სამართალი - ვერსია - ვერსია http://versia.ge Sat, 22 Feb 2020 10:16:53 +0400 Joomla! - Open Source Content Management en-gb აფხაზეთში მიმდინარე კრიმინალურ „რაზბორკებში“ „გაიშნიკებიც“ ჩაერთნენ http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6565-აფხაზეთში-მიმდინარე-კრიმინალურ-„რაზბორკებში“-„გაიშნიკებიც“-ჩაერთნენ.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6565-აფხაზეთში-მიმდინარე-კრიმინალურ-„რაზბორკებში“-„გაიშნიკებიც“-ჩაერთნენ.html

საუკუნის პროცესი ჩიტაში _ „კანონიერ ქურდ“ უგულავას, 160 საქმის გამო ასამართლებენ

როგორც ჩანს, აფხაზეთში მიმდინარე კრიმინალურ გარჩევებში უკვე სამართალდამცავებიც ჩაერთნენ. აქამდე ასე იყო _ ოკუპირებულ ტერიტორიაზე მყოფი „კანონიერი ქურდები“ იარაღით ისე გადაადგილდებოდნენ, მათ ხელს არავინ უშლიდა და პასუხსაც არავინ სთხოვდა. ახლა კი, სიტუაცია რადიკალურად შეიცვალა. ვერ გეტყვით, ადგილობრივი სამართალდამცავი სტრუქტურები ამას კრიმინოგენური სიტუაციის გასაუმჯობესებლად აკეთებენ-თქო, მაგრამ ფაქტია, რომ „კანონიერ ქურდთა“ გარკვეულ ნაწილს „უფლებები“ შეეზღუდა.

ზოგადად, აფხაზეთი, ცხინვალის რეგიონის დარად, იმ ტერიტორიად რჩება, რომელიც არამარტო ქართული მხრიდან, არამედ, ზოგადად უკონტროლოა. ოკუპირებული ტერიტორია არა მხოლოდ კრიმინალების საიმედო თავშესაფარია, არამედ, ნარკოტიკებისა და იარაღის გამტარიცაა. ამით ადგილობრივი მოსახლეობა ზარალდება და ოკუპირებულ ტერიტორიაზე, დაახლოებით, იგივე მდგომარეობაა, რაც დანარჩენ საქართვლოში, 90-იან წლებში გახლდათ. შუა ქალაქში კრიმინალური გარჩევები და სროლა იქ ჩვეულებრივი ამბავია და ასე განსაჯეთ, ნარკოტიკის ყიდვა უმარტივესად, ბაზარში შეიძლება, ზუსტად ისე, როგორც მაგალითად, ვაშლს, მწვანილს, ან სხვა პროდუქტს ყიდულობთ. 

 

გასულ უქმეებზე, გულრიფშელმა „გაიშნიკებმა“ (სწორედ ასეა მითითებული ოფიციალურ განცხადებაში ანუ იქ მართლაც, 90-იანებია) ავტომობილი გააჩერეს, რომელშიც 56 წლის ვახტანგ ფაჩულია იმყოფებოდა. ფაჩულია „კანონიერი ქურდია“ და მისი ავტომობილის გაჩერება შემთხვევითი რომ არ იქნებოდა, თავად მანაც კარგად იცის. მანქანისა და უშუალოდ ფაჩულიას ჩხრეკის შემდეგ, „გაიშნიკებმა“ „მაკაროვის“ სისტემის პისტოლეტი და ხელყუმბარა იპოვეს. საინტერესო ის გახლავთ, რომ ე.წ. სამართალდამცავების განცხადებით, ორივე ნივთი ფაჩულიას ჯიბეში ედო, რაც ალოგიკურია. როცა მანქანაში ხარ და დაახლოებით, ერთი კილოგრამი წონის ხელყუმბარა ჯიბეში გიდევს, ცოტა უცნაურია. 

ასე იყო თუ ისე, უკანონო იარაღისა და ასაფეთქებელი ნივთიერების ტარების გამო, „კანონიერ ქურდს“ ხელბორკილები დაადეს და დიდი ალბათობით, ციხეში გაუშვებენ. როგორც ამბობენ, ეს იმ ბრძოლის გაგრძელებაა, რომელიც აფხაზეთში, „კანონიერ ქურდებს“ შორის, გავლენის მოპოვების გამო მიმდინარეობს. უბრალოდ, ახლა გამოჩნდა, რომ საქმეში, კრიმინალებთან ერთად, „პაგონიანი კრიმინალებიც“ ჩაერთნენ. 

ზოგადად, დღევანდელი მდგომარეობით, კრიმინალური სამყარო დიდ საგონებელშია. თავისუფლებაზე, თითქმის არცერთი „კანონიერი ქურდი“ არაა, რომელიც, თუნდაც ერთ, დიდ „სხადნიაკს“ გაუკეთებდა ორგანიზებას და იქ არსებული პრობლემები გადაწყდებოდა. არადა, პრობლემა ძალიან, ძალიან ბევრია. მარტო ის რად ღირს, რომ ახალბედა ქურდები, ერთი-მეორის მიყოლებით, ერთმანეთში კამათისა თუ კინკლაობის გამო, „ქურდულ სტატუსს“ ეჭვქვეშ აყენებენ და ერთმანეთს „არაქურდად“ აცხადებენ. 

თავისუფლებაზეა ორად ორი ადამიანი, რომელსაც ამ სიტუაციის განმუხტვა შეუძლია, მაგრამ მერაბ ჯანგველაძე იტალიაში, შინაპატიმრობაშია და „სხადნიაკს“ ვერ მოიწვევს, დუბაიში მყოფი ნადირ სალიფოვი (იგივე გული) კი, ქვეყნიდან გასვლას არ აპირებს და ყველას დუბაიში ეპატიჟება. იქ ჩასვლა უმრავლესობას არ სურს, რადგან სერიოზული და არცთუ უსაფუძვლო ეჭვი აქვთ, რომ „გული“ სამართალს, საკუთარი სამართებლით გაჭრის და შესაძლოა, არაერთი ქურდი სამუდამოდ იქ დარჩეს. 

სწორედ ამ გაურკვევლობის ბრალია ისიც, რომ რამდენიმე კვირის წინ, რუსეთში, დიმიტრი ჭანტურიას (მეტსახელად, „მირონი“) გარშემო ატეხილი ხმაური ახალი დაპირისპირების მიზეზად იქცა. მოგეხსენებათ, ჭანტურიას წინააღმდეგ, საქმე „კანონიერი ქურდობის“ ბრალდებით აღძრეს, შემდეგ ორი პოლკოვნიკი დააკავეს, რომლებსაც ბრალდებულმა, საქმის შეჩერების სანაცვლოდ, ქრთამის სახით, მილიონ ლარზე მეტი შესთავაზა. 

ჰოდა, ქურდების ნაწილი თვლის, რომ ჭანტურია არასწორად მოიქცა და იმისთვის, რომ პოლიციას „არაქურდად“ ეცნო, თანხა გადაიხადა, ხოლო ნაწილს მიაჩნია, რომ სამართალდამცავთა კლანჭებიდან თავის დაღწევის ნებისმიერი ხერხი მისაღებია. 

ახლა ნაწილისთვის „მირონი“ კვლავ ქურდია, ნაწილისთვის _ არა და არავინ იცის, როგორ უნდა მოიქცეს, თუ მას „ზონაზე“ შეუშვებენ _ მოექცნენ ისე, როგორც „ქურდს“, თუ მოექცნენ ისე, როგორც რიგით პატიმარს. 

ერთიცა და მეორეც, საშარო საქმეა. ამ თემაზე, ადრე თუ გვიან, რომელიმე „სხადნიაკზე“ აუცილებლად დაილაპარაკებენ და თუ გადაწყვეტენ, რომ ჭანტურია არასწორად მოიქცა, მაშინ ისინიც დაისჯებიან, რომლებიც „ქურდად“ აღიარებდნენ. თუ პირიქით მოხდება, მაშინ სასჯელი იმათ ელოდებათ, რომლებმაც მისი სტატუსი ეჭვქვეშ დააყენეს. 

* * * 

ბოლო დროს, ბევრს საუბრობენ თურქეთის ციხიდან მინდია გორაძის, იგივე ლავას ოღლის გათავისუფლებაზე. წესითა და რიგით, მინდიამ თურქეთის ციხე მიმდინარე თვეში უნდა დატოვოს და ასეთ შემთხვევაში, მისი გავლენების გათვალისწინებით, თითქოს ბევრი რამ უნდა დალაგდეს, მაგრამ ეს, ერთი შეხედვით. 

ჩვენი ინფორმაციით, გორაძის ჯანმრთელობის მდგომარეობა სახარბიელო არ არის და ის, პირველ რიგში, საკუთარ თავს მიხედავს. 

ჯერჯერობით, ციხიდან გამოსვლის პერსპექტივა არ აქვთ ტარიელ ონიანსა და უკვე სასჯელმისჯილ ზაქარია კალაშოვს ანუ უახლოეს მომავალში, ამ მიმართულებით, არაფერი შეიცვლება. 

არაფერი იცვლება საქართველოშიც _ რამდენიც უნდა ამტკიცოს ცალკე იუსტიციის მინისტრმა და ცალკე _ სახალხო დამცველმა არსებული ხარვეზები, თუ იდეალური მდგომარეობა, ფაქტი ის გახლავთ, რომ სასჯელაღსრულების დაწესებულებებში, „მაყურებლების“ ინსტიტუტი კვლავ არსებობს და „ბლატატაც“ მძლავრობს. ისიც ფაქტია, რომ სწორედ „მაყურებლების“ თემა ხდება მთავარი თავის ტკივილი სამართალდამცავთათვის მას შემდეგ, რაც ისინი საპყრობილეს ტოვებენ და საამისოდ ძველი, ნაცადი მეთოდი მუშაობს _ პოლიცია კონკრეტულ პირებთან მიდის, აძლევს მაქსიმუმ ერთკვირიან ვადას, რათა მათ საქართველო დატოვონ და ისინიც მიდიან. 

ძირითადი ნავსაყუდელი, ყველას ევროპაში აქვს, თუმცა არც უკრაინაზე ამბობენ უარს. უფრო სწორად, უკრაინა აქამდე იყო „ცვეტში“, თორემ ახლა, ვოლოდიმირ ზელენსკიმ კრიმინალს დაუნდობელი ბრძოლა გამოუცხადა და სტატუსის მქონე პირების სამართლებრივი დევნა დაიწყო. 

ამის ნათელი მაგალითი, თუნდაც ის გახლავთ, რომ გასულ კვირას, უკრაინის ციხიდან გამოშვებული „კანონიერი ქურდი“ ლაშა ჯაჭვლიანი, გათავისუფლებიდან ერთ საათში, კვლავ დააკავეს და ძალიან დიდი ალბათობით, ან ახალი კანონით გაასამართლებენ, ან სადეპორტაციო სამსახურს ჩართავენ საქმეში და ლაშას სხვა ქვეყანაში გაუშვებენ. 

* * * 

მიმდინარე თვის ბოლო დღეს, ჩიტაში ხმაურიანი პროცესი დაიწყება, რომლის მთავარი გმირიც „კანონიერი ქურდი“, გიორგი უგულავა (იგივე „ტახი“) გახლავთ. სასამართლოს წინაშე, სულ 11 პირი წარსდგება, პოლიცია კი მათ 160 (!!!) საქმეს ედავება. დანაშაულთა ჩამონათვალშია გამოძალვა, ქურდობა, ყაჩაღობა, თაღლითობა, ავტომობილის გატაცება, სხვისი ქონების განზრახ დაზიანება, სხეულის განზრახ დაზიანება, თავისუფლების უკანონო აღკვეთა... 

მოკლედ, პროკურორს შეუძლია, სისხლის სამართლის კოდექსი არც გადაშალოს, უბრალოდ, მთელი წიგნი ხელში დაიჭიროს და მოსამართლეს უთხრას, რომ ბრალდებულებს მთელი კოდექსით ედავება. საინტერესოა, რომ სამართალდამცავებმა უგულავა, 2015 წელს დააკავეს და ჯერჯერობით, სასამართლო არ გამართულა. უბრალოდ, საქმე იმდენად დიდია, რომ პოლიციელებმა მის შესწავლას 5 წელი მოანდომეს. ესეც არ იყოს, უგულავასთან ერთად, დაკავებული იყო კიდევ 21 პირი, რომელთაგან ათი, მტკიცებულებების არარსებობის გამო, გაათავისუფლეს. 

აღნიშნული პროცესი უკვე მოინათლა საუკუნის პროცესად, რადგან სასამართლოს 500-ზე მეტი დაზარალებული ჰყავს გამოსაკითხი და... დაახლოებით, 300 დაზარალებულს, დამნაშავეების უმრავლესობა ამოცნობილი ჰყავს ანუ საქმის ჩაფარცხვა არ გამოვა, თანაც ჩიტა არ არის გრანდიოზული დასახლება, დაახლოებით, 300 ათასი ადამიანი ცხოვრობს და ამდენი დანაშაული მოსახლეობას ძალიან აწუხებდა. შესაბამისად, პრაქტიკულად, ყველამ იცოდა, ვინ იყვნენ დამნაშავეები, მაგრამ შიშით ვერავინ ვერაფერს ამბობდა, სანამ უშუალოდ, უგულავა არ დააკავეს, შემდეგ კი წვრილფეხობაც აკრიფეს. 

* * * 

ასეა თუ ისე, პოსტსაბჭოთა სივრცესა თუ ევროპაში, კრიმინალურ სამყაროს იდეალური პერიოდი ნამდვილად არ უდგას და ის „რენესანსის“ ხანა, რომელიც მაგალითად, საქართველოში, 90-იან წლებში იყო, ახლა მხოლოდ საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიებზეა.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 19 Feb 2020 13:26:59 +0400
შვეიცარიელმა თურქმა თბილისში ცოლი მოკლა! http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6560-შვეიცარიელმა-თურქმა-თბილისში-ცოლი-მოკლა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6560-შვეიცარიელმა-თურქმა-თბილისში-ცოლი-მოკლა.html

თაღლითური სქემა, რომელსაც ახალგაზრდა ქალის სიცოცხლე შეეწირა

გასულ კვირას, სოფელ ყარაჯალარში, ქმარმა ცოლს ყელი სიდედრის, შვილისა და ცოლის დის თვალწინ გამოჭრა. სამართალდამცავებმა, დამნაშავე მალევე დააკავეს, თუმცა ისიც ვთქვათ, რომ აღნიშნული პირი, ციხიდან ცოტა ხნის წინ გათავისუფლდა, სადაც სასჯელს სიდედრის ცემის გამო იხდიდა. წყვილი დაშორებული იყო, თუმცა ქმარმა, ეჭვიანობის ნიადაგზე, ცოლყოფილს სიცოცხლე მაინც მოუსწრაფა და რატომღაც გვგგონია, რომ მას სამაჯური უნდა ჰქონოდა. ის სამაჯური, რომელიც მის მოძრაობას გააკონტროლებდა და თუ მეუღლის სახლთან გამოჩნდებოდა, პოლიცია მყისიერ რეაგირებას მოახდენდა. მით უმეტეს, რომ პოლიციის განყოფილება შემთხვევის ადგილიდან, პრაქტიკულად, ორ ნაბიჯშია. არის თუ არა ეს სამართალდამცავთა შეცდომა? _ ამას გამოძიება დაადგენს, მანამდე კი ის ვთქვათ, როგორ და რის გამო კლავენ ყოფილ, თუ მოქმედ მეუღლეებს საქართველოში და სამწუხაროდ, ეს ფაქტი არცთუ იშვიათია.

სხვათა შორის, როცა ეჭვიანობის ნიადაგზე ცოლს კლავ და მერე ციხეში შედიხარ, არავინ არაფერს გეუბნება. დაუწერელი კანონებით, „ბოზის“ სასჯელი სიკვდილია და მკვლელსაც პატიმრების მხრიდან ხელშეუხებლობის გარანტია აქვს. ჰო, იმ დაუწერელ კანონებში არაფერია ნათქვამი იმაზე, რა უნდა ქნას, მაგალითად, იმ სამმა მცირეწლოვანმა, რომლებიც მოკლულ ქალს დარჩა _ მამა ციხეში, დედა გარდაცვლილი, ხოლო სამი ბავშვი _ მოხუცი ბებია-ბაბუის იმედად. 

ცალკე თემაა ბავშვების ფსიქოლოგიური მდგომარეობა და განსაკუთრებით, იმ ბავშვის, რომელმაც მკვლელობა საკუთარი თვალით ნახა ანუ უყურა, როგორ გამოჭრა მამამ დედას ყელი. 

 

რუსთავის #17 სასჯელაღსრულების დაწესებულებაში, საქართველოს მოქალაქეებთან ერთად, ცოლის მკვლელობისთვის სასჯელს შვეიცარიის ერთი მოქალაქეც იხდიდა. თითქოს შვეიცარიელები კონსერვატორი ხალხია, შუაგული ევროპაა, ნეიტრალური ქვეყანაა, მაგრამ აგერ, სწორედ შვეიცარიელმა მოკლა საქართველოში ცოლი და 7 წელიც მიუსაჯეს. 

