პოლიტიკა - ვერსია - ვერსია http://versia.ge Mon, 23 Sep 2019 13:41:54 +0400 Joomla! - Open Source Content Management en-gb „ბიჯო, პოლიტიკოსი სკამებისთვის უნდა იბრძოდეს, სხვა ფუნქცია მას არ გააჩნია!“ http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6336-„ბიჯო,-პოლიტიკოსი-სკამებისთვის-უნდა-იბრძოდეს,-სხვა-ფუნქცია-მას-არ-გააჩნია-“.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6336-„ბიჯო,-პოლიტიკოსი-სკამებისთვის-უნდა-იბრძოდეს,-სხვა-ფუნქცია-მას-არ-გააჩნია-“.html

გოგი წულაია დანგრეული და მიტოვებული შენობების წინააღმდეგ ბრძოლას იწყებს

რამდენიმე დღის წინ, პარტია „თავისუფალი საქართველოს“ თანათავმჯდომარე გოგი წულაიამ, ქუთაისის ცენტრში, ერთ-ერთ ამორტიზებულ შენობასთან ბრიფინგი გამართა და ამ ფორმით, ქალაქში უფუნქციოდ დარჩენილი შენობების არსებობა გააპროტესტა. წულაიას თქმით, ეს შენობები, გარდა იმისა, რომ საფრთხეს წარმოადგენენ მოსახლეობისთვის, ანტისანიტარიის კერასაც ქმნიან. წულაიას მიერ ბრიფინგის გამართვიდან რამდენიმე დღეში კი, პარლამენტმა დაიწყო საკანონმდებლო ინიციატივის განხილვა, რომლის მიხედვითაც „ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე არსებობს საკმაო რაოდენობის შენობა-ნაგებობა, რომელიც საჭიროებს შეკეთებას (რემონტს), რეკონსტრუქციას, აღდგენას ან/და დემონტაჟს. ამ ტიპის შენობების არსებობა, რომლებიც ამახინჯებენ მუნიციპალიტეტის იერსახეს, პრობლემურია რამდენიმე ასპექტის გათვალისწინებით: უპირველეს ყოვლისა, ისინი აფერხებენ მიმდებარე ტერიტორიის ეკონომიკურ განვითარებას იქიდან გამომდინარე, რომ ერთი მხრივ, თავად არ ფუნქციონირებენ და მეორე მხრივ, რიგ შემთხვევებში, არ ხდება მიმდებარე ტერიტორიით ინვესტორის დაინტერესება შენობის არსებობის, ან მისი მდგომარეობის გათვალისწინებით. კანონპროექტის მიხედვით, სამშენებლო საქმიანობაზე სახელმწიფო ზედამხედველობის ორგანო ასეთი შენობების მესაკუთრეს მიუთითებს და განუსაზღვრავს გონივრულ ვადას, განახორციელოს შენობა-ნაგებობის რემონტის, ან დემონტაჟის ღონისძიებები. აღნიშნული ცვლილების შედეგად, ის პირები, რომლებიც შესაძლოა დაჯარიმდნენ განსახილველი კანონის 46-ე მუხლის შესაბამისად, გათავისუფლდებიან საჯარიმო სანქციისგან მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ კანონის მიღების დროს, შესაბამისი ხარვეზი აღმოფხვრილი იქნება. კომიტეტმა კენჭი უყარა და მხარი დაუჭირა წარმოდგენილ კანონპროექტს“. 

„ვერსია“გოგი წულაიას ინტერვიუს სტენოგრაფიული სიზუსტით გთავაზობთ:

 

_ ქუთაისი სავსეა მიტოვებული შენობებით. მაგალითად, ციხის შენობა იყო ქუთაისში, მიშას დროს აშენდა ახალი ციხე, გადავიდნენ და ეს შენობა არის მიტოვებული, ჩაკეტილი, გაუბედურებული, შიგნით კანალიზაცია გახეთქილია, ტყედ არის გადაქცეული, დისკომფორტის, ანტისანიტარიის და ყველაფერი უბედურების ადგილია. ციხის უფროსისა და მისი მოადგილე ვინც იყო,იმათ გარდა, დანარჩენ ქუთაისლებს, არ მგონია, ნათელი მოგონებები აკავშირებდეთ ამ ციხესთან და ეს ტანჯვის, უსამართლობის სიმბოლო, რამდენ ხანს უნდა იყოს ასე?! 

_ გოგი ბატონო, რას გპასუხობენ ამ საკითხზე ქუთაისის მერიაში? 

_ მოვითხოვე ინფორმაცია მერიისგან, რომ მოეწერათ, რამდენია ასეთი მიტოვებული შენობა, ვის ბალანსზეა და რის გაკეთებას გეგმავენ. ხომ უნდა აწუხებდეს ქალაქის მერს ასეთი, ასობით მიტოვებული შენობა, რომელიც ნარკომანების, ლოთების, ვირთხის, ტარაკანის, გველის ბუდეა და მეტი არაფერი. ეს არის მილიონობით ლარის ქონება... 

_ ამ მიტოვებულ შენობებს პარლამენტის ყოფილი შენობაც მიემატა, არა? 

_ დიახ, იქაც იგივეა და ალბათ, ათი წლის შემდეგ, იქ გავმართავ ბრიფინგს და ვიკითხავ, რას უპირებენ ამ შენობას? რადგან მიშამ ააშენა, ხომ არ შეიძლება, მილიონობით ლარი გადაყარო წყალში? ასევეა მთავრობის სახლი, არა მარტო ქარხნები, არამედ რაღაც ფუნქციის მქონე შენობები, კულტურის სახლი და ა.შ. 

_ ბატონო გოგი, პარლამენტის თბილისში გადმოსვლამ ქუთაისზე ცუდად იმოქმედა? 

_ რა თქმა უნდა, იმოქმედა ინვესტიციაზე, რადგან როდესაც პარლამენტის ქუთაისში გადასვლა დაანონსდა, ეს ნიშნავდა, რომ ქალაქი რაღაც დოზით გაცოცხლდებოდა. გაცოცხლებულ ქალაქში უნდათ ინვესტიციის ჩადება, აბა, მკვ¬დარ ქალაქში ვის უნდა ინვესტიციის ჩადება?! მოიკლო ვაჭრობამ, მისვლა-მოსვლამ, რესტორანმა, მაღაზიამ. აპარატის თანამშრომელი იყო მარტო ათასი, მგონი, იმ პარლამენტში. ის ათასი ადამიანი ცხოვრობდა ქუთაისში, ეს დეპუტატები კი დაბოდიალობდნენ იქით-აქეთ, მაგრამ ეგენი კვირაობით ცხოვრობდნენ აქ. ე.ი. ასე თუ ისე, მსყიდველუნარიანი ათასი მოქალაქე დააკლდა ამ ქალაქს, ხელფასები ჰქონდათ 1000 ლარი და მეტი, ღმერთმა შეარგოთ, კაცო, მაგრამ მსყიდველუნარიანები იყვნენ და ყველაფერი ეს დააჩნდა ამ ქალაქს, რაზეა საუბარი. ნუ, კაი, ყველაფერი ეს ცუდია, მაგრამ განცდა იმისი, რომ ამ ქალაქს რაღაც პერსპექტივა და გადარჩენის შანსი აქვს, რაც მოიზიდავდა ინვესტორს, დაიკარგა. 

_ ისე, საპარლამენტო არჩევნები მოგვადგა კარს და საინტერესოა, რა გეგმები გაქვთ, იყრით კენჭს კახა კუკავასთან ერთად? 

_ რა თქმა უნდა, ერთად ვართ და აუცილებლად ვიყრი კენჭს. მე პრეზიდენტობაზე არ მიყრია კენჭი, თუ არა, არც ერთი არჩევნები არ „გამიმაზია“, ასე რომ ვთქვათ (იცინის). 

_ არჩევნები ბუნებრივი ბარიერით რომ ტარდება, ეს მეტ შანსს გაძლევთ პარლამენტში მოსახვედრად? 

_ ეს მიზრდის შანსს, რა თქმა უნდა, არა მარტო მე, ჩემნაირ პოლიტიკოსებსაც, რომლებიც ისეთ ძლიერ პარტიაში არ არიან, ასე ადვილად გადალახონ ბარიერი. მიზრდის შანსს, რაზეა საუბარი... 

_ სხვა პარტიები ახსენეთ და, გკითხავთ, ბოლო დროს, ოპოზიციაში დიდი დაპირისპირებებია. როგორც ჩანს, ბრძოლა მეორე პოლიტიკური ძალის ადგილისთვის მიდის. როგორ აფასებთ ყველაფერ ამას, ეს ნორმალური პროცესია? 

_ ეს ნორმალური პროცესია ნორმალურ ქვეყნებში. რა თქმა უნდა, ყველამ უნდა იბრძოლოს, რაც შეიძლება მეტი ადგილის დასაკავებლად. პოლიტიკოსი მაგისია. მიშას დროს იცოდნენ, როგორ იბრძვიან სკამებისთვისო?! ბიჯო, პოლიტიკოსი აბა, რისთვის უნდა იბრძოდეს, ვერ გავიგე? რა თქმა უნდა, სკამებისთვის უნდა იბრძოდეს, სხვა ფუნქცია მას არ გააჩნია, მაგრამ ჩვენი ქვეყანა, რომელიც დაღუპვის პირასაა და შიდა ბრძოლებით ისეთი პოლიტიკაა, რომ ძირითად საკითხს გვავიწყებს, მე მგონი, ყველა პარტია და პოლიტიკოსი უნდა კიოდეს ამ თემას _ საქართველოში 108 სოფელში, წელს, პირველკლასელი სკოლაში არ შევიდა. ასეთი 30 სკოლა იმერეთშია. ეს რისი მანიშნებელია, რომ რამდენიმე წელიწადში, 108 სოფელი არ გვექნება და ამის იქით, რამდენია კიდე დამდგარი რიგში, რომ 2-3 წელიწადში, იქ არ შევლიან პირველ კლასში უკვე და რამდენი სოფელი გადაშენებას და დანგრევას ექვემდებარება, დახურვას და მიტოვებულ შენობებს. 

ეს რა არის, იცი? რისთვის ვიბრძვით? ქვეყანა აღარ იქნება, ემიგრაცია კატასტროფულია, შობადობა დაბალია, სიკვდიალიანობას რაც შეეხება, 9 წერილი მაქვს მიწერილი ჯანდაცვის სამინისტროსთვის, მომეცით ინფორმაცია, ბოლო წლებში, რამდენი ადამიანია გარდაცვლილი ონკოლოგიური დაავადებით, ინსულტითა და ნარკოტიკებით-მეთქი, მაგრამ არ მაძლევენ იმიტომ, რომ ეს კატასტროფული ციფრებია და ამ დროს, როცა ერი გადაშენებაზე მიდის და ერი აღარ იქნება რამდენიმე წელიწადში, რაღაც აბსურდებზე ბრძოლა მიდის. ყველა პოლიტიკოსი ამას უნდა ვკიოდეთ, რომ ქვეყანა არ გვექნება! არ იქნება საქართველო ! და ამ საქართველოს ტერიტორიას, თუკი ქართველი არ იყო აქანე, რუსი გააკონტროლებს, თუ ამერიკელი, ჩემთვის, როგორც ქართველისთვის, მნიშვნელობა არ აქვს! 

თუ ვიარსებებთ ერი, მაშინ ექნება მნიშვნელობა, ვინ გააკონტროლებს, მაგრამ თუ ერი არ იქნა, ცეცხლი მოკიდებია ერთსაც და მეორესაც!

თათია გოჩაძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 18 Sep 2019 12:56:35 +0400
დიდი კულუარული ომი ოპოზიციაში http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6327-დიდი-კულუარული-ომი-ოპოზიციაში.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6327-დიდი-კულუარული-ომი-ოპოზიციაში.html

რა პრეტენზიები აქვთ ბოკერიასთან და რას ამბობენ პირად საუბრებში „ანტიოცნებელები“ გვარამიაზე

ოპოზიციამ იმდენი ეძახა, „გადადექი, გადადექიო“, რომ საბოლოოდ, მართლაც გადადგა, თუმცა გიორგი გახარია, ცხონებული შევარდნაძის მსგავსად, სახლში კი არ წავიდა, არამედ, კარიერულ საფეხურზე უფრო მაღლა ავიდა, ესე იგი, პრემიერი გახდა. ჰოდა, გახარიას დაწინაურებამ, როგორც „ვერსიისთვის“ ხდება ცნობილი, ოპოზიციაში გარკვეული დისონანსი შეიტანა. უფრო მეტიც, როგორც ჩვენი წყაროები გვეუბნებიან, შს ყოფილი მინისტრის გაპრემიერების შემდეგ, ოპოზიციის სხვადასხვა ფრთა ერთმანეთს დაუპირისპირდა კიდეც. ზოგადად, ჩვენთვის რომ ვთქვათ, „ანტიოცნებელები“ ერთ მუშტად შეკრულები არასოდეს ყოფილან. ყოველ შემთხვევაში, ყველამ იცის, რომ „ევროპული საქართველო“, კონკრეტულად, ამ პარტიის ერთ-ერთი ლიდერის, გიგა ბოკერიას თანამეცხედრე, ჟურნალ „ტაბულას“ დირექტორი თამარ ჩერგოლეიშვილი, გაერთიანებულ ოპოზიციას ანუ მიხეილ სააკაშვილის მიმდევრებსაც ზუსტად ისეთივე რეჟიმში ასამარებს, როგორც, ვთქვათ, მმართველ გუნდს.

ერთი სიტყვით, საქმეს ისეთი პირი უჩანს, რომ „ოცნებას“ შეუძლია, გულ-ხელი დაიკრიფოს და მშვიდად დაელოდოს, ყოფილი თუ მოქმედი ნაციონალები ერთმანეთს როგორ „დაჭამენ“. 

რას ვერ იყოფს ოპოზიციის სხვადასხვა ფრთა? _ როგორც პოლიტიკურ კულუარებში ამბობენ, კონფლიქტიის ერთ-ერთი საბაბი აქცია „სირცხვილია“, რომელიც პარლამენტის წინ 20 ივნისის შემდეგ იმართება. აქ ვინმეს, ცხადია, გაუჩნდება ლოგიკური და ბუნებრივი კითხვა, როგორ შეიძლება აქცია, რომელიც ოკუპაციისა და 20 ივნისს, აქციის დაშლის დროს სახელმწიფოს მხრიდან ძალის გადამეტების საწინააღმდეგოდ იმართება, დაპირისპირების მიზეზი გახდესო? ამ კითხვაზე, წესითა და რიგით, ერთი პასუხი უნდა არსებობდეს _ დიახ, არ შეიძლება, მაგრამ საქართველოში ხომ ყველაფერი „უკუღმაა მოწყობილი“. 

ჰოდა, შესაბამისად, არც ისაა გასაკვირი, რომ ზემოხსენებულმა აქციამ ოპოზიცია დაქსაქსა, თუმცა მოდით, მოვლენათა განვითარებას ქრონოლოგიურად მივყვეთ. 

მოკლედ, მიმდინარე წლის 20 ივნისი, დილა, მედია ავრცელებს ინფორმაციას, რომ თბილისში მიმდინარე „მართლმადიდებლობის საპარლამენტთაშორისო გენერალური ასამბლეის“ სესიამ საქართველოს პარლამენტში გადაინაცვლა. უფრო მეტიც, ჟურნალისტები იმასაც იუწყებიან, რომ ამ სესიის ერთ-ერთი „შეფი“, ესე იგი, რუსული კომუნისტური პარტიის წევრი და „დუმელი“ გავრილოვი საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარის სავარძელში „ჩასკუპდა“. 

აღნიშნულს ევროპული საქართველოს საპარლამენტო წარმომადგენლები აპროტესტებენ _ პარლამენტის სხდომათა დარბაზს იკავებენ და რუსეთის დუმის დეპუტატი სერგეი გავრილოვი სესიის წაყვანას ვეღარ ახერხებს. შესაბამისად, ღონისძიება იშლება. 

პარალელურად, ქუჩაში რიგითი მოქალაქეები გამოდიან და თბილისში საპროტესტო აქცია იწყება. გავრილოვი სასტუმრო „რედისონში“ იკეტება, სადაც ის პარლამენტიდან გადაიყვანეს. მალევე, რუსი დეპუტატი კვერცხებისა და ბოთლების სროლების ფონზე აღნიშნულ ლოკაციას ტოვებს, თბილისის აეროპორტში მიდის და მოსკოვში მიფრინავს. 

მიუხედავად ამისა, ე.წ. გავრილოვის ამბების გასაპროტესტებლად პარლამენტის წინ აქცია მაინც გრძელდება. თავიდანვე ნათლად იყო ნათქვამი, რომ აქციის ორგანიზატორები სამოქლაქო აქტივისტები იყვნენ. შესაბამისად, სიტყვით გამომსვლელთა შორის პოლიტიკოსები კანტი-კუნტად ჩანდნენ, თუმცა იმთავითვე გაჩნდა ეჭვი, რომ ახალგაზრდებს ვიღაც მართავდა. 

ვინ იყო ეს „ვიღაც“? _ დღეს, როცა ემოციები ასე თუ ისე დამცხრალია, პოლიტიკურ წრეებში ღიად და ყოველგვარი მინიშნების გარეშე ამბობენ, რომ „სირცხვილიას“ „ტვინი“ ევროპული საქართველოა. 

უფრო მეტიც, ისინი, ვინც ყველაფერ ამის კულუარებს კარგად იცნობენ, გამოთქვამენ ვარაუდს, რომ „სირცხვილია“ თავიდან ბოლომდე, თამარ ჩერგოლეიშვილის მითითებებითა და დირექტივებით მოქმედებს. 

ამას გარდა, ოპოზიციის კულუარებში ის ვერსიაც ფიგურირებს, რომ ევროპული საქართველოსა და „ოცნების“ ინტერესები გარკვეულ საკითხებში, ერთმანეთს ემთხვევა ანუ მინიშნებები კეთდება, რომ 2020 წელს, დღევანდელი მმართველი პარტია თითქოს გეგმავს, ხელისუფლება სწორედ ბოკერიას გუნდს გადააბაროს. სხვათა შორის, ამ სცენარზე ღიად საუბრობენ პატრიოტთა ალიანსის წარმომადგენლები. 

უფრო მეტიც, როგორც „ვერსიას“ სარწმუნო წყარო ეუბნება, აღნიშნულ თემაზე ორი თვის წინ, ოპოზიციაში ერთგვარი „რაზბორკებიც“ გაიმართა და ბოკერიასა თუ სხვებს მოსთხოვეს, პასუხი გაეცა კითხვაზე, აქვს თუ არა ფარული კომუნიკაცია „ოცნებასთან“. 

ზოგადად, „ოცნებისა“ და ბოკერიას ფარულ პოლიტიკურ „ლავ სთორიზე“ ხმა ჯერ კიდევ რამდენიმე წლის წინ, კერძოდ მაშინ გავრცელდა, როცა ბატონ ბოკერიას საგამოძიებო უწყებაში მოუწია მისვლა. 

„უშიშროების საბჭოს ყოფილი მდივანი გიგა ბოკერია მთავარ პროკურატურაში მოწმის სახით დაკითხვაზე დაიბარეს,“ _ ამ სათაურით „ნიუსი“ „ტაბულამ“, ზუსტად ოთხი წლის წინ, 2014 წლის 4 აპრილს გაავრცელა 

„უწყებაში, რომელიც ნაციონალური მოძრაობის ერთ-ერთ ლიდერს ჩაბარდა, არ არის დაკონკრეტებული, თუ რა საქმეზე იბარებენ ბოკერიას დაკითხვაზე,“ _ იუწყებოდა „ტაბულა“. 

სხვა ქართული ინტერნეტგამოცემები გამომძიებელ დავით თევზაძეს დაუკავშირდნენ, რომელმაც ბოკერია დაკითხვაზე დაიბარა, თუმცა მან საქმის შინაარსზე საუბარი არ ისურვა. 

ყველაფერ ამას კი ბიძინა ივანიშვილის განცხადება უძღოდა -ანუ 2013 წლის ბოლოს, „ქართული ოცნების“ თავმჯდომარე ბიძინა ივანიშვილმა, რომელსაც მაშინ პრემიერის პოსტი ეკავა, განაცხადა -უშიშროების საბჭოს მიერ ლობისტებზე დახარჯული თანხების საქმე პროკურატურაშია და გამოძიება მიმდინარეობსო. 

„ისინი ახერხებდნენ ძვირი პიარკამპანიების წარმოებას. ძალიან ბევრი ლობისტები, მათ შორის, ბოკერია… 16 მილიონით _ მარტო წინა წელს აქვს ბოკერიას, რომელიც ძირითადად, პიარკამპანიით იყო დაკავებული და დღესაც, მთელი წლის განმავლობაში იმითაა დაკავებული, რომ ჩირქი მოსცხოს ქვეყანას. 

ბოკერიას სამსახური _ უშიშროების საბჭო მთლიანად სააკაშვილის პიარზე იყო მორგებული. ეს არის შედეგი, რატომ გამოიტანეს კომიტეტში და არა _ პარლამენტში, პარლამენტში კიდევ ვახერხებთ ამას. ეს არის შედეგი იმის, რომ მთელი ევროპა სიცრუეში ჰყავდა. ატყუებდნენ აშშ-საც. 

