Menu
RSS

„ოცნებიდან“ წასული დეპუტატი ახალ პარტიას ქმნის!

„ცხოვრებაში ფიცი სულ სამჯერ მაქვს დადებული!“ _ ვინ იქნებიან ლევან კობერიძის თანაგუნდელები

 

2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებს რომ საქართველოს ისტორიაში გადამწყვეტი მნიშვნელობა ექნება, ამაზე აღარავინ კამათობს. დარჩება თუ არა მესამე ვადით ქვეყნის მმართველ ძალად „ქართული ოცნება“, სწორედ 2020-ის არჩევნებით უნდა გადაწყდეს. ამიტომ, გასაკვირი არაა, რომ პოლიტიკური პროცესები ქვეყანაში უკვე საკმაოდ დაძაბულია, რასაც რამდენიმე დღის წინ, თბილისის საკრებულოში მომხდარიც მოწმობს _ ოპოზიციონერი ლევან ხაბეიშვილი, „ქართული ოცნების“ რამდენიმე დეპუტატმა ორგანიზებულად, ჯგუფურად სცემეს. სწორედ ამ ფაქტის შეფასებით დავიწყე ინტერვიუ პარლამენტის დამოუკიდებელ დეპუტატ ლევან კობერიძესთან, რომელიც მმართველ ძალას 2019 წლის მაისის დასაწყისში გაემიჯნა. კობერიძე „ვერსიასთან“ საუბრისას, ექსკლუზიურად აცხადებს, რომ მალე პოლიტიკურ პარტიას ქმნის და მისი გეგმები მხოლოდ 2020-ის არჩევნებს კი არ უკავშირდება, არამედ, უფრო გრძელვადიანია.

_ ბატონო ლევან, ხაბეიშვილზე ჯგუფური თავდასხმა ნიშნავს თუ არა, რომ საარჩევნო კამპანია „წესების გარეშე“ დაიწყო? 

_ წინასაარჩევნოდ, დაძაბული სიტუაცია იმ მომენტიდან დაიწყო, როცა „ქართულმა ოცნებამ“ უკან წაიღო პროპორციული არჩევნების ის შეთანხმება, რომელიც ახალგაზრდების მოთხოვნით იქნა მიღწეული. თუ გვინდა, რომ პოლიტიკა ძალადობრივი იყოს, ყველა, ვინც ამას ნებსით თუ უნებურად გეგმავს, ერთ რამეს უნდა დაუკვირდეს _ ეს ქვეყანა მხოლოდ მისი არაა! სულ ჩვენ ხომ არ ვიქნებით? _ პოლიტიკაში უნდა მოვიდეს ახალი თაობა და თუ ახალგაზრდები დაინახავენ, რომ პოლიტიკაში გონებრივი საუბრის მაგივრად, ცემა-ტყეპაა, ბუნებრივია, ამ მიმართულებაზე უარს იტყვიან და შესაძლებლობებს სხვა სფეროებში ცდიან. ეს ნიშნავს, რომ პოლიტიკა დაკარგავს იმ მომავალს, რაც ყველაზე მთავარია. 

ფაქტი რომ დასაგმობია, ამაში ორი აზრი არ არსებობს. შეიძლება, მეც არ მომწონდეს ვინმეს გამონათქვამი, თავის დროზე, ხაბეიშვილს ჩემზეც ჰქონდა დაუსაბუთებელი ბრალდებები, მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ცემის სურვილი გამიჩნდეს. ამაზე არათუ შეთანხმება უნდა შედგეს, არამედ, რეაგირებაა საჭირო. ოღონდ, არა ისეთი, როგორსაც „ოცნება“ აკეთებს. სამართლებრივი მხარე კი ცალკე თემაა და შესაბამისად, უნდა გადაიდგას ნაბიჯები. 

_ მაჟორიტარი დეპუტატი ბრძანდებით, თუმცა პროპორციულ სისტემაზე გადასვლას მაინც ემხრობით. რატომ? 

_ პროპორციული სისტემა პოლიტიკურ კონიუნქტურას იმგვარად ცვლის, რომ ერთი ადამიანის მიერ, ხელისუფლების უზურპაცია ნაკლებად რისკის მატარებელია. ამიტომ, 2024 წლიდან, პროპორციულ არჩევნებზე გადასვლას პროგრესულ ნაბიჯად ვთვლიდი, თუმცა ასევე მიმაჩნდა, რომ ბონუსის თემა აუცილებლად უნდა შენარჩუნებულიყო. მაგალითად, თუ პარტია მიიღებდა 40%-ს, მას შესძლებოდა მთავრობის დაკომპლექტება, რომ სამთავრობო კრიზისი არ წარმოქმნილიყო. ისე, არ გამოვრიცხავ, მაჟორიტარული არჩევნების თემა 10 წელიწადში ისევ დაუბრუნდეს მსჯელობას, მაგრამ დღეს პოლიტიკურ ველზე, ამ მოცემულობით, პროპორციულ არჩევნებზე გადასვლაა საჭირო, რადგან ამან უნდა ჩახსნას ის რისკები, რომლებიც ხელისუფლების უზურპაციასა და ინსტიტუციების ჩამოშლას უკავშირდება. 

