Menu
RSS

თინა ხიდაშელი: „2007 წლის 7 ნოემბერსა და წლევანდელ 8 ნოემბერს შორის პარალელი ერთმნიშვნელოვანია!“

„ძალაუფლება ქუჩაში გდია!“

 

2020 წლის საპარლამენტო არჩევნები არ დასრულებულა _ წინ მეორე ტურია, რომელიც 16 მაჟორიტარულ ოლქში უნდა ჩატარდეს, თუმცა ოპოზიცია მონაწილეობას არ აპირებს, რადგან მიაჩნია, რომ 31 ოქტომბრის არჩევნები გაყალბდა. ოპოზიცია, ამავე მიზეზით, უარს არჩევნებით მოპოვებულ საპარლამენტო მანდატებზეც ამბობს და ბოიკოტის ნიშნად, პარლამენტში არ შედის. ამ ფონზე, პოლიტიკურმა პროცესმა ქუჩაში გადაინაცვლა, ოპოზიცია რუსთაველის გამზირზე და ცესკო-ს შენობასთან პერმანენტულ აქციებს მართავს. სწორედ ერთ-ერთი საპროტესტო აქციის დროს, 8 ნოემბერს, ცენტრალურ საარჩევნო კომისიასთან შეკრებილი მშვიდობიანი მომიტინგეები წყლის ჭავლით დაშალეს. საგულისხმოა, რომ აქციის დასაშლელად წყლის ჭავლი მაშინ გამოიყენეს, როცა ქვეყანაში კორონაპანდემია მძვინვარებს, რამაც საზოგადოების ნაწილი აღაშფოთა. 8 ნოემბრის მოვლენებმა ბევრს 7 ნოემბრის აქცია გაახსენა, როცა მაშინდელი ხელისუფლება მომიტინგეებს სასტიკად გაუსწორდა. 2007 წლის 7 ნოემბრის მონაწილე და მაშინდელი ოპოზიციის ერთ-ერთი ლიდერი თინა ხიდაშელი გახლდათ, რომელმაც ახლა, პოლიტიკიდან სამოქალაქო სექტორში გადაინაცვლა.

_ ქალბატონო თინა, 7 ნოემბრის მოვლენების მონაწილე ხართ. 2007 წლის 7 ნოემბერსა და 2020 წლის 8 ნოემბერს შორის პარალელს გაავლებთ? 

_ პარალელი ერთმნიშვნელოვანია _ მაშინაც იძალადა ხელისუფლებამ და ახლაც. მაშინ ძალადობა რამდენიმე სერიად იყო წარმოდგენილი, ახლა კი, ჯერჯერობით, ერთი სერია გვაქვს და არ გამოვრიცხავ, სხვა სერიებიც იყოს. მსგავსების ყველაზე მთავარი ნიშნული ისიცაა, რომ ხელისუფლებამ ვერც ერთ შემთხვევაში ვერ მოძებნა მოსახლეობასთან საუბრის სხვა ტონალობა და სივრცე, გარდა იმისა, რომ ხან თოფით გვდიოს, ხან _ „დუბინკით“ და ხან _ წყლის ჭავლით. როდესაც ადამიანები იღუპებიან, ვთქვათ, 26 მაისის შემთხვევა, აბსოლუტურად განსხვავებულია, მაგრამ როდესაც მიტინგის დარბევაზეა საუბარი, არავითარი მნიშვნელობა არ აქვს, გაზს მესვრის თუ წყალს. აქ მთავარი ისაა, ხელისუფლება საკუთარ მოსახლეობასთან აზრიან და შედეგიან დიალოგს ახერხებს თუ ვერა. ყველა შემთხვევაში, ამ პროცესში დამარცხებული სახელმწიფოა. 

_ ისე, ხელისუფლებამ გამოთქვა მოლაპარაკებისთვის მზაობა. როგორ ფიქრობთ, ამაზე ოპოზიცია დათანხმდება? 

_ არც ერთს განსაკუთრებული მანევრის სივრცე არ აქვს, თუ ოდნავი პასუხისმგებლობა არსებობს ამ ქვეყანაზე და არა მხოლოდ საკუთარი ეგოს დაკმაყოფილება _ შეურაცხყოფილი ვარ და როგორ გამიბედეთო. პოლიტიკაში ხან ბედნიერი ხარ, ხან _ შეურაცხყოფილი, ხან _ წარმატებული და ხან _ თავზე ოქმებგადახეული. არ ვამბობ, რომ ვინმე უნდა შეეგუოს არჩევნების გაყალბებას, არც მე შევგუებივარ, მაგრამ ამ წუთას, ყველაზე მთავარი ისაა, რომ პოლიტიკურ სპექტრში გამოჩნდეს ძალა, რომელიც აღმოჩნდება პასუხისმგებლიანი. ძალაუფლება ქუჩაში გდია, ამ სიტყვის პირდაპირი მნიშვნელობით და ვინ მოკიდებს ხელს, იმაზეა დამოკიდებული, თუ ვინ შეძლებს, აჩვენოს მოსახლეობას, რომ პასუხისმგებლობის აღების არ ეშინია. 