„იმ დონის ინგლისური არ ვიცი, ამ კაცს ველაპარაკო და ვინმე იქნება „ზონაზე“, ინგლისურს რომ სხლავდეს, ეგებ, მითხრათ და მინდა, იმ შვეიცარიელის ისტორია მოვისმინო“, _ უთხრა პატიმარმა #0578-მა „მაყურებლებს“ და კითხვით სავსე თვალებით შეხედა. 

„რად გინდა ინგლისური, აგერ, მუსა რომ ზის აზერების კამერაში, ეგ წაიყვანე და აზერულად დაელაპარაკება. მუსამ ქართულიც კარგად იცის და კი გაგიწევს თარჯიმნობას“, _ ურჩიეს „მაყურებლებმა“. 

„მოიცა, კაცო, შვეიცარიელზე გეუბნებით, მუსა და აზერული რა შუაშია?“ _ გაუკვირდა #0578-ს. 

„შუაში კი არა, თავშია. ეგ კაცი შვეიცარიის მოქალაქეა, თორემ თურქია და თურქული და აზერბაიჯანული კიდევ, ერთმანეთს ძალიან ჰგავს“, _ დააზუსტეს მაყურებლებმა და პატიმარიც მუსას სანახავად წავიდა. 

მუსამ მეგობარს ყურადღებით მოუსმინა, მერე გაიცინა და უთხრა, თარჯიმნობა ცუდად მაქვს დაცდილიო. 

„ჩემი „პადელნიკი“ ქურდობაზე დაიჭირეს და იცი, როგორ იყო? _ საქურდლად შევედით სახლში და რომ გამოვდიოდით, პატრონები დაბრუნდნენ. ატყდა ამბავი, ძლივს გამოვასწარით, ბაღებით გავრბოდით და ჩემი „პადელნიკი“ თხრილში ჩავარდა, კოჭი გადაიბრუნა და სირბილის გაგრძელება ვეღარ შეძლო. ავიკიდე მხარზე, მაგრამ ვერ ვზიდე. თვითონ მითხრა, დამტოვე, იქნებ, ვერ მიპოვონო და მოკლედ, დავტოვე. 

პოლიციამ ძაღლები მოიყვანა და იპოვა. ჰოდა, სასამართლოზე სამართალდამცავებმა, გინდა თუ არა, თარჯიმანი შენ უნდა იყოო. მანამდეც ვთარჯიმნობდი ხოლმე და წავედი, რა უნდა მექნა?! 

იქ დაზარალებულებმა რომ დამინახეს, ერთი ამბავი ატეხეს, ეს იყო მეორე ქურდიო. რა თქმა უნდა, უარზე დავდექი, მე რომ ვყოფილიყავი, სასამართლოზე როგორ მოვიდოდი-მეთქი და ბოლოს, დნმ-ის ანალიზით დამიმტკიცეს ქურდობა. ჰოდა, სასამართლოზე თან თარჯიმანი ვიყავი, თან _ ბრალდებული. 

ახლა, შენ მოდიხარ და თარჯიმნობას მთხოვ, შარში გავეხვევი, იცოდე“, _ სიცილით თქვა მუსამ, მაგრამ #0578-ს მაინც გაჰყვა. 

შვეიცარიელ თურქს სუფთა თურქული სახელი _ ჯაღათა ერქვა. არ მალავდა, რომ ცოლი მოკლა და უფრო მეტიც, ამით ამაყობდა კიდეც. რამდენჯერმე, ჯაღათა და მუსა ისე გაერთნენ საუბრით, თარგმანი ავიწყდებოდათ და #0578-მა მეგობარს რამდენჯერმე ხელიც ჰკრა, მითარგმნეო. 

„თურქი ვარ, თურქეთში დავიბადე და გავიზარდე, მერე, როგორც თურქების უმრავლესობა, გერმანიაში წავედი. იქ საბუთები გავაკეთე და ბიზნესიც ავაწყვე, სადისტრიბუციო კომპანია დავაარსე. მერე და მერე, მივხვდი, რომ გერმანიაში ძალიან ბევრი თურქი იყო და ბევრს ხელი ჰქონდა გაწვდილი. ამიტომ, შვეიცარიაში გადავედი და ისეთი ინვესტიცია განვახორციელე, მოქალაქეობა მომცეს. ჰო, შვეიცარიის მოქალაქეობა მომცეს. 

დაახლოებით, შვიდასი კაცი მყავდა დასაქმებული, გადასახადებს ვიხდიდი და ძალიან კარგი რეპუტაცია მქონდა. იქ გავიცანი ჩემი მომავალი ცოლი, ნახევრად თურქი, ნახევრად ალბანელი. თავიდანვე მითხრა, 2-3 წელი შვილებზე არ მელაპარაკო და მერე გვეყოლებაო. დავთანხმდი, რადგან ძალიან ლამაზი იყო და ძალიან მიყვარდა. 

დავიწყეთ მოგზაურობა, თითქმის მთელი მსოფლიო მოვიარეთ და ბოლოს, საქართველოში წამოსვლა გადავწყვიტეთ. ტელევიორში რაღაც რეკლამა ვნახე და რა ლამაზი ქვეყანაა, უნდა ვნახოო. 

წამოვედით და თურმე, სადა ხარ? _ ამ ჩემს ცოლს ვიღაც ალბანელი საყვარელი ჰყოლია, იმასთან ერთად მოუფიქრებია ეს სქემა, რომ გამომყოლოდა, მერე მოვეკალი და მთელი ქონება დარჩენოდა. 

ჩამოვედით საქართველოში, ქვეყანაში, რომელიც იმ ალბანელმა შეარჩია. ასე ფიქრობდნენ, განვითარებული ქვეყანა არ არის და ვიღაც თურქის მკვლელობა შეგვრჩებაო. გეგმა ასეთი იყო _ დასაძინებელი წამალი უნდა ჩაეყარა ჩაიში, მერე კი, როცა დამეძინებოდა, ის ალბანელი მოვიდოდა და გამგუდავდა. 

ახლა ვხვდები, რატომ მაქირავებინა საკუთარი სახლი და არა _ სასტუმრო. სასტუმროში კამერები იქნებოდა და ამას გარდა, მარტივად არავის შემოუშვებდნენ. კარგი ხედიაო, ასე მითხრა და თბილისს, მართლაც, ხელისგულზე ვხედავდი. 

მოკლედ, დამისხა ჩაი ჩემმა ცოლმა, მე ახლავე მოვალო და აბაზანაში გავიდა. ახლა ვფიქრობ, რომ არ უნდოდა დაენახა, როგორ დავლევდი სითხეს, რომელიც საბოლოოდ, სიკვდილამდე მიმიყვანდა. მე კიდევ შემთხვევით, ჭიქას ხელი წავკარი და ჩაი დაიღვარა, ცოლს არ დაველოდე, მაგიდა გადავწმინდე, ჩაი ახლიდან ჩამოვასხი და დავლიე. დაძინებას არ ვაპირებდი, ისე წამოვწექი საძინებელში და დაახლოებით, 15 წუთში გავიგონე, როგორ გაიღო სახლის კარი. 

გამიკვირდა, სად მიდის ცოლი-მეთქი და მივხვდი, კი არ მიდიოდა, ვიღაც მოვიდა. აბა, თბილისში არავის ვიცნობდით და გამიკვირდა, ვინ უნდა მოვიდეს-მეთქი. წამოვდექი და ჩურჩული გავიგონე, ჩემი ცოლის ხმა კი ვიცანი, მაგრამ ალბანურად საუბრობდა და ვერაფერი გავარჩიე. მუცელზე დავწექი და თვალები დავხუჭე, თან მუცელთან ღვინის ბოთლი დავმალე. შემოვიდნენ ჩუმად, ჩემი ცოლის ჩურჩულს ისევ ვარჩევდი, მივხვდი, კარგი არაფერი ხდებოდა, ყელზე თოკი რომ ვიგრძენი, გადმოვტრიალდი და ბოთლიანი ხელი მოვიქნიე. იმ კაცმა თავი დაწია და ბოთლი ცოლს გადაეფშვნა თავზე, მერე ავდექი და ეს ნატეხი იმ კაცს რამდენჯერმე შევარჭვე, მაგრამ არ მოკვდა, გადარჩა, ცოლი კი იქვე დაიღუპა. 

 

პოლიციაში არ დამირეკავს, ნომერი არ ვიცოდი, ქუჩაში გამოვედი და ყვირილი დავიწყე, ვიღაცამ გამოიძახა პოლიცია და ეს სქემაც იმ ალბანელმა გაშიფრა. 

კანონები არ გივარგათ, ამის გამო, თურქეთში, მე არავინ დამიჭერდა, პირიქით, მადლობას მეტყოდნენ, იმ ქალს მიწას არ აღირსებდნენ და იმ კაცს კიდევ სამუდამოს მისცემდნენ. აქ კი მეც დამიჭირეს და ის ალბანელიც. აფექტი ვერ დავამტკიცე, აუცილებელი მოგერიება დაწერეს, მაგრამ მაინც მომისაჯეს“, _ დაასრულა მოყოლა ჯაღათამ. 

„და ის შენი აწყობილი ბიზნესი?“ _ დაინტერესდა #0578. 

„არიან ადამიანები, რომლებიც მართავენ, შვეიცარიელები მყავდა ფინანსების მიმართულებით და პატიოსნად მუშაობენ. უფრო მეტიც, ჩემი თანხმობით, ხელფასები გავუზარდე და დარწმუნებული ვარ, აქედან რომ გავალ, ყველაფერი წესრიგში დამხვდება“, _ დაბეჯითებით თქვა ჯაღათამ.

პატიმარი #0578

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 19 Feb 2020 13:26:43 +0400
როგორ დაგეგმეს ძმებმა ტაქსისტის მკვლელობა http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6559-როგორ-დაგეგმეს-ძმებმა-ტაქსისტის-მკვლელობა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6559-როგორ-დაგეგმეს-ძმებმა-ტაქსისტის-მკვლელობა.html

რა მოხდა სოფელ ყარაჯალართან _ გახმაურებული კრიმინალური შემთხვევის უცნობი დეტალები

რამდენიმე დღის წინ, რუსთავიდან დაახლოებით, 2 კილომეტრში, სოფელ ყარაჯალართან, დამწვარი ავტომობილი იპოვეს. მანქანაში მამაკაცის ცხედარიც იყო და წინასწარი ვერსიით, კაცი ჯერ მოკლეს, შემდეგ კი მანქანასთან ერთად დაწვეს. სამწუხაროდ, სამართალდამცავებს, ჯერჯერობით, დამნაშავე არ დაუკავებიათ, თუმცა იმედია, სასტიკი დანაშაულის ჩამდენს მალე დაიჭერენ და საკადრისს მიუზღავენ. დაახლოებით, ათი წლის წინ, თითქმის ზუსტად იგივე ადგილას, ანალოგიური დანაშაული მოხდა. მაშინაც მანქანა დაწვეს, თუმცა... საინტერესოა, იმ საქმის გამომძიებლის მონათხრობი, გამომძიებლის, რომელიც იძულებული გახდა, სამართალში საკუთარი შვილის თანაკლასელი მიეცა.

„მოსახლეობამ ჯერ სახანძროში დარეკა, შემდეგ კი სახანძრომ ჩვენ დაგვირეკა. „ოპელის“ მარკის მანქანა იწვოდა და თვითმხილველიც არავინ იყო. არადა, ადგილიდან, სადაც მანქანას ცეცხლი წაეკიდა, პირველი მოსახლე, დაახლოებით, 30 მეტრში ცხოვრობდა, მერე კი სოფელი იწყებოდა. მაშინვე ვიფიქრე, გამორიცხულია, ვინმეს რამე არ დაენახა-მეთქი, მაგრამ ქართველების ამბავი ხომ იცით, არავინ არაფერს გეტყვის. ამიტომ, ღამით დავიარე მთელი სოფელი და ორმა ადამიანმა დამიდასტურა, მანქანას ცეცხლი გრიგოლ შ-მ წაუკიდაო. დეტალებიც მითხრეს, როგორ ჩამოვიდა მანქანიდან, როგორ გადმოიღო პლასტმასის ბოთლით ბენზინი, როგორ მოასხა მანქანას და როგორ წაუკიდა, შემდეგ კი როგორ დაადგა მოკლე გზით გვერდითა სოფლის გზას, იმ სოფლის, სადაც ცხოვრობდა. 

გრიგოლ შ. ანუ გრიშა, ჩემი შვილის თანაკლასელი იყო, პრაქტიკულად, ჩემს ხელში გაზრდილი, ოჯახებით ვახლობლობდით, ამიტომ გადავწყვიტე, სახლში მივსულიყავი და მშობლების თანდასწრებით მესაუბრა. ეჭვმიტანილი უკვე მყავდა, მაგრამ ჯერ მიზეზი უნდა გამეგო, რა და როგორ მოხდა. 

ამ დროს დამირეკეს და თათბირზე დამიძახეს. გრიშასთან წასვლა გადავდე...“ 

ავტომობილის დაწვის ამბავი მოსახლეობაში მალევე გახმაურდა და რაც მთავარია, განხილვის მთავარ თემად იქცა. ხალხი ამბობდა, რომ დამწვარი ავტოთი, გრიშა ქალაქში ორი დღე დადიოდა, ძმასა და მეგობრებთან ერთად და შემდეგ, მანქანა დაწვა. თათბირზე კი პოლიციის უფროსმა გასაგებად თქვა, რომ მანქანა რუსთავში მცხოვრებ პირს ეკუთვნოდა, რომელიც „ტაქსაობდა“ და სამი დღის მანძილზე, ოჯახმა მისი ასავალ-დასავალი არ იცოდა. დაკარგულს, შინ ცოლი და სამი მცირეწლოვანი შვილი ელოდა. 

„დაკარგულის ოჯახში მივედი, ცოლმა ისეთი ტირილი დაიწყო, მივხვდი, არაფერი იცოდა ქმრის შესახებ ანუ ქმარი იქ უნდა მეძებნა, სადაც მანქანა დაიწვა და მთავარი ეჭვმიტანილი, შვილის თანაკლასელი მყავდა. ამიტომ, ოჯახში მოურიდებლად მივედი, გრიშა მშობლებთან ერთად დავისვი და მოწმეების ჩვენების ნაწილი გავაცანი. მოწმეები ამბობდნენ, რომ ძმასთან ერთად, სწორედ ის დაინახეს იმ მანქანით, ტაქსისტებმა ამოიცნეს გრიშა და მისი ძმა და დაადასტურეს, რომ ოთხი დღის წინ, საღამოს, იმ ტაქსს, სწორედ ისინი ჩაუსხდნენ, მქონდა ბენზინგასამართი სადგურის თანამშრომლის ჩვენებაც, რომელიც ადასტურებდა, რომ მანქანის დაწვის დღეს, სწორედ გრიშამ იყიდა პლასტმასის ბოთლით ბენზინი და მშობლებს ვთხოვე, თუ შველა სჭირდება ბავშვს, ყველაფერი უნდა მომიყვეს, სხვა გზა არ არის-მეთქი. 

ჩემდა გასაოცრად, ცალკე მშობლებმა და ცალკე გრიშამ, ქვა ააგდეს და თავი შეუშვირეს, არაფერი ვიცითო. უფრო მეტიც, ამ თითისტოლა ბავშვმა მითხრა, მაცადე ერთი დღე და ყველა მოწმე ჩვენებას შეცვლისო. 

ოჯახის უფროსი დავიმარტოხელე, ავუხსენი, რომ ბავშვს უეჭველად, ციხე ემუქრება, ის კაცი თუ ვერ ვიპოვეთ, ხომ საერთოდ, კატასტროფა იქნება-მეთქი. მე არაფერი ვიცი, მარტო ის ვიცი, რომ ოჯახის ახლობელი ხარ და ბავშვი არ დამიღუპოო. 

წამოვედი და გრიშას გვერდით, სახლში შევედი, იქ ნარკოტიკების მომხმარებელი ცხოვრობდა, არ ვიჭერდით და სამაგიეროდ, სოფელში რაც ხდებოდა, ყველაფერი ვიცოდით. მობილური არ ჰქონდა, ნარკომანს რა მობილური გაუჩერდება და ამიტომ, ჩემი მეორე აპარატი დავუტოვე, დღე და ღამე არ დაიძინო, რამე საეჭვოს თუ შეატყობ, დამირეკე-მეთქი. 

ღამის 2 საათზე დარეკა, გრიშას სახლთან მანქანა მიაყენეს, რაღაც ჩადეს საბარგულში, გრიშა, თავისი ძმა და კიდევ ერთი მეზობელი ჩასხდნენ და ტყისკენ წავიდნენო. 

დაყოვნება აღარ შეიძლებოდა, თანამშრომლებს დავურეკე და რადგანაც ტყესთან ორ ნაბიჯში ვცხოვრობდი, მეზობლის ველოსიპედით წავედი. ორი ოპერატიული ჯგუფი მოვიდა ადგილზე და ტყეში უხმაუროდ მივიწევდით წინ. 

