საზოგადოება - ვერსია - ვერსია http://versia.ge Sat, 20 Jul 2019 21:50:55 +0400 Joomla! - Open Source Content Management en-gb „ვასაძე და მისი მომხრეები სვეტიცხოველს ალყაში მოაქცევენ!“ http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/6254-„ვასაძე-და-მისი-მომხრეები-სვეტიცხოველს-ალყაში-მოაქცევენ-“.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/6254-„ვასაძე-და-მისი-მომხრეები-სვეტიცხოველს-ალყაში-მოაქცევენ-“.html

„თბილისი პრაიდიდან“ რაინდამდე _ რა სკანდალურ ფაქტებს ანსაჯაროვებს გოჩა მირცხულავა

იმის შესახებ, რომ ამ ზაფხულს პოლიტიკური დუღილის ტემპერატურა პიკს მიაღწევდა, სამთავრობო, ოპოზიციურ, თუ ე.წ. ექსპერტულ წრეებში საუბარი ჯერ საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურის დასრულების შემდეგ დაიწყეს. მართალია, საპრეზიდენტო არჩევნებმა დიდი ხმაურით ჩაიარა, მაგრამ მას შემდეგ, რაც ქალბატონი ზურაბიშვილი „ხალხთან ახლოს და ხალხზე ზევით“ ოფიციალურად დადგა ანუ მთავარსარდლის ფიცი დადო, პოლიტიკური ცხოვრება თითქოს მინავლდა. ყოველ შემთხვევაში, იმ დრომდე, სანამ ქალბატონი პრეზიდენტი აზერბაიჯანში არ ჩავიდა და საზღვრების დელიმიტაციაზე არ დაიწყო საუბარი, პოლიტიკური ვნებები დამცხრალი იყო. აი, ზურაბიშვილის ბაქოური ვიზიტით კი ცუდი ამბების მთელი კასკადი დაიწყო: ჯერ იყო და, დავით გარეჯის თემა გააქტიურდა (დავით გარეჯის პრობლემა დღესაც ცხელია); მერე იყო და, ვითარების ესკალაციის ნიშნები პანკისში გამოჩნდა. ამასობაში, „თბილისი პრაიდიც“ გააქტიურდა, რასაც ავტომატურად, თანამედროვე „მეკომბლეთუხუცესის“, ლევან ვასაძისა და მისი მიმდევრების გამოცოცხლებაც მოჰყვა და აი, ზუსტად მაშინ, როცა რაინდმა სახალხო ლეგიონი შექმნა, „თბილისი პრაიდმა“ კი კვირეულისთვის აქტიური მზადება დაიწყო, „სოლნიჩნაია გრუზიას“ „მეფისნაცვალი“, ესე იგი, რუსი „დუმელი“, რუსეთის კომუნისტური პარტიის წევრი, ბოლშევიკების მართლმადიდებელი შთამომავალი, სერგეი გავრილოვი ეწვია, რომელმაც რუსეთისგან ოკუპირებულ საქართველოში თავი ისე იგრძნო, როგორც საკუთარ სახლში. ჰოდა, თავისი პატივცემული უკანალი ჩვენი მრავალტანჯული ქვეყნის პარლამენტის თავმჯდომარის სავარძელში „ჩაასვენა“. გავრილოვის ამ სითავხედეს, ბუნებრივია, ხალხის გულწრფელი და სამართლიანი აღშფოთება მოჰყვა _ ათასობით მოქალაქე ქუჩაში გამოვიდა და მართლმადიდებელმა კომუნისტმა თბილისი ისე ფაცხა-ფუცხით დატოვა, რომ ქუსლებს ლამის კისერში ირტყამდა. ამის მიუხედავად, ქუჩაში გამოსული მოქალაქეები არ დამშვიდდნენ და პარლამენტის თავმჯდომარის გადადგომა მოითხოვეს. კობახიძემ ქვა ააგდო და თავი შეუშვირა, სპიკერობიდან ფეხსაც არ მოვიცვლიო... ხალხი კიდევ უფრო გახელდა და შსს იძულებული გახდა, პარლამენტის წინ მიმდინარე აქცია ძალის გამოყენებით დაეშალა. 

აი, ეს დაშლა კი ახალი პროტესტის საბაბი გახდა ანუ ვინაიდან დაშლის დროს, მომიტინგეები დაშავდნენ და ზოგმა თვალიც დაკარგა, ანტისაოკუპაციო აქციაზე ახალი მოთხოვნა გაჩნდა _ გიორგი გახარიას გადადგომა. ამასობაში, 8 ივლისიც მოახლოვდა და „თბილისი პრაიდმა“ გვამცნო, ვინაიდან სიტუაცია მეტ-ნაკლებად განიმუხტა, დროა, დაკონსერვებული „ღირსების მარში“ ჩავატაროთო და მეკომბლეთუხუცესმაც, თავისი რაზმითურთ იხუვლა. „ღირსების მარშამდე“ 24 საათით ადრე, ყველა დარწმუნებული იყო, რომ მეორე დღეს, დიდი გაწევ-გამოწევა ატყდებოდა. ამასთან, გონიერი ადამიანები იმასაც ამბობდნენ, რომ „თბილისი პრაიდი“ და ვასაძე შეთანხმებულად მოქმედებდნენ. 

