Menu
RSS

გენრი დოლიძე: „ჰუმანისტი ვარ, მაგრამ ძალიან აგრესიულად ვარ განწყობილი ივანიშვილის მიმართ!“

რატომ ჩაერთო პოლიტიკაში და აპირებს თუ არა დეპუტატობას ბათუმელი პოეტი, რომელიც რუსთაველზე სპეცრაზმის წინ დაწვა

 

18 ნოემბრის აქციაზე, როცა სპეცრაზმმა პარლამენტთან აქცია დაშალა და რუსთაველის გამზირი კარვებისგან გაწმინდა, აქციის ერთ-ერთმა მონაწილემ, პოეტმა გენრი დოლიძემ პროტესტი არაორდინალურად გამოხატა _ მისკენ მიმავალი სპეცრაზმის წინ დაწვა და „რობოკოპებმა“ ზედ გადაუარეს. ალეკო ელისაშვილის სამოქალაქო მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი, გენრი დოლიძე ისტორიაში ამ ნაბიჯით, ალბათ, უკვე შევიდა, თუმცა საინტერესოა, რატომ მიიღო ასეთი გადაწყვეტილება? 

„ვერსია“ გთავაზობთ ინტერვიუს გენრი დოლიძესთან:

_ გენრი, ეს გადაწყვეტილება სპონტანურად მიიღეთ, თუ როცა აქციაზე მიდიოდით, წინასწარ იცოდით, რომ ამას გააკეთებდით? 

_ ამას რომ გავაკეთებდი, არ მიფიქრია, მაგრამ იმ მომენტისთვის მინდოდა, მომეძებნა რაღაც მშვიდობიანი ფორმა, რადგან მშვიდობიან აქციას ალტერნატივა არ აქვს. მანამდე ჩვეულებრივად ვიდექი და როცა სპეცრაზმი მოგვაწვა, ეს გავაკეთე. 

_ ამ ქმედებით, პრაქტიკულად, ისტორიაში შეხვედით... 

_ არანაირად! ამის თქმა გადაჭარბებულად მიმაჩნია, რადგან ეს ჩვეულებრივი მომენტი იყო. ვისაც როგორ შეეძლო, ისე იქცეოდა და, უბრალოდ, ეს ფორმა გამოვძებნე. განსაკუთრებული არაფერი გამიკეთებია. ყველა აქციაზე იდგა და ყველა ისე გადაუდგა სპეცრაზმს, როგორ შეეძლო. მიმაჩნია, რომ უბრალოდ, ფორმა იყო ორიგინალური, თუმცა დიდი გამბედაობა არ ყოფილა. 

_ ვფიქრობ, ასეთ ქცევას, სწორედაც, დიდი გამბედაობა სჭირდება ... მინდა, ჩვენს მკითხველს აუხსნათ, რამ გამოიწვია თქვენში ისეთი მწვავე პროტესტი, რამაც ეს გადაწყვეტილება მიგაღებინათ? 

_ მინდოდა, მეჩვენებინა, რომ პროპორციული არჩევნები ძალიან და, ჩემი აზრით, სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია ჩემი ქვეყნისთვის. ამიტომ მივიღე ასეთი რადიკალური გადაწყვეტილება, მაგრამ არ მინდოდა, აგრესიული ყოფილიყო ფორმა, რადგან უნდა მივეჩვიოთ მშვიდობიან ფორმებში დარჩენას _ მშვიდობიან ფორმას ალტერნატივა არ აქვს. 

მე ჰუმანისტი ვარ და მიმაჩნია, რომ ყველა თავის მოვალეობას ასრულებს. ვერ შევაგინებდი სპეცრაზმს, ვერ დავუწყებდი ჩხუბს, წიხლების ქნევას, თუმცა ძალიან აგრესიულად ვარ განწყობილი ბიძინა ივანიშვილის მიმართ, რომელმაც მოგვატყუა და პროპორციული არჩევნები წაგვართვა. მინდოდა, ამის ლუსტრაცია მომხდარიყო _ აი, ეს იყო ჩემი მოტივაცია. 

_თქვენ პოლიტიკოსი კი არა, პოეტი, შემოქმედი ადამიანი ხართ... 

_ დიახ, თუმცა ალეკო ელისაშვილის სამოქალაქო მოძრაობას წარმოვადგენ... 

_ ეს ვიცი, მაგრამ ვერ ვიტყვით, რომ გამოკვეთილი პოლიტიკური ლიდერი ხართ... 

