Menu
RSS

კახა კუკავა: „მიშა ბიძინას თამაშს თამაშობს!“

„თუ „ქოცების“ მაგივრად „ნაცები“ მოვლენ, ქვეყანაში არაფერი გაუმჯობესდება!“ _ რას აპირებენ საარჩევნოდ პატარა პარტიები

 

საარჩევნოდ პოლიტიკური ველი რომ პოლარიზებულია, ამაზე „ვერსიაში“ ადრეც ვწერდი. პოლარიზებაში კი იმას ვგულისხმობ, რომ პოლიტიკური ძალები „ოცნებისა“ და ნაციონალური მოძრაობის ბანაკებში ნაწილდებიან და ე.წ. შუაშისტური პარტიები, ჯერჯერობით, არ ჩანან. ამასობაში, გაერთიანებულმა ოპოზიციამ 4 აპრილისთვის მასშტაბური აქცია დააანონსა, რამაც საზოგადოებაში კრიტიკული კითხვები გააჩინა _ რატომ დასჭირდა ოპოზიციას აქციის გასამართად ერთ თვეზე მეტი, ან რას აპირებს აქციამდე და აქციის შემდეგ, თუმცა ეს ცალკე თემაა... ამჯერად, „ვერსია“ შეეცადა, გაერკვია, რას აპირებს ე.წ. შუაშისტური პარტიის _ „თავისუფალი საქართველო“ ლიდერი, კახა კუკავა საარჩევნოდ _ დამოუკიდებლად მიიღებს მონაწილეობას, თუ ვინმესთან „დაბლოკდება“? სხვათა შორის, ცოტა ხნის წინ, კუკავას წინააღმდეგ, სისხლის სამართლის საქმე აღიძრა. ყველაფერი კი ერთ-ერთი ოჯახის გამოსახლებით დაიწყო, სადაც კუკავა ოჯახის დასაცავად მივიდა და სამართალდამცავებმა გამოძიება მის მიერ გაკეთებული მუქარისშემცველი განცხადების გამო დაიწყეს.

_ ბატონო კახა, სანამ პოლიტიკაზე გადავალთ, მომიყევით, რა ეტაპზეა თქვენს მიმართ აღძრული საქმე? 

_ ძიება ინტენსიურად არ მიმდინარეობს და როგორც მივხვდი, წულუკიანის აჩემება იყო, რომ უნდა აღეძრათ საქმე, თორემ პერსპექტივა, რა თქმა უნდა, ამ საქმეს არ აქვს. 

_ ანუ ყველაფერ ამაში, პოლიტიკური დევნის ნიშნებს ხედავთ? 

_ იცით, რა? თავს დევნილად არ ვგრძნობ და არ მინდა, გადავაჭარბო. უბრალოდ, პოლიტიკური იყო, რომ საქმეზე ძიება სრული აბსურდის გამო დაიწყო. 

_ ამასობაში კი, ბატონო კახა, პოლიტიკური ველი ისევ პოლარიზებულია. ამიტომ საინტერესოა, თქვენი პარტია, რომელიც არცერთ ბანაკში არ შედის, არჩევნებში მონაწილეობას როგორ მიიღებს? 

_ არჩევნებში დამოუკიდებლად მონაწილეობისთვის ვემზადებით. ეს არაა ჩვენი იდეა-ფიქსი, უბრალოდ, პარტიებთან კონსულტაციები გვქონდა და როგორც შევატყვე, ამ ეტაპზე, ე.წ. მესამე ძალის, კოალიციის ფორმირების მზადყოფნა არ არსებობს. ამიტომაც მნიშვნელოვანია, რომ პარლამენტში ისეთი პოლიტიკური ძალა იყოს წარმოდგენილი, როგორც თქვენ ბრძანეთ. არ ვამბობ, რომ ერთადერთი ასეთი პოლიტიკური ძალა ვართ, მაგრამ თუ ვინმე ინარჩუნებს ერთსა და იმავე პრინციპებს, ეს „თავისუფალი საქართველოა“. 

_ გასათვალისწინებელია, რომ არჩევნები პროპორციული კი არა, შერეული წესით ტარდება და არ ფიქრობთ, რომ დამოუკიდებლად მონაწილეობის შემთხვევაში, ნაკლები შანსი გაქვთ? 