ზოგადად, პრაიდისა და რაინდის საერთო მფარველის შესახებ ხმები, დიდი ხანია, მუსირებს. ამ ვერსიას ანალიტიკოსი გოჩა მირცხულავაც იზიარებს, რომელიც „ვერსიასთან“ საუბრისას, ბოლო რამდენიმე კვირაში განვითარებულ მოვლენებს სკრუპულოზულად აფასებს. ისე, მირცხულავას წინამდებარე ინტერვიუ სკეპტიკოსებს, შესაძლოა, შეთქმულების თეორიად მოეჩვენოთ, მაგრამ ეს მათი ნებაა. ფაქტია, რომ 2019 წლის „ცხელი ზაფხულის პოლიტიკურ ქრონიკებს“ ვიღაც ისეთი „წერს“, რომელსაც ჩრდილოეთთან, მინიმუმ, კარგი სანაცნობო წრე ჰყავს! 

„8 ივლისს, რუსეთმა საქართველოში მორიგი სპეცოპერაციის მნიშვნელოვანი ფაზა დაასრულა'', _ აცხადებს ჩვენს გამოცემასთან საუბრისას, ანალიტიკოსი გოჩა მირცხულავა. „ვერსია“, ცხადია, დაინტერესდა, ამ „მორიგი სპეცოპერაციით“ მოსკოვმა რა ხეირი ნახა?

გოჩა მირცხულავა: _ ამ ფაზის შედეგად, კრემლისთვის რამდენიმე რამ გახდა გასაგები. კერძოდ: ის პოლიტიკური ძალები, რომლებიც რუსეთის ჟანგბადით სუნთქავენ და რუსეთისვე ფულით საზრდოობენ, უსარგებლონი არიან, მაგრამ კუთხეში მაინც უნდა „ეყარონ“; ამასთან, კრემლი მიხვდა, რომ ვერც ერთი ხელისუფლების, ვერც ერთი პოლიტიკური ორიენტაციისა და სტრატეგიის პირობებში, საქართველოს რუსეთის შემადგენლობაში შეთრევას ვეღარ შეძლებს. აქედან გამომდინარე, აუცილებელია, რომ სისხლისმსმელის იმიჯი, კეთილი „ბიძია-ბაბუას“ იმიჯით შეცვალოს. პარალელურად, აუცილებელია ახალი ისტორიული ნაღმების ჩალაგება და, პარალელურად, საკუთარი გავლენის ქვეშ უნდა შეინარჩუნოს ყველაზე გავლენიანი ინსტიტუცია _ საქართველოს საპატრიარქო, სადაც საკუთარი ეგზარქოსი უნდა აღაზევოს. სხვათა შორის, კრემლს ამ ეტაპზე, „ეგზარქოსობის“ ორი კანდიდატი ჰყავს, თუმცა პატრიარქის მოსაყდრე შიო, ჯერჯერობით, პირველ ადგილზეა. 

კრემლი იმასაც მიხვდა, რომ აუცილებელია, საქართველოს ხელისუფლებაში, პირველ ეტაპზე, თუნდაც კოალიციური მთავრობის პირობებში, ის პოლიტიკური ძალა მოიყვანოს, რომლის პროდასავლურობაში საჯარო ეჭვის შეტანა გაჭირდება. 

_ ანუ იმას ამბობთ, ბატონო გოჩა, რომ ლევან ვასაძეს, რომელიც „გავრილოვის კრიზისამდე“ აღარსად ჩანდა, რუსეთი თამაშიდან გაიყვანს? 

_ თუ გახსოვთ, ვასაძემ ერთხელ განაცხადა, პოლიტიკაში პატრიარქის კურთხევით მოვდივარო, თუმცა არ დაუკონკრეტებია, რომელი ქვეყნის პატრიარქის კურთხევას გულისხმობდა. ისე, პოლიტიკაში მოსვლაზე კურთხევა, შეიძლება, მეუფე შიომ მისცა. 

_ მეუფე შიო პატრიარქი არ არის. 

_ დიახ, მაგრამ მის გაპატრიარქებას მხარს რუსეთი უჭ¬ერს. 

ზოგადად, ლევან ვასაძის პერიოდული გააქტიურება იდეალებს არ უკავშირდება. აქვე, იმასაც გეტყვით, რომ 8 ივლისს, ვასაძე და რუსული ორბიტის სხვა წარმომადგენლები ასპარეზზე, „თბილისი პრაიდის“ განცხადებამ გამოიყვანა. ეს ხალხი ცდილობს, რომ საქართველო რუსეთში დააბრუნოს! 

_ „თბილისი პრაიდსა“ და ვასაძის ფარულ კავშირებს ხედავთ? 

_ ყოველ შემთხვევაში, ვასაძემ და მისმა მიმდიევრებმა, საქართველოში ყველაზე წმინდა ადგილი, სადაც ბოლო 30 წელია, ჩვენი ქვეყნის ისტორია იწერება, დიახ, სწორედ „თბილისი პრაიდის“ მესვეურთა ხელშეწყობით დაიკავეს. რუსთაველის გამზირი პოლიტიკურად წმინდა ადგილია. 

_ რას გულისხმობთ? 

_ აქ, წლების წინ, ჩვენი ქვეყნის დამოუკიდებლობის მოთხოვნით, აქციებს ვაწყობდით. მერე, სწორედ ამ გამზირზე გამოაცხადეს დამოუკიდებლობა. დღეს იქ ახალგაზრდები, ისევ ოკუპაციას აპროტესტებენ და ისევ თავისუფლებისთვის იბრძვიან. აი, ეს ადგილი, 8 ივლისს, იმ ძალამ დაიკავა, რომელიც გვეუბნება, გინდა თუ არა, საქართველოს ადგილი რუსეთშიაო. 