_ ეს ძალა, შესაძლოა, ნაციონალური მოძრაობა იყოს? 

_ ყველა შეიძლება იყოს _ ნაციონალური მოძრაობაც, „ქართული ოცნებაც“, „გირჩიც“ და „ლელოც“... ჯერჯერობით, ყველა ერთმანეთს უყურებს და ვიღაცამ პირველი ნაბიჯი უნდა გადადგას, რაც იმას არ ნიშნავს, გამოაცხადოს, პარლამენტში შევდივარო. ეს ნიშნავს, რომ საკუთარ თავზე აიღოს კომპრომისის ძიება, დღეს ხომ მთავარი პრობლემა ესაა. გიორგი გახარია ამბობს, მზად ვართ მოლაპარაკების მაგიდასთან დავსხდეთო, დიდებული განცხადებაა, ოღონდ პარალელურად, ის რომ არ ხდებოდეს, რაც საოლქო კომისიებში ხდებოდა _ ყველა ოქმის თავზე გადახევა დამკვირვებლებისთვის, საჩივრების დაუკმაყოფილებლობა... იმ საჩივრებისა, რომელსაც საჩივარიც კი არ უნდა სჭირდებოდეს, ოქმი რომ მიუვა დაუბალანსებელი, საოლქო კომისია თავად უნდა აგზავნიდეს უკან, საუბნო კომისიაში გადასათვლელად და ეს პროცესი კი არ ხდება, საჩივრებსაც კი არ აკმაყოფილებენ. ამ ფონზე, როცა გვეუბნება გახარია, მზად ვარ, გელაპარაკოთო, მესმის ოპოზიციის სკეპტიციზმი, მაგრამ ამასობაში, პრემიერია ეს კაცი, მოგვწონს თუ არა. 

ძალიან არ მომწონს, ღიად ვამბობ, მაგრამ ის არის ამ ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი და თუ არ გვინდა, ქვეყანა ჩიხში შევიყვანოთ, მაშინ უნდა ვილაპარაკოთ. ასევე, შეგვიძლია ვისაუბროთ მეორე მხარეზეც _ ოპოზიციაც ამბობს, რომ მზად არის მოლაპარაკების მაგიდასთან დასაჯდომად, უფრო მეტიც, ნაბიჯიც გადადგა და კობახიძის ის ცნობილი ბრიფინგიც, რომელზეც, თურმე, გამოააშკარავა თინა ბოკუჩავა, მან დამირეკა, მე კი არაო, სინამდვილეში, ეს ხელისუფლების სიბეცის დემონსტრირება იყო, რადგან ამით თქვა, რომ ოპოზიცია უფრო პასუხისმგებლიანია, ხიდებს და გზებს ეძებს, რომ კონსენსუსი იპოვოს. ამით დავრწმუნდით, რომ ოპოზიცია მზადაა, დაჯდეს მოლაპარაკების მაგიდასთან, მაგრამ ამასთან ერთად, ამბობს, რომ არაფერზე ილაპარაკებს, გარდა რიგგარეშშე არჩევნებისა _ ესეც ხომ იგივე ჩიხია? მაშინ, რა აზრი აქვს იმ მაგიდასთან დაჯდომას, რომ გაუღიმონ ერთმანეთს ან აგინონ? 

მოლაპარაკება მხოლოდ ორ რამეს ნიშნავს _ ან კონსენსუსს ვეძებთ, ან კაპიტულაციას აცხადებს რომელიმე მხარე. 

_ როგორ ფიქრობთ, რომელიმე მხარე კაპიტულაციას გამოცხადებს? 

_ სამწუხაროდ, არც კონსენსუსის ძიება ჩანს და არც _ კაპიტულაციის გამოცხადება. ვუსმენდი გიგა ბოკერიას, რომელმაც განაცხადა, რომ არაფერზე არ ილაპარაკებენ ხელისუფლებასთან, გარდა რიგგარეშე, სამართლიანი არჩევნების ჩატარებისა. ეს ფრაზა რომ დავშალოთ, სინამდვილეში, იმას ნიშნავს, რომ ისინი პარლამენტში უნდა შევიდნენ. 

_ კი, მაგრამ რატომ? 

_ იმიტომ, რომ იმ ფრაზის რეალიზებას, რაც მან თქვა, პარლამენტის გადაწყვეტილება სჭირდება და პარლამენტი თუ არ შედგა, ეს გადაწყვეტილება ვერ იქნება მიღებული. მაგალითად, ორგანულ კანონებს საქართველოში სჭირდება დეპუტატთა ხმების 2/3, ყველა მაჟორიტარი დეპუტატი რომ მოიგოს „ქართულმა ოცნებამ“, 2/3 არ აქვს პარლამენტში ანუ ვერასდროს შეცვლიან ორგანულ კანონს, შესაბამისად, ვერასდროს შეცვლიან იმას, რაზეც ბოკერია საუბრობს, თუ არ შევიდნენ პარლამენტში. ხომ ხვდებით, როგორ აბსურდში ვართ? გასაგებია, რომ ამ სიტყვებით საუბარი, შეიძლება, პოპულარულია, მაგრამ ხალხს უთხრან, სინამდვილეში, ეს რას ნიშნავს. ხომ შეიძლება, ერთხელ, ერთი პოლიტიკური პარტია, გულწრფელად ელაპარაკოს ხალხს? ამაზე ვსაუბრობდი, როცა ვამბობდი, რომ გარეთ გდია ძალაუფლება და ვინც აიღებს, იმაზეა დამოკიდებული, ვის ეყოფა გამბედაობა-მეთქი. 