_ არჩევნების მაჟორიტარულ ნაწილში მზად ვართ, ოპოზიცურ, მათ შორის, ჩვენთვის მიუღებელ პარტიებთანაც ვითანამშრომლოთ. მოვახდინოთ კოორდინაცია, რომ ერთმანეთს ხელი არ შევუშალოთ. ეს არ იქნება ერთიანი კოალიცია, საუბარი იმაზეა, რომ როცა ხელისუფლება გეგმავს, 73-დან 73-ვე მანდატი წაიღოს, როგორმე მოახერხოს ოპოზიციამ და ამის საშუალება არ მისცეს. სწორედ ამ საკითხზე გვექნება კონსულტაციები. 

_ ანუ ოპოზიციის იმ გაერთიანებაში ერთვებით, რომელიც მაჟორიტარული მანდატების შეთანხმებაზე მუშაობს? 

_ გაერთიანება არაა, ამას უნდა დავარქვათ კოორდინაცია, რადგან ხშირად, ერთი და იმავე სახელით მოიხსენიებენ სხვადასხვა ფორმატს. არ ვართ გაერთიანებული ოპოზიციის ნაწილი, არ ვაპირებთ მათთან ერთად არჩევნებში მონაწილეობას, მაგრამ ინფორმაციის გაცვლას, რომ მაგალითად, მე კენჭს ვიყრი გლდანში და სხვა ოპოზიციურმა პარტიებმა, იქ თავისი კანდიდატი არ წარადგინონ, ამას გავაკეთებთ. 

_ ისე, „ლეიბორისტების“ ოფისში გამართულ ოპოზიციური პარტიების შეკრებებში რატომ არ მონაწილეობთ? 

_ იმიტომ, რომ ჩვენ, პრაქტიკულად, ერთადერთი პოლიტიკური ძალა ვართ ქართულ პოლიტიკურ სპექტრში, რომელიც მოქალაქეთა კავშირის წიაღში არაა ნაშობი და პრინციპული განსხვავებები გვაქვს ამ ხალხთან. „ქართულ ოცნებასა“ და ნაციონალურ მოძრაობას შორის, დიდ სხვაობას ვერ ვხედავ. თავს არ ვიტყუებთ და არ ვფიქრობთ, რომ „ქოცების“ მაგივრად, თუ „ნაცები“ მოვლენ, ამით ქვეყანაში რამე გაუმჯობესდება. ასევე, 2012 წელს, ჩვენ ერთადერთი პოლიტიკური ძალა ვიყავით, რომელიც არც ერთ პოლიტიკურ ბანაკს არ მიეკუთვნებოდა. მაშინაც პოლიტიკური ძალები ამ ორი ცენტრის ირგვლივ დაჯგუფდნენ, ბევრი ფიქრობდა, მთელი უბედურება „ნაცებშია“ და „ქოცები“ რომ მოვლენ, ქვეყანა აყვავდებაო. მაშინ ჩვენი ხედვა პოპულარული არ იყო, თუმცა ვამბობდით, რომ ეს ორივე, ერთი და იგივე იდეოლოგიის მქონე ძალაა. ამიტომაც, მთელი ჩვენი ენერგიის ჩადებას იმ საქმეში, რომლისაც არ გვჯერა, არ ვაპირებთ. ამ ეტაპზე, ტაქტიკური გამოსავალი ისაა, რომ პარლამენტში წარმოდგენილი იქნეს ეროვნული ძალები და ერთადერთი პოლიტიკური პარტია დღეს, რომელსაც ამის შანსი აქვს, სწორედ „თავისუფალი საქართველოა“. 

_ არსებობს მოსაზრება, რომ ხელისუფლებას მხოლოდ ოპოზიციური ერთობა შეცვლის და ვინც ამ ერთობაში არ იქნება, ის „ქართული ოცნების“ წისქვილზე დაასხამს წყ¬ალს. 