რასაც ახლა ვიტყვი, შეიძლება, ბევრს არ მოეწონოს, მაგრამ შორენა თეთრუაშვილი და ლევან ვასაძე რუსეთის დავალებით ყველაფერს აკეთებენ, რომ საქართველოს პატრიარქის ტახტზე, რუსეთის ეგზარქოსი, მეუფე შიო აიყვანონ, მაგრამ ამის მიღწევა გაუჭირდებათ. შესაბამისად, ყველაფერი ისე უნდა მოაწყონ, რომ ე.წ. საერო ფრთაზე, რელიგიურ-ეროვნული ლიდერი გამოჩნდეს. ასეთად კი, ამ ეტაპზე, ვასაძეა შერჩეული. 

_ ბატონო გოჩა, ის, რასაც ვასაძე ამბობს, მოსახლეობის აბსოლუტური უმრავლესობისთვის თუ არა, დიდი ნაწილისთვის მისაღებია ანუ ხალხს ჰგონია, რომ ერი, უხეშად თუ ვიტყვით, ,,გაპიდარასტების'' საფრთხის წინაშე დგას. 

_ ასეთი საფრთხე არ არსებობს! 

_ ასე გადაჭრით რატომ ამბობთ? 

_ ალბათ, გახსოვთ, 2000-იან წლებში რა ხდებოდა _ ზოგიერთი სასულიერო პირი იეჰოვას მოწმეებს იმ მოტივით დასდევდა, რომ ისინი, თითქოს, რაღაც ორგიებს აწყობდნენ, მაგრამ ეს თემა დღეს აქტუალური აღარაა. უფრო მეტიც, დღეს იეჰოვას მოწმეები ქუჩაში მშვიდად დგანან. 

ისე, ვინმეს, შესაძლოა, მართლაც გულწრფელად სჯერა, რომ საქართველოს ,,გაპიდარასტება'' ემუქრება და ამას აპროტესტებს კიდეც, თუმცა, სწორედ ამ ხალხის გამოყენებას ცდილობენ გარკვეული ძალები ანუ მათ უნდათ, რომ საქართველო რუსეთის ორბიტაზე, ამ ხალხის დახმარებით დააბრუნონ და მის კოლონიად აქციონ. 

_ სხვათა შორის, ვასაძის მიერ გამოცხადებული „ნამდვილი ვაჟკაცების“ „საყოველთაო მობილიზების“ მიუხედავად, „თბილისი პრაიდმა“ ე.წ. ღირსების მარში მაინც ჩაატარა. ამას როგორ ხსნით? 

_ წეღანაც გითხარით და კიდევ ვიმეორებ: „თბილისი პრაიდის“ ორგანიზატორთა განცხადება ვასაძემ იმისთვის გამოიყენა, რომ პარლამენტის წინ ტერიტორია დაეკავებინა ანუ ეს ჩვეულებრივი ობსტრუქცია იყო. 

ისე, ვასაძე ამბობს, ოკუპაციას მეც ვაპროტესტებო, მაგრამ მაინტერესებს, როგორ აპროტესტებს ანუ არ მოსწონს, რომ რუსული ჯარი მხოლოდ აფხაზეთსა და ცხინვალში დგას და უნდა, რომ ეს ჯარი მთელ საქართველოში იდგეს?! მგონია, რომ ქუჩაში პერიოდულად, ზუსტად ამას გასაპროტესტებლად გამოდის და ამასთან, იმის სურვილიც აქვს, რომ როგორმე ქვეყნის ხელისუფალი გახდეს.

 

სხვათა შორის, ზუსტად მაშინ, როცა ვასაძის ამალამ რუსთაველი დაიკავა, ხელისუფლებასთან დაახლოებულ პირებთან მქონდა საუბარი, რომლებიც აღშფოთებულნი იყვნენ. 

_ ვასაძის ქუჩაში გამოსვლით იყვნენ აღშფოთებულნი? 

_ აღშფოთებულნი იმით იყვნენ, რომ ვასაძე ხელისუფლების ცალკეული წამომადგენლის მხარდამჭერ განცხადებებს აკეთებდა. ერთი ცნობილი პერსონისგან კი ისიც მოვისმინე, ვასაძის დასაცავისა და მხარდასაჭერის დედაცო... 

_ ამით რისი თქმა გინდათ, ბატონო გოჩა? 

_ ქართული მედიის ნაწილი ცდილობს, დაამტკიცოს, რომ რაინდი პარლამენტის წინ „თბილისი პრაიდის“ აქციის ჩასაშლელად მივიდა. არადა, თუ ამ აქციის ჩაშლა უნდოდა, პარლამენტთან რატომ მივიდა, როცა „თბილისი პრაიდს“ არ განუცხადებია, „ღირსების მარშს“ პარლამენტის წინ ვატარებო? 

თუ ვასაძემ არ იცოდა, „მარში“ სად ტარდებოდა, ვერის ბაღში რატომ არ დარჩა, სადაც „სახალხო ლეგიონი“ „განალაგა“. მოკლედ, მაინტერესებს, პარლამენტის წინ რატომ მივიდა და ანტისაოკუპაციო მიტინგის ჩაშლა რატომ სცადა? 

მოკლედ, „ღირსების მარში“ მხოლოდ იმის მიზეზი იყო, რომ ანტისაოკუპაციო აქცია ჩაეშალათ და ამას კონკრეტული ფაქტიც ადასტურებს. 

_ კერძოდ? 

_ „თბილისი პრაიდის“ წევრებმა და ორგანიზატორებმა, რამდენიმე დღით ადრე, ერთ-ერთ ცნობილ და პოპულარულ სასტუმროში 200-კაციანი ღონისძიება გამართეს, მაგრამ ამ ღონისძიებაზე ხმა ვასაძესა და მის მიმდევრებს არ ამოუღიათ. რატომ? _ აი, ეს არის საინტერესო. 

