სამართალი - ვერსია - ვერსია http://versia.ge Sun, 07 Jun 2020 06:01:37 +0400 Joomla! - Open Source Content Management en-gb ლაშა შუშანაშვილს საბერძნეთის სასამართლომ 10-წლიანი პატიმრობა მიუსაჯა! http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6792-ლაშა-შუშანაშვილს-საბერძნეთის-სასამართლომ-10-წლიანი-პატიმრობა-მიუსაჯა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6792-ლაშა-შუშანაშვილს-საბერძნეთის-სასამართლომ-10-წლიანი-პატიმრობა-მიუსაჯა.html

ვიპ-კამერები ქართველი „კანონიერი ქურდებისთვის“ _ ხმაურიანი სპეცოპერაციის უცნობი დეტალები

რამდენჯერმე დავწერეთ იმის შესახებ, რომ საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან უკონტროლოდ არა მარტო პროდუქცია, არამედ, ადამიანებიც შემოდიან. ამის ნათელი დასტურია აფხაზეთის მიმდებარედ მომხდარი გარჩევები და ზუგდიდის ბაზარში, ყოველ მეორე დახლზე გასაყიდად დადებული უაქციზო სიგარეტი. სამწუხაროდ, ოკუპირებული ტერიტორიის საზღვრის სრულად გაკონტროლება დღემდე ვერ ხერხდება. რაც მთავარია, სამართალდამცავები ვერაფერს უხერხებენ უაქციზო სიგარეტსა და ალკოჰოლურ სასმელს, რომელიც დაუფარავად იყიდება და ყველასთვის ხელმისაწვდომია, თუმცა ახლა სხვა, არანაკლებ საინტერესო თემაზე გვინდა გიამბოთ.

 

სამწუხაროდ, ევროპის ციხეებში არაერთი ქართველი იხდის სასჯელს და მათი უმრავლესობა საბერძნეთის ციხეშია. შესაძლოა, ბევრმა არც იცის, რომ მაშინ, როცა მსოფლიო პანდემიას ებრძოდა, მთელი ევროპა და, მათ შორის, საქართველოც კარანტინისა და საგანგებო მდგომარეობის რეჟიმში იყო, 15 მაისს, საბერძნეთში, სასამართლო ჩატარდა და „კანონიერ ქურდებს“ _ ლაშა შუშანაშვილსა და ნოდარ შუკაკიძეს განაჩენი გამოუცხადეს. შუშანაშვილს 10 წლით მიესაჯა თავისუფლების აღკვეთა, შუკაკიძეს კი, ბერძნულმა სასამართლომ 8-წლიანი სასჯელი შეუფარდა, თუმცა წინა კვირას, ქართველები ამის გამო არ იყვნენ მთავარი მოქმედი გმირები. 

ნიგრიტში, სადაც სასჯელს ქართველები იხდიან, ერთგვარი სპეცოპერაცია ჩატარდა. ციხეში სპეცდანიშნულების რაზმი შევიდა და ჩხრეკა ჩაატარა, რის შემდეგაც ციხის დირექტორი და უსაფრთხოების უფროსი თანამდებობიდან გაუშვეს. პარადოქსია, მაგრამ ფაქტია, რომ აღნიშნული სპეცოპერაციის ჩატარება ციხის უფროსმა მოითხოვა. 

როგორც ბერძნული მედია წერს, ყველაფერი 15 მაისს დაიწყო. აკრძალვების მიუხედავად, ერთ-ერთი ბერძენი პატიმრის მეუღლემ მოახერხა და ქმართან სანახავად შევიდა. ციხის ტერიტორიაზე დაყენებულმა კამერებმა გადაიღეს, როგორ მიაგორებდა ქალი სუპერმარკეტის ურიკას, სადაც სხვადასხვა პროდუქტთან ერთად, ალკოჰოლის ბოთლებიც ჩანდა. 

თურმე, აღნიშნული ციხის დირექტორი უსაფრთხოების უფროსთან დაპირისპირებული ყოფილა და ეს კადრები გენერალურ ინსპექციას გადაუგზავნა, აქაოდა, ნახეთ, ჩემი უსაფრთხოების უფროსი რას აკეთებსო. სპეცოპერაცია ამის შემდეგ დაიგეგმა და... ვიღას ახსოვდა ბერძენი პატიმარი, ან მისი ცოლი?! 

„სამართალდამცავებმა ციხეში ნახეს ლუქს-კამერები, სადაც ყველანაირი კომფორტი იყო _ მაცივრიდან დაწყებული, ტელევიზორით გაგრძელებული, კონდინცირების სისტემითა და ძვირადღირებული ქართული ღვინის ბოთლებით დასრულებული. აღნიშნული კამერების პატიმრები არც ინტერნეტის არქონას უჩიოდნენ, მობილური ტელეფონებიც ჰქონდათ, მათი საპირფარეშოები კი უძვირფასესი კერამიკით იყო მოპირკეთებული. 

გამომდინარე იქიდან, რომ სურათზე აღბეჭდილ ტელევიზორში კარგად ჩანს ქართული სატელევიზიო არხების ჩამონათვალი, ადვილი მისახვედრია, რომ ეს ვიპ-კამერები, სწორედ ქართველებისთვის იყო განკუთვნილი“, _ წერს ბერძნული მედია. 

სურათებში, ასევე, ჩანს ღვინოები, არყის სახდელი კუსტარული აპარატი, მეტალის დანა-ჩანგალი, ნარკოტიკი, პროდუქტებით სავსე მაცივარი, უთო, წყლის გამათბობელი. 

ბერძნული მედია იმასაც წერს, რომ ლაშა შუშანაშვილს ციხეში საკუთარი მზარეული ჰყავს და მას შემდეგ, რაც ის კერძს მოამზადებს, შუშანაშვილამდე სხვა პირი სინჯავს, რათა ლაშას მოწამლული საკვები არ შეაპარონ. 

ამავე წყაროს ცნობით, შუშანაშვილი ხშირად სტუმრობს საავადმყოფოს, რადგან ჰეპატიტთან ერთად, ართრიტი აქვს და ექიმების მეთვალყურეობა სჭირდება. 

რაც შეეხება ვერსიას, ქართველების იყო თუ არა აღნიშნული ვიპ-კამერები, შეგვიძლია ვივარაუდოთ, რომ მოსაზრება სიმართლესთან ძალიან ახლოსაა. 

საქმე ის გახლავთ, რომ „კანონიერი ქურდის“, დავით მაზანაშვილის ადვოკატმა, ვასილიკი კამილარიმ მედიასთან კომენტარი გააკეთა და აღნიშნა, რომ ყველაფერი ეს, შეთანხმებული იყო ციხის ადმინისტრაციასთან. 

მისივე თქმით, პატიმრებმა და, მათ შორის, მაზანაშვილმა, მას შემდეგ, რაც საკნებში ცხოვრება გაუსაძლისი გახდა, ადმინისტრაციას შესთავაზეს რამდენიმე საკნის რემონტი და ხარჯები მთლიანად საკუთარ თავზე აიღეს, რასაც ციხის ადმინისტრაცია დასთანხმდა. 

მათივე თანხმობით იქნა შეტანილი საკნებში მაცივარი, ტელევიზორი, სარეცხი მანქანა, მიკროტალღური ღუმელი. ადვოკატის განცხადება აშკარად სიმართლე უნდა იყოს, რადგან გამორიცხულია, ადმინისტრაციის თანხმობის გარეშე, პატიმრებს ეს ნივთები საკნებში ფარულად შეეტანათ. 

ბერძნული მედია წერს, რომ ციხის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელობის გარდა, სისხლის სამართლის საქმე დამატებით კიდევ 19 პირზე აღიძვრება და ამ 19-დან, 17 ქართველია, თუმცა ძალიან დიდი ალბათობით, მათ ბრალს, უბრალოდ, ვერ დაუმტკიცებენ, რადგან ვიმეორებთ, ხელმძღვანელობის გარეშე, ჩამოთვლილი ნივთები ციხეში ვერ მოხვდებოდა. 

ბერძნული მედია იმასაც წერს, რომ ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო, დიდი შანსია, ლაშა შუშანაშვილმა ციხე უკვე მიმდინარე წელს დატოვოს. ზუსტად ისე, როგორც ეს 2015 წელს მოხდა, როცა მას 14 წლით მიუსაჯეს თავისუფლების აღკვეთა, მაგრამ სწორედ ჯანმრთელობის მიზეზით, საპყრობილედან 2.5 წელში გამოვიდა.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 03 Jun 2020 12:35:30 +0400
15 წლის გოგონა გააუპატიურეს და მოკლეს http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6791-15-წლის-გოგონა-გააუპატიურეს-და-მოკლეს.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6791-15-წლის-გოგონა-გააუპატიურეს-და-მოკლეს.html

ვინ იყო სერიული მკვლელი, რომელსაც საბჭოთა სასამართლომ დახვრეტა მიუსაჯა და განაჩენის აღსრულებას 5 წელი დასჭირდა

ანდრეი ჩიკატილო _ ეს სახელი და გვარი საბჭოთა კავშირში ბევრმა იცოდა. სერიული მკვლელი, რომელმაც ოფიციალური ვერსიით, 53 ადამიანი მოკლა და უმრავლესობას სხეულის გარკვეული ნაწილები მოაჭამა, 12 წლის განმავლობაში ვერ დააკავეს. მართალია, ის 1985 წელს დააპატიმრეს, მაგრამ ვერაფერი დაუმტკიცეს და მალევე გაუშვეს. ამის შემდეგ, მან კიდევ 21 ადამიანი მოკლა და საბოლოოდ, 1990 წელს დააპატიმრეს, ბრალი წაუყენეს, აღიარებითი ჩვენებებიც მიიღეს და დახვრიტეს, თუმცა შესაძლოა, ბევრმა არ იცის, რომ „როსტოველი მფატრავის“ (ჩიკატილოს მეტსახელი) პარალელურად, სამართალდამცავები კიდევ ერთ მანიაკს ეძებდნენ და ბედის ირონიით, მასაც იგივე, როსტოვის ოლქში.

„არის ასეთი ქალაქი როსტოვის ოლქში, ბატაისკი ჰქვია. დაახლოებით, ასი ათას კაცზე ოდნავ მეტი ცხოვრობს. ჰოდა, როცა ამ ქალაქში პირველი მკვლელობა მოხდა, მოსახლეობა პანიკამ მოიცვა. მოკლული 22 წლის სტუდენტი იყო, რომელიც მკვლელმა გააუპატიურა, შემდეგ კი შიშველ მკერდზე ცეცხლი წაუკიდა. სერიული მკვლელის შესახებ მაშინ მთელმა საბჭოთა კავშირმა იცოდა და გვეგონა, რომ საქმე ისევ იმასთან გვქონდა, თუმცა როცა საქართველოში შეტყობინება მოვიდა, თქვენი ხალხი დაგვახმარეთ, სხვა შემთხვევასთან გვაქვს საქმეო, მივხვდით, ნამდვილ ჯოჯოხეთში გვიწევდა ცხოვრება. 

საქართველოდან ექვსი კაცი წავედით და მათ შორის მეც“, _ იხსენებს პოლიციის გადამდგარი პოლკოვნიკი, ბატონი თენგიზი. 

ბატაისკის სამძებროს უფროსი გენადი კომარცოვი, პრაქტიკულად, ვეღარაფერს წყვეტდა. მოძმე რესპუბლიკებიდან ჩასულ მაძებრებს უფროსად საბჭოთა კავშირის გენერალური პროკურორის მოადგილე, ივან ზემლენუშინი დახვდათ. ის სპეციალურად მიავლინეს ბატაისკიში, რათა საქმე გამოეძიებინა. ზემლენუშინმა უკეთესი ვერაფერი მოიფიქრა, ასამდე ოპერატიული მუშაკი ქალი გამომწვევ ტანსაცმელში გამოაწყო და ბატაისკის სხვადასხვა მხარეს გაუშვა სასეირნოდ. თითო ქალს, მინიმუმ, ათი მეთვალყურე ჰყავდა, თუმცა ამან შედეგი არ გამოიღო. მკვლელი დაგებულ მახეს არ წამოეგო. 

„ყველას გვაინტერესებდა, რატომ ეგონათ ადგილობრივებს, რომ ეს არ იყო ის მანიაკი, რომელსაც მთელი საბჭოთა კავშირი ეძებდა ანუ ეს არ იყო ჩიკატილო, რომელიც ამ ამბიდან, მხოლოდ ერთი წლის შემდეგ დააპატიმრეს. როგორც აგვიხსნეს, „როსტოველ მფატრავს“ მოკლულის ნივთები არ მიჰქონდა, მათ ცეცხლს არ უკიდებდა, ეს მსხვერპლი კი გაძარცვული იყო. ამ მსჯელობაში ვიყავით, როცა ქალაქში 15 წლის გოგონა დაიკარგა. ორდღიანი ძებნის შემდეგ, გაუპატიურებული ბავშვი, მაღალი ძაბვის ბოძზე მიბმული, ტყეში სოკოს საკრეფად წასულმა კაცმა იპოვა. მოზარდიც გაუპატიურებული და გაძარცვული იყო. ირგვლივ ყველაფერი გულდასმით დავათვალიერეთ და შემთხვევის ადგილიდან, დაახლოებით, 50 მეტრში, მიწაში დამარხული ჩემოდანი ვიპოვეთ. ჩემოდანში „ატმეჩკები“, ჩაქუჩი, ძალაყინი, ხელთათმანები და გასაღებების აცმა იდო ანუ ის აშკარად კრიმინალს ეკუთვნოდა. ზემლენუშინმა მორიგი სისულელე თქვა, ცაში ათამდე ვერტმფრენი აიჭრა და ტერიტორია ჰაერიდან დაათვალიერა. რა თქმა უნდა, ამან არაფერი მოგვცა. გამოვთქვით მოსაზრება, რომ ჩასაფრება მოგვეწყო, რადგან მართალია, მცირე, მაგრამ მაინც იყო შანსი, რომ დამნაშავე ნვვთებს დაუბრუნდებოდა, თუმცა... 

ბატაისკიში ჩამოვიდა ექიმი-ფსიქიატრი, საყოველთაოდ აღიარებული ალექსანდრ ბუხანოვსკი. მან ყველაფერი დეტალურად შეისწავლა და შეიძლება ითქვას, გამაოგნებელი დასკვნა დადო _ დამნაშავე არ არის რეციდივისტი, არ არის ფსიქიკურად დაავადებული, „როსტოველი მფატრავისგან“ განსხვავებით, მეოჯახეა და წესიერი ცხოვრებით ცხოვრობს. ეს ნამდვილი შოკი იყო, ჩვენ ვეძებდით რეციდივისტს, გადახრების მქონე პირს და მსოფლიო დონის ფსიქიატრი გვეუბნება, წესიერი და კანონმორჩილი მეოჯახე ეძებეთო“, _ იხსენებს ბატონი თენგიზი. 

რამდენიმე დღეში, ბატაისკიში 10 წლის გოგონა გაქრა. მთელი ქალაქი ეძებდა ბავშვს, მაგრამ მის კვალს ვერსად მიაგნეს. ტყეშიც ეძებეს, თუმცა ასკილომეტრიან ზოლში რაიმეს პოვნა თითქმის შეუძლებელი იყო. მხოლოდ სამი დღის შემდეგ, ისევ შემთხვევითმა გამვლელებმა ჯერ ჩანთა იპოვეს, შემდეგ _ ფეხსაცმელები, ბოლოს კი _ 10 წლის გოგონას გაუპატიურებული სხეული. ეს პანიკაც აღარ იყო, მოსახლეობა სახლებში ჩაიკეტა, ბავშვებს სკოლაში აღარ უვებდნენ. სამაგიეროდ, სამართალდამცავებმა ერთი საინტერესო დეტალი დაადგინეს. ექსპერტების ცნობით, პირველ გვამთან, ტანსაცმელზე კურდღლის ბეწვი ნახეს და ეგონათ, რომ შემთხვევით, კურდღელმა გვამს გადაურბინა. მეორე გვამთან უკვე ცხვრის ბეწვი ნახეს და ესეც შემთხვევითობად ჩათვალეს _ ტყეში ცხვარს ხშირად აძოვებდნენ. აი, მესამე მსხვერპლის შემთხვევაში, ცხვრისა და კურდღლის ბეწვი ერთად იყო და თან რამდენიმე ადგილას. ეს იმას ნიშნავდა, რომ მას მკვლელი ტოვებდა. 