_ საქმე ასე მარტივად არაა. არსებობს გარკვეული საკითხები, სადაც სრული ოპოზიციური კოორდინაცია აუცილებელია და ერთ-ერთი ასეთი, მაჟორიტარების თემაა, მაგრამ ეს არჩევნებში ერთად მონაწილეობას არ ნიშნავს. აშკარაა, რომ ორპოლუსიან არჩევნებში, „ქართულ ოცნებას“ მეტი შანსი აქვს, ვიდრე _ სამპოლუსიანში, რადგან არის ამომრჩეველი, რომელიც მუდმივად კომფორმისტია. ასევე, არიან სააკაშვილის იდეური მომხრეები, პლუს, ივანიშვილზე გამწარებული ხალხი, რომელიც დაახლოებით, ამდენივეა. მთელი დანარჩენი საზოგადოება კი ე.წ. შუაშისტია, რომელსაც ერთი ლიდერი და ერთი პარტია არ ჰყავს და როგორც ვნახეთ, ორპოლუსიან არჩევნებში, „შუაშისტები“ ხმას არ აძლევენ ნაციონალურ მოძრაობას. თუ არჩევნებში დარჩება მარტო „ქოცი“ და „ნაცი“, მოხდება ის, რაც ბოლო არჩევნების მეორე ტურში მოხდა _ დიდი უპირატესობით, „ქართული ოცნება“ მოიგებს. პირველ ტურში კი ვნახეთ, რომ „ოცნებამ“ წააგო. 

_ თუ ამ ლოგიკას გავყვებით, მაშინ პარლამენტში რატომ ვერასოდეს შეხვედით? 

_ ეს საარჩევნო სისტემასთანაა დაკავშირებული. წინა პარლამენტში, ბარიერი 5% იყო, ახლა კი საუბარია, რომ 3%, ან შეიძლება, 1% იყოს. გარდა ამისა, მხოლოდ ჩვენი პარტიის პრობლემაზე ხომ არ ვლაპარაკობთ, არა? 2016 წელსაც კი, „არა ქოცმა“ და „არა ნაცმა“ პარტიებმა, ჯამში, 20%-25% მიიღეს, თუ „პატრიოტთა ალიანს“-ს ჩავთვლით, რადგან ზოგმა ისინი „ქოცებს“ მიათვალა და მგონი, სამართლიანადაც. წელს, ეს რიცხვი უფრო მეტი იქნება და სწორედ იმიტომ გვინდა სამართლიანი საარჩევო სისტემა, რომ ეს პროცენტი პარლამენტში იყოს წარმოდგენილი. 

_ მაინტერესებს, პარტიებთან ბლოკის შექმნაზე რატომ ვერ შეთანხმდით? 

_ ეს სხვა პოლიტიკურ პარტიებს ჰკითხეთ. ნუ მომთხოვთ პარტიების დასახელებას, რადგან არაკორექტული იქნება, მაგრამ გეტყვით, რომ ხელის შემშლელი ორი ძირითადი მიზეზია: ერთი _ პოლიტიკურ ძალებს არ სჯერათ საკუთარი თავის და მიაჩნიათ, რომ უნდა მიეკედლონ ნაციონალურ მოძრაობას, ვერ დავარწმუნებ, რომ სჯობს, ცალკე შევქმნათ კოალიცია, მეორე მიზეზი კი ისა, რომ ბლოკის შექმნა ყოველთვის გულისხმობს ორგანიზაციულ-ფინანსურ საკითხებზე შეთანხმებას ანუ ერთგვარი პარიტეტის ჩამოყალიბებას და დიდი აცდენებია წარმოდგენაზე, საკუთარ თავსა და მათ პარტნიორებს შორის. ისეთი პარტიები, რომლებიც სოციოლოგიურ გამოკითხვებშიც ვერ ფიქსირდებიან, ფიქრობენ, რომ ორნიშნა მაჩვენებელი აქვთ, როცა ორი პოლიტიკური პარტია ლაპარაკობს და ერთს ჰგონია, რომ 10% აქვს, პარტნიორს კი _ 1% და მეორესაც ზუსტად ასე ჰგონია, საკითხების შეთანხმება რთულია. ჩვენ ვცდილობთ ხოლმე, რომ ასეთი საკითხები, მესამე მხარის მიერ ჩატარებული გამოკითხვების საფუძველზე შევაფასოთ. მაგალითისთვის, ბოლო კვლევებში, რომელიც NDI-იმ და IPშOშ-მა ჩაატარა, 1% დაგვიწერა „იფსოსმა“ და 2% _ NDI-მ, შეიძლება გვეგონოს, რომ არასწორად ჩაატარეს და ა.შ. მაგრამ საბოლოო ჯამში, ამოვდივართ ამ პოზიციიდან, რომ მე-7 და მე-8 ადგილებზე დასახელდა ჩვენი პოლიტიკური ძალა. 