მალე გამოჩნდა ოდნავ განათებული ადგილი და დავინახე, როგორ თხრიდა სამი კაცი მიწას. დაველოდეთ, სანამ კარგად არ ამოთხარეს, შემდეგ მანქანიდან მძიმე რაღაც გადმოიღეს, თხრილში ჩააგდეს და მიწის დაყრა რომ დაიწყეს, თავზე დავადექით. სამწუხაროდ, ჩემი მოლოდინი გამართლდა _ თხრილში დაკარგული ტაქსისტის გვამი ეგდო. ექსპერტმა ხელი დაადო და ამოიგმინა, მაქსიმუმ, 3 საათის მკვდარიაო...“ 

სამი ადამიანის დაკავებისა და ტაქსისტის მკვლელობის ამბავი, მეორე დილით, მთავარი სალაპარაკო თემა გახდა. ვიღაცებმა ისიც გაიხსენეს, როგორ იყიდეს ძმებმა ცელოფანი, ვიღაცამ სხვა რამ თქვა და ჭორ-მართალი ერთმანეთში აიზილა. მთავარი კი მაინც ის ჩვენება იყო, რომელიც გრიშამ მისცა, რადგან მთავარ ეჭვმიტანილად კვლავ ის რჩებოდა და ახლა მასზე იყო დამოკიდებული, რას იტყოდა. 

მის გარდა, ეჭვმიტანილი იყო მისი ორივე ძმა, მეზობელი და... დედ-მამა. 

„ტაქსი რუსთავში ავიყვანეთ და როცა სახლისკენ წამოვედით, ვთხოვეთ, მე დამსვი საჭესთან-მეთქი. ნასვამი ვიყავი და მინდოდა, მანქანა მეტარებინა. თავიდან უარი მითხრა, მერე დანა დავანახე და კარგი, დაჯექი, ოღონდ არ მომკლა, სამი შვილი მყავსო. დავჯექი საჭესთან, ჩემი ძმა უკან დაუჯდა მძღოლს და ვიარეთ ასე, კარგა ხანს. მერე იყო, ტაქსისტმა რომ თქვა, გამიშვით, არც ფული მინდა, არც _ არაფერიო, მაგრამ გზაში ნაყიდი სასმელიც დალეული გვქონდა, პრაქტიკულად, გათიშული ვიყავი და ტაქსისტი სახლში წავიყანე, ხელ-ფეხი შევუკარი და სარდაფში დავმალე. მთელი ღამე ვიარეთ მანქანით, მეორე დილით კი მივხვდი, რომ შარში გავეხვიე. 

ტაქსისტს სარდაფში ჩავაკითხე, წყალი და საჭმელი მივეცი, მთხოვა, გამიშვი, არაფერს ვიტყვიო, მაგრამ ვხვდებოდი, უეჭველად იჩივლებდა. ამიტომ, იქვე დავტოვე და მანქანით სიარული გავაგრძელე, მერე კი მანქანის თავიდან მოშორება გადავიწყვიტე და დავწვი. 

მანქანის დაწვის შემდეგ, მივხვდი, მოწმეც უნდა მომეშორებინა და სარდაფში გავგუდე, ძმას და მეზობელს ვთხოვე დახმარება მკვდრის დამარხვაში. მათ მონაწილეობა არ მიუღიათ არც მკვლელობაში და არც _ სხვა რამეში, ყველა დანაშაულს ჩემს თავზე ვიღებ“, _ ასეთი იყო გრიშას ჩვენება. 

იმის მიუხედავად, რომ არავის სჯეროდა, თითქოს, მომხდარის შესახებ მშობლებმა არაფერი იცოდნენ და ვერც იმას ხვდებოდნენ, სამი დღის განმავლობაში, მათ სარდაფში კაცი იყო, პასუხისგებაში დედ-მამა მაინც არ მისცეს. გამოძიებით დამტკიცდა, რომ მესამე ძმამ მართლაც არაფერი იცოდა, მეზობელი კი გვამის დასამარხად, იმ საღამოს დაიყოლიეს ანუ მანაც არაფერი იცოდა. საბოლოოდ, სასამართლომ გრიშას სამუდამო პატიმრობა, მის ძმას 30 წლით თავისუფლების აღკვეთა, ხოლო მეზობელს _ 7-წლიანი სასჯელი შეუფარდა.

პატიმარი #0578

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 19 Feb 2020 13:26:40 +0400
ქართველმა კრიმინალებმა უცხოეთში მცხოვრები თანამემამულეებისგან „ობშჩიაკის“ შეგროვება დაიწყეს! http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6554-ქართველმა-კრიმინალებმა-უცხოეთში-მცხოვრები-თანამემამულეებისგან-„ობშჩიაკის“-შეგროვება-დაიწყეს.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6554-ქართველმა-კრიმინალებმა-უცხოეთში-მცხოვრები-თანამემამულეებისგან-„ობშჩიაკის“-შეგროვება-დაიწყეს.html

ქურდულ სამყაროში სისხლიანი „რაზბორკები“ იგეგმება

კრიმინალურ სამყაროში ისევ არეულობაა. გარდა იმისა, რომ „კანონიერი ქურდები“, პრაქტიკულად, ყველა ქვეყნის სამართალდამცავებს ემალებიან და ებრძვიან, ურთიერთობას ერთმანეთშიც არკვევენ. ეს გარჩევები აქამდეც მისულა სისხლიან დაპირისპირებამდე და მომავალშიც აუცილებლად მივა. მარტო ის რად ღირს, რომ გასულ თვეში, თურქეთში დაკავებული გურამ ჩიხლაძის, იგივე „კვეჟოვიჩის“ სიცოცხლეს საფრთხე ემუქრება. როგორც ამბობენ, „კვეჟოვიჩს“ სასიკვდილო განაჩენი ნადირ სალიფოვმა, იგივე „გულიმ“ მას შემდეგ გამოუტანა, რაც დამტკიცდა, რომ გასულ წელს, თურქეთში, სალიფოვის გარემოცვაზე განხორციელებული თავდასხმა, სწორედ ჩიხლაძის მოწყობილი იყო.

ისიც დამტკიცდა, რომ სწორედ ჩიხლაძის გარემოცვის წევრები იყვნენ ის ადამიანები, რომლებიც თურქეთის ერთ-ერთ ჰიპერმარკეტში სალიფოვის მოკვლას აპირებდნენ. რაც მთავარია, იმ დროს „გული“ მარტო არ იმყოფებოდა და მას ოჯახის წევრები ახლდნენ თან. 

იმის მოყოლას არ დავიწყებთ, საქართველოში მცხოვრები სალიფოვის ნათესავები და მისი თაყვანისმცემლები, მანქანების ნომრების სერიას _ „GU-LI“-ის რომ იღებენ და ჩუმ- ჩუმად, მისი სახელით, „ობშჩიაკსაც“ აგროვებენ. არჩევნები მოდის და ეჭვი გვაქვს, კრიმინალური სამყაროს დახმარება, როგორც ხელისუფლებას, ისე ოპოზიციასაც დასჭირდება, ოღონდ ყველაფერი ეს, მშვიდ გარემოში უნდა გაკეთდეს და არ გახმაურდეს. 

აი, ამ დროს ჩიხლაძისა და სალიფოვის დაპირისპირება არც „კანონიერ ქურდებს“ აწყობთ და არც _ ქართველ პოლიტიკოსებს. მით უმეტეს, რომ ჩიხლაძის უკან, შაქრო კალაშოვი დგას, კაცი, რომელიც ციხეშია და დიდი სასჯელიც აქვს, მაგრამ საქართველოში მცხოვრებ კრიმინალებზე კვლავ უდიდესი გავლენის მოხდენა შეუძლია. ზუსტად ისევე, როგორც სალიფოვს, რომლის ხელის ერთ აქნევაზე იქნება დამოკიდებული საქართველოში მცხოვრები აზერბაიჯანელების მოქმედება. უფრო კონკრეტულად კი, „გულის“ პოზიციას არჩევნების დროს, აზერბაიჯანული მოსახლეობის არჩევანზე უდიდესი გავლენის მოხდენა შეუძლია. 

„გულისა“ და „კვეჟოვიჩის“ გარდა, პრაქტიკულად, სამკვდრო-სასიცოცხლოდ გადაეკიდნენ ერთმანეთს, ვაჟა ბიგანიშვილი და შოთა თევდორაძე. თევდორაძე ახალი თაობის ქურდია, ბიგანიშვილი _ ერთ-ერთი, უკანასკნელი მოჰიკანი იმ თაობისა, რომელიც სხვა კანონებით ცხოვრობდა. ამას გარდა, ბიგანიშვილი არასდროს ემორჩილება საყოველთაო მოსაზრებას და მოქმედებს ისე, როგორც თავად მიაჩნია სწორად. 

ვაჟა იყო ის „კანონიერი ქურდი“, რომელმაც შაქრო კალაშოვის აკრძალვა, ჯერჯერობით, ქურდად მონათვლაზე თავი შევიკავოთო, დაარღვია და სტატუსი წარმოშობით გორელ კრიმინალს უბოძა. მაშინ ვაჟას წინააღმდეგ წასვლა, თავად კალაშოვმაც ვერ გაბედა. 

რაც შეეხება თევდორაძეს, ის ბიგანიშვილის „ნათლულზე“, გეგა მოდებაძეზე ამბობს, რომ ქურდი არ არის და „ვეტერანი ავტორიტეტი“, სწორედ ამ ფაქტმა გააღიზიანა. გასული წლის ბოლოს, გეგა უკრაინაში დააკავეს და იქ მყოფ ქურდებს, სწორედ თევდორაძემ შეუთვალა, ეგ კაცი ქურდი არ არის, არ შეიფაროთო. შედეგად, მოდებაძე საერთო საკანში ვიღაცებმა სცემეს და ამ ამბავმა ბიგანიშვილი ძალიან გააბრაზა. ის დიდი „სხადნიაკის“ მოწვევას ითხოვს, სადაც სწორედ თევდორაძის სტატუსს დააყენებს ეჭვქვეშ, თუმცა ახლა ყველა თანხმდება, რომ დიდი შეკრების დრო და შესაძლებლობა, უბრალოდ, არ არსებობს, რადგან ქურდები ახლა შეკრებაზე მეტად, საკუთარი თავის გადარჩენაზე ფიქრობენ. მათ ეძებს რუსეთის პოლიცია, უკრაინა და საქართველო, ევროპაზე ხომ საუბარიც ზემდეტია _ ქართველებს იქ გამადიდებელი შუშით აკვირდებიან. 

პარალელურად, კითხვის ნიშნები გაჩნდა კიდევ ერთი „კანონიერი ქურდის“, დიმიტრი ჭანტურიას მისამართით. როგორც გახსოვთ, ჭანტურიას საქმის გამო, რუსეთში, პოლიციის რამდენიმე მაღალჩინოსანი დააკავეს. მათ ბრალად ქრთამის აღება ედებათ და მიზეზი კი ის გახლავთ, რომ ქრთამის სანაცვლოდ, პოლიციას ჭანტურიას მიმართ, „კანონიერი ქურდობის“ ბრალდებით აღძრული საქმე უნდა შეეწყვიტა. 

ჰოდა, რამდენიმე „კანონიერ ქურდს“ კითხვა გაუჩნდა, სტატუსის დათმობის სანაცვლოდ, რატომ იხდიდა ჭანტურია, დაახლოებით, 1.2 მილიონ ლარს?! 

* * * 

იმას, რომ კრიმინალურ სამყაროს ძალიან გაუჭირდა, ესპანეთში, იტალიასა და საბერძნეთში მცხოვრები ქართველი ემიგრანტებიც ადასტურებენ. ჩვენთან საუბარში, ესპანეთში მცხოვრებმა ერთ-ერთმა ქართველმა განაცხადა, რომ იქ მყოფი კრიმინალები უკვე ემიგრანტების შევიწროებაზე გადავიდნენ და მათ, რომლებსაც საკუთარი საქმე აქვთ, „ობშჩიაკისთვის“ ფულს სთხოვენ. 

„ჯერ ციხიდან დამირეკა ერთ-ერთმა კრიმინალმა და მითხრა, რომ მისი ახლობლის ბარათზე, ყოველთვიურად, 2 ათასი ევრო უნდა დამერიცხა. უარის შემდეგ, უკვე თავისუფლებაზე მყოფმა ადამიანებმა დამირეკეს, ჩემს სამშენებლო ფირმაში მოვიდნენ და კატეგორიულად მოითხოვეს, რომ თვეში 2 ათასი გადამეხადა. ავუხსენი, რომ ჩემს ფირმას სამშენებლო ზოგადად ჰქვია, რეალურად კი სარემონტო სამუშაოებით ვარ დაკავებული, მყავს სამი ქართველი, რომლებიც დავასაქმე და პრაქტიკულად, პურის ფულზე ვმუშაობთ. ის 2 ათასი ევრო რომ გადავიხადო, ჩათვალეთ, მე არაფერი უნდა დამრჩეს-მეთქი. მაშინ, მუშებს დააკელი ხელფასი და ისე გადაგვიხადეო. მუშებს დღეში 60 ევროს ვუხდი და გამოდიოდა, რომ ერთი მუშის ფული მათთვის უნდა მიმეცა. უარი ვუთხარი და ახლა ველოდები, რა იქნება მათი შემდეგი ნაბიჯი. მუშებიც გავაფრთხილე, რომ შესაძლოა, რამე მოხდეს, ისინიც ფრთხილობენ და მეც, მაგრამ დარწმუნებული ვარ, შურს რაიმე ფორმით იძიებენ. ასეთ დღეშია ყველა. ადრე არ გვაწუხებდნენ წვრილ მეწარმეებს, ვისაც სერიოზული ბიზნესი ჰქონდა, იმასთან მიდიოდნენ, ახლა კი ჩვენც დაგვერივნენ“, _ გვითხრა ესპანეთში მცხოვრებმა ქართველმა. 

ევროპაში, ქართველების მიერ, ერთმანეთში მოწყობილი სისხლიანი გარჩევები ახალი ხილი ნამდვილად არაა, თუმცა ბოლო დროს, ამ მიმართულებით, აშკარად კლება შეინიშნებოდა. ახლა, თუ ისევ ერთმანეთს დაერევიან ჩვენი თანამემამულეები, ევროპელი სამართალდამცავები არ დააყოვნებენ და მორიგ სპეცოპერაციას აუცილებლად ჩაატარებენ, რასაც კრიმინალების გარდა, საქართველოში იმ ადამიანების გამოყრაც მოჰყვება, რომლებიც მართლა პურის ფულის საშვნელად არიან წასულები. 

* * * 

პარალელურად, საქართველოში წვრილმანმა დანაშაულმა მოიმატა, მაგალითად, ისეთმა, როგორიც მანქანიდან ნივთების მოპარვაა, თუმცა სამართალდამცავებს მეორადი ნაწილების გამყიდველები უმკაცრესად ჰყავთ გაფრთხილებული და ისინი მოპარულ საბურავებსა, თუ აკუმულატორებს არ იბარებენ ანუ ზუსტად ისე, როგორც მოპარულ ტელეფონებში იხდიან იმდენად ცოტას, რომ მობილურის მოპარვას აზრი არ აქვს. ასე განსაჯეთ, ბოლო მოდელის „აიფონსაც“ კი ხელოსნები, მაქსიმუმ, 50 ლარად იბარებენ და ამიტომ, გარისკვად არ ღირს. 

„ავტომანქანები თუ ტყდება, ერთადერთი მიზეზით _ მანქანაში ფულს ეძებენ, მაგრამ იმდენად იშვიათად შეიძლება ვინმემ დატოვოს ფული ავტომობილში, რომ ეს თემაც ნელ-ნელა დასრულდება. სხვა მხრივ, წვრილმანი დანაშაულის მასობრივად მატებას არ ველოდებით“, _ გვეუბნება პოლიციის მაღალჩინოსანი და აქცენტს იმაზე აკეთებს, რომ გაზაფხულის დადგომასთან ერთად, საქართველოში ნარკოდანაშაული მოიმატებს. 

სხვათა შორის, ბოლო წლებში, ნარკოდანაშაულის მატების სტატისტიკა მთლიანად უცხოეთის მოქალაქეებზე მოდის.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 12 Feb 2020 13:02:57 +0400
თბილისში გაძარცვული ათეულობით ბინა და ორი მილიონის სკანდალური საქმე http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6552-თბილისში-გაძარცვული-ათეულობით-ბინა-და-ორი-მილიონის-სკანდალური-საქმე.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6552-თბილისში-გაძარცვული-ათეულობით-ბინა-და-ორი-მილიონის-სკანდალური-საქმე.html

კრიმინალი, რომლის კვალზეც სამართალდამცავები სიგარეტით გავიდნენ

მედალს ყოველთვის ორი მხარე აქვს და შესაბამისად, რამდენადაც საინტერესოა პატიმრების მონაყოლი, ორმაგად უფრო საინტერესოა იმ სამართალდამცველთა ნაამბობი, რომლებიც კონკრეტულ საქმეს იძიებდნენ, ჭკვიანი კრიმინალების შეცდომებს ეძებდნენ, ფიქრობდნენ, ღამეებს ათენებდნენ და, უმრავლეს შემთხვევაში, ბოლოში გადიოდნენ. არ არსებობს კრიმინალი, რომელმაც შეცდომა არ დაუშვას. ეს ერთადერთ შემთხვევაში ხდება _ ვინმე მოიფიქრებს, როგორ მოიპაროს დიდი ფული, გათვლის ყველა დეტალს, საქმეს გააკეთებს და ჩერდება. ასეთი საქმეები თაროზე ბევრი დევს და ეს საქმეები მკვდარია, მაგრამ როგორც კი დამნაშავე გადაწყვეტს, რომ ყველაზე ჭკვიანია და ერთ საქმეს მეორეს მიაყოლებს, მეორეს _ მესამესა და მეოთხეს, გამორიცხულია, შეცდომა არ დაუშვას და ეს შეცდომა ხდება ძაფის ის ბოლო, რომელიც საბოლოოდ, საქმის გახსნამდე მიდის.

იმის გამო, რომ ჩვენი მთხრობელი დღემდე პოლიციის მოქმედი მაღალჩინოსანია, მის სახელსა და გვარს, მისივე თხოვნით, არ ვასახელებთ, მაგრამ მოგიყვებით ისტორიას, რომელსაც 12 წლის განმავლობაში იძიებდა და საბოლოოდ, სწორედ დამნაშავის შეცდომის წყალობით გაიხსნა: 

„პოლიციაში ახალი მისული ვიყავი, უმცროსი გამომძიებლის სტატუსი მქონდა და ამიტომ, ძალიან გამიკვირდა, როცა თბილისში, ერთ-ერთი ცნობილი ოჯახის ბინის გაქურდვის საქმე მომცეს. ვკითხე კიდეც სამმართველოს უფროსს, მე რატომ-მეთქი და ასე მიპასუხა, სუფთა ნამუშევარია, მკვდარი საქმეა, შენ პრაქტიკას მიიღებ, ნელ-ნელა აზრზე მოხვალო ანუ ჩემამდე, იქ სხვა გამომძიებლებმა იმუშავეს, მაგრამ მიხვდნენ, რომ იქიდან არაფერი გამოდნებოდა და საქმე მე მომიგდეს. 

დავიწყე საქმის მასალების გაცნობა და ხელში არაფერი შემრჩა. ოჯახიდან ფული, ოქროულობა და ორი ცალი ფერწერული ტილო იყო წაღებული. 

როგორც წესი, პროფესიონალები ოქროულს ნაკეთობად არ ყიდდნენ, ადნობდნენ და ისე უშვებდნენ „ხოდში“. ფული ყველგან ფულია, აი, ფერწერულ ტილოზე კი შეიძებოდა მუშაობა და ჩვენც აგენტურული ქსელი ავამუშავეთ, მაგრამ ამან შედეგი არ გამოიღო. 

ერთადერთი, რასაც გადაჭრით ვამბობდით, ის გახლდათ, რომ ბინაში ერთი ადამიანი იყო შესული. ამაზე მეტყველებდა ფეხსაცმლის ანაბეჭდი და მოწმეთა ჩვენება _ იმ დღეს, მეზობლებმა მხოლოდ ერთი უცხო ადამიანი შენიშნეს, თუმცა იმის გათვალისწინებით, რომ მას ულვაში და არაბუნებრივი თმა ჰქონდა, მივხვდით, დამნაშავე პარიკით იყო და რეალურ სახეს ვერავინ აღწერდა. 

ამ ამბიდან ორ კვირაში, კიდევ ერთი ბინა „გატყდა“. იგივე ხელწერა, ისევ ერთი ადამიანი, იგივე ნივთები ანუ ამ ბინაში ფერწერული ტილო არ იყო და ქურდმა მხოლოდ ფული და ოქროულობა წაიღო და ეს მაშინ, როცა სახლში ძვირადღირებული ტექნიკაც იყო, მაგრამ მას ხელი არ დაადო. 

საქმე ისევ მე მომცეს, რადგან ყველა დარწმუნებული იყო, რომ ერთსა და იმავე პირთან გვქონდა საქმე. 

ბევრი რომ არ გავაგრძელო, მომდევნო ორ თვეში, კიდევ სამი ბინა გაიტანეს და სამივეგან, ჩემთვის კარგად ნაცნობი ხელწერით. ერთადერთი, რაც იცვლებოდა, დამნაშავის გარეგნობა გახლდათ ანუ ის, ქურდობის გარდა, პარიკების კეთებისა და გარდასახვის ნიჭითაც იყო დაჯილდოებული. 

ხუთი ბინა და არცერთი ხელჩასაჭიდი _ ეს, როგორც ჩემთვის, ისე მთელი სამმართველოსთვის, კატასტროფის ტოლფასი იყო. დამნაშავე შეცდომას, უბრალოდ, არ უშვებდა და სასოწარკვეთილმა, ძია თენგოს მივაკითხე. თენგო ძველი გამომძიებელი იყო, უკვე პენსიაზე გახლდათ და სოფელში ფუტკარს უვლიდა. ჩავედი, ხუთივე საქმის ქსეროასლები ჩავუტანე, ფეხებში ჩავუვარდი და ვთხოვე, ეგებ, მე გამომრჩა რამე და შენ ნახე-მეთქი. უხმოდ დამიქნია თავი და პირდაპირ მითხრა, ამათ წაკითხვას ერთ კვირას მოვუნდები და მერე ვილაპარაკოთო. 

ერთი კვირის შემდეგ დამირეკა და მითხრა, ხელჩასაჭიდი გაქვს და მიკვირს, რატომ ვერ შენიშნეო. გიჟივით ჩავედი სოფელში, ჩემი ქსეროქსებიდან, ხუთი ფურცელი იყო ამორჩეული და ხუთივეზე _ პასტით, რაღაც ფრაზა შემოხაზული. დავხედე და ექსპერტს, რომელსაც ბინებზე ჰქონდა ნამუშევარი, ეწერა, რომ ხუთივე ბინაში, საფერფლეში, სიგარეტის ერთი ღერი ეგდო, რომელიც ფილტრთან იყო გადატეხილი და ხუთივე _ „მალბორო ლაითის“ ფირმის. 

_ არაა „მალბორო ლაითი“ იაფი სიგარეტი და შეიძლება, იმ ოჯახის წევრები ეწევიან, მაგრამ ხუთივე რომ ამ მარკის სიგარეტს ეწეოდეს და თან ხუთივე ფილტრთან რომ ამტვრევდეს აუნთებელ პაპიროსს, არ მჯერა. ეს დამნაშავემ დატოვა და რატომ დატოვა, ახლა თქვენ იფიქრეთ, _ გამიღიმა თენგო ძიამ და ამით საუბარი დაასრულა. 

თათბირზე ვთქვი, რაც თენგომ მითხრა და ისიც აღვნიშნე, კარგი იქნება, თუ გავიგებთ, დღეში რამდენი კოლოფი „მალბორო ლაითი“ იყიდება-მეთქი, თანაც ხუთივე ოჯახის წევრები მყავდა დაკითხული და პასუხიც მქონდა _ ამ ფირმის სიგარეტს, არცერთ ოჯახში, არავინ ეწეოდა. ჩემი ინიციატივა ჩანასახშივე განწირული აღმოჩნდა. „მალბორო ლაითს“, დღეში, 12-დან 15 ათასამდე ადამიანი ყიდულობდა და სად გინდოდა, გეძებნა, გედევნა, გექექა. 

როცა შემდეგი ბინის გაქურდვის შესახებ შემოვიდა ინფორმაცია, გულის ფანცქალით წავედი და რატომღაც გამიხარდა, საფერფლეში, ფილტრთან გადატეხილი „მალბორო ლაითის“ ღერი რომ დავინახე. ეს იმის ნიშანი იყო, რომ ბინის ქურდი გვეთამაშებოდა ანუ გაჩერებას არ აპირებდა, გვიწვევდა და აუცილებლად დაუშვებდა შეცდომას. პარალელურად, თბილისში „გაბაზრდა“, რომ ვიღაც ბინებს სერიოზულად „წმენდდა“ და ის ადამიანები, რომლებსაც გასაფრთხილებელი ჰქონდათ, გაფრთხილდნენ _ ცდილობდნენ, სახლი მარტო არ დაეტოვებინათ, თუმცა ამ საქმიდან არაფერი გამოდიოდა. კარგ შემთხვევაში, თვეში ერთხელ, ახალ ბინაში, ახალი ღერები მხვდებოდა და ასე მომიგროვდა 34 ღერი. 

სამ წელზე მეტი იყო გასული, უკვე გამოცდილი გამომძიებელი მეთქმოდა, არც ალღო მღალატობდა, არც _ არაფერი, მაგრამ ამ საქმეს თავი და ბოლო ვერავინ გაუგო. მოულოდნელად, ბინის ქურდობები შეწყდა და შეწყდა ისე, რომ მომდევნო სამ წელში, აღარაფერი მომხდარა. დაიკარგა ჩემი „მალბოროს“ კაცი და გადავწყვიტეთ, რომ ან გარდაიცვალა, ან უბრალოდ, მოპარული შეირგო და შეეშვა. 

საერთო ჯამში, მას ბინებიდან ორ მილიონამდე ჰქონდა წაღებული და ეს არ იყო ცოტა ფული. 

ბოლო ქურდობიდან, ექვს წელზე ოდნავ მეტი იყო გასული, როცა ბინის მორიგ ქურდობაზე, სტაჟიორებთან ერთად გავედი. ხომ წარმოგიდგენიათ, რა დამემართებოდა, როცა ბინაში შესულმა, საფერფლეზე, ფილტრში გადატეხილი „მალბორო ლაითის“ ღერი დავინახე. იგივე ხელწერა, მხოლოდ ფული და ოქროული და არავითარი კვალი. თათბირზე ეს საქმე რომ ვთქვი, ყველამ ამოიგმინა. ვიცოდით, რომ დაიწყებოდა მორიგი დევნა და ძებნა, რომელსაც აზრი არ ექნებოდა და კვლავ გაუხსნელი საქმეები დაგვემატებოდა. 

მოლოდინი გამართლდა, ორი კვირის შემდეგ, მორიგი ბინა და მორიგი სიგარეტი, მერე კიდევ, კიდევ და ასე, მომდევნო სამი წელი. საერთო ჯამში, 12 წლის განმავლობაში, გვედო საქმეები და ვერაფერს ვუხერხებდით. ერთი, რაც მოსვენებას არ მაძლევდა, იყო კითხვა _ სად გაქრა ეს ადამიანი იმ ექვსი წლის განმავლობაში? 

მოვიძიეთ საქართველოს მასშტაბით და მსგავსი, სხვა ქალაქებში არ იყო მომხდარი, ე.ი. დამნაშავეს ქალაქი არ შეუცვლია. ვერსია, რომ ფული შემოელია და განაახლა, არ გამოდგებოდა, რადგან სამ წელშიც ბევრი იშოვა, მაგრამ მაინც აგრძელებდა. ისევ თენგო ძიას დავადექი. უკვე ისეთ მასშტაბებზე იყო გასული, თაფლი სერიოზულ ბიზნესად ექცია და სკების მომვლელად, ორი კაცი ჰყავდა დაქირავებული. ყურადღებით მომისმინა და ძალიან საინტერესო რამ მითხრა: 

_ ორი ვარიანტია, ან საზღვარგარეთ იყო წასული და აქ მოპარულს ხარჯავდა, ან დაიჭირეს და იჯდა. ქურდობაზე კი არა, სხვა საქმეზე დაიჭირეს. არ აქვს მნიშვნელობა, რა შეიძლებოდა მომხდარიყო. ამიტომ, ციხიდან გამოსულთა ბაზას გადახედე, მერე იმ პერიოდს შეადარე, როცა საქმეები შეწყდა და ეგებ, რამე საინტერესოს მიაგნო. 

რატომღაც მგონია, რომ საზღვარგარეთ არ წავიდოდა, მშვენიერი საქმე ჰქონდა აქ აწყობილი. მიზეზი შეიძლება ავადმყოფობაც ყოფილიყო, მაგრამ ეგეც ნაკლებ სავარაუდო იყო. კაცი ექვსი წელი თუ ისე ავადმყოფობს, რომ ვერაფერს აკეთებს, მერეც ვერ შეძლებს. 

სასჯელაღსრულების დეპარტამენტის სამ თანამშრომელთან ერთად, არქივებს ჩავუჯექი. თივის ზვინში ნემსი გიძებნიათ? _ ზუსტად ასე გამოვიდა. ასეულობით საქმე გავიარეთ, მაგრამ შედეგი _ ნული. არავინ იყო ისეთი, ვისზეც შეგვეძლო გვეფიქრა, რომ ასეთი ჭკვიანი იყო და ასე სუფთად ასრულებდა ყველაფერს. 

რა თქმა უნდა, ხელი ჩავიქნიე და დაველოდე შემთხვევას. საგამოძიებოში იმდენი მქონდა ნამუშევარი, ვიცოდი, რომ ერთ უბრალო შემთხვევას, შეიძლებოდა, ძაფის ბოლო მოეცა ხელში. ეს შემთხვევა ოთხი თვის შემდეგ დადგა. თენგო ძიამ დამირეკა, როცა გეცლება, ამოდიო. იმავე საღამოს ავედი, სასტუმრო ოთახში შემიყვანა და მაგიდაზე ფილტრში გადატეხილი „მალბორო ლაითი“ დამიდო. 

„გაგქურდეს, ძია თენგო?“ _ ძლივს ამოვილუღლუღე, იმან კი ღიმილით თავი გადააქნია და მშვიდად დაიწყო: 

_ გუშინ, ოჯახი ამოვიდა _ ცოლი, ორი ბავშვი და კაცი. ფუტკრის რძე და დინდგელი უნდოდათ, ოღონდ ბევრი. კი მქონდა, მაგრამ უარი ვუთხარი, რადგან იმ კაცმა, მანქანიდან გადმოსვლისთანავე, „მალბორო ლაითის“ კოლოფი ამოიღო, ერთი ღერი მოიმარჯვა და მშვიდად დაუწყო ყნოსვა. თან მელაპარაკებოდა, თან იმ ღერს არ უშვებდა ხელიდან. ამიტომ ვუთხარი, არ მაქვს-მეთქი და ერთი კვირის შემდეგ დავიბარე. მანქანაში რომ სხდებოდნენ, სწორედ ასე, ფილტრში გადატეხა ის ღერი და წავიდა. მგონია, რომ შენი კლიენტია... 

ერთი კვირის შემდეგ, ოჯახმა თენგო ძიასგან ფუტკრის რძე და დინდგელი იყოდა, ჩვენ კი თვალთვალი დავიწყეთ. გავარკვიეთ, რომ პიროვნება, რომელსაც ვუთვალთვალებდით, ციხეში სწორედ იმ პერიოდში იჯდა და გისოსებს მიღმა, ავარიის გამო მოხვდა, ავარიის, რომელსაც მსხვერპლი მოჰყვა. დაახლოებით, ერთი თვე ვუთვალთვალებდით, შემდეგ კი, როცა საქმეზე წავიდა, ბინიდან გამოსული დავაკავეთ. დაკითხვებზე ყველაფერს უარყოფდა, მაგრამ სიგარეტის ღერს ვერსად გაექცა, მისი დნმ-ც აღმოვაჩინეთ სხვა ღერებზე და ასე დასრულდა მისი ისტორია. სიგარეტს კი, თურმე, მუდმივად იმიტომ ატარებდა, რომ თავი ჰქონდა დანებებული, მაგრამ მუდამ ენატრებოდა და ყველაზე მეტად, „მალბორო ლაითის“ სუნზე კაიფობდა. 

მოწევა მავნებელი რომ არის, კიდევ ერთხელ დამტკიცდა.

პატიმარი #0578

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 12 Feb 2020 13:02:52 +0400
როგორ ექცევიან ციხეში პირადი ცხოვრების კადრების გამავრცელებლებს http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6551-როგორ-ექცევიან-ციხეში-პირადი-ცხოვრების-კადრების-გამავრცელებლებს.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6551-როგორ-ექცევიან-ციხეში-პირადი-ცხოვრების-კადრების-გამავრცელებლებს.html

„შეყვარებულმა გამწირა“, _ ახალგაზრდა კაცის კურიოზული ისტორია

ერთი დიდი უბედურება გვჭირს ქართველებს: ძალიან, ძალიან გვაინტერესებს, სხვის საძინებელში რა ხდება და, ალბათ, ამიტომაც, საკმარისია, ვინმე ცნობილზე თუ უცნობზე პირადი ცხოვრების შემცველი ნებისმიერი ინფორმაცია გაჟღერდეს, რომ მაშინვე ასი ათასობით ნახვასა და კომენტარს აგროვებს. აი, ინფორმაციას თუ შესაბამისი სურათიც მოჰყვება, ხომ საერთოდ _ მასშტაბები უზარმაზარია და ყველა მხოლოდ ამაზე საუბრობს. ვერ გეტყვით, როდის მოვა ის დრო, როცა ვინმეს პირადზე საუბარი ცუდ ტონად ჩაითვლება და სხვის საძინებელში შეხედვა დასაძრახი გახდება, მაგრამ დღეს ასეა და ამ რეალობას ვერსად გავექცევით.

პირადი ცხოვრების ამსახველი კადრები ძალიან აქტუალური წინა ხელისუფლების დროს იყო ანუ მაშინ თითქოს არ ხმაურდებოდა, თითქოს ფართო მასებისთვის ხელმისაწვდომი არ იყო, მაგრამ „იმპერატორთან დაახლოებული პირების“ მობილურ ტელეფონებში ათეულობით ფაილი ინახებოდა, სადაც ცნობილი პოლიტიკოსები, ჟურნალისტები, საზოგადო მოღვაწეები არცთუ სასიამოვნო გარემოში იყვნენ აღბეჭდილნი, ან იქნებ, სასიამოვნო გარემოც იყო, მაგრამ არა ისეთი, ყველას რომ ენახა. 

რუსთავის #16 დაწესებულებაში, შალვა მ. მაშინ მოიყვანეს, როცა მოქმედ ხელისუფლებას წყალი ჰქონდა შემდგარი ანუ 2012 წლის გაზაფხული იდგა, ქვეყანა ცვლილებებს ელოდა და სწორედ მაშინ, ხელისუფლების აქტიური მხარდამჭერის დაკავება, ერთი შეხედვით, უცნაური ჩანდა. არადა, შალვას ბრალად, სწორედ პირადი ცხოვრების ამსახველი კადრების გავრცელება ედებოდა და, წესითა და რიგით, „საქათმეში“ უნდა ჰქონოდა გარანტირებული ადგილი, თუმცა არც გლდანის ციხეში და არც _ ზონაზე, „საქათმე“ კი არა, „კაზლიატნიკშიც“ არავინ შეახედა. შესაბამისად, ამან პატიმრებში კითხვები გააჩინა, რადგან გადაღება, თვალთვალი, მიყურადება და მერე, ყველაფერ ამის აფიშირება, კანონის ძალით ხომ ისჯებოდა და კარგ დღეს არც ციხეში დაგაყრიდნენ. 

ეგ კი არადა, ციხის კანონებით, მეძავზე რომ გადაგეღო ფოტო ან ვიდეო და მისი ნების საწინააღმდეგოდ გაგევრცელებინა, პასუხს მაგაზეც კი მოგთხოვდნენ. ამიტომ, შალვა „მაყურებლებმა“ დაიბარეს, დაახლოებით, ათი წუთი ესაუბრნენ და გამოაცხადეს, ეს კაცი არაფერ შუაშია, ჩვეულებრივად, რიგითი პატიმარივით იცხოვრებსო. 

„ახლა, არ მითხრა, ლამაზი თვალებისთვის დამინდეს „მაყურებლებმაო“, თორემ გადავირევი“, _ ღიმილით უთხრა პატიმარმა #0578-მა შალვას, რომელთანაც შეხება თავისუფლებაზე ჰქონდა, არცთუ ურიგოდ იცნობდა და უკვირდა კიდეც, ამან ასეთი რამე როგორ იკადრაო. 

„ლამაზი თვალების გამო რომ დავენდე, უეჭველი „საქათმეში“ გამიშვებდნენ, ხომ იცი, ლამაზთვალიანები ფასობენ იქ“, _ გაეცინა შალვასაც და მეგობარს თვალით ანიშნა სხვებზე, რომლებსაც ყურები ჰქონდათ დაცქვეტილი და ყველა სიტყვას ჰაერში იჭერდნენ. 

მეგობრები უხმოდ ჩავიდნენ ციხის ეზოში და სეირნობა დაიწყეს. 

„აღარ იტყვი, რა მოხდა?“ _ ვეღარ მოითმინა #0578-მა, როცა მესამე წრეზე წავიდნენ. 

„არც არაფერი მომხდარა რეალურად. შეყვარებულმა გამწირა, რა და მეც წამოვეგე. „იტოგში“, გამიჩალიჩეს და ასე მოვხვდი აქ, მაგრამ კარგი ის არის ამ ამბავში, რომ აღებულ ვალდებულებებს ასრულებენ“, _ ხელი ჩაიქნია შალვამ. 

„მოიცა, კაცო, რა ვალდებულებებს, რა შეყვარებული?!“ _ სულ დაიბნა #0578. 

„რა და, ჩემი შეყვარებული შენც იცი... რაღა შეყვარებული, ერთად გადავედით საცხოვრებლად და ხელის მოწერაღა გვაკლდა, თორემ ცოლ-ქმარი ვიყავით, აბა, რა ვიყავით?! ბავშვი ჯერ არ გვინდაო, ასე თქვა და მეც დავეთანხმე. საკუთარი ბინა არ გვქონდა, მაგრამ ყიდვას ვაპირებდით, სამსახური გვაძლევდა იმის შესაძლებლობას, რომ მშენებარეში პატარა ფართი აგვეღო და მოგვეწყო. 

მოკლედ, გიორგა ხომ გახსოვს, მაგან „გაჩითა“ მაგარი პლანი. მოვწიეთ. მერე, დავლიეთ, მერე კიდევ მოვწიეთ, მერე რაღაც აბები მაყლაპეს და დილით რომ გავიღვიძე, ვიღაც უცხო სასტავთან ერთად ვეგდე გიორგას სახლში. ქალი და კაცი ერთმანეთში იყო აზელილი და ზუსტად ვიცი, მე არავისთან არაფერი მქონია იმიტომ, რომ ტანსაცმელიც მეცვა, ფეხსაცმელიც და „კრესლოში“ ვეგდე მარტო. იმ დებილ გიორგას ვიდეო გადაუღია და ეს ვიდეო ხან ვის გადაუგზავნა და ხან _ ვის. ბოლოს, ჩემმა შეყვარებულმაც ნახა, სკანდალი მომიწყო, აქაოდა, მღალატობ, არ გიყვარვარო და მთელი ამბები, რა. გაიბუტა და მშობლებთან წავიდა. ვიფიქრე, 1-2 კვირა დაისვენებს, აზრზე მოვა და დაბრუნდება-მეთქი. მშობლებმა კიდევ, პირიქით, უფრო ააკრეფინეს და დამადგა ერთ დღეს, ჩემი ნივთები უნდა წავიღოო. რას ვეტყოდი, ვეხვეწე, ვემუდარე, მაგრამ მაინც დარწმუნებული ვიყავი, რომ დროებითი თემა იყო. ასე გავიდა 2-3 თვე და ვიღაც გოგო გავიცანი. ბარში დავსხედით, მერე ცოტა ვისეირნეთ. 

მოკლედ, დამინახა შეყვარებულმა რომ ვსეირნობდით და... იმავე საღამოს დამადგნენ სახლში და სულ ცემა-ტყეპით წამიყვანეს სამმართველოში. გზაში სულ ნაბოზვარი მეძახეს, მერე კიდევ მცემეს და ასე დილამდე. 

წარმოდგენა არ მქონდა, რას მერჩოდნენ, დილით ადვოკატთან დარეკვა ვითხოვე და ცემა-ტყეპით დამარეკინეს. ძმაკაცს დავურეკე, ვინმე მიშოვე-მეთქი და ვიღაც ქალი მოიყვანეს, იმანაც სულ ქოქოლა მომაყარა და წავიდა. ბოლოს, შემოვიდა გამომძიებელი და ამიხსნა, რომ პირადი ცხოვრების ამსახველი კადრების გავრცელების მუქარის გამო ვიყავი დაკავებული. ვისი პირადი კადრები-მეთქი, პირი დავაღე, ხომ ვიცოდი, რომ არავის კადრები არ მქონდა, დამიდეს წინ ტელეფონი და ამოიღეს ჩემი და შეყვარებულის კადრები. ერთი ვიდეო გვქონდა _ ლოგინში ვწევართ, ის იღებდა ჩემი ტელეფონით, ერთმანეთს ვკოცნით და... ერთ მომენტში, შიშველი მკერდი უჩანს, აი, სულ ერთი წამით, მაგრამ უჩანს. ვინ იჩივლა-მეთქი, რომ ვკითხე, ვინ და, შენმა შეყვარებულმაო. გადავირიე კინაღამ, დამაპირისპირეს, პირზე დამადგა, შენ მაშანტაჟებდიო. გამწარებულ ქალზე უარესი არაფერი ყოფილა, ძმაო. 

მეთქი, სასამართლოში ვიჭიდაოთ-თქო, არცერთი ჩანაწერი არ ჰქონდათ, არც მესიჯი, არც განცხადება, რომ მე ამ ვიდეოთი ვემუქრებოდი. 

ბოლოს, დამისხდნენ და მითხრეს, შენ რომ ანალიზები აგიღეთ, იმდენი ნარკოტიკი ამოაგდო, სამუდამოსაც თავისუფლად მოგცემთო. „ბუკეტი“ გაქვსო მთელიო და მეც ხომ ვიცოდი, რომ კლუბებში ათასგვარ საზიზღრობას ვყლაპავდი. აგერ, აღიარე ეს თემა, ნარკოტიკზე თვალს დავხუჭავთ, 4-5 წელს მოგცემთ და ერთ წელიწადში, გამოგაგდებთ გარეთო, თან გარანტია მომცეს, არავინ შეგეხება, არც „საქათმეში“ გაგიშვებენო. 

მოკლედ, არ ვიცი, რამდენი ეპიზოდი შემტენეს, სხვადასხვა ამბავსა და თემაზე, თურმე, მე ვყოფილვარ, ვინც ვყოფილვარ და სასამართლოებზეც აღარ გავდიოდი. მომცეს ოთხი წელი, პლუს, შვიდწლიანი პირობითი და ვარ ახლა აგერ და გიყვები ამბავს“, _ დაასრულა მოყოლა შალვამ. 

„და შეყვარებული?!“ 

„რა შეყვარებული, ცოცხალი რომ ვარ, ის მიკვირს. პირველი ორი დღე ისე მიბრახუნეს, ორი ნეკნი გამიტყდა. აი, რისთვის და ვისთვის უნდოდათ ეს ჩემი საქმე, წარმოდგენა არ მაქვს, რა“, _ თქვა შალვამ. 

მხოლოდ რამდენიმე თვის შემდეგ მიხვდნენ მეგობრები, შალვას დაპატიმრების რეალურ მიზეზს: წინა ხელისუფლების ლიდერებს ეჭვი ჰქონდათ, რომ ფარული ჩანაწერების ომი დაიწყებოდა და თადარიგი წინასწარ დაიჭირეს. შალვას საქმე, როგორც პრეცედენტული, უცხოელ დიპლომატებს გადაუგზავნეს, აქაოდა, ხომ ხედავთ, ვებრძვით ასეთ ადამიანებსო და არასამთავრობოებსაც. 

საბოლოო ჯამში, ყველაფერი ინდური ფილმივით დასრულდა მოქმედი ხელისუფლებისთვის, შალვა კი აღარავის გახსენებია, „პატოსნად“ მოახდევინეს ოთხ წელს მინუს ამნისტირებული ერთი წელი და თავისუფლებაზეც, მხოლოდ ამის შემდეგ გავიდა.

პატიმარი #0578

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 12 Feb 2020 13:02:48 +0400
თებერვალს, გიგი უგულავას მესამედ დაიჭერენ?! http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6547-თებერვალს,-გიგი-უგულავას-მესამედ-დაიჭერენ.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6547-თებერვალს,-გიგი-უგულავას-მესამედ-დაიჭერენ.html

პროკურატურა თბილისის ექსმერს ისევ 50 მილიონს ედავება

შესაძლოა, თბილისის ექსმერი, გიგი უგუალავა ისევ დაიჭირონ. ყოველ შემთხვევაში, მისი ადვოკატის, ბექა ბასილაიას განცხადებით, 10 თებერვალს, როდესაც უზენაესი სასამართლო თბილისის განვითარების ფონდის საქმეზე გადაწყვეტილებას გამოაცხადებს, სავარაუდოდ, გიგი უგულავას დაიჭერენ. ადვოკატი ეჭვობს, რომ სასამართლოში უვადოდ გამწესებულმა მოსამართლეებმა უკვე მიიღეს პოლიტიკური დავალება, რომ 10 თებერვალს, უზენაესი სასამართლოს კოლეგიამ, გაბინაშვილისა და თადუმაძის შემადგენლობით, ზეპირი მოსმენის გარეშე გამოაცხადონ გადაწყვეტილება, თანაც ისე, რომ ე.წ. ფონდის საქმეზე, უგულავასა და მისი ადვოკატის პოზიციები არ გაიზიარონ.

უგულავა უზენაეს სასამართლოში 

3 თებერვალს, უგულავას ადვოკატმა, ბექა ბასილაიამ ჟურნალისტებს განუცხადა, რომ ე.წ. ფონდის საქმე რამდენიმე წლის წინანდელი ამბავია, რაც პირველი და მეორე ინსტანციების სასამართლოში უკვე დასრულდა. მეტიც, ადვოკატის თქმით, უგულავას სასჯელი მოხდილად ჩაუთვალეს: 

,,ვეჭვობთ, რომ თადუმაძისთვის მიცემული აქვთ დავალება, რათა გიგი უგულავას თავისუფლება აღუკვეთოს. ამას გვაფიქრებინებს ის ტენდენციაც, რაც ბოლო პერიოდში, გიგის წინააღმდეგ მიმდინარეობს. მოგეხსენებათ, რამდენიმე თვის წინ, გიგის თავს დაესხნენ და ამის გამო, ბრალი მას წაუყენეს. ამ კონტექსტშივე უნდა დავინახოთ ბიძინა ივანიშვილის განცხადებაც, სადაც ის ამბობს, რომ დაჭერები გაგრძელდება“. 

იმავე დღეს, ევროპული საქართველოს გენერალურმა მდივანმა, თბილისის ექსმერმა, გიგი უგულავამ ქართული ოცნების გენერალურ მდივანს, თბილისის მოქმედ მერს, კახა კალაძეს უპასუხა, რომელმაც განაცხადა, რომ უგულავამ 50 მილიონი ლარი მოიპარა და ეს ხელის მოწერითაც კი აღიარაო. უგულავამ კალაძეს მოუწოდა, დღის ბოლომდე წარედგინა ხელმოწერილი განცხადება, ან ჩვენება, სადაც ექსმერი აღიარებს, რომ 50 მილიონი ლარი მართლაც მოიპარა. 

პროკურატურა, უგულავას, მისი მერობის პერიოდში, თბილისის განვითარების ფონდიდან 48 მილიონი ლარის მითვისება-გაფლანგვას ედავება. 

2018 წლის თებერვალში, თბილისის საქალაქო სასამართლომ, დედაქალაქის განვითარების ფონდიდან 48 მილიონის გაფლანგვის საქმეზე, ყოფილ მერს, გიგი უგულავას 1 წლითა და სამი თვით პატიმრობა მიუსაჯა. უგულავას გარდა, თბილისის განვითარების ფონდის საქმეზე ბრალდებული იყო თბილისის მერიის ხუთი ყოფილი თანამშრომელი: მერის ყოფილი მოადგილე, დავით ალავიძე; თბილისის განვითარების ფონდის ყოფილი თავმჯდომარე, გიორგი საბანაძე; თბილისის შესყიდვების სამსახურის ყოფილი უფროსი, ალექსი თაბუაშვილი; ძველი თბილისის ყოფილი გამგებელი, დავით ავალიანი და მისი მოადგილე, დიმიტრი ჩხეიძე. სასჯელი, რომელიც თბილისის საქალაქო სასამართლომ უგულავას გამოუტანა, სხვა საქმეზე მიღებულმა განაჩენმა შთანთქა. მიუხედავად ამისა, უზენაეს სასამართლოში, საქმის განხილვა მაინც განახლდა. 

ფონდიდან გაფლანგული 50 მილიონი ლარი 

2013 წლის 27 ივნისს, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის წარმომადგენლებმა, თბილისის მერიისა და გამგეობის 30-მდე თანამშრომელი ,,დააკავეს''. საგამოძიებო სამსახურის ცნობით, მერიის ბიუჯეტის კუთვნილი თანხების მითვისება-გაფლანგვის ფაქტზე, მოწმის სახით, თბილისის მერიისა და გამგეობების თანამშრომლები დაიკითხნენ. მიმდინარეობს გამოძიება საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 182-ე მუხლის მესამე ნაწილის ,,ა'' და ,,ბ'' ქვეპუნქტებით. აღნიშნული პირები დაბარებულები იყვნენ დაკითხვაზე, რის შემდეგაც საგამოძიებო სამსახური დატოვეს. თბილისის მერმა, გიგი უგულავამ კი სპეციალური ბრიფინგი გამართა და განაცხადა, რომ ამ ქმედებით, ხელისუფლებას ნაცმოძრაობის წევრების დაშანტაჟება სურდა. 

2013 წლის ივლისის დასაწყისში, ,,ვერსიაში'' ვრცელი, ჟურნალისტური გამოძიება გამოქვეყნდა, სადაც დეტალურად აღვწერეთ, როგორც გამოძიების ხელთ არსებული ოფიციალური მტკიცებულებები, ასევე მოწმეთა და ბრალდებულთა ჩვენებებიც კი, რაც იმ პერიოდში, კარგად ინფორმირებული წყაროს საშუალებით მოვიპოვეთ. 

ახლა ვეცდებით, მოკლედ შეგახსენოთ ყველა ის ბრალდება და მტკიცებულება, რაც გიგი უგულავასა და თბილისის მერიის სხვა მაღალჩინოსნების კორუფციულ სქემაში მონაწილეობას, ასევე თბილისის განვითარების ფონდიდან 50 მილიონი ლარის მითვისება-გაფლანგვას ადასტურებს. 

ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის მტკიცებით, მერიისა და საკრებულოს თანამშრომლებს, რომლებიც ჯერ დააკავეს, მოგვიანებით კი გაუშვეს, 50 მილიონი ლარის მითვისებაში ედებათ ბრალი: ,,ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახური, რამდენიმე თვის განმავლობაში, დეტალურად სწავლობდა თბილისის ბიუჯეტიდან დედაქალაქის რეაბილიტაციის მიზნით, მერიის მიერ დაფუძნებულ სპეციალურ ფონდებში აკუმულირებული ათეულობით მილიონი ლარის მართლსაწინააღმდეგო განკარგვის ფაქტებს, რომლის ფარგლებში დაწყებული გამოძიებით, უტყუარად დადასტურებულია, რომ თბილისის მერიის მაღალი თანამდებობის პირების უშუალო ორგანიზებითა და დანაშაულებრივი ხელშეწყობით, თბილისის რეაბილიტაციის ფონდიდან, რომლის ყოფილი ხელმძღვანელი იმყოფება მიმალვაში, სხვადასხვა ტიპის თვალთმაქცური ოპერაციების მეშვეობით, გაფლანგულია 50 მილიონ ლარზე მეტი, მათ შორის, რამდენიმე ათეული მილიონი ლარი, უშუალოდ ბანკებიდან ნაღდი ფულის სახით არის გამოტანილი და, სავარაუდოდ, მითვისებულია. ამ უპრეცედენტო კორუფციული საქმის მტკიცებულებებზე, კერძოდ, გამოძიების პროცესში მოპოვებულ ვიდეომასალებზე ჩანს, რომ დედაქალაქის მერიის მოხელეები, პლასტიკური ბარათების გამოყენებით, თბილისელებისგან გადასახადების სახით აკრეფილ თანხებს იტაცებენ, რაც ქალაქის ინფრასტრუქტურის განვითარებას უნდა მოხმარებოდა''.

ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის მიერ გავრცელებული ოფიციალური ინფორმაციით, საქმე ეხებოდა „თბილისის განვითარების ფონდს“, რომელიც მერიის მიერ, ისტორიული და სხვა მნიშვნელოვანი შენობების რეაბილიტაციის მიზნით, 2010 წლის 16 ივლისს დაფუძნდა. ეს ფონდი, ცენტრალურთან ერთად, ადგილობრივი ბიუჯეტიდანაც ფინანსდება. გამოძიებამ დედაქალაქის ბიუჯეტის კუთვნილი 48 930 822 ლარის მითვისება-გაფლანგვის სამი ეპიზოდი შეისწავლა _ ფონდიდან, სახელფასო პლასტიკური ბარათების საშუალებით, 13 852 497 ლარის გაფლანგვა, ფონდის საბანკო ანგარიშებიდან ნაღდი ფულის სახით, 34 000 000 ლარის მითვისების ფაქტი და არამიზნობრივად, ე. წ. ფურშეტებსა და ნაციონალური მოძრაობის პარტიული ღონისძიებების ორგანიზებისთვს დახარჯული 719 862 ლარი. 

პირველი ეპიზოდი _ 2011 წლის ნოემბერში, ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის საარჩევნო უბნების კოორდინატორების დაფინანსების მიზნით, გიორგი საბანაძის ხელმძღვანელობით, 719 პიროვნებისთვის, რომლებიც თითქოს, ,,თბილისის განვითარების ფონდში'', შენობათა კვლევის სპეციალისტებად მუშაობდნენ ისე, რომ ამის შესახებ არაფერი იცოდნენ, პლასტიკური სახელფასო ბარათები დამზადდა. ეს პლასტიკური ბარათები, თბილისის მერიის შესყიდვების საქალაქო სამსახურის უფროსმა, ალექსი თაბუაშვილმა, ნაციონალური მოძრაობის წარმომადგენლებს _ თბილისის ათი რაიონული ორგანიზაციის ხელმძღვანელს გადაულოცა. 2011 წლის ნოემბრიდან 2012 წლის ივნისის ჩათვლით, პლასტიკურ ბარათებზე, ხელფასის სახით, თანხა ყოველთვიურად ირიცხებოდა. ამ პერიოდში, ეს თანხა პერიოდულად გამოჰქონდა ალექსი თაბუაშვილს, დავით ავალიანს, დიმიტრი ჩხეიძეს, ასევე მერიისა და გამგეობის 30-მდე თანამშრომელს. საგამოძიებო სამსახურის ოფიციალური ინფორმაციით, ასეთი ქმედებით, აღნიშნული ორგანიზებულ-დანაშაულებრივი ჯგუფის წევრებმა, უკანონოდ გაფლანგეს ,,თბილისის განვითარების ფონდის'' კუთვნილი ფულადი თანხა _ 13 852 497 ლარის ოდენობით! 

მეორე ეპიზოდთან დაკავშირებით, გამოძიებამ დაადგინა, რომ თბილისის მერის მოადგილემ, დავით ალავიძემ და „თბილისის განვითარების ფონდის“ ყოფილმა თავმჯდომარემ, გიორგი საბანაძემ გადაწყვიტეს, სახელფასო პლასტიკური ბარათები გაეუქმებინათ და პარტიული მიზნებისთვის, საჭირო თანხები უშუალოდ გამოეტანათ საბანკო ანგარიშიდან. წინასწარ შემუშავებული დანაშაულებრივი გეგმის მიხედვით, ფონდის ანგარიშიდან, საბანკო ჩეკების საშუალებით, ნაღდი ფულის სახით, მათ 2012 წლის ივნისიდან ოქტომბრის ჩათვლით, შვიდჯერ გაიტანეს და მართლსაწინააღმდეგოდ მიითვისეს 34 328 463 ლარი! 

რაც შეეხება მესამე ეპიზოდს, გიორგი საბანაძემ და დავით ალავიძემ, წინასაარჩევნო პერიოდში, ნაციონალური მოძრაობის მხარდამჭერების გამასპინძლების მიზნით, შპს „სითი ივენთსა“ და შპს „ფართი ჰაუსს“, ფონდის სახელით, შესაბამისი მომსახურების გაწევაზე, ხელშეკრულებები გაუფორმეს. 2012 წლის თებერვლიდან ივნისის ჩათვლით, ამ საწარმოებმა, ორგანიზება გაუწიეს ნაციონალური მოძრაობის მხარდამჭერების გამასპინძლების მიზნით მოწყობილ ,,ფურშეტებს'', რომელთა ანაზღაურების სანაცვლოდ, „თბილისის განვითარების ფონდის“ ანგარიშიდან 719 862 ლარი გაიფლანგა! 

ძველი თბილისის რეაბილიტაციაში ,,მოტეხილი'' მილიონები 

თბილისის მერიამ, ძველი თბილისის რეაბილიტაციის გადაწყვეტილება 2005 წელს მიიღო და ამ მიზნით, ჯერ ,,ძველი თბილისის რეაბილიტაციისა და განვითარების'', მოგვიანებით კი ,,თბილისის განვითარების'' ფონდები შექმნა. ,,თბილისის განვითარების ფონდს'', სხვადასხვა დროს, მერიის მაღალჩინოსნები, მათ შორის, მამუკა ახვლედიანი, დავით Yავალიანი, დავით ნინიძე და გიორგი საბანაძე ხელმძღვანელობდნენ. ორივე ფონდში თანხა თბილისის ბიუჯეტიდან ირიცხებოდა. 

ძველი თბილისის უბნების რეაბილიტაციის მიზნით, ფონდების საშუალებით აღადგინეს მეიდანი, მეტეხი, რიყე, აღმაშენებლის გამზირი. ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი პროექტი, რომელიც ,,თბილისის განვითარების ფონდმა'' განახორციელა, აღმაშენებლის მოედნის რეაბილიტაცია იყო, მაგრამ თბილისის მერიას არასდროს გაუსაჯაროვებია ინფორმაცია, თუ რა დაუჯდა აღმაშენებლის მოედნის, რიყის, ან თუნდაც მეტეხის რეაბილიტაცია. არადა, ფონდი თბილისის ბიუჯეტიდან ფინანსდებოდა და ამ ტიპის ინფორმაცია, როგორც წესი, საჯარო უნდა ყოფილიყო. 

საინტერესოა, როგორ არჩევდნენ კომპანიებს, რომლებიც სხვადასხვა დროს, ძველი თბილისის უბნების რეაბილიტაციას ახორციელებდნენ? კანონის მიხედვით, ფონდს ეს კომპანიები ტენდერით უნდა შეერჩია, მაგრამ ტენდერი არ ჩატარებულა. მეტიც, ,,ინფორმაციის თავისუფლების განვითარების ინსტიტუტმა'' არაერთხელ მიმართა თბილისის მერიას, გაეცა პასუხი შეკითხვაზე, თუ როგორ შეარჩიეს კომპანიები რეაბილიტაციისთვის, ან რა დაჯდა ამა თუ იმ ქუჩის რეაბილიტაცია, მაგრამ უშედეგოდ. ყველაზე მნიშვნელოვანი ის იყო, რომ მერიამ, ,,თბილისის განვითარების ფონდს'' უძრავი ქონებაც გადასცა, მაგალითად, პუშკინის ქუჩასა და აღმაშენებლის მოედანზე მდებარე შენობები, ასევე, კოტეჯი დაბა წყნეთში. მერიისგან ნაჩუქარი უძრავი ქონება კი ფონდმა სხვადასხვა პირზე გაყიდა. აღმაშენებლის 150-ში მდებარე ისტორიული შენობა (200 კვადრატული მეტრი), ,,თბილისის განვითარების ფონდმა'', 2011 წლის 19 სექტემბერს, კომპანია ,,რეალ ინვესტს'' 200 000 აშშ დოლარად, სამთვიანი უპროცენტო განვადებით მიჰყიდა. ,,რეალ ინვესტის'' დამფუძნებელია ოფშორში რეგისტრირებული კომპანია ,,ოლდინგტონ ინვესტ კორპი'', რომლის წარმომადგენელი საქართველოში, გიორგი ღონიაშვილი იყო. სხვათა შორის, გიორგი ღონიაშვილი თბილისის ექსმერის, გიგი უგულავას ყოფილი ცოლის დის ქმარი ანუ ექსქვისლი იყო (ყოველ შემთხვევაში, იმ პერიოდში და მოგვიანებითაც, როდესაც ,,ვერსიაში'' ეს სტატია დაიბეჭდა, უგულავა და ღონიაშვილი ნამდვილად ნათესავები იყვნენ), რომელიც ამ გარიგებამდე ოთხი თვით ადრე, ,,რეალ ინვესტის'' ხელმძღვანელად დანიშნეს (შეგახსენებთ, ამბავი, რომელსაც ახლა გიყვებით, 2013 წლის ივლისში მოხდა და ,,ვერსიაშიც'' მაშინვე დაიბეჭდა, მაგრამ ვინაიდან ღონიაშვილი ვახსენეთ, მოვლენებს გავუსწრებთ და გეტყვით, რომ 2015 წელს, ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურმა გიორგი ღონიაშვილიც დააპატიმრა). 

მარჯანიშვილის მოედანზე უგულავას ახლა უკვე ექსნათესავი, კიდევ ერთ შენობას ფლობდა, ესაა აღმაშენებლის 103-ში მდებარე, ასევე ისტორიული შენობა, რომელიც გერმანელმა არქიტექტორმა გოთიკურ სტილში ააშენა. სხვადასხვა დროს, ამ შენობაში განთავსებული იყო, როგორც სასტუმრო, ასევე საგარეო საქმეთა სამინისტრო და კონტროლის პალატა. ,,თბილისის განვითარების'' ფონდმა'', ეს ისტორიული შენობა _ 510 კვადრატული მეტრი, ,,ვესტელ პლაზას'' გადასცა. ამ კომპანიის დამფუძნებელიც უგულავას ექსქვისლი გიორგი ღონიაშვილი იყო. 

არანაკლებ საინტერესოა, რიყის ტერიტორიის რეაბილიტაციის პროექტი, რასაც 2005 წელს, ამ ტერიტორიაზე განთავსებული რესტორნები ,,შეეწირა''. 2006 წელს, თბილისის მერიამ რიყის ტერიტორია 7 000 000 000 აშშ დოლარად, შპს ,,ახალ რიყეს'' განვადებით მიჰყიდა. ,,ახალი რიყის'' 100%-იანი წილის მფლობელი, ოფშორში რეგისტრირებული კომპანია ,,ჯი ემ სი ჰოლდინგია''. ამ ჰოლდინგის დირექტორი კი ლევან ყარამანაშვილია, რომელიც მიხეილ სააკაშვილთან დაახლოებული ბიზნესმენის, რეზო შარანგიას დის ქმარია. ყარამანაშვილი ერთ დროს ,,რუსთავი 2''-ის აქციების 90%-იანი წილის მფლობელი იყო. თავის მხრივ, რეზო შარანგია ,,ჯი ემ სი ჰოლდინგის'' ერთ-ერთი დამფუძნებელი გახლდათ. 

მას შემდეგ, რაც რიყე შპს ,,ახალმა რიყემ'' შეიძინა, მასვე დაევალა, როგორც ტერიტორიის 20%-ის გამწვანება, ასევე საფეხმავლო ხიდის აშენება და ინვესტიციების მოზიდვაც. კომპანიას ხელშეკრულებით ნაკისრი არც ერთი ვალდებულება არ შეუსრულებია. სამაგიეროდ, მერიისგან ნაყიდი ტერიტორიის 80%, რამდენიმე თვეში, რუსეთში მოღვაწე ბიზნესმენს, დავით იაკობაშვილს მიჰყიდა, რომელსაც ინვესტიციები უნდა მოეზიდა და ხიდი აეშენებინა. საფეხმავლო ხიდი რიყეზე მართლაც აშენდა, ოღონდ _ 2010 წელს, რომელიც თბილისის ბიუჯეტიდან დაფინანსდა! 

2006 წელს, შპს ,,ახალმა რიყემ'', თბილისის მერიისგან 7 000 000 აშშ დოლარად ნაყიდი რიყის ტერიტორია, 2008 წელს, ისევ თბილისის მერიას დაუბრუნა, ოღონდ 17 000 000 აშშ დოლარად! ამ გარიგებით, ყარამანაშვილმა და შარანგიამ 10 000 000 აშშ დოლარი მოიგეს!

მაია მიშელაძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 05 Feb 2020 12:40:52 +0400
ზურაბ წერეთლის კრიმინალური კავშირები http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6542-ზურაბ-წერეთლის-კრიმინალური-კავშირები.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6542-ზურაბ-წერეთლის-კრიმინალური-კავშირები.html

რუსეთის ფედერაციაში თუ ვინმე შეიძლება ოდიოზურ ფიგურად მოინათლოს, ერთ-ერთი პირველი იური ჩაიკა გახლავთ. ეს კაცი 1999-დან 2006 წლამდე, რუსეთის ფედერაციის იუსტიციის მინისტრის პოსტს იკავებდა, 2006 წელს კი, გენერალური პროკურორი გახდა და მიმდინარე წლის 14 იანვრამდე, ამ პოსტზე იმყოფებოდა. ხომ წარმოგიდგენიათ, როგორი ნდობა და გავლენა უნდა ჰქონოდა ჩაიკას რუსეთის პრეზიდენტზე, რომ მთელი 14 წლის განმავლობაში, მისი მოხსნის საკითხი დღის წესრიგში ერთხელაც არ დამდგარა. აი, წლის დასაწყისი კი რუსეთის გენპროკურორისთვის სახარბიელო არ გამოდგა. ვლადიმირ პუტინმა პირდაპირ განაცხადა, დროა, გენერალური პროკურორის შეცვლაზე ვიმსჯელოთო და ჩაიკაც, იგორ კრასნოვმა შეცვალა. 68 წლის დამსახურებული ვეტერანი, პუტინმა უსამსახუროდ მაინც არ დატოვა და 22 იანვრიდან, ჩაიკა რუსეთის პრეზიდენტის სრულუფლებიანი წარმომადგენელია ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალურ ოლქში.

 

ბარემ ისიც ვთქვათ, რომ აწ უკვე ყოფილი გენერალური პროკურორი, არასოდეს ყოფილა დაკავებული ბიზნესით, მაგრამ მისი შვილები _ არტიომი და იგორი, რუსეთში ყველაზე მსხვილ ბიზნესმენებად ითვლებიან. ამასთან, წლების განმავლობაში, ჩაიკა კრიმინალთან ხმალამოღებული მებრძოლის სახელით სარგებლობდა. 

ყველაფერი ეს იმიტომ მოგიყევით, რომ მიახლოებით მაინც აგვეხსნა, თუ რა გავლენით სარგებლობდა ჩაიკა. არანაკლები გავლენა ჰქონდა მის პირველ მრჩეველს, ნიკოლაი ატმონევს. უფრო მეტიც, ყველა ვარაუდობდა, რომ ჩაიკას პენსიაზე გასვლის შემდეგ, სწორედ ატმონევი დაიკავებდა მის ადგილს და ამისთვის თავად კოლიაც ემზადებოდა, თუმცა ყველაფერი თავდაყირა, სწორედ ვლადიმირ პუტინმა დააყენა. 

ჩაიკას გადაყენებისა და გენერალურ პროკურორად კრასნოვის დანიშვნის შემდეგ, ატმონევიც მოხსნეს, მაგრამ მოხსნას ვინ ჩივის, ახალი გენპროკურორის ინიციატივით, მასზე სისხლის სამართლის საქმე აღიძრა და ახლა პროკურატურა იმას არკვევს, დაეხმარა თუ არა ატმონევი... შაქრო კალაშოვს მოსკოვის ორი კაზინოს ხელში ჩაგდებაში, მონაწილეობდა თუ არა ცნობილი მოქანდაკის, ზურაბ წერეთლის იურისტის მკვლელობაში და იცოდა თუ არა რამე, თბილისში გატაცებული და შემდეგ მოკლული ბიზნესმენის შესახებ. 

დიახ, ეს საქმე, რომელიც ძალიან მჭიდროდ უკავშირდება საქართველოს, სწორედ ახლა აღძრეს და ბევრი ვარაუდობს, რომ ატმონევი მალე გენპროკურორის სავარძლის ნაცვლად, გისოსებს მიღმა აღმოჩნდება. 

ერთი შეხედვით, ყველასგან მივიწყებული საქმე მას შემდეგ გაცოცხლდა, რაც ახალ წელს, რუსეთში, ვინმე კარლენ აზიზბეკიანი დაბრუნდა. აზიზბეკიანი ჩვენთვის არის ვინმე, თორემ რუსეთში, როგორც პოლიტიკური, ისე კრიმინალური წრეებისთვის, ძალიან ცნობილი პირია. სწორედ მან შეიტანა სარჩელი ატმონევის წინააღმდეგ და ისეთი დოკუმენტაცია წარადგინა, რუსეთის გენერალური პროკურატურა იძულებული გახდა, საქმე აღეძრა. როგორც ამბობენ, ყველაფერი ეს, ატმონევისთვის კარგად არ დასრულდება და უფრო მეტიც, შესაძლოა, კალაშოვს სასჯელი დაუმატონ. 

ისტორია შორეულ 90-იანებში დაიწყო, როცა აზიზბეკიანი რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს ვიცე-პოლკოვნიკი გახლდათ. რუსეთში სათამაშო ბიზნესი, სწორედ 90-იანი წლების გარიჟრაჟზე დაიწყო და ამ საქმის პიონერები, ვინმე ალეს კრეინი და ლეონიდ ლანი იყვნენ. ალექს კრეინის ნამდვილი სახელი და გვარი ალექსანდრე არუთინოვი გახლავთ, ის თბილისშია დაბადებული. 

1980 წელს, არუთინოვმა, როგორღაც აშშ-ში წასვლა მოახერხა, იქ დარჩა და ალექს კრეინად იქცა. 

თავის მხრივ, ლეონიდ ლანის ნამდვილი სახელი და გვარი ლეონიდ კაპლანია. ის ნოვოსიბირსკში დაიბადა, აშშ-ს მანაც 1980 წელს მიაშურა, იქ დარჩა და ამ ორმა ადამიანმა, სწორედ იქ გაიცნო ერთმანეთი. 

ლანის წინააღმდეგ, აშშ-ის ფედერალურმა სამსახურმა სისხლის სამართლის საქმე 1994 წელს აღძრა და მას ბრალი „რუსულ მაფიასთან“ კავშირსა და სადაზღვეო თანხების გათეთრებაში დასდო. შედეგად, ლანმა გუდა-ნაბადი აიკრა და მოსკოვში დაბრუნდა. სწორედ აქ გაუჩნდა იდეა, კაზინო გაეხსნა და დახმარება აშშ-ში, კრეინს სთხოვა. იმ დროისთვის კრეინს ცოლად უკვე ლეინის ყოფილი მეუღლე, ვიქტორია ჰყავდა (?!) და, ასე ვთქვათ, მეგობრებს ერთგვარი „ნათესაური“ კავშირიც კი ჰქონდათ. 

ლანმა რუსეთში დააფუძნა ფირმა „ოპტიკალი“, რომლის 100%-იანი წლის მფლობელი კრეინი გახლდათ, პრეზიდენტად მისი ცოლი ვიქტორია დაინიშნა, ხოლო ლანმა რუსეთის ფედერაციაში, „ოპტიკალის“ ოფიციალური წარმომადგენლის მისია იტვირთა. სწორედ ამ ფირმამ შეისყიდა არცთუ ცნობილი კაზინო „გოლდენ პალასი“, რომელიც რეალურად, მოგებასაც არ იძლეოდა, რადგან ის სათამაშო სახლის ნაცვლად, კრიმინალური იერარქიის უმაღლეს საფეხურზე მდგომი პირების თავშეყრის ადგილი უფრო იყო და იქ სათამაშოდ მისვლა მდიდარ ადამიანებს არ სურდათ. 

ლანმა დახმარებისთვის, სწორედ აზიზბეკიანს მიმართა, აქაოდა, ეგებ კაზინოს დაცვა შენი დაცვის სამსახურმა იკისროსო. აზიზბეკიანი დასთანხმდა. ვიცე-პოლკოვნიკს თავისი დაცვის სამსახური ჰქონდა და სწორედ ეს სამსახური შევიდა „გოლდენ პალასში“ იმ იმედით, რომ იქიდან კრიმინალები წავიდოდნენ, მაგრამ ასე არ მოხდა. ამიტომ, აშშ-ში მყოფმა კრეინმა გადაწყვიტა, კიდევ ერთი კაზინო გაეხსნა და ლანს შესაბამისი შენობის პოვნა დაავალა. შესაფერისი შენობა კი ცნობილი მოქანდაკის, ზურაბ წერეთლის კუთვნილება აღმოჩნდა. 

ხანგრძლივი ვაჭრობის შემდეგ, წერეთელმა შენობის სანაცვლოდ, 13 მილიონი დოლარი და ახალი კაზინოს 10%-იანი წილი მიიღო. ახალ კაზინოს „კრისტალი“ დაარქვეს და ის მოსკოვის სავიზიტო ბარათად იქცა. შენობის რეკონსტრუქციასა და კაზინოდ გადაკეთებას, 50 მილიონი დოლარი დასჭირდა და ეს იმ დროისთვის კოლოსალური თანხა იყო, თუმცა როგორც ამბობენ, დანახარჯი ერთ წელიწადში ამოიღო სათამაშო სახლმა. 

შენობის დაცვისა და იქ კრიმინალების არშეშვების ვალდებულბით, 10%-იანი წილი ერგო აზიზბეკიანსაც, ლანსაც 10% შეხვდა, 70% კი კრეინის კუთვნილება გახლდათ. თითქოს ყველაფერი დალაგდა, მაგრამ ახალმა კაზინომ და კოლოსალურმა შემოსავალმა კრიმინალური სამყარო არ მოასვენა. საქმეში პირადად ჩაერთო შაქრო კალაშოვი. ის კრეინს ჯერ კიდევ თბილისიდან იცნობდა და შესაბამისად, მას წილი მოსთხოვა, რაზეც უარი მიიღო. 

2000 წელს, კალაშოვმა, კრეინი სასაუბროდ ძირძველ სამშობლოში, საქართველოში დაპატიჟა, შევხვდეთ, ვისაუბროთ და გადაწყვეტილება მივიღოთო. კრეინი თბილისში ჩამოვიდა, „შერატონ მეტეხი პალასში“ დაბინავდა და სწორედ იქიდან გაიტაცეს. გამტაცებლებმა, გამოსასყიდის სახით, ოჯახს 1.2 მილიონი დოლარი მოსთხოვეს, რაც სასაცილო თანხა იყო. 

მართალია, ეს თანხა ოჯახმა გადაიხადა, მაგრამ კრეინი არ გაათავისუფლეს და... მოკლეს. 

სხვათა შორის, ამ გატაცებისა და მკვლელობის გამო, კალაშოვს ქართულმა სასამართლომ დაუსწრებლად 18 წელი მიუსაჯა. 

სწორედ იმ დროს, როცა თბილისში კრეინი გაიტაცეს, მოსკოვის პროკურატურამ დაკითხვაზე აზიზბეკიანი დაიბარა. ის მიხვდა, რომ საქმეს ცუდი სუნი ასდიოდა და რუსეთის ფედერაცია დატოვა. 

კრიმინალებთან მოლაპარაკება სცადა ზურაბ წერეთელმა და მან შეხვედრაზე თავისი იურისტი, ვლადიმირ დუხნოვი გაუშვა, რომელსაც თან, წერეთლის 10%-იანი აქციების ორიგინალები ჰქონდა. მას შემდეგ დუხნოვი არავის უნახავს _ დღემდე უგზო-უკვლოდ დაკარგულად ითვლება, ხოლო „კრისტალის“ აქციები, პრაქტიკულად, მთლიანად კრიმინალებისა და ლეინის ხელში გადავიდა. 

წერეთელმა თავისი წილის ძიებასა და კონფლიქტის გაღრმავებაზე უარი თქვა და 10%-იანი წილი აღარც მოუკითხავს. 

ახლა იკითხავთ, რა კავშირი აქვს ყველაფერამასთან ნიკოლაი ატმონევსო? საქმე ის გახლავთ, რომ სწორედ ატმონევი იყო განსაკუთრებულ საქმეთა გამომძიებელი და აღნიშნულ საქმესაც ის უძღვებოდა. როგორც აზიზბეკიანის საჩივრიდან ირკვევა, სწორედ ატმონევმა გაუკეთა ორგანიზება იმ შეხვედრას, რომლის შემდეგაც დუხნოვი გაქრა, სწორედ ატმონევმა დააჯერა კრეინი, რომ თბილისში ჩასვლა და კალაშოვთან მოლაპარაკება უსაფრთხო იქნებოდა და სწორედ ამ საქმის ჩაფარცხვის შემდეგ დაიწყო ატმონევის კარიერული წინსვლა. 

უფრო მეტიც, ატმონევმა, აზიზბეკიანი დაზარალებულის ნაცვლად, ბრალდებულად სცნო და მასზე ძებნა გამოაცხადა ანუ საქმის მასალებით ისე გამოვიდა, რომ აზიზბეკიანმა კრიმინალებს ომი გამოუცხადა, კაზინოში საკუთარი წილი არ დათმო და ამის გამო, სახელმწიფომ მისი დევნა დაიწყო. 

რაც მთავარია, ეს დევნა 2020 წლის 1 იანვარს, ხანდაზმულობის ვადის გასვლის გამო გაუქმდა, თორემ აქამდე აზიზბეკიანი, ოფიციალურად ძებნილად ითვლებოდა და მას რუსი სამართალდამცავები ინტერპოლის წითელი ცირკულარით ეძებდნენ. 

„იმედი მაქვს, სამართალი ახლა მაინც იზეიმებს. ჩვენ არაფრისგან შევქმენით ბიზნესი, დავასაქმეთ 5 ათასამდე ადამიანი და მადლობის ნაცვლად, ჩვენი გუნდის დიდმა ნაწილმა შუბლში ტყვია მიიღო. 

კრიმინალების გარდა, ამ საქმის მთავარი მონაწილე ატმონევია და მე ამას დავამტკიცებ“, _ აცხადებს აზიზბეკიანი და ის, რომ მისი სარჩელის შემდეგ, ატმონევს ფედერაციის საზღვრების დატოვება ოფიციალურად აეკრძალა, ბევრ რამეზე მეტყველებს.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 05 Feb 2020 12:40:34 +0400
ქალმა კაცი, რომელმაც ცოლობაზე უარი უთხრა, ფიწლით სათესლე ჯირკვლებში დაჭრა! http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6541-ქალმა-კაცი,-რომელმაც-ცოლობაზე-უარი-უთხრა,-ფიწლით-სათესლე-ჯირკვლებში-დაჭრა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6541-ქალმა-კაცი,-რომელმაც-ცოლობაზე-უარი-უთხრა,-ფიწლით-სათესლე-ჯირკვლებში-დაჭრა.html

„ნაკოლკიანი“ და ნაციხარი დიაცების კრიმინალური თავგადასავლები

ალბათ, დამეთანხმებით, რომ ქალი პატიმრების რიცხვი საქართველოში, ყოველთვის მცირე იყო. სიმცირეში კაცებთან ფარდობითობას ვგულისხმობ, თორემ ზოგადად, სუსტი სქესის წარმომადგენელთა რიცხვი კრიმინალის მიმართულებითა და საქართველოს საზომებით, პატარა ნამდვილად არაა. აი, ამ სიმცირეში, კიდევ უფრო მცირეა იმ ქალების რიცხვი, რომლებიც სასჯელაღსრულების დაწესებულებაში ტატუს იკეთებენ. საქართველოს პლაჟებზე არაერთ და ორ ათეულ მამაკაცს ნახავთ, რომლებსაც სწორედ ტატუზე ეტყობათ, რომ სასჯელაღსრულების დაწესებულება აქვთ მოვლილი, ქალებს კი, ძირითადად, „სვაბოდაზე“ გაკეთებული ტატუები აქვთ და ეს არცაა გასაკვირი: ზოგი მოდას მისდევს, ზოგსაც კი, უბრალოდ, ძალიან მოსწონს.

ჯერ კიდევ კომუნისტების დროიდან, მამაკაცთა სასჯელაღსრულებით დაწესებულებაში, ყველაზე პოპულარული „ნაკოლკა“ ხუთი წერტილი _ „ბეში“ იყო. „მოდა“ არც ახლა გადასულა და ოთხი კედლის შუაში მჯდომი „არესტანტი“ ანუ „ბეში“, ისევ „ხოდშია“. ჰოდა, ხომ წარმოგიდგენიათ, რა საინტერესო იქნებოდა ქალის მაჯაზე „ბეშის“ დანახვა ანუ ქალი არ მალავდა, რომ ციხეში იჯდა. დამეთანხმებით, რომ მაჯაც არ არის ის ადგილი, სადაც ეს ტატუ დაიმალება, თანაც საქართველოში, სადაც პრაქტიკულად, ყველამ იცის, თუ რას ნიშნავს ხუთი წერტილი. 

ეს ქალი, პატიმარმა #0578-მა, სრულიად შემთხვევით, კაფეში ნახა, სადაც ის მიმტანად მუშაობდა და მართალია, „ბეშს“ თეთრი სახელო უმალავდა, მაგრამ მაგიდაზე ყავის ჭიქის დადების დროს, ტატუ მაინც გამოუჩნდა. 

ისტორიის მოყოლაზეც არ თქვა ქალმა უარი და აღნიშნა, არც ტატუს ვმალავ, არც იმას, რომ ციხეში ვიჯექი და არც იმას, რისთვის ვიჯექი, პირიქით, მეამაყებაო. 

 

აი, ციხეში ყოფნით ქალი რომ ამაყობს, კიდევ ცალკე ფენომენია, თუმცა ჩვენც მონაყოლს მივყვეთ. 

„თურქეთში სამუშაოდ ჯერ დედაჩემი წავიდა, მერე მე წამიყვანა. ვიმეორებ, სამუშაოდ და არა _ საბოზაოდ. ჯინსების ქარხანაში მუშაობდა და მართალია, მათხოვრულ ხელფასზე, მაგრამ ორის ნამუშევარი უკვე შესამჩნევი იყო ანუ დაახლოებით, ორ წელიწადში, შეგვეძლო იმდენი ფული მოგვეგროვებინა, რომ საქართველოში, პატარა საცხობი მაინც გაგვეხსნა. იქ გავიცანი ნოდარიც, ისიც ქარხანაში მუშაობდა. შემომიჩნდა, გინდა თუ არა, ვგიჟდები შენზეო და რადგანაც დედაც არ იყო წონააღდეგი, შევთანხმდით, რომ ცოლად გავყვებოდი. 

მერე, ხომ იცი, როგორც ხდება, ბარემ ერთად ვიცხოვროთო და გადმოვიდა ნოდარი ჩვენს ბინაში, ერთად დავიწყეთ ცხოვრება. ერთი წლის შემდეგ, საქართველოში წამოსვლა გადავწყვიტეთ, რადგან დავორსულდი. ნოდარმა, ჯერ მე წავალ, სიტუაციას მოვამზადებ, ყველაფერს დავალაგებ და მერე შენც წაგიყვანო. წავიდა და დაიკარგა. ჰო, დაიკარგა, ამ სიტყვის პირდაპირი მნიშვნელობით, ვეღარც ტელეფონზე ვუკავშირდებოდით, ვეღარც მისი ამბები გავიგეთ. იქ გვითხრა, ობოლი ვარო და სოფელი კი დაასახელა, სადაც ცხოვრობდა. 

წამოვედი მე საქართველოში, დედა თურქეთში დავტოვე და პირდაპირ იმ სოფელში ჩავედი, ნოდარი მოვიკითხე და ხომ წარმოგიდგენიათ, რა დამემართებოდა, ჭიშკარში შესულს, ნოდარის ნაცვლად, მისი ცოლი და სამი შვილი რომ დამხვდა?! სამივე გოგო. ნოდარი ტყეშია, შეშაზეო, ცოლმა მითხრა და ყავა შემომთავაზა. დავჯექი, დავლიე, დაველოდე, მაგრამ ისე დაღამდა, ნოდარი არ გამოჩენილა. თურმე, სოფელში უთქვამთ, ვიღაც გოგო გეძებდაო და სავარაუდოდ, ყველაფერს მიხვდა, სახლში არ მოვიდა. შეღამებულზე წამოვედი და ცოლს დავუბარე, შემეხმიანოს, როცა ნახავთ, თურქეთიდან რაღაც გამომატანეს და უნდა გადავცე-მეთქი. მეორე დღეს დამირეკა, შემხვდიო და რუსთავში ანუ იმ ქალაქში ჩამოვიდა, სადაც ვცხოვრობდი. 