საკავშირო მასშტაბით გაიგზავნა შეკითხვა, რომელი ქარხანა აწარმოებდა ისეთ პროდუქციას, რომლის დროსაც, ერთდროულად იყენებდა კურდღლისა და ცხვრის ბეწვს, თუმცა პასუხი საიმედო არ იყო _ 15 რესპუბლიკიდან, ერთშიც არ არსებობდა საწარმო, რომელიც ერთი სამოსის შესაკერად, ცხვრისა და კურდღლის ბეწვს ერთდროულად გამოიყენებდა. 

გამოძიებას ხელჩასაჭიდი არაფერი, საერთოდ არაფერი ჰქონდა! 

მთელი საბჭოთა კავშირი კომკავშირის დაარსების 70-ე წლისთავს ზეიმობდა. იმის გათვალისწინებით, რომ ეს სავალდებულო საზეიმო ღონისძიება იყო, ბატაისკიშიც ზეიმი გაიმართა, კომკავშირში ახალი წევრები მიიღეს, საღამოს კი ერთ-ერთი გოგონა გაქრა. ის ბოლოს ავტობუსის გაჩერებაზე ნახეს. როგორც შემდეგ გაირკვა, ბოლო რეისი არ შესრულდა და გოგონა სახლის გზას ფეხით გაუყვა, თუმცა სახლამდე ვერ მივიდა. სამაგიეროდ, ორმა ქალმა სამართალდამცავებს უთხრა, რომ ის ავტობუსი, რომელიც ბოლო რეისზე უნდა გასულიყო, ტყეში იყო შეყენებული და იქიდან ქალისა და კაცის ხმები ისმოდა. წყვილი აშკარად სექსით იყო დაკავებული. 

„სასწრაფო წესით გარაჟში წავედით და ავტობუსის მძღოლი დავაკავეთ. უზარმაზარი ტერიტორია იყო, უამრავი მანქანა, სამთავრობო თუ არასამთავრობო, სახელოსნოები, ყველგან მანქანის ნაწილები ეყარა. დაკავებულს გაქცევა არც უფიქრია, გაოცებულიც კი გვიყურებდა, თუმცა ჩვენს სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა, როცა ავტობუსის უკანა სავარძელზე, ექსპერტმა სპერმის კვალი იპოვა. საქმე გახსნილად ჩავთვალეთ და დაკავებული ზარ-ზეიმით წავიყვანეთ განყოფილებაში“, _ იხსენებს ბატონი თენგიზი. 

ავტობუსის მძღოლმა აღიარა, რომ იმ დღეს ცოტა დალია, შემდეგ თავის მეგობარ ქალთან ერთად გაერთო, ხოლო იმის გამო, რომ გაჩერებაზე ერთადერთი გოგონა დაინახა, ბოლო რეისი აღარ შეასრულა და სამსახურს გართობა არჩია. იგივე დაადასტურა მისმა მეგობარმა ქალმაც და რაც მთავარია, დაკარგული გოგონას გვამიც ვიპოვეთ, რომელიც გაუპატიურებული იყო, ფრჩხილებში სხვისი კანიც ჰქონდა ჩარჩენილი, თუმცა ჩვენი მძღოლის სისხლისა და სპერმის ანალიზი, გოგონას სხეულში აღმოჩენილსა და ფრჩხილქვეშ დარჩენილ ნაწილაკებს არ დაემთხვა. ეს იმას ნიშნავდა, რომ ავტობუსის მძღოლის მთავარი დანაშაული, მხოლოდ ბოლო რეისის არშესრულება გახლდათ. 

ბოლო მსხვერპლს, სამყურას ყვავილის ფორმის საყურეები ჰქონდა შეხსნილი და მილიციამ ოქროულის შემსყიდველები უმკაცრესად გააფრთხილა, თუ ვინმე ასეთ საყურეს მიიტანდა, ძალოვანებს უნდა სცოდნოდათ. გამოძიება ისევ ჩიხში შევიდა და აქ ზემლენუშინმა, სავარაუდოდ, კარიერის განმავლობაში ყველაზე ჭკვიანური რამ თქვა: 

_ როგორც გინდათ, რანაირადაც გინდათ, დააკავშირეთ ერთმანეთთან ცხვრისა და კურდღლის ბეწვი. ეს არის ის გასაღები, რომლითაც დანაშაულს გავხსნით! 

„ბატაისკის განყოფილებაში ერთი, არაფრით გამორჩეული ოპერმუშაკი იყო, ანდრეი, რომელსაც ანდროს ვეძახდით ქართველები. ხმას არ იღებდა, ჩუმად ისმენდა ხოლმე, რასაც უფროსობა ამბობდა და ძირითადად, შავ სამუშაოს ასრულებდა. ჰოდა, მას შემდეგ, რაც ზემლენუშინმა გამოგვიცხადა, კურდღელი და ცხვარი ერთმანეთთან დააკავშირეთო, ანდრეის გონება გაეხსნა, თუმცა ბოლომდე _ არა. თათბირის შემდეგ, კორიდორში, ოცამდე კაცი სიგარეტს ვეწეოდით, როცა ანდრომ ყველას გასაგონად თქვა, კურდღლისა და ცხვრის ბეწვის რა გითხრათ, მაგრამ ნუტრიისა და ცხვრის ბეწვის დაკავშირება შემიძლია. აგერ, სიმამრმა ნუტრიის ბეწვის ქუდი მაჩუქა, მანქანის სავარძელზე, ცხვრის ტყავი მაქვს დაფენილი, თბილად რომ ვიყო და დილაობით, ქუდს ცხვრის ბეწვს სულ სათითაოდ ვაცლი ხოლმეო. 

გამოცდილმა გამომძიებლებმა ერთმანეთს გადავხედეთ, მივხვდით, ანდრო იმას ვერ მიხვდა, რომ ნახევარ საბჭოეთს, ნუტრიის კი არა, სწორედ კურდღლის ბეწვის ქუდი ეფარა. შესაბამისად, ჩვენ გვჭირდებოდა ადამიანი, ვისაც კურდღლის ბეწვის ქუდი ჰქონდა, ხოლო მანქანის სავარძელზე, ცხვრის ტყავი ეფინა. შევთანხმდით, გარაჟით უნდა დაგვეწყო, რადგან ბატაისკიში, ყველაზე მეტი მანქანა სწორედ იქ იყრიდა თავს“, _ იხსენებს ბატონი თენგიზი. 

ავტოფარეხში მისულმა სამართალდამცავებმა პირველი, რაც დაინახეს, მანქანების ხელოსანი გახლდათ, რომელსაც თავზე, სწორედ კურდღლის ბეწვის ქუდი ეფარა. იქვე იკითხეს და გაარკვიეს, რომ მას „მოსკვიჩი“ ჰყავდა, მძღოლის სავარძელზე კი ცხვრის ტყავი ეფინა. პირველი ეჭვმიტანილი სახეზე იყო, ძალოვანებმა მისი ვინაობა გაარკვიეს და ყურები ჩამოყარეს _ კონსტანტინ ჩერიომუხინი, 25 წლის, 1 და 3 წლის შვილების მამა, ცოლად მთელ ბატაისკიში ულამაზეს გოგოდ აღიარებული ქალი ჰყავდა და შესაბამისად, ძნელი წარმოსადგენი იყო, რომ სექსუალური ჟინის დასაკმაყოფილებლად, სტუდენტები და არასრულწლოვანები დაეხოცა. ყოველი შემთხვევისთვის, წყალკანალის თანამშრომლებად გადაცმულმა ოპერმუშაკებმა, მისი ბინის დათვალიერება გადაწყვიტეს, სახლში მაშინ შევიდნენ, როცა ჩერიომუხინი შინ არ იყო და გაშეშდნენ _ ხელოსნის ცოლს, სამყურას ყვავილის საყურეები ეკეთა. 

სისხლისა და სპერმის ანალიზის გასაკეთებლად, სამართალდამცავებმა კონსტანტინ ჩერიომუხინი სამსახურში დააკავეს და მას წინააღმდეგობა არ გაუწევია. უფრო მეტიც, აღიარებითი ჩვენება, პრაქტიკულად, იქვე მისცა, როცა დაკავებისთანავე თქვა, დასასრული ყველაფერს აქვსო. 

სისხლისა და სპერმის ანალიზი დაემთხვა ანუ სამართალდამცავებმა მკვლელი დააკავეს, თუმცა ვერ ხსნიდნენ მიზეზს, რის გამო ჩადიოდა ახალგაზრდა კაცი ასეთ სასტიკ დანაშაულს. 

„ყველაფერი მარტივია _ მე საკუთარ თავს უარს არასდროს არაფერზე ვეუბნებოდი. მინდოდა რამე? _ ვაკეთებდი ანუ თუ თავში დარეკავდა სიტყვა „მინდა“, უკან დახევა არ ვიცოდი. ის პირველი მსხვერპლი რომ დავინახე, ქარმა კაბა აუფრიალა და ფეხები გამოუჩნდა. მაშინვე „დარეკა“, რომ ამ ქალთან სექსი მინდოდა. მოტყუებით ჩავისვი მანქანაში და გაუპატიურების მერე მივხვდი, თუ მოვკლავდი, ყველაფერი იმ მანიაკს დაბრალდებოდა, რომელსაც მთელი საბჭოთა კავშირი ეძებს (იგულისხმება შემდგომში დაკავებული ჩიკატილო). ნივთებს კი ვხსნიდი და ცოლს ვჩუქნიდი, რატომ უნდა დამეტოვებინა?!“ _ ეს იყო აღიარებითი ჩვენების ძირითადი პათოსი. 

იმის გამო, რომ ხალხი არ ეტეოდა, ბოლო პროცესი კომკავშირის კომიტეტის სააქტო დარბაზში გაიმართა. სასამართლოს გადაწყვეტილებას ხალხი ტაშით შეხვდა _ კონსტანტინ ჩერიომუხინს დახვრეტა მიუსაჯეს. 

პარადოქსია, მაგრამ ფაქტია _ ჩერიომუხინი მხოლოდ 1993 წელს დახვრიტეს. რას ელოდა თითქმის ხუთი წლის განმავლობაში საბჭოთა ხელისუფლება, ძნელი სათქმელია.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 03 Jun 2020 12:35:26 +0400
სისხლიანი ეჭვიანობა _ საწარმოს დირექტორის გერმა ორსული ქალი მოკლა http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6790-სისხლიანი-ეჭვიანობა-_-საწარმოს-დირექტორის-გერმა-ორსული-ქალი-მოკლა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6790-სისხლიანი-ეჭვიანობა-_-საწარმოს-დირექტორის-გერმა-ორსული-ქალი-მოკლა.html

„მეჯაჯგურებოდა... დაეცა... მოკვდა... გავიქეცი“, _ რა ჩვენება მისცა მკვლელმა გამოძიებას

„საბჭოთა კავშირში სექსი არ არსებობს“, _ ეს კომიკური ფრაზა დღემდე აქტუალურია და ნათლად ასახავს საბჭოთა კავშირის რეალურ სახეს. იქ იმალებოდა ყველაფერი, რისი დამალვაც შეიძლებოდა და ეს „ყველაფერი“, ხშირად აბსურდამდე მიდიოდა. არადა, შემთხვევა, რომელსაც ახლა გიამბობთ, სწორედ საბჭოთა კავშირში „სექსის არარსებობას“ ეხება. ისტორიას პოლიციის გადამდგარი პოლკოვნიკი, ბატონი თენგიზი იხსენებს.

„ზოგიერთ რეგიონში, ახლაც შეხვდებით ეზოში, სარეცხისთვის გაბმულ თოკებს, რომლებზეც სარეცხს, ძირითადად, კორპუსის პირველ სართულზე მცხოვრები ოჯახები ფენენ. ეს იმიტომ, რომ პირველი სართული ძალიან დაბლაა და კორპუსის წინ მიმავალმა ადამიანმა, შესაძლოა, თეთრეულს თავი გამოსდოს. 

მოკლედ რომ გითხრა, სწორედ სარეცხის ასაღებად გამოსული ქალი იპოვეს გარდაცვლილი მეზობლებმა და, რაღა თქმა უნდა, მილიციაში დარეკეს“. 

გარდაცვლილი 42 წლის ქალბატონი გახლდათ. იქვე იდო სათლი, რომელშიც მას, წესით, სარეცხი უნდა ჩაედო, მაგრამ როგორც ჩანს, ჩამოხსნა ვერ მოასწრო. 

წინასწარი ვერსიით, მას ფეხი აუცურდა, დაეცა, ბორდიურის კუთხეს თავი ჩამოარტყა და გარდაიცვალა. ერთადერთი, რაც ეჭვს ბადებდა, ის იყო, რომ გარდაცვლილი სარეცხის ასაღებად, ღამის 11 საათზე გამოვიდა და რაც მთავარია, სარეცხი მშრალი არ იყო, თან მეზობლებმა დაინახეს, რომ გარდაცვლილმა სარეცხი ერთი საათის წინ დაკიდა, ამიტომ ზუსტად უნდა სცოდნოდა, რომ მშრალი არ იქნებოდა და, წესით, მთელი ღამით უნდა დაეტოვებინა. 

ადრე ტანსაცმელს სარეცხი თოკებიდან ხშირად იპარავდნენ, საწოლის თეთრეულის მოპარვა კი თითქმის გამორიცხული იყო. გარდაცვლილს სახლში 18 წლის ქალიშვილი ჰყავდა, ინჟინერი მეუღლე კი მესამე თვე იყო, უკრაინაში მივლინებით იმყოფებოდა. 

 

მამაკაცი მეორე დღესვე თბილისში გაჩნდა, თუმცა გვამს ექსპერტიზა უტარდებოდა და ექიმის დასკვნამ გამომძიებელს პირი დააღებინა. 

„ქალს სხეულზე დალურჯებები ეტყობა ანუ ის გარდაცვალებამდე, ვიღაცას ეჯაჯგურა და ის ვიღაც, სავარაუდოდ, მამაკაცი იყო, რადგან მკლავებსა და ზურგზე, ქალი ისეთ სისხლჩაქცევებს ვერ დატოვებდა. გარდაცვლილი 8 კვირის ფეხმძიმე გახლდათ“, _ ასეთი იყო ექსპერტის დასკვნა. 

ბატონმა თენგიზმა ქმარი დაკითხა, უკრაინაშიც დარეკა და გაარკვია, რომ ის კიევში, სამი თვის განმავლობაში იმყოფებოდა, ერთი დღეც არ გაუცდენია და საქართველოში არ გადმოფრენილა. ეს კი იმას ნიშნავდა, რომ შვილის მამა ვერანაირად იქნებოდა. დამწუხრებული კაცი დარდისგან ლამის თავს იკლავდა, დაკითხვაზე რამდენჯერმე ატირდა და როგორ გინდოდა გეთქვა, იცით, თქვენი მეუღლე 8 კვირის ფეხმძიმე იყო და ეს მაშინ, როცა თქვენ, სამი თვეა, არ გინახავთო. 

სამართალდამცავებმა დაკითხეს შვილიც, რომელმაც განაცხადა, რომ დედა სამსახურიდან, მუდმივად ერთსა და იმავე დროს _ საღამოს ექვს საათზე ბრუნდებოდა. იმ დღესაც ასე დაბრუნდა, სარეცხი გარეცხა, გაფინა და მეორე დილით აპირებდა აღებას, თუმცა შემდეგ გადაიფიქრა. 

გოგონამ ისიც გაიხსენა, რომ სანამ სარეცხის ასაღებად გავიდოდა, ტელეფონმა დარეკა, ყურმილი დედამ აიღო, დაახლოებით, 15 წამი ისაუბრა და ათ წუთში, სარეცხის ჩამოსახსნელად გავიდა. 