აქვე, კითხვა „თბილისი პრაიდის“ ორგანიზატორებთანაც მაქვს _ „პრაიდის“ კვირეულის დამთავრების შემდეგ, „მარშის“ ჩატარება დღის წესრიგში ისევ რატომ დადგა? 

_ თქვენი ვერსია როგორია? 

_ არ გამოვრიცხავ, რომ ყველაფერი ვასაძესთან ყოფილიყო შეთანხმებული. 

_ რა მიზნით? 

_ იმ მიზნით, რომ „განეიტრალებული“ რაინდი ასპარეზზე ისევ გამოსულიყო. 

სხვათა შორის, ასპარეზზე დაბრუნებული ვასაძისა და მისი „ლაშქრის“ უმთავრესი მოთხოვნა ანტიდისკრიმინაციული კანონის გაუქმება იყო და ეს მოთხოვნა, სამწუხაროდ, მხოლოდ საზოგადოების ნაწილმა კი არა, არამედ სასულიერო პირებმაც გაიზიარეს. არადა, იმ ხალხის უმეტესობას, ვინც გაუქმებას ითხოვს, ეს კანონი წაკითხულიც არ აქვს. 

_ სასულიერო პირები ანტიდისკრიმინაციულ კანონს იმთავითვე აპროტესტებდნენ და მის მიღებასაც ეწინააღმდეგებოდნენ. 

_ დიახ, მაგრამ არ დაგავიწყდეთ, რომ მაშინ, როცა ამ კანონს იღებდნენ, პარლამენტში სასულიერო პირები იყვნენ ჩამწკრივებულნი ანუ მაშინ, საქართველოს ხელისუფლებამ საპატრიარქოს ძალიან ბევრი მოთხოვნა გაითვალისწინა. ჩემი ინფორმაციით, ამ კანონის ყველა პუნქტი საპატრიარქოსთან იქნა გავლილი და მას პატრიარქმა კურთხევაც მისცა. 

_ ანუ ვასაძე პატიარქს უპირისპირდება? 

_ ყოველ შემთხვევაში, საინტერესოა, ანტიდისკრიმინაციული კანონის გაუქმებას ვისი კურთხევით ითხოვს? ისე, არ უნდა დაგვავიწყდეს, რომ თუ ანტიდისკრიმინაციული კანონი არ გვექნებოდა, ვიზალიბერალიზაციას ვერ მივიღებდით. ამასთან, ამ კანონში სექსუალური უმცირესობების პროპაგანდაზე არაფერი წერია ანუ კანონში, ზოგადად, ყველა უმცირესობის დაცვაზეა საუბარი. ასევე, საუბარია შრომით უფლებებზე, უმრავლესობის უფლებებზე და ასე შემდეგ. სხვათა შორის, ანტიდისკრიმინაციული კანონის მიღება აუცილებელი იმიტომ გახდა, რომ ვიღაცები ქუჩაში „ტაბურეტკებით“, ჯვრებითა და კომბლებით შეიარაღებულნი დარბიან... 

8 ივლისის სამარცხვინო აქციის პარალელურად, სოციალურ ქსელში ერთი ამბავი გავრცელდა _ თბილისელ ტაქსის მძღოლს უთქვამს, ამათ უნდა მასწავლონ, ვისთან დავწვე და ვისთან _ არაო?! მოკლედ, მინდა, სასულიერო პირებს, ახლა ბევრს რომ ლაპარაკობენ, სამების გახსნა და იქ გამართული პირველი ოფიციალური ღონისძიება გავახსენო. 

_ ბატონო გოჩა, ვასაძესთან სამების გახსნას რა კავშირი აქვს? 

_ მეტს არ დავაკონკრეტებ, თუმცა გამგები გაიგებს... ერთი სიტყვით, მთელ ამ ამბავს ერთი მიზანი ჰქონდა _ ვასაძე როგორმე პოლიტიკურ ავანსცენაზე გამოჩენილიყო და ადამიანების ტვინებში ჩაწერილიყო, რომ ის ეროვნული იდეებისთვის იბრძვის. 

_ ეს მიზანი შესრულდა? 

_ ვერა! ისე, თავიდან გვითხრეს, „პრაიდს“ ვებრძვითო. „პრაიდი“ ათმა კაცმა სადღაც მაინც ჩაატარა, მაგრამ ვასაძემ განაცხადა, დევნას კურდღლებს ხომ არ დავუწყებდიო. 

ხალხმაც მშვენივრად დაინახა, თუ რა მოხდა სინამდვილეში. 

_ რა მოხდა? 

_ ვასაძემ რუსეთის მთავარი მოთხოვნა გაახმოვანა_ საქართველომ უარი თქვას ნატოზე, ევროპასა და აშშ-ზე. დავუშვათ, დასავლეთი ასეთი მიუღებელია, იქნებ, მიპასუხონ, იგივე ვასაძე, ევროპა-აშშ-ში რატომ დადის? მის ზოგიერთ „თანამებრძოლს“ კი დასავლეთში შვილი სასწავლებლადაც ჰყავს გაგზავნილი ანუ მათი შვილები არ ირყვნებიან და სხვების _ გაირყვნებიან? 

შემიძლია, მთელი პასუხისმგებლობით გითხრათ, რომ საქართველოში, ლევან ვასაძის მზე ვერასდროს ამოანათებს და ეს თავადაც იცის, თუმცა აქტიურობას თავს არ დაანებებს. 

_ თუ იცის, რომ მისი დრო არასოდეს მოვა, აქტიურობას რაღა აზრი აქვს? 

_ დავალება აქვს, რომელიც აუცილებლად უნდა შეასრულოს. 