დღეს რაც ხდება, ჩვენგან წაგლეჯილ ფულს იყენებდნენ და გარეთ ლობისტებს ამუშავებდნენ, მაგრამ ამას უკვე საფუძვლები გამოეცალა და ერთეულებიღა დარჩა. კლებაში წავიდა პროცესი'', – განაცხადა მაშინ ბიძინა ივანიშვილმა და დასძინა, რომ იმ 16 მილიონიდან, რაც ბოკერიას სამსახურის მიერ ლობისტებზე იყო გადაცემული, 300-400 ათასი ნაღდი ანგარიშსწორებით იყო გაცემული, მათ შორის, ელჩებზე. 

უცნობია, რა კითხვები დაუსვეს გიგა ბოკერიას. ასევე, უცნობია, რა ბედი ეწია ე.წ. ბოკერიას საქმეს, რომელიც მთავარ პროკურატურაში იყო გადაგზავნილი. სამაგიეროდ, ცნობილია, რომ საგამოძიებო უწყებასთან კომუნიკაციიდან ზუსტად სამი წლის შემდეგ კი ბოკერიამ ნაციონალური მოძრაობა შიგნიდან „ააფეთქა“ ანუ სააკაშვილის პარტია დატოვა და თითქმის ყველა „ფეისი“ ევროპულ საქართველოში გადააპორტირა. 

ეს ამბავი კი, როგორც მაშინდელი მედია იუწყებოდა, ასე მოხდა: 

„ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა, რამდენიმეთვიანი შიდადაპირისპირების შემდეგ, გაიყო. ამის თაობაზე საგანგებო ბრიფინგზე განცხადება გააკეთა საპარლამენტო უმცირესობის ლიდერმა, დავით ბაქრაძემ. 

ნაციონალური მოძრაობა დატოვა პოლიტიკოსთა იმ ჯგუფმა, რომელიც პარტიის 20 იანვრის ყრილობას არალეგიტიმურად მიიჩნევს. 

საგანგებო ბრიფინგს, რომელიც ნაციონალური მოძრაობის მთავარი ოფისის წინ ჩატარდა, პარტიის საპარლამენტო დეპუტაციის უმრავლესობა ესწრებოდა.

პირველად სიტყვით, პოლიტსაბჭოს მოქმედი თავმჯდომარე და საპარლამენტო უმცირესობის ლიდერი, დავით ბაქრაძე გამოვიდა და განაცხადა, რომ ჯგუფი ტოვებს ნაციონალურ მოძრაობას და ახალ პოლიტიკურ გაერთიანებას ქმნის. 

მისი სიტყვებით, იმ კამათმა და დისკუსიამ, რომელიც ნაციონალური მოძრაობის შიგნით მიმდინარეობდა, მიიღო სრულიად მახინჯი და არასწორი ფორმა. 

ვითარება, მისივე სიტყვებით, განსაკუთრებით, 2016 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ გამწვავდა. უთანხმოება პარტიის სამომავლო სტრატეგიასა და ტაქტიკას შეეხებოდა. ახალი პოლიტიკური გუნდი, ემიჯნება რა ნაციონალურ მოძრაობას, ქვეყანაში ახალი რეალობის შექმნას იწყებს: 

„დღეიდან ეს პოლიტიკური ძალა და ეს პოლიტიკური გუნდი იწყებს ბრძოლის ახალ ეტაპს, რომლის ამოცანაც იქნება საქართველოში ვითარების შეცვლა უკეთესობისკენ, „ქართული ოცნებისა“ და ივანიშვილის რეჟიმის მშვიდობიანი გზით დასრულება და ქვეყნის განვითარების და პროგრესის დაბრუნება. დიახ, ამ გუნდს ამის ამბიცია გააჩნია იმიტომ, რომ თქვენ ხედავთ პოლიტიკურ ძალას, რომელსაც აქვს ცოდნა და კომპეტენტურობა“. 

დავით ბაქრაძე მიკროფონთან თბილისის ყოფილმა მერმა, საპატიმროდან ერთი კვირით ადრე გათავისუფლებულმა გიგი უგულავამ შეცვალა. 

უგულავას თქმით, პასუხისმგებლობა პარტიის დანგრევაზე ეკისრება ერთ ადამიანს და ეს ის ადამიანია, რომელმაც ეს პარტია დააფუძნა, თუმცა მისივე სიტყვებით, ეს ადამიანი _ მიხელ სააკაშვილი უკვე „აღარ ასხივებს ლიდერობას“, მაგრამ ის დღეს ქვეყნისთვის პრობლემას აღარ წარმოადგენს: 

„იმიტომ, რომ ყველას კარგად უნდა გვესმოდეს -დღეს საქართველოს პრობლემა არის ბიძინა ივანიშვილი და მისი არაფორმალური მმართველობა. მიხეილ სააკაშვილი დღეს არის მხოლოდ და მხოლოდ საკუთარი თავის პრობლემა, მიხეილ სააკაშვილი თითოეული ჩვენგანისთვის არის დღეს ადამიანური ტკივილი. ეს ადამიანი დღეს აღარ ასხივებს ლიდერობას. მე ამას ვამბობ გულისტკივილით იმიტომ, რომ ეს არ არის მიშა სააკაშვილი, რომელიც ხალხს აერთიანებდა 2002 წელს. ჩვენ, პოლიტიკოსები, ყველანი ვართ მანქანებივით, რომლებიც გემსახურებით თქვენ. როდესაც მანქანა დაკარგავს თავის ფუნქციას, მაგრამ ის მანქანა კიდევ გიყვარს, შეიძლება ის დააყენო და მოუარო, როგორც ანტიკვარს და თუ ის ანტიკვარად არ იქცა და თუ ის ისევ გაწუხებს, მაშინ მეორე გადაწყვეტილება შეიძლება მიიღო _ ეს მანქანა შეიძლება მოისროლო ჯართში. ყველა პოლიტიკოსი ვართ ამ არჩევანის წინაშე“. 

ბრიფინგს ნაციონალური მოძრაობიდან წასული დეპუტატები ესწრებოდნენ, მათ შორის: გიგა ბოკერია, პარტიის აღმასრულებელი მდივანი სერგო რატიანი, ელენე ხოშტარია, უმცირესობაში შემავალი 6-წევრიანი ფრაქციის ლიდერი, ვიცე-სპიკერი სერგი კაპანაძე, ირმა ნადირაშვილი, გიგი წერეთელი, აკაკი ბობოხიძე, ხათუნა გოგორიშვილი, გიორგი ტუღუში, ზურაბ ჭიაბერაშვილი, ოთარ კახიძე, გიორგი ღვინიაშვილი, თენგიზ გუნავა, ლაშა დამენია, ირაკლი აბესაძე, ლელა ქებურია, მამუკა ჩიქოვანი და, ასევე, გიორგი კანდელაკი. 

ნაციონალური მოძრაობიდან გასული წევრები საქმიანობას გააგრძელებენ ევროპულ საქართველოში, რომელიც ნაციონალურ მოძრაობასთან საარჩევნო ბლოკის სახით არჩევნებში მონაწილეობდა. ამის თაობაზე ბრიფინგამდე მედიასთან საუბარში განაცხადა ირმა ნადირაშვილმა, რომლის სიტყვებითაც, პარტია დატოვა 27-კაციანი დეპუტაციის 21-მა წევრმა: 

„პარლამენტის 21 წევრი დატოვებს პარტიას, პარტიას ტოვებს პოლიტსაბჭოს თავმჯდომარეც და ძალიან ბევრი რეგიონული თავმჯდომარეც ჩვენს გუნდში იქნება, მათ შორის, თბილისის 14 თავმჯდომარიდან ამ გაყოფის პროცესში 9 ჩვენ დაგვიჭერს მხარს“. 

ახალ გუნდს არ უერთდება და ნაციონალურ მოძრაობაში რჩება 21 დეპუტატისგან შემდგარი საპარლამენტო ფრაქციის თავმჯდომარე ნიკა მელია. 

მიხეილ სააკაშვილის მიერ დაფუძნებულ პარტიაში დარჩენის გადაწყვეტილება მიიღეს რომან გოცირიძემ, თინა ბოკუჩავამ, სალომე სამადაშვილმა. ნიკა მელიამ პარტიიდან წასულ გუნდს მოგვიანებით განცხადებითვე უპასუხა: 

„ვცემთ პატივს მათ აზრს. წამსვლელი წავიდა. უბრალოდ, ძალიან მოულოდნელი იყო და ძალიან გაკვირვებულები ვართ, რომ პირველი თავიანთი ბრიფინგი ივანიშვილის სტილში ჩაატარეს და მთელი თავიანთი დრო დაუთმეს ნაციონალური მოძრაობისა და პრეზიდენტ სააკაშვილის ლანძღვა-გინებას“. 

გუნდს, რომელმაც ნაციონალური მოძრაობა დატოვა, თავისი „ფეისბუკის“ გვერდზე განცხადებით გამოეხმაურა ექსპრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილიც, რომლის თქმითაც, პარტია ახლა უფრო ძლიერია, ვინაიდან მასზე კონტროლი დაიბრუნა რამდენიმე ათეულმა ათასმა აქტივისტმა. 

მისივე სიტყვებით, „განდგომილების“ რაოდენობა დღეს ყველამ ნახა, ხოლო ნაციონალური მოძრაობის მრავალრიცხოვნებასა და ძალაში ყველა დარწმუნდება 20 იანვრის ყრილობაზე. გიგიმ კი, რომელმაც ჩემზე უფრო მეტი ისაუბრა, ვიდრე მის ციხეში ჩამსმელ ოლიგარქზე, ოქრუაშვილი გამახსენა და ადამიანურად შემეცოდა“. 

პოლიტოლოგი კორნელი კაკაჩია მიიჩნევს, რომ ნაციონალური მოძრაობა გამონაკლისი იყო პოსტსაბჭოთა სივრცეში, ვინაიდან ახერხებდა ლიდერის წასვლის შემდეგ ერთიანობის შენარჩუნებას, თუმცა ეს ბოლომდე ვერ შეძლო და, როგორც ჩანს, ის ახლა უფრო პატარა ჯგუფებად დაიყოფა. ამ რეალობის გათვალისწინებით, ამბობს კორნელი კაკაჩია, ცხადი გახდა, რომ ელექტორატიც გაიყოფა და ამ ახალ ჯგუფს ამომრჩეველთა ხმებისთვისაც მოუწევს ბრძოლა. 

ნაციონალური მოძრაობიდან გამოყოფილი ჯგუფი პირველი რიგის ამოცანად ადგილობრივი არჩევნებისთვის მზადებას ასახელებს. 

ჯერჯერობით ცნობილი არ არის, როგორ გადაწყდება ნაციონალური მოძრაობის ქონებრივი რესურსების გაყოფის საკითხი“ („რადიო თავისუფლება“, 12 იანვარი, 2017 წელი). 

სხვათა შორის, ყოფილი მმართველი პარტიის გაყოფიდან თითქმის ორი წელი გავიდა, მაგრამ დღემდე არავინ იცის, თუ როგორ გადანაწილდა ნაციონალური მოძრაობის ქონება. ყოველ შემთხვევაში, ამ თემაზე ის ადამიანებიც კი არ საუბრობენ, რომლებიც ღიად მიანიშნებენ, რომ „მიშას პარტია“ ბოკერიამ „ივანიშვილთან შეთანხმებით“ დაშალა. 

აქვე, ისიც უნდა ვთქვათ, რომ კახეთის გზატკეცილზე მდებარე ოფისი დღესაც ნაციონალური მოძრაობის საკუთრებაა. 

კიდევ ერთი საინტერესო დეტალი: დაშლის საფრთხის წინაშე, როგორც კულუარებიდან ჟონავს ინფორმაცია, ახლა უკვე ევროპული საქართველო დგას. ყოველ შემთხვევაში, გიგი უგულავა და თამარ ჩერგოლეიშვილი ერთმანეთს საქმეს უკვე საჯაროდ ანუ სოციალური ქსელით ურჩევენ. საინფორმაციო სააგენტო „ჰოთნიუსმა“ კი ერთი კვირის წინ გავრცელა ინფორმაცია, რომლის თანახმადაც, ელენე ხოშტარია „ევროსაქების“ დატოვებას გეგმავს. 

პოლიტიკურ წრეებში მოარული ხმის თანახმად, ევროპულ საქართველოში რამდენიმე დაჯგუფება არსებობს, თუმცა ყველაზე ძლიერი ორი _ ე.წ. უგულავას და ბოკერიას კლანია. შესაბამისად, ერთმანეთს სწორედ ეს ორი კლანი უპირისპირდება. ელენე ხოშტარია გიგი უგულავას კლანის წევრად მიიჩნევა, თუმცა მისგან განსხვავებით, როგორც არაოფიციალურად ამბობენ, პარტიის დატოვებას არ აპირებს უგულავა. პირიქით, ის ცდილობს, რომ ევროპულ საქართველოში პოზიციები გაიმყაროს და ყველაფერი გააკეთოს საიმისოდ, რომ ბოკერიას გავლენები შეამციროს. 

ევროპულ საქართველოში შიდა ომი, „ვერსიის“ წყაროების მონაცემებით, ე.წ. გავრილოვის კრიზისის შემდეგ დაიწყო. ბოლოს კი, საქმე იქამდე მივიდა, რომ ბოკერიამ „რუსთავი 2“-ის ყოფილი გენდირექტორის და ამჟამად „მთავარი არხის“ ხელმძღვანელის, ნიკა გვარამიას „გადაბირებაც“ მოახერხა ანუ როგორც ჩვენ გვეუბნებიან, მიუხედავად იმისა, რომ გვარამია გარეგნულად სააკაშვილის პოზიციებს ამყარებს, ის, რეალურად, ბოკერიას ინტერესების გატარებას ცდილობს. 

რას ნიშნავს „ბოკერიას ინტერესების გატარება“? _ ამ კონტექსტში ინფორმატორები „რუსთავი 2“-ის ეთერში გვარამიას სკაბრეზულ ლექსიკას იხსენებენ და ამბობენ, რომ მისმა ასეთმა ბილწსიტყვაობამ ნაცმოძრაობის ამომრჩეველზეც კი არცთუ კარგად იმოქმედა. 

ყველაფერი ეს შესაძლოა, გადაჭარბებული შეფასებებია, მაგრამ უნდა აღინიშნოს, რომ პირად საუბრებში, იგივე გაერთიანებულ ოპოზიციასთან დაახლოებული ადამიანები ყველაფერ ზემოთქულს არ უარყოფენ და ამბობენ, რომ ოპოზიციაში გარკვეული სახის კრიზისია, თუმცა საგულისხმოა, რომ ყველაფერ ამაზე საჯაროდ საუბრის სურვილს არავინ გამოთქვამს. 

უფრო მეტიც, ის ადამიანები, რომლებიც, იგივე გვარამიას „კადრს მიღმა“ არცთუ დადებითად მოიხსენიებენ, საჯაროდ დითირამბებს უძღვნიან, სოციალურ ქსელში კი, მის თითქმის ყველა სტატუსს აზიარებენ, ან სულ მცირე, „გულავენ“. 

აი, ეს არის ორმაგი სტანდარტი, რომელიც ქვეყნის მომავალზე არცთუ დადებითად მოქმედებს!

ნინო დოლიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Tue, 10 Sep 2019 22:12:06 +0400
„2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე ივანიშვილი 300 მილიონის დახარჯვას გეგმავს!“ http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6323-„2020-წლის-საპარლამენტო-არჩევნებზე-ივანიშვილი-300-მილიონის-დახარჯვას-გეგმავს-“.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6323-„2020-წლის-საპარლამენტო-არჩევნებზე-ივანიშვილი-300-მილიონის-დახარჯვას-გეგმავს-“.html

დაიშლება თუ არა გაერთიანებული ოპოზიცია და როგორ აპირებს გიორგი ვაშაძე ადამიანების „კორუფციის ბაცილისგან“ განკურნებას

 

2020 წლის საპარლამენტო არჩევნები მოახლოვდა და პოლიტიკური პროცესები აქტიურ ფაზაში გადადის. „ოცნების“ გადაწყვეტილებით, არჩევნები პროპორციული სისტემით და ბუნებრივი ბარიერით ჩატარდება ანუ პარლამენტში შესვლის შანსი ბევრ პარტიას ეძლევა. „ვერსია“ დაინტერესდა, როგორ აპირებს 12 სუბიექტისგან შემდგარი გაერთიანებული ოპოზიცია არჩევნებში მონაწილეობას მაშინ, როცა დაგეგმილი საკონსტიტუციო ცვლილებებით, პოლიტიკური ბლოკებისა თუ კოალიციების შექმნა იკრძალება. ამ და სხვა საკითხებზე „ვერსია“ გაერთიანებული ოპოზიციის ერთ-ერთ ლიდერს, გიორგი ვაშაძეს ესაუბრა.

_ ბატონო გიორგი, საუბრის დაწყებას პოლიტიკური ამბებით ვაპირებდი, მაგრამ წვიმის გამო, თქვენამდე ძლივს მოვაღწიე. წვიმის დროს თბილისში, საცობებისგან სრული კოლაფსი იქმნება. თბილისის მერი რომ იყოთ, ამ პრობლემას როგორ მოაგვარებდით? 

_ ამ საკითხზე კომპლექსური მიდგომები გვქონდა. საზოგადოებრივი ტრანსპორტი მოწყობილი არაა და ყველა მოქალაქეს აქვს მცდელობა, იყიდოს მანქანა, რადგან ძველია ინფრასტრუქტურა, არ გვყოფნის საზოგადოებრივი ტრანსპორტი. ამასთან, ტემპი სამუშაოების, რომელიც იწვევს გზების გადაკეტვას, კატასტროფულია. საერთოდ, ვფიქრობ, რომ ქალაქი სტრატეგიულად გადასაგეგმია. უნდა ჩამოიყვანო მძლავრი კომპანიები და დაგეგმო. თუ, მაგალითად, ლონდონის ცენტრში, ვიწრო ქუჩებზე შესაძლებელია, რომ სწრაფი განმავლობა უზრუნველყო, რატომ არ შეიძლება, ეს თბილისში გაკეთდეს? არც ერთი დიდი ქალაქი აღარ მიდის ესტაკადების მშენებლობისკენ და ცდილობენ, მოქალაქეებს მაქსიმალური მოტივაცია მისცენ, რომ გადავიდნენ საზოგადოებრივ ტრანსპორტზე. საზოგადოებრივი ტრანსპორტი კომპლექსურად უნდა მუშაობდეს, ჩვენთან კი ასე არაა. 

რაც შეეხება სამარშრუტო ტაქსებს, ეს პროცესი ერთხელ და სამუდამოდ უნდა დავასრულოთ, მაგრამ როცა თბილისის მერის მთავარი ამოცანა ისაა, რომ რაც შეიძლება, მეტი ფული იშოვოს და თავი პროექტებით მოიწონოს, ასეთი პრობლემებიც ამიტომ გვაქვს. 

_ თუ ხელისუფლებაში მოხვალთ, ამ პრობლემების მოგვარებას შეძლებთ და, საერთოდ, 2020 წლის არჩევნების მოახლოვების პარალელურად, მიმდინარე პოლიტიკურ პროცესებს როგორ აფასებთ? 

_ „ქართულმა ოცნებამ“, გახარიას დანიშვნით, პრაქტიკულად, არჩევნებისთვის მზადება დაიწყო და უნდა, რომ ეს არჩევნებიც საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურის მსგავსად ჩაატაროს _ ბევრი ფული, ადმინისტრაციული რესურსი, დაშინება, ნეგატიური კამპანია, სიძულვილის ენა გამოიყენოს და ოპოზიცია ისე წარმოაჩინოს, როგორც ნეგატიური მხარე. ამით ადამიანებს მიეცეს არჩევანი ცუდსა და უარესს შორის. ასევე, მნიშვნელოვანი კომპონენტიაა, რომ დასავლეთის ნდობა, პრაქტიკულად, დაკარგა ბიძინა ივანიშვილმა და შესაბამისად, საგარეო თვალსაზრისით, საყრდენს ეძებს ჩრდილოეთში, უფრო მეტად, რუსეთში. ამაზე ექსპერტები საუბრობენ და სიმპტომური იყო „დოიჩ ველლე“-ს ჰედლაინი _ „მოსკოვის კაცი პრემიერად“, რაც მე, როგორც საქართველოს მოქალაქეს, ძალიან არ მესიამოვნა, რადგან აქ შეიძლება, ბევრი ვაკრიტიკოთ ერთმანეთი, მაგრამ მინდა, ევროპასა და აშშ-ში ჩემს სამშობლოზე ნაკლები ნეგატივი წავიდეს. როგორც ვიცი, ივანიშვილს დაგეგმილი აქვს 300 მილიონი დოლარის დახარჯვა ამ არჩევნებზე, აქედან ნახევარს, ჩემი ინფორმაციით, ამოიღებენ ბიზნეს-სექტორიდან, ამიტომაც გააძლიერეს წნეხი ბიზნეს-სექტორზე. მეორე 150 მილიონს, ალბათ, თვითონ დადებს, რომ ხმები იყიდოს და ყველა მექანიზმი გამოყენოს, რადგან ჩვენ ვცხოვრობთ ქვეყანაში, სადაც კანონი არ არსებობს. 