_ როცა მაჟორიტარად კენჭს იყრიდით, ალბათ, ვერც წარმოიდგენდით, რომ პროპორციულ სისტემაზე გადასვლას მოითხოვდით, არა? 

_ დიახ, ვერ წარმოვიდგენდი. 

_ როგორც მახსოვს, უმრავლესობა სასამართლო სისტემის კანონპროექტის გამო დატოვეთ? 

_ დიახ, სასამართლოს თემა იყო საბოლოო, რამაც გადამაწყვეტინა უმრავლესობის დატოვება. ვადიანი სასამართლო სჯობს თუ უვადო, _ ამაზე არ იყო საუბარი. გუნდში ამ საკითხზე საკმაოდ ბევრ განსხვავებულ მოსაზრებას გამოვთქვამდი და მიმაჩნია, რომ სამართლიანი სასამართლო ქვეყანაში ის მთავარი თემაა, რომელიც განაპირობებს პოლიტიკურ სტაბილურობას. ადამიანებმა სამართალი უნდა იპოვონ სამართლიან სასამართლოში და არა _ ერთ ადამიანთან, ქუჩურ გარჩევებში, ან ერთმანეთის ცემა-ტყეპით. ნორმალურ სახელმწიფოში სასამართლო უნდა იყოს ადგილი, სადაც დავები წყდება. სასამართლოს, ასევე, მივიჩნევ ეკონომიკური განვითარების მთავარ ქვაკუთხედადაც. სამართლიანი სასამართლოს გარეშე, ადგილობრივ და უცხოურ ინვესტიციაზე, ეკონომიკის განვითარებაზე ვერ ვისაუბრებთ. ამიტომ, იმ გადაწყვეტილებებზე, რასაც მაშინ ვიღებდით, ვამბობდი, შეიძლება, ქვეყნის არამოსურნეებისთვის პოლიტიკური დესტაბილიზაციის საბაბი გახდეს-მეთქი. ჩვენს არაკეთილმოსურნე ქვეყნებს თუ ენდომებათ ამ ქვეყანაში არეულობის ინსპირირება, ყველაზე მარტივი, სწორედ უსამართლო გადაწყვეტილებებით სიტუაციის არევა იქნება. 

_ ყველაფრის მიუხედავად, უმრავლესობამ უვადო მოსამართლეების სკანდალური სია მაინც დაამტკიცა. 

_ დიახ, ვერანაირად შევძელი გადარწმუნება და ზუსტად ამიტომ დავტოვე უმრავლესობა. მიმაჩნია, რომ ის გადაწყვეტილება, რაც „ქართულმა ოცნებამ“ მიიღო, ქვეყნის წინაშე დანაშაულია! სწორედ ამას გავემიჯნე და ჩემი პოზიცია დავაფიქსირე. 

_ მას შემდეგ, რაც მმართველ ძალას გაემიჯნეთ, ბიძინა ივანიშვილს შეხვედრიხართ? 

_ არა! 

_ ბატონო ლევან, საარჩევნოდ პოლიტიკური მოძრაობის შექმნას ხომ არ აპირებთ? მახსოვს, ერთხელ თქვით, რომ თქვენს პოლიტიკურ პარტნიორად ანა დოლიძეს მოაზრებდით. 

_ დიახ, ვადასტურებ, რომ მარტო 2020 წლის არჩევნებისთვის კი არა, არამედ, უფრო გრძელვადიან პერიოდში ვაპირებ პოლიტიკურ აქტივობას და პოლიტიკაში ყოფნას. პირველი ნაბიჯი, რაც გადაიდგა, ფრაქციის შექმნაა, რომელიც ერთ-ერთი, ძალიან მნიშვნელოვანი დასაყრდენი იქნება 2020 წლის პოლიტიკურ აქტივობაში. ამასთან, ანა დოლიძე არათუ გამოირიცხება, არამედ, ერთად ვაპირებთ, აქტიურ კონტაქტში ვიყოთ წინასაარჩევნო თემებთან დაკავშირებით. ასევე, ყველა იმ ადამიანთან, ვისთანაც ღირებულებითი თანხვედრა მაქვს, აუცილებლად ვითანამშრომლებ. 

_ ანუ პარლამენტის დამოუკიდებელი დეპუტატები, რომლებმაც ფრაქცია შექმენით, საარჩევნოდ, ერთ პოლიტიკურ ძალად ჩამოყალიბდებით? 

_ დიახ, ძალიან დიდი ალბათობით, ყველაფერი ეს, გადაიზრდება პოლიტიკურ აქტივობაში და ამასთან დაკავშირებით, ძალიან მალე გაიგებს საზოგადოება. 

_ მოკლედ, პარტიას ქმნით? 

_ დიდი ალბათობით, ეს იქნება ახალი პოლიტიკური პარტია. 

_ გაქვთ ამბიცია, რომ ეს იქნება ე.წ. მესამე ძალა? 

_ საზოგადოებას სჭირდება, დაინახოს თავისი სურვილების, მოთხოვნების მოპასუხე პოლიტიკური ძალა, რასაც დღეს ვერ ხედავს პოლიტიკურ ველზე. მაქვს იმის ამბიცია და პასუხისმგებლობა, გავაკეთოთ ისეთი პოლიტიკური ძალა, რომელიც ნაწყენი, იმედგაცრუებული ადამიანებისთვის იქნება მისაღები. 

_ ბატონო ლევან, გრძნობთ თუ არა პასუხისმგებლობას „ქართული ოცნების“ იმ გადაწყვეტილებებზე, რომლებიც მმართველ ძალაში თქვენი ყოფნის დროს იქნა მიღებული? 

_ იმ საკითხებზე, რასაც არ ვეთანხმებოდი, უმრავლესობაში ყოფნის დროსაც ვრეაგირებდი, მათ შორის, საჯაროდაც. შიგნითაც ვსაუბრობდი და შეგიძლიათ, კენჭისყრის შედეგები ნახოთ, რამდენი კანონის წინააღმდეგ მაქვს მიცემული ხმა. 

_ ანუ „მესიჯბოქსს“ არ ემორჩილებოდით? 

_ ყველამ იცის, რომ არასდროს მესიჯბოქსით არ მისარგებლია და მიხელმძღვანელია. როცა ვთვლიდი, რომ არასწორი ნაბიჯები იდგმებოდა, ამას საჯაროდაც ვაფიქსირებდი. პოლიტიკოსის მოვალეობაა, თუ ეწინააღმდეგება პარტიის გადაწყვეტილებას, ეს საჯაროდ დააფიქსიროს! პარტიული დისციპლინა არ ნიშნავს საზოგადოების წინაშე პასუხისმგებლობის მოხსნას. ადვილია, ამოეფარო პარტიას და თქვა, პარტიამ ასე გადაწყვიტაო. ფიცში, რომელიც დავდეთ პარლამენტში, არ წერია, რომ უნდა ვემსახურო პარტიას და ისეთი გადაწყვეტილებები მივიღო, რომელსაც პარტია დამავალებს. ფიცი საჯაროდ იმისთვის იდება, რომ ღირებულებების ნაწილში იხელმძღვანელო! 

ცხოვრებაში სამი ფიცი მაქვს დადებული: ერთია ჰიპოკრატეს ფიცი, როცა ექიმი ვიყავი; მეორე, როცა ჯვარი დავიწერე; მესამე, როცა პარლამენტში მოვხვდი და არ ვაპირებ, რომელიმეს გადავუხვიო. პარლამენტარის ფიცში წერია, რომ ხალხს უნდა ემსახურო. 

_ გახარიაზე იხუმრეთ, ახლა აპაჭუნოს თვალებიო, მაგრამ იუმორი იქით იყოს და, დასავლეთიდან კრიტიკული წერილები მოდის და მოდის ხელისუფლების მიმართ. ხელისუფალნი როგორც პასუხობენ ამას, ცალკე საკითხია... როგორ ფიქრობთ, ყველაფერ ამას მოჰყვება დასავლეთიდან სანქციები და, საბოლოოდ, „ოცნება“ ხელისუფლებიდან წავა? 

_ ხელისუფლება მწვავე საკითხებზე არასერიოზულ განცხადებებს აკეთებს, წერილი გინდა, თუ სიხარულიო და ჩემი იუმორით ნათქვამიც ამან გამოიწვია. მთავრობას მეტი პასუხისმგებლობა მართებს ასეთი ტიპის კომენტარებში! როცა ამბობენ, ერთი სენატორისა და კონგრესმენის წერილი არაფერიაო, უნდა ხვდებოდნენ, რომ საქართველოსგან განსხვავებით, იქ ინსტიტუციები მუშაობს და აშშ-ში, აღმასრულებელ ხელისუფლებაზე არანაკლები გავლენა საკანონმდებლოს აქვს! 

 

ჩვენ, ყველამ უნდა გავითავისოთ, რომ ეს არაა ყურის აწევა, არამედ, ეს ჩვენი მეგობრების წუხილია იმის თაობაზე, რომ დემოკრატიული პროცესებიდან გადახვევა ხდება საქართველოში! 

როგორც ოპოზციის წარმომადგენელი, მზად ვარ, მეც ავიღო პასუხისმგებლობა იმ წუხილზე, რაც წერილშია გამოთქმული. დავსხდეთ ხელისუფლებასთან ერთად, ამ თემაზე სამსჯელოდ, დავანახოთ საზოგადოებას, სტრატეგიულ პარტნიორებს, რომ ხელის აკვრითა და ცხვირის აბზუებით, ირონიითა და სარკაზმით კი არ ვპასუხობთ, არამედ, პასუხისმგებლიანი პოლიტიკური სპექტრი ვართ, რომლებსაც ჩვენი სტრატეგიული პარტნიორის რეკომენდაციებსა, თუ კრიტიკაზე პოლიტიკურად საღი მსჯელობის გამართვა შეგვიძლია!

თათია გოჩაძე

მსგავსი

დაბრუნება დასაწყისში