_ დავალება? 

_ დიახ, დავალება და ეს დავალება მეუფე შიოს ეგზარქოსობაა. გვინდა თუ არა, ფაქტია: საქართველოს, ოდესმე, ახალი პატრიარქის არჩევა მოუწევს, სწორედ მაშინ, ვასაძე და მისი მომხრეები სვეტიცხოველს ალყაში მოაქცევენ. პარალელურად, მღვდელმთავრებს დაემუქრებიან, რომ მათ მხარი პატრიარქობის რუსეთისთვის სასურველ კანდიდატს დაუჭირონ, მაგრამ ვიმეორებ: ეს „ტრიუკი“ ვასაძეს არ გაუვა! 

_ ბატონო გოჩა, თუნდაც ბოლო დროს განვითარებული მოვლენებიდან გამომდინარე, ხომ არ გეჩვენებათ, რომ საქართველოში რუსული განწყობები გაზრდილია და ხალხს ოკუპაცია აღარ აღელვებს? 

_ ეს გამორიცხულია! საქართველოს საზოგადოებამ თავისი ევროატლანტიკური ნება რეფერენდუმზე გამოხატა და ვასაძე ვინაა, რომ ნატო-ზე უარი გვათქმევინოს?! მას მხოლოდ ერთი დავალება აქვს _ მეუფე შიო როგორმე პატრიარქი გახადოს და, პარალელურად, გარკვეული პოლიტიკური დივიდენდები თავადაც მიიღოს... 

ისე, ზოგს, შესაძლოა, მიმდინარე პროცესების კონტექსტიდან ამოგლეჯილად მოეჩვენოს, მაგრამ ხელისუფლებას ერთ რჩევას მივცემ _ დროზე შეცვალოს, რეორგანიზაცია ჩაუტაროს და შინაარსი შეუცვალოს რელიგიის საკითხთა საბჭოს. 

_ რატომ? 

_ მეტი კონკრეტიკისგან ამჯერადაც თავს შევიკავებ და მხოლოდ ერთს დავამატებ: ტყუილად არაფერს ვამბობ და „ისე რა“, არც რჩევებს ვიძლევი. 

_ ბატონო გოჩა, პუტინის მიერ საქართველოს ისტორიის გაუკუღმართებაზეც გკითხავთ. ეს რას ემსახურებოდა? 

_ დავიწყოთ საგარეო საქმეთა მინისტრის განცხადებით, გასაგებია, რატომ მიესალმა და ისიც გასაგებია, მადლობა რისთვისაც გადაუხადა, მაგრამ სად იყო განცხადება პუტინის გამოსვლის უმთავრეს ნაწილზე ანუ დაახლოებით, ასეთი შინაარსის: მადლობა, თუმცა საქართველოს ხელისუფლება და ქართველი ხალხი, რომლის მიმართაც პატივიცემის ჟესტი გამოიჩინა რუსეთის პრეზიდენტმა, უკმაყოფილებას გამოთქვამს და აბსოლუტურად არ ეთანხმება საქართველოს ისტორიის არასწორად წარმოჩენის მცდელობასო? 

ზოგადად, საქართველოს ისტორია თბილისის გუბერნიიდან არ იწყება და თუ ღრმა ისტორიულ პასაჟებს არ მოვიშველიებთ, ქართველთა მეფეები, სააუკუნეების განმავლობაში, აფხაზთა მეფეებად იწოდებოდნენ. ამასთან, ე.წ. სამხრეთ ოსეთიც არასოდეს ყოფილა საქართველოს ეთნიკური წარმონაქმნი და ამის დადასტურება, უამრავ პატიოსან, რუს ისტორიკოსს არ გაუჭირდება... 

სხვათა შორის, დავით ბაქრაძემ აღნიშნა, პუტინი უფრო ადეკვატური აღმოჩნდაო და მთავარი კონტექსტი, ხელისუფლებისთვის თავში წამორტყმით, სანქციების პრიზმაში გადაიტანა, ისტორიულ თემას კი გვერდი აუარა. ვფიქრობ, ესეც არანაკლებ დამაზიანებელია, რადგან გამოდის, რომ ოპოზიციის ლიდერი გადაწერილ ისტორიას ეგუება. 

აქვე, მადლობა მინდა გადავუხადო გუბაზ სანიკიძეს იმ განცხადებისთვის, რომელიც მან „კავკასიის“ ეთერში გააკეთა. მადლობას ვუხდი ცალკეულ ადამიანებსაც, რომლებიც პოზიციას საკუთარ Fაცებოოკ-გვერდებზე აფიქსირებენ, მაგრამ ეს არასაკმარისია. იმ შემთხვევაშიც კი, თუ ხელისუფლება არ, ან ვერ ამბობს სათქმელს, მის ნაცვლად სათქმელი ყველამ უნდა თქვას და ამ ვითარებაში, სულაც არაა აუცილებელი ხელისუფლების სუსტად წარმოჩენა. ეს ამის გარეშეც შეიძლება. 

ისე, ბევრისთვის ცუდ რამეს ვიტყვი _ პოლიტიკურად, სანქციები მერჩივნა, ვიდრე ის მორალური უპირატესობა, რომელსაც მავანი ვაი-ქართველის წარმოსახვაში, ოკუპანტი ქვეყნის ლიდერმა მიაღწია! საერთოდ, ეს თემა ერთ დღეში არ უნდა ამოიწუროს, რადგან თუ ასე მოხდება, მერწმუნეთ, თავს მუდმივად იჩენს! 