_ ამ ფონზე ოპოზიცია ერთიანია? _ პარლამენტში ვერ თანხმდებიან ოპოზიციური ფრაქციები, კერძოდ, თქვენი პარტნიორი ნაციონალური მოძრაობა და ევროპული საქართველო. ყველაფერი ეს პოლიტიკურ პროცესზე როგორ აისახება? 

_ ჯერ კიდევ მარგველაშვილის პრეზიდენტობის პერიოდიდან, ოპოზიცია მნიშვნელოვან, პრინციპულ საკითხებზე აბსოლუტურად ერთიანია. ესაა საკონსტიტუციო და საარჩევნო ცვლილებები, ასევე, სასამართლო რეფორმა. არ შეიძლება, ოპოზიციას მოვთხოვოთ, რომ ყველა ტაქტიკური სვლა იყოს ერთმანეთთან შეთანხმებული, ასე ვერ იქნება. დღეს ქართული ოპოზიცია ყველა პრინციპულ საკითხზე ერთიან პოზიციას აყალიბებს. მაგალითად, ვიღაცას შეიძლება, არ მოსწონდა ბუნებრივი ბარიერი, მაგრამ კონსენსუსის არდარღვევიდან გამომდინარე, ამაზეც წავედით. 

_ ანუ, მოგწონთ, რომ მომავალი არჩევნები ბუნებრივი ბარიერის პირობებში ჩატარდება? 

_ საფრთხეს ვხედავ, რომ პატარა, მარტივად მოწყვლადი ჯგუფები შევიდნენ პარლამენტში, თუმცა თუ საპირწონედ დავდებთ აქამდე არსებულ სისტემასთან, ცა და დედამიწასავით განსხვავდება. 

_ რომ შევიდნენ პარლამენტში პატარა ჯგუფები, ამაში ცუდს რას ხედავთ? 

_ ივანიშვილი შეეცდება, რომ მათთან ფინანსურ გარიგებებში შევიდეს, თუმცა არ მიმაჩნია, რომ ამით ქვეყანა დაიქცევა, რადგან ყველაფერი ჩვენს მუშაობასა და ხალხის განწყობებზეა დამოკიდებული. 

_ ახალი საკონსტიტუციო ცვლილების მიხედვით, საარჩევნო კოალიციების შექმნა იკრძალება. გაერთიანებული ოპოზიცია როგორ აპირებს არჩევნებში მონაწილეობას, როგორც ერთი სუბიექტი? 

_ რამდენიმე ცვლილებაა, რომლითაც „ოცნება“ გაერთიანებული ოპოზიციის დაშლას ცდილობდა, რადგან საპრეზიდენტო არჩევნებმაც აჩვენა, რომ ჩვენ ვართ მთავარი ოპონენტი ხელისუფლებისთვის. ამიტომ აკრძალეს კოალიციები, გაზარდეს საბიუჯეტო დაფინანსება პარლამენტში დამოუკიდებლად შესული პარტიებისთვის და საარჩევნო მიზნებისთვის სხვა სახელის გამოყენების უფლებაც არ გაქვს, მაგრამ ტყუილად შრომობენ, რადგან გაერთიანებული ოპოზიცია ერთიანობას ინარჩუნებს! არ ვამბობთ როგორ, რადგან როგორც კი რაღაცას ვიტყვით, მყისიერად იწერება საკანონმდებლო ცვლილება, რომ ეს არ განხორციელდეს. 

_ შეიძლება, რომ ნაციონალური მოძრაობის „ქოლგის“ ქვეშ მოექცეთ? 

_ გაერთიანებული ოპოზიცია _ „ძალა ერთობაშია“-ს სახელით მიიღებს არჩევნებში მონაწილეობას, მეტ დეტალს მაშინ გეტყვით, როცა საბოლოო ცვლილებები დამტკიცდება. 

_ ცხელ პოლიტიკურ პროცესს ისიც ემატება, რომ თებერვალში, ვანო მერაბიშვილი ციხიდან გამოდის. ვრცელდება ინფორმაცია, რომ აქტიურ პოლიტიკაში ჩართვას აპირებს. მას თქვენ ხომ არ მოიწვევთ? 

_ ვანო მერაბიშვილი მნიშვნელოვანი ფიგურაა ქართულ პოლიტიკაში. რას გადაწყვეტს, ჯერ მისი აზრი უნდა მოვისმინოთ. გაერთიანებული ოპოზიცია ფართო კონგლომერატია, რომელიც 12 სუბიექტისგან შედგება და შეიძლება, კიდევ გაფართოვდეს, ჩვენ არ ვკეტავთ კარს გაერთიანების თვალსაზრისით, რადგან ჩვენი მთავარი ამოცანა „ქართული ოცნების“ ხელისუფლების შეცვლაა, იმ მთავარი მავნებლის, რომელმაც ამ მძიმე სიტუაციამდე მიგვიყვანა. დღეს ნამდვილად არ ვარ მზად, ვისაუბრო, რა იქნება ვანო მერაბიშვილთან დაკავშირებით, როგორც კი მიიღებს გადაწყვეტილებას, ჩვენც დავფიქრდებით. 

ზოგადად, ვანო მერაბიშვილის პიროვნება იმ რეფორმებში, რაც თავის დროზე განხორციელდა, იყო ძალიან მნიშვნელოვანი. მან, პოლიციის რეფორმიდან დაწყებული, ძალიან მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა, რაც მთლიანად ჩვენი რეგიონისთვის მაგალითია. 

_ მას პოლიტიკური ტვირთიც ძალიან დიდი აქვს... 

_ გეთანხმებით. ყველას, ვინც 2012 წლამდე პოლიტიკური ლიდერი იყო, რა თქმა უნდა, აქვს პოლიტიკური ტვირთი. ამასთან, ეს ადამიანი 7 წელია, ციხეშია, არსებობს სტრასბურგის სასამართლოს გადაწყვეტილება, რომელსაც არ ასრულებს ხელისუფლება ანუ მისი უფლებებიც დარღვეულია. 

_ რადგანაც ნაციონალურ მოძრაობასთან თანამშრომლობთ, გკითხავთ: პატრიოტთა ალიანსმა მეორედ შეიტანა პარლამენტში წინა ხელისუფლების რეჟიმად გამოცხადების კანონპროექტი, პირველ მცდელობაზე 16 ხმა დააკლდა და ახლა არის შანსი, რომ ეს კანონპროექტი დამტკიცდეს. თუ არსებობს გუნდში გეგმა, რას აკეთებთ ასეთ შემთხვევაში? 

_ პატრიოტთა ალიანსი ამას მიზანმიმართულად აკეთებს, რადგან ელექტორალური ბაზისი უნდა შეინარჩუნოს და ყოველთვის უგდებს ხოლმე ბურთს „ქართულ ოცნებას“, რომელიც მერე, ამაზე აგებს კრიტიკას. არ მგონია, ამ დონემდე მივიდნენ, რომ აკრძალონ პოლიტიკური პარტია, რადგან ეს დემოკრატიული განვითარების თვალსაზრისით, შუა საუკუნეებში გადაგვაგდებს, მაგრამ თუ ეს მოხდა, ამის ალტერნატივას სწრაფად მოვიფიქრებთ, პრობლემა არაა. 

სიმართლე გითხრათ, პირველად მოვისმინე, რომ ამ კანონპროექტის მიღების საფრთხე არსებობს. ისე, რომ დავუკვირდეთ, „ქართული ოცნება“ იმდენად მძიმე დღეშია, რომ ყველაფერზე წამსვლელია და შეიძლება, მიიღოს კიდეც, მაგრამ ეს ვერ შეგვაშინებს და ვერ შეგვაჩერებს. 

_ უცხოეთში იმყოფებიან ზურაბ ადეიშვილი და მიხეილ სააკაშვილი. საინტერესოა, რა ფორმით აპირებენ ისინი 2020 წლის არჩევნებში ჩართვას, მით უმეტეს, რომ სააკაშვილს გარკვეულ ამომრჩეველში რეიტინგი აქვს... 

_ ღიად გეტყვით: სერიოზულად ვემზადებით 2020 არჩევნებისთვის, ბევრი საინტერესო ინიციატივა გვექნება, რასაც უახლოეს მომავალში ნახავთ, მაგრამ ყველა გადაწყვეტილება საარჩევნო სტრატეგიასთან დაკავშირებით, მიიღება საქართველოში. შეიძლება ბევრის აზრი, გამოცდილება გავითვალისწინოთ, მაგრამ გადაწყვეტილებას გაერთიანებული ოპოზიციის 12-კაცისგან შემდგარი საბჭო იღებს. რეკომენდაციებს მარტო მათგან კი არა, ნებისმიერისგან მივიღებთ. ნაციონალური მოძრაობის თავმჯდომარე გრიგოლ ვაშაძეა, რომელიც წარმოადგენს ნაციონალური მოძრაობის პოზიციას კოალიციაში. 

_ ისე, კულუარებში ამბობენ, რომ ნაციონალურ მოძრაობასა და გაერთიანებულ ოპოზიოციაში დიდი ბრძოლა მიდის გავლენებისთვის, ასეა? 

_ შიდა კონკურენცია აბსოლუტურად ჯანსაღ პროცესად მიმაჩნია. ეს ნიშნავს, რომ ორგანიზმი ცოცხალია, არსებობს სხვადასხვა მოსაზრება და ეს წარმატების მთავარი საფუძველია. რა თქმა უნდა, შიდა დისკუსიები არის, მაგრამ არც ერთი ეს დისკუსია იქამდე არ მიდის, რომ დავიშალოთ. 

_ ბატონო გიორგი, თქვენს ინოვაციურ იდეებზეც მოგვიყევით, ამჯერად რომელ ქვეყანაში ახორციელებთ რეფომას? 

_ უკრაინაში, პრეზიდენტმა ზელენსკიმ ჩემი უკრაინული გუნდის მიერ დამუშავებული კანონი მიიღო. ეს არის მოწმეთა დაცვის ინსტიტუტი. ამერიკულ პრაქტიკაზე დაყრდნობით, შევიმუშავეთ პროექტი, რომ თუ ადამიანი მისცემს ინფორმაციას საგამოძიებო ორგანოებს კორუფციულ სქემასთან დაკავშირებით, თანხიდან, რომელიც ბრუნდება ბიუჯეტში, 10% მას გადაეცემა, რაც ვფიქრობ, რევოლუციური ნაბიჯი იქნება კორუფციის წინააღმდეგ ბრძოლაში. ეს მოდელი ძალიან გამოგვადგება საქართველოშიც. მაგალითად, კალაძე რომ ბევრ ფულს აკეთებს, ვინმეს თუ ჩაუვარდა ხელში გარკვეული დოკუმენტაცია და მიიტანს ამას პროკურატურაში, კალაძეს მოუწევს კორუფციული ფულის დაბრუნება ბიუჯეტში და აქედან 10%-ის მიიღებს ინფორმაციის მიმტანი. 

_ გაქვთ მტკიცებულებები, რომ კალაძე ფულს აკეთებს? 

_ მაგალითად, „არქი ჯგუფს“ ყველა მშენებლობაზე მწვანე აქვს ანთებული, ბევრ სხვა სამშენებლო კომპანიას კი პრობლემა აქვს. ამასთან, როგორ იხარჯება საბიუჯეტო თანხები და როგორ ცხადდება ტენდერები, ამაზე სულ ვრცელდება ინფორმაცია. საერთოდ, მთავარი შემფასებელი ისაა, საქმე წინ მიდის თუ არა, თუ საქმე წინ არ მიდის და ბევრი საცობია, ეს იმიტომ ხდება, რომ გადაწყვეტილების მიმღები ადამიანების ტვინში კორუფციის ბაცილაა, რაც არ აძლევს საქმის კეთების შესაძლებლობას. მხოლოდ კალაძე არაა, მაგალითად, სამტრედია-გრიგოლეთის გზა ავიღოთ, ეს არის, ალბათ, საუკუნის თაღლითობა, რომელიც საქართველოში განხორციელდა _ 70 მილიონი დოლარი გადაურიცხეს უკრაინულ კომპანიას და ეს თანხა დაიკარგა. როცა იქნება მოწმეთა დაცვის ინსტიტუტი, რასაც უკრაინაში ვაკეთებთ, ბუღალტერი, ვინც ეს გადარიცხვა შეასრულა, მოიტანს ერთ ფურცელს, 10 %-ს ანუ 7 მილიონ დოლარს მას მივცემთ, მადლობას გადავუხდით და ბიუჯეტი დაიბრუნებს 70 მილიონ დოლარს, საურავებთან ერთად. 

_ ისე, ხელისუფლებამ რომ შეგმოგთავაზოთ თანამშრომლობა, მსგავსი რეფორმის განხორციელებაზე დასთანხმდებით? 

_ ყველა რეფორმის კონცეფცია, რასაც ვაკეთებთ, არის ღია კოდით ანუ არაფერია საავტორო უფლებებით დაცული. გააკეთონ, პრობლემა არაა, კითხვა აქვთ?_ მზად ვარ, ვუპასუხო, მაგრამ ვითანამშრომლო ადამიანებთან, რომლებისაც არ მჯერა, რომ მათი მიზანი ამ ქვეყნის ფეხზე დაყენებაა, ჩემთვის ძალიან რთულია.

თათია გოჩაძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Tue, 10 Sep 2019 22:11:49 +0400
გახარიას ტრიუმფი(?!) http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6317-გახარიას-ტრიუმფი.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6317-გახარიას-ტრიუმფი.html

ჰყავს თუ არა გუნდის შიგნით მტრები ახალ პრემიერს და რატომ ჩაუვარდა ოპოზიციას კოვზი ნაცარში

მოხდა ის, რაც მოსახდენი იყო, უფრო სწორად, რის შესახებაც ხმა ჯერ კიდევ ერთი წლის წინ გავრცელდა ანუ როგორც კი შს მინისტრად დაინიშნა, პოლიტიკურ წრეებში ითქვა, რომ გიორგი გახარიას „ოცნება“ „პრაიმ მინისტრად“, ესე იგი, მინისტრთა კაბინეტის ხელმძღვანელად ამზადებდა. ჰოდა, ამ ინფორმაციამ გაჟონა თუ არა, ოპოზიციამაც გახარიაზე შტურმი მიიტანა. ამ მხრივ კი პირველი „ბატალური სცენა“ 2018 წლის გაზაფხულზე, ღამის კლუბ „ბასიანთან“ გათამაშდა. მართალია, „ბასიანის“ სპეცოპერაციამ თბილისის მთელი ახალგაზრდობა, პოლიტიკური კუთვნილების მიუხედავად, ქუჩაში გამოიყვანა და ოპოზიციასაც შეუქმნა ილუზია, რომ არათუ გახარია „ჩააჩოჩა“ უკანა პლანზე, არამედ, „ოცნების“ ხელისუფლებასაც წყალი შეუყენა, მაგრამ ხომ იცით, ყოველთვის ისე არ წვიმს, როგორც ქუხს. ჰოდა, გახარიას ერთმა ფრაზამ _ „მოდით, დავიწყოთ ბოდიშით“, ვითარება განმუხტა.

მაინც, რა მოხდა „ბასიანზე“? _ მოდით, ჯერ თვალი იმდროინდელ ინტერნეტმედიას გადავავლოთ და მერე ის ვერსიებიც განვიხილოთ, რომელი ვერსიებიც მაშინ და მას შემდეგაც, იგივე სახელისუფლებო კულუარებში მუსირებს. 

მოკლედ, „ბასიანისა“ და „გალერის“ სპეცოპერაციების ქრონოლოგია ასეთია: 

2018 წლის 12 მაისს, შუაღამისას, კლუბებში _ „ბასიანი“ და „გალერი“ სპეციალური დანიშნულების რაზმი შევიდა. 

 

სპეცოპერაციების შემდეგ, პოლიციამ კლუბების მხარდასაჭერად შეკრებილი ადამიანების აქცია დაარბია და ათეულობით მონაწილე დააკავა. შსს აცხადებდა, რომ ნარკოტიკული საშუალებების გასაღების ფაქტების გამოსავლენად ინტენსიურ ოპერატიულ-სამძებრო და საგამოძიებო მოქმედებებს 3 თვის განმავლობაში აწარმოებდა, 12 მაისს, ამ კლუბებში შესაბამისი საგამოძიებო მოქმედებები ჩაატარა და ნარკოტიკული საშუალების გამსაღებელი 8 პირი დააკავა. 

12 მაისის ღამესვე, პარლამენტის შენობასთან დაიწყო აქციები, რომელთა მთავარი მოთხოვნა იყო პრემიერ-მინისტრისა და შინაგან საქმეთა მინისტრის გადადგომა, ასევე, ძალადობრივ ოპერაციაზე პასუხისმგებელი ყველა პირის დასჯა და „ქართული ოცნების“ პოლიტიკური პასუხისმგებლობის საკითხის დაყენება. 

პარალელურად, დაიგეგმა და ჩატარდა ულტრანაციონალისტური ჯგუფების რამდენიმე აგრესიული კონტრაქცია. ისინი პარლამენტის შენობასთან მისვლას ცდილობდნენ. შსს-მ ტერიტორიაზე სპეცრაზმი და წყლის ჭავლის მანქანებიც განათავსა. აქციების მონაწილეებს ერთმანეთისგან პოლიციის კორდონი ყოფდა. 

მხოლოდ ამის შემდეგ გააკეთა პირველი განცხადება საქართველოს იმჟამინდელმა პრემიერ-მინისტრმა, გიორგი კვირიკაშვილმა. ის მიმდინარე პროცესებს 14 მაისს, დღის ბოლომდე არ გამოხმაურებია. გიორგი კვირიკაშვილმა სპეციალური ბრიფინგი გამართა, თუმცა აქციის მოთხოვნებზე ან სპეცოპერაციის ფორმებზე და ვინმეს პასუხისმგებლობაზე არც იქ უსაუბრია. 

პრემიერ-მინისტრმა აქციის მონაწილეებს მისცა პირობა, რომ მათ სიტყვისა და გამოხატვის თავისუფლებას არაფერი დაემუქრება. გარდა ამისა, კვირიკაშვილმა აღნიშნა, რომ დაუშვებელია რაიმე სახის დაპირისპირება და საზოგადოების გახლეჩვის მცდელობა. 

ამ განცხადების შემდეგ, აქციის მონაწილეების ნაწილს პარლამენტის შენობაში შინაგან საქმეთა მინისტრი შეხვდა. დაახლოებით, ერთსაათიანი შეხვედრის შემდეგ გიორგი გახარიამ შეკრებილებს სიტყვით მიმართა, ბოდიში მოიხადა და სამუშაო რეჟიმზე გადასვლისკენ მოუწოდა: 

„იმისათვის, რომ ყველამ მივაღწიოთ ჩვენს მიზანს, რომელიც გახლავთ, რომ ერთობლივად ვიპოვოთ სწორი გამოსავალი იმ საკმაოდ რთული ამოცანებიდან, უნდა გადავინაცვლოთ უფრო სამუშაო რეჟიმში. ამიტომ მე გპირდებით, რომ ხვალ, დილით, 10 საათზე, თქვენს წარმომადგენლებთან ერთად, დეტალურად განვიხილავ პარასკევის ყოველ წუთს და ყველა ის ადამიანი, რომელზეც ერთობლივად შევთანხმდებით, რომ უფლება დაირღვა, რა თქმა უნდა, იქნება უფლებააღდგენილი. მე ასევე, გპირდებით, რომ ჩვენ კონკრეტულ შედეგებს მივაღწევთ ნარკოპოლიტიკის მიმართულებით“, _ თქვა მაშინ გახარიამ. 

ამის შემდეგ აქცია დაიშალა. მონაწილეები ტერიტორიიდან შსს-ს დახმარებით გაიყვანეს, რის შემდეგაც ულტრანაციონალისტურმა დაჯგუფებებმა „გამარჯვება“ იზეიმეს. 

აქციას გამოეხმაურა საქართველოს საპატრიარქოც და აღნიშნა, რომ ჩატარებულმა სპეცოპერაციამ საზოგადოების ნაწილში კითხვები გააჩინა, მაგრამ პარლამენტის წინ შეკრებული ახალგაზრდების ნაწილის ქცევამ და განცხადებებმა უარყოფითი მუხტი შემოიტანა და კონტრაქციის ჩატარების საფუძველი წარმოშვა. 

ასე იყო თუ ისე, „ბასიანისა“ და „გალერის“ სკანდალი მინავლდა, თუმცა, როგორც ზემოთ აღვნიშნეთ, პოლიტიკურ კულუარებში მაშინვე ითქვა, რომ ყველაფერი, რაც მოხდა, ოპოზიციასთან ერთად, ხელისუფლების ცალკეული წრეების კისერზეც იყო ანუ უფრო ნათლად და გასაგებად რომ ვთქვათ, სხვადასხვა ვერსიის თანახმად, გახარიას თავად „ოცნებაშივე“ იმთავითვე ებრძოდნენ და ანტინარკოტიკული სპეცოპერაციის სათავისოდ გამოყენება მისმა „ახლოს მდგომებმა“ სცადეს, თუმცა მაშინ ეს ტრიუკი წარმატებული არ აღმოჩნდა. 