_ მოკლედ, ოპოზიცია ისევ მანდატების გადანაწილებაზე ვერ თანხმდებით, არა? 

_ მარტო ეს არაა, მაგრამ ესეც არის. წეღან, მაჟორიტარები ვახსენე. ამ ინიციატივით, 2016 წელს გამოვედი და მაშინ ვერავინ დავარწმუნე, 4 წლის შემდეგ კი ყველა გვეთანხმება. მაჟორიტარული კანდიდატების შეთანხმება ჩვენი, „თავისუფალი საქართველოს“ იდეაა. 

_ ანუ იდეა მოგპარეს? 

_ არა, რატომ? მადლობა უნდა ვუთხრა. იდეის მოპარვა, იდეის გაზიარებას ნიშნავს და ამას მივესალმები. 2016 წელს, ამას ნაციონალურ მოძრაობას კი არა, დანარჩენ ოპოზიციურ ძალებს ვთავაზობდით, თუმცა ოპოზიციურ პარტიებთან მაშინ ვერ მივაღწიე ურთიერთგაგებას, დღეს კი, ეს იდეა გაზიარებულია. ასე რომ, საქმე მთლად უიმედოდ არაა, თუმცა პრობლემა არსებობს. ობიექტურად, როცა ორი ძლიერი, მდიდარი და რეიტინგული პარტია არსებობს და დანარჩენი სპექტრი არჩევნებში ვერ ხვდება, ბუნებრივია, მათ უნდა შექმნან ბლოკი, რომ გახდნენ მესამე მოთამაშე, მაგრამ აქ იწყება ამბები, ვიღაც ამბობს, მე ფული მაქვს და უთქვენოდაც გავქაჩავო... მოკლედ, აღარ მინდა ყველაფრის თქმა... 

_ ბატონო კახა, ის მაინც მითხარით, რომელ პარტიებთან აწარმოებდით მოლაპარაკებას? 

_ დასახელება არ მინდა, რადგან მოლაპარაკებები გრძელდება და გვინდა, მათთან გავაგრძელოთ თანაშრომლობა, თუნდაც მაჟორიტარების ნაწილში. თეორიულად, არც იმის შესაძლებლობას გამოვრიცხავ, რომ ბლოკი შეიქმნას. ქართული რეალობიდან გამომდინარე, ბლოკები დასკვნით ეტაპზე იქმნება. 

_ 4 აპრილის აქციაში მონაწილეობას მიიღებთ? 

_ არა. ეს კონკრეტული პოლიტიკური კოალიციის აქციაა. 

_ სრულიად ოპოზიციის აქციაა, ბატონო კახა. 

_ ჩემო კარგო, ყველა აქციას, 90-იანი წლების ბოლოდან მოყოლებული, ასე ჰქვია _ „სრულიად ოპოზიციის“, თუმცა ყოველთვის ჰყავს ორგანიზატორები. მარტო ჩვენ არ ვართ გამონაკლისი, მაგრამ ასეც რომ იყოს, არც ამაში ვხედავ პრობლემას. სამთავრობო არხები მეუბნებოდნენ, იმ კოალიციის მონაწილე ხარო და როცა 9-ჯერ გავუმეორე, არ ვარ-მეთქი, ამომშალეს რესპოდენტების სიიდან. მათ ასე სურთ წარმოაჩინონ რეალობა, რომ ერთ მხარესაა ხელისუფლება და მეორე მხარეს _ სრულიად ოპოზიცია, სინამდვილეში კი, ასე არაა და არ შეიძლება, ქვეყანამ არჩევანი მუდმივად ორ მანკიერ მხარეს შორის აკეთოს. ვფიქრობ, ნაციონალური მოძრაობის ირგვლივ შექმნილი კოალიცია, არჩევნებს ვერასოდეს მოიგებს და რომც მოიგოს, ეს 2012-ში დაბრუნება იქნება. ეს არ იქნება მომავალზე ორიენტირებული პოლიტიკური ძალა. 