მოდით, ახლა ცივი გონებით შევხედოთ რეალობას: გავრილოვიდან გაბუნიამდე განვითარებული მოვლენები და პოლიტიკური ჯგუფების ვნებები იმდენადაა აცდენილი სახელმწიფოებრივ, თუ პრაგმატულ პოლიტიკურ განზომილებას, სიღრმეებში რომ ჩავყვეთ, შეგვიძლია, ერთმნიშვნელოვნად ვთქვათ: ვაი, უბედურო საქართველოვ, მაგრამ ეს გამოსავალი არაა. 

შორს რომ არ წავიდეთ, ის, რაც ამ დღეებში მოხდა, პუტინის განცხადებას ვგულისხმობ, მავანთა ცინიზმის მიუხედავად, ქართული სახელმწიფოს უდიდესი მარცხია. კი ბატონო, რუსეთმა ომი არ გამოგვიცხადა და არც დაგვბომბა, პირიქით, საჭმელი და სარჩო გამოგვიწოდა „დიდსულივნად“, რაზეც ხელისუფლებამ მადლობები გადაიხადა და ოპოზიციამ ხელისუფლებას დასცინა, მაგრამ ამასობაში, ყველას დაავიწყდა, რომ საქართველოა თემა. ყველას დაავიწყდა, რომ ამ ქვეყანას, ამ სახელმწიფოს შეხიდებოდა და ეჩვენებინა, რომ მისთვის საქართველოა თემა, რომ საქართველოში უყვართ საკუთარი თავი და არა _ საქართველო საკუთარი თავისთვის! 

რაც შეეხება პუტინის განცხადებას, რომელიც მას კი არ დაესიზმრა, არამედ მის მომზადებაში სახელმწიფო მანქანა იყო ჩართული, დათო გამცემლიძეს დავესესხები და ისე გეტყვით: რუსეთის უშიშროების საბჭო სპეციალიზებული ლაბორატორიაა და უნდა მივხვდეთ, რომ სპონტანური, ქუჩაში მომზადებული პასუხები საკმარისი არ არის. ის, რაც პუტინმა თქვა, მხოლოდ ხელისუფლების კი არა, არამედ პასუხისმგებლობის მქონე ყველა პოლიტიკოსისა და თითოეული მოქალაქის პრობლემაა! 

გინდათ, გაგახსენოთ, რა პატრიოტულ ნამუსზე შეგდებას ჰქონდა ადგილი? _ „ომის გეშინიათ, ომს დაიწყებსო''. ჯარები რომ ჰყოლოდა შემოჭრისთვის საზღვართან გამზადებული, ისეთი მოცემულობა შევქმენით, რომ ყველა გონიერი მთავარსარდალი უკან გაიხმობდა. რატომ? _ იმიტომ, რომ პუტინმა მორიგი ომი დაიწყო და ორ წუთში დაასრულა. ომი კიდევ ერთხელ მოგვიგო და ახლა ვიქილიკოთ და ვიდარდიმანდოთ! სხვათა შორის, ნებისმიერი ომის ფინალი ისტორიაა და ეს ყველას უნდა გვახსოვდეს!. 

დიახ, მორიგი კრიზისისთვის ჩვენ ისევ მოუმზადებელნი აღმოვჩნდით. პუტინმა ისტორია გადაგვიწერა და რა გაცინებთ, რითი ხართ კმაყოფილები? ეს „უწყინარი“ განცხადება და პასუხად, ისტორია არ იცისო, სიბრიყვეა. ესაა გადაწერილი ისტორია, რომლის მიზანი ძალიან მზაკვრულია, ისტორია, რომლის არსს ოპიზიციამ წაუყრუა, მთავარი კონტექსტი ჩამოაშორა და ცუგცვანგში მყოფ ხელისუფლებას შესტენა. არადა, ისტორია იმითაა მნიშვნელოვანი, რომ მას ნარატივი ასაზრდოვებს. ეს ნარატივი დახვდება შემდგომ ხელისუფლებებს _ შესაძლოა, მათ, ვინც დღეს დუმს, ან ქილიკობს. 

მოკლედ, ეს არაა თემა, რომელიც ოპოზიციამ ვინმეს უნდა შესტენოს, ხელისუფლებამ კი წაუყრუოს! 

თუ ოპოზიცია ფიქრობს, რომ პუტინის განცხადებები მისთვის საამურია და ეს ივანიშვილის დასამარცხებლად გადადგმული კიდევ ერთი ნაბიჯია, ცდება! უფრო მეტიც, საკუთარი თავისთვის გამოაქვს ვერდიქტი და თუ ხელისუფლება ფიქრობს, რომ პრობლემა გადააგორა, ცდება და მასაც საკუთარი თავისთვის გამოაქვს ვერდიქტი. ეს არაა სახელმწიფოებრივი აზროვნება, არც ერთი და არც მეორე მხრიდან! 

ამ ვითარებაში, გვჭირდება ფულის დახარჯვა უცხოურ მედიაში, რადგან ეს ის თემაა, რომელიც ვერ უნდა აღმოჩნდეს წყალგამყოფი ვერც ერთი ქართველისთვის. ახლა ერთად დგომაა საჭირო! 

ისე, რომ შემეძლოს, ყველაფერს გავაკეთებდი, რომ მსოფლიოს რომელიმე ლიდერს, საჯარო შეხვედრისას, პუტინისთვის პაატა ქურდოვანიძის „ქართულ აფხაზური ალბომი“ ეჩუქებინა! 