არაფრის ახსნა უცდია, არც ბოდიში მოუხდია, რას ჩამომეკიდე კისერზეო, ეგ მითხრა და თუ გინდა, აბორტის ფულს მოგცემო, ეგეც დააყოლა. 

გავმწარდი, მაგრამ იმას ვფიქრობდი, ჩემი ნერვიულობის გამო, ბავშვს რამე დაემართებოდა და ამიტომ, არაფერი ვუთხარი. მერე დედაჩემს დავურეკე, ავუხსენი, რა და როგორ იყო და ისიც მეორე დღეს ჩამოვიდა. საყვედური არ უთქვამს, ან როგორ უნდა ეთქვა, თავად ნახა ყველაფერი. 

მოკლედ, ბავშვი გავაჩინე, ბიჭი დაიბადა. დავურეკე ნოდარს, ბიჭი გყავს და თუ სურვილი გაქვს, ჩამოდი და ნახე-მეთქი. აი, მანდ გამოუტანა საკუთარ თავს განაჩენი. ასე მითხრა, რა ვიცი, რომ ჩემი შვილია, იქნებ სხვისგან გყავსო? 

ეს შეურაცხყოფაზე მეტი იყო! თურქეთში ერთად მივდიოდით სამსახურში, ერთად ვბრუნდებოდით სახლში, თუ სადმე გავდიოდით ყავის ან ჩაის დასალევად, ისიც ერთად და ახლა მიცხადებდა, იქნებ, სხვისგან გყავს შვილიო?! 

ძუძუს ბავშვი დედაჩემს დავუტოვე და სოფელში წავედი. არც დამიკაკუნებია, არც დამიძახია, ეზოში ხეზე მიყუდებული ფიწალი ავიღე და სახლში შევედი. დივანზე წამოწოლილი ტელევიზორს უყურებდა, არც ბავშვებს მოვერიდე, არც ცოლს, პირდაპირ ფეხებშუა გავუქანე და ორჯერ ჩარტყმა მოვასწარი, მერე წამართვეს და ცოლის კივილზე, მეზობლები მოცვივდნენ. 

 

მოკლედ, დამიჭირეს და რადგან ჭრილობა წელს ქვემოთ იყო, სხეულის განზრახ დაზიანების მუხლი მომიყენეს და არა _ მკვლელობის მცდელობის. 

გამომძიებელი ისეთი შემხვდა, რომ ინატრებ. ყველაფერი დეტალებში მოვუყევი, იმდენი ქნა, დნმ-ს ანალიზი სახელმწიფოს ხარჯზე ჩაუტარეს ჩემს შვილსა და ნოდარს და დაადასტურეს, რომ მისი შვილია. ამის შემდეგ, მოსამართლემაც ბევრი რამ გაითვალისწინა, მაგრამ ჩემი ფიწლით, იმან ერთი „კვერცხი“ დაკარგა და ამიტომ, მხოლოდ პირობით სასჯელს ვერ დამტოვებდნენ. მომისაჯეს ორი წელი რეალური და ხუთი _ პირობითი. 

მოვიხადე წელიწადზე მეტი, მერე „უდო“ შემეხო და გამოვედი. პირობითიც პატიოსნად მოვიხადე და აგერ, პატიოსნადაც ვმუშაობ. ბავშვი უკვე სკოლაში მივიდა, მეორე კლასშია, მამას ერთხელაც არ უნახავს, მაგრამ სულ მგონია, რომ სამი გოგოს მამას, ბიჭისადმი კარგი დამოკიდებულება უნდა ჰქონდეს, მაგრამ ალბათ, ეშინია. მით უმეტეს, ბავშვი 5 წლის რომ იყო, გავთხოვდი. კარგი ბიჭი გამოჩნდა, მიახლოებით იცოდა ჩემი ისტორია და მეც დეტალები მოვუყევი. ძალიან გვინდა შვილი, თუმცა ჯერ არ გამოგვდის. იმედია, ყველაფერი კარგად იქნება. 

ჰოდა, ეს „ბეშიც“, შენ რომ ასე დაინტერესდი, მაშინ დავიხატე, „ზონაზე“, იმის ნიშნად, რომ საკუთარი საქციელის არ მრცხვენია“, _ დაასრულა მოყოლა ქალმა. 

მერე იყო, ქალი წამით რომ დაფიქრდა, ჯერ გაიღიმა, მერე ხმამაღლა გაიცინა და გააგრძელა: 

„ეგ რა არის, ჩვენთან ერთი ქალი იჯდა, მარცხენა მკერდზე, გულთან ახლოს, მერაბი ეწერა. არადა, სწორედ იმ მერაბის მკვლელობის გამო იყო ნასამართლევი, მაგრამ ასე ამბობდა, შემთხვევით შემომაკვდაო. 

თურმე, კაცი მთვრალი მისულა, სექსი უნდოდა, ამას არ უნდოდა და საბოლოოდ, ყველაფერი გრაფინის თავზე გადამტვრევით დასრულდა. იმ უბედურსაც ვერ ჰქონია მაგარი თავის ქალა და კი მოკვდა. მერაბი კიდევ „ზონაზე“ ამოისვირინგა, რომ გავალ, ყველამ, ვისაც ჩემთან ურთიერთობა ექნება, უნდა იცოდეს, რომ სიყვარული შემიძლია, მაგრამ გაბრაზებაც ვიციო...“

პატიმარი #0578

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 05 Feb 2020 12:40:31 +0400
ესპანეთში ქართველი არალეგალების წინააღმდეგ სპეცოპერაცია იგეგმება! http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6540-ესპანეთში-ქართველი-არალეგალების-წინააღმდეგ-სპეცოპერაცია-იგეგმება.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-46/item/6540-ესპანეთში-ქართველი-არალეგალების-წინააღმდეგ-სპეცოპერაცია-იგეგმება.html

რატომ დაიწყო კრემლმა ქართველ წვრილ მეწარმეებზე ნადირობა და რას ედავებიან „მირონს“

როგორც მოსალოდნელი იყო, რუსეთის ფედერაციაში შემოღებული კანონის შემდეგ, რომელიც „კანონიერი ქურდებისთვის“ სისხლის სამართლის პასუხისმგებლობას ითვალისწინებს, კრიმინალური სამყაროს იერარქიის უმაღლეს საფეხურზე მდგომი პირები, გადასარჩენად ყველა ხერხს მიმართავენ _ დიდმა ნაწილმა რუსეთის ფედერაცია უკვე დატოვა, მაგრამ არიან ისეთებიც, რომლებსაც რუსეთი და იქ წლების განმავლობაში, სისხლითა და ოფლით აწყობილი ცხოვრება არ ეთმობათ. მათ შორისაა დიმიტრი ჭანტურია, მეტსახელად „მირონი“, რომელიც რუსეთიდან არ წავიდა და შესაბამისად, მასზე ძებნა გამოცხადდა. სისხლის სამართლის საქმე უკვე აღძრულია და ჭანტურიას, დაკავების შემთხვევაში, ციხე ემუქრება.

ვიდრე ჭანტურიას დააკავებდნენ, რუსმა სამართალდამცავებმა, რუსეთის მთავარი სამმართველოს სამძებრო განყოფილების უფროსის მოადგილე, პოლკოვნიკი ევგენი კუზინი დაიჭირეს. მას ბორკილები კაბინეტში 31 იანვარს დაადეს და ბრალად, ქრთამის სახით, 25 მილიონი რუბლის (დაახლოებით, 1.125 მილიონი ლარი) აღება წაუყენეს. 

„კუზინს აღნიშნული თანხა დიმიტრი ჭანტურიამ გადაუხადა, სანაცვლოდ კი მის წინააღმდეგ აღძრული საქმე უნდა შეწყვეტილიყო. საქმის შეწყვეტის შემთხვევაში, ჭანტურიას „კანონიერი ქურდის“ სტატუსის გამო, ბრალს ვეღარ წაუყენებდნენ და მის წინააღმდეგაც სამართალდამცავებს არაფერი ექნებოდათ. კუზინს სასამართლომ ორთვიანი პატიმრობა უკვე შეუფარდა და პირველი პროცესი 29 მარტს გაიმარება“, _ ნათქვამია რუსეთის ძალოვანი უწყების პრესცენტრის მიერ გავრცელებულ განცხადებაში. 

კუზინის გარდა, დაკავებულია მისი ხელქვეითი, რომელიც უშუალო მოლაპარაკებას აწარმოებდა ჭანტურიასთან და რომლის საშუალებითაც პოლკოვნიკმა ქრთამი აიღო. სასამართლომ მასაც ორთვიანი პატიმრობა შეუფარდა და როგორც ამბობენ, სწორედ ის იქნება აღნიშნულ საქმეში მთავარი მოწმე. 

როგორც რუსეთში მცხოვრები ქართველები ამბობენ, ზუსტად იმ დოზით, რა დოზითაც ებრძვიან კრიმინალს, გაიზარდა ძალოვანი სტრუქტურების ზეწოლა სავაჭრო ობიექტებზე. პოლიციისა და უშიშროების წარმომადგენლებს ხელისუფლებამ განუსაზღვრელი ძალაუფლება მისცა და ისინიც ამ ძალაუფლებას ბოლომდე იყენებენ. ქართველები არ მალავენ, რომ ოფიციალური გადასახადების გარდა, სამართალდამცავები მათგან იმ თანხას ითხოვენ, რაც მანამდე კრიმინალს მიჰქონდა ანუ მეწარმეებისთვის, პრაქტიკულად, არაფერი შეცვლილა, უბრალოდ, წილის მიმღები შეიცვალა. 

საერთაშორისო სანქციების ფონზე, რუსეთის ხელისუფლება იძულებული გახდა, წიხლი მეწარმეებისთვის დაეჭირა და დღეს მოქმედი კანონით, მცირე, საშუალო თუ დიდი ბიზნესი, ბიუჯეტში ოფიციალურად, 16 სახის გადასახადს იხდის. ამას დაუმატეთ ცალკე პოლიციისთვის და ცალკე „კა-გე-ბე“- სთვის მისაცემი თანხები და გამოდის, რომ შემოსავლიდან, 18 სახის გადასახადია გადასახდელი. სწორედ ამ მიზეზით, არაერთი მცირე მეწარმე, უბრალოდ, გაჩერდა და საწარმო დახურა, პრაქტიკულად, ვეღარ არსებობენ მცირე ზომის საცხობები, ისინიც ნელ-ნელა ქრებიან და მალე რუსეთში დარჩება მხოლოდ მსხვილი ბიზნესი, რაც მოსახლეობის გაღარიბებას და ეკონომიკურ კრიზისს გამოიწვევს. 

„ქუჩაში მოიკლო კრიმინალმა, რესტორნებში აღარ დადიან იარაღიანი ტიპები, მაგრამ ეს იმას არ ნიშნავს, რომ მოსახლეობამ ამოისუნთქა. უფრო პირიქით, ხალხი დღითი-დღე ღარიბდება და ეს, როგორც სახელმწიფოს ეკონომიკაზე, ისე მეწარმეების ჯიბეებზე უარყოფითად აისახება. პერიფერიებში მყოფი ქართველების უმრავლესობა უკვე სამშობლოში ბრუნდება, რადგან აქ მუშაობის გაგრძელების აზრს ვერ ხედავს. მაგალითად, თუ მცირე საცხობი, თვეში 2-3 ათას დოლარს ტოვებდა, ახლა ამ თანხიდან, მინიმუმ ნახევარი, გაზრდილ გადასახადებსა და სამართალდამცავების „კრიშაში“ მიდის და მუშაობასაც აზრი ეკარგება. როგორი საქმეა, მოგების, ლამის 70% სხვაგან რომ ილექება? ყოველგვარი ინტერესი და ენთუზიაზმი კვდება და სწორედ ეს დაღუპავს რუსეთს“, _ გვეუბნება მეწარმე, რომელსაც ორი საცხობი კრასნოდარის ოლქში ჰქონდა. 

* * * 

კრიმინალისთვის პრობლემა მხოლოდ რუსეთი არ არის. პრაქტიკულად, მთელი ევროპის მასშტაბით, კრიმინალთან დაუნდობელი ბრძოლაა გამოცხადებული. უფრო კონკრეტულად კი, ყველა ქვეყანა კრიმინალის პრევენციაზე გადავიდა და საკმარისია, ვარაუდიც კი არსებობდეს, რომ შესაძლებელია კრიმინალის ჩადენა, სამართალდამცავები აქტიურ მოქმედებაზე გადადიან. ისიც ფაქტია, რომ საქართველოს, რუსეთისა და უკრაინის შემდეგ, კრიმინალური სამყაროს იერარქიის უმაღლეს საფეხურზე მყოფი პირების დევნა, კანონის ძალით, მალე პოსტსაბჭოთა სივრცის ყველა ქცეყანაში დაიწყება, ხოლო ევროპული სახელმწიფოების საკანონმდებლო კოდექსში მალე გაჩნდება ჩანაწერი, სადაც მაფიოზის გარდა, დასჯადი „კანონიერი ქურდის“ სტატუსიც იქნება. 

თუ აქამდე იტალიელმა მაფიოზებმა აიძულეს მსოფლიო სისხლის სამართლის კოდექსში დამატებითი მუხლი გაჩენილიყო, ახლა იგივეს, სავარაუდოდ, საბჭოთა ფენომენი _ „კანონიერი ქურდები“ მოახერხებენ. 

რადგან ევროპაზე ვსაუბრობთ, იმასაც გეტყვით, რომ გასულ კვირას, იტალიელმა სამართალდამცავებმა საქართველოს ორი მოქალაქე დააკავეს. დაკავებულებიდან ერთი _ 42 წლის მამაკაცია, მეორე კი _ 44 წლის ქალი. სასამართლომ კაცს შინაპატიმრობა მიუსაჯა, ქალი კი დარბაზიდან გაათავისუფლა და იტალიის დატოვება აუკრძალა, რამაც ადგილობრივი მედიის გულისწყრომა გამოიწვია. ადგილობრივთა აზრით, ქვეყნის კანონი ძალიან ლმობიერია და ის, განსაკუთრებით ემიგრანტებზე, ბევრად მკაცრი უნდა იყოს ანუ დაახლოებით ისეთი, როგორიც დიდ ბრიტანეთშია. 

ვინც არ იცის, ვეტყვით, რომ ბირტანული კანონმდებლობა ზეჰუმანურია ბრიტანეთის მოქალაქეების მიმართ და, პრაქტიკულად, კაბალურია უცხოელებისადმი. 

ესპანეთში მცხოვრები ქართველები ვარაუდობენ, რომ ძალიან მალე ახალი, მასშტაბური სპეცოპერაცია ჩატარდება. როგორც წესი, ხანგრძლივი პაუზისა და მიჩუმათების შემდეგ, სამართალდამცავები სწორედ სპეცოპერაციას გეგმავენ და „ნასროლ ბადეში“, ძირითადად ქართველები, ალბანელები და რუმინელები მოჰყვებიან. 

„რეალურად რომ ვიმსჯელოთ, დღეს ესპანეთში, ქართული კრიმინალური დაჯგუფებები აღარ არსებობენ და ამის მიზეზი ის გახლავთ, რომ თავისუფლებაზე, გავლენიანი „კანონიერი ქურდი“ აღარ არის. ეს იმას ნიშნავს, რომ ორგანიზებას ვერავინ აკეთებს, ორგანიზების გარეშე კი ძალიან ძნელია. ამიტომ, აქ ლეგალურად თუ არალეგალურად მყოფი ქართველებიც უფრო მშვიდად მუშაობენ, იმედი აქვთ, რომ მორიგ „აბლავაში“ არ მოჰყვებიან, თუმცა ჩვენი ინფორმაციით, კვლავ მზადდება მასშტაბური სპეცოპერაცია, რომელიც მიზნად, სწორედ არალეგალების დაკავებასა და დეპორტს ისახავს. 

არსებული ჯარიმები, რომელიც არალეგალების დასაქმების შემთხვევაში აქაურებს ეკისრებათ, ისედაც აშინებს ადგილობრივ მოსახლეობას და პრობლემები არავის სურს. ნელ-ნელა მივდივართ იქამდე, რომ ევროპაში არალეგალურად სამუშაოდ წამოსვლა აზრს კარგავს“, _ გვიყვება ესპანეთში მცხოვრები ქართველი ემიგრანტი. 

ქართველების ერთ-ერთი, ყველაზე საიმედო თავშესაფარი საბერძნეთიც აღარ არის მიმზიდველი და მომხიბვლელი. სწორედ საბერძნეთში მოხდა რამდენიმე გახმაურებული მკვლელობა და ამიტომ, ბერძენი მოსახლეობა ცდილობს, სამუშაოდ ქართველი არ აიყვანოს. ესეც არ იყოს, ქვეყანაში ეკონომიკური კრიზისი კვლავ აქტუალურია, რაც პირდაპირ სამუშაო ადგილებს ურტყამს. 

რეალობა ასეთია _ საქართველოს მოქალაქეები, როგორც ოფიციალურად, ისე არაოფიციალურად, ევროპაში პოზიციებს თმობენ და ნელ-ნელა სამშობლოში ბრუნდებიან. აი, რა ელოდებათ მათ საქართველოში, სხვა საკითხია.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) სამართალი Wed, 05 Feb 2020 12:40:29 +0400