გამოძიების აზრით, ქალს გარეთ გასვლა სთხოვეს. ერთადერთი, ვისაც ამ დროს ქალი ენდობოდა და სასაუბროდ გაჰყვებოდა, სავარაუდოდ, ბავშვის მამა უნდა ყოფილიყო. ის, რომ ქალს საყვარელი ჰყავდა, ეჭვს არ იწვევდა. 

გარდაცვლილი ერთ-ერთი საამქროს საწყობში, აღმრიცხველად მუშაობდა და თანამშრომლები ამბობდნენ, რომ ზედმეტად მოწესრიგებული იყო. საამქროს დოკუმენტაციის შემოწმება გადაწყდა, რადგან გაჩნდა ეჭვი, რომ რაღაც წესრიგში არ იყო და ქალი იმიტომ მოკლეს, რომ გაეჩუმებინათ, მაგრამ შედეგი ამანაც არ მოიტანა. 

იმ უმნიშვნელო დარღვევების გამო, რომელიც საამქროში აღმოჩნდა, არავის მოკლავდნენ და ამ დარღვევების გამო, რეალურად, პასუხსაც არავინ აგებდა. 

გამოძიება შეეცადა, დელიკატურად მოეკითხა გარდაცვლილის შესაძლო სასიყვარულო ისტორია, მაგრამ ამ საქმიდანაც არაფერი გამოვიდა _ მას უმწიკვლო რეპუტაცია ჰქონდა და თანამშრომელმა ქალებმა ძალოვანებისთვის წყევლა-კრულვაც არ დაიშურეს, ეგ როგორ იფიქრეთო. 

რაც მთავარია, სათლზე ქალის ანაბეჭდების გარდა, აღმოჩნდა კიდევ ერთი უცხო ანაბეჭდი. ადვილი მისახვედრია, სარეცხის „ვედრო“, უცხოს ხელში ვერ ჩაუვარდებოდა ანუ ის მკვლელის ანაბეჭდი იყო. 

„გამოძიება წინ ერთი ნაბიჯითაც ვერ წავიდა. ბოლოს და ბოლოს, ქმარს ვკითხეთ, თქვენს ცოლს სხვა მამაკაცთან ხომ არ ჰქონდა ურთიერთობაო და ლამის მუშტი-კრივი გაგვიმართა, ცოლის ორსულობა კი, უბრალოდ, არ დაიჯერა. 

საყვარლის არსებობას გამორიცხავდა შვილიც, რომელიც ამტკიცებდა, რომ დედა არათუ მუდმივად სახლში ათევდა ღამეს, არამედ, არასდროს აგვიანებდა სამსახურიდან და ძალიან მოწესრიგებულად ცხოვრობდა. 

მოულოდნელად, განყოფილებაში საამქროს უფროსი მოვიდა, ჩემთან შეხვედრა ითხოვა და მძიმედ, მაგრამ მტკიცედ დაიწყო _ ბავშვის მამა მე ვარ, გარდაცვლილთან სასიყვარულო ურთიერთობა მქონდა, ცოლად მოყვანას ვაპირებდი, ცოლს ვშორდებოდი, განქორწინებაზე საბუთებიც შეტანილი მქონდა, ხოლო ქალი ქმრის დაბრუნებას ელოდა, იგივე რომ გაეკეთებინა. 

ყველაფერ ამას იმიტომ გიყვებით, რომ ძალიან მინდა, მკვლელი იპოვოთ“, _ იხსენებს ბატონი თენგიზი. 

იმის გათვალისწინებით, რომ ცოლმა ზუსტად იცოდა ქმრის საყვარლის ვინაობა, მთავარი ეჭვმიტანილი გახდა, თუმცა საამქროს უფროსმა დაადასტურა, რომ იმ დღეს სახლში იყო და ცოლიც სახლიდან არ გასულა. ვინაიდან საამქროს უფროსი დაინტერესებული იყო საქმის გამოძიებით, მას დავუჯერეთ. რომ არა მისი ვიზიტი, ვერასდროს გავიგებდით, ვინ იყო გარდაცვლილის საყვარელი, რადგან წყვილი ძალიან ცდილობდა და ერთმანეთს მხოლოდ სამსახურში, დირექტორის მოსასვენებელ ოთახში ხვდებოდა. 

ყოველი შემთხვევისთვის, ძალოვანებმა საამქროს უფროსისა და მისი მეუღლის თითის ანაბეჭდები აიღეს, მაგრამ სათლზე აღმოჩენილს არცერთი დაემთხვა. 

გამოძიება კვლავ ჩიხში შევიდა, თუმცა მათ ისევ საამქროს უფროსი დაეხმარა, ოღონდ ამჯერად უნებურად და არა _ შეგნებულად. 

მომხდარიდან ორიოდე კვირის შემდეგ, განყოფილებაში საამქროს უფროსი და მისი შვილი მიიყვანეს. როგორც უბნის ინსპექტორი ამბობდა, მამა-შვილს ჩხუბი მოუვიდა და ერთმანეთს ცხვირ-პირი გაუერთიანეს, მეზობლებმა მილიცია გამოიძახეს და ორივე განყოფილებაში ამ მიზეზით მოხვდა. 

„ამხელა თანამდებობის პირი, გაწონასწორებული ადამიანი და შვილს როგორ ეჩხუბეთ?“, _ უსაყვედურა ბატონმა თენგიზმა. 

„ჩემი შვილი არ არის, გერია. როცა გაიგო, რომ გაყრას ვაპირებდი, პირველი კონფლიქტი მაშინ მოგვივიდა. ახლა კი ფული მთხოვა, მანქანა უნდა გავაკეთოო, ჩემი ნაყიდი და ნაჩუქარი მანქანა დალეწა, უარი ვუთხარი და მუშტი-კრივი გამიმართა“, _ თავი იმართლა საამქროს უფროსმა.  

ანაბეჭდები ამჯერად გერისგან აიღეს და ის სათლზე აღმოჩენილებს ასი პროცენტით დაემთხვა. უდაო იყო, გამომძიებლის წინ მკვლელი იჯდა, ახლა საჭირო იყო მისი აღიარება. გამომძიებელმა ეჭვმიტანილს პირობა მისცა, თუ აღიარებით ჩვენებას მოგვცემ, უმაღლეს ზომას ასცდები, თუ არადა, ორი ადამიანის მკვლელობა გიმტკიცდება და დახვრეტა გარანტირებული გაქვსო. 

 

„როცა გავიგე, მამინაცვალი სახლიდან წასვლას აპირებდა, მივხვდი, სერიოზული პრობლემები შეგვექმნებოდა. დედაჩემს არასოდეს უმუშავია, მეც უსწავლელი და უმუშევარი, მის კისერზე ვეკიდეთ, ამიტომ გადავწყვიტე, მის საყვარელს დავლაპარაკებოდი და ამეხსნა, რომ ორ ადამიანს შიმშილისთვის იმეტებდა. დავურეკე, ვუთხარი, ვინც ვიყავი და გარეთ სასაუბროდ გამოვიდა. 

მომისმინა, მერე მითხრა, მიყვარს, ვერაფერს შევცვლიო, მაშინ ხელი ჩავჭიდე და ჯანჯღარი დავუწყე. ისიც მეჯაჯგურებოდა, ბოლოს, დაეცა და მე ზევიდან დავეცი. თავი დაარტყა ასფალტს და მივხვდი, მოკვდა. რა უნდა მექნა? _ გავიქეცი“, _ აღიარა გერმა. 

სასამართლომ გაუფრთხილებელი მკვლელობისთვის გაასამართლა და შვიდი წელი აკმარა. მას ვერც ის დაუმტკიცეს, რომ გარდაცვლილის ორსულობის შესახებ იცოდა, რადგან ამის მტკიცებულება, უბრალოდ, არ არსებობდა. რა თქმა უნდა, სასამართლოს დასრულებისთანავე, მამინაცვალმა დედამისი მიატოვა.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 03 Jun 2020 12:35:23 +0400
ქუთაისის რკინიგზის სადგურიდან ვაგონი მოიპარეს! http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6784-ქუთაისის-რკინიგზის-სადგურიდან-ვაგონი-მოიპარეს.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6784-ქუთაისის-რკინიგზის-სადგურიდან-ვაგონი-მოიპარეს.html

უპრეცედენტო ქურდობა, რომელმაც სამართალდამცავები დაშოკა

რა შეიძლება მოიპაროს ადამიანმა? ერთი შეხედვით, ყველაფერი, მით უმეტეს ახლა, როცა ყველანაირი ტექნოლოგია არსებობს. ისტორიას ახსოვს ბანკების გაძარცვა, ბოინგის გატაცება, იახტების მოპარვაც კი. შემთხვევა, რომელზეც ახლა გიამობობთ, საქართველოში უპრეცედენტოა, ერთადერთხელ მოხდა და მას საბჭოთა კავშირის დროს, მილიციის უმაღლეს აკადემიაში, როგორც პრეცენდენტს, ისე ასწავლიდნენ.

„თუ მინისტრი თათბირზე გამოცდილ გამომძიებლებს იბარებდა, ეს იმას ნიშნავდა, რომ რაღაც განსაკუთრებული მოხდა და არ უნდა გახმაურებულიყო. ჰოდა, ერთ-ერთი ასეთი გამოძახების დროს, ლამის მთელი საქართველოდან რომ დამხვდნენ კოლეგები, მივხვდი, რაღაც სერიოზული მოხდა. არავინ არაფერი იცოდა და ვერსიებზეც არ ვსაუბრობდით, რადგან არცერთ რეგიონში, არც მკვლელობების ჯაჭვი გვქონდა და არც ქურდების ბანდა დათარეშობდა. მოკლედ, ისეთი არაფერი ხდებოდა, რაზეც შეიძლებოდა დავებარებინეთ. გონებაში ათასი ვერსია გავატარე, მაგრამ ის, რაც მოვისმინე, წარმოუდგენლად მეჩვენა. წარმოუდგენლად იმდენად, რამდენადაც ამის მოპარვას ვერ ვიფიქრებდი და რაც მთავარია, ვერასდროს მივხვდებოდი, რაში უნდა გამოეყენებინათ ის ქურდებს“, _ იხსენებს პოლიციის გადამდგარი პოლკოვნიკი, ბატონი თენგიზი. 

მოკლედ რომ ვთქვათ, ქუთაისში, რკინიგზის სადგურიდან მატარებლის ცარიელი ვაგონი დაიკარგა ანუ იდგა ცარიელი ვაგონი და გაქრა. გადაამოწმეს მთელი ტერიტორია, სხვა სადგურები, გაქრა ვაგონი და წერტილი. არადა, ვერავინ ხვდებოდა, რაში უნდა გამოეყენებინათ ცარიელი ვაგონი, როგორ უნდა დაემალათ, სად უნდა წაეღოთ და ზოგადად, ვაგონი მანქანა არ არის, ასფალტიანი გზით ატარო, ის აუცილებლად ლიანდაგზე უნდა იყოს. რაც მთავარია, მას სჭირდება ელმავალი, რომელზეც ამ ვაგონს მიაბამ, ყველა ელმავალი კი ადგილზე იყო. 

რა თქმა უნდა, გამოცდილი გამომძიებლების მთელი შემადგენლობა შემთხვევის ადგილზე გაემგზავრა, მაგრამ განსაკუთრებული არაფერი დახვდათ _ ნახეს ადგილი, სადაც უჩვეულო ქურდობამდე, ცარიელი ვაგონი იდგა. ჰქონდათ ვაგონის ნომერიც და მეტი არაფერი. ამ ნომრით ვაგონი არ იძებნებოდა არც დასავლეთ და არც აღმოსავლეთ საქართველოში. საბოლოოდ, შემადგენლობების გადათვლა გადაწყდა. ჰოდა, აღმოჩნდა, რომ თბილისში, ერთ-ერთ შემადგენლობას, ერთით მეტი ვაგონი ჰქონდა მიბმული. რაღა თქმა უნდა, მთელი საქართველოს ექსპერტ-კრიმინალისტები, თავის გამომძიებლებთან ერთად, ამ ვაგონის შესწავლას შეუდგნენ. პირველი, რაც ერთხმად დაასკვნეს, ის იყო, რომ ვაგონს ნომერი გადაშლილი ჰქონდა და მის ადგილზე ახალი ნომერი ეწერა. რაც მთავარია, ახალ წარწერას ცოტა მტვერი ჰქონდა მიყრილი, რადგან სიძველის განცდა გაჩენილიყო და მისთვის ყურადღება არავის მიექცია. 

ვაგონის შესწავლა 24 საათზე მეტხანს გაგრძელდა და საბოლოოდ, დასკვნაც დაიდო _ ვაგონი სპეციალური სითხით, საგულდაგულოდ იყო გაწმენდილი და ერთი ანაბეჭდიც არ მოიძებნა. ასევე, არ მოიძებნა ფეხსაცმლის კვალი, რადგან იატაკზე მსხვილი ნახერხი ეყარა, მსხვილი ნახერხი კი კვალს არ ტოვებს. 

სამართალდამცავები შეთანხმდნენ, რომ ამ ვაგონით რაღაც გადაიტანეს, ან ვიღაც გადაიყვანეს და თან ისე, რომ მილიციამ ვერაფერი გაიგო. პრინციპში, ვერც გაიგებდა, რადგან ხელჩასაჭიდი არაფერი ჰქონდა. 

წამოსწიეს მთელი აგენტურული ქსელი, მაგრამ აგენტებს ვაგონის მოპარვა ხუმრობა ეგონათ და რეალურად, ვერავინ ვერაფერს ამბობდა. მომხდარის შესახებ მოსკოვშიც გაიგეს და კატეგორიულად მოითხოვეს, რომ საქმე ორი კვირის განმავლობაში გახსნილიყო. 

„ლოგიკას მივყევით და ვიფიქრეთ, რა შეიძლებოდა წაეღოთ ვაგონით, ან ვინ შეიძლებოდა გადაეყვანათ. თუ რომელიმე საკავშირო მასშტაბით ძებნილი პირი იყო, მისი გადაყვანა ჩვეულებრივი სამგზავრო ვაგონითაც შეიძლებოდა _ არ იყო ისეთი მკაცრი კონტროლი, კაცი ვერ გაგეპარებინა და ვაგონის მოპარვა დიდი რისკი იქნებოდა. გამოდიოდა, რომ გადაიტანეს რაღაც, მაგრამ რა?! არაფერი იყო ისეთი დაკარგული, რასაც ვაგონი დასჭირდებოდა, თანაც ის ტვირთი, რაც წაიღეს, ვაგონიდან უნდა გადმოეყარათ, თორემ ნებისმიერ სადგურზე, მხოლოდ ერთი ვაგონის დაცლა ყურადღებას მიიქცევდა და შეუმჩნეველი ვერ დარჩებოდა. 

განვიხილეთ ის ვარიანტიც, რომ კრიმინალური სამყარო, უბრალოდ, გვეხუმრა, მაგრამ ეს აზრი მას შემდეგ უარვყავით, რაც გავიხსენეთ, რომ ვაგონში ნახერხი ეყარა და ყველა ანაბეჭდი საგულდაგულოდ იყო წაშლილი. ამას არ გარისკავდნენ და არ გააკეთებდნენ, უბრალოდ, ჩააბამდნენ ვაგონს და ეგ იქნებოდა“, _ იხსენებს ყოფილი პოლკოვნიკი. 

დაახლოებით, ათი დღის შემდეგ, განგაში ატყდა _ დაკარგული იყო ევროპიდან შემოტანილი ფაიფური, რომელიც თანამდებობის პირებისთვის იყო განკუთვნილი და ნაწილი აზერბაიჯანში, ნაწილი კი სომხეთში უნდა წასულიყო. ფაიფურის საერთო ღირებულება ნახევარ მილიონ მანეთს აჭარბებდა, რაც უდიდესი თანხა გახლდათ, რაც მთავარია, შავ ბაზარზე მისი გაყიდვა მარტივად შეიძლებოდა. გაჩნდა საფუძვლიანი ეჭვი, რომ ფაიფური დედაქალაქში, სწორედ აღნიშნული ვაგონით ჩამოიტანეს, თუმცა ძნელი მისახვედრი იყო, ისე როგორ დაცალეს, რომ ვერავინ დაინახა. ფაიფურს გაქანებული მატარებლიდან ვერ გადაყრიდნენ, რადგან დაიმტვრეოდა. 