ჩერჩილი მაინც გავიხსენოთ, „უმწეო“ ჩემბერლენის პირობებში როგორ იცავდა ბრიტანეთის ინტერესებს ისე, რომ პოლიტიკური ოპონენტი ერთხელაც არ გაულანძღავს. რატომ? _ ეს ბრიტანეთის სისუსტის დემონსტრირება იქნებოდა. ჩვენთან პირიქით ხდება და ეს მაშინ, როცა უმეტესობას მსოფლიოს ნომერ პირველ პოლიტიკოსად, სწორედ ჩერჩილი მიაჩნია. 

ბოლოს, მე, როგორც ერთი რიგითი მოქალაქე, მივმართავ პოლიტიკოსებს ყველა ფლანგზე, მედიასა და ისტორიკოსებს, ამ თემის გარშემო მაინც გავერთიანდეთ და ნურავის გადავაწერინებთ საქართველოს ისტორიას! 

ასევე, მივმართავ ანტისაოკუპაციო აქციის მონაწილეებს _ დღეს ნუ დავკარგავთ საქართველოს წარსულს, ისტორიას. დღის წესრიგი სწორად უნდა განისაზღვროს და მესიჯებიც. 

ჩვენ, ყველას, ახლა საქართველო გვიყურებს!

ნინო დოლიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) საზოგადოება Wed, 17 Jul 2019 13:01:58 +0400
რა დაგიჯდებათ საქართველოში დასვენება http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/6250-რა-დაგიჯდებათ-საქართველოში-დასვენება.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/6250-რა-დაგიჯდებათ-საქართველოში-დასვენება.html

„გაატარე ზაფხული საქართველოში“ და შეხვდი ზამთარს მშიერი ანუ ფულის შოვნა პატრიოტული მოტივებით

ზაფხული ყველასთვის დასვენებასთან ასოცირდება და გამონაკლისი არც ქართველები ვართ. შესაბამისად, კარგა ხნით ადრე, თუ სპონტანურად დაგეგმილი დასვენების დღეების გატარებას ყველა თავისებურად ცდილობს, თუმცა ბოლო დროს განვითარებულმა მოვლენებმა, ბევრს გეგმა შეაცვლევინა.

„გაატარე ზაფხული საქართველოში“ _ ეს მოწოდება აქტუალური მას შემდეგ გახდა, რაც საქართველო რუსმა ტურისტებმა დატოვეს და ორ ქვეყანას შორის ავიამიმოსვლაც აიკრძალა. ექსპერტების გაანგარიშებით, ზარალი ნახევარ მილიარდ დოლარს გადააჭარბებს, გრძელვადიან პერსპექტივაში კი, უფრო მეტი იქნება. შესაბამისად, რუსი ტურისტების მიერ გამოცხადებული ბოიკოტის აღმოსაფხვრელად, მოწოდება _ „გაატარე ზაფხული საქართველოში“, არამარტო ქართულ სინამდვილეში გამოჩნდა. 

უცხოეთში მცხოვრები ქართველი ემიგრანტები და საელჩოები აქტიურად ეწევიან ამ კამპანიას და სურთ, რაც შეიძლება მეტი ტურისტი მოიზიდონ სხვადასხვა ქვეყნიდან, მაგრამ... 

დასვენება, ყველაფერთან ერთად, ნერვების დაწყნარებას და განიავებასაც ნიშნავს ანუ ყველა ცდილობს, რაც შეიძლება კომფორტულად და იაფად დაისვენოს, თუმცა საქართველოში ამის გაკეთება, პრაქტიკულად, გამორიცხულია და ახლავე აგიხსნით, რატომ: 

ინტერნეტში მარტივად იპოვით ევროტურებს და ტუროპერატორები მსოფლიოს ნებისმიერ კუთხეში გეპატიჟებიან. ესპანეთი, ეგვიპტე, თურქეთი _ ეს სამი ქვეყანა ყველაზე პოპულარული და ყველაზე ხელმისაწვდომია. ჰო, ხელმისაწვდომი და, ასე განსაჯეთ, იმდენად ხელმისაწვდომი, რომ ძალიან ჩაგაფიქრებთ ტერმინი _ „გაატარე ზაფხული საქართველოში“. 

მოდით, პატრიოტიზმში ნუ გაგვეჯიბრებით, უბრალოდ, ციფრები ვთქვათ და თან ისიც გავითვალისწინოთ, რომ ციფრები არასოდეს ტყუიან. 

არ დავიწყებთ არცერთი ტუროპერატორის ქებასა და რეკლამირებას, უბრალოდ, გეტყვით, რომ რამდენიმე ტურისტული კომპანია 7-დღიან ტურებს, თავისი გადაფრენა-გადმოფრენით, კვებითა და ტურისტული მარშუტებით, სულ რაღაც 1500 ლარად გვთავაზობს ანუ დღეში, დაახლოებით, 200 ლარი. 

ერთადერთი, რაშიც დამატებით თანხას გადახდა მოგიწევთ, იმ ტურისტული სანახაობების ბილეთების ფასია, რომელიც 3-დან 5 ევრომდე მერყეობს ანუ დაახლოებით, 2000 ლარად, მშვიდად შეგიძლიათ ეწვიოთ ბარსელონას, მადრიდს, ქაიროს, ანკარას, სტამბოლს... 

ახლა საქართველოზე ვთქვათ. იგივე სერვისი რომ მოითხოვოთ ჩვენს ქვეყანაში (თანაც, აქ გადაფრენა არ გჭირდება), დღე, მინიმუმ, 200 დოლარი დაგიჯდებათ ანუ 7 დღე _ 1400 დოლარი. შესაბამისად, იმაზე ორჯერ ძვირი, ვიდრე საზღვარგარეთ დასვენება. 