მეორედ, აწ უკვე ყოფილი შს მინისტრი სკანდალში მიმდინარე წლის გაზაფხულზე გაეხვა, როცა ცნობილი გახდა, რომ პანკისის ხეობაში ადგილობრივი მოსახლეობის წინააღმდეგ სპეცრაზმი იქნა ჩაყვანილი. 

რას აპროტესტებდნენ პანკისელები და რა შუაში იყო სპეცრაზმი? _ ხალხი ჰესის მშენებლობას აღუდგა წინ და, მიუხედავად იმისა, რომ ეს პროტესტი აბსოლუტურად ლეგიტიმური იყო, სად იყო და სად არა, ხეობაში ნიღბიანი სპეცრაზმელები გამოჩნდნენ. 

„დღეს, დილიდან, პანკისის ხეობაში, სოფელ ძიბახევში ადგილობრივი მოსახლეობა მცირე ჰესების სამშენებლო სამუშაოების განახლებას აპროტესტებს. 

როგორც ადგილობრივები აცხადებენ, დილით ტრაქტორის ხმაურით მიხვდნენ, რომ ჰესიის მშენებლობა დაიწყეს, რასაც დიდი ხანია აპროტესტებენ. 

ადგილობრივები დილიდან იმ ადგილისკენ გაემართნენ, სადაც ჰესის მშენებლობა განახლდა, თუმცა გზაზე შსს-ს სპეცრაზმი დახვდათ მობილიზებული. 

ადგილობრივებსა და სპეცრაზმს შორის დაპირისპირება მოხდა. აქციის მონაწილეებმა სპეცრაზმს ქვები და ხელკეტები დაუშინეს, რის შემდეგ პოლიციამ მათ წინააღმდეგ, როგორც აქციის მონაწილეები აცხადებენ, ცრემლსადენი გაზი გამოიყენა. 

დაპირისპირების შედეგად აქციის რამდენიმე მონაწილე და პოლიციელი დაშავდა. 

მიუხედავად ამ დაპირისპირებისა, საპროტესტო აქცია არ შეწყვეტილა. პირიქით, საპროტესტო აქციის მონაწილეებმა იმ ადგილზე გადაინაცვლეს, სადაც ჰესის მშენებლობა განახლდა და ხელისუფლებას მიმართეს სასწრაფოდ შეეჩერებინათ მშენებლობის პროცესი. 

ამის შემდეგ შინაგან საქმეთა მინისტრის პირველმა მოადგილე კახა საბანაძემ, ხეობაში საპროოტესტო აქციაზე შეკრებილ მოსახლეობას დიალოგისკენ მოუწოდა, თუმცა ვითარება კვლავ დაიძაბა და სპეცრაზმმა აქციის მონაწილეებს რეზინის ტყვიები და ცრემლსადენი გაზი ესვროლა. 

ასევე, საპროტესტო აქციის მონაწილეებმა სპეცრაზმელების მისამრთით ისროლეს ქვები და ხელკეტები“, _ იუწყებოდა 2019 წლის 21 აპრილს „პანკისის სათემო რადიო“. 

ერთი სიტყვით, ამ ვაკჰანალიამ, იგივე ოპოზიციას ახალი სალაპარაკო მისცა, რაც იმაში გამოიხატებოდა, რომ ყველა, ვისაც არ ეზარებოდა, გახარიას „ქოლავდა“, თან იმით აპელირებდა, აი, პანკისი სენსიტიური თემაა და ასეთი ხისტი მოქმედებებით შესაძლოა, 90-იანი წლების სტატუს-კვო დაბრუნდესო.

მართალია, შსს-მ მკაფიოდ განმარტა, რომ ხეობაში სპეცრაზმი არ შეუყვანია, მაგრამ ამის მიუხედავად, ბრალდებების კასკადი არ წყდებოდა. ამასთან, იმას არავინ, ან თითქმის არავინ აქცევდა ყურადღებას, რომ ჯერ ერთი, ძალოვანი უწყების წარმომადგენელზე ხელის აწევა სისხლის სამართლის დანაშაულია, მეორეც, ვინ სთხოვა შსს-ს, რომ ხეობაში, თუნდაც გაძლიერებული საპოლიციო ძალები შეეყვანა? 

ასე იყო თუ ისე, პანკისის ეს მოვლენებიც წარსულს ჩაბარდა და ზუსტად მაშინ, როცა ოპოზიციას სალაპარაკო აღარაფერი ჰქონდა, „გავრილოვის ღამემ“, როგორც იტყვიან, მაშველი რგოლის ფუნქცია შეასრულა. ჰოდა, „ანტიოცნებელებმაც“ გახარიაზე იერიში ხელახლა მიიტანეს. 

მაინც, რა და რატომ მოხდა „გავრილოვის ღამეს“? _ ამის შესახებ ბევრი ითქვა და დაიწერა, შესაბამისად, ჩვენ დეტალებში აღარ შევალთ, თუმცა ყველაფერ ამაში ერთია საინტერესო: რატომ ითხოვდა ოპოზიცია მარტო შს მინისტრის გადადგომას და არა _ მთელი მთავრობის? 

ამ თემაზე საინტერესო მოსაზრება აქვს ანალიტიკოს გოჩა მირცხულავას, რომელიც აცხადებს: 

„სულ ვკითხულობდი, 20 ივნისის გამო რატომ ითხოვდა ოპოზიცია გახარიას გადადგომას და არა _ მთავრობის? რატომ იქმნებოდა კრიზისი ერთი პერსონის ირგვლივ? ახალგაზრდებისკენ ხელს ნურავინ გაიშვერს. მსუბუქად ვიკითხავ _ შეთქმულებების თეორიებს, ჩემს ვარაუდებსა და ეჭვებს არ განვავრცობ _ ისევ „შეცდა“, თუ „შეეშალა“ ოპოზიციას? 

ვიცი და მესმის, რომ მტკივნეულია ხოლმე ამის მოსმენა. დამოკიდებულებებსაც ვგრძნობ, თავად შეცდომებს უშვებენ, ლამის ყველა საკითხში და მერე, ვინც ამას ამბობს, ან შუაშისტს ეძახიან, ან ქოცს. რატომ? _ მწარეა სიმართლე და იმიტომ! 

კარგი თუ ცუდი, ერთადერთი დრაივი სააკაშვილია, რომელსაც ინფორმირების დონეზეც ატყუებენ და მერე იმაზე „კაიფობენ“, მიშასაც ეშლებაო. ამ დროს, დამოუკიდებლად ელემენტარულ გათვლებსაც ვერ აკეთებენ. არასოდეს აქვთ გეგმა „ბ“. იმის არ იყოს, ყოველი არჩევნების წინ, დავიცავთ ხმებსო რომ იძახიან და არჩევნების მეორე დღეს, სანთლით არიან საძებარნი. 

აი, ახლა რა არის გეგმა „ა“ და გეგმა „ბ“? ბიძინას უძლეველობის მითის პროპაგანდირება? რასაც ხალხის გაგიჟება უნდა მოჰყვეს და მერე, ოპოზიცია აღმოჩნდეს სავარძლებში? მაგრამ, ამ პროპაგანდირებით აპათიის ხარისხს რომ ზრდიან თავიანთ მიმართაც და, პირველ რიგში, სახელმწიფოს მიმართ? რა, ეს ვერ გაიგეს? 

ფაშინიანთან უნდა მქონდეს პრეტენზია, ან ალიევთან _ აქ რატომ არ იბრძვიან? ეს უძლეველი ბიძინას მითიც ოპოზიციის უსუსურობამ, არაორგანიზებულობამ და მავანთა ჩარჩობამ შექმნა. ნურავის დაავიწყდება (ბევრს, ყოველ შემთხვევაში), ჩემი ხელით გამოგიყვანეთ სამზარეულოდან და დაგაბრუნეთ პოლიტიკაში. ჰო, მე _ იძულებითი ინტერვიუებითა და კომენტარებით. 

ახლა? სულაც არ აღვიქვამ პროცესს ისე, რომ ივანიშვილი გვეძალადება, ან გახარია. ისინი საკუთარ გეგმას მიჰყვებიან. ოპოზიციის გეგმა კი არ ჩანს, თუმცა როგორ არ ჩანს _ არ აქვთ! 

ახლა, რაც შეეხება გახარიას, „ოცნებაზე“ გულაცრუებული ცალკეული, არცთუ უმნიშვნელო რაოდენობის ადამიანისთვის ერთგვარად იმედია მისი დანიშვნა. მას მძიმე ტვირთად ექნება პრორუსული იარლიყი და ვნახოთ, რას მოუხერხებს. მით უფრო, ახალი კონფიგურაციის პირობებში. ცხადია, ივანიშვილისგან კარტბლანში ექნება. ჩემი პირადი პოზიცია იყო, რომ ახლა ეს არ შეიძლებოდა შიდა გუნდური ინტრიგების გამო, სხვა ფაქტორები გვერდით რომ გადავდოთ, თუმცა უკვე ფაქტი შემდგარია და ახლა პროცესებს უნდა დავაკვირდეთ. 

ისე, ქვეყანას ნამდვილად სჭირდება ცვლილებები და ამას უნდა ჯანმრთელი პოლიტიკური გონი და არა _ მუდმივი თავდაჯერებული იდიოტიზმი, რომ ოპოზიციამ ყველაფერი იცის. არც მუდმივად იმაზე აპელირება შეიძლება, რომ ვიღაც უძლეველია.“ 

ერთი სიტყვით, როგორც მირცხულავა ამბობს, ფაქტი შემდგარია და ამას ვეღარავინ შეცვლის _ ოპოზიციის პროტესტის მიუხედავად, გიორგი გახარია პრემიერია, ასევე, შეცვლილია თავდაცვის მინისტრი _ იზორიას ადგილს ყოფილი პრემიერი და შს ყოფილი მინისტრი, ირაკლი ღარიბაშვილი იკავებს. აი, ახლა სწორედ ღარიბაშვილი იქნება „ოცნების“ ერთ-ერთი მთავარი სუსტი რგოლი. ყოველ შემთხვევაში, უნდა ველოდოთ, რომ ოპოზიცია, გახარიას პარალელურად, წერტილოვან დარტყმებს მასზეც განახორციელებს და ეს უკვე გამოჩნდა „ანტიოცნებურად“ განწყობილი ექსპერტების კომენტარებიდან, რომელიც საინფორმაციო სააგენტო „ჰოთნიუსმა“ გაავრცელა. 

აი, მაგალითად, დიმიტრი შაშკინი, რომელსაც ნაციონალების დროს სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობა ეკავა და ბოლოს, თავდაცვის მინისტრი იყო, „ჰოთნიუსს“ ეუბნება, რომ ღარიბაშვილი ჯარში წმენდას დაიწყებს: 

„მთავრობის ცვლილება არის ერთ ადამიანზე აგებული პროცესი და რა გვარი რომელ თანამდებობაზე იქნება, არანაირი მნიშვნელობა არ აქვს. გახარიას პრემიერად დანიშვნა არის აბსოლუტური მკაფიო სიგნალი საზოგადოებისთვის, რომ საერთოდ არ აინტერესებს ბიძინა ივანიშვილს საზოგადოების აზრი. ღარიბაშვილის გაშვება თავდაცვის სამინისტროში იმაზე მიუთითებს, რომ არ ენდობა ხელისუფლება ჯარს. სალომე ზურაბიშვილის დანიშვნის დროს ჯარმა მას ხმა არ მისცა, აქედან გამომდინარე, სავარაუდოდ, ცვლილებებს უნდა ველოდოთ, თუ საზოგადოება ამას დაუშვებს შეიარაღებულ ძალებში. ღარიბაშვილი გამოირჩევა სიძულვილის ენით, ის არის ყველაზე არაადეკვატური პოლიტიკოსი, ასეთი ადამიანის ჯარში გაშვება მიუთითებს იმაზე, რომ ხელისუფლება ჯარს არ ენდობა, ჯარმა არ მისცა ხმა სალომე ზურაბიშვილს, რომელმაც ჯარს დააბრალა ცხინვალის დაბომბვა და უნდა ველოდოთ, რომ ღარიბაშვილი დაიწყებს იქ წმენდას. ჯარი არის სპეციფიკური ინსტიტუტი, სადაც მსახურობს ხალხი, რომელიც სიკვდილს ყოველ წუთს უყურებს თვალებში, აქედან გამომდინარე, ამ ხალხის დამონება შეუძლებელია. ამ ხალხს ვერ დაამონებ, ეს ინსტიტუცია შეიძლება დაანგრიო და, სავარაუდოდ, ის ამას იზამს.“ 

კიდევ ერთი ექსპერტი, ნოდარ ხარშილაძე კი, რომელიც წინა ხელისუფლების დროს, ასევე, თავდაცვის სამინისტროს მაღალჩინოსანი იყო, ამბობს, რომ ღარიბაშვილის მიმართ ამერიკელებს არცთუ კეთილგანწყობილი დამოკიდებულება აქვთ. 

„ღარიბაშვილი საკმაოდ მიუღებელი ფიგურაა. თავდაცვის სამინისტრო „ქართული ოცნების“ გუნდში აქტუალური უწყება აღარ არის, სამწუხაროდ. ძირითადად ნატო-ს და საერთაშორისო ურთიერთობების განხრით იყო აღქმული და აშშ-ს ერთ-ერთი მთავარი პარტნიორი უწყება იყო თავდაცვის სამინისტრო. ლევან იზორია ახერხებდა აშშ-თან ნორმალურ ურთიერთობას, ამის ბევრი ფაქტი არსებობს. იზორიას ადვოკატად არ გამოვდგები, მაგრამ უნდა აღინიშნოს, რომ მან შეძლო აშშ-სთან დაბალანსებული ურთიერთობის შექმნა. ღარიბაშვილის პირობებში, რომელიც ამერიკელებისთვის ცოტა უხერხული ფიგურაა, რბილად რომ ვთქვათ, რთულად წარმომიდგენია, როგორ გაგრძელდება ყველაფერი ეს. 

საერთოდ, მოდის ინფორმაცია ჩვენი დასავლელი პარტნიორებისგან, რომ მალე დასკვნები გამოქვეყნდება და უკვე გადაწყვეტილია, განსაკუთრებით ვაშინგტონში, რომ „ქართული ოცნება“ უნდა წავიდეს. ამის ფარული, მაგრამ საჯარო გზავნილები უკვე იქნება. დაახლოებით, 2011 წელს, როგორც იყო ნაციონალურ მოძრაობასთან მიმართებაში, მანამდე შევარდაძესთან მიმართებაშიც როგორც მოდიოდა გზავნილები, რომ ცვლილებების დრო იყო, ასეთი გზავნილები დაიწყება და ისეთი პროცესი ჩამოყალიბდება,“ _ ციტირებს „ჰოთნიუსი“ ხარშილაძის სიტყვებს. 

რაც შეეხება გიორგი გახარიას ძველ სამსახურს, შს მინისტრის პოსტს სუს-ის ყოფილი უფროსი, ვახტანგ გომელაური დაიკავებს, სუს-ის უფროსი კი გიორგი ლილუაშვილი გახდება, რომელიც ბოლო ორი წელია, სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურში უფროსის მოადგილის თანამდებობას იკავებდა. გომელაური და, განსაკუთრებით, ლილუაშვილი ის პერსონაა, რომელზეც ოპოზიციას შეტევის განხორციელება გაუჭირდება ანუ ამ მხრივ „ანტიქოცებს“, როგორც იტყვიან, ხელები შეკრული აქვთ. 

ასეა თუ ისე, სამართლიანობისთვის ისიც უნდა ითქვას, რომ 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნები კარსაა მომდგარი. აქედან გამომდინარე, ის სამთავრობო ცვლილებები, რომლის მოწმენიც ახლა გავხდით, მმართველ გუნდს, რომლის მიმართაც საზოგადოებაში ერთმნიშვნელოვანი კეთილგანწყობა არ არსებობს, ფონს ვერ გაიყვანს ანუ გაცილებით მეტი ქმედებაა საჭირო, ქმედება, რომელიც ქვეყანაში ეკონომიკურ უკუსვლას შეაჩერებს და ხელისუფლებასაც ხალხთან პირისპირ საუბარი უფრო თამამად და გაბედულად შეეძლება. 

ცნობისთვის: პარლამენტი მთავრობის ახალი შემადგენლობისთვის ნდობის გამოცხადების საკითხზე მსჯელობას დღეს, 4 სექტემბრიდან იწყებს, რაც იმას ნიშნავს, რომ გაერთიანებული კომიტეტების სხდომაზე, როგორც „ჰოთნიუსი“ იუწყება, საგარეო საქმეთა მინისტრობის კანდიდატს, დავით ზალკალიანს მოუსმენენ. შემდეგ -განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის მინისტრობის კანდიდატს, მიხეილ ბატიაშვილსა და ასევე, ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრობის კანდიდატს, ეკა ტიკარაძეს. 

5 სექტემბერს _ შს მინისტრობის კანდიდატს, ვახტანგ გომელაურს, იუსტიციის მინისტრობის კანდიდატ თეა წულუკიანს, თავდაცვის მინისტრობის კანდიდატ ირაკლი ღარიბაშვილსა და შერიგიებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრობის კანდიდატ ქეთევან ციხელაშვილს, ადამიანის უფლებათა დაცვისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის, იურიდიულ საკითხთა, თავდაცვისა და უშიშროებისა, ასევე საპროცედურო საკითხთა და წესების კომიტეტების გაერთიანებულ სხდომაზე მოუსმენენ. დეპუტატები 5 სექტემბერს მოუსმენენ ასევე ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრობის კანდიდატს, ნათია თურნავასა და ფინანსთა მინისტრობის კანდიდატს, ივანე მაჭავარიანს, გარემოს დაცვისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრობის კანდიდატს, ლევან დავითაშვილსა და რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრობის კანდიდატს, მაია ცქიტიშვილს. 8 სექტემბერს -პარლამენტის პლენარულ სხდომაზე საქართველოს მთავრობისათვის ნდობის გამოცხადების საკითხი განიხილება. 

მოკლედ, ყველაფერი თითქოს გადაწყვეტილია და უმრავლესობას საკუთარი პოზიციების გატანა არ გაუჭირდება, თუმცა კულუარებში სათადარიგო ვერსიის შესახებაც საუბრობენ ანუ არ გამორიცხავენ, რომ პარლამენტის ოპოზიციამ, „ოცნების“ დეპუტატების ხელშეწყობით, მთავრობის ახალი კაბინეტი ჩააგდოს, ესე იგი, არ დაამტკიცოს. თუ ასე მოხდა, მაშინ „ოცნება“ იძულებული გახდება, საზოგადოებას მთელი მინისტრთა კაბინეტისა და მათ შორის, პრემიერობის ახალი კანდიდატი გააცნოს. ასეთ რეზერვად მაია ცქიტიშვილი სახელდება და თუ მეორე მცდელობაც წარუმატებელი აღმოჩნდება, ჩნდება ერთადერთი გამოსავალი _ ვადამდელი საპარლამენტო არჩევნები. 

ისე, ჩვენთვის რომ ვთქვათ, ვადამდელის დანიშვნა ოპოზიციისთვის გულში ლახვარის ჩარჭობის ტოლფასი იქნება, მით უმეტეს, თუ არჩევნები ძველი კოდექსით ჩატარდება. ასეთ შემთხვევაში, ოპოზიციას გამარჯვების კი არა, ბარიერის გადალახვის მინიმალური შანსი ექნება. სამაგიეროდ, „ოცნება“ საბოლოოდ ჩამოიცილებს იმ იარლიყს, აი, კოჰაბიტაციას გადააყოლა ქვეყანაო. ჰოდა, თუ ეს სცენარი გათამაშდა, მერეც გამოვიდნენ ვიღაცები და იძახონ, ივანიშვილი პოლიტიკოსი არ არისო! 

ასე რომ, „კართან მოდგა შემოდგომა“ და დიდი პოლიტიკური პერეტრუბაციებიც დაიწყო. ზოგი გახარებულია და გახარიას ტრიუმფს ზეიმობს (საკითხავია, ეს რეალური ტრიუმფია თუ მოჩენებითი), ზოგს კი, როგორც იტყვიან, დანა პირს არ უხსნის. ამასობაში კი, ხალხს მთელი ეს პოლიტიკური თამაშები, უკაცრავად ნათქვამია და, სულ ფეხზე ჰკიდია. მოსახლეობას მხოლოდ იმის დარდი აქვს, შიმშილით სიკვდილს როგორ დაემალოს, თორემ პოლიტიკურ დოღში რომელი კლანი დაწინაურდება, ეს სულ არ ანაღვლებს! 

არადა, ხალხი პოლიტიკური ელიტისთვის საშიში სწორედ მაშინ არის, როცა არც ბრაზობს და არც იცინის!

ნინო დოლიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 04 Sep 2019 11:01:51 +0400
„გავრილოვის პროვოკაცია „ოცნებამ“ და ბოკერიას ფრთამ ერთად მოაწყვეს!“ http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6313-„გავრილოვის-პროვოკაცია-„ოცნებამ“-და-ბოკერიას-ფრთამ-ერთად-მოაწყვეს-“.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6313-„გავრილოვის-პროვოკაცია-„ოცნებამ“-და-ბოკერიას-ფრთამ-ერთად-მოაწყვეს-“.html

პატრიოტთა ალიანსი ფართომასშტაბიან საპროტესტო აქციებს იწყებს _ რა სამი მოთხოვნა აქვს თარხან-მოურავ-ინაშვილის გუნდს

პარტია პატრიოტთა ალიანსი 8 სექტემბერს, 16:00 საათზე, სპორტის სასახლეში აქციას გამართავს. 15 სექტემბერს კი, თბილისში, ვარდების მოედნიდან პარლამენტის შენობისკენ საპროტესტო მსვლელობას მოაწყობს. რა მოთხოვნებს დააყენებს საპროტესტო აქციებზე პოლიტიკური ძალა? _ ამის შესახებ „ვერსია“ პატრიოტთა ალიანსის ერთ-ერთ ლიდერს, გოჩა თევდორაძეს ესაუბრა. მისი განმარტებით, პარტიას 3 ძირითადი მოთხოვნა აქვს _ წინა ხელისუფლების ანუ ე.წ. ბოკერია-სააკაშვილის რეჟიმის დანაშაულებრივ ძალად გამოცხადება; სამხედრო მიუმხრობლობა და რუსეთთან, აფხაზეთსა და ოსეთთან პირდაპირი დიალოგი:

_ 3 სექტემბერს, პარლამენტში წარვადგენთ რეზოლუციის პროექტს და მოვითხოვთ, რომ საშემოდგომო სესიაზე დაუბრუნდეს იმ პროექტის განხილვას, რომლითაც ადრეც ვითხოვდით წინა ხელისუფლების მოღვაწეობისთვის პოლიტიკური შეფასების მიცემას. 

რეზოლუციისთვის 400 000 ხელმოწერა შევაგროვეთ. ამომრჩეველთა 20% კოლოსალური რიცხვია, რათა ხელისუფლებამ ეს საკითხი ყურად იღოს. თავად ხელისუფლება აცხადებს, რომ ეს დანაშაულებრივი და ბნელი ძალაა და თუ ასეა, ყველაფერს პოლიტიკური შეფასება უნდა მიეცეს. 

ვხედავთ, რომ 20 ივნისიდან დაწყებულმა მოვლენებმა რუსეთთან უარესი მდგომარეობა შექმნა, ცუდი ვითარებაა ე.წ. საზღვრებზეც. „გავრილოვის პროვოკაცია“ „ოცნებამ“ და ბოკერიას ფრთამ ერთად მოაწყვეს. ისე, „ოცნებაც“ კითხულობს, რატომ იყო ,,ევროპული საქართველო'' ტრანსპარანტებით მზადო? დამჯდარი არ იყო გავრილოვი იმ სკამზე, რომ 5 წამში, დამზადებული პლაკატებით მივიდნენ. ეს იყო „ოცნებისა“ და ევროპული საქართველოსგან დაგეგმილი პროვოკაცია. 

20 ივნისს, საღამოს კი, მოვლენებში ჩაერთო ნაცმოძრაობა, მათი სცენარი არია და მივიღეთ ეს სავალალო შედეგები. დღეს ხელისუფლება გვესაუბრება მინისტრთა კაბინეტის იმ ხალხით გადახალისებაზე, რომელიც მონაწილე იყო 20 ივნისის პროცესების და, უნითობითა თუ არასწორი ქმედებებით, მივიღეთ ის, რომ 200-ზე მეტი ადამიანი მოხვდა სამედიცინო დაწესებულებაში. 

_ გიორგი გახარიას გაპრემიერებას გულისხმობთ? 

_ დიახ, გახარიას გაპრემიერებასაც და მთავრობის სხვა წევრების პასუხისმგებლობასაც. ხელისუფლებას საკითხების მიმართ არათანმიმდევრული და არაადეკვატური დამოკიდებულება აქვს და ამიტომ ყველა მიმართულებით კრახს განიცდის. ყოველდღე ახალ „ნაღმს დებს“ და შემდეგ ამ „ნაღმზე“ თავად ფეთქდება. 

_ ბატონო გოჩა, როცა პატრიოტთა ალიანსი ნაციონალური მოძრაობის წინააღმდეგ გამოდის, ზოგი ფიქრობს, რომ ხელისუფლებასთან ხართ შეკრული და მის დავალებებს ასრულებთ... 

_ ამას პოლიტიკური ძალების წარმომადგენლები ამბობენ, რადგან დღეს „ოცნების“ რეიტინგი ყოველდღიურად იკლებს და მასთან რომელიმე პოლიტიკური ძალის გაიგივება ნეგატივია. 

ნაციონალური მორაობა ან საერთოდ არ იქნებოდა პოლიტიკურ სივრცეში, ან ამ დოზით ვერ იქნებოდა, რომ არა მასთან „ქართული ოცნების“ კოჰაბიტაცია. შეიძლება ვინმე ფიქრობს, რომ „ოცნებას“ არ უნდა თავად წამოწიოს ეს საკითხი და სხვას აკეთებინებს, მაგრამ წამოვწიეთ და არ დაუჭირა „ოცნებამ“ მხარი _ ე.ი. არაა ეს თეორია რეალური. 

_ ერთხელ ჩააგდო პარლამენტმა აღნიშნული რეზოლუცია, ახლა რისი იმედი გაქვთ, პარლამენტში ხომ იგივე შემადგენლობაა? 

_ ვფიქრობთ, მას შემდეგ მნიშვნელოვანი მოვლენები მოხდა. თავად „ქართული ოცნება“ ალაპარაკდა იმაზე, რომ ნაციონალური მოძრაობა არაა ძალა, რომელთანაც კოჰაბიტაცია უნდა ჰქონდეს. 

ჩვენი მეორე მოთხოვნა სამხედრო მიუმხრობლობაა, რომელსაც ყველა აქციაზე ვაჟღერებთ და ამ კუთხით, ხელისუფლებისგან ქმედითი ნაბიჯების გადადგმას ვითხოვთ. 

_ სამხედრო მიუმხრობლობაში რა იგულისხმება? 

_ სამხედრო მიუმხრობლობა არ ნიშნავს ნეიტრალიტეტს. ამის მაგალითებია ფინეთი, შვეიცარია, ავსტრია და ა.შ. ავსტრია ევროკავშირის წევრია, ჩვენც ვამბობთ, რომ ევროკავშირისკენ სვლა მძლავრად გავაგრძელოთ, მაგრამ ეს არ გამორიცხავს, რომ ნატო-სთან ურთიერთობა გვქონდეს და მის სამშვიდობო მისიებში ვმონაწილეობდეთ, როგორც ახლა ავღანეთსა და სხვაგან ვმონაწილეობთ, მაგრამ ეს იმას გამორიცხავს, რომ რომელიმე ქვეყნის სამხედრო ბაზა ან წვრთნები ტარდებოდეს ჩვენს ქვეყნაში, თუნდაც ნატო-სი. 

ეს უნდა უნდოდეს ჩვენს ხალხს და უნდა მოხდეს კოლექტიური უსაფრთხოების მექანიზმის შეფასება გაერო-ს ფორმატში. ამაზე პასუხისმგებლობა გაერომ უნდა აიღოს, რასაც რუსეთიც უნდა დაეთანხმოს, აშშ-ც, გერმანიაც, საფრანგეთიცა და ა.შ., ყოველ შემთხვევაში, დიდი შვიდეული მაინც. 

_ ავსტრიის მაგალითი მოგყავთ, მაგრამ რუსეთი ავსტრიის მეზობელი არაა და არც მასთან კონფლიქტი აქვს... 

_ ავსტრიის _ არა, მაგრამ რუსეთი ფინეთის მეზობელია და ამიტომ ეს მაგალითი ყველაზე მორგებულია ჩვენთვის. მით უმეტეს, ვნახეთ, რომ რუსეთისგანაც ამ კუთხით იყო პოზიტიური განწყობები ოფიციალურ დონეზე. 

რუსეთი საფრთხედ იმას აღიქვამს, რომ საქართველოს ნატო-ს წევრობა გამოყენებული იქნება ნატო-ს სამხედრო ბაზების საქართველოს ტერიტორიაზე განთავსებისთვის. ეს გვინდა დავაზღვიოთ. ჩვენ ყოველთვის ვაკეთებთ დეკლარირებას, რომ გვსურს ნატო-ს წევრობა, ვამბობთ, რომ კარგია ნატო თავდაცვისუნარიანობისთვის, ეკონომიკის განვითარებისთვის, მაღალი ტექნოლოგიებისთვის, ახალგაზრდა თაობისთვის, მაგრამ დღეს ვხედავთ, რომ ნატო-ს წევრი ქვეყნების ხელმძღვანელები აცხადებენ, ნატო-ს კარი ღიაა, მაგრამ მზად არაა საქართველოს გაწევრიანებისთვისო. პირდაპირ აკონკრეტებენ, რომ ამისთვის, მინიმუმ, ორი ათეული წელი არ იქნება მზად. 

ყველამ ვიცით, რომ რუსეთი ოკუპანტია და ჩვენი ტერიტორიები ოკუპირებული აქვს, მაგრამ „ოკუპანტია, ოკუპანტია“-ს ძახილი ხომ არაფერს გვიკეთებს? _ გამოდის, გულზე მჯიღს ვირტყამთ, ვლანძღავთ და ვაგინებთ რუსეთს და ვიღებთ უკუშედეგს, არავინაა ჩვენი დამცველი. 

ყოველდღე ვხედავთ მცოცავ ოკუპაციას და ჩვენი მხსნელი კაცი არაა იმიტომ, რომ ნატო-ს ამისთვის არ სცალია, რუსეთს ომს ვერ გაუმართავს. ჩვენდამი მტრულად განწყობილი პარტიები _ ნაციონალური მოძრაობა და ,,ევროპული საქართველოც'' აღიარებენ, რომ საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენა შესაძლებელია მხოლოდ მშვიდობიანი გზით. მშვიდობიანი გზა კი დიალოგია. 

ჩვენ სხვას რას ვამბობთ? თუ დიალოგზე ვსაუბრობთ, უნდა იყოს რუსეთთან, აფხაზეთსა და ოსეთთან, მაგრამ როცა ჩვენ ამას ვამბობთ, თურმე ქვეყნის მტრობაა. 

ჩვენი მესამე, უმთავრესი მოთხოვნა სწორედ ესაა _ პირდაპირი დიალოგი რუსეთთან, აფხაზეთსა და ოსეთთან. დიალოგზე უკვე პრეზიდენტიც საუბრობს. 

_ ისე, რა ამის პასუხია და, სამთავრობო ცვლილებებს როგორ აფასებთ? 

_ არ მიგვაჩნია, რომ ამ ცვლილებებით „ოცნებაში“ ვითარება რადიკალურად სასიკეთოდ შეიცვლება. გვარები გამოიცვლება მხოლოდ, თორემ „ოცნება“ რაიმე ღირებულის შექმნას ამ ქვეყნისთვის რომ ვეღარ შეძლებს, დარწმუნებული ვარ, მაგრამ ვცდილობთ, კანონით გათვალისწინებული ნებისმიერი ზომა გამოვიყენოთ _ გავმართოთ აქციები და ხელისუფლებას მივმართოთ წინადადებებით.

თათია გოჩაძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 04 Sep 2019 11:01:31 +0400
რამზან ხანგოშვილის მკვლელობის ანატომია http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6305-რამზან-ხანგოშვილის-მკვლელობის-ანატომია.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6305-რამზან-ხანგოშვილის-მკვლელობის-ანატომია.html

რუსული სასიკვდილო „რულეტკა“ _ „ჩვენს წინააღმდეგ მიმდინარეობს წინასწარ დაგეგმილი გეგმიური მოქმედებები“

პანკისში გლოვაა _ ხეობა რამზან ხანგოშვილს გლოვობს, რომელიც 23 აგვისტოს, გერმანიაში მოკლეს. როგორც გერმანული მედია იუწყება, 40 წლის ზელიმხან ხანგოშვილი გერმანიის დედაქალაქ ბერლინში, პატარა სკვერში, შუადღისას, კერძოდ, 12:00 საათზე იმ დროს მოკლეს, როცა ფეხით გადაადგილდებოდა. თვითმხილველები იმასაც ამბობენ, რომ თავდამსხმელი ველოპისედით მოძრაობდა და მან ახალგაზრდა მამაკაცს თავში დამიზნებით ესროლა. ხანგოშვილის მკვლელობაში ეჭვმიტანილი უკვე დაკავებულია და, როგორც გერმანელი სამართალდამცავები იუწყებიან, ის რუსეთის მოალაქეა. სწორედ აქედან გამომდინარე ჩნდება საფუძვლიანი ეჭვი, რომ ზელიმხანის მკვლელობა რუსული სპეცსამსახურების შეკვეთილი და შესრულებლია.

რას ერჩოდა კრემლი ხანგოშვილს? _ ვიდრე ამ კითხვას გავცემთ პასუხს, მოდით, ვთქვათ, რომ ეს პირველი შემთხვევა არ არის, როცა ჩრდილოეთი, ჩეჩნეთის ომის მონაწილე იმ ადამიანებს მუხანათურად იცილებს, რომლებიც პუტინსა და მის სისხლისმსმელ, ე.წ. ჩეჩნურ პოლიტიკას აქტიურ წინააღმდეგობას უწევდნენ. აღსანიშნავია, რომ ამ ადამიანებს პუტინის წინააღმდეგ ბრძოლა არც ომის დამთავრების შემდეგ შეუწყვეტავთ. შესაბამისად, გასაკვირი არ არის, რომ პუტინი ყველა პროტესტანტს სამაგალითოდ სჯის. 

ამ ვერსიას ანვითარებს ჟურნალისტი ნინო ბურჭულაძეც, რომელმაც ქართულ საინფორმაციო სააგენტო „ჰოთნიუსთან“ საუბრისას, ექსკლუზიურად განაცხადა: 

„ჩეჩნური და ქისტური დიასპორები, მეტწილად, გერმანიასა და ავსტრიაში არიან წარმოდგენილები. როგორც ცნობილია, ხანგოშვილი უკრაინიდან დევნის შემდეგ გადავიდა ბერლინში. ისიც ვიცით, რომ თავის დროზე, ხანგოშვილის სახელმა ლაფანყურის სპეცოპერაციაშიც გაიჟღერა ანუ ის ჩართული იყო მოლაპარაკებებში სპეცსამსახურებსა და იმ ჯგუფს შორის, რომელიც ლაფანყურის ტყეში იყო დაბანაკებული. მოგვიანებით, ის თბილისში დაჭრეს და, ჩემს ხელთ არსებული ინფორმაციით, ახმედ ჩატაევთან იყო დაპირისპირებული. რაც შეეხება ხანგოშვილის დაჭრას, აქაც რუსული სპეცსამსახურების კვალია... 

ზელიმხან ხანგოშვილის მკვლელობა, ალბათ, ძალიან ბევრს აწყობდა, საკმაოდ ცნობილი ფიგურა იყო, მათ შორის, მონაწილეობდა ბევრ გახმაურებულ საქმეში, როგორც საქართველოში, ისე მთლიანად კავკასიის რეგიონში. რა მიზეზით მოხდა მისი მკვლელობა, ჯერჯერობით, გაურკვეველია, მაგრამ ამ ეტაპზე, მეტწილად, ეჭვი რუსულ სპეცსამსახურებზეა. როდესაც იკვეთება რუსული სპეცსამსახურების ინტერესები და კვალი, რა თქმა უნდა, მათი ქმედებები უმაღლესი ხელისუფლებიდან მოდის. რუსეთის ხელისუფლება და მისი სპეცსამსახურები ეტაპობრივად იშორებენ იმ ადამიანებს, რომლებიც ბევრ ინფორმაციას ფლობენ''. 

ამასთან, ბურჭულაძე ამბობს, რომ ზელიმხანი სამართლიანობისთვის იბრძოდა, ის ძალიან დადებითი პიროვნება და ამასთან, ჩეჩნური დიასპორის იმედიც იყო. 

მოკლედ, თამამად შეიძლება ითქვას, რომ რამზან ხანგოშვილი სიკვდილით დასაჯეს, მაგრამ რატომ? 

მოდით, მივყვეთ მოვლენათა ქრონოლოგიას, ან უფრო სწორად, მედიაარქივის დახმარებით, გავარკვიოთ, ვინ იყო გერმანიაში მუხანათურად მოკლული რამზან ხანგოშვილი. 

ამ პიროვნების შესახებ ფართო საზოგადოებამ 2012 წელს, ე.წ. ლაფანყურის სპეცოპერაციის შემდეგ გაიგო ანუ ხანგოშვილი გახლდათ ის პიროვნება, რომელმაც შეიარაღებულ ჩეჩნებსა და საქართველოს სამართალდამცავ ორგანოებს შორის შუამავლის მისია, საკუთარ თავზე აიღო ანუ სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ხანგოშვილი ამ გახმაურებული სპეცოპერაციის ერთ-ერთი მოწმე იყო და, შესაბამისად, ძალიან ბევრი რამ ეცოდინებოდა. სხვათა შორის, ლაფანყურის სპეცოპერაცია ნაციონალური მოძრაობის ხელისუფლებაში ყოფნის მიწურულს, კერძოდ, 2012 წლის აგვისტოში ჩატარდა. მართალია, ამ საქმეზე ბევრი რამ ითქვა და დაიწერა, მაგრამ „ლაფანყურის საქმე“ დღემდე ბურუსით არის მოცული, არადა, ოპოზიციში ყოფნისას, „ოცნება“ პირობას დებდა, როგორც კი ქვეყნის მართვის სადავეებს ხელში ავიღებ, სხვა უამრავ ქეისთან ერთად, ფარდას ლაფანყურის საიდუმლოსაც ავხდიო, თუმცა ასე არ მოხდა. 

ისე, აღსანიშნავია, რომ ცალკეული ექსპერტები, რომლებიც ამ თემებს კარგად იცნობენ და ნაციონალების მიმართ სიმპატიითაც არ გამოირჩევიან, პირად საუბრებში მიანიშნებენ, რომ ლაფანყურის მოვლენების დროს, მაშინდელი ხელისუფლება სწორად მოიქცა, თუმცა ამ აზრის საჯაროდ გაჟღერებისგან თავს იკავებენ. 

ლაფანყურის სპეცოპერაციაში ხანგოშვილის, როგორც შუამავლის მონაწილეობას, თავად ზელიმხანის ახლობლებიც არ უარყოფდნენ, თუმცა მედიასთან საუბრისას ისინი ხაზგასმით ამბობდნენ, რომ ხანგოშვილს ლაფანყურის სპეცოპერაციაში შუამავლის ფუნქცია ჰქონდა, მაგრამ მისი მისია წარუმატებელი აღმოჩნდა ანუ ვერ მოახერხა, ლაფანყურის ხეობაში მყოფი შეიარაღებული ჯგუფის წევრები დაერწმუნებინა, რომ იარაღი დაეყარათ და ხელისუფლებას ჩაბარებოდნენ. 

კიდევ ერთი საინტერესო დეტალი: ლაფანყურის მოვლენების პარალელურად, ცალკეულმა მედიასაშუალებებმა გაავრცელეს ინფორმაცია, რომ ხანგოშვილი, რომელიც „ზელო დიშნის“ მეტსახელით იყო ცნობილი, თითქოს შს სამინისტროს კონტრტერორისტულ ცენტრთან თანამშრომლობდა და ლაფანყურის სპეცოპერაციასთან დაკავშირებულ პროცესებში, როგორც სპეცოპერაციამდე, ისე სპეცოპერაციის შემდეგ, სწორედ ამის გამო ჩართეს, თუმცა ეს ვერსია ოფიციალურად არავის დაუდასტურებია. 

„26 აგვისტოს, შეიარაღებული ჯგუფის წევრებმა გადასვლა გადაწყვიტეს. დახმარების პირობა მიიღეს „დიშნასა“ და „გუსლიკასგან“ _ „დიშნა“, ზელიმხან ხანგოშვილია... სპეცოპერაციის შემდეგ, „დიშნა“ პანკისის ხეობაში აღარ გამოჩენილა. მასთან კითხვები გვაქვს, ის ლოპოტას ხეობაში მოლაპარაკებებში მონაწილეობდა სანდროსთან (სავარაუდოდ, სანდრო ამირიძე, ანტიტერორისტული ცენტრის სამმართველოს ყოფილი უფროსი, _ რედ.) ერთად, მაგრამ ბოლო დღეებია, არ ჩანს'', _ ამბობდა ქართველ ჟურნალისტებთან საუბრისას, ლაფანყურის სპეცოპერაცის შემდეგ, პანკისის ხეობის ერთ-ერთი მცხოვრები. 

ამასთან, ვიდეოჩანაწერში ხანგოშვილს ახსენებდა ლოპოტას ხეობაში, 2012 წლის აგვისტოში ჩატარებული სპეცოპერაციის ერთ-ერთი გადარჩენილი მოწმე, მანსურ შადუნოვიც: 

„მივხვდით, რომ ხაფანგში ვიყავით, ამირიძემ გვითხრა, ჩატაევი გამოიძახეს მოლაპარაკებაზე და დაელოდეთო. ჩვენ წასვლა გვქონდა გადაწყვეტილი, თუმცა ჯგუფის უხუცესმა წევრმა ვახამ (დოკვახა დოშუევი) თქვა, მოდით, დაველოდეოთ ჩატაევსო, მის ავტორიტეტს პატივი ვცეთ, იქნებ, გამოსავალი მოიძებნოსო... 