_ ქალბატონო თინა, გია ხუხაშვილმა საინტერესო ინიციატივა გააჟღერა, რომლითაც საპარლამენტო საგამოძიებო კომისია უნდა შეიქმნას და არჩევნების დარღვევები ამ ფორმატში იქნას გამოძიებული. ამაზე რას იტყვით? 

_ ოპოზიციას შეუძლია, პარლამენტში საგამოძიებო კომისია თვითონ შექმნას და ეს პირველივე დღეს ვთქვი. მე რომ ოპოზიციის ამ შემადგენლობაში ვყოფილიყავი, პირველი, რასაც გავაკეთებდი, ის იქნებოდა, რაც თავის დროზე, სამწუხაროდ, ბიძინა ივანიშვილმა არ გამაკეთებინა და, რა თქმა უნდა, „ნაცმოძრაობა“ მაშინ ამას არ დათანხმდებოდა _ ამისთვის მათი ხმები გვჭირდებოდა. 

_ რას გულისხმობთ? 

_ რომ შექმნილიყო საგამოძიებო კომისია ყველაფერზე, რაც სააკაშვილის პერიოდში ხდებოდა ქვეყანაში და ერთხელ და სამუდამოდ ყველაფერს წერტილი დასმოდა, მათ შორის, არჩევნების გაყალბებასაც იმიტომ, რომ ყველაფერი ხომ იმ ცნობილი, 8 იანვრის არჩევნებით დაიწყო? 

საპარლამენტო კომისიის შექმნის ბერკეტი დღეს, ახალი წესებით, ოპოზიციის ხელშია, 50 დეპუტატი სჭირდება საგამოძიებო კომისიის შექმნას და მოუწყობდნენ „ნიუნბერგის პროცესს“ პარლამენტში, ამ ხელისუფლებას. 

სხვადასხვა პარტიის პოლიტიკური დღის წესრიგი გავიგეთ, მაგრამ არ შეიძლება, რომ შენი კონკრეტული პარტიის დღის წესრიგით აცხოვრო ქვეყანა. 

ზღვარი პოლიტიკურ ინტერესსაც აქვს. პარტიულ და პოლიტიკურ ინტერესს შორისაცაა ზღვარი. ახლა, თავიდან ბოლომდე, პარტიულ ინტერესზე ააწყვეს ეს სისტემა, არადა, მთელი საარჩევნო კამპანია „კოალიცია გვინდა“-თი ჩაატარეს, რაც ძალიან სასაცილოა მთელ ამ სიტუაციაში. 

_ როგორც მივხვდი, ოპოზიციაში ვერ ხედავთ ძალას, რომელიც ხალხის ნებას გამოხატავს, ასეა? 

_ რა თქმა უნდა. ხალხის ნებაზე საუბარი ცოტა რთულია... ისეთი ძალა არ ჩანს, რომელიც რაციონალურ ნებას გამოხატავს, რომელიც რისკის გამწევი და საკუთარ თავზე პასუხისმგებლობის ამღებია. ყველას ეშინია გაშიშვლებული ძალაუფლების, რომელიც დარჩა უპატრონოდ. 

_ ქალბატონო თინა, ამ ფონზე, მოვლენების როგორ განვითარებას პროგნოზირებთ? 

_ ვფიქრობ, 8 ნოემბრის ღამემ დააჩქარა კვანძის გახსნა, ცოტა უფრო გრძელ კალენდარს ვუყურებდი, მაგრამ დაჩქარდა პროცესი და ვიცი, რომ ბევრი შეხვედრა გაიმართა სხვადასხვა ქვეყნის საელჩოში და იმედია, გვეტყვიან პოლიტიკური ლიდერები, რაზე საუბრობენ ელჩებთან. სამწუხაროდ, ჩვენ ხომ ისეთ ქვეყნად გადავიქეცით, რომ ელჩების გარეშე, ერთმანეთს ვეღარ ველაპარაკებით. ეს კარგი არაა, მაგრამ რეალობაა, რომელშიც ვცხოვრობთ, ამიტომ მათი დიდი იმედი მაქვს. 

_ ესე იგი, ფიქრობთ, რომ ერთადერთი გამოსავალი დიპლომატიური კორპუსისა და საერთაშორისო საზოგადოების ჩართულობაა? 

_ კი, აბსოლუტურად. არავის უნდა დაელოდონ და თვითონ მიმართონ მხარეებს.

თათია გოჩაძე

 

მსგავსი

დაბრუნება დასაწყისში