_ დიახ, ისეთი პოლიტიკური ამბიციები არ მაქვს, რომ პოლიტიკაში გრძელვადიანად ვაპირებდე ყოფნას. ალეკოს გუნდთან იმიტომ ვარ, რომ მინდა, ახალი სახეები გამოჩნდნენ, ახალგაზრდებისთვის პოლიტიკაში მოსვლა სამარცხვინო არ იყოს და გარემო გაჯანსაღდეს. 

ჩემი თვითმიზანი არაა პოლიტიკაში მოხვედრა, მინდა, წვლილი შევიტანო საზოგადოებრივი საქმიანობის განვითარებაში და ეს მოტივაცია მაქვს, როგორც მწერალს და როგორც ამ ქვეყნის შვილს. 

_ ანუ არჩევნებში მონაწილეობას ალეკო ელისაშვილის გუნდთან ერთად მიიღებთ? 

_ დიახ, მივიღებ მონაწილეობას, ოღონდ საკრებულოს, პარლამენტსა, თუ აჭარის უმაღლესი საბჭოს არ გავცდები, რადგან არ მიმაჩნია, რომ მინისტრის, მერის, ან სხვა აღმასრულებელ პოსტზე უნდა ვიყო. 

მე ვარ მწერალი და შესაძლებელია, ვიყო ხმოსანი, მაგრამ არა _ აღმასრულებელი ხელისუფლების წარმომადგენელი. ამ ეტაპზე, ამის ამბიცია არ მაქვს და მგონი, არასოდეს მექნება, რადგან ბავშვობიდან ასე ვფიქრობ. 

_ თქვენთვის პროპორციული სისტემის საკითხი ამდენად მწვავე აღმოჩნდა, არადა, ხელისუფლება ამტკიცებს, რომ ხალხმა საერთოდ არ იცის, რას ნიშნავს ეს საარჩევნო სისტემა... 

IRI-ს კვლევებმა აჩვენა, რომ საზოგადოებამ იცის, რა არის პროპორციული არჩევნები. მარტივად გეტყვით, შესაძლოა, საზოგადოებამ იურიდიული ნიუანსები არ იცის, მაგრამ ყველა მუნიციპალიტეტმა იცის, რომ მისი მაჟორიტარი არ არსულებს ხალხის დაკვეთას. 

მუნიციპალიტეტებში, მაგალითად, აჭარაში, ვერ ცნობენ თავად მაჟორიტარს, ან იცნობენ, როგორც ოდიოზურ ფიგურას. მაჟორიტარები მხოლოდ „ოცნების“ პრობლემა კი არაა. ამ შემთხვევაში, ნაციონალური მოძრაობაც არ უნდა „გამოძვრეს“ მსუბუქად, ეს ნაციონალებისა და შევარდნაძის დროიდან დაწყებული პრობლემაა. 

საზოგადოება ვითარდება და ახალ ეტაპზე უნდა გადავიდეთ. პროპორციული სისტემა უნდა იყოს ქვეყანაში, რადგან ყველა ძალას, საზოგადოებას უნდა ჰყავდეს საკუთარი ინტერესის გამომხატველი პარლამენტში. გვინდა თუ არა, ამ ქვეყანაში ცხოვრობს მრავალი ერი, მრავალფეროვანი სახელმწიფო გვაქვს და ყველა ჯგუფს, ერთპროცენტიან პარტიასაც უნდა ჰყავდეს თავისი არჩეული დეპუტატი და მაჟორიტარული სისტემის გაუქმებით, უფრო შევძლებთ, რომ ახალი, ჩვენნაირი ძალები წამოვიდეს. 

შეიძლება, ბევრი არ მომწონს, მაგრამ ყველას თავის ამომრჩეველი ჰყავს. ახალი სახეები და ახალგაზრდები უნდა წამოვიდნენ, რადგან ეს მაჟორიტარები, როგორც წესი, არიან გაქსუებული ბიზნესმენები, ჩინოვნიკები, ყოფილი ნაციონალები, „ოცნებაში“ პორტირებულები, ზოგი მათგანი შევარდნაძის პერიოდიდან მოდის ინერციით და შესაბამისად, ეს სისტემა დამპალია. 

შეიძლება, არც პროპორციული იყოს სრულიად იდეალური, მაგრამ გაცილებით უფრო სამართლიანი იქნება ახალი ძალების შემოსვლისთვის და ამიტომ ვიბრძვი. მე არც ნაციონალებისთვის ვიბრძვი და არც _ სხვა ვინმესთვის. ვიბრძვი, რომ ჩემი თაობა, ახალგაზრდები მოვიდნენ პოლიტიკაში და იმათ, ვისთვისაც უცხოა საბჭოური მენტალიტეტი, ვინც გაიზარდა თავისუფალ საქართველოში და ვინც ჯერ კიდევ არ გაქცეულა ამ ქვეყნიდან, აიღონ ინიციატივა. ისე, ალბათ, ყველა დამეთანხმება, რომ ეს აბსოლუტურად სხვა თაობაა. 

_ ოპოზიცია მიზანს მიაღწევს? 

_ არ ვიცი, რადგან არ ვარ პოლიტიკის ექსპერტი, მე ვარ სამოქალაქო აქტივისტი. ყოველთვის მწვავე პოზიცია მექნება, ოღონდ მშვიდობიანი ფორმებიდან არ გამოვალ, რადგან ეს არაა ჩემი და ჩემი გუნდის სტილი და შესაბამისად, ვიცი, რომ ალეტერნატივა პროპორციულ სისტემას არ აქვს. 

ჩვენ მოვძებნეთ ახალი ფორმა და გვინდა, რეგიონებში ჩავიდეთ ჩვენი მოძრაობის წევრები. კახეთიდან ვიწყებთ, მოსახლეობასთან საინფორმაციო შეხვედრებს გავმართავთ, რათა ავუხსნათ, რატომ არის ცუდი მაჟორიტარული სისტემა. 

ისე, ყველას ერთ ქვაბში ვერ მოვხარშავთ, არიან გამონაკლისი მაჟორიტარებიც, მაგრამ იმაზე ვსაუბრობთ, რომ ყველაზე გაფუჭებული, კორუმპირებული და შევარდნაძის, ნაციონალების გადმონაშთი მაჟორიტარები არიან, რომლებიც „ქართული ოცნების“ ხელშიც ბოროტების იარაღს წარმოადგენენ. ეს ადამიანები აფუჭებენ, ითვისებენ, ტენდერებს „აწყობენ“. პროპორციული სისტემით კი, ჩვენს ქვეყანას ახალი გამოწვევებისკენ ფანჯარა გაეხსნება. 

_ თქვენ გახდით ამ პროცესების ერთ-ერთი მთავარი მონაწილე, ამიტომ საინტერესოა, ეს ბრძოლა სახელმწიფოს კარგ შედეგს მოუტანს? 

_ ბიძინა ივანიშვილს ერთხელ ჰქონდა შესაძლებლობა და ისტორიული გადაწყვეტილება მიიღო, როცა პოლიტიკაში მოვიდა და მშვიდობიანად მოგვაცილა მიხეილ სააკაშვილი, მეორე ისტორიული გადაწყვეტილება კი, პროპორციულ არჩევნებზე გადასვლით მიიღო. თვითონაც დაგვამადლა თავი სამი თვის მანძილზე და ძალიან ცუდი რამ გააკეთა _ ხალხი ჩიხში შეგვიყვანა, საიდანაც ერთადერთი გამოსავალი პროპორციული არჩევნებია. სხვა გამოსავალი აღარ გვაქვს, რადგან ქვეყანა იძირება და თუ 2024 წლამდე, ხალხი შიმშილით ამოწყდა, ხოლო ახალგაზრდები ქვეყნიდან გაიქცნენ, პერსპექტივას ვერ ვხედავ. 

მოკლედ, 2024 წლამდე ვერ დავიცდით და მგონია, რომ აქციებზე ხალხის რაოდენობა არ უნდა დათვალოს ხელისუფლებამ, რადგან იმ პრინციპზე ჩვენ ყველა, მათ შორის, ხელისუფლებაც ვთანხმდებით, რომ პროპორციული არჩევნები მნიშვნელოვანია. შესაბამისად, ხელისუფლებამ უკან უნდა დაიხიოს, რადგან ეს, ზოგჯერ, ვაჟკაცური საქციელიცაა და მოლაპარაკებაზე უნდა წამოვიდეს თავის ქვეყანასთან _ ხელისუფლებამ შეცდომა უნდა აღიაროს! 

კონსტიტუციონალისტებმა უნდა მოიფიქრონ, ეს რა ფორმით იქნება. ისე, გერმანული მოდელი პროპორციულზე არა, მაგრამ არსებულ შერეულ მოდელზე უკეთესია.

თათია გოჩაძე

მსგავსი

დაბრუნება დასაწყისში