მალე ისიც გამოჩნდა, თან ახლდა ვინმე ზურა (მაისურაძე), ზელიმხანი და ამირიძეც იქ იყო''. 

ერთ-ერთ ქართულ, ყოველკვირეულ გაზეთთან ინტერვიუში კი თავად ზელიმხან ხანგოშვილი ლაფანყურის მოვლენებს ასე იხსენებდა: 

„როდესაც შეიარაღებული ჯგუფის გუშაგმა ბილიკზე დაგვინახა, ჩვენკენ ამირიძე გამოუშვეს. უკან ერთი ჩეჩენი მოჰყვებოდა. რაღაცაზე საუბრობდნენ. ამირიძე გაბრაზებული ჩანდა. ამასობაში, ორი შეიარაღებულიც გამოჩნდა. სანდრო მომიახლოვდა და მიჩურჩულა, ერთი-ორი აქაურიაო. 

ღამე იყო. მე ჯგუფის მხოლოდ 5-6 წევრი ვნახე, მათგან ორი ვიცანი _ სურხო დუდაევი და ინგუში ასლანი, რომელიც, როგორც მივხვდი, ლიდერობას ჩემულობდა. მოგვიანებით, კიდევ ერთი დავადგინე _ აბუ ჰამზა. 

ხელმძღვანელობასთან შეთანხმებით, მოლაპარაკებაზე მხოლოდ 20 წუთი უნდა დაგვეყო. საუბარი 40 წუთზე მეტხანს გაგრძელდა. მახსოვს, ამირიძემ ვეღარ მოითმინა, ან „ჰო“ თქვით, ან „არაო“. ამის თქმაზე, ერთმა კონდახი მოუქნია. 

მაისურაძე დროდადრო ატყობინებდა ხელმძღვანელობას შექმნილ მდგომარეობას, ისინი გვაჩქარებდნენ, ალბათ, ფიქრობდნენ, თუ ღამით შეიარაღებულ ჯგუფს ტყეში დიდხანს გავაჩერებთ, საზღვრისკენ გაპარვას მოახერხებენო. 

ჯგუფის წევრებს ვუხსნიდით, საზღვრის გადალახვის შემთხვევაში, რუსები თვალის დაუხამხამებლად დაგხოცავენ და საქართველოს ტერიტორიასაც დაბომბავენო. ზოგი გვეთანხმებოდა, ზოგი _ არა. აბუ ჰამზა ჯიუტად ამტკიცებდა, იარაღი რომ ჩავაბაროთ, ესენი რუსებს გადაგვცემენო. 

ბოლოს, ზურა მაისურაძემ მითხრა, მეტ დროს აღარ გვაძლევენო. ძალიან დავიძაბეთ. ჩატაევს გადავხედე, ახლა რა ვქნათ-მეთქი. ყველაფერს წუთები წყვეტდა. ახმედმა, იქნებ, თქვენმა ხელმძღვანელობამ დრო მოგვცეს, რომ ეს ბიჭები სადმე სოფელში გავიყვანო და დავაწყნაროო, საუბარი იყო ერთ კვირაზე. 

ამხელა დროს არავინ მოგვცემს-მეთქი. იქნებ, სამი დღე მაინც მომცენო. ჩვენი საუბარი შეიარაღებულებსაც ესმოდათ, მაგრამ ხმას არ იღებდნენ. ჩატაევს ვუთხარი, იქნებ ხელმძღვანელობა დავითანხმოთ-მეთქი. 

ის იყო, წამოსვლა დავაპირეთ, რომ ჯგუფის ერთმა წევრმა დამიძახა ჩეჩნურად, ამირიძეს და მაისურაძეს აქ დავიტოვებთ და თუ მოგვატყუეს, ამათ დავაჭრით თავებსო. ჯგუფის წევრებმა რამდენჯერმე იარაღი გადატენეს. მე რომ ხმას ავუწიე, მაისურაძე მიხვდა, რომ სიტუაცია უკონტროლო ხდებოდა.

ბოლოს, ყველა გამოგვიშვეს და ორიც თავისიანი გამოგვაყოლეს. ქართველ მესაზღვრეებს რომ მივუახლოვდით, სანდრო ამირიძე და ზურა მაისურაძე მათთან გავუშვი დასარეკად. მათ რომ შეაგვიანდათ, ჩვენი გამყოლი ორი ჩეჩენი აშკარად ანერვიულდა. ჩატაევს ვუთხარი, გავიგოთ, რა ხდება-მეთქი. მან გამოყოლა დააპირა, მაგრამ ჩეჩნებმა არ გამოუშვეს. წავედი ამბის გასაგებად. გზაში ორი აჩრდილი დავინახე. ამირიძე და მაისურაძე მეგონა. ქართველი სპეცრაზმელები აღმოჩნდნენ. მითხრეს, თქვენებს ხელმძღვანელობამ უარი უთხრაო. საგუშაგოს უკან რომ გადაგვიყვანეს, დავინახე _ სამასი კაცი იდგა. ყველაფერს მივხვდი. ერთი ის ვუთხარი, რომ სამოქალაქოფორმიანი ცალხელა ჩვენიანია, არაფერი დაუშავოთ-მეთქი. ოპერაციის დაწყებას არც ვაპირებთ, ახლოს მივალთ და კიდევ ერთხელ შევთავაზებთ იარაღის დაყრასო. დაახლოებით ნახევარ საათში, პირველი გასროლის ხმაც გავიგე. მერე იქ ვინღა გამაჩერებდა...“ 

როგორც აღვნიშნეთ, ხანგოშვილის შესახებ ფართო საზოგადოებამ ლაფანყურის სპეცოპერაციის დროს შეიტყო, თუმცა არსებული ინფორმაციით, ის რუსეთ-ჩეჩნეთის ომში მონაწილეობდა და სწორედ ამის გამო, რუსეთის პოლიციის მიერ იძებნებოდა. ამასთან, რუსეთის მედია ხანგოშვილს ხშირად მოიხსენიებდა საქათველოში „დოკუ უმაროვის წარმომადგენელად“. 

კიდევ რა ვიცით რამზან ხანგოშვილის შესახებ? _ სანამ ემიგრაციაში წავიდოდა, ის პანკისში, კერძოდ, სოფელ დუისში ცხოვრობდა. ემიგრაციაში კი ოთხი წლის წინ, მასზე განხორციელებული თავდასხმის შემდეგ წავიდა ანუ 2015 წელს, ზელიმხან ხანგოშვილს თბილისში, კერძოდ, ჟვანიას მოედანზე თავს დაესხნენ და სწორედ მაშინ მოექცა ის ხელმეორედ ფართო საზოგადოების ყურადღების ცენტრში. 

„ზელიმხან ხანგოშვილი ქალაქის ცენტრში, ჟვანიას მოედნის მიმდებარედ, მირზა გელოვანის ქუჩაზე იმ დროს დაჭრეს, როდესაც სახლიდან გამოვიდა და მანქანაში ჯდებოდა. გავრცელებული ინფორმაციით, მას უცნობმა პირმა მანქანიდან ესროლა, ხანგოშვილს ოთხი ტყვია მხარსა და ხელში მოხვდა. როგორც მისმა მეგობარმა განაცხადა, ხანგოშვილმა მოახერხა თავის ხელით იმგვარად დაცვა, რომ თავდამსხმელმა ტყვია თავში ვერ მოარტყა. 

ახლობლების თქმით, დაჭრილი ხანგოშვილი საკუთარი ფეხით მივიდა რესპუბლიკურ საავდამყოფომდე, სადაც სასწრაფო ოპერაცია ჩაუტარეს. საავადმყოფოში გაირკვა, რომ ზელიმხან ხანგოშვილი სხვა გვარ-სახელით _ თორნიკე ქავთარაძედ იყო დარეგისტრირებული, რაც მისმა ოჯახის წვერებმა იმით ახსნეს, რომ ჩეჩნეთის ომის მონაწილე ხანგოშვილს, რუსეთიდან რეალური საფრთხე ემუქრებოდა, ამიტომაც შეიცვალა გვარ-სახელი. ისინი მის დაჭრას, სწორედ რუსულ ინტერესებს უკავშირებენ'', _ იუწყებოდა 2015 წლის მაისში ქართული მედია. 

ხანგოშვილის მკვლელობის შემდეგ, იმ ადამიანებმა, რომლებიც 2015 წელს, მასზე განხორციელებული თავდასხმის საქმის დეტალებს იცნობდნენ, ცხადია, მომხდარზე კომენტარი გააკეთეს. ერთ-ერთმა მათგანმა, „ადამიანის უფლებების სწავლებისა და მონიტორინგის ცენტრის“ პროგრამების ხელმძღვანელმა, თამთა მიქელაძემ გაიხსენა, რომ საქართველოში მასზე განხორციელებული თავდასხმის საქმის გამოძიებაში, აღნიშნული ცენტრიც იყო ჩართული. 

„ახალგაზრდა ზელიმხან ხანგოშვილი 2001-2005 წლებში, რუსეთ-ჩეჩნეთის ომში იბრძოდა. ის ერთ-ერთი საველე რაზმის მეთაური და ჩეჩნეთის პრეზიდენტთან, ასლან მასხადოვთან დაახლოებული პირი იყო. სწორედ ომის გამოცდილების გამო, მის მიმართ რუსეთის სპეცსამსახურების დაინტერესება მაღალი იყო. 

2015 წლის 28 მაისს, თბილისის ცენტრში, დღისით, მასზე ორგანიზებული თავდასხმა განხორციელდა. მისი მიმართულებით, 8 ტყვია ისროლეს, დაიჭრა, თუმცა წარმოუდგენელი მოქნილობითა და გამძლეობით, მაშინ მან გადარჩენა მოახერხა. 

ზელიმხან ხანგოშვილმა და მისმა ოჯახმა პროკურატურას დაცვის სპეციალური ღონისძიებების მიღება მოსთხოვეს, თუმცა აშკარა და ძალიან მაღალი რისკების მიუხედავად, პროკურატურამ დაზარალებულის ეს თხოვნა არ დააკმაყოფილა. სიცოცხლისთვის მაღალი რისკების გამო, ხანგოშვილების ოჯახი იძლებული გახდა, სხვა ქვეყნისთვის შეეფარებინა თავი. 

4 წელზე მეტი გავიდა თავდასხმის საქმეზე და საქართველოს პროკურატურამ არაფერი გააკეთა თავდასხმის საქმის ეფექტიანი გამოძიებისთვის. გამოძიების პირველივე ეტაპზე, მნიშვნელოვანი შეცდომები იყო დაშვებული: 

არ მოხდა იმ ქუჩებში დამონტაჟებული ყველა ვიდეომასალის ამოღება, სადაც თავდასხმა განხორციელდა. ზოგიერთი ვიდეომასალის ამოღება კი გამოძიების დაწყებიდან 7 თვის შემდეგ განხორციელდა. ეს მაშინ, როცა ვიდეომასალის დროული და სრულყოფილი ამოღება, გამოძიებას თავდამსხმელების დროული იდენტიფიცირებისა და დაკავების შესაძლებლობას მისცემდა; 

დროულად არ ჩატარდა ამოცნობის მოქმედება და მხოლოდ რამდენიმე წლის შემდეგ, ზელიმხანის ძმასთან ჩაატარეს ამოცნობა და არა უშუალოდ ზელიმხანთან, რომელიც თავდასხმის დროს, მარტო იმყოფებოდა და ცხადია, მხოლოდ მას შეეძლო თავდამსხმელების ამოცნობა; 

მნიშნელოვანი ექსპერტიზები საქმეზე, მხოლოდ მომხდარიდან 3 წლის შემდეგ ჩატარდა; 

გამოძიების კვალიფიკაცია ასევე, პრობლემა იყო და ნაცვლად განზრახ მკვლელობის მცდელობისა, პროკურატურამ საქმეს ჯანმრთელობის განზრახ ნაკლებად მძიმე დაზიანებისა და ცეცხლსასროლი იარაღის მართლსაწინააღმდეგო ტარების კვალიფიკაცია მისცა. 

გამოძიების დინამიკა უთითებს, რომ პროკურატურა არც კი ფიქრობდა საქმის რეალურ გამოძიებას და წარმოუდგენელი გულგრილობა გამოავლინა. 

გუშინ ზელიმხან ხანგოშვილი გერმანიაში მოკლეს. იმედია, გერმანიაში გამოძიება დაადგენს, ვის მიერ და რა ინტერესით მოხდა ეს მკვლელობა. გამოძიების დროს არსებითია გათვალისწინებული იყოს თბილისში განხორციელებული თავდასხმის ეპიზოდი. ისიც ცხადია, რომ ჩეჩნეთის ომის მონაწილეებს არა მხოლოდ ომის დროს უსწორდებოდნენ სასტიკად, არამედ ეს დევნა და განადგურება დაგეგმილი სქემით, შემდეგ წლებშიც გრძელდება. ომის არაერთი მებრძოლი, შემდეგ წლებში, ზელიმხანის მსგავსად, სასტიკად არის მოკლული. 

ზელიმხან ხანგოშვილს მეუღლე და ოთხი შვილი ყავს. ვუსამძიმრებ მათ და მთელ პანკისის ხეობას ამ მძიმე დანაკარგს. მით უფრო, რომ ვიცი, არა ერთი ადამიანისთვის ხეობაში, რამდენად მნიშვნელოვანი იყო ზელიმხანის გამოცდილება, მაგალითი და მხარდაჭერა'', _ დაწერა მიქელაძემ სოციალურ ქსელში. 

თავდასხმის შემდეგ, ხანგოშილმა ხელისუფლებას დაცვა სთხოვა, თუმცა მისი თხოვნა არ დაკმაყოფილდა. სწორედ ამიტომ, საქართველო დატოვა და გერმანიაში წავიდა. სხვათა შორის, თბილისში მომხდარი თავდასხმის შემდეგ, სხვადასხვა ვერსია გავრცელდა. კერძოდ, ითქვა, რომ ხანგოშვილზე შურისძიებას კავკასიელები ლაფანყურის სპეცოპერაციის გამო ცდილობდნენ და ამიტომ ესროლეს. ასევე, ითქვა, რომ რუსულმა სპეცსამსახურებმა მისი მოკვლა ჩეჩნეთის ომის გამო სცადეს. 

„ზელიმხანი საქართველოში რამდენიმე წელია აღარ ცხოვრობს. არაფერი ვიცით მისი საქმიანობის შესახებ და არც ის, თუ რატომ გადაწყვიტა წასვლა'', _ ამბობენ პანკისის ხეობის წარმომადგენლები. ამასთან, პანკისელი ჟურნალისტი, სულხან ბორძიკაშვილი ავრცელებს ინფორმაციას, რომ 2015 წელს განხორციელებულ თავდასხმაში, ზელიმხანი ბრალს რუსეთს სდებდა და ამბობდა, რომ კრემლი ჩეჩნეთის ომის გამო სდევნიდა. 

„პანკისში, როგორც ვიცი, მშობლები და ძმა ჰყავს. ცოლ-შვილი კი გერმანიაში ჰყავდა. საქართველო 2015 წელს იმიტომ დატოვა, რომ მისი მოკვლის რეალური საფრთხე არსებობდა. მაშინაც შემთხვევით გადარჩა. მან საქართველოს ხელისუფლებას დახმარება სთხოვა, თუმცა უარი მიიღო. ამიტომ, შედარებით უსაფრთხო ქვეყანაში, გერმანიაში წავიდა, თუმცა როგორც ჩანს, რუსეთის სპეცსამსახურებმა იქაც მიაგნეს'', _ ამბობს ბორძიკაშვილი. 

ხანგოშვილის მკვლელობის ე.წ. რუსული კვალის პარალელურად, კავკასიოლოგი მამუკა არეშიძე სხვა ვერსიასაც ანვითარებს ანუ არეშიძე ამბობს, რომ ხანგოშვილი ჩეჩნეთის პრეზიდენტის, რამზან კადიროვის სამიზნეც იყო: 

„ზელიმხან ხანგოშვილის მკვლელობის ორი ვერსია შეიძლება გნვიხილოთ. ის სააკაშვილის ხელისუფლების დროს, ანტიტერორისტულ სააგენტოსთან თანამშრომლობდა. სწორედ ის იყო მთავარი პირი, რომელიც მაშინდელ ხელისუფლებას ქისტების ჩამოყვანაში და შემდეგ გაწვრთნაში ეხმარებოდა. 

ლაფანყურის სპეცოპერაციის დროს, მთავარი მომლაპარაკებელი გახლდათ. ზელიმხანი, ახმედ ჩატაევი და კიდევ ერთი ქართველი ქისტებთან მოლაპარაკებაზე მივიდნენ. მაშინ ზელიმხანმა და ქართველმა როდესაც დაინახეს, რომ ბიჭები იარაღის დაყრას არ აპირებდნენ, ტყეში მიატოვეს. 

ახმედ ჩატაევი კი მათთან დარჩა, სწორედ ამის შემდეგ, ზელიმხანს პანკისშიც კარგი თვალით არ უყურებდნენ. მან მტრები ხეობაშიც და კავკასიაშიც გაიჩინა, თუმცა ასევე, სარწმუნო ვერსიად რუსეთის მიერ, მისი ლიკვიდაციაა. 

ევროპაში, ჩეჩნეთის პრეზიდენტი კადიროვი ცდილობს, რომ დიასპორაში პოზიციები გაიმყაროს. ის ყველა იმ ადამიანს ერჩის, ვინც მისი გავლენის ქვეშ არ არის. ერთ-ერთი მათგანი ზელიმხანი იყო. კადიროვი ასეთ ადამიანებს სხვა ქვეყნის უშიშროების თანამშრომლობაში ადანაშაულებს და მისი ემისრები იშორებენ. ამიტომაც კადიროვის მხრიდან მისი ლიკვიდაცია გასაკვირი არ იქნება''. 

აღსანიშავია, რომ პანკისის ხეობის უმეტესობას მამუკა არეშიძის მიმართ, მაინცდამაინც კეთილგანწყობა არ აქვს. ყოველ შემთხვევაში, პანკისის მკვიდრი მუსა პანკისელი, სოციალურ ქსელში არეშიძის მისამართით წერს: 

„მახსოვს არეშიძის განცხადება, როცა ზელიმხან ხანგოშვილი თბილისის შუაგულში, ქილერმა დაჭრა. მაშინ არეშიძემ, დაახლოებით, ამ შინაარსის განცხადება გააკეთა, კარგი ქილერი არ ყოფილა, თორემ ის სიკვდილს ვერ გადაურჩებოდაო. 

დღეს ისევ ზის და თავის მეზღაპრეობას განაგრძობს ეს ჭორიკანა „კაცი“, ალბათ, როგორ უხარია მისი სიკვდილი! 

ერის ისტორიას გმირები წერენ! 

ამ ისტორიაში ყველას თავისი სახელი დაერქმევა და საკადრის ადგილსაც მიუჩენს დრო, ღმერთის წყალობით!“ 

სხვათა შორის, რამზან ხანგოშვილის გერმანიაში მკვლელობის შესახებ ინფორმაცია სოციალურ ქსელში, ერთ-ერთმა პირველმა, სწორედ მუსა პანკისელმა გაავრცელა. მოგვიანებით კი ასევე, სოციალურ ქსელში დაწერა: 

,,ყველაფერი გაირკვევა და ბოროტების სათავე აუცილებლად დაინგრევა და ჩამოიშლება ღმერთის წყალობით! 

დღეს ისეთი საფრთხის წინაშე ვართ, 2000-იან წლებშიც კი არ იგრძნობოდა ასეთი დაძაბულობა. 

ჩვენს გარშემო მტერი უფრო მეტია, ვიდრე მოყვარე. 

ბევრჯერ დამიწერია და კიდევ ერთხელ განვმეორდები, რომ ჩვენს წინააღმდეგ მიმდინარეობს წინასწარ დაგეგმილი გეგმიური მოქმედებები. 

არნახული შემოტევა გვქონდა ხელისუფლების მიერ კონტროლირებადი მედიასაშუალებებიდან, ხდება ხალხის აზრის შემზადება და მთლიანი ხეობის გაშავება. 

ვფიქრობდი, რომ პირველ დარტყმას პირდაპირ პანკისში განახორციელებდნენ, თუმცა გერმანიიდან დაიწყეს! 

ყველა პანკისელი, რომელიც მონობის და კოლონიალიზმის წინააღმდეგია, უნდა იცოდეს, რომ ჩვენი დამცველი არავინაა ქვეყანაზე, პირიქით, ხელს შეუწყობენ ჩვენს დევნაში და განადგურებაში!!!“ 

ერთი სიტყვით, ასეთია ზელიმხან ხანგოშვილის მკვლელობის მოკლე ანატომია, რომელიც ნათელყოფს, რომ ჩეჩნეთის ომის მონაწილეების მიმართ კრემლის ბოროტი ინტერესი არ განალებულა. 

ასე რომ, ფრთიხლად, რუსული სასიკვდილო ,,რულეტკა'' ისევ ტრიალებს!