ამასთან ერთად, ისიც ვთქვათ, რომ ქართული ტურიზმის აქილევსის ქუსლი ანუ მომსახურება კვლავ ისეთივეა, როგორიც შარშან, შარშანწინ და იმისწინ იყო. მომსახურე პერსონალის (აბსოლუტური უმრავლესობის) დამოკიდებულება მომხმარებლის მიმართ, რბილად რომ ვთქვათ, უკეთესის სურვილს ტოვებს და ეს მაშინ, როცა საზღვარგარეთ ამის პრობლემა, უბრალოდ, არ არსებობს _ ყველა გიღიმის, გეფერება, ზუსტად იცის, რომ ასე უნდა მოიქცეს, რადგან მომავალ წელსაც იქით გაგიწიოთ გულმა. 

ჰოდა, იმას გეუბნებოდით, ყველა დიდმა, თუ პატარა სასტუმრომ ლოზუნგად _ „გაატარე ზაფხული საქართველოში“ რომ გამოფინა და პატრიოტიზმისკენ მოგვიწოდა, რატომ არის ეს პატრიოტიზმი ცალმხრივი? 

ქართული ჯამაგირის ამბავი ყველაზე კარგად ქართველებმა ვიცით და რამდენი ოჯახია საქართველოში, თუნდაც სრულფასოვანი, ერთკვირიანი დასვენების სანაცვლოდ, 1400 დოლარს რომ გადაიხდის? 

რატომ ღირს პროდუქტი საკურორტო ზონებში, მინიმუმ, სამჯერ ძვირი და რატომ არის ერთი ბოთლი წყლის ფასი ისეთი, თითქოს უკვდავების იყოს? 

ამ პირობებში, ასი პროცენტით უნდა გამორიცხოთ პენსიონერების დასვენება, რადგან 200-ლარიანი პენსიით, ერთი კვირა კი არა, ერთი დღეც ვერსად წავა ის 600 ათასი ადამიანი, ვისაც პენსიონერი ჰქვია. 

თუ პენსიონერი არ მუშაობს და დასვენება მაინც არ სჭირდება? ნურას უკაცრავად, ჰაერის გამოცვლა (თან როგორი ჰაერის) სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია ყველასთვის და, მით უმეტეს, ასაკიანი ხალხისთვის. 

საკურორტო ზონებში დავრეკეთ და კვების ფასები ვიკითხეთ. ოთხსულიანი ოჯახის დღიური კვება 60-დან 80 ლარამდე გვითხრა, პრაქტიკულად, ყველამ. ჩვენც მინიმუმი ავიღოთ _ 60 ლარი ვიანგარიშოთ, რაც იმას ნიშნავს, რომ 10 დღით წასულ ოჯახს, მხოლოდ კვებაში (საჭმელი რომ არ გააკეთოს და მართლა დაისვენოს), 600 ლარი სჭირდება. უხეშად რომ დავთვალოთ, ოჯახმა დღეში ერთი კილო ხორცი რომ შეჭამოს, 10 დღეში 150 ლარი გამოდის. ამას დაუმატეთ რძის პროდუქტები, ხილი, ცილები, ნახშირწყლები და მეორე 150 ლარიც წავიდა. ჰოდა, ამ დანახარჯს სასტუმროს მეპატრონე ამრავლებს ორზე და იღებს იმ თანხას, რომელსაც ითხოვს ანუ ქართული მიდგომა, რომ სამ თვეში იმდენი უნდა ვიშოვოთ, რომ მთელი წელი გვეყოს, დაახლოებით ისეა, ბანკები თვეში ეფექტურ 7%-ს რომ გვთავაზობენ და წლის ბოლოს, ეს 7% მარტივად რომ ადის 84%-მდე. 

არადა, სწორედ სასტუმროების მფლობელები წუწუნებენ, რომ რუსი ტურისტების ბოიკოტის ფონზე, მათ ფორსმაჟორში უწევთ მუშაობა, გადასახადებს ვეღარ იხდიან, ბანკი ახრჩობს, მაგრამ ამის მიუხედავად, არავის უფიქრია, ფასები დაეწია, ქართულ რეალობაზე მოერგო. 

გვერწმუნეთ, არაერთი დეპუტატი, მინისტრი, უბრალოდ, ჩინოვნიკი აუცილებლად გაატარებს რამდენიმე დღეს ქართულ კურორტებზე, აუცილებლად გადაიღებს ბევრ ფოტოს, დადებს სოციალურ ქსელში, რათა ამით პატრიოტიზმი დააფიქსიროს, მაგრამ შემდეგ აუცილებლად წავა სხვა ქვეყანაში და იმაზე ბევრად იაფად და კომფორტულად დაისვენებს, ვიდრე _ საქართველოში. 

მოწოდება _ შპენდ ყოურ სუმმერ ინ Gეორგია კარგია, მაგრამ ჩვენ, რიგით მოკვდავებს რომ გვთხოვთ პატრიოტიზმს, თქვენც გამოიჩინეთ პატრიოტიზმი, ოღონდ ისე კი არა, ერთ-ერთმა სასტუმრომ ხმაური რომ ატეხა, 25%-იანი ფასდაკლება მაქვს ქართველი ტურისტებისთვის და სასტუმროს ნომერი სულ რაღაც 250 დოლარად ქირავდებაო. 250 დოლარი 700 ლარზე მეტია და 700 ლარი ნახევარ საქართველოს ხელფასი არ აქვს. შესაბამისად, ვერც ერთ დღეში გაისვრის მთელი თვის ნაშრომს და ისიც იცის, რომ ზაფხულს შემოდგომა და ზამთარი მოჰყვება, რაც კომუნალური გადასახადების ავტომატურ რეჟიმში გაზრდას ნიშნავს. 

ამიტომ, ერთად ