გაიხსენეს სადარბაზოდან ბიჭის გამოსვლა, ან ყურადღება არ მიაქციეს, რადგან ის წინა კორპუსში ცხოვრობდა და ახლოს იცნობდნენ. 

გამოძიება ისევ ჩიხში შევიდა, როცა სამართალდამცავებთან ორი ქალბატონი გამოცხადდა და თითქოს უმნიშვნელო რამ თქვეს: 

_ თუ ყველაფერს აქვს მნიშვნელობა, მაშინ იმ დღეს, სანამ ფეხბურთი დასრულდებოდა, სადარბაზოდან, ჩვენს მოპირდაპირე კორპუსში მცხოვრები კიდევ ერთი კაცი გამოვიდა, ოღონდ მას შემდეგ, რაც ჩვენი მეზობელი ფანჯრიდან გადმოვარდა. მაშინ ამას ყურადღება არ მივაქციეთ, მაგრამ მას შემდეგ, რაც ასეთი მცირე დეტალებიც კი გვკითხეთ, გავიხსენეთ და ზუსტად ასე იყო... 

ყველაზე საინტერესო ის გახლდათ, რომ ქალებმა ზუსტად ის პიროვნება დაასახელეს, რომელიც ერთ-ერთი მთავარი მოწმე იყო და ყვებოდა, როგორ დაინახა გარდაცვლილი ფანჯრის რაფაზე, როგორ დაინახა სხვა მამაკაცის სილუეტი... ბატონი თენგიზი მთავარ მოწმესთან სახლში წავიდა. 

„პირდაპირ დაკითხვა და ჩხრეკის ჩატარება არ შეიძლებოდა, რადგან ხელჩასაჭიდი არაფერი მქონდა. რამე რომ ვერ მეპოვა, განწირული ვიყავი, ამიტომ უნდა გამომეჭირა. საფეხბურთო მატჩი ფრედ დასრულდა, ეს ზუსტად ვიცოდი, შესაბამისად, როცა ავედი, საქმის გარშემო უმნიშვნელო კითხვების შემდეგ, ერთი ლაზათიანად შევიკურთხე და ის მატჩი გავიხსენე, როგორ ვერ მოვიგეთ, მაგრამ ბედიც ხომ გინდა, ტაიმის ბოლოს, ზედიზედ ორჯერ ძელს რომ გაარტყამ ბურთს, რა ჰქვია ამას-მეთქი?! თავის ქნევით დამეთანხმა, აბა, ეგ როგორ დაგვემართაო და სახე შეეცვალა. 

სავარაუდოდ, შემატყო, რომ სატყუარა ჩავუგდე და წამოეგო. რა თქმა უნდა, არავითარი ორი ძელი არ იყო, მე მოვიგონე, მას კი ის უნდა აეხსნა, მკვლელობის მომენტში, რატომ არ იყო ტელევიზორთან მიჯაჭვული და რატომ არ უყურებდა ფეხბურთს?! ჰოდა, ბინის ჩხრეკის ორდერის მოპოვებაც აღარ გამჭირვებია“, _ ღიმილით ყვება ბატონი თენგიზი. 

ყველაფერი მალე გაირკვა. მკვლელობაში ეჭვმიტანილი, რომელიც კრივში სპორტის ოსტატობის კანდიდატი ყოფილა, დიდი ხნის განმავლობაში უთვალთვალებდა იმ საათს, რადგან ზუსტად იცოდა, სად და როგორ უნდა გაეყიდა. მერე მიხვდა, რომ საფეხბურთ მატჩების დროს, ეზო, პრაქტიკულად, ცარიელი იყო და როცა მომენტი ჩაუვარდა, გარდაცვლილს თავზე დაადგა, ერთი ისეთი დაარტყა, რომ გათიშა, შემდეგ კი ფანჯრიდან გადააგდო. მერე, ჩოჩქოლის დროს, მშვიდად გაერია ხალხში და მოწმედაც კი დადგა. 

საათი სამართალდამცავებმა გვერდით, მშენებარე კორპუსის სარდაფში იპოვეს. სამალავი დაკავებულმა მიასწავლა და ამით სასჯელს ერთი წელი ჩამოაკლო _ სასამართლომ 15-ის ნაცვლად, 14 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა და... როგორც ბატონი თენგიზი გვეუბნება, 14 წელი სრულად მოიხადა.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 27 May 2020 10:21:54 +0400
შსს-მ გამოძალვისა და ძალადობის ბრალდებით „ქურდული სამყაროს“ 13 წევრი დააკავა http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6778-შსს-მ-გამოძალვისა-და-ძალადობის-ბრალდებით-„ქურდული-სამყაროს“-13-წევრი-დააკავა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6778-შსს-მ-გამოძალვისა-და-ძალადობის-ბრალდებით-„ქურდული-სამყაროს“-13-წევრი-დააკავა.html

შინაგან საქმეთა სამინისტროს ცენტრალური კრიმინალური პოლიციის, იმერეთის, შიდა ქართლისა და აჭარის პოლიციის დეპარტამენტების თანამშრომლებმა, გენერალურ პროკურატურასთან ერთად, თბილისში, ცაგერში, ხაშურსა და ბათუმში ერთდროულად ჩატარებული კომპლექსური სპეციალური ოპერატიული ღონისძიებების შედეგად, „ქურდული სამყაროს“ წევრობის, „ქურდული სამყაროს“ წევრისთვის მიმართვის, „ქურდული სამყაროს“ საქმიანობის მხარდაჭერის, თავისუფლების უკანონოდ აღკვეთისა და ძალადობის ბრალდებით 13 პირი დააკავეს.

მოსამართლის განჩინების საფუძველზე დაკავებული არიან: 1995 წელს დაბადებული თ.ო., 1997 წელს დაბადებული ლ.შ., 1989 წელს დაბადებული, წარსულში მრავალჯერ ნასამართლევი გ.დ., 1958 წელს დაბადებული ზ.ტ., 1986 წელს დაბადებული, წარსულში ნასამართლევი მ. გ., 1991 წელს დაბადებული, წარსულში ნასამართლევი ი.ნ., 1994 წელს დაბადებული ნ.ო., 1980 წელს დაბადებული ზ.თ., 1978 წელს დაბადებული, წარსულში ნასამართლევი ბ.შ., 1990 წელს დაბადებული გ.ბ., 1968 წელს დაბადებული კ.ბ., 1987 წელს დაბადებული გ.ბ. და 1970 წელს დაბადებული ი.ბ.

დაკავებულ თ.ო.-ს, ლ.შ.-ს და გ.დ.-ს ბრალი ედებათ „ქურდული სამყაროს“ წევრობაში, თავისუფლების უკანონო აღკვეთასა და ძალადობაში, მ.გ.-სა და ზ.ტ.-ს „ქურდული სამყაროს“ წევრობაში; ნ.ო.-ს, ზ.თ.-ს, ბ.შ.-ს, კ.ბ.-ს, გ.ბ.-ს და ი.ნ.-ს „ქურდული სამყაროს“ წევრისთვის ან „კანონიერი ქურდისთვის“ მიმართვაში, ხოლო გ.ბ.-ს და ი.ბ.-ს „ქურდული სამყაროს“ წევრისთვის ან „კანონიერი ქურდისთვის“ მიმართვასა და „ქურდული სამყაროს“ მხარდაჭერაში.

დანაშაულები 3-დან 10 წლამდე ვადით თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.

გამოძიებით დადგინდა, რომ საქართველოში მოქმედი ერთ-ერთი ბიზნესმენი 2020 წლის მარტის თვეში „ქურდული სამყაროს“ წევრებმა მოტყუებით წაიყვანეს ქ. თბილისში მდებარე წინასწარ ნაქირავებ ბინაში, სადაც უკანონოდ აღუკვეთეს თავისუფლება, ტელეფონის მეშვეობით დაალაპარაკეს საზღვარგარეთ მყოფ ქართველ „კანონიერ ქურდს“, რომლის გადაწყვეტილების საფუძველზეც, გათავისუფლების სანაცვლოდ, 7500 აშშ დოლარი გამოსძალეს. აგრეთვე, ძალადობითა და სისტემატიური ზეწოლის გზით, 50 000 ამერიკული დოლარის 2 თვის ვადაში გადახდა დააკისრეს.

გამოძიების ფარგლებში ჩატარებული ოპერატიული და საგამოძიებო ღონისძიებების შედეგად თ.ო.-ს, ლ.შ.-ს და გ.დ.-ს დანაშაულებრივი საქმიანობა კიდევ 2 ეპიზოდში გამოიკვეთა. კერძოდ, 2020 წლის მარტში და აპრილში, აღნიშნული პირები, მოდავე მხარეების მიმართვის საფუძველზე, ავტომანქანების გასხვისებასთან დაკავშირებულ დავებში ჩაერთნენ. საზღვარგარეთ მყოფი კანონიერი ქურდების მხარდაჭერით მოაწყვეს ქურდული გარჩევები და სხვადასხვა მხარეებს გარკვეული თანხის გადახდა დააკისრეს. მიღებული თანხა კი, „ქურდული სამყაროს“ საქმიანობის მხარდასაჭერად გამოიყენეს.

სამართალდამცველებმა, ჩატარებული ჩხრეკის შედეგად, ნივთმტკიცებად ამოიღეს 3 ძვირადღირებული ავტომანქანა, 16 000 აშშ დოლარი, კომპიუტერული ტექნიკა და ბრალდებულების მობილური ტელეფონები, რომელთა საშუალებითაც ისინი ერთმანეთს და საზღვარგარეთ მცხოვრებ ქართველ „კანონიერ ქურდებს“ უკავშირდებოდნენ.

გამოძიება მიმდინარეობს „ქურდული სამყაროს“ წევრობის, „ქურდული სამყაროს“ წევრისთვის მიმართვის, „ქურდული სამყაროს“ საქმიანობის მხარდაჭერის, თავისუფლების უკანონოდ აღკვეთისა და ძალადობის ფაქტებზე, საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 223-ე პრიმა მუხლის პირველი ნაწილით, 223 მე-3 პრიმა-მუხლის მე-2 ნაწილით, 223-ე მე-4 პრიმა-მუხლით, 143-ე მუხლის მე-3 ნაწილით და 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით.

 

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 20 May 2020 14:12:28 +0400
რატომ აღარ აწყობენ „სხადნიაკებს“ „კანონიერი ქურდები“ და რა კავშირი აქვს „რეზო ჯვარსკის“ სიგარეტის კონტრაბანდასთან http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6775-რატომ-აღარ-აწყობენ-„სხადნიაკებს“-„კანონიერი-ქურდები“-და-რა-კავშირი-აქვს-„რეზო-ჯვარსკის“-სიგარეტის-კონტრაბანდასთან.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6775-რატომ-აღარ-აწყობენ-„სხადნიაკებს“-„კანონიერი-ქურდები“-და-რა-კავშირი-აქვს-„რეზო-ჯვარსკის“-სიგარეტის-კონტრაბანდასთან.html

კრიმინალური ცნობები რუსებისგან ოკუპირებული აფხაზეთიდან

ადრეც არაერთხელ დავწერეთ, რომ რუსეთისგან ოკუპირებული აფხაზეთი კვლავ უკონტროლო ზონად რჩება. გარდა იმისა, რომ აფხაზეთში, კრიმინალს რენესანსის ხანა უდგას, ოკუპირებულ ტერიტორიას თავს არაერთი ძებნილი აფარებს. ისიც გემახსოვრებათ, რამდენიმე თვის წინ, რესტორან „სან რემოში“, ორი ე.წ. კანონიერი ქურდი რომ ჩაცხრილეს და საქმე ჯერჯერობით გამოუძიებელია. მართალია, სამართალდამცავები რომელიღაც ვეტერანს ეძებენ და ამბობენ, მკვლელობა მან ჩაიდინაო, მაგრამ თვითმხილველთა მტკიცებით, ავტომატური იარაღიდან მაშინ, დაახლოებით, შვიდი კაცი ისროდა. ძებნა კი მხოლოდ ერთზეა გამცხადებული, თან შემსრულებლის და არა _ დამკვეთის ბრალდებით.