მინისტრის ბრძანებით, ყველა, ვინც შავ ბაზარზე ვაჭრობდა, უმკაცრესად გააფრთხილეს, რომ ფაიფურის გამოჩენის შემთხვევაში, მილიციაში დაერეკა. მოსკოვის მიერ მოცემული ვადის ამოწურვის შემდეგ, სამართალდამცავებმა მხოლოდ ის იცოდნენ და ისიც ვარაუდით, რომ მოპარული ვაგონით ფაიფური წაიღეს. მატარებელი თბილისამდე რამდენიმე ადგილზე გაჩერდა, მაგრამ ყველა ამტკიცებდა, არაფერი ჩამოუცლიათო, თანაც ვაგონის დროულად დაცლას, მინიმუმ, ხუთი კაცი სჭირდებოდა, რაც შეუმჩნეველი არ დარჩებოდა. 

სამართალდამცავებმა ყველა სადგურის სქემა მოითხოვეს და დეტალურად გაიარეს ის ობიექტები, სადაც შესაძლებელი იყო მოპარული ფაიფური დაემალათ. ერთ-ერთი ასეთი ობიექტი თბილისში, ვაგზლის მოედანზე არსებული საცავი იყო, რომელსაც არავინ იყენებდა და კარგა ხნის დავიწყებული გახლდათ. 

სამართალდამცავები საცავს მიადგნენ, მაგრამ იმდენად ჩაჟანგებული ბოქლომი ედო, მიხვდნენ, წლების განმავლობაში არავის გაეხსნა. კარის წინ, ბალახი ბიბინებდა და ერთი ღერიც არ გახლდათ გათელილი, რაც იმას ნიშნავდა, რომ საცავი ცარიელი იყო. ჰოდა, სწორედ მაშინ, როცა მილიცია უკან გამობრუნებას აპირებდა, რკინიგზის ერთ-ერთმა ასაკიანმა თანამშრომელმა თქვა, ამ საცავს მეორე მხრიდანაც აქვს შესასვლელი, პირდაპირ ლიანდაგების გვერდით ხუფია, რომელსაც ასწევ და კიბით დაეშვები, შემდეგ კი აქ ამოხვალო. მაშინვე ხუფის მოსაძებნად წავიდნენ და სამართალდამცავებმა სიხარულით ლამის შეჰყვირეს, როცა ლუქზე ახალი ბოქლომი დაინახეს. 

სამართალდამცავებმა ფაიფური იპოვეს, რაოდენობას არაფერი აკლდა, მაგრამ ახლა საჭირო იყო შემსრულებლის მოძებნა. 

ოფიციალური ვერსიით, აღნიშნული დანაშაულის ჩადენისთვის, ექვსი კაცი გაასამართლეს, მაგრამ სამართალდამცავებმა ზუსტად იცოდნენ, რომ ისინი დამნაშავეები არ იყვნენ და რეალურ ქურდებს ვერ მიაგნეს. ამიტომ, ამ ამბის გახმაურება ორმაგად არ აწყობდათ _ პირველი, როგორც კრიმინალთათვის სტიმულის მიცემა და მეორე, როგორც სხვა დანაშაულში ბრალდებულთათვის, ამ საქმის შეკერვა-შეტენვა.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 27 May 2020 10:22:19 +0400
რატომ გაართულა კორონავირუსმა აგენტურული მუშაობა http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6781-რატომ-გაართულა-კორონავირუსმა-აგენტურული-მუშაობა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6781-რატომ-გაართულა-კორონავირუსმა-აგენტურული-მუშაობა.html

„დანდობა აღარ არის!“ _ უკრაინელმა სამართალდამცავებმა „ხმელოს“ ქვეყნის დატოვება მოსთხოვეს

შინაგან საქმეთა სამინისტრომ მორიგი, მძიმე დანაშაული გახსნა და ერთბაშად, 13 პირი დააკავა. მართალია, ტელევიზიების ნაწილმა გამოაცხადა, რომ დაკავებულთა შორის, „კანონიერი ქურდები“ არიან, მაგრამ ეს რეალობას არ შეესაბამება. სამართალდამცავებმა დაუსწრებლად ბრალი საზღვარგარეთ მყოფ „კანონიერ ქურდს“ _ გ.ღ-ს (გია ღოღელიანს) წაუყენეს და... 

ჩვენი ინფორმაციით, ღოღელიანი ამ საქმეში შემთხვევითაა მოხვედრილი. როგორც გვიყვებიან, მას დაურეკეს, საქმის კურსში ჩააყენეს, ბოლოს კი ისე გამოვიდა, რომ ყველაფრის აზრზე იყო და ერთგვარ ორგანიზატორადაც დასახელდა, რაც ჩვენი ინფორმაციით, სიმართლეს არ შეესაბამება. 

 

„საზღვარგარეთ მყოფი „კანონიერი ქურდები“ და ე.წ. კრიმინალური ავტორიტეტები მაქსიმალურად ერიდებიან სატელეფონო საუბრებს და არ პასუხობენ ზარებს, რომლებიც საქართველოდანაა. ისინი მხოლოდ ოჯახის წევრებს ეკონტაქტებიან, ისიც მოკითხვის დონეზე, მაგრამ არიან „იდეინი“ ტიპები, რომლებსაც „კანონიერი ქურდის“ სტატუსი სურთ და ამიტომ, ცდილობენ ევროპაში მყოფებს დაუკავშირდნენ, რათა აქ მერე გასაქანი და სათქმელი ჰქონდეთ, აი, ამა თუ იმ ქურდს ვიცნობთ და ვეკონტაქტებითო. 

ამას წინათ იყო შემთხვევა, როცა საქართველოდან დარეკეს და ერთ-ერთ ავტორიტეტს უთხრეს, ვალი მაქვს, მაგრამ თუ მაპატიებს, 20%-ს „ობშჩიაკს“ შემოვწირავო ანუ უნდოდა ვალი, ვთქვათ, ათი ათასი არ გადაეხადა და „ობშჩიაკში“ 2 ათასი ჩაერიცხა. სანაცვლოდ კი ის ვალის გამცემი, ევროპიდან ქურდებს უნდა „ეკაჩავებინათ“. ჰოდა, ვინც დარეკა, იმას მაგრად აგინეს და დარეკვა აუკრძალეს. 

მოკლედ, ყველა მაქსიმალურად ფრთხილობს და ეს შემთხვევაც, სადაც ღოღელიანის გვარმა გაიჟღერა, თითიდან გამოწოვილია, რეალურად, ის არაფერ შუაშია“, _ გვეუბნება ევროპაში მცხოვრები ქართველი. 

სხვათა შორის, საქართველოს საზღვრებს გარეთ მცხოვრები „კანონირი ქურდების“ მოსმენები მას შემდეგ დაიწყო, რაც ევროპის, პრაქტიკულად, ყველა ქვეყანაში, შინაგან საქმეთა სამინისტრომ პოლიციის ატაშეები მიავლინა. ყველაფერთან ერთად, დაკავებულ ქართველებს თარჯიმნობასაც, სწორედ ისინი უწევენ, რაც იმას ნიშნავს, რომ ზედმიწევნით თარგმნიან იმას, რაც ტელეფონებით ისმინება და რასაც დაკითხვაზე ამბობენ. მანამდე, თარჯიმნობას ემიგრაციაში მყოფი ქართველები (ძირითადად ქალები) კისრულობდნენ და არცთუ იშვიათად, მაქსიმალურად ცდილობდნენ, დაკავებულები „გამოეძვრინათ“, ან ისე ეთარგმნათ, რომ მათთვის დანაშაული შეემსუბუქებინათ. 

„ახლა დანდობა აღარ არის, საკმარისია, ტელეფონში რამე წამოგცდეს და ნახევარ საათში, პოლიცია კარზე გიკაკუნებს. სამართალდამცავებისთვის ეს კარგია, ჩვენთვის კი _ კატასტროფული და ამიტომ, მაქსიმალურად ვცდილობთ, ერთმანეთს აქაც კი არ ვეკონტაქტოთ, არათუ საქართველოში დავრეკოთ და საქმეები ასე ვარჩიოთ“, _ გვეუბნება ევროპაში მცხოვრები ქართველი. 

სწორედ ამიტომ, იქ მყოფი კრიმინალები მაქსიმალურად ცდილობენ, სხვის სახელზე აღებული სიმ-ბარათები ჰქონდეთ, თუმცა უკვე ესეც პრობლემური ხდება. თუ აქამდე სიმ-ბარათს მეგობრულად ჩუქნიდნენ ქართველებს ევროპელები, მას შემდეგ, რაც რამდენიმე სერიოზულად დაჯარიმდა, თავს იკავებენ. 

თავში ვახსენეთ, რომ შსს-ს მიერ დაკავებულ 13 პირს შორის, „კანონიერი ქურდი“ ერთიც არაა, მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ საქართველოს მიერ არაკონტროლირებადი ტერიტორიებიდან, კრიმინალური ავტორიტეტები არალეგალური გზებითა და გადასასვლელი ბილიკებით არ შემოდიან. მაგალითისთვის, წალენჯიხაში, ორი კვირის წინ ჩატარებული სპეცოპერაციაც კმარა, როცა რევაზ უბილავა, იგივე „რეზო ჯვარსკი“ დააკავეს და ბრალად, სწორედ „კანონიერი ქურდობა“ წაუყენეს. 

როგორც გვეუბნებიან, ამ მიმართულებით, ძალოვანები კვლავ აქტიურად მუშაობენ და ეჭვი აქვთ, რომ შესაძლოა, რამდენიმე კრიმინალური ავტორიტეტი საქართველოში, შიდა ქართლიდან, კახეთიდან და აფხაზეთიდან იყოს გადმოსული. 

უფრო მეტსაც გეტყვით, სამართალდამცავებს კონკრეტული ინფორმაციებიც აქვთ და კონკრეტული პირების სამძებრო ღონისძიებებს ეწევიან, თუმცა ჯერჯერობით, უშედეგოდ. 

სამძებრო ღონისძიებების მთავარი ხელშემშლელი ფაქტორი, კორონავირუსის გამო დაწესებული რეგულაციებია. მოგეხსენებათ, დღეს საქართველოში კი არა, მსოფლიოში არავის უკვირს პირბადიანი ადამიანის დანახვა, ხოლო პირბადეში ვინმეს ცნობა, ძალიან ძნელია. შესაბამისად, აგენტურული ქსელი ეფექტურად ვეღარ მუშაობს და სამართალდამცავებსაც საქმე აშკარად გაურთულდათ. 

* * * 

გასულ კვირას, ხმაურიანი სპეცოპერაციის ჩატარებას გეგმავდნენ უკრაინელი სამართალდამცავები. ისინი კიევში, ერთ-ერთ ფეშენებელურ სახლში შეიჭრნენ და ჩხრეკა ჩაატარეს, თუმცა ვერაფერი იპოვეს. როგორც შემდეგ გაირკვა, აღნიშნულ სახლში, საქართველოში (და არამარტო) კარგად ცნობილი გიორგი ხმელიძე, იგივე „ხმელო“ ცხოვრობს. სამართალდამცავებმა მის სახლში კანონსაწინააღმდეგო ვერაფერი აღმოაჩინეს, თავად ხმელიძემ კი, რომელიც ძირითადად, პრაღაში ცხოვრობს, განაცხადა, რომ უკრაინის დედაქალაქს ჯანმრთელობის პრობლემების გამო ეწვია და გულზე ოპერაციის გაკეთებას აპირებს. 

სხვათა შორის, სამართალდამცავებმა ეს ინფორმაციაც გადაამოწმეს და დაადასტურეს, რომ დიდი ალბათობით, ის უახლოეს დღეებში, გულზე სტენტირებას გაიკეთებს. იმის მიუხედავად, რომ ხმელიძეს სახლში ვერაფერი აღმოუჩინეს და რეალურად, სამართალდამცავებს მასთან პრეტენზიები არ უნდა ჰქონოდათ, მაინც მოსთხოვეს. 

მოგეხსენებათ, საქართველოს და რუსეთის შემდეგ, უკრაინა გახდა მესამე ქვეყანა, სადაც „კანონიერი ქურდებისა“ და კრიმინალური ავტორიტეტების დევნა კანონის დონეზე მიმდინარეობს და თავისი რუსი კოლეგის თქმის არ იყოს, უკრაინის პრეზიდენტი, ვოლოდიმირ ზელენსკიც იმუქრება, წლის ბოლომდე, ჩვენს ქვეყანაში ერთი „კანონიერი ქურდიც“ აღარ იქნებაო. 

* * * 

სიტყვაზე გვენდეთ, რომ არჩევნების მოახლოებასთან ერთად, როგორც ოპოზიციის, ისე ხელისუფლების წარმომადგენლები, ერთმანეთს აუცილებლად დაადანაშაულებენ „კანონიერი ქურდების“ საარჩევნოდ მობილიზებასა და გამოყენებაში. სიმართლე რომ ითქვას, არც უმაგისობაა, ძველი ნაცნობობისა, თუ კავშირების წყალობით, კრიმინალური სამყაროს „მამებისთვის“ არაერთხელ უთხოვიათ პოლიტიკოსებს დახმარება კონკრეტულ უბნებზე და მიუღიათ კიდეც. 

ნაციონალების დროს, ამას უფრო ულტიმატუმის ფორმა ჰქონდა. მართალია, ახლა ტონი შერბილებულია, მაგრამ ფაქტია, რომ ე.წ. კრიმინალურ ავტორიტეტებსა და „კანონიერ ქურდებს“, დიდწილად, არც ამჟამინდელი ხელისუფლება სწყალობს. ამიტომ, არჩევნებისთვის ამ თემის გააქტიურება არ გაგიკვირდეთ. 

* * * 

ისიც ვთქვათ, რომ კომენდანტის საათის გაუქმება საქართველოში, ყველაზე მეტად სამართალდამცავებს არ მოეწონათ. ისინი არ მალავენ, რომ კომენდანტის საათმა მათ სამუშაო შეუმსუბუქა და ამოსუნთქვის საშუალება მისცა. ახლა კი, ჯერჯერობით წვრილ-წვრილმა დანაშაულმა იმატა და იმედია, საქმე ამაზე შორს არ წავა. 

ზოგადად, კრიმინოგენული სტატისტიკით, ბოლო ორი თვე ძალიან კარგი იყო და დანაშაულთა რიცხვი მინიმუმდე შემცირდა. 

ცნობისათვის: კომენდანტის საათის გაუქმება არც მოსახლეობის ერთ ნაწილს მოეწონა. საქმე ისაა, რომ ღამით, არსებული აკრძალვების გამო, მოზარდები ქუჩის ნაცვლად, სახლებში იყვნენ და მანქანების ხმაურიც არავის აწუხებდა. შესაბამისად, ძილიც უფრო მშვიდი იყო და ზოგადად, სიტუაციაც _ წყნარი.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 27 May 2020 10:21:57 +0400
მოკრივემ მეზობელი მოკლა http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6780-მოკრივემ-მეზობელი-მოკლა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6780-მოკრივემ-მეზობელი-მოკლა.html

რა გახდა მკვლელობის მიზეზი და რა ინფორმაცია მიაწოდეს თვითმხილველებმა გამოიძიებას

გამოძიებაში ექსპერტ-კრიმინალისტი ერთ-ერთი საკვანძო ფიგურაა. თუ პროფესიონალი ექსპერტი არ ათვალიერებს შემთხვევის ადგილს, შესაძლოა, ისეთი დეტალი გაიპაროს, რომ საქმე ვერ გაიხსნას. ამიტომ, გამომძიებლები მაქსიმალურად ცდილობენ, გამოცდილი ექსპერტები წაიყვანონ შემთხვევის ადგილზე, თუმცა თავად ექსპერტებსაც ისეთი გამომძიებლები სურთ, რომლებსაც ერთ სიტყვაში ესმით, რას ფიქრობს და გულისხმობს ექსპერტი და ყველა დეტალის დაღეჭვა არ არის საჭირო. არცთუ იშვიათად ყოფილა შემთხვევა, როცა გამომძიებლის თვალს რაღაც გამოპარვია და დეტალებზე, სწორედ ექსპერტს გაუკეთებია მინიშნება, რის შემდეგაც საქმე გახსნილა.

„მუშაობა ახალი დაწყებული მქონდა და შესაბამისად, მსუბუქ საქმეებს მაძლევდნენ. ამიტომ, არ გამკვირვებია, როცა მითხრეს, რომ ერთ-ერთი კორპუსიდან, მთვრალი კაცი გადმოვარდა და გარდაიცვალა. 

შემთხვევის ადგილზე წავედი და არ მესიამოვნა, როცა დავინახე, რომ გვამს გამოცდილი ექსპერტი ათვალიერებდა. ძველებს ემახსოვრებათ ალექსანდროვიჩი, კაცი ლეგენდა, რომელიც ნებისმიერ დეტალს უდიდეს ყურადღებას აქცევდა. მე კიდევ იმიტომ არ მესიამოვნა, რომ ახალბედებს დიდად არ სწყალობდა, არ მოსწონდა, როცა ნებისმიერ დეტალზე ვუსვამდით კითხვებს. ჩემი შიში გამართლდა _ ალექსანდროვიჩმა ამრეზით ამომხედა და ჩაიბურტყუნა, ისევ ბავშვები გამომიგზავნესო“, _ იხსენებს პოლიციის გადამდგარი პოლკოვნიკი, ბატონი თენგიზი. 

ერთი შეხედვით, ჩვეულებრივზე ჩვეულებრივი სუიციდის შემთხვევა იყო. ბინაში, მაგიდაზე, არყის ცარიელი ბოთლი იდო, გვამიც არყის სუნად ყარდა და მეზობელი კორპუსის მაცხოვრებელიც ამბობდა, დავინახე, ფანჯრის რაფაზე რომ იჯდაო. კორპუსის ეზოში კაცის ჭაჭანება არ იყო, ქალები კი მრავლად იყვნენ. იმ საღამოს ფეხბურთი გადიოდა ტელევიზიით და კაცებიც, სწორედ ტელევიზორს უყურებდნენ, ქალები კი ეზოში ისხდნენ და მორჩლად ელოდნენ, როდის დასრულდებოდა კაცების ღრიანცელი. 

„მოულოდნელად, ალექსანდროვიჩი იმ ქალებს მიუბრუნდა, რომელთა წინაც მოადინა გარდაცვლილმა ზღართანი და ჰკითხა, სანამ ჩვენ მოვედით, გვამს ვინმე ხომ არ შეხებია, ხომ არ გადაუბრუნებია, ან თავად მამაკაცს რაიმე მოძრაობა ხომ არ გაუკეთებიაო? ქალებმა უარყვეს, ტომარასავით დაეცა, ტვინი გაასხა და არავინ მიკარებია, მაშინვე მილიციასა და სასწრაფოში დავრეკეთო. 

აი, ის კაცი, რომელიც მოპირდაპირე კორპუსში ცხოვრობდა, ყვებოდა, რომ დაინახა, ტაიმებს შორის, ფანჯრის რაფაზე ჩამომჯდარი კაცი როგორ ეწეოდა სიგარეტს და როგორ წრუპავდა ჭიქიდან სითხეს, სავარაუდოდ, არაყს. მან ისიც გაიხსენა, რომ ფანჯარაში სხვა მამაკაცის სილუეტიც იყო, მაგრამ შემდეგ მისთვის თვალი აღარ მოუკრავს და უბნის რწმუნებულმაც დაადასტურა, ბინის კარი დაკეტილი იყო და რომ გავაღეთ, შიგნით არავინ დაგვხვედრიაო. 

მხოლოდ ალექსანდროვიჩი აქნევდა თავს და თავისთვის რაღაცას ბურტყუნებდა“, _ იხსენებს ბატონი თენგიზი. 

გვამის გაკვეთისა და შესაბამისად, ექსპერტიზის დასკვნა მზად მეორე დღეს იყო. ექსპერტი გამარჯვებული სახით შევიდა ბატონი თენგიზის ოთახში და მაგიდაზე კბილის ნატეხი დაუდო _ ახლა დაზუსტებით შემიძლია ვთქვა, რომ ეს მკვლელობაა და არა _ თვითმკვლელობაო. 

„თვალები დავაჭყიტე, რადგან მკვლელობის მიზეზი, ან ნივთმტკიცება ვერ ვნახე. ბინაში, დაახლოებით, 500 მანეთი ხელუხლებლად იდო და თან ისეთ ადგილზე, გამოუცდელი ქურდიც იპოვიდა, არაფერი იყო წაღებული. რაც მთავარია, ქალებმა დაინახეს, როგორ გადმოვარდა კაცი ფანჯრიდან და საეჭვოც არავინ შეუნიშნავთ. ალექსანდროვიჩმა კი მშვიდად დაიწყო მოყოლა, როცა მივედით, გვამი ზურგზე დაგვხვდა ანუ ასფალტზე კეფა ედო. გამოდის, სახე არ დაურტყამს და შესაბამისად, კბილს ვერ გაიტეხდა. ქალებმა თქვეს, რომ კაცი ჩამოვარდნის შემდეგ არ განძრეულა და არც არავინ მიკარებია. აქედან დასკვნა, მას კბილი მანამდე მოსტყდა და რაც მთავარია, ის ექსპერტმა საყლაპავში იპოვა ანუ გადმოვარდნამდე, რამდენიმე წამით ადრე, კაცს კბილები ჩაუმტვრიეს და ტუჩიც გაუხეთქეს. ჰაერში ხომ არ ჩაემტვრეოდა კბილი და, მით უმეტეს, საყლაპავ მილში ხომ არ გადაუვიდოდა?! ექსპერტმა მირჩია, ბინა კიდევ ერთხელ, ამჯერად უფრო გულდასმით დაათვალიერე და იმაზე იფიქრე, რომ მკვლელი იმავე კორპუსში ცხოვრობს, რადგან უცხო არავინ უნახავთ, არც შესული, არც გამოსული და ამიტომ, იქაურია ვიღაცო“, _ გვიყვება ბატონი თენგიზი. 

ბინის ხელმეორედ დათვალიერების შემდეგ, ოპერატიულმა ჯგუფმა აღმოაჩინა, რომ კარადის სახურავზე, რომელიც მთლიანად მტვრით იყო დაფარული, ერთ ადგილზე ოთკუთხედი კვალი შეინიშნებოდა ანუ იქ რაღაც იდო, მტვერი არ დაედო და ის რაღაც გაქრა. 

გარდაცვლილს ცოლ-შვილი არ ჰყავდა და შესაბამისად, მეგობრები დაკითხეს. კარის მეზობელმა გაიხსენა, რომ იმ ადგილზე ძველებური საათი იდო, რომელსაც ბინის მეპატრონე განსაკუთრებულად უფრთხილდებოდა. საათს რაღაც წარწერაც ჰქონდა, მოოქროვილი იყო და ჩარჩოს ნაცვლად, ნამდვილ მარმარილოში იყო ჩასმული. მეზობელთან მხატვარი მიიყვანეს და მანაც, შეძლებისდაგვარად, დაახატვინა საათი, რომელიც შემდეგ, ანტიკვარიატის ექსპერტს აჩვენეს. ანტიკვარიატის ექსპერტმა კი თავი გადააქნია და განაცხადა, ეს თუ ის საათია, რომელსაც სამამულო ომის გმირებს 70-ინებში ჩუქნიდნენ, მაშინ მისი ფასი, სულ მცირე, 5 ათასი მანეთი იქნებაო. 

5 ათასი მანეთი მაშინ ავტომობილი ღირდა და ამის გამო, კაცის მოკვლა გამორიცხული არ იყო. 

ვის შეიძლებოდა სცოდნოდა საათის რეალური ფასი? _ სამეგობრო წრის შესწავლა ძალიან დიდ დროს წაიღებდა, რადგან უცოლშვილო კაცის ამბავი ხომ იცით, ათასი მეგობარი მოდის, მიდის, ყველა კი არც მეზობლებს ახსოვდათ და არც უახლოეს მეგობრებს. სამართალდამცავებმა ანტიკვარიატით მოვაჭრეები სასტიკად გააფრთხილეს, აღნიშნულ საათს თუ ვინმე მოიტანს, შეგვატყობინეთ, მაგის გამო, კაცია მკვდარიო, თუმცა ისე ჩანდა, მკვლელი ნადავლის მოშორებას არ ჩქარობდა. 

შეისწავლეს ყველა, ვინც იმ სადარბაზოში ცხოვრობდა, მაგრამ საეჭვო არავინ იყო და რაც მთავარია, ყველას ალიბი ჰქონდა _ კაცები ჯგუფ-ჯგუფად უყურებდნენ ფეხბურთს და შესაბამისად, ერთმანეთს უმოწმებდნენ, რომ მეზობლის გადმოვარდნის მომენტში, კონკრეტულ ბინაში, ტელევიზორის წინ ისხდნენ. სამართალდამცავებს იმედი გადაეწურათ და ამ დროს, მილიციაში გარდაცვლილის მეგობარი გამოცხადდა. 

„ფეხბურთს მეც მასთან ერთად ვუყურებდი, მაგრამ პირველი ტაიმი რომ მთავრდებოდა, ტელევიზორს ნათურა დაეწვა, ამიტომ სხვასთან წავედი საყურებლად. მეგობარი არ გამომყვა და მერე გავიგე, რაც მოხდა. ახლა კი იმიტომ მოვედი, რომ ზუსტად მახსოვს, სადარბაზოდან რომ გამოვდიოდი, ეზო ქალებით იყო სავსე, დამინახავდნენ, თქვენ მომაკითხავდით და ჩემით გეახელით“, _ ასეთი იყო გარდაცვლილი კაცის მეგობრის ჩვენება, რაც იმას ნიშნავდა, რომ მოპირდაპირე კორპუსიდან, კაცმა ფანჯარაში, სწორედ მისი სილუეტი დაინახა. სხვათა შორის, ეზოში მყოფმა ქალებმა ვერ გაიხსენეს სადარბაზოდან ბიჭის გამოსვლა, ან ყურადღება არ მიაქციეს, რადგან ის წინა კორპუსში ცხოვრობდა და ახლოს იცნობდნენ. 

გამოძიება ისევ ჩიხში შევიდა, როცა სამართალდამცავებთან ორი ქალბატონი გამოცხადდა და თითქოს უმნიშვნელო რამ თქვეს: 

_ თუ ყველაფერს აქვს მნიშვნელობა, მაშინ იმ დღეს, სანამ ფეხბურთი დასრულდებოდა, სადარბაზოდან, ჩვენს მოპირდაპირე კორპუსში მცხოვრები კიდევ ერთი კაცი გამოვიდა, ოღონდ მას შემდეგ, რაც ჩვენი მეზობელი ფანჯრიდან გადმოვარდა. მაშინ ამას ყურადღება არ მივაქციეთ, მაგრამ მას შემდეგ, რაც ასეთი მცირე დეტალებიც კი გვკითხეთ, გავიხსენეთ და ზუსტად ასე იყო... 

ყველაზე საინტერესო ის გახლდათ, რომ ქალებმა ზუსტად ის პიროვნება დაასახელეს, რომელიც ერთ-ერთი მთავარი მოწმე იყო და ყვებოდა, როგორ დაინახა გარდაცვლილი ფანჯრის რაფაზე, როგორ დაინახა სხვა მამაკაცის სილუეტი... ბატონი თენგიზი მთავარ მოწმესთან სახლში წავიდა. 

„პირდაპირ დაკითხვა და ჩხრეკის ჩატარება არ შეიძლებოდა, რადგან ხელჩასაჭიდი არაფერი მქონდა. რამე რომ ვერ მეპოვა, განწირული ვიყავი, ამიტომ უნდა გამომეჭირა. საფეხბურთო მატჩი ფრედ დასრულდა, ეს ზუსტად ვიცოდი, შესაბამისად, როცა ავედი, საქმის გარშემო უმნიშვნელო კითხვების შემდეგ, ერთი ლაზათიანად შევიკურთხე და ის მატჩი გავიხსენე, როგორ ვერ მოვიგეთ, მაგრამ ბედიც ხომ გინდა, ტაიმის ბოლოს, ზედიზედ ორჯერ ძელს რომ გაარტყამ ბურთს, რა ჰქვია ამას-მეთქი?! თავის ქნევით დამეთანხმა, აბა, ეგ როგორ დაგვემართაო და სახე შეეცვალა. 

სავარაუდოდ, შემატყო, რომ სატყუარა ჩავუგდე და წამოეგო. რა თქმა უნდა, არავითარი ორი ძელი არ იყო, მე მოვიგონე, მას კი ის უნდა აეხსნა, მკვლელობის მომენტში, რატომ არ იყო ტელევიზორთან მიჯაჭვული და რატომ არ უყურებდა ფეხბურთს?! ჰოდა, ბინის ჩხრეკის ორდერის მოპოვებაც აღარ გამჭირვებია“, _ ღიმილით ყვება ბატონი თენგიზი. 

ყველაფერი მალე გაირკვა. მკვლელობაში ეჭვმიტანილი, რომელიც კრივში სპორტის ოსტატობის კანდიდატი ყოფილა, დიდი ხნის განმავლობაში უთვალთვალებდა იმ საათს, რადგან ზუსტად იცოდა, სად და როგორ უნდა გაეყიდა. მერე მიხვდა, რომ საფეხბურთ მატჩების დროს, ეზო, პრაქტიკულად, ცარიელი იყო და როცა მომენტი ჩაუვარდა, გარდაცვლილს თავზე დაადგა, ერთი ისეთი დაარტყა, რომ გათიშა, შემდეგ კი ფანჯრიდან გადააგდო. მერე, ჩოჩქოლის დროს, მშვიდად გაერია ხალხში და მოწმედაც კი დადგა. 

საათი სამართალდამცავებმა გვერდით, მშენებარე კორპუსის სარდაფში იპოვეს. სამალავი დაკავებულმა მიასწავლა და ამით სასჯელს ერთი წელი ჩამოაკლო _ სასამართლომ 15-ის ნაცვლად, 14 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა და... როგორც ბატონი თენგიზი გვეუბნება, 14 წელი სრულად მოიხადა.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 27 May 2020 10:21:54 +0400
შსს-მ გამოძალვისა და ძალადობის ბრალდებით „ქურდული სამყაროს“ 13 წევრი დააკავა http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6778-შსს-მ-გამოძალვისა-და-ძალადობის-ბრალდებით-„ქურდული-სამყაროს“-13-წევრი-დააკავა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6778-შსს-მ-გამოძალვისა-და-ძალადობის-ბრალდებით-„ქურდული-სამყაროს“-13-წევრი-დააკავა.html

შინაგან საქმეთა სამინისტროს ცენტრალური კრიმინალური პოლიციის, იმერეთის, შიდა ქართლისა და აჭარის პოლიციის დეპარტამენტების თანამშრომლებმა, გენერალურ პროკურატურასთან ერთად, თბილისში, ცაგერში, ხაშურსა და ბათუმში ერთდროულად ჩატარებული კომპლექსური სპეციალური ოპერატიული ღონისძიებების შედეგად, „ქურდული სამყაროს“ წევრობის, „ქურდული სამყაროს“ წევრისთვის მიმართვის, „ქურდული სამყაროს“ საქმიანობის მხარდაჭერის, თავისუფლების უკანონოდ აღკვეთისა და ძალადობის ბრალდებით 13 პირი დააკავეს.

მოსამართლის განჩინების საფუძველზე დაკავებული არიან: 1995 წელს დაბადებული თ.ო., 1997 წელს დაბადებული ლ.შ., 1989 წელს დაბადებული, წარსულში მრავალჯერ ნასამართლევი გ.დ., 1958 წელს დაბადებული ზ.ტ., 1986 წელს დაბადებული, წარსულში ნასამართლევი მ. გ., 1991 წელს დაბადებული, წარსულში ნასამართლევი ი.ნ., 1994 წელს დაბადებული ნ.ო., 1980 წელს დაბადებული ზ.თ., 1978 წელს დაბადებული, წარსულში ნასამართლევი ბ.შ., 1990 წელს დაბადებული გ.ბ., 1968 წელს დაბადებული კ.ბ., 1987 წელს დაბადებული გ.ბ. და 1970 წელს დაბადებული ი.ბ.

დაკავებულ თ.ო.-ს, ლ.შ.-ს და გ.დ.-ს ბრალი ედებათ „ქურდული სამყაროს“ წევრობაში, თავისუფლების უკანონო აღკვეთასა და ძალადობაში, მ.გ.-სა და ზ.ტ.-ს „ქურდული სამყაროს“ წევრობაში; ნ.ო.-ს, ზ.თ.-ს, ბ.შ.-ს, კ.ბ.-ს, გ.ბ.-ს და ი.ნ.-ს „ქურდული სამყაროს“ წევრისთვის ან „კანონიერი ქურდისთვის“ მიმართვაში, ხოლო გ.ბ.-ს და ი.ბ.-ს „ქურდული სამყაროს“ წევრისთვის ან „კანონიერი ქურდისთვის“ მიმართვასა და „ქურდული სამყაროს“ მხარდაჭერაში.

დანაშაულები 3-დან 10 წლამდე ვადით თავისუფლების აღკვეთას ითვალისწინებს.

გამოძიებით დადგინდა, რომ საქართველოში მოქმედი ერთ-ერთი ბიზნესმენი 2020 წლის მარტის თვეში „ქურდული სამყაროს“ წევრებმა მოტყუებით წაიყვანეს ქ. თბილისში მდებარე წინასწარ ნაქირავებ ბინაში, სადაც უკანონოდ აღუკვეთეს თავისუფლება, ტელეფონის მეშვეობით დაალაპარაკეს საზღვარგარეთ მყოფ ქართველ „კანონიერ ქურდს“, რომლის გადაწყვეტილების საფუძველზეც, გათავისუფლების სანაცვლოდ, 7500 აშშ დოლარი გამოსძალეს. აგრეთვე, ძალადობითა და სისტემატიური ზეწოლის გზით, 50 000 ამერიკული დოლარის 2 თვის ვადაში გადახდა დააკისრეს.

გამოძიების ფარგლებში ჩატარებული ოპერატიული და საგამოძიებო ღონისძიებების შედეგად თ.ო.-ს, ლ.შ.-ს და გ.დ.-ს დანაშაულებრივი საქმიანობა კიდევ 2 ეპიზოდში გამოიკვეთა. კერძოდ, 2020 წლის მარტში და აპრილში, აღნიშნული პირები, მოდავე მხარეების მიმართვის საფუძველზე, ავტომანქანების გასხვისებასთან დაკავშირებულ დავებში ჩაერთნენ. საზღვარგარეთ მყოფი კანონიერი ქურდების მხარდაჭერით მოაწყვეს ქურდული გარჩევები და სხვადასხვა მხარეებს გარკვეული თანხის გადახდა დააკისრეს. მიღებული თანხა კი, „ქურდული სამყაროს“ საქმიანობის მხარდასაჭერად გამოიყენეს.

სამართალდამცველებმა, ჩატარებული ჩხრეკის შედეგად, ნივთმტკიცებად ამოიღეს 3 ძვირადღირებული ავტომანქანა, 16 000 აშშ დოლარი, კომპიუტერული ტექნიკა და ბრალდებულების მობილური ტელეფონები, რომელთა საშუალებითაც ისინი ერთმანეთს და საზღვარგარეთ მცხოვრებ ქართველ „კანონიერ ქურდებს“ უკავშირდებოდნენ.

გამოძიება მიმდინარეობს „ქურდული სამყაროს“ წევრობის, „ქურდული სამყაროს“ წევრისთვის მიმართვის, „ქურდული სამყაროს“ საქმიანობის მხარდაჭერის, თავისუფლების უკანონოდ აღკვეთისა და ძალადობის ფაქტებზე, საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 223-ე პრიმა მუხლის პირველი ნაწილით, 223 მე-3 პრიმა-მუხლის მე-2 ნაწილით, 223-ე მე-4 პრიმა-მუხლით, 143-ე მუხლის მე-3 ნაწილით და 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით.

 

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 20 May 2020 14:12:28 +0400
რატომ აღარ აწყობენ „სხადნიაკებს“ „კანონიერი ქურდები“ და რა კავშირი აქვს „რეზო ჯვარსკის“ სიგარეტის კონტრაბანდასთან http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6775-რატომ-აღარ-აწყობენ-„სხადნიაკებს“-„კანონიერი-ქურდები“-და-რა-კავშირი-აქვს-„რეზო-ჯვარსკის“-სიგარეტის-კონტრაბანდასთან.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6775-რატომ-აღარ-აწყობენ-„სხადნიაკებს“-„კანონიერი-ქურდები“-და-რა-კავშირი-აქვს-„რეზო-ჯვარსკის“-სიგარეტის-კონტრაბანდასთან.html

კრიმინალური ცნობები რუსებისგან ოკუპირებული აფხაზეთიდან

ადრეც არაერთხელ დავწერეთ, რომ რუსეთისგან ოკუპირებული აფხაზეთი კვლავ უკონტროლო ზონად რჩება. გარდა იმისა, რომ აფხაზეთში, კრიმინალს რენესანსის ხანა უდგას, ოკუპირებულ ტერიტორიას თავს არაერთი ძებნილი აფარებს. ისიც გემახსოვრებათ, რამდენიმე თვის წინ, რესტორან „სან რემოში“, ორი ე.წ. კანონიერი ქურდი რომ ჩაცხრილეს და საქმე ჯერჯერობით გამოუძიებელია. მართალია, სამართალდამცავები რომელიღაც ვეტერანს ეძებენ და ამბობენ, მკვლელობა მან ჩაიდინაო, მაგრამ თვითმხილველთა მტკიცებით, ავტომატური იარაღიდან მაშინ, დაახლოებით, შვიდი კაცი ისროდა. ძებნა კი მხოლოდ ერთზეა გამცხადებული, თან შემსრულებლის და არა _ დამკვეთის ბრალდებით.

მოკლედ, აფხაზეთში, კრიმინალებს შორის ძალაუფლების გადანაწილება ისევ გრძელდება. მსოფლიოს კორონაკრიზისის ფონზე, უკონტროლო ტერიტორიები კრიმინალებისთვის ნამდვილი სამოთხეა და ვინც საზღვრების ჩაკეტვამდე აფხაზეთში, ან სამაჩაბლოში შესვლა მოასწრო, თავი სამშვიდობოს დაიგულა. არც ერთგან და არც მეორეგან სამართალდამცავები არ შეაწუხებენ ანუ იქ ახლა, დაახლოებით, ისეა, ჩვენთან 90-იანებში რომ იყო _ ქურდობა „კარგ ტონად“ ითვლებოდა და გავლენიან კრიმინალებს ესკორტით მინისტრები აცილებდნენ ხოლმე. 

 

* * * 

გასულ კვირას, ქართველმა სამართალდამცავებმა ყველაზე ახალგაზრდა ე.წ. კანონიერი ქურდი, რევაზ უბილავა დააკავეს. მისი დაკავება სოფელ ჯვარში მოხდა, საიდანაც გახლავთ უბილავა და მას კრიმინალურ სამყაროში, „რეზო ჯვარსკის“ მეტსახელით იცნობენ. როგორც სამართალდამცავები ამბობენ, უბილავა საქართველოს კონტროლირებად ტერიტორიაზე, სწორედ ოკუპირებული აფხაზეთიდან შემოვიდა, სხვაგვარად, ის ჩვენთან ვერ მოხვდებოდა, რადგან მისი და სხვა ე.წ. კანონიერი ქურდების დაკავების ბრძანება გაცემულია, ამიტომ ნებისმიერი მათგანი სამართალდამცავების ხელში აღმოჩნდება, თუ საქართველოს ე.წ. საზღვარს ოფიციალურად გადმოკვეთს. 

როგორც ჩანს, რეზოს იმედი ჰქონდა, რომ თანასოფლელები არ „ჩაუშვებდნენ“, თანაც „დარჩი სახლში“ აქციის ფარგლებში, ისედაც ცოტა ადამიანი მოძრაობდა. იმასაც გვეუბნებიან, რომ უბილავა, სხვა მოქალაქეების დარად, პირბადით გადაადგილდებოდა და შესაბამისად, მისი ცნობა ყველას გაუჭირდებოდა, თუმცა ვიღაცამ მისი აქ ყოფნის შესახებ დაზუსტებით იცოდა და სამართალდამცავებს აცნობა. 

ზოგადად, რაც უფრო მჭიდროდ ითანამშრომლებს მოსახლეობა სამართალდამცავ სტრუქტურებთან, მით მეტად გაჩნდება ურთიერთნდობაც და მით ნაკლები კრიმინალი იქნება. სხვათა შორის, კომენდანტის საათი, რომელსაც 22 მაისიდან აუქმებენ, ერთ-ერთი მთავარი ფაქტორი იყო, რის გამოც დანაშაულის რიცხვი საქართველოში, მინიმუმამდე დავიდა და ყველაზე ნაკლებად კომენდანტის საათის გაუქმება, სწორედ პოლიციელებს სურთ. 

რაც შეეხება აფხაზეთში არსებულ ვითარებას, საერთო კრიზისის ფონზე, ყველას გაუჭირდა და შესაბამისად, მოთხოვნა იაფ პროდუქციაზე გაიზარდა. საუბარია უაქციზო სიგარეტზე, რომელსაც კლიენტი არც მანამდე აკლდა და აქციზურთან შედარებით, ნახევარ ფასში იყიდებოდა. ჰოდა, ჩაკეტილი საზღვრების პირობებში, უაქციზო სიგარეტის გადმოტანა აქამდეც რთული იყო, მას შემდეგ, რაც კომენდანტის საათი დაწესდა, უფრო გართულდა. თუ აქამდე კონტრაბანდისტები ღამის იმედად იყვნენ, ახლა ღამით გადმოსვლა ორმაგად სარისკო გახდა, რადგან ნებისმიერი, ვინც ცხრა საათის შემდეგ გარეთ გადაადგილდებოდა, ავტომატურად ხდებოდა სამართალდამცავთა სამიზნე, ამიტომ გასხლტომის შანსი მინიმუმამდე დავიდა. 

ჩვენი ინფორმაციით, კონტრაბანდული საქონელი (და არამარტო სიგარეტი) აფხაზეთიდან დღისით შემოჰქონდათ და რეალიზაციაც დღისით ხდებოდა. იმის გათვალისწინებით, რომ საუბარია, დღეში ათი ათასზე მეტ კოლოფზე, რაც ციფრებში, დღიურად, დაახლოებით, 30 ათას ლარს ურტყამს, „ქურდული კრიშის“ გარეშე, ეს ამბავი არ და ვერ მოხდებოდა. იყო თუ არა ამ სქემაში ჩართული უბილავა და აკონტროლებდა თუ არა უაქციზო სიგარეტისა და შესაბამისად, ყოველთვიურად, ლამის მილიონიან ბრუნვას, სამართალდამცავები გაარკვევენ, მანამდე კი... 

„ევროპაში მყოფ გავლენიან კრიმინალებს, ახლა, სწორედ აფხაზეთიდან, სამაჩაბლოსა და უკრაინიდან ინახავენ. საქმე ისაა, რომ არსებული სიტუაციის გამო, ვერავინ ვერაფერს აკეთებს, ყველა სახლში ზის და „ობშჩიაკიც“ ვერ ივსება. ოკუპირებულ ტერიტორიებზე მოძრაობა კი ძალიან მარტივია და შესაბამისად, „ობშჩიაკის“ რა გითხრათ, მაგრამ ევროპაში საარსებო ფული, სწორედ იქიდან მიდის. მართალია, ცივილიზებული ევროპა ოკუპირებულ ტერიტორიებს არ აღიარებს, მაგრამ საბანკო გადარიცხვები და გზავნილები ჩვეულებრივად მოქმედებს და რუსული ბანკების სახელით მომუშავე ფილიალები, ყველაფერს მარტივად ახორციელებენ. 

პოსტკრიზისული პერიოდის შემდეგ, სამართალდამცავებს აუცილებლად დაუდგებათ მძიმე დღეები. ხუმრობა ხომ არ არის, ლამის სამი თვის განმავლობაში, ის ადამიანები, რომლებიც თითქმის ყოველ დღე, კრიმინალით იყვნენ დაკავებულნი, სახლებში გამოკეტეს. ერთი მხრივ, მათ მიეცათ დაფიქრების საშუალება და რაღაცების უკეთ გაკეთებაც დაგეგმეს, ხოლო მეორე მხრივ, ისინი ზღვარზე არიან და შესაბამისად, აუცილებლად იჩქარებენ საარსებო სარჩოს შოვნას, რაც შეცდომის დაშვების ალბათობას ზრდის. ძალიან მალე, ყველა ევროპული ქვეყანა იტყვის, რომ კრიმინალის სერიოზული პრობლემა დაუდგა და ეს ლოგიკურია“, _ გვეუბნება ევროპაში მცხოვრები ქართველი. 

სხვათა შორის, ხმამაღლა არავის უთქვამს, მაგრამ გასულ კვირას, კონკრეტულად კი 14 მაისს, ბარსელონაში სპეცოპერაცია ჩატარდა, რომლის შემდეგაც, განყოფილებაში ოცზე მეტი ქართველი გადაიყვანეს და მათი საბუთები გადაამოწმეს. მათ შეუმოწმეს ტელეფონებიც, ამოიწერეს ნომრები, რომლებზეც ბოლო დროს, ისინი რეკავდნენ და ოთხსაათიანი გამოკითხვის შემდეგ, გაათავისუფლეს. როგორც გვეუბნებიან, გამოკითხულთა აბსოლუტური უმრავლესობა, სამართალდამცავთა თვალთახედვის არეში მანამდე, მინიმუმ, ერთხელ მაინც მოხვედრილა და როგორც ჩანს, ესპანელებმა ეს დაკავება პროფილაქტიკის მიზნით განახორციელეს. 

* * * 

ყველაფერთან ერთად, დიდი ხანია, კრიმინალურ სამყაროში „სხადნიაკი“ ანუ ისეთი შეკრება არ გამართულა, რომელსაც გავლენიანი ავტორიტეტები დაესწრებოდნენ და ამის მიზეზი ბევრია. ჯერ ერთი, პრაქტიკულად, ყველა ქვეყანამ დაიწყო ანალოგიური შეკრებების კონტროლი და იქ სამართალდამცავები ჩნდებიან ხოლმე და მეორეც, სწორედ იმის გამო, რომ დიდი ხნის განმავლობაში არ შეკრებილან, „კანონიერ ქურდებს“ შორის, სერიოზული უთანხმოებაა. ქურდების ნაწილს ეშინია, რომ კონკრეტულ ქვეყანაში ჩასვლის შემთხვევაში, შესაძლოა, ქილერის ტყვიის მსხვერპლი გახდეს, ამიტომ „სხადნიაკის“ გამართვის ადგილად, ყველა იმ სახელმწიფოს ასახელებს, სადაც თავად იმყოფება, ლომის ხახაში თავის ჩაყოფის პერსპექტივა კი არავის ხიბლავს. 

ასეა თუ ისე, პანდემიამ კრიმინალსაც გვარიანი ზარალი მოუტანა და ეკონომიკური კრიზისი მათაც დაუდგათ. რამდენად ეფექტური იქნება მათი პოსტკრიზისული გეგმა და რამდენად დააზიანებს სხვადასხვა ქვეყნის ეკონომიკას, მალე გამოჩნდება. 

ის, რომ კრიმინალი მოიმატებს, ამ სფეროს ექსპერტებიც არ მალავენ და ზოგიერთი კოლოსალურ ციფრებსაც ასახელებს ანუ მათი აზრით, კრიმინალის რიცხვი, პირველ ეტაპზე მაინც, საშუალო მაჩვენებელს, მინიმუმ, ხუთჯერ გადააჭარბებს, შემდეგ კი ჩვეულ კალაპოტს დაუბრუნდება. 

* * * 

გასული კვირა იმითაც იყო გამორჩეული, რომ უკრაინიდან საქართველოში, ინტერპოლის მიერ წითელი ცირკულარით ძებნილი, ცეზარ ტოხოსაშვილის, იგივე ალ-ბარა შიშანის ექსტრადაცია მოხდა. პანკისის ხეობის მკვიდრ ტოხოსაშვილის შესახებ, სულ მცირე, ორჯერ გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ის იერიშის დროს დაიღუპა, თუმცა ინფორმაცია ცრუ აღმოჩნდა და ალ-ბარა შიშანი უკვე საქართველოშია. ძალიან დიდი ალბათობით, მას ქართველი სამართალდამცავების გარდა, ინტერპოლის წარმომადგენლებიც დაკითხავენ და ყველა ლოგიკით, ტოხოსაშვილს სამუდამო პატიმრობას მიუსჯიან. მით უმეტეს, რომ წითელი ცირკულარით, ტერორიზმში ეჭვმიტანილ პირებს ისე არ ეძებენ, თუ მტკიცებულებები არ აქვთ. ქართული კანონმდებლობით, ტოხოსაშვილს წინასწარი პატიმრობა აქვს მისჯილი, მაგრამ ეს არაფერს ნიშნავს _ მისი სასამართლო გრძელი და დახურული რომ იქნება, ადვილი მისახვედრია. 

სხვათა შორის, უკრაინულ მხარეს არ დაუმალავს, რომ ტოხოსაშვილი ამერიკელი და ქართველი სამართალდამცავების ჩართულობით დააკავეს.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 20 May 2020 01:44:38 +0400
გურიაში გამომძიებელი მოკლეს http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6771-გურიაში-გამომძიებელი-მოკლეს.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6771-გურიაში-გამომძიებელი-მოკლეს.html

ვინ და როგორ დაგეგმა „კრიმინალთა რისხვის“ მკვლელობა _ სკანდალური დეტალები

რამდენიც უნდა ვამტკიცოთ, ფაქტია: ჯერ კიდევ კომუნისტების დროს, სამრთალდამცავი ორგანოების რიგებში, არაერთი კორუმპირებული იყო. მერე, როცა ქვეყანა აირია, მილიციასთან ფულით ნებისმიერი საქმის მოგვარება შეიძლებოდა, ამიტომაც რჩებოდნენ გარეთ მკვლელები, ყაჩაღები და ქურდები. შესაბამისად, მოსახლეობამ სამართალდამცავების მიმართ ნდობა დაკარგა და ამ ნდობის დაბრუნებას წლები დასჭირდა. შემდეგ, უკვე რადიკალურად სხვა სიტუაციაში აღმოვჩნდით _ პოლიციად გარდაქმნილი მილიციის ხელში, განუზომლად დიდი ძალაუფლება აღმოჩნდა და სამართალდამცავთა ნაწილმა მისი ბოროტად გამოყენება დაიწყო. პოლიციელი ყოველთვის მართალი იყო და ყველაფერი ეპატიოებოდა. ამან ნდობა, ლამის ისევ გაანულა და, საბოლოო ჯამში, ჩვეულ რეჟიმში დაბრუნებას კვლავ წლები დასჭირდა. საბედნიეროდ, დღეს პოლიცია ნდობით სარგებლობს, იშვიათ გადაცდომებს თუ არ ჩავთვლით, ქართველ სამართალდამცავთა აბსოლუტური უმრავლესობა, საკუთარ მოვალეობას პირნათლად ასრულებს და ხალხის სამსახურშია.

სამართალდამცავთა რიგებში, ყველა დროს იყვნენ ისეთები, რომლებისაც კრიმინალებს განსაკუთრებით ეშინოდათ, ან გამორჩეულ პატივს სცემდნენ. აი, პოლიციელის მიმართ შიში იმას ნიშნავდა, რომ ის კრიმინალური სამყაროს წარმომადგენელთა მიმართ, ამ სიტყვის პირდაპირი მნიშვნელობით, დაუნდობელი იყო. 

„ჩემს განყოფილებაში ახალგაზრდა ოპერმუშაკი დანიშნეს. თანამშრომელი კი არა, ნამდვილი ცეცხლი იყო, არანორმალური ენთუზიაზმი და ენერგია ჰქონდა. სახიფათო დავალებებზე პირველი მიდოდა, ღმერთსაც უყვარდა _ ყოველთვის უმართლებდა და ტყვიების წვიმიდან, უვნებელი გამოდიოდა. 

ორგანოებში მისი მოსვლიდან ორი წელი არ იყო გასული, „კრიმინალთა რისხვა“ რომ შეარქვეს და ჩვენც „რისხვას“ ვეძახდით. სახელით აღარავინ მიმართავდა, „რისხვა“ და წერტილი. 

ერთ დღეს მოვიდა, მთხოვა, გადაუდებელი საქმე მაქვს გურიაში, მეგობარი უნდა ვნახო, გამიშვიო. უარი არ ვუთხარი და ორი დღით გავათავისუფლე. მეორე დღე ღამდებოდა, როცა გურიიდან დარეკეს, შენი თანამშრომელი გარდაცვლილი ვიპოვეთო. ადგილზე გავშეშდი, ვერ მივხვდი, რას შეიძლებოდა მოეკლა ჯანმრთელი და ჯან-ღონით სავსე ახალგაზრდა და ანგარიშმიუცემლად ვიკითხე _ ვინ მოკლა? 

მკვლელიც გვერდით გდიაო, ბატონო თენგიზ _ მიპასუხეს და ათ წუთში, ჩვენი მანქანა უკვე გურიისკენ მიდიოდა. ექსპერტ-კრიმინალისტები ჩემი განყოფილებიდან წავიყვანე, მიუხედავად იმისა, რომ გურიის რეგიონსაც კარგი სპეციალისტები ჰყავდა და, რაღა თქმა უნდა, მათ ვენდობოდი. 

აზრზე მცხეთაში მოვედი, იქაურ განყოფილებაში შევედი და გურიაში დავრეკე, სწრაფად ვივლით და იქნებ, გვამებს მდებარეობა არ შეუცვალოთ, ჩემი თვალით მინდა ვნახო, რა მოხდა-თქო. კოლეგებმა უარი ვერ მითხრეს და გურიისკენ კი არ წავედით, გავფრინდით“, _ იხსენებს პოლიციის გადამდგარი პოლკოვნიკი, ბატონი თენგიზი. 

ადგილზე მისულ დედაქალაქელ ოპერმუშაკებს შემდეგი სურათი დახვდათ _ ადგილობრივი კრიმინალის სახლში, ორი გვამი იყო. კრიმინალს გულთან, ორი ცეცხლნასროლი ჭრილობა ჰქონდა, სამართალდამცავს კი ასევე, გულთან, დანა ჰქონდა დარტყმული. ერთი შეხედვით, სურათი ნათელი იყო _ პოლიციელი და კრიმინალი შეიბნენ, მან დანის დარტყმა მოასწრო, ამან _ გასროლა და ორივე ადგილზე გარდაიცვალა. გურიის თანამშრომლების განმარტებით, კრიმინალი ციხიდან, სამი კვირის გათავისუფლებული იყო და სოფლიდან არსად გასულა. 

გვამების ექსპერტიზას თბილისიდან ჩასული ექსპერტიც დაესწრო და დაადასტურა, რომ სამართალდამცავს კეფასთან, ჰემატომა ჰქონდა, რომელიც დიდი ალბათობით, წაქცევისას, იატაკზე თავის დარტყმის დროს მიიღო. გასროლა და დანის დარტყმა, პრაქტიკულად, ერთსა და იმავე დროს უნდა მომხდარიყო, რადგან ორივე ჭრილობა სასიკვდილო გახლდათ და ჭრილობის მიღების შემდეგ, ორივე მათგანი, წამებში გათავდებოდა. 

სროლა არავის გაუგია, ერთადერთი ბიჭის გარდა, მაგრამ ის მოწმედ არ გამოდგებოდა _ ფსიქიკური პრობლემები ჰონდა, თუმცა ამის მიუხედავად, სწორედ მან უთხრა მშობლებს, რომ გასროლა გაიგო და მილიციაშიც ამის შემდეგ დარეკეს. მშობლები თავიდან არ უჯერებდნენ, მაგრამ როცა ბავშვმა თქვა, რომელი სახლიდან გაიგონა გასროლის ხმა, მშობლებმა ყოველი შემთხვევისთვის დარეკეს. 

ბატონმა თენგიზმა მაინც გადაწყვიტა ბავშვის დაკითხვა, თუმცა ზუსტად იცოდა, რომ მისი ჩვენება არც სასამართლოსთვის იქნებოდა მისაღები და ზოგადად, რაიმე მნიშვნელოვანის გაგებას არც ელოდა. მას საუკეთესო თანამშრომელი მოუკლეს და, უბრალოდ, ყველა დეტალის გაგება სურდა, თუნდაც ეს დეტალები, მხოლოდ ფსიქიკურად შეშლილს სცოდნოდა. 

„ბავშვი არეულად ყვებოდა, მაგრამ ჯიუტად იმეორებდა, რომ ჯერ ერთი გასროლა გაიგო და დაფრთხა, მერე კი, როცა იქაურობას გაშორდა, დაახლოებით, ასი ნაბიჯის გადადგმის შემდეგ, მეორე გასროლა გაიგონა. ის შემთხვევის ადგილზე წავიყვანეთ, მოგვიყვა, სად იდგა პირველი გასროლის დროს, მერე გაძუნძულდა და გვითხრა, როდის გაიგო მეორე გასროლა. სიგიჟე იყო, ამის გამო საქმის გამოძიების დაწყება და ექსპერტმაც გადამრია _ გულში დანის მოხვედრის შემდეგ, ასე ზუსტად, გულის მხარეს ორი გასროლის განხორციელება, სასწაული მგონიაო. ექსპერტი არ გამორიცხავდა, რომ ჩემმა თანამშრომელმა ინსტიქტურად დაუშვა სასხლეტი, მაგრამ მისი თქმით, მეორე გასროლისთვის, ოპერმუშაკს ძალა აღარ ეყოფოდა და მხოლოდ იმ შემთხვევაში გაისროდა, თუ თითზე კუნთი დაეჭიმებოდა სასიკვდილო აგონიის დროს, მაგრამ გვამს ეს კუნთი დაჭიმული არ ჰქონდა ანუ თითი არ იყო ისე მოხრილი, რომ გვეფიქრა, ინსტიქტურად გაისროლა მეორედ და ასევე, ინსტიქტურად, პირველი ჭრილობიდან, დაახლოებით, სანტიმეტრნახევარში მოარტყა“, _ იხსენებს ბატონი თენგიზი. 

თანამშრომლის გასვენებაზე, მთელი სამმართველო წავიდა. სამძიმარს გარდაცვლილის ძმა, მამა და რძალი იღებდნენ, დედა ბავშვობაში დაეღუპა, თავად კი ცოლი არ ჰყავდა. ბატონი თენგიზი ერთ-ერთმა ადგილობრივმა მილიციელმა გაიხმო და სასხვათაშორისოდ უთხრა, გარდაცვლილი თანამშრომლის ძმის ცოლის ძმა და მოკლული კრიმინალი, სასჯელს ერთად იხდიდნენო. ერთი შეხედვით, ეს თითქოს არაფერი იყო, მაგრამ იმავე საღამოს, აღნიშნული პიროვნება, ბატონ თენგიზს კაბინეტში ეჯდა. 

„ჰო, მე და ის კრიმინალი სასჯელს ერთად ვიხდიდით. მე ავარიის გამო მოვხვდი ციხეში, ის, მგონი, ქურდობისთვის იჯდა. რა ვიცოდი, თუ ასეთ ოქროსავით ბიჭს მოკლავდა, თორემ ციხეშივე გავგუდავდი“, _ წუხდა გარდაცვლილი პოლიციელის ძმის ცოლისძმა. 

ბატონმა თენგიზმა გაარკვია, რომ ტყუილს არ ეუბნებოდნენ, მისი თანამშრომლის ძმის ცოლისძმა ციხეში, მართლაც, ავარიის გამო მოხვდა, რომელსაც მსხვერპლი მოჰყვა. მანამდე, ჯარში, სადესანტო ნაწილში მსახურობდა, მერე უმაღლესში ჩაბარება სცადა, ვერ ჩააბარა და მძღოლად მუშაობდა სატვირთოზე. ავარიაც სატვირთოთი მოუვიდა და იმის გამო, რომ სამუშაო დღის ბოლოს, სამსახურში ერთი ჭიქა არაყი დალია, ნასვამობა დაუდგინეს და მკაცრად დასაჯეს. 

რაც შეეხება გარდაცვლილ კრიმინალს, ის სასჯელს რაიონში არსებული ჩაის ფაბრიკის სეიფის გატეხვისა და ფულის გატაცებისთვის იხდიდა. ოფიციალური მონაცემებით, გატაცებული იყო 100 ათასი მანეთი, მაგრამ დაკავებისას, მას მხოლოდ 25 ათასი უპოვეს, დანარჩენი 75 ათასის ბედი ვერ გაარკვიეს. 

სამხილებისა თუ ვერსიების არქონის გამო, საქმე უნდა დახურულიყო, როცა ბატონმა თენგიზმა გარდაცვლილის ძმასთან გასაუბრება კიდევ ერთხელ გადაწყვიტა, იქნებ, რამე ისეთი გაიხსენოს, რაც ცხელ გულზე, ვერ გაიხსენაო. ძმასთან მისულმა შენიშნა, რომ ის სამზადისში იყო და წასასვლელად ემზადებოდა. აუხსნა კიდეც განყოფილების უფროსს, ჩემი ცოლისძმა დღეს მოსკოვში მიფრინავს და აეროპორტში უნდა გავაცილოო. მოსკოვში ვიზიტის მიზეზად კი მკურნალობას ასახელებდა. არადა, კაცი, ყოფილი „დესანტნიკი“, ერთ ხარს ისე შეჭამდა, თვალს არ დაახამხამებდა და ავადმყოფობისაც არაფერი ეტყობოდა. ბატონმა თენგიზმა იქაურობა მალე დატოვა, აღარ შეგაყოვნებთო და აეროპორტში დარეკა, მისთვის საინტერესო მგზავრის ბარგი გულდასმით რომ გაეჩხრიკათ. მესაზღვრეებმა ბარგში 70 ათასი მანეთი იპოვეს. 