ნინო დოლიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 28 Aug 2019 13:11:53 +0400
„დაიწყო ჩვენს გუნდზე მიზანმიმართული ზეწოლა!“ _ რატომ დაუხურეს ნაციონალებმა გადაცემა ირაკლი იმნაიშვილს http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6304-„დაიწყო-ჩვენს-გუნდზე-მიზანმიმართული-ზეწოლა-“-_-რატომ-დაუხურეს-ნაციონალებმა-გადაცემა-ირაკლი-იმნაიშვილს.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6304-„დაიწყო-ჩვენს-გუნდზე-მიზანმიმართული-ზეწოლა-“-_-რატომ-დაუხურეს-ნაციონალებმა-გადაცემა-ირაკლი-იმნაიშვილს.html

გაუხმაურებელი დეტალები „რუსთავი 2“-ის აღმასრულებელი დირექტორისა და საინფორმაციო სამსახურის უფროსის ცხოვრებიდან

ხან ვისზე თქვეს, ხან _ ვისზე, თუმცა ყველა ინფორმაცია „ფეიკი“ აღმოჩნდა და, საბოლოოდ, სამაუწყებლო კომპანია „რუსთავი 2“-ის აღმასრულებელ დირექტორად და ასევე, არხის საინფორმაციო სამსახურის უფროსად ჟურნალისტი, ირაკლი იმნაიშვილი დაინიშნა. შესაძლოა, ახალ თაობას იმნაიშვილის ჟურნალისტური მოღვაწეობა არ ახსოვს, რადგან 14 წელია, ოჯახთან ერთად (ირაკლის მეუღლე, ასევე ჟურნალისტი, ნათია აბრამიაა), დიდ ბრიტანეთში ცხოვრობს და ცოლ-ქმარი მსოფლიოს ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან მედიასაშუალებაში _ BBC-ში მუშაობს.

რატომ დატოვა საქართველო იმნაიშვილმა? _ ამ კითხვაზე პასუხის გაცემა, შესაძლოა, მარტივი იყოს ანუ მხოლოდ ქართველი კი არა, ნებისმიერი ეროვნების ჟურნალისტისთვის BBC-ში მოღვაწეობა, რა თქმა უნდა, საოცნებოა. შესაბამისად, თუ ამის შანსი არსებობს, ცხადია, უარს არავინ იტყვის, მაგრამ როგორც ირკვევა, იმნაიშვილის საქართველოდან წასვლა იძულებითი ნაბიჯი იყო. უფრო კონკრეტულად, ირაკლი იმნაიშვილს, როგორც ჟურნალისტს, ნაციონალებმა მუშაობის საშუალება არ მისცეს _ ტელეკომპანია „მზეზე“ მისი გადაცემა დახურეს. გადაცემის დახურვის მთავარი საბაბი კი _ არც მეტი, არც ნაკლები _ პრემიერ ზურაბ ჟვანიას გაურკვეველ ვითარებაში გარდაცვალებასთან დაკავშირებული კითხვები გახდა, თუმცა ვიდრე ამ თემას ჩავუღრმავდებით, კიდევ ერთი სკანდალი უნდა გავიხსენოთ, რომელიც იმნაიშვილის ჟურნალისტურ მოღვაწეობას უკავშირდება. 

მოკლედ, ირაკლი იმნაიშვილს ტელეკომპანია „მზეზე“, რომელიც ვანო ჩხარტიშვილის მედიასაშუალებად მიიჩნეოდა, პოლიტიკური თოქ-შოუ მიჰყავდა. ჰოდა, ერთხელაც იმერეთში, კერძოდ, ქუთაისში, ტელეკომპანია „რიონზე“ სტუმრად მიიწვიეს. ამავე გადაცემაში იმერეთის მაშინდელი გუბენატორი, აკაკი ბობოხიძეც სტუმრის სტატუსით მონაწილეობდა ანუ ჟურნალისტსა და ხელისუფლების წარმომადგენელს შორის, პრაქტიკულად, დებატები გაიმართა, რაც ცემა-ტყეპით დამთავრდა _ ბობოხიძემ იმნაიშვილს აგინა და ხელიც დაარტყა. სკანდალის შემდეგ, ბობოხიძემ გუბერნატორის პოსტი დატოვა (წლების შემდეგ, ამ თანამდებობაზე ხელმეორედ დაინიშნა). წესით, იმნაიშვილს ბობოხიძისთვის უნდა ეჩივლა, თუმცა ჟურნალისტმა ეს ნაბიჯი არ გადადგა. რატომ? _ ამ კითხვაზე პასუხი ფართო საზოგადოებისთვის უცნობია. 

რაც შეეხება ჟვანიას გარდაცვალებასთან დასმულ კითხვებს, რის გამოც ნაციონალებმა, პრინციპში, იმნაიშვილის დევნა დაიწყეს, ამის შესახებ რამდენიმე წლის წინ, თავად ჟურნალისტმა დაწერა სოციალურ ქსელში: 

„დღე, რომლმაც ჩემი ცხოვრებაც შეცვალა: 

13 წლის წინ, ამ დღეს, გადაცემა ,,არჩევანის ზღვარზე'', ჩვენ ჟვანიას სიკვდილთან დაკავშირებით კითხვები დავსვით. ეს კითხვები დღესაც აქტუალურია. 

ოფიციალური ვერსიით: პრემიერი მოიწამლა გაზის გამათბობელიდან გაჟონილი გამონაბოლქვით. 

სინამდვილეში, იმ ღამეს, თბილისის იმ უბანს, სადაც პრემიერი გაზისგან ,,იგუდებოდა'', ბუნებრივი აირი არ მიეწოდებოდა (წყარო: ,,თბილგაზის'' ხელმძღვანელი 2005 წელს, David Morchiladze). 

2005 წლის 3 თებერვალი დაიწყო ძალიან უჩვეულო საუბრით. ტელეკომპანია ,,მზის'' საინფორმაციო სამსახურის ხელმძღვანელმა, ქალბატონმა ინგა დადიანმა, დილით განაცხადა, რომ (1) ეს იყო უბედური შემთხვევა და (2) პრეზიდენტის კანცელარია არ თვლის საჭიროდ, ეს ვერსია ვინმემ ეჭვის ქვეშ დააყენოს. 

ჩემი შეკითხვა: როდიდან უნდა გავითვალისწინოთ სახ. კანცელარიის სურვილი – იგნორირებული იყო. 

,,რუსთავი 2''-მა პირნათლად შეასრულა კანცელარიის დირექტივა და მთელი დღის განმავლობაში მხოლოდ ერთ შეკითხვას უსვამდნენ ყველა სტუმარს: – როგორ გაიცანით ბატონი ზურაბი? 

,,იმედმა'': ეთერიდან მოხსნა ყველა პოლიტიკური პროექტი. 

ყველა არხზე ტრიალებდა ივანე მერაბიშვილის (შს მინისტრი) დილის 6 საათზე გაკეთებული კომენტარი – ეს იყო უბედური შემთხვევა. 

ექსპერტიზის პირველი რეზულტატები მხოლოდ ცხრა საათის შემდეგ – 15 საათზე გახდა ცნობილი. 

მცირე, მაგრამ მნიშვნელოვანი დეტალი – პირველადი საექსპერტო მონაცემებით, ჟვანიას სისხლში CO-ს შემცველობა არ იყო სიკვდილისათვის საკმარისი. 

მონაცემების შესაბამისად – პრემიერი უნდა ყოფილიყო რეანიმაციაში და არა მორგში. მონაცემები მალევე შეცვალეს. 

გადაცემაში ,,არჩევანის ზღვარზე'', ჩვენ შევეცადეთ გაგვეგო, რა მოხდა სინამდვილეში. 

სააკაშვილის მაშინდელმა მრჩეველმა დანიელ კუნინმა, გადაცემის ეთერში ყოფნის დროს დაურეკა გიგა ბოკერიას და რამდენჯერმე გაუმეორა: 

_ We have to stop it! We have to kill this spin. 

ამის მერე დაიწყო ჩვენს გუნდზე მიზანმიმართული ზეწოლა. 

არხზე მალევე გამოჩნდა სააკაშვილის გუნდის წევრი, დეპუტატი დავით ბეჟუაშვილი, რომელმაც არხზე რეორგანიზაცია დაიწყო. 

გადაცემა დახურეს. ,,არჩევანის ზღვარი'' ჩაანაცვლა გადაცემა ,,ტაბუმ'', არაპოლიტიკურმა ტელე-ტაბლოიდმა. 

მალევე მომიწია ოჯახთან ერთად საქართველოდან წასვლა. 

13 წლის წინ, ამ დღეს, მე და ჩემი შესანიშნავი გუნდი ვიდექით ურთულესი არჩევანის ზღვარზე და ძალიან მიხარია, რომ სწორი არჩევანი გავაკეთეთ. 

უდიდესი მადლობა: Michael Basiladze Nino Zhizhilashvili Maco Tsilosani. ჟურნალისტებს Goderdzi Sharashia Jabraili Sasaxlidan Vako Avaliani Eka Shanidze Giorgi Tskhvitava  ჩვენი დამდგმელი რეჟისორი Kakha Bukhrashvili  და მთელი საეთერო ჯგუფი (მომიტევეთ, თუ ვინმე გამომრჩა). 

P. S. იმ მასალებზე დაყრდნობით, რაც უკვე ცნობილია (ბინას არ მიეწოდებოდა ბუნებრივი აირი, ბინაში ფანჯარა არ იკეტებოდა, რის გამოც CO-ს საკმარისი კონცენტრაცია ვერ დაგროვდებოდა (FBI-ის დასკვნიდან), ზურაბ ჟვანიას გარდაცვალება შეუძლებელია, ყოფილიყო უბედური შემთხვევა''. 

მოკლედ, ვინმეს მოსწონს, თუ არა, ირაკლი იმნაიშვილი ქიბარ ხალვაშის კარგი არჩევანია. კი ბატონო, ზოგი ამბობს, რომ იმნაიშვილი ვანო ჩხარტიშვილთან დაახლოებულია, მაგრამ ამის მიუხედავად, მისი, როგორც ჟურნალისტის პროფესიონალიზმში ეჭვის შეტანა რთულია ანუ პროფესიონალი რომ არ იყოს, მსოფლიოს გავლენიანი ტელევიზიის თანამშრომელი ვერ გახდებოდა. 

რაც შეეხება იმას, თუ როგორი ტელევიზიის გაკეთებას აპირებს, ამის შესახებ იმნაიშვილმა ბრიფინგზე, სადაც პაატა სალიამ ის საზოგადოებას წარუდგინა, განაცხადა, რომ ამ ეტაპზე, ტელეკომპანიისთვის ყველაზე დიდი გამოწვევა სარედაქციო პოლიტიკის დამოუკიდებლობის გარანტიების მოპოვებაა და არხის მფლობელებთან მოლაპარაკება, სწორედ ამ მიმართულებით გრძელდება: 

,,14 წლის წინ, მომიწია საქართველოს დატოვება ჩემი ჟურნალისტური საქმიანობის გამო, ოჯახთან ერთად. ჩემთვის გასაგებია, რამდენად მძიმეა ჟურნალისტისთვის წავიდეს იმ ტელეკომპანიიდან, რომელიც მისთვის არ არის მხოლოდ სამსახური და ეს არის ოჯახი. ეს არის ცხოვრების მნიშვნელოვანი შემადგენელი ნაწილი. გამიმართლა, რომ 14 წლის განმავლობაში და დღესაც ვმუშაობ მსოფლიოში ყველაზე ავტორიტეტულ და გავლენიან მედიასაშუალებაზე და ამ 14 წლის მანძილზე, ყოველთვის მინდოდა საქართველოში ჩამომეტანა, როგორც საოპერაციო და ჟურნალისტური სტანდარტი, ასევე უპრეცედენტო გარანტია სარედაქციო დამოუკიდებლობის, რომელიც დასავლურ მედიაში არსებობს. 

ახლა მთავარი ამოცანაა, რომ შეიქმნას სარედაქციო ჩარჩო-ხელშეკრულება, იყოს გაწერილი რეგლამენტი, რომელსაც იურიდიული ძალა ექნება. ეს იქნება კონტრაქტი არხის მფლობელებსა და საინფორმაციო სამსახურს შორის. ეს კონტრაქტი მისცემს აქ მომუშავე ჟურნალისტებს საშუალებას, დაიცვან თავი და სარედაქციო დამოუკიდებლობა. ძალიან გულუბრყვილობა იქნება იმის აღქმა, რომ სარედაქციო დამოუკიდებლობა იქნება ერთჯერადი პროცესი, სიტყვის თავისუფლებისთვის ბრძოლა _ ეს არის ყოველდღიური პროცესი''

მოკლედ, როგორი იქნება ახალი ,,რუსთავი 2'', ამას დრო გვაჩვენებს.

ნინო დოლიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 28 Aug 2019 13:11:48 +0400
პრემიერობის ახალი კანდიდატი - „ოცნების“ საპარლამენტო უმრავლესობა ბახტაძის ოთარ დანელიათი შეცვლას ითხოვს http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6295-პრემიერობის-ახალი-კანდიდატი-„ოცნების“-საპარლამენტო-უმრავლესობა-ბახტაძის-ოთარ-დანელიათი-შეცვლას-ითხოვს.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6295-პრემიერობის-ახალი-კანდიდატი-„ოცნების“-საპარლამენტო-უმრავლესობა-ბახტაძის-ოთარ-დანელიათი-შეცვლას-ითხოვს.html

„დანელია, როგორც პრემიერი, ხელისუფლებისთვის სტაბილურობის მომტანი იქნება“ - ხათუნა ლაგაზიძე

მმართველ გუნდში დიდი ვნებათაღელვაა, ანუ პრაქტიკულად, გადაწყვეტილია, რომ შემოდგომაზე, მინისტრთა კაბინეტი უნდა შეიცვალოს. ახლა კამათი, როგორც კონფიდენციალური წყარო გვეუბნება, იმაზე არ მიდის, თუ ვინ დაიკავებს განათლების ან სულაც, შერიგების მინისტის პორტფელს ვინ დაეპატრონება. მთავარი ინტრიგა ის გახლავთ, ვინ გახდება ახალი პრემიერი და ასევე, შინაგან საქმეთა მინისტრი. ბოლო დღეებში მედია აქტიურად ასახელებს პრემიერობის ორ კანდიდატს - გიორგი გახარიასა და მაია ცქიტიშვილს, თუმცა, ჩვენთვის ექსკლუზიურად ცნობილი ხდება, რომ „ოცნების“ საპარლამენტო უმრავლესობა პრემიერის პოსტზე საკუთარ კანდიდატურას მოიაზრებს იმ შემთხვევაში, თუ ბიძინა ივანიშვილი მათ განსახილველად გიორგი გახარიას კანდიდატურას არ წარუდგენს. უფრო მეტიც, როგორც კარგად ინფორმირებული წყარო გვეუბნება, მმართველი გუნდის დეპუტაცია კატეგორიულად მოითხოვს, რომ ასეთ შემთხვევაში მომავალი პრემიერი არათუ თავად დაასახელოს, არამედ მინისტრთა კაბინეტის ახალი მეთაურის კანდიდატურა საპარლამენტო უმრავლესობის რიგებიდან დასახელდეს.

არის თუ არა უმრავლესობაში ვინმე ისეთი, ვინც შესაძლოა, პრემიერი გახდეს? - ჩვენი წყარო ღიად ამბობს, რომ დიახ, ასეთი კანდიდატურა არსებობს და ის ოთარ დანელიაა, რომელსაც მხოლოდ ეკონომიკური კუთხით მუშაობის ბეგრაუნდი კი არ აქვს, არამედ საერთაშორისო პოლიტიკური თვალსაზრისითაც მომგებიანი იქნება ქვეყნისთვის.

„დანელიას განათლება აშშ-ში აქვს მიღებული, რაც იმაზე მეტყველებს, რომ ის თეთრი სახლისთვის მისაღები იქნება. ამასთან, დანელიას შესწევს უნარი, იგივე კრემლთანაც ხისტი პოზიცია დაიკავოს და ქვეყნის ინტერესები დაიცვას. ამას გარდა, დანელიას სასარგებლოდ ისიც მუშაობს, რომ გაეროში საქმიანობის კარგი გამოცდილება აქვს და იდეალური მენეჯერული თვისებებითაც გამოირჩევა“, - ამბობენ საპარლამენტო უმავლესობაში, სადაც კიდევ ერთ დეტალზე ამახვილებენ ყურადღებას. კერძოდ, დანელია, დავალებების უსიტყვო შემსრულებელი არ არის, ანუ მას შეუძლია, წინააღმდეგობა გაუწიოს იმ პერსონებს, რომლებიც კორუფციულ გარიგებებში არიან შემჩნეულნი. 

რატომ სურთ „ოცნების“ უმრავლესობის წევრებს, რომ ახალი პრემიერის კანდიდატურა მათი რიგებიდან დასახელდეს? - ისინი პირად საუბრებში ამბობენ, რომ ამ გადაწყვეტილებას საფუძვლად პასუხისმგებლობა უდევს, ანუ დასამალი არავისთვის არის, რომ წინა პრემიერების შერჩევაში „ოცნების“ დეპუტაციამ მინიმალური მონაწილეობა მიიღო. მიუხედავად ამისა, ყველა პრობლემაზე, რაც თუნდაც მამუკა ბახტაძის პრემიერობისას წარმოიქმნა, მოსახლეობასთან თავის მართლება სწორედ დეპუტატებს უწევთ. ზოგადად, მსგავს გართულებებს ადგილი მომავალშიც რომ აღარ ჰქონდეს, „პოლიტიკური ლოგიკა გვკარნახობს, რომ ახალი პრემიერის დასახელებამდე მმართველი გუნდის ხელმძღვანელმა ბირთვმა კონსულტაციები უმრავლესობის წევრებთან გაიაროს და მხოლოდ ამის შემდეგ დაასახელოს ახალი პრემიერის კანდიდატურა. წინააღმდეგ შემთხვევაში, „ოცნების“ ე.წ. ლიდერშიფი ისევ უხერხულ სიტუაციაში აღმოჩნდება“.

 

რას ფიქრობენ დანელიას გაპრემიერებაზე უმრავლესობის წევრები და ექსპერტები? - ჩვენ ამ კითხვით პარლამენტის ეკონომიკური პოლიტიკის კომიტეტის ხელმძღვანელ რომან კაკულიას მივმართეთ. მართალია, კაკულიამ ჩვენს ხელთ არსებული ინფორმაცია ღიად არ დაადასტურა, მაგრამ არც უარყო. ყოველ შემთხვევაში, სატელეფონო საუბრისას შეგვექმნა შთაბეჭდილება, რომ „ოცნების“ საპარლამენტო დეპუტაცია აპირებს, პრემიერის პოსტზე, იმ შემთხვევაში თუ გახარია არ იქნება წარდგენილი, საკუთარი კანდიდატურა დაასახელოს და ეს, დიდი ალბათობით, ოთარ დანელია იქნება.

 

„სიმართლე გითხრათ, ამ სიღრმეებში შესვლა არ მინდა, რადგან ასეთი ტიპის კონსუტაციებში მონაწილეობა არ მიმიღია. ზოგადად, არაფერს გამოვრიცხავ, მაგრამ ჯერ პრემიერის გამოსვლას დაველოდებოდი, რომელიც პარლამენტში იგეგმება და აქედან გამომდინარე, არ მინდა, ამ თემაში შევდიოდე, მით უმეტეს, რომ ასეთ კონსულტაციაში მონაწილეობის ფაქტი არ შემდგარა. ამ ეტაპზე კონკრეტულ ადამიანზე კონკრეტული პასუხის გაცემაც არ შემიძლია,“ - გვითხრა პარლამენტის ეკონომიკური პოლიტიკის კომიტეტის ხელმძღვანელმა რომან კაკულიამ.

რაც შეეხება ექსპერტებს, მაგალითად, ხათუნა ლაგაზიძის თქმით, ცალსახად მისასალმებელია, რომ უმრავლესობას თავისი სურვილები გაუჩნდა.

„სიმართლე გითხრათ, არ ვიცი, დღის წესრიგში პრემიერ-მინისტრის შეცვლის საკითხი დადგება თუ არა, მაგრამ ამისგან დამოუკიდებლად, ოთარ დანელიამ ის შეძლო, რაც მისმა ძალიან ბევრმა წინამორბედმა ვერ შეძლო - მიწის კოდექსი მიიღო, რაც ძალიან მნიშვნელოვანი მიღწევაა, მით უმეტეს, რომ მიწის კანონმდებლობა მანამდე დაურეგულირებელი იყო და უამრავ ადამიანს პრობლემას უქმნიდა. მოკლედ, დანელიამ ამ საკითხის მოგვარება შეძლო.

ამას გარდა, ამ ძალიან დაძაბულ პოლიტიკურ ფონზე, დანელია ერთგვარად ნეიტრალური და კონსენსუსური ფიგურაა, რომელზეც არც კორუფციული სკანდალები მახსენდება და არც - ოპოზიციის მხრიდან განსაკუთრებული მიუღებლობა. ამ თვალსაზრისით, სიმშვიდის ბარომეტრს თუ გავზომათ, მისი ფიგურა, როგორც პრემიერის, ხელისუფლება შეიძლება კარგად გამოადგეს.

სხვათა შორის, ამ სიტუაციაში მისი დასავლური განათლებაც ძალიან მნიშვნელოვანია, გაერო-სთან ურთიერთობის გამოცდილებაც აქვს. ერთი სიტყვით, დანელია, შეიძლება, კარგად „გაიყიდოს“ როგორც ქვეყნის შიგნით, ასევე, დასავლეთშიც, რადგან გარკვეული ბმა დასავლეთთან აქვს. მე არ ვფიქრობ, რომ ჯერ მთავრობის შეცვლის საკითხი დადგება დღის წესრიგში, თუმცა, თუ ცვლილებებზე დაიწყო საუბარი, „ოცნება“ დადგება არჩევანის წინაშე: სტაბილურობა თუ რევოლუციური ძვრები. ამ თვალსაზრისით, ხელისუფლებას დასჭირდება ფიგურა, რომელიც სტაბილურობის მომტანი იქნება იმ ძალიან მძიმე და რთული წლის განმავლობაში, რომელიც „ოცნებას“ ელის“. დანელიას ფიგურამ, შესაძლოა, სწორედ ეს რევოლუციური დუღილი აარიდოს ხელისუფლებას თავიდან“, - აცხადებს გავლენიანი ექსპერტი ხათუნა ლაგაზიძე.

ყველაფერ აქედან გამომდინარე, „ოცნებას“ ბევრი ფიქრის დრო აღარ აქვს.

 

 

 

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Thu, 22 Aug 2019 12:29:55 +0400
მშვიდობა, რომელიც ომზე საშიშია! - აგვისტოს ომიდან 11 წელი გავიდა http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6283-მშვიდობა,-რომელიც-ომზე-საშიშია-აგვისტოს-ომიდან-11-წელი-გავიდა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6283-მშვიდობა,-რომელიც-ომზე-საშიშია-აგვისტოს-ომიდან-11-წელი-გავიდა.html

200-წლიანმა რუსულმა ოკუპაციამ ქართველებში თავისუფლებისთვის ბრძოლის ჟინი ვერ ჩაკლა!

ხვალ 8 აგვისტოა... 

ხვალ ოკუპანტი რუსეთი საქართველოს თავს უნდა დაესხას, ქართული სოფლები დაბომბოს, მშვიდობიანი მოსახლეობა დახოცოს და ქართველთა სახლ-კარი მიწასთან გაასწოროს... 

დიახ, ხვალ 8 აგვისტოა, თარიღი, რომელმაც 11 წლის წინ, მთელი პლანეტა შეძრა და თარიღი, რომელმაც მსოფლიო პოლიტიკის დღის წესრიგი შეცვალა. ყოველ შემთხვევაში, 2008 წლის აგვისტოში ცივილურმა და დემოკრატიულმა სამყარომ საბოლოოდ ირწმუნა, რომ რუსეთი, უფრო კონკრეტულად, კრემლი და მისი ერთპიროვნული მმართველი ვლადიმერ ვლადიმერის ძე პუტინი პირსისხლიანი მმართველია, მმართველი, რომელთანაც ხუმრობა არ შეიძლება! 

ისე, არავინ იცის, ევროპის ხუთი ქვეყნის პრეზიდენტი საქართველოში რომ არ ჩამოსულიყო, ხუთდღიანი ომი რამდენ ხანს გასტანდა. ამას გარდა, ბოლომდე არც ის ვიცით, რა წერია ე.წ. სარკოზის გეგმაში, რომელიც ცეცხლის შეწყვეტის წინაპირობა გახდა. სხვათა შორის, ის მოსაზრებაც არსებობს, რომ აგვისტოს ხუთდღიანი ომი მსოფლიოს გავლენიანმა პოლიტიკურმა წრეებმა დაგეგმეს და ყველაფერი ეს იარაღის უკანონო ვაჭრობის მიჩქმალვას ემსახურებოდა. გამორიცხული, რასაკვირველია, არაფერია, მაგრამ რაც უნდა იყოს, ფაქტია: 2008 წლის 8 აგვისტო თანამედროვე საქართველოს ისტორიაში კოშმარული თარიღია, თარიღი, რომელმაც არაერთი მანდილოსანი დააქვრია, არაერთი მოზარდი კი დააობლა.

მოსალოდნელი იყო თუ არა აგვისტოს ომი? - ამ კითხვაზე შეგვიძლია, მარტივად ვუპასუხოთ: დიახ, მოსალოდნელი იყო! ყოველ შემთხვევაში, 2008 წლის გაზაფხულიდან მოყოლებული, პოლიტიკურ წრეებში ხმა დადიოდა, რომ კრემლი საქართველოს სერიოზულ პროვოკაციას უმზადებდა. იმაზე, რომ პროვოკაცია იყო მოსალოდნელი, ამერიკელი პოლიტიკოსები და დიპლომატებიც მიანიშნებდნენ, თუმცა რაც მოსახდენი იყო, სამწუხაროდ, მაინც მოხდა.

ამ ომის ქრორნოლოგია კი ასეთია:

1 აგვისტო - სოფელ ერედვში ნაღმზე ქართული პოლიციის მანქანა აფეთქდა, დაიღუპა ერთი ადამიანი;

2 აგვისტო - ცხინვალის მხრიდან ქართული სოფლების მიმართულებით ისვრიან, რის შედეგადაც რამდენიმე ადამიანი იჭრება. ასევე, ზიანდება საცხოვრებელი სახლები;

3 აგვისტო - რამდენიმე საათის განმავლობაში სროლები შეწყვეტილია;

4 აგვისტო - ოფიციალური თბილისი აცხადებს, ოსებთან ერთად, ქართულ სოფლებს თავს რუსებიც ესხმიან, თუმცა ამას დე ფაქტო ცხინვალსა და ოფიციალურ მოსკოვშიც უარყოფენ;

5 აგვისტო - ოსი სეპარატისტების მიერ ოსურ სოფელ უბეათიდან სოფელ ნულის მიმართულებით ყუმბართმტყორცნიდან ცეცხლი გახსნეს, თუმცა ე.წ. სამხრეთ ოსეთის დე ფაქტო ხელისუფლება ბრალს ქართულ მხარეს უყენებს და ამბობს, რომ ქართველებმა ოსი „სამართალდამცავების“ საგუშაგოები დაცხრილეს. შესაბამისად, ოსების დასახმარებლად ცხინვალის რეგიონში ჩრდილოეთ ოსეთიდან 300 „ბოევიკი“ ჩადის, სეპარატისტებს დახმარებას დონის კაზაკების ბატალიონიც უცხადებს. პარალელურად, ცხინვალსა და მისი შემოგარენიდან ოსები ბავშვებისა და ქალების ევაკუაციის გეგმას ამუშავებს... ცნობილი ხდება, რომ 7 აგვისტოს საქართველოში რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს საგანგებო დავალებათა ელჩი, იური პოპოვი გეგმავს ჩამოსვლას;

6 აგვისტო - ოსმა სეპარატისტებმა სოფლების - ერედვის, ფრისის, ავნევის, დვანის და ნულის დაბომბვა დაიწყეს.

7 აგვისტო - ე.წ. სამხრეთ ოსეთის დე ფაქტო ხელისუფლება მოლაპარაკებებში მონაწილეობაზე უარს ამბობს. უცხოეთში საქართველოს საელჩოები მუშაობის საგანგებო რეჟიმზე გადადიან. პარალელურად, ვრცელდება ინფორმაცია, რომ კონფლიქტის ზონაში შეიარაღებული დაპირისპირების შედეგად ქართული მხრიდან 27 ადამიანი დაიღუპა, მათ შორის არიან მშვიდობიანი მოსახლეებიც. 

8 აგვისტო - იწყება მასშტაბური საომარი მოქმედებები. ოფიციალური თბილისი ავრცელებს ინფორმაციას, რომ ქართული საჯარისო ნაწილები ცხინვალს სრულად აკონტროლებენ. მოგვიანებით ცნობილი ხდება, რომ დაპირისპირებაში რუსეთის საჯარისო შენაერთები, კერძოდ, 53-ე არმია ოფიციალურად ერთვება. ამასთან, რუსი ოკუპანტები თარეშს, პრაქტიკულად, მთელი საქართველოს მასშტაბით იწყებენ, ანუ რუსული სამხედრო მოიერიშე თვითმფრინავი სოფელ შავშვების მიმდებარე ტერიტორიაზე 3-5 ჭურვს აგდებს; რუსული СУ-24 ბომბავს ქარელის რაიონის სოფელი ვარიანს, რომელიც თბილისიდან 75 კილომეტრში, კონფლიქტის ზონის გარეთ მდებარეობს. 6 რუსული ხომალდიდან ორი სამ ჭურვს გორში აგდებს, რომელთაგან ერთი სტადიონთან ახლოს ფეთქდება, მეორე - გორიჯვარის დაღმართზე, მესამე კი - საარტილერიო ბრიგადის მიმდებარე ტერიტორიაზე; რუსული სამხედრო თვითმფრინავები საქართველოს საჰაერო სივრცეში გორის სამხრეთით მდებარე თეძამის მიმართულებიდანაც შემოდიან და ვაზიანის სამხედრო აეროპორტს ბომბავენ; ამასთან, რუსული სამხედრო ავიაცია მარნეულის და ბოლნისის სამხედრო ბაზებსაც ბომბავენ. ინგრევა შენობა-ნაგებობები... არის მსხვერპლიც;

9 აგვისტო - იბომბება ფოთის პორტი, რის შედეგადაც ჩაიძირა ერთი ჰიდროგრაფიული ხომალდი; რუსები სენაკის სამხედრო ბაზაზე მნათობ ჭურვებს ყრიან. იღუპება ერთი სამხედრო მოსამსახურე და 5 რეზერვისტი. ასევე, იბომბება სენაკის რკინიგზის სადგური, სადაც რვა ადამიანი იღუპება. ამავე დღეს დაიბომბა გარდაბნის რაიონის სოფელი გაჩიანი, მაგრამ ნავთობსადენი არ დაზიანებულა;  რუსული სამხედრო მოიერიშე თვითმფრინავები ბომბებს ქუთაისიდან რამდენიმე კილომეტრით დაშორებულ კოპიტნარის აეროდრომზეც ყრიან; ასევე, აგრძელებნ გორის დაბომბვას... რუსეთის საჰაერო ძალები თავს ესხმიან ზემო აფხაზეთის (კოდორის ხეობა) გარკვეულ ადგილებს, მათ შორის, სოფელ ომარიშარას აეროდრომს;

დაიბომბა ქალაქი ონიც.

10 აგვისტო - რუსულმა სამხედრო მოიერიშე თვითმფრინავებმა დაარღვიეს საქართველოს საჰაერო სივრცე დაღესტნის მხრიდან და სამი ბომბი თბილისის საავიაციო ქარხანაში ჩამოაგდეს; რუსული სამხედრო მოიერიშე თვითმფრინავების მიერ ზუგდიდის რაიონის სოფელი ურთა დაიბომბა; ათმა რუსულმა სამხედრო მოიერიშემ ზემო აფხაზეთზე თავდასხმა განახორციელა, ერთი მოიერიშე თვითმფრინავი საქართველოს სამთავრობო ჯარების მიერ ჩამოგდებულ იქნა; რუსულმა თვითმფრინავებმა ქარელის რაიონში სოფელი კნოლევი დაბომბეს; რუსულმა საჯარისო შენაერთებმა და აფხაზმა სეპარატისტებმა ზემო აფხაზეთზე შეტევა განახორციელეს. რუსულმა ავიაციამ დასავლეთ და აღმოსავლეთ საქართველოს დამაკავშირებელი მაგისტრალის ხიდი დაბომბა. შედეგად, ხიდზე ხანძარი გაჩნდა; რუსეთის ავიაციამ ჭურვები თბილისის სამოქალაქო აეროპორტშიც ჩამოყარა;

11 აგვისტო - რუსები გორის დასავლეთით, სოფელ შავშვებში მდებარე სამოქალაქო მიმოსვლის სარადარო სადგურს ბომბავენ; რუსული ავიაგამანადგურებლები ისევ აგრძელებენ კოდორის ხეობის დაბომბვას; რუსული ბომბები ცვივა ბათუმთან მდებარე სოფლებში - შარაბიძეები, კაპანდიჩი და მახო (საქართველო-თურქეთის საზღვარი). 

12 აგვისტო - რუსულმა მოიერიშე თვითმფრინავებმა გორის ცენტრალური მოედანი და ბაზარი დაბომბეს. 

ამავე დღეს, საფრანგეთის პრეზიდენტის, ნიკოლა სარკოზის შუამავლობით, მხარეები ცეცხლის განუახლებლობის შესახებ 6-პუნქტიან ხელშეკრულების გაფორმებაზე თანხმდებიან. საქართველოს პარლამენტი კი ქვეყნის ტერიტორიების ოკუპაციის შესახებ აქტის მზადებას იწყებს.

12 აგვისტოსვე, საქართველო დსთ-ს ტოვებს. 

პარალელურად, საქართველოს მთავრობას ჰააგის საერთაშორისო სისხლის სამართლის სასამართლოში რუსეთის ფედერაციის წინააღმდეგ მის მიერ საქართველოს სუვერენული ტერიტორიაზე 1993-2008 წლებში ჩადენილ ეთნიკური წმენდის ფაქტებზე სარჩელი შეაქვს. აღსანიშნავია, რომ სარჩელი გაერო-ს ადამიანის უფლებათა ხელშეკრულებას ეფუძნება და მასში ნათქვამია, რომ 90-იანი წლებიდან დაწყებული, 2008 წელს განხორციელებული სამხედრო ინტერვენციით დამთავრებული, რუსეთი აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის სეპარატისტული ძალების მიერ ქართველთა ეთნიკურ წმენდას, იარაღის მიწოდებას, ჯარისკაცების დაქირავებასა და რუსეთის კუთვნილი შეიარაღებული ძალების მიერ პირდაპირი სამხედრო ინტერვენციის განხორციელებას უწყობდა ხელს, რასაც ქართველი მშვიდობიანი მოსახლეობის წინააღმდეგ განსაკუთრებული სისასტიკით ჩადენილი დანაშაულები მოჰყვა. 

2008 წლის 26 აგვისტოს რუსეთის ფედერაცია სეპარატისტული რეგიონების - ცხინვალისა და აფხაზეთის ე.წ. დამოუკიდებლობას აღიარებს.

2008 წლის 1 სექტემბერს, ქართველებმა, როგორც მთელ საქართველოში, ასევე, ქვეყნის გარეთაც  „ცოცხალი ჯაჭვი“ შეკრეს და ამით კიდევ ერთხელ დაანახეს მსოფლიოს, რომ რუსეთი აგრესორი და ოკუპანტია!

***

აგვისტოს ომიდან 11 წელი გავიდა, 11 სევდიანი წელი, თუმცა მიუხედავად იმისა, რომ ვიღაცების ომის დაწყებაში საქართველოს ადანაშაულებენ, იმ ხუთდღიანი კოშმარის დავიწყება შეუძლებელია! დიახ, 2008 წლის აგვისტომ კიდევ ერთხელ შეგვახსენა, რომ რუსეთი ოკუპანტია. ისე, ამაში ეჭვი შეტანა არც მანამდე შეიძლებოდა, რადგან ერთმორწმუნე ჩრდილოელმა მეზობელმა ჯერ კიდევ ორასი წლის წინ დაგვიპყრო და მას შემდეგ ყველაფერს აკეთებდა, რათა საქართველო თავის გუბერნიად ექცია, მაგრამ ამ ორი საუკუნის განმავლობაში, დიდი წნეხისა და რეპრესიების მიუხედავად, ჯერ ცარისტულმა და შემდეგ, ბოლშევიკურმა რუსეთმა ქართველებში თავისუფლებისთვის ბრძოლის ჟინი ვერ ჩაკლა და... 2008 წლის აგვისტოში გიორგი ანწუხელიძემ, შინდისის მეომრებმა და სხვებმა მტერთან ბრძოლაში არნახული გმირობა გამოიჩინეს!

****

ხვალ 8 აგვისტოა...

ხვალ ოკუპანტი რუსეთი საქართველოს თავს უნდა დაესხას...

რუსულ-ქართული ომი ხუთ დღეში დამთავრდება და... 11 წელია, მოჩვენებითი მშვიდობაა გამეფებული!

ეს მშვიდობა ომზე უარესია!

დიახ, ომი დამთავრდა, მაგრამ მშვიდობის უნდა გვეშინოდეს და არასოდეს უნდა დავივიწყოთ, რომ რუსეთი ოკუპანტია! 

ნინო დოლიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 07 Aug 2019 16:03:24 +0400
„რუსული ოკუპაციის ავტორი რუსეთია, თანაავტორი კი - ნაციონალური მოძრაობა“ - ირაკლი ღარიბაშვილი http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6282-„რუსული-ოკუპაციის-ავტორი-რუსეთია,-თანაავტორი-კი-ნაციონალური-მოძრაობა“-ირაკლი-ღარიბაშვილი.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6282-„რუსული-ოკუპაციის-ავტორი-რუსეთია,-თანაავტორი-კი-ნაციონალური-მოძრაობა“-ირაკლი-ღარიბაშვილი.html

„ქართული ოცნების“ პოლიტიკური მდივანი 2008 წლის აგვისტოს მოვლენებს აფასებს და აცხადებს, რომ რუსული ოკუპაცია ქართული სახელმწიფოს სხეულზე მოუშუშებელი იარაა. ამასთან, ღარიბაშვილის თქმით, ამ ოკუპაციის ავტორი რუსეთია, თანაავტორი კი ნაციონალური მოძრაობა და მისი ლიდერი მიხეილ სააკაშვილი, რომელთა „მოღალატეობრივმა და მავნებლურმა პოლიტიკამ შესაძლებელი გახადა რუსული ოკუპაცია.“

 

„დღეს ერთ-ერთი ყველაზე ტრაგიკული დღეა თანამდეროვე საქართველოს ისტორიაში. რუსული ოკუპაცია არის მოუშუშებელი იარა ქართული სახელმწიფოს სხეულზე და ვიდრე ქართველს პირში სული უდგას, ის არასდროს შეეგუება ამ ვითარებას. ოკუპაციას ჰყავს ავტორი და ეს ავტორი იდენტიფიცირებულია - რუსეთი ოკუპანტია და ეს აღიარებულია მათ შორის საერთაშორისო თანამეგობრობის მიერ, მაგრამ ოკუპაციას ჰყავს თანაავტორი, რომლის გარეშეც შეუძლებელი იქნებოდა ოკუპაცია - ეს ძალა არის „ნაციონალური მოძრაობა“ და მისი ლიდერი მიხეილ სააკაშვილი, რომელთა მოღალატეობრივმა და მავნებლურმა პოლიტიკამ შესაძლებელი გახადა რუსული ოკუპაცია.

 

ამ ფონზე განსაკუთრებით ცინიკურად ჟღერს ამ ანტისახელმწიფოებრივი ძალის იდეოლოგების განცხადებები, რომ თითქოს აგვისტოს ომის ხარჯზე საქართველომ ამოისუნთქა, არადა, ეს მათ ამოისუნთქეს საქართველოს ხარჯზე, როდესაც საგარეო აგრესიის ფონზე გაყალბებული არჩევნებით შერყეული ლეგიტიმაცია გაიმყარეს. ეს მათ ამოისუნთქეს ქართული ტერიტორიების, დაღვრილი სისხლის, ჩვენი გმირი მებრძოლების, გაუბედურებული ოჯახების, საკუთარი სახლ-კარიდან აყრილი მოსახლეობის, კოდორის და ახალგორის ხარჯზე, როდესაც ჯერ წაგებული ომი მოგებულად გამოაცხადეს, ხოლო მაშინდელი ოპოზიციის ფაქტიურ კაპიტულაციას აგრესორის მიმართ საკუთარი კაპიტულაცია დააშენეს და ტაბუ დაადეს საკუთარ ღალატს და სიმხდალეს.

მაგრამ იმან, რაც დღეს ბრძოლის ველიდან ფორთხვით გაქცეულმა სამარცხვინო მთავარსარდალმა იკადრა, ყველა მოლოდინს გადააჭარბა. მილიონ სამასი ათას ქართველს, ვინც 2012 წლის 1 ოქტომბერს, ბიძინა ივანიშვილის ლიდერობით უარი უთხრა მის მოღალატეობრივ და მავნებლურ მმართველობას, მან პუტინის ზრახვების განმახორციელებელი, მისი მხარდამჭერები უწოდა და ძალადობაზე ქართველი ხალხის ისტორიული გამარჯვება რუსულ სპეცოპერაციად მოიხსენია. ყოველთვის მჯეროდა, რომ კოჰაბიტაცია ამ მტრულ ძალასთან იყო შეცდომა და ეწინააღმდეგებოდა ქართველი ხალხის ინტერესებს! დღეს, კიდევ ერთხელ დავრწმუნდით ამაში!“

 

ვიდრე ეს მტრული და მოღალატეობრივი ძალა, სიმსივნური უჯრედივით არ ამოიკვეთება ქართული სახელმწიფოს პოლიტიკური სხეულიდან, დეოკუპაციის გზაზე წარმატებას ვერ მივაღწევთ, რადგან საგარეო ფრონტზე გამარჯვებას ჯერ შიდა მტრის საბოლოოდ დამარცხება სჭირდება!“ - ნათქვამია ირაკლი ღარიბაშვილის მიერ გავრცელებულ განცხადებაში.

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Tue, 06 Aug 2019 23:31:48 +0400