მოკლედ, აფხაზეთში, კრიმინალებს შორის ძალაუფლების გადანაწილება ისევ გრძელდება. მსოფლიოს კორონაკრიზისის ფონზე, უკონტროლო ტერიტორიები კრიმინალებისთვის ნამდვილი სამოთხეა და ვინც საზღვრების ჩაკეტვამდე აფხაზეთში, ან სამაჩაბლოში შესვლა მოასწრო, თავი სამშვიდობოს დაიგულა. არც ერთგან და არც მეორეგან სამართალდამცავები არ შეაწუხებენ ანუ იქ ახლა, დაახლოებით, ისეა, ჩვენთან 90-იანებში რომ იყო _ ქურდობა „კარგ ტონად“ ითვლებოდა და გავლენიან კრიმინალებს ესკორტით მინისტრები აცილებდნენ ხოლმე. 

 

* * * 

გასულ კვირას, ქართველმა სამართალდამცავებმა ყველაზე ახალგაზრდა ე.წ. კანონიერი ქურდი, რევაზ უბილავა დააკავეს. მისი დაკავება სოფელ ჯვარში მოხდა, საიდანაც გახლავთ უბილავა და მას კრიმინალურ სამყაროში, „რეზო ჯვარსკის“ მეტსახელით იცნობენ. როგორც სამართალდამცავები ამბობენ, უბილავა საქართველოს კონტროლირებად ტერიტორიაზე, სწორედ ოკუპირებული აფხაზეთიდან შემოვიდა, სხვაგვარად, ის ჩვენთან ვერ მოხვდებოდა, რადგან მისი და სხვა ე.წ. კანონიერი ქურდების დაკავების ბრძანება გაცემულია, ამიტომ ნებისმიერი მათგანი სამართალდამცავების ხელში აღმოჩნდება, თუ საქართველოს ე.წ. საზღვარს ოფიციალურად გადმოკვეთს. 

როგორც ჩანს, რეზოს იმედი ჰქონდა, რომ თანასოფლელები არ „ჩაუშვებდნენ“, თანაც „დარჩი სახლში“ აქციის ფარგლებში, ისედაც ცოტა ადამიანი მოძრაობდა. იმასაც გვეუბნებიან, რომ უბილავა, სხვა მოქალაქეების დარად, პირბადით გადაადგილდებოდა და შესაბამისად, მისი ცნობა ყველას გაუჭირდებოდა, თუმცა ვიღაცამ მისი აქ ყოფნის შესახებ დაზუსტებით იცოდა და სამართალდამცავებს აცნობა. 

ზოგადად, რაც უფრო მჭიდროდ ითანამშრომლებს მოსახლეობა სამართალდამცავ სტრუქტურებთან, მით მეტად გაჩნდება ურთიერთნდობაც და მით ნაკლები კრიმინალი იქნება. სხვათა შორის, კომენდანტის საათი, რომელსაც 22 მაისიდან აუქმებენ, ერთ-ერთი მთავარი ფაქტორი იყო, რის გამოც დანაშაულის რიცხვი საქართველოში, მინიმუმამდე დავიდა და ყველაზე ნაკლებად კომენდანტის საათის გაუქმება, სწორედ პოლიციელებს სურთ. 

რაც შეეხება აფხაზეთში არსებულ ვითარებას, საერთო კრიზისის ფონზე, ყველას გაუჭირდა და შესაბამისად, მოთხოვნა იაფ პროდუქციაზე გაიზარდა. საუბარია უაქციზო სიგარეტზე, რომელსაც კლიენტი არც მანამდე აკლდა და აქციზურთან შედარებით, ნახევარ ფასში იყიდებოდა. ჰოდა, ჩაკეტილი საზღვრების პირობებში, უაქციზო სიგარეტის გადმოტანა აქამდეც რთული იყო, მას შემდეგ, რაც კომენდანტის საათი დაწესდა, უფრო გართულდა. თუ აქამდე კონტრაბანდისტები ღამის იმედად იყვნენ, ახლა ღამით გადმოსვლა ორმაგად სარისკო გახდა, რადგან ნებისმიერი, ვინც ცხრა საათის შემდეგ გარეთ გადაადგილდებოდა, ავტომატურად ხდებოდა სამართალდამცავთა სამიზნე, ამიტომ გასხლტომის შანსი მინიმუმამდე დავიდა. 

ჩვენი ინფორმაციით, კონტრაბანდული საქონელი (და არამარტო სიგარეტი) აფხაზეთიდან დღისით შემოჰქონდათ და რეალიზაციაც დღისით ხდებოდა. იმის გათვალისწინებით, რომ საუბარია, დღეში ათი ათასზე მეტ კოლოფზე, რაც ციფრებში, დღიურად, დაახლოებით, 30 ათას ლარს ურტყამს, „ქურდული კრიშის“ გარეშე, ეს ამბავი არ და ვერ მოხდებოდა. იყო თუ არა ამ სქემაში ჩართული უბილავა და აკონტროლებდა თუ არა უაქციზო სიგარეტისა და შესაბამისად, ყოველთვიურად, ლამის მილიონიან ბრუნვას, სამართალდამცავები გაარკვევენ, მანამდე კი... 

„ევროპაში მყოფ გავლენიან კრიმინალებს, ახლა, სწორედ აფხაზეთიდან, სამაჩაბლოსა და უკრაინიდან ინახავენ. საქმე ისაა, რომ არსებული სიტუაციის გამო, ვერავინ ვერაფერს აკეთებს, ყველა სახლში ზის და „ობშჩიაკიც“ ვერ ივსება. ოკუპირებულ ტერიტორიებზე მოძრაობა კი ძალიან მარტივია და შესაბამისად, „ობშჩიაკის“ რა გითხრათ, მაგრამ ევროპაში საარსებო ფული, სწორედ იქიდან მიდის. მართალია, ცივილიზებული ევროპა ოკუპირებულ ტერიტორიებს არ აღიარებს, მაგრამ საბანკო გადარიცხვები და გზავნილები ჩვეულებრივად მოქმედებს და რუსული ბანკების სახელით მომუშავე ფილიალები, ყველაფერს მარტივად ახორციელებენ. 

პოსტკრიზისული პერიოდის შემდეგ, სამართალდამცავებს აუცილებლად დაუდგებათ მძიმე დღეები. ხუმრობა ხომ არ არის, ლამის სამი თვის განმავლობაში, ის ადამიანები, რომლებიც თითქმის ყოველ დღე, კრიმინალით იყვნენ დაკავებულნი, სახლებში გამოკეტეს. ერთი მხრივ, მათ მიეცათ დაფიქრების საშუალება და რაღაცების უკეთ გაკეთებაც დაგეგმეს, ხოლო მეორე მხრივ, ისინი ზღვარზე არიან და შესაბამისად, აუცილებლად იჩქარებენ საარსებო სარჩოს შოვნას, რაც შეცდომის დაშვების ალბათობას ზრდის. ძალიან მალე, ყველა ევროპული ქვეყანა იტყვის, რომ კრიმინალის სერიოზული პრობლემა დაუდგა და ეს ლოგიკურია“, _ გვეუბნება ევროპაში მცხოვრები ქართველი. 

სხვათა შორის, ხმამაღლა არავის უთქვამს, მაგრამ გასულ კვირას, კონკრეტულად კი 14 მაისს, ბარსელონაში სპეცოპერაცია ჩატარდა, რომლის შემდეგაც, განყოფილებაში ოცზე მეტი ქართველი გადაიყვანეს და მათი საბუთები გადაამოწმეს. მათ შეუმოწმეს ტელეფონებიც, ამოიწერეს ნომრები, რომლებზეც ბოლო დროს, ისინი რეკავდნენ და ოთხსაათიანი გამოკითხვის შემდეგ, გაათავისუფლეს. როგორც გვეუბნებიან, გამოკითხულთა აბსოლუტური უმრავლესობა, სამართალდამცავთა თვალთახედვის არეში მანამდე, მინიმუმ, ერთხელ მაინც მოხვედრილა და როგორც ჩანს, ესპანელებმა ეს დაკავება პროფილაქტიკის მიზნით განახორციელეს. 

* * * 

ყველაფერთან ერთად, დიდი ხანია, კრიმინალურ სამყაროში „სხადნიაკი“ ანუ ისეთი შეკრება არ გამართულა, რომელსაც გავლენიანი ავტორიტეტები დაესწრებოდნენ და ამის მიზეზი ბევრია. ჯერ ერთი, პრაქტიკულად, ყველა ქვეყანამ დაიწყო ანალოგიური შეკრებების კონტროლი და იქ სამართალდამცავები ჩნდებიან ხოლმე და მეორეც, სწორედ იმის გამო, რომ დიდი ხნის განმავლობაში არ შეკრებილან, „კანონიერ ქურდებს“ შორის, სერიოზული უთანხმოებაა. ქურდების ნაწილს ეშინია, რომ კონკრეტულ ქვეყანაში ჩასვლის შემთხვევაში, შესაძლოა, ქილერის ტყვიის მსხვერპლი გახდეს, ამიტომ „სხადნიაკის“ გამართვის ადგილად, ყველა იმ სახელმწიფოს ასახელებს, სადაც თავად იმყოფება, ლომის ხახაში თავის ჩაყოფის პერსპექტივა კი არავის ხიბლავს. 

ასეა თუ ისე, პანდემიამ კრიმინალსაც გვარიანი ზარალი მოუტანა და ეკონომიკური კრიზისი მათაც დაუდგათ. რამდენად ეფექტური იქნება მათი პოსტკრიზისული გეგმა და რამდენად დააზიანებს სხვადასხვა ქვეყნის ეკონომიკას, მალე გამოჩნდება. 

ის, რომ კრიმინალი მოიმატებს, ამ სფეროს ექსპერტებიც არ მალავენ და ზოგიერთი კოლოსალურ ციფრებსაც ასახელებს ანუ მათი აზრით, კრიმინალის რიცხვი, პირველ ეტაპზე მაინც, საშუალო მაჩვენებელს, მინიმუმ, ხუთჯერ გადააჭარბებს, შემდეგ კი ჩვეულ კალაპოტს დაუბრუნდება. 

* * * 

გასული კვირა იმითაც იყო გამორჩეული, რომ უკრაინიდან საქართველოში, ინტერპოლის მიერ წითელი ცირკულარით ძებნილი, ცეზარ ტოხოსაშვილის, იგივე ალ-ბარა შიშანის ექსტრადაცია მოხდა. პანკისის ხეობის მკვიდრ ტოხოსაშვილის შესახებ, სულ მცირე, ორჯერ გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ის იერიშის დროს დაიღუპა, თუმცა ინფორმაცია ცრუ აღმოჩნდა და ალ-ბარა შიშანი უკვე საქართველოშია. ძალიან დიდი ალბათობით, მას ქართველი სამართალდამცავების გარდა, ინტერპოლის წარმომადგენლებიც დაკითხავენ და ყველა ლოგიკით, ტოხოსაშვილს სამუდამო პატიმრობას მიუსჯიან. მით უმეტეს, რომ წითელი ცირკულარით, ტერორიზმში ეჭვმიტანილ პირებს ისე არ ეძებენ, თუ მტკიცებულებები არ აქვთ. ქართული კანონმდებლობით, ტოხოსაშვილს წინასწარი პატიმრობა აქვს მისჯილი, მაგრამ ეს არაფერს ნიშნავს _ მისი სასამართლო გრძელი და დახურული რომ იქნება, ადვილი მისახვედრია. 

სხვათა შორის, უკრაინულ მხარეს არ დაუმალავს, რომ ტოხოსაშვილი ამერიკელი და ქართველი სამართალდამცავების ჩართულობით დააკავეს.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 20 May 2020 01:44:38 +0400
გურიაში გამომძიებელი მოკლეს http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6771-გურიაში-გამომძიებელი-მოკლეს.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6771-გურიაში-გამომძიებელი-მოკლეს.html

ვინ და როგორ დაგეგმა „კრიმინალთა რისხვის“ მკვლელობა _ სკანდალური დეტალები

რამდენიც უნდა ვამტკიცოთ, ფაქტია: ჯერ კიდევ კომუნისტების დროს, სამრთალდამცავი ორგანოების რიგებში, არაერთი კორუმპირებული იყო. მერე, როცა ქვეყანა აირია, მილიციასთან ფულით ნებისმიერი საქმის მოგვარება შეიძლებოდა, ამიტომაც რჩებოდნენ გარეთ მკვლელები, ყაჩაღები და ქურდები. შესაბამისად, მოსახლეობამ სამართალდამცავების მიმართ ნდობა დაკარგა და ამ ნდობის დაბრუნებას წლები დასჭირდა. შემდეგ, უკვე რადიკალურად სხვა სიტუაციაში აღმოვჩნდით _ პოლიციად გარდაქმნილი მილიციის ხელში, განუზომლად დიდი ძალაუფლება აღმოჩნდა და სამართალდამცავთა ნაწილმა მისი ბოროტად გამოყენება დაიწყო. პოლიციელი ყოველთვის მართალი იყო და ყველაფერი ეპატიოებოდა. ამან ნდობა, ლამის ისევ გაანულა და, საბოლოო ჯამში, ჩვეულ რეჟიმში დაბრუნებას კვლავ წლები დასჭირდა. საბედნიეროდ, დღეს პოლიცია ნდობით სარგებლობს, იშვიათ გადაცდომებს თუ არ ჩავთვლით, ქართველ სამართალდამცავთა აბსოლუტური უმრავლესობა, საკუთარ მოვალეობას პირნათლად ასრულებს და ხალხის სამსახურშია.

სამართალდამცავთა რიგებში, ყველა დროს იყვნენ ისეთები, რომლებისაც კრიმინალებს განსაკუთრებით ეშინოდათ, ან გამორჩეულ პატივს სცემდნენ. აი, პოლიციელის მიმართ შიში იმას ნიშნავდა, რომ ის კრიმინალური სამყაროს წარმომადგენელთა მიმართ, ამ სიტყვის პირდაპირი მნიშვნელობით, დაუნდობელი იყო. 

„ჩემს განყოფილებაში ახალგაზრდა ოპერმუშაკი დანიშნეს. თანამშრომელი კი არა, ნამდვილი ცეცხლი იყო, არანორმალური ენთუზიაზმი და ენერგია ჰქონდა. სახიფათო დავალებებზე პირველი მიდოდა, ღმერთსაც უყვარდა _ ყოველთვის უმართლებდა და ტყვიების წვიმიდან, უვნებელი გამოდიოდა. 

ორგანოებში მისი მოსვლიდან ორი წელი არ იყო გასული, „კრიმინალთა რისხვა“ რომ შეარქვეს და ჩვენც „რისხვას“ ვეძახდით. სახელით აღარავინ მიმართავდა, „რისხვა“ და წერტილი. 

ერთ დღეს მოვიდა, მთხოვა, გადაუდებელი საქმე მაქვს გურიაში, მეგობარი უნდა ვნახო, გამიშვიო. უარი არ ვუთხარი და ორი დღით გავათავისუფლე. მეორე დღე ღამდებოდა, როცა გურიიდან დარეკეს, შენი თანამშრომელი გარდაცვლილი ვიპოვეთო. ადგილზე გავშეშდი, ვერ მივხვდი, რას შეიძლებოდა მოეკლა ჯანმრთელი და ჯან-ღონით სავსე ახალგაზრდა და ანგარიშმიუცემლად ვიკითხე _ ვინ მოკლა? 

მკვლელიც გვერდით გდიაო, ბატონო თენგიზ _ მიპასუხეს და ათ წუთში, ჩვენი მანქანა უკვე გურიისკენ მიდიოდა. ექსპერტ-კრიმინალისტები ჩემი განყოფილებიდან წავიყვანე, მიუხედავად იმისა, რომ გურიის რეგიონსაც კარგი სპეციალისტები ჰყავდა და, რაღა თქმა უნდა, მათ ვენდობოდი. 

აზრზე მცხეთაში მოვედი, იქაურ განყოფილებაში შევედი და გურიაში დავრეკე, სწრაფად ვივლით და იქნებ, გვამებს მდებარეობა არ შეუცვალოთ, ჩემი თვალით მინდა ვნახო, რა მოხდა-თქო. კოლეგებმა უარი ვერ მითხრეს და გურიისკენ კი არ წავედით, გავფრინდით“, _ იხსენებს პოლიციის გადამდგარი პოლკოვნიკი, ბატონი თენგიზი. 

ადგილზე მისულ დედაქალაქელ ოპერმუშაკებს შემდეგი სურათი დახვდათ _ ადგილობრივი კრიმინალის სახლში, ორი გვამი იყო. კრიმინალს გულთან, ორი ცეცხლნასროლი ჭრილობა ჰქონდა, სამართალდამცავს კი ასევე, გულთან, დანა ჰქონდა დარტყმული. ერთი შეხედვით, სურათი ნათელი იყო _ პოლიციელი და კრიმინალი შეიბნენ, მან დანის დარტყმა მოასწრო, ამან _ გასროლა და ორივე ადგილზე გარდაიცვალა. გურიის თანამშრომლების განმარტებით, კრიმინალი ციხიდან, სამი კვირის გათავისუფლებული იყო და სოფლიდან არსად გასულა. 

გვამების ექსპერტიზას თბილისიდან ჩასული ექსპერტიც დაესწრო და დაადასტურა, რომ სამართალდამცავს კეფასთან, ჰემატომა ჰქონდა, რომელიც დიდი ალბათობით, წაქცევისას, იატაკზე თავის დარტყმის დროს მიიღო. გასროლა და დანის დარტყმა, პრაქტიკულად, ერთსა და იმავე დროს უნდა მომხდარიყო, რადგან ორივე ჭრილობა სასიკვდილო გახლდათ და ჭრილობის მიღების შემდეგ, ორივე მათგანი, წამებში გათავდებოდა. 

სროლა არავის გაუგია, ერთადერთი ბიჭის გარდა, მაგრამ ის მოწმედ არ გამოდგებოდა _ ფსიქიკური პრობლემები ჰონდა, თუმცა ამის მიუხედავად, სწორედ მან უთხრა მშობლებს, რომ გასროლა გაიგო და მილიციაშიც ამის შემდეგ დარეკეს. მშობლები თავიდან არ უჯერებდნენ, მაგრამ როცა ბავშვმა თქვა, რომელი სახლიდან გაიგონა გასროლის ხმა, მშობლებმა ყოველი შემთხვევისთვის დარეკეს. 

ბატონმა თენგიზმა მაინც გადაწყვიტა ბავშვის დაკითხვა, თუმცა ზუსტად იცოდა, რომ მისი ჩვენება არც სასამართლოსთვის იქნებოდა მისაღები და ზოგადად, რაიმე მნიშვნელოვანის გაგებას არც ელოდა. მას საუკეთესო თანამშრომელი მოუკლეს და, უბრალოდ, ყველა დეტალის გაგება სურდა, თუნდაც ეს დეტალები, მხოლოდ ფსიქიკურად შეშლილს სცოდნოდა. 

„ბავშვი არეულად ყვებოდა, მაგრამ ჯიუტად იმეორებდა, რომ ჯერ ერთი გასროლა გაიგო და დაფრთხა, მერე კი, როცა იქაურობას გაშორდა, დაახლოებით, ასი ნაბიჯის გადადგმის შემდეგ, მეორე გასროლა გაიგონა. ის შემთხვევის ადგილზე წავიყვანეთ, მოგვიყვა, სად იდგა პირველი გასროლის დროს, მერე გაძუნძულდა და გვითხრა, როდის გაიგო მეორე გასროლა. სიგიჟე იყო, ამის გამო საქმის გამოძიების დაწყება და ექსპერტმაც გადამრია _ გულში დანის მოხვედრის შემდეგ, ასე ზუსტად, გულის მხარეს ორი გასროლის განხორციელება, სასწაული მგონიაო. ექსპერტი არ გამორიცხავდა, რომ ჩემმა თანამშრომელმა ინსტიქტურად დაუშვა სასხლეტი, მაგრამ მისი თქმით, მეორე გასროლისთვის, ოპერმუშაკს ძალა აღარ ეყოფოდა და მხოლოდ იმ შემთხვევაში გაისროდა, თუ თითზე კუნთი დაეჭიმებოდა სასიკვდილო აგონიის დროს, მაგრამ გვამს ეს კუნთი დაჭიმული არ ჰქონდა ანუ თითი არ იყო ისე მოხრილი, რომ გვეფიქრა, ინსტიქტურად გაისროლა მეორედ და ასევე, ინსტიქტურად, პირველი ჭრილობიდან, დაახლოებით, სანტიმეტრნახევარში მოარტყა“, _ იხსენებს ბატონი თენგიზი. 

თანამშრომლის გასვენებაზე, მთელი სამმართველო წავიდა. სამძიმარს გარდაცვლილის ძმა, მამა და რძალი იღებდნენ, დედა ბავშვობაში დაეღუპა, თავად კი ცოლი არ ჰყავდა. ბატონი თენგიზი ერთ-ერთმა ადგილობრივმა მილიციელმა გაიხმო და სასხვათაშორისოდ უთხრა, გარდაცვლილი თანამშრომლის ძმის ცოლის ძმა და მოკლული კრიმინალი, სასჯელს ერთად იხდიდნენო. ერთი შეხედვით, ეს თითქოს არაფერი იყო, მაგრამ იმავე საღამოს, აღნიშნული პიროვნება, ბატონ თენგიზს კაბინეტში ეჯდა. 

„ჰო, მე და ის კრიმინალი სასჯელს ერთად ვიხდიდით. მე ავარიის გამო მოვხვდი ციხეში, ის, მგონი, ქურდობისთვის იჯდა. რა ვიცოდი, თუ ასეთ ოქროსავით ბიჭს მოკლავდა, თორემ ციხეშივე გავგუდავდი“, _ წუხდა გარდაცვლილი პოლიციელის ძმის ცოლისძმა. 

ბატონმა თენგიზმა გაარკვია, რომ ტყუილს არ ეუბნებოდნენ, მისი თანამშრომლის ძმის ცოლისძმა ციხეში, მართლაც, ავარიის გამო მოხვდა, რომელსაც მსხვერპლი მოჰყვა. მანამდე, ჯარში, სადესანტო ნაწილში მსახურობდა, მერე უმაღლესში ჩაბარება სცადა, ვერ ჩააბარა და მძღოლად მუშაობდა სატვირთოზე. ავარიაც სატვირთოთი მოუვიდა და იმის გამო, რომ სამუშაო დღის ბოლოს, სამსახურში ერთი ჭიქა არაყი დალია, ნასვამობა დაუდგინეს და მკაცრად დასაჯეს. 

რაც შეეხება გარდაცვლილ კრიმინალს, ის სასჯელს რაიონში არსებული ჩაის ფაბრიკის სეიფის გატეხვისა და ფულის გატაცებისთვის იხდიდა. ოფიციალური მონაცემებით, გატაცებული იყო 100 ათასი მანეთი, მაგრამ დაკავებისას, მას მხოლოდ 25 ათასი უპოვეს, დანარჩენი 75 ათასის ბედი ვერ გაარკვიეს. 

სამხილებისა თუ ვერსიების არქონის გამო, საქმე უნდა დახურულიყო, როცა ბატონმა თენგიზმა გარდაცვლილის ძმასთან გასაუბრება კიდევ ერთხელ გადაწყვიტა, იქნებ, რამე ისეთი გაიხსენოს, რაც ცხელ გულზე, ვერ გაიხსენაო. ძმასთან მისულმა შენიშნა, რომ ის სამზადისში იყო და წასასვლელად ემზადებოდა. აუხსნა კიდეც განყოფილების უფროსს, ჩემი ცოლისძმა დღეს მოსკოვში მიფრინავს და აეროპორტში უნდა გავაცილოო. მოსკოვში ვიზიტის მიზეზად კი მკურნალობას ასახელებდა. არადა, კაცი, ყოფილი „დესანტნიკი“, ერთ ხარს ისე შეჭამდა, თვალს არ დაახამხამებდა და ავადმყოფობისაც არაფერი ეტყობოდა. ბატონმა თენგიზმა იქაურობა მალე დატოვა, აღარ შეგაყოვნებთო და აეროპორტში დარეკა, მისთვის საინტერესო მგზავრის ბარგი გულდასმით რომ გაეჩხრიკათ. მესაზღვრეებმა ბარგში 70 ათასი მანეთი იპოვეს. 

„ვიცოდი, რომ იმ კრიმინალს ფული ჰქონდა. წამოსცდა ერთხელ, აქედან რომ გავალ, მეფესავით ვიცხოვრებო. მასზე ორი თვით ადრე გამოვედი და როცა თავად დატოვა ციხე, კართან დავხვდი, პატივი ვეცი, სოფელში ტაქსით წავიყვანე. ერთ კვირაში ჩამოდიო, მითხრა და რომ ჩავედი, უკვე თავად მაქეიფა, წამოსვლისას ათასი მანეთი მომცა. პრაქტიკულად, სულ იარაღით მოძრაობდა, მე კი იარაღი არ მქონდა და ამიტომ, ჩემი სიძის ძმას ვუთხარი, მაგარ საქმეს გაგახსნევინებ-მეთქი. ეგ ხომ ავადმყოფი იყო, ოღონდ ვინმე დაეჭირა. ვუთხარი, ორი კრიმინალი უნდა შეხვდეს ერთმანეთს, ნაქურდალი უნდა გაინაწილონ-მეთქი. დამიჯერა, ჩამოვიდა და ყოფილი თანასაკნელის სახლთან რომ მივედით, კეფაში რკინის ნაჭერი ჩავარტყი (აქედან იყო ჰემატომა). მერე იარაღი ამოვაცალე, კარზე დავაკაკუნე და როცა მეგობარმა გამიღო და შევედი, გულში ვესროლე. მიზანში მოხვედრა არ გამჭირვებია, ყოფილი „დესანტნიკი“ ვარ. სასწრაფოდ შევათრიე გათიშული თანამშრომელი, იარაღი ხელში დავაჭერინე და მეორედ ისე გავისროლე, დენთის კვალი რომ ჰქონოდა თითებზე. მერე დანა ავიღე, ამას გულში ჩავარტყი და ხელში ჩავუდე. ყველაფერი იდეალურად განვახორციელე და წამოვედი. 70 ათასზე მეტი არ ჰქონდა, დახარჯა, ალბათ. მოსკოვში წასვლას და იქ ცხოვრებას ვაპირებდი, მაგრამ...“, _ ეს არის დაკავებულის აღსარების მოკლე შინაარსი. 

დაკავებული, სასამართლოს გადაწყვეტილებით, დაახლოებით, ოთხ თვეში დახვრიტეს.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 20 May 2020 01:44:17 +0400
ვინ იყო მამაკაცი, რომელიც ქალებს კლავდა და აუპატიურებდა http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6770-ვინ-იყო-მამაკაცი,-რომელიც-ქალებს-კლავდა-და-აუპატიურებდა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6770-ვინ-იყო-მამაკაცი,-რომელიც-ქალებს-კლავდა-და-აუპატიურებდა.html

სერიული მკვლელის საქმე, რომელსაც საბჭოთა კავშირში გრიფით „საიდუმლო“ დაადეს

საბჭოთა კავშირის დროს, არცთუ იშვიათი იყო შემთხვევა, როცა გამოცდილი მაძებრები მოძმე რესპუბლიკების სამართალდამცავებს ეხმარებოდნენ. ეს განსაკუთრებით მაშინ ხდებოდა, თუ მაგალითად, იმ რესპუბლიკაში, სხვა რესპუბლიკის წარმომადგენელი იყო დასაკავებელი. ძებნილებს ადგილობრივი მილიცია უკეთ იცნობდა, მათი ჩვევებიც იცოდა და გამომძიებლების მივლინება სხვადასხვა რესპუბლიკაში უცხო ხილი ნამდვილად არ იყო. გარდა იმისა, რომ 15 რესპუბლიკა, ამ მიმართულებით ორგანიზებულად მოქმედებდა, ისინი ერთმანეთს გამოცდილებასაც უზიარებდნენ და იმის გათვალისწინებით, რომ მაშინ არც მობილური იყო და არც სათვალთვალო კამერები, დამნაშავის დაკავება მხოლოდ ოპერატიულ მუშაკთა პროფესიონალიზმსა და ალღოზე იყო დამოკიდებული.

სექსის გარდა, საბჭოთა კავშირში სხვა ბევრი რამეც არ არსებობდა. მაგალითად, საბჭოეთი გულმოდგინედ მალავდა იმას, რომ არსებობდნენ სერიული მკვლელები. მხოლოდ ანდრეი ჩიკოტილოს სახელი ეკერა ყველას პირზე და ისიც 80-იანი წლების ბოლოს, მანამდე კი ხელისუფლება, მთელი ათი წლის განმავლობაში მალავდა, რომ არსებობდა სერიული მკვლელი, რომელიც უმოწყალოდ ხოცავდა განსაკუთრებით არასრულწლოვნებს, აჭრიდა მათ ორგანოებს და ჭამდა. 

„1984 წლის გაზაფხულზე, შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილემ, მე და კიდევ ერთი, აჭარელი გამომძიებელი გამოგვიძახა და გვითხრა, რომ მივლინებით უკრაინაში უნდა წავსულიყავით. კიეველ კოლეგებს ჩვენი დახმარება მკვლელის დაკავებაში სჭირდებოდათ. როგორც მინისტრის მოადგილემ გვითხრა, კონკრეტულად ქართული მილიციის დახმარება იმიტომ გახდა საჭირო, რომ დამნაშავე ადგილზე, კონიაკ „ვარციხეს“ ბოთლს ტოვებდა. მაშინ „ვარციხე“ არ იყო მარტივი საშოვნელი და, მით უმეტეს, დანაშაულის ადგილზე დასატოვებელი სასმელი. 

მოკლედ, მე და ჩემი კოლეგა გავემზადეთ, ყოველი შემთხვევისთვის, ერთი ყუთი „ვარციხე“ ვიყიდეთ და კიევში გადავფრინდით“, _ იხსენებს პოლიციის გადამდგარი პოლკოვნიკი, ბატონი თენგიზი. 

კიევში ჩასულ ქართველებს, კოლეგებმა საქმის ვითარება გააცნეს. ზედიზედ სამი კვირის განმავალობაში, კონკრეტულად კი, ამ შემთხვევაში, პარასკევს ღამით, მოკლული იყო 42, 44 და 39 წლის, სამი მარტოხელა ქალი. სამივე შემთხვევაში, მკვლელმა ადგილზე, კონიაკ „ვარციხეს“ ნახევრად ცარიელი ბოთლი დატოვა, მაგრამ ყველა შემთხვევაში, არც _ ბოთლზე, არც _ ჭიქაზე და არც სახლში, თითის ანაბეჭდები, ან ისეთი რამ არ ყოფილა, რაც სამართალდამცავებს შესაძლებლობას მისცემდა, ეჭვი ვინმეზე მიეტანათ. 

ქალები ერთმანეთს არ იცნობდნენ, სხვადასხვა პროფესია ჰქონდათ, ორი მათგანი _ კიევის ბოტანიკური ბაღის მიმდებარედ, ხოლო ერთი _ ბაღიდან, დაახლოებით, სამ კილომეტრში ცხოვრობდა. სამივე ქალი გაგუდული და გაუპატიურებული იყო. 

პირველი, რაც ქართველ სამართალდამცავებს უნდა გაეკეთებინათ, მკვლელობის ადგილის დათვალიერება იყო, რადგან უცხო თვალს, შესაძლოა, ის შეემჩნია, რასაც ადგილობრივები ვერ ამჩნევდნენ. სამივე სახლის დათვალიერების შემდეგ, აჭარელმა ოპერმუშაკმა ერთ გარემოებაზე გაამახვილა ყურადღება _ სამივეგან, წყლის ახალი გამაცხელებელი ეყენა. წყლის გამაცხელებლები მაშინ ფუფუნება იყო, ყველა ოჯახში ვერ შეხვდებოდით და რაც მთავარია, მას კუსტარულად ვერ დააყენებდით ანუ „ჟე-კე-ო“-ს წარმომადგენელს უნდა დაეყენებინა. სამართალდამცავებმა მალე გაარკვიეს, რომ სამივე შემთხვევაში, გამაცხელებელი ერთმა და იმავე თანამშრომელმა დააყენა. მას სისხლისა და სპერმის ანალიზი აუღეს, შემდეგ გვამებიდან აღებულ ნიმუშთან შეადარეს და გაოცდნენ, როცა უარყოფითი პასუხი მიიღეს. ისინი დარწმუნებულები იყვნენ, რომ მკვლელს მიაგნეს და თან იმდენად დარწმუნებულები, რომ ექსპერტებს მეორედ ჩაატარებინეს ანალიზი, თუმცა არაფერი შეცვლილა _ წყლის გამაცხელებლების ოსტატი, შესაძლოა, მკვლელი იყო, მაგრამ ის ნამდვილად არ აუპატიურებდა. 

რადგან სამართალდამცავებს მეტი ხელჩასაჭიდი არ ჰქონდათ, გადაწყვიტეს, ხელოსანზე თვალთვალი დაეწესებინათ. პარასკევს ღამით ანუ მაშინ, როცა მილიციის მთავარი ეჭვმიტანილი, ლუდხანის წინ, მეგობართან ერთად, არყითა და ლუდით თვრებოდა, მორიგი მკვლელობა მოხდა _ ისევ მარტოხელა ქალი, ისევ ბოტანიკური ბაღის სიახლოვეს, ისევ გაგუდული და გაუპატიურებული და რაც მთავარია, ისევ „ვარციხე“. 

იმის გამო, რომ ქალაქში პანიკა არ ამტყდარიყო და თან ვინმეს არ ეთქვა, საბჭოთა კავშირში სერიული მკვლელი გამოჩნდაო, საქმეს გრიფით „საიდუმლო“ დაადეს (სხვათა შორის, ამ საქმეს გრიფით „საიდუმლო“, მხოლოდ ათი წლის შემდეგ ახსნეს). გადაწყდა, ბოტანიკურ ბაღში, პარასკევს საღამოს, ოპერატიულ თანამრომელ ქალებს ესეირნათ და თუ რომელიმე მათგანთან საეჭვო პირი მივიდოდა, სამოქალაქო ტანსაცმელში გადაცმულ ოპერმუშაკებს ემოქმედათ. მთავარი განმასხვავებელი ის იყო, რომ ეჭვმიტანილს აუცილებლად უნდა ჰქონოდა „ვარციხე“ და ის ბოთლს ისე ვერ დამალავდა, მილიციას ვერ დაენახა, რადგან გაზაფხულის მიუხედავად, კიევში საგრძნობლად ცხელოდა და მოქალაქეებს თხლად ეცვათ. 

პირველმა პარასკევმა მშვიდად ჩაიარა. მართალია, ოპერმუშაკებს რამდენიმე კაცი გამოელაპარაკა, მაგრამ მათგან საეჭვო არავინ იყო. ის ერთადერთიც, ვისზეც ეჭვი მიიტანეს, ადგილობრივი მასწავლებელი აღმოჩნდა, რომელიც ცოლს დაშორდა და ბოტანიკურ ბაღში, ბედის საძიებლად იყო გამოსული. შედეგი არც მეორე პარასკევმა მოიტანა და სამართალდამცავებმა გადაწყვიტეს, რომ მკვლელმა ან რესპუბლიკა შეიცვალა, ან ქალაქი, ან უბრალოდ, პაუზა აიღო. 

მესამე პარასკევიც უშედეგოდ დასრულდა, ოპერმუშაკები დაიშალნენ და ქართული დუეტიც სასტუმროში წავიდა. 

„ჩემს აჭარელ მეგობარს ცოტა მოუსვენრობა შევატყვე. კვირას თბილისში მოვფრინავდით და ვერ მივხვდი, რატომ ცმუკავდა. გამომიტყდა, იმ ჩვენი ოპერმუშაკი ქალებიდან ერთმა, იულიამ სახლში დამპატიჟა, ავიღებ ჩვენს ჩამოტანილ „ვარციხეს“ და წავალ, ამაღამ თუ არ დავბრუნდი, არ ინერვიულოო. რა უნდა მეთქვა, ახალგაზრდა კოლეგას გავუღიმე და დასაძინებლად მოვემზადე. ის კი წასასვლელად გაემზადა და კი არ წავიდა, გაფრინდა. დაძინებამდე საქართველოში დავრეკე, ოჯახობა მოვიკითხე, ცოლისგან დავალება მივიღე, რა უნდა წამომეღო უკრაინიდან და დავწექი. დაახლოებით, 15 წუთში, ნომერში ტელეფონის ზარი გაისმა. არ მეძინა, ვთვლემდი და მალე ვუპასუხე. ჩემი ქართველი კოლეგის ხმა გავიგონე _ დავიჭირე, ბატონო თენგიზ, დავიჭირე. იმ მისამართზე ვარ, წამოსვლისას რომ გითხარი“, _ იხსენებს ბატონი თენგიზი. 

რაღა თქმა უნდა, მილიცია ადგილზე მალე მივიდა. აჭარელ ოპერმუშაკს, ქამრით ხელგაკოჭილი კაცი იატაკზე ჰყავდა დაგდებული, ცალი ფეხი ზედ ედო და გამარჯვებული სახით იყურებოდა. 

„აქ რომ მოვედი, კარზე დავაკაკუნე. არავინ გააღო, მაგრამ მანამდე ბრახუნი გავიგონე და მივხვდი, რაღაც რიგზე არ იყო, ამიტომ მხრით დავეჯახე კარს და შიგნით რომ შევვარდი, ეს დანით მეცა. დანა მაშინვე დავაგდებინე, მტკივნეული ილეთით ხელი გავუთიშე და მგონი, სახსრიდანაც ამოვუგდე. როგორც იულიამ მითხრა, როცა მე დავაკაკუნე, უკვე დახრჩობას უპირებდა, მანამდე კი იმას უხსნიდა, როგორი იდიოტები ვართ სამართალდამცავები“, _ ყვებოდა აჭარელი ოპერმუშაკი. 

სპერმის ანალიზმა აჩვენა, რომ საქმე სწორედ იმ კაცთან ჰქონდათ, რომელმაც ოთხი ქალი იმსხვერპლა. მასაც სხვა გზა არ ჰქონდა და აღიარებითი ჩვენება მისცა იმის იმედით, რომ სასამართლო ამ გულწრფელ აღიარებას გაითვალისწინებდა. 

დაკავებული, ლენინგრადი-კიევის მატარებლის გამცილებელი იყო. მატარებელი კიევის სადგურში, პარასკევს შემოდიოდა, უკან კი შაბათს ბრუნდებოდა. ჰოდა, სწორედ პარასკევს საღამოს გამოდიოდა სანადიროდ გამცილებელი. „ვარციხეთი“ მას, თბილისელი გამცილებლები ამარაგებდნენ, ხოლო თვითონ, ლენინგრადიდან ხიზილალას ატანდა და რად უნდოდა „ვარციხე“? _ იმიტომ, რომ მარტოხელა ქალები კარგად გამოწყობილ კაცზე, თან „ვარციხის“ იშვიათი და სასურველი ბოთლით ხელში, უარს ვერ ამბობდნენ და შინ ეპატიჟებოდნენ. 

„დაახლოებით, ათი წლის წინ, ჩემმა თანამშრომელმა ქალმა, ქმართან უთანხმოების გამო, თავი ჩამოიხრჩო. თოკიდან მე ჩამოვხსენი, ჯერ კიდევ სუნთქავდა და ხროტინებდა, მაგრამ ხორხი ჰქონდა გადატეხილი და სისხლს აფურთხებდა. ჩემს ხელში ფართხალებდა, როცა სული დალია და მაშინ საოცრად აღვიგზენი. ეს არ მასვენებდა, სხვანაირი გრძნობა იყო და როცა პირველი მსხვერპლი მოვკალი, მივხვდი, გაჩერება გამიჭირდებოდა. ოთხი მკვლელობის შემდეგ, დავინახე, რომ ბოტანიკური ბაღი მილიციით იყო სავსე, ქალებიც მწყობრი ნაბიჯით დადიოდნენ და არა _ ისე, როგორც მარტოხელა ქალები დადიან, გარემოს რამდენიმე კაციც საგანგებოდ ზვერავდა. დავრწმუნდი, ჩემს გამო იყვნენ იქ და მაშინ ვიფიქრე, რომელიმე ოპერმუშაკ ქალს გავყვები-მეთქი. პირველ ჯერზე, ქმრიანი ოპერმუშაკი შემხვდა, მეორე ჯერზეც, მესამე ჯერზე კი გამიმართლა. როცა სახლის კარს აღებდა, მაშინ მივედი ზურგიდან და გაღებულ კარში შევაგდე. სანამ მოვკლავდი, მინდოდა, სცოდნოდა, რატომ ჩავდიოდი ამას და ბევრი რომ არ მელაპარაკა, თქვენი კოლეგა ვერ მომისწრებდა“, _ ეს იყო აღიარების ძირითადი შინაარსი. 

სასამართლომ მკვლელის აღიარებითი ჩვენება შესაბამისად შეაფასა და მას სასჯელის უმაღლესი ზომა, დახვრეტა მიუსაჯა.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 20 May 2020 01:44:13 +0400
თბილისში ცნობილმა ექიმმა ექთანი მოკლა http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6762-თბილისში-ცნობილმა-ექიმმა-ექთანი-მოკლა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6762-თბილისში-ცნობილმა-ექიმმა-ექთანი-მოკლა.html

კრიმინალური შემთხვევა, რომელიც სამართალდამცავებმა ქოლგის დახმარებით გახსნეს

შინაგან საქმეთა სამინისტროს ოფიციალურ ვებგვერდსაც რომ გადახედოთ, მიხვდებით, საგანგებო მდგომარეობის გამო, საქართველოში კრიმინალის დონე დაწეულია. სამართალდამცავები, ძირითადად, კომენდანტის საათის დამრღვევებზე „ნადირობენ“, მაგრამ ბოლო დროს, ამ მაჩვენებელმაც დაიკლო და ხალხი შეეგუა, რომ წესები უნდა დაიცვას. პრაქტიკულად, არაფერი ხდება სასჯელაღსრულების დაწესებულებებში, სადაც გრძელვადიანი პაემნები შეზღუდულია და ზოგადად, ძალიან კარგია, რომ კორონავირუსმა პენიტენციალურ სისტემაში ვერ შეაღწია. თითქმის უცვლელია მდგომარეობა ევროპაშიც. ერთი ეგაა: ის ქართველები, რომლებიც ბებერ კონტინენტზე მოსაპარად არიან ჩასულები, ჩივიან, აქ ვერაფერს ვაკეთებთ და საქართველოში ჩამოსვლას კი სამართალდამცავები გვიშლიანო. ალბათ, ამაშიც არის ლოგიკა _ არავის უნდა ზედმეტი თავის ტკივილი, ავტორიტეტული კრიმინალების დაბრუნების შემდეგ, უბანში „საქმის გარჩევები“ და „მოდი, კაი ბიჭთან საბაზროდ ავიდეთ“ თემები. ამიტომ, ამ პირობებში, ძველი და წიგნებში შესატანი ისტორიების მოსმენა ბევრად საინტერესოა. პოლიციის გადამდგარი პოლკოვნიკი, ბატონი თენგიზი, მორიგ ისტორიას გვიამბობს:

„1984 წლის აპრილი იდგა. გარეთ გაზაფხული კი იგრძნობოდა, მაგრამ წვიმები მიეწყო და ამიტომ, მოსახლეობის უმრავლესობა ქალაქში ქოლგით მოძრაობდა. განსაკუთრებით, საღამოობით ისე დაუშვებდა ხოლმე, რომ ქოლგის გარეშე გადაადგილება, საცვლებიანად დასველებას ნიშნავდა. ერთ საქმეს ჩავკირკიტებდი, გვიანობამდე შემოვრჩი და მაშინ, როცა სახლში წასვლას ვაპირებდი და კაბინეტში შუქი ჩავაქრე, სამორიგეოში ზარი გაისმა _ ავტობუსის მძღოლმა, საკუთარ ტრანსპორტში მიცვალებული ქალი იპოვა. ჯერ ვიფიქრე, ასაკოვანი ქალი იქნება, შესაძლოა, გული გაუჩერდა, ან წნევამ დაარტყა-მეთქი, მაგრამ არა, მორიგეს უთხრეს, ქალი მოკლულიაო და აღარ დაველოდე ზემდგომების მითითებას, ჩემი რაიონი იყო და საქმეს ისედაც მე დამაწერდნენ, ამიტომ პირდაპირ შემთხვევის ადგილისკენ წავედი“, _ ასე დაიწყო ისტორიის მოყოლა ბატონმა თენგიზმა. 

როგორც გაირკვა, მძღოლმა ბოლო რეისი შეასრულა, ავტობუსი ფარეხში შეიყვანა, როგორც წესი, ჩასვლის წინ დაათვალიერა და ბოლოდან მესამე სავარძელზე ქალის გვამი აღმოაჩინა. ადგილზე მისულმა ექსპერტმა მოკლედ მოჭრა, მკვლელობიდან ერთი საათიც არ არის გასული, დანარჩენს გაკვეთის შემდეგ ვიტყვიო. 

გამომძიებელი, რაღა თქმა უნდა, მძღოლს ეცა, ეს ქალი სად აიყვანე, ან კიდევ ვინ გყავდა ბოლო რეისის მგზავრებიო, თუმცა მძღოლმა ბევრი ვერაფერი თქვა, წვიმიანი ამინდი იყო, გზას უფრო ვუყურებდი, ვინ ამოდიოდა და ჩადიოდა, ნაკლებად მაინტერესებდა, რაც მთავარია, ყველას ქოლგა ეჭირა, სახე კი ან „პლაშის“ საყელოში ჰქონდა ჩამალული, ან ქუდი თვალებზე ჩამოფხატულიო, თუმცა მან მნიშვნელოვანი რამ მაინც გაიხსენა _ ბოლო ერთი საათის განმავლობაში, სულ ოთხჯერ გავჩერდი ანუ მაქსიმუმ ოთხი მგზავრი ამოვიდა ან ჩავიდა, თითო-თითოდ რომ ადი-ჩადიოდნენ, ეგ ზუსტად მახსოვს და ამ ოთხიდან ერთი, პურის მაღაზიის გამყიდველი ასაკოვანი ქალია, ეგ წლებია, ბოლო რეისს დაყვებაო. 

გამოძიებამ პურის მაღაზიის გამყიდველის ვინაობა მალე დაადგინა, მანამდე კი გარდაცვლილის ვინაობის დადგენა გაჭირდა. ქალს ხელჩანთა არ ჰქონდა, დიდი ალბათობით, მკვლელმა წაიღო. გამყიდველმა მხოლოდ ის თქვა, როცა ავტობუსში ავედი, ქალი უკვე იქ იყო, შემდეგ ამოვიდა მამაკაცი, რომელიც ქალს გვერდით მიუჯდა, მიესალმა, შემდეგ, დაახლოებით, 3-4 წუთი ჩურჩული მესმოდა, შემდეგ კი გამყიდველი ავტობუსიდან ჩავიდა და არ დამინახავს, რა ქნა წყვილმაო. 

გამოძიებისთვის ცხადი გახდა, რომ მკვლელი კაცი იყო, მაგრამ ვინ იყო მოკლული?! 

„გარდაცვლილი სამედიცინო სფეროს წარმმადგენელია, ხელებსა და ფრჩხილებში სპირტისა და იოდის კვალი აქვს, ასევე, ბინტისა და ბამბის ნაწილაკები. ეჭვი მაქვს, მკვლელიც სამედიცინო სფეროს წარმომადგენელი უნდა იყოს, რადგან წვრილპირიანი დანით ჰყავს მოკლული და თან ძალდატანების გარეშე ანუ დანა გულთან შეუცურა, კი არ დაარტყა. ზუსტად იცოდა, რასაც აკეთებდა. ქალი დაყვირებასაც ვერ მოასწრებდა, წამში დადგებოდა სიკვდილი“, _ ასეთი იყო ექსპერტის დასკვნა. 

მეორე დღეს გაირკვა, რომ გარდაცვლილი დედაქალაქის საავადმყოფოს ექთანი გახლდათ. მას კოლეგები დადებითად ახასიათებდნენ და ამბობდნენ, რომ საქმის ნამდვილი პროფესიონალი იყო. ამ ქალზე ლეგენდები დადიოდა, რადგან პრაქტიკულად, ერთადერთი იყო, რომელსაც ვენაში ნემსის პირველივე ჯერზე გაკეთება ახალშობილისთვისაც კი შეეძლო. ამიტომ, ვისაც ცუდი ვენები ჰქონდა, ექიმები არ აწვალებდნენ და მას ეძახდნენ. ქალი არ იყო გათხოვილი, თანამშრომლების თქმით, არც საქმრო ჰყავდა, არც _ მეგობარი მამაკაცი და ერთოთახიან, ნაქირავებ ბინაში ცხოვრობდა. სამართალდამცავები მის სახლში მივიდნენ, ჩხრეკა ჩაატარეს და გაოცდნენ, როცა წიგნების თაროში საგულდაგულოდ დამალული 3 ათასი მანეთი იპოვეს. ეს იმ დროისათვის ძალიან დიდი ფული იყო და ექთანს არანაირი ლოგიკით არ უნდა ჰქონოდა. 

ხელმეორედ გამოკითხეს კოლეგები, მაგრამ ვერავინ ახსნა, საიდან უნდა ჰქონოდა ექთანს, რომლის ჯამაგირიც 120 მანეთს შეადგენდა, ამხელა თანხა. გამომძიებლებმა ვერც ის ახსნეს, რად უნდოდა მკვლელს ქალის ქოლგა. ის, რომ გარდაცვლილს ქოლგა ჰქონდა, კოლეგები ამბოდნენ და ისიც თქვეს, სამსახურიდან გაშლილი ქოლგით გავიდაო. მაშინ თბილისში საბჭოთა ქოლგებიც იყო და უცხოურიც, რომლებიც ძირითადად, მათ ჩამოჰქონდათ, რომლებიც საზღვარგარეთ დადიოდენ ან გასტროლებზე, ან მივლინებით და შემდეგ, აქ ყიდდნენ. ექთანს ჩვეულებრივი, იაფფასიანი ქოლგა ჰქონდა და ეს ნივთი მკვლელისთვის სრულიად ზედმეტი ბარგი იყო. 

„როცა საქმე ერთ ადგილზე დგას და წინ არ მიდის, თავიდან უნდა დაიწყო, თავიდან უნდა დაკითხო ყველა და შეიძლება, ან მათ გაიხსენონ ისეთი რამ, რაც მანამდე არ უთქვამთ, ან შენ მიაქციო იმდენად უმნიშვნელო დეტალს ყურადღება, ძაფის ერთი ბოლო დაიკავო ხელში და შემდეგ მიჰყვე. ამიტომ, ახლიდან დავიწყე და დავიწყე ავტობუსის მძღოლით“, _ ღიმილით იხსენებს ბატონი თენგიზი. 

მძღოლი ამჯერად განყოფილებაში დაიბარეს და რადგან წვიმიანი ამინდი იყო, ის ქოლგით მოვიდა. ქოლგა კუთხეში გასაშრობად დადო და ეტყობოდა, რომ უცხოური იყო, ხარისხიანი, მთლიანად მუქი ლურჯი და ფირმის ლოგოც ლამაზად ჩანდა სახელურზე. მძღოლის დაკითხვამ ახალი არაფერი მოიტანა და გამომძიებლები ისევ საავადმყოფოში წავიდნენ. მოკლული ექთნის კოლეგების გამოკითხვას ასრულებდნენ, როცა ერთ-ერთმა ექთანმა თქვა, ჩვენი ექიმი დაკითხეთ, იმან უფრო მეტი იცის ამ გოგოზე, ერთი რაიონიდან არიან, ექთნადაც მან მოიყვანა წლების წინ და აქ მოაწყოო. ეს სიახლე იყო და გამომძიებლები ექიმის სანახავად წავიდნენ. კაბინეტში ძალიან ცხელოდა, ამიტომ გამომძიებელმა ლაბადა გაიხადა, საკიდზე დაკიდა და გაშეშდა _ საკიდზე ქოლგის ცარიელი ჩასადები ეკიდა, რომელიც მუქი ლურჯი იყო და ზუსტად ის ლოგო ამშვენებდა, რომელიც მძღოლის ქოლგას. ექიმი გამომძიებლებს მშვიდად შეხვდა, კითხვებსაც მშვიდად უპასუხა და მოულოდნელად მაშინ დაიბნა, როცა სამართალდამცავებმა ქოლგის ჩვენება სთხოვეს. ექიმმა ხელები გაშალა, დავკარგე ქოლგა, მხოლოდ ეს ჩასადები შემრჩა, სად დავკარგე, არ ვიციო. ძალოვნები ისევ მძღოლთან წავიდნენ, შეაჯანჯღარეს და ათქმევინეს, რომ ქოლგა მოკლული ქალის სკამზე იდო, მიხვდა, ძვირფასი რომ იყო და უბრალოდ, მოიპარა. რას იფიქრებდა, თუ გამოძიება ქოლგას დაუწყებდა ძებნას. ამჯერად, ქოლგის ამოსაცნობად განყოფილებაში ექიმი დაიბარეს. მან საკუთარი ქოლგა ამოიცნო, მაგრამ ვერაფრით ახსნა, საიდან მოხვდა ის მოკლულის გვერდით. ბატონი თენგიზი ხვდებოდა, რომ ექიმი რაღაცას მალავდა, ამიტომ კარამდე მიჰყვა, განყოფილებიდან გამოაცილა და გაუკვირდა, როცა მისი პირადი უფროსი, სამმართველოს შეფი ექიმს შინაურულად მიესალმა. 

„საიდან იცნობ?“ _ ექიმი რომ წავიდა, ჰკითხა უფროსს. 

„მაგას ვინ არ იცნობს? მაგარი ვინმეა. საკუთარი რეცეპტით აქვს მოფიქრებული რაღაც კოქტეილი, ვენაში შეგიშხაპუნებს და თუ ნასვამი ან „პახმელია“ ხარ, ეგრევე გიხსნის, გაფხიზლებს. ეგ კი არა, ნარკოდამოკიდებულებასაც შველის თავის კოქტეილით, ნიჭიერი ვინმეა. მაგასთან ცოტა ფრთხილად, ლამის ყველა თანამდებობის პირი ან მისი ოჯახის წევრი, ამის კლიენტია“, _ აუხსნა უფროსმა. 

„ერთ-ერთ მინისტრთან კარგი ურთიერთობა მქონდა, შვილი ჰყავდა ცოტა ლოთი, თან გოგონა. მივხვდი, ექიმი ეცოდინებოდა და ამიტომ, მასთან წავედი, ექიმის სურათიც წავიღე და მოკლული ქალისაც. იმან დამიდასტურა, ვიცნობ, დამჭირვებია მაგის სამსახური და გოგონას გარეშე არასოდეს მოსულა, ამ ქალს ოქროს ხელი აქვს, ვენაში ერთი ცდით ხვდებაო. ვთხოვე, იქნებ, სხვებს დელიკატურად ჰკითხო, ეს გოგო სხვებთანაც თუ დაჰყვებოდა-მეთქი და რად მინდა კითხვა, ამ გოგოზე გვისაუბრია, ყველა აქებდა, მაგის გარეშე გადასხმას არ დგამდა ექიმიო. ეს უკვე სერიოზული სამხილი იყო და ექიმს ჩხრეკის ორდერით სახლში ვეწვიეთ“, _ იხსენებს ბატონი თენგიზი. 

სახლის ჩხრეკამ შედეგი მოიტანა, სამართალდამცავებმა მკვლელობის იარაღი იპოვეს და მართალია, ის სამედიცინო ხსნარებით საგულდაგულოდ იყო დამუშავებული, მაგრამ ჭრილობის დიამეტრით დამტკიცდა, რომ მკვლელობისთვის სწორედ აღნიშნული დანა გამოიყენეს. პარალელურად, ქიმწმენდის მიუხედავად, ლაბადაზე მოკლულის სისხლის ლაქები აღმოჩნდა და ექიმმაც დაიწყო. 

„მე მივეცი საქმე მაგ გოგოს, მე დავაყენე გზაზე, დღეში, მინიმუმ, 50 მანეთს აკეთებდა, მაგრამ ეს არ იკმარა და ჩემი კოქტეილის რეცეპტი მოიპარა. ეგ იქიდან გავიგე, რომ ერთ-ერთ გამოძახებაზე მარტო წავიდა, მე ვერ დამიკავშირდნენ, მას დაურეკეს, მივიდა და გაუკეთა ჩემი რეცეპტით და ფულიც ჯიბეში ჩაიდო. გავაფრთხილე, მეორეჯერ აღარ ქნა-მეთქი, მაგრამ ისევ გაიმეორა და მივხვდი, ლუკმას მართმევდა, ამიტომ გავაკეთე ის, რაც გავაკეთე. ქოლგას რაც შეეხება, ამერია და მისი ქოლგა წავიღე, ჩემი იქ დამრჩა. ჩანთა კი იმისთვის გავაყოლე ხელს, რომ ვინაობის დადგენა გაგჭირვებოდათ და მეც ცოტა დავმშვიდებულიყავი“, _ სულ ეს იყო, რაც მკვლელმა აღიარებით ჩვენებაში თქვა. 

სასამართლო მალე დასრულდა და გავლენიანი მფარველების წყალობით, მკვლელს მხოლოდ 8 წელი მიუსაჯეს. ციხიდან ექვს წელიწადში გამოვიდა და... დედაქალაქში მისი კერძო კლინიკა დღესაც დიდი პოპულარობით სარგებლობს.

ბათო ჯაფარიძე

 

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 13 May 2020 11:49:41 +0400
ორმაგი მკვლელობა http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6759-ორმაგი-მკვლელობა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6759-ორმაგი-მკვლელობა.html

რატომ გასწირა სასიკვდილოდ ოჯახიანმა კაცმა მსახიობი ქალი და სატელეფონო სადგურის თანამშრომელი

ის, რაც ახლა ძალიან მარტივად ხდება, წლების წინ, წარმოუდგენლდ რთული იყო, სატელეფონო მოსმენას ვგულიხმობთ. გარდა იმისა, რომ მოსმენას მაშინ აუცილებლად სჭირდებოდა პროკურორის სანქცია, თავად მოსმენის პროცესიც ძალიან რთული გახლდათ. მაქსიმუმ, სახლის ან სამსახურის ტელეფონზე თუ მოუსმენდი ვინმეს, თორემ მობილურები არ არსებობდა...

„ერთ მშვენიერ დღეს, გამოვდივარ განყოფილებიდან და სამორიგეოში ზარი გაისმა. მორიგე საპირფარეშოში იყო გასული, ამიტომ ტელეფონს მე ვუპასუხე და ყურმილის მეორე მხრიდან, ქალის განწირული ხმა შემომესმა _ ალო, მილიციაა... ჩემს სახლში უცხო ადამიანის გვამია. დავიბენი, სახლში შეიძლება, ბევრი რამ იპოვო, ისეთი ნივთი, რომელსაც ვერ იხსენებ, როდის იყიდე და მოიტანე, მაგრამ უცხო ადამიანის გვამი საკუთარ სახლში, წარმოუდგენლად ჩანდა. 

ქალს მისამართი ვკითხე და 15 წუთში, ადგილზე ვიყავი“, _ იხსენებს პოლიციის გადამდგარი პოლკოვნიკი. 

ოპერატიულ ჯგუფს, ერთოთახიანი ბინის შუაგულში გაშოტილი ქალი დახვდა, რომელსაც მკერდთან, სისხლის შემხმარი ლაქა ჰქონდა, რაც იმის ნიშანი იყო, რომ ქალი დანით მოკლეს. არეული არაფერი იყო, არც ბრძოლის კვალი ჩანდა, რაც იმას ნიშნავდა, რომ მოკლული მკვლელს იცნობდა. ყველაზე საინტერესო კი ის გახლდათ, თუ საიდან მოხვდა უცხო ადამიანი მარტოხელა ქალის ბინაში. მას არც კივილზე შემოსწრებული მეზობლები იცნობდნენ, ჯიბეში არც საბუთი ჰქონდა, ვინაობა რომ გაგვეგო და რაც მთავარია, ექსპერტის ვარაუდით, ქალი, მინიმუმ, სამი დღის გარდაცვლილი იყო, რაც იმას ნიშნავდა, რომ წესით, სახლის პატრონს აქამდე უნდა აღმოეჩინა. 

ოჯახის პატრონს პირველად სწორედ ეს ჰკითხეს, რატომ ვერ აღმოაჩინა ერთოთახიან ბინაში, სამი დღის განმავლობაში გვამი? 

_ დედა მყავს ავად, სამსახურიდან ერთკვირიანი შვებულება ავიღე და სოფელში წავედი. გასაღები ჩემს მეგობარს დავუტოვე, რომელიც თეატრის მსახიობია. ახლა არც ის ვიცი, მეგობარი სად არის, გასაღები კი სადარბაზოში, ჩვენს სამალავში დამხვდა, _ ტირილით გვითხრა ქალმა. 

 

ეს ორ რამეს ნიშნავდა _ პირველი იმას, რომ ოთახში ქალი, სწორედ მეგობარმა შეიყვანა და მეორე, მან იცოდა, რომ ქალი მკვდარი იყო, მაგრამ მშვიდად გაიხურა კარი, გასაღები დათქმულ ადგილას დადო და გაუჩინარდა. გეზი თეატრისკენ ავიღეთ, სადაც დაგვიდასტურეს, რომ ქალი იქ კი მუშაობდა, მაგრამ სამი დღის მანძილზე, სამსახურში არ გამოცხადებულა და არც მისი ადგილსამყოფელის შესახებ იცოდნენ რამე. 

მილიციამ მისი სანაცნობო წრე გადაამოწმა, არავინ არაფერი იცოდა, მსახიობი, უბრალოდ, გაქრა. პარალელურად, მოკლულის ვინაობაც გაირკვა. ოჯახის წევრები სატელეფონო სადგურში მომუშავე ქალს ეძებდნენ, რომელიც სამი დღის წინ გაქრა და მისი აღწერილობა ზუსტად ემთხვეოდა გარდაცვლილისას. მორგში ქალი ოჯახის წევრებმა ამოიცნეს, მაგრამ უარყვეს, რომ მას მახიობთან ნაცნობობა აკავშირებდა. სახლის მეპატრონეც ამტკიცებდა, მის ყველა მეგობარს ვიცნობ, მაგრამ ამ ქალს პირველად ვხედავო. 

ჰო, როცა მსახიობს ვამბობთ, ლია ელიავა და მედეა ჯაფარიძე ნუ წარმოგიდგებათ თვალწინ, ეპიზოდური როლის შემსრულებელი იყო, ისეთი, მთელი ცხოვრება რომ მთავარი როლის შესრულების იმედი აქვს და უნიჭობის გამო, მხოლოდ „მასოვკებში“ ათამაშებენ. დაკარგულ ქალზე ძებნა გამოცხადდა, სამართალდამცავებმა ყველაფერი ააწრიალეს, მაგრამ შედეგს ვერ მიაღწიეს _ ქალი გაქრა. კოლეგების გამოკითხვის შემდეგ გაირკვა, რომ მსახიობს მეგობარი მამაკაცი ჰყავდა, სავარაუდოდ, ცოლიანი, მაგრამ მისი ვინობა არავინ იცოდა. იცოდნენ მხოლოდ ის, რომ კაცი ქალს სამსახურში საღამოობით აკიხავდა და ისინი მანქანით მიდიოდნენ. ავტომობილი „03“ მარკის იყო, ლურჯი ფერის და მაშინ საქართველოში, ასეთი ბევრს ჰყავდა. 

მომხდარიდან სამი დღის შემდეგ, მტკვარმა ქალის ცხედარი გამორიყა. ის მეთევზეებმა იპოვეს და სამართალდამცავებს დაურეკეს, ადგილზე მისულმა ოპერატიულმა ჯგუფმა კი საქმე მკვლელობის მუხლით აღძრა _ ქალს თავის ქალა გახეთქილი ჰქონდა. რა თქმა უნდა, ვინაობის დადგენა მოხერხდა და ის დაკარგული მსახიობი აღმოჩნდა. 

„სულ დავიბენით. ვერანაირად ვაკავშირებდით ამ ორ ქალს ერთმანეთთან, მიახლოებითაც კი ვერავინ გვითხრა, რომ შესაძლოა, მათ ნაცნობობა ჰქონოდათ. ამ დროს, უცხო ქალი სხვის ბინაში, გვეგონა მსახიობი იყო მკვლელი, თურმე, ისიც მოკლულია. გამოძიება ჩიხში კი არ შევიდა, გაჩერდა, დადგა, პირი დააღო. ორი მკვდარი და არცერთი ხელმოსაჭიდი. ეს, ყველაზე კარგ შემთხვევაში, ჩემთვის და ჩემი ბიჭებისთვის სასტიკი საყვედური იყო პირად საქმეში შეტანით, რომ ვერ მოვახერხეთ და ერთმანეთთან კავშირში მყოფი ორი მკვლელობა ვერ გავხსენით ანუ ის კი ვიცოდით, რომ ეს მკვლელობები ერთმანეთს უკავშირდებოდა, მაგრამ როგორ უკავშირდებოდა, ეს არ ვიცოდით“, _ იხსენებს ბატონი თენგიზი. 

საქმე ადგილიდან მესამე ქალის გამოჩენის შემდეგ დაიძრა. 

გარდაცვლილის ნახვიდან ორ დღეში, თეატრიდან დარეკეს და განაცხადეს, რომ მათთან ვიღაც ქალი მივარდა, სკანდალი მოაწყო, გარდაცვლილს ეძებდა და გაიძახოდა, თმით უნდა ვითრიო, რომ ჩამოვაო. მისი ვინაობა სხვა მსახიობებმა მარტივად გაარკვიეს _ როცა ქალი თეატრის შენობაში შევარდა და იქაურობის დალეწვას აპირებდა, ჯიბიდან პასპორტი ამოუვარდა. მითითებულ მისამართზე ერთ საათში ვიყავით. მილიციის დანახვა ქალს არ შეშინებია, პირიქით, გაუხარდა კიდეც. 

„ჩემმა ქმარმა გამომიცხადა, მივლინებაში მივდივარო და გუშინ გაგრიდან დამირეკეს, შენი ქმარი აქ ისვენებს ვიღაც ქალთან ერთადო. ეგ ძაღლი, ეგა, ზუსტად ვიცი, იმ მსახიობთან ერთად წაეთრა, თეატრშიც მაგის გამო დადიოდა, მოიცა, ჩამოვიდნენ, თმით ვითრევ და დავშორდები, სამსახურშიც გამოვაჭენებ ორივეს“, _ ქოთქოთებდა ქალი. 

გამოძიებას ის აინტერესებდა, როდის წავიდა ქმარი მივლინებაში და სად მუშაობდა. გამგზავრების დღე ქალების მკვლელობის დროს ემთხვეოდა და კაცის სამსახურში წავედით. პარალელურად, გაგრაში დავრეკეთ და აღნიშნული პიროვნების დაკავება ვთხოვეთ. გარდა იმისა, რომ ის მთავარ ეჭვმიტანილად იქცა, მის კუთვნილებაში ლურჯი „03“ იყო, მანქანა, რომელსაც თეატრის მსახიობები ხედავდნენ. სამსახურში გვითხრეს, რომ კაცმა შვებულება საკუთარ ხარჯზე აიღო და მივლინებაში არ იმყოფებოდა. დაკავებული ორი დღის შემდეგ, თბილისში, კაბინეტში მეჯდა. მისი მანქანის დათვალიერებისას, ექსპერტმა „მანტიროვკაზე“ სისხლის კვალი იპოვა, რომელიც წყალში ნაპოვნი მსახიობის ჯგუფს დაემთხვა. უარყოფას აზრი დაეკარგა და იმ პირობით, რომ დაკავებული დახვრეტას გადაურჩებოდა, აღიარებითი ჩვენება მოგვცა. 

 

როგორც გაირკვა, სატელეფონო სადგურში მომუშავე ქალი ვიღაცების საუბარს უსმენდა და შემდეგ, საინტერესო რამეს თუ გაიგებდა, სათავისოდ იყენებდა. ასე გაიგო კაცისა და მსახიობის სიყვარულის შესახებ და _ არც მეტი, არც ნაკლები _ სიჩუმის სანაცვლოდ, 15 ათასი მანეთი ანუ ორი მანქანის ფული მოითხოვა. კაცი მიხვდა, ქალს ვერ გააჩუმებდა, არც ფულის შოვნის შესაძლებლობა ჰქონდა, ამიტომ მარტივი გამოსავალი იპოვა _ ის საყვარელს დაქალის სახლში დააბარებინა, მოკლა, საყვარელი კი დაარწმუნა, ყველაფერი მოგვარებული მაქვს, ფული და ოქრო ვიშოვე, აფხაზეთში წავალთ და იქიდან რუსეთში გადავალთ, მერე გვარ-სახელებს გამოვიცვლით და ბედნიერად ვიცხოვრებთო. რეალურად კი, საყვარლის მოშორებაც გადაწყვეტილი ჰქონდა და მას უკვე მანქანაში აუგო წესი, ფეხზე სიმძიმე მოაბა და მტკვარში გადააგდო. საბედნიეროდ, თოკი გაწყდა და ქალის ცხედარი ამოტივტივდა, თორემ ვერასდროს გავიგებდით, რეალურად რა მოხდა, ეს კაცი ჩვენთვის ხომ არც კი არსებობდა. რომ არა ცუდი თოკი, ორი მკვლელობა გაუხსნელი რჩებოდა. 

სასამართლომ მას 15 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა, მაგრამ პატიმრობის მესამე წელს, ის ციხის საავადმყოფოში, გულის შეტევით გარდაიცვალა.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 13 May 2020 11:49:31 +0400
საშინელი შურისძიება http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6758-საშინელი-შურისძიება.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6758-საშინელი-შურისძიება.html

რას ჰყვება ძმა, რომელმაც დის მკვლელს სამაგიერო, წლების მერე, სადისტურად გადაუხადა

დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიაში არაერთხელ მომხდარა, რომ მძიმე დანაშაულის ჩადენის შემდეგ, გავლენიანი ოჯახის შვილებს მართლმსაჯულებისთვის თავი იოლად დაუღწევიათ. ასე იყო ედუარდ შევარდნაძის მმართველობის პერიოდში, ასე იყო სააკაშვილის დროს და, მართალია, „ოცნების“ მმართველობისას ისეთი გახმაურებული მკვლელობა არ მომხდარა, რომ ხელისუფლებას ხელი დაეფარებინა, მაგრამ წვრილ-წვრილი დანაშაულისა თუ, მაგალითად, ნარკოტიკების მოხმარების გამო, არა ერთი და ორი პირი გაუთავისუფლებიათ პასუხისმგებლობისგან. შერჩევითი სამართალი მუდმივად იწვევს შურისძიების წყურვილს მათში, რომლებიც თავს დაჩაგრულად გრძნობენ და ეს ლოგიკურიცაა _ უსამართლობის შეგრძნება ყველაზე ცუდი რამაა.

1982 წელს, თბილისში ავარია მოხდა _ დიდი სისწრაფით მიმავალი „ვოლგა“, ტროტუარზე მყოფ ორ მოსწავლეს დაეჯახა. გოგონა ადგილზე დაიღუპა, ბიჭი კი, მძიმე მოტეხილობებით, საავადმყოფოში გადაიყვანეს. იმავე დღეს, მილიციის განყოფილებაში, ერთ-ერთი გასტრონომის დირექტორმა განცხადება შეიტანა, რომ მას ავტომობილი მოპარეს და ეს ავტომობილი, სწორედ ის „ვოლგა“ იყო, რომელიც გამტაცებელმა ადგილზე მიატოვა, თავად კი გაიქცა. სამართალდამცავებმა დამნაშავეს მალე მიაგნეს, მან დანაშაული აღიარა და სასამართლომ რვა წლით თავისუფლების აღკვეთაც მიუსაჯა. 

 

ამ ამბიდან, დაახლოებით, ორი წელი იყო გასული, როცა იმავე გასტრონომის მეპატრონემ სამართალდამცავებს მეორედ მიმართა _ მისი ბიჭი უგზო-უკვლოდ დაიკარგა. მილიციამ ივარაუდა, რომ ბიჭი, შესაძლოა, გამოსასყიდის მიღების მიზნით ყოფილიყო გატაცებული, რადგან მაშინ გასტრონომის დირექტორობა ძალიან დიდ ფულთან ასოცირდებოდა, თუმცა ეს ვარიანტიც გამოირიცხა _ მამამ აღიარა, რომ შვილი ხუთი დღის დაკარგული იყო, ელოდა, რომ გამოსასყიდს მოითხოვდნენ და ამიტომ, მილიციაში არ მივიდა, მაგრამ როცა არც ბიჭი გამოჩნდა და არც _ ფულის მთხოვნელი, სამართალდამცავებს მიმართა. 

„უკვე ძალიან უკან ვიყავით, ხუთი დღით უკან. უნდა დაგვეკითხა ადამიანები, რომლებსაც შესაძლოა, არც კი ხსომებოდათ, რა მოხდა ხუთი დღის წინ, როგორ მოხდა, ვინ როდის ნახა ბოლოს დაკარგული ბავშვი. პრინციპში, რაღა ბავშვი, ბიჭი 22 წლის იყო და მთელი ქალაქი იცნობდა“, _ გვიყვება პოლიციის გადამდგარი პოლკოვნიკი, ბატონი თენგიზი. 

როგორც მამა ამბობდა, ის მეგობრებთან ერთად, რესტორანში ქეიფობდა, იქიდან მარტო გამოვიდა, თავის „06“-ის მარკის ავტომობილში ჩაჯდა და გაუჩინარდა. არავინ არაფერი იცოდა, ყველა მეგობარი ადგილზე დარჩა ანუ მას არავინ გაჰყოლია და ვერც ბიჭს და ვერც მანქანის კვალს, ოჯახის წევრებმა, ხუთი დღის განმავლობაში ვერ მიაგნეს. სამართალდამცავებმა მანქანა, იმავე დღეს, მცხეთაში, ტყის პირას იპოვეს. ავტომობილი ცარიელი იყო და, როგორც ჩანდა, დამნაშავემ ბიჭი სწორედ ამ მანქანით გაიტაცა, რადგან სალონში თითის ანაბეჭდები წაშლილი იყო ანუ მეპატრონის ანაბეჭდიც კი არ იძებნებოდა. რაღა თქმა უნდა, დამნაშავეს შიში ჰქონდა, რომ მას ანაბეჭდებით იპოვიდნენ. 

გავიდა კიდევ ორი დღე და იმავე მცხეთის ტყეში, მეტყევემ დასახიჩრებული ახალგაზრდის ცხედარი იპოვა. მამამ შვილი ტანისამოსით იცნო და სისხლის ანალიზმაც დაადასტურა, რომ გარდაცვლილი, სწორედ დაკარგული ბიჭი იყო. გამოძიება ექსპერტის დასკვნას დაელოდა და შოკისმომგვრელი პასუხიც მიიღო. 

„ბიჭი, მაქსიმუმ, 48 საათის წინ მოკლეს. ის გაგუდულია, მაგრამ გაგუდვამდე, დაუმტვრიეს ფეხის ძვლები, ნეკნები და ხელის თითები ანუ აწამეს და საოცარია, შოკური ტკივილით როგორ არ გარდაიცვალა. რაც შეეხება დასახიჩრებას, ეს გარეული ცხოველების ნამოქმედარია“, _ ასეთი იყო ექსპერტიზის დასკვნა. 

იმის გამო, რომ რესტორნებში, ძირითადად, ერთი და იგივე ხალხი დადიოდა, პერსონალი ყველას იცნობდა. გარდაცვლილის მაგიდის წევრებმა თქვეს, რომ ბიჭი საკმაოდ დათვრა, შემდეგ გამოაცხადა, მეგობარ ქალთან მივდივარო და რესტორნიდან გავიდა. კონფლიქტს ან კამათს ყველა უარყოფდა, მათი მონათხრობი ძალიან ჰგავდა ერთმანეთს, რაც იმას ნიშნავდა, რომ ან სიმართლე იყო, ან შეთანხმებულად მოქმედებდნენ. შეთანხმებისთვის ბევრი დრო ჰქონდათ, მაგრამ იგივეს იმეორებდა პერსონალიც და მაგიდის სხვა წევრებიც, რაც იმას ნიშნავდა, რომ ეს სიმართლე იყო. გამოძიება ისევ ჩიხში შევიდა, თუმცა... 

„დარწმუნებული ვიყავი, რომ სწორედ რესტორანში მოხდა რაღაც. სხვაგვარად, წარმოუდგენელი იყო, ბიჭს შემთხვევით გადაყროდა ვინმე, დღეების განმავლობაში ეწამებინა და მერე მოეკლა. შემთხვევით ასეთი რამეები არ ხდება. ამიტომ, რესტორნის ყველა სტუმრისა და მედპერსონალის სრული სია გარდაცვლილის მამას მივუტანე, იქნებ, ვინმეს სახელი და გვარი გეცნობა-მეთქი. იმანაც სია ჩაათვალიერა და გაშეშდა _ ერთ-ერთი მიმტანი სწორედ ის იყო, რომელიც რამდენიმე წლის წინ, მისი „ვოლგით“, კლასელთან ერთად გაიტანეს, გოგონა ადგილზე დაიღუპა, ბიჭი კი გადარჩა. ეს უკვე სამხილი გახლდათ“, _ იხსენებს ბატონი თენგიზი. 

ოპერატიული ჯგუფი მიმტანის დასაკავებლად გავიდა და ბიჭი განყოფილებაში მიიყვანეს. მან დაადასტურა, რომ წლების წინ, ავარიაში მოჰყვა, რომ ის, უბრალოდ, თანაკლასელთან კი არა, შეყვარებულთან ერთად იყო, რომ ერთად უნდა ჩაებარებინათ სასწავლებელში და ყველა ეს ოცნება გოგონას სიკვდილთან ერთად დასრულდა, თუმცა ბიჭი კატეგორიულად უარყოფდა რესტორნის დატოვებას და ამტკიცებდა, მთელი ღამე იქ ვიყავიო. სტუმრების გამოკითხვიდან დადასტურდა, რომ ეჭვმიტანილი მუდმივად თვალთახედვის არეში იყო, ორ, საკმაოდ აქტიურ მაგიდას ემსახურებოდა და პრაქტიკულად, სულ დარბაზში ტრიალებდა. ის გარეთ გასვლას, გარდაცვლილის მანქანაში ჩაჯდომას, შემდეგ, მის სადმე წაყვანას, დამწყვდევას, უკან დაბრუნებასა და მერე ისევ იქ მისვლას ვერ მოახერხებდა, თანაც გარდაცვლილი საკმაოდ ძლიერი ფიზიკური მონაცემების იყო და ეს მაშინ, როცა მიმტანი ძალიან გამხდარი, ავადმყოფური სახის ბიჭი იყო, რომელსაც ავარიამ თავისი კვალი დაუტოვა _ ერთი ხელის სრულად ხმარება უჭირდა ანუ ის მსხვერპლს ვერ მოერეოდა, თუმცა გამომძიებელს სჯეროდა, რომ კვალი სწორედ მისკენ მიდიოდა და ამიტომ, პერსონალის კიდევ ერთხელ დაკითხვა გახდა საჭირო. 

საბოლოოდ, გამოძიებას ყველაზე საინტერესო ინფორმაცია დირექტორმა მიაწოდა. მან აღნიშნა, რომ მიმტანი, ლამის ერთი თვე ეხვეწებოდა, ჩემი მეგობარი მიიღე სამსახურში, ნებისმიერ რამეს გააკეთებსო და მანაც ჯანიანი ბიჭი მტვირთავად აიყვანა. სამი დღის შემდეგ კი ეს ბიჭი, უბრალოდ, გაქრა, სამსახურში აღარ დადიოდა და მისი ასავალი არც მიმტანმა იცოდა. მეგობრის სახელი გამოძიებისთვის სიურპრიზი იყო _ ის წლების წინ გარდაცვლილი გოგონას ძმა აღმოჩნდა. რაღა თქმა უნდა, მასზე ძებნა გამოცხადდა და სამართალდამცავებმა მეორე დღესვე დააკავეს. დიდად წინააღმდეგობის გაწევა არც უცდია და არც დანაშაული დაუმალავს. 

„როცა ჩემი და თანაკლასელთან ერთად ტროტუარზე იდგა, მე გზის მეორე მხარეს ვიყავი. დავინახე, როგორ დაეჯახა „ვოლგა“, როგორ გადმოხტა ახალგაზრდა ბიჭი და როგორ გაიქცა. სად მეცალა იმის სადევნად, და მიკვდებოდა და იმას მივვარდი. ვერ გადავარჩინე და სასამართლოზე მივედი, მაინტერესებდა, რას იტყოდა მკვლელი. წარმოიდგინეთ ჩემი გაოცება, როცა განსასჯელის სკამზე, ვიღაც ასაკოვანი ბიძა იჯდა და ეს მაშინ, როცა მე ჩემი თვალით დავინახე ახალგაზრდა ბიჭი, ვუთხარი კიდეც გამოძიებას, მაგრამ არ დამიჯერეს, აქაოდა, ეს კაცი აღიარებითი ჩვენებით მოვიდა, „სროკზე“ მიდის, ტყუილი რაში უნდა აწყობდესო. ლოგიკას ვერც მე მივხვდი და რაც მთავარია, წარმოდგენა არ მქონდა, ვინ იყო ის ბიჭი, ამიტომ ვერაფერი შევცვალე. დაველოდე პროცესს, ვნახე, რომ მას მიუსაჯეს და ვიფიქრე, შეიძლება მართლა მომეჩვენა-მეთქი. საქმე თავიდან ბოლომდე მქონდა შესწავლილი, ეჭვს ვერავინ შეიტანდა, ისე ვირტუოზულად იყო ყველაფერი გაკეთებული. 

ჰოდა, ახლა, წლების მერე, რესოტრანში დავინახე ის ბიჭი, მაშინ მანქანიდან რომ გადმოხტა. ჩემი დის თანაკლასელს ვკითხე, ვინ არის-მეთქი და სახელი და გვარი მითხრა. საქმის მასალები გამახსენდა, გვარი „ვოლგის“ მფლობელისას ემთხვეოდა და ყველაფერს მივხვდი _ ფულიანმა მამამ ვიღაც უბედური შეითანხმა, გადაუხადა, ციხიდან გაყვანასაც შეპირდა, შვილი კი გადაარჩინა. ამ ჩემი დის უბედურმა მეგობარმა კიდევ არაფერი იცოდა და პრაქტიკულად, მისი საცოლის მკვლელს, ლამის ყოველ საღამოს ემსახურებოდა. მეორე დღეს, ყველაფერი მზად მქონდა, როცა ბიჭი მოვიდა, მის მანქანაში, უკან ჩავჯექი და დაველოდე. რესტორანს, ძირითადად, მარტო ტოვებდა, ავტომობილს არასოდეს კეტავდა. საბოლოოდ, ყველაფერი ისე მოხდა, როგორც ვივარაუდე. მანქანა რომ გააჩერა, თავში რკინის ნაჭერი ჩავარტყი, საბარგულში ჩავტენე და მუხათგვერდში, მიტოვებულ ნანგრევებში ავიყვანე. ექსპერტის დასკვნაც წაკითხული მქონდა, ზუსტად ვიცოდი, სად და რა ჰქონდა მოტეხილი ჩემს დას და ყველაფერი იგივე სიზუსტით გავიმეორე. აღიარა, მე ვიჯექიო, ნასვამი ვიყავიო. მოკლედ, მე შური ვიძიე, დანარჩენი თქვენ იცით“, _ დაასრულა მოყოლა დაკავებულმა. 

 

გარდაცვლილის მამამ იმდენი ქნა, რომ დაკავებულს 15 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს. როგორც მერე გაირკვა, მას ციხეში უნდა გასწორებოდნენ, მაგრამ ე.წ. კანონიერმა ქურდებმა ური თქვეს, ვაჟკაცურად მოიქცა და ვაჟკაცობა არ ისჯებაო.

ბათო ჯაფარიძე

 

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 13 May 2020 11:49:27 +0400