„ვიცოდი, რომ იმ კრიმინალს ფული ჰქონდა. წამოსცდა ერთხელ, აქედან რომ გავალ, მეფესავით ვიცხოვრებო. მასზე ორი თვით ადრე გამოვედი და როცა თავად დატოვა ციხე, კართან დავხვდი, პატივი ვეცი, სოფელში ტაქსით წავიყვანე. ერთ კვირაში ჩამოდიო, მითხრა და რომ ჩავედი, უკვე თავად მაქეიფა, წამოსვლისას ათასი მანეთი მომცა. პრაქტიკულად, სულ იარაღით მოძრაობდა, მე კი იარაღი არ მქონდა და ამიტომ, ჩემი სიძის ძმას ვუთხარი, მაგარ საქმეს გაგახსნევინებ-მეთქი. ეგ ხომ ავადმყოფი იყო, ოღონდ ვინმე დაეჭირა. ვუთხარი, ორი კრიმინალი უნდა შეხვდეს ერთმანეთს, ნაქურდალი უნდა გაინაწილონ-მეთქი. დამიჯერა, ჩამოვიდა და ყოფილი თანასაკნელის სახლთან რომ მივედით, კეფაში რკინის ნაჭერი ჩავარტყი (აქედან იყო ჰემატომა). მერე იარაღი ამოვაცალე, კარზე დავაკაკუნე და როცა მეგობარმა გამიღო და შევედი, გულში ვესროლე. მიზანში მოხვედრა არ გამჭირვებია, ყოფილი „დესანტნიკი“ ვარ. სასწრაფოდ შევათრიე გათიშული თანამშრომელი, იარაღი ხელში დავაჭერინე და მეორედ ისე გავისროლე, დენთის კვალი რომ ჰქონოდა თითებზე. მერე დანა ავიღე, ამას გულში ჩავარტყი და ხელში ჩავუდე. ყველაფერი იდეალურად განვახორციელე და წამოვედი. 70 ათასზე მეტი არ ჰქონდა, დახარჯა, ალბათ. მოსკოვში წასვლას და იქ ცხოვრებას ვაპირებდი, მაგრამ...“, _ ეს არის დაკავებულის აღსარების მოკლე შინაარსი. 

დაკავებული, სასამართლოს გადაწყვეტილებით, დაახლოებით, ოთხ თვეში დახვრიტეს.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 20 May 2020 01:44:17 +0400
ვინ იყო მამაკაცი, რომელიც ქალებს კლავდა და აუპატიურებდა http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6770-ვინ-იყო-მამაკაცი,-რომელიც-ქალებს-კლავდა-და-აუპატიურებდა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6770-ვინ-იყო-მამაკაცი,-რომელიც-ქალებს-კლავდა-და-აუპატიურებდა.html

სერიული მკვლელის საქმე, რომელსაც საბჭოთა კავშირში გრიფით „საიდუმლო“ დაადეს

საბჭოთა კავშირის დროს, არცთუ იშვიათი იყო შემთხვევა, როცა გამოცდილი მაძებრები მოძმე რესპუბლიკების სამართალდამცავებს ეხმარებოდნენ. ეს განსაკუთრებით მაშინ ხდებოდა, თუ მაგალითად, იმ რესპუბლიკაში, სხვა რესპუბლიკის წარმომადგენელი იყო დასაკავებელი. ძებნილებს ადგილობრივი მილიცია უკეთ იცნობდა, მათი ჩვევებიც იცოდა და გამომძიებლების მივლინება სხვადასხვა რესპუბლიკაში უცხო ხილი ნამდვილად არ იყო. გარდა იმისა, რომ 15 რესპუბლიკა, ამ მიმართულებით ორგანიზებულად მოქმედებდა, ისინი ერთმანეთს გამოცდილებასაც უზიარებდნენ და იმის გათვალისწინებით, რომ მაშინ არც მობილური იყო და არც სათვალთვალო კამერები, დამნაშავის დაკავება მხოლოდ ოპერატიულ მუშაკთა პროფესიონალიზმსა და ალღოზე იყო დამოკიდებული.

სექსის გარდა, საბჭოთა კავშირში სხვა ბევრი რამეც არ არსებობდა. მაგალითად, საბჭოეთი გულმოდგინედ მალავდა იმას, რომ არსებობდნენ სერიული მკვლელები. მხოლოდ ანდრეი ჩიკოტილოს სახელი ეკერა ყველას პირზე და ისიც 80-იანი წლების ბოლოს, მანამდე კი ხელისუფლება, მთელი ათი წლის განმავლობაში მალავდა, რომ არსებობდა სერიული მკვლელი, რომელიც უმოწყალოდ ხოცავდა განსაკუთრებით არასრულწლოვნებს, აჭრიდა მათ ორგანოებს და ჭამდა. 

„1984 წლის გაზაფხულზე, შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილემ, მე და კიდევ ერთი, აჭარელი გამომძიებელი გამოგვიძახა და გვითხრა, რომ მივლინებით უკრაინაში უნდა წავსულიყავით. კიეველ კოლეგებს ჩვენი დახმარება მკვლელის დაკავებაში სჭირდებოდათ. როგორც მინისტრის მოადგილემ გვითხრა, კონკრეტულად ქართული მილიციის დახმარება იმიტომ გახდა საჭირო, რომ დამნაშავე ადგილზე, კონიაკ „ვარციხეს“ ბოთლს ტოვებდა. მაშინ „ვარციხე“ არ იყო მარტივი საშოვნელი და, მით უმეტეს, დანაშაულის ადგილზე დასატოვებელი სასმელი. 

მოკლედ, მე და ჩემი კოლეგა გავემზადეთ, ყოველი შემთხვევისთვის, ერთი ყუთი „ვარციხე“ ვიყიდეთ და კიევში გადავფრინდით“, _ იხსენებს პოლიციის გადამდგარი პოლკოვნიკი, ბატონი თენგიზი. 

კიევში ჩასულ ქართველებს, კოლეგებმა საქმის ვითარება გააცნეს. ზედიზედ სამი კვირის განმავალობაში, კონკრეტულად კი, ამ შემთხვევაში, პარასკევს ღამით, მოკლული იყო 42, 44 და 39 წლის, სამი მარტოხელა ქალი. სამივე შემთხვევაში, მკვლელმა ადგილზე, კონიაკ „ვარციხეს“ ნახევრად ცარიელი ბოთლი დატოვა, მაგრამ ყველა შემთხვევაში, არც _ ბოთლზე, არც _ ჭიქაზე და არც სახლში, თითის ანაბეჭდები, ან ისეთი რამ არ ყოფილა, რაც სამართალდამცავებს შესაძლებლობას მისცემდა, ეჭვი ვინმეზე მიეტანათ. 

ქალები ერთმანეთს არ იცნობდნენ, სხვადასხვა პროფესია ჰქონდათ, ორი მათგანი _ კიევის ბოტანიკური ბაღის მიმდებარედ, ხოლო ერთი _ ბაღიდან, დაახლოებით, სამ კილომეტრში ცხოვრობდა. სამივე ქალი გაგუდული და გაუპატიურებული იყო. 

პირველი, რაც ქართველ სამართალდამცავებს უნდა გაეკეთებინათ, მკვლელობის ადგილის დათვალიერება იყო, რადგან უცხო თვალს, შესაძლოა, ის შეემჩნია, რასაც ადგილობრივები ვერ ამჩნევდნენ. სამივე სახლის დათვალიერების შემდეგ, აჭარელმა ოპერმუშაკმა ერთ გარემოებაზე გაამახვილა ყურადღება _ სამივეგან, წყლის ახალი გამაცხელებელი ეყენა. წყლის გამაცხელებლები მაშინ ფუფუნება იყო, ყველა ოჯახში ვერ შეხვდებოდით და რაც მთავარია, მას კუსტარულად ვერ დააყენებდით ანუ „ჟე-კე-ო“-ს წარმომადგენელს უნდა დაეყენებინა. სამართალდამცავებმა მალე გაარკვიეს, რომ სამივე შემთხვევაში, გამაცხელებელი ერთმა და იმავე თანამშრომელმა დააყენა. მას სისხლისა და სპერმის ანალიზი აუღეს, შემდეგ გვამებიდან აღებულ ნიმუშთან შეადარეს და გაოცდნენ, როცა უარყოფითი პასუხი მიიღეს. ისინი დარწმუნებულები იყვნენ, რომ მკვლელს მიაგნეს და თან იმდენად დარწმუნებულები, რომ ექსპერტებს მეორედ ჩაატარებინეს ანალიზი, თუმცა არაფერი შეცვლილა _ წყლის გამაცხელებლების ოსტატი, შესაძლოა, მკვლელი იყო, მაგრამ ის ნამდვილად არ აუპატიურებდა. 

რადგან სამართალდამცავებს მეტი ხელჩასაჭიდი არ ჰქონდათ, გადაწყვიტეს, ხელოსანზე თვალთვალი დაეწესებინათ. პარასკევს ღამით ანუ მაშინ, როცა მილიციის მთავარი ეჭვმიტანილი, ლუდხანის წინ, მეგობართან ერთად, არყითა და ლუდით თვრებოდა, მორიგი მკვლელობა მოხდა _ ისევ მარტოხელა ქალი, ისევ ბოტანიკური ბაღის სიახლოვეს, ისევ გაგუდული და გაუპატიურებული და რაც მთავარია, ისევ „ვარციხე“. 

იმის გამო, რომ ქალაქში პანიკა არ ამტყდარიყო და თან ვინმეს არ ეთქვა, საბჭოთა კავშირში სერიული მკვლელი გამოჩნდაო, საქმეს გრიფით „საიდუმლო“ დაადეს (სხვათა შორის, ამ საქმეს გრიფით „საიდუმლო“, მხოლოდ ათი წლის შემდეგ ახსნეს). გადაწყდა, ბოტანიკურ ბაღში, პარასკევს საღამოს, ოპერატიულ თანამრომელ ქალებს ესეირნათ და თუ რომელიმე მათგანთან საეჭვო პირი მივიდოდა, სამოქალაქო ტანსაცმელში გადაცმულ ოპერმუშაკებს ემოქმედათ. მთავარი განმასხვავებელი ის იყო, რომ ეჭვმიტანილს აუცილებლად უნდა ჰქონოდა „ვარციხე“ და ის ბოთლს ისე ვერ დამალავდა, მილიციას ვერ დაენახა, რადგან გაზაფხულის მიუხედავად, კიევში საგრძნობლად ცხელოდა და მოქალაქეებს თხლად ეცვათ. 

პირველმა პარასკევმა მშვიდად ჩაიარა. მართალია, ოპერმუშაკებს რამდენიმე კაცი გამოელაპარაკა, მაგრამ მათგან საეჭვო არავინ იყო. ის ერთადერთიც, ვისზეც ეჭვი მიიტანეს, ადგილობრივი მასწავლებელი აღმოჩნდა, რომელიც ცოლს დაშორდა და ბოტანიკურ ბაღში, ბედის საძიებლად იყო გამოსული. შედეგი არც მეორე პარასკევმა მოიტანა და სამართალდამცავებმა გადაწყვიტეს, რომ მკვლელმა ან რესპუბლიკა შეიცვალა, ან ქალაქი, ან უბრალოდ, პაუზა აიღო. 

მესამე პარასკევიც უშედეგოდ დასრულდა, ოპერმუშაკები დაიშალნენ და ქართული დუეტიც სასტუმროში წავიდა. 

„ჩემს აჭარელ მეგობარს ცოტა მოუსვენრობა შევატყვე. კვირას თბილისში მოვფრინავდით და ვერ მივხვდი, რატომ ცმუკავდა. გამომიტყდა, იმ ჩვენი ოპერმუშაკი ქალებიდან ერთმა, იულიამ სახლში დამპატიჟა, ავიღებ ჩვენს ჩამოტანილ „ვარციხეს“ და წავალ, ამაღამ თუ არ დავბრუნდი, არ ინერვიულოო. რა უნდა მეთქვა, ახალგაზრდა კოლეგას გავუღიმე და დასაძინებლად მოვემზადე. ის კი წასასვლელად გაემზადა და კი არ წავიდა, გაფრინდა. დაძინებამდე საქართველოში დავრეკე, ოჯახობა მოვიკითხე, ცოლისგან დავალება მივიღე, რა უნდა წამომეღო უკრაინიდან და დავწექი. დაახლოებით, 15 წუთში, ნომერში ტელეფონის ზარი გაისმა. არ მეძინა, ვთვლემდი და მალე ვუპასუხე. ჩემი ქართველი კოლეგის ხმა გავიგონე _ დავიჭირე, ბატონო თენგიზ, დავიჭირე. იმ მისამართზე ვარ, წამოსვლისას რომ გითხარი“, _ იხსენებს ბატონი თენგიზი. 

რაღა თქმა უნდა, მილიცია ადგილზე მალე მივიდა. აჭარელ ოპერმუშაკს, ქამრით ხელგაკოჭილი კაცი იატაკზე ჰყავდა დაგდებული, ცალი ფეხი ზედ ედო და გამარჯვებული სახით იყურებოდა. 

„აქ რომ მოვედი, კარზე დავაკაკუნე. არავინ გააღო, მაგრამ მანამდე ბრახუნი გავიგონე და მივხვდი, რაღაც რიგზე არ იყო, ამიტომ მხრით დავეჯახე კარს და შიგნით რომ შევვარდი, ეს დანით მეცა. დანა მაშინვე დავაგდებინე, მტკივნეული ილეთით ხელი გავუთიშე და მგონი, სახსრიდანაც ამოვუგდე. როგორც იულიამ მითხრა, როცა მე დავაკაკუნე, უკვე დახრჩობას უპირებდა, მანამდე კი იმას უხსნიდა, როგორი იდიოტები ვართ სამართალდამცავები“, _ ყვებოდა აჭარელი ოპერმუშაკი. 

სპერმის ანალიზმა აჩვენა, რომ საქმე სწორედ იმ კაცთან ჰქონდათ, რომელმაც ოთხი ქალი იმსხვერპლა. მასაც სხვა გზა არ ჰქონდა და აღიარებითი ჩვენება მისცა იმის იმედით, რომ სასამართლო ამ გულწრფელ აღიარებას გაითვალისწინებდა. 

დაკავებული, ლენინგრადი-კიევის მატარებლის გამცილებელი იყო. მატარებელი კიევის სადგურში, პარასკევს შემოდიოდა, უკან კი შაბათს ბრუნდებოდა. ჰოდა, სწორედ პარასკევს საღამოს გამოდიოდა სანადიროდ გამცილებელი. „ვარციხეთი“ მას, თბილისელი გამცილებლები ამარაგებდნენ, ხოლო თვითონ, ლენინგრადიდან ხიზილალას ატანდა და რად უნდოდა „ვარციხე“? _ იმიტომ, რომ მარტოხელა ქალები კარგად გამოწყობილ კაცზე, თან „ვარციხის“ იშვიათი და სასურველი ბოთლით ხელში, უარს ვერ ამბობდნენ და შინ ეპატიჟებოდნენ. 

„დაახლოებით, ათი წლის წინ, ჩემმა თანამშრომელმა ქალმა, ქმართან უთანხმოების გამო, თავი ჩამოიხრჩო. თოკიდან მე ჩამოვხსენი, ჯერ კიდევ სუნთქავდა და ხროტინებდა, მაგრამ ხორხი ჰქონდა გადატეხილი და სისხლს აფურთხებდა. ჩემს ხელში ფართხალებდა, როცა სული დალია და მაშინ საოცრად აღვიგზენი. ეს არ მასვენებდა, სხვანაირი გრძნობა იყო და როცა პირველი მსხვერპლი მოვკალი, მივხვდი, გაჩერება გამიჭირდებოდა. ოთხი მკვლელობის შემდეგ, დავინახე, რომ ბოტანიკური ბაღი მილიციით იყო სავსე, ქალებიც მწყობრი ნაბიჯით დადიოდნენ და არა _ ისე, როგორც მარტოხელა ქალები დადიან, გარემოს რამდენიმე კაციც საგანგებოდ ზვერავდა. დავრწმუნდი, ჩემს გამო იყვნენ იქ და მაშინ ვიფიქრე, რომელიმე ოპერმუშაკ ქალს გავყვები-მეთქი. პირველ ჯერზე, ქმრიანი ოპერმუშაკი შემხვდა, მეორე ჯერზეც, მესამე ჯერზე კი გამიმართლა. როცა სახლის კარს აღებდა, მაშინ მივედი ზურგიდან და გაღებულ კარში შევაგდე. სანამ მოვკლავდი, მინდოდა, სცოდნოდა, რატომ ჩავდიოდი ამას და ბევრი რომ არ მელაპარაკა, თქვენი კოლეგა ვერ მომისწრებდა“, _ ეს იყო აღიარების ძირითადი შინაარსი. 

სასამართლომ მკვლელის აღიარებითი ჩვენება შესაბამისად შეაფასა და მას სასჯელის უმაღლესი ზომა, დახვრეტა მიუსაჯა.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 20 May 2020 01:44:13 +0400