_ ანუ 4 აპრილს აქციაზე იმიტომ არ გადიხართ, რომ ნაცმოძრაობის გვერდით არ დადგებით? 

_ დიახ. 

_ ხელისუფლების შესაცვლელად მნიშვნელოვნად არ მიიჩნევთ, რომ ზოგჯერ, ღირებულებების მიუხედავად, ყველა პარტია ერთად უნდა დადგეს? 

_ ზოგჯერ ამას ვაკეთებთ, მაგრამ 4 აპრილის აქცია ეს შემთხვევა არაა. ნაცმოძრაობის ბევრ ლიდერთან კარგი ურთიერთობა მაქვს და მთელი „ქართული ოცნება“ რომ მოხიკო, ერთად არ ღირს იმად, რაც ნიკა მელიას კაცობა და ვაჟკაცობა აქვს! ვაფასებ მათ პლუსებს და მინუსებსაც, უბრალოდ, ეს განწყობა, მთელი ოპოზიცია დადგეს ნაცმოძრაობის გვერდით და ჩვენ მოვიგებთო, არასწორია და ბევრჯერ დადასტურდა. რეალობა ასეთია _ ქართველი ხალხის 50%-ზე მეტს ურჩევნია, რომ საქართველოში იყოს შიმშილი, უდენობა, უგაზობა, უპერსპექტივობა, უაფხაზეთობა, უსამაჩაბლოობა, ოღონდ „ნაცები“ არ მობრუნდნენ. ამ რეალობაში, როცა მაინც ასეთ არჩევანს შევთავაზებთ _ „ნაცები თუ ქოცები“, შედეგი ხომ გასაგებია, რა იქნება? მერე კი ნიკა გვარამიასავით უნდა დავიწყოთ ლანძღვა, რა ცუდია ამომრჩეველი, რომ „ნაცებს“ გვერდით არ უდგას? მოუსმინე იმ ამომრჩეველს, რომელიც გეუბნება, არ მინდა ეს ბიძინა, მაგრამ არც მიშა მინდაო! არ უსმენენ და ძალით გვტენიან, როგორც ვირს პიტნას! არ უნდა ქართველ ხალხს, ეს მიშა! 

_ ისე, სააკაშვილის „პირადი შტაბის“ ინიციატივას როგორ აფასებთ? 

_ ისიც პოლიტიკური პროცესის მონაწილეა და თავისი შტაბი შექმნა, მერე, რა? ამით პროცესი ვერ დაიწყება, ხომ ხედავთ, ყოველ თვე, ახალ სლოგანს „აცხობს“ და მერე ივიწყებს. იმის გაგება, რაზეც ვსაუბრობ, ნაციონალურ მოძრაობაში არის, მაგრამ არსებობს მეორე ხაზი, რომელიც ამბობს, მხოლოდ ბიძინა და მიშა არსებობენო. თუ ასე გაგრძელდა, მოიგებს ბიძინა! მიუხედავად იმისა, რომ ბიძინა ივანიშვილზე ვფიქრობ, ის ნულია მორალურადაც და პოლიტიკურადაც, არჩევნებს კიდევ 25 წელი მოუგებს! ამიხსენით, რა ლოგიკაა იმაში, რომ ქართველ ხალხს, მაინცდამაინც ასე დავუყენოთ საკითხი _ მიშა, თუ ბიძინა? მაშინ ჩნდება ეჭვი, რომ მიშა ბიძინას თამაშს თამაშობს. 

სხვათა შორის, ძალიან სასაცილო იყო, როცა ზაფხულში, პროპორციულ სისტემას დავუჭირეთ მხარი, ამის გამო, „ნაცებმა“ „ქოცებად“ გამოგვაცხადეს.

თათია გოჩაძე

მსგავსი

დაბრუნება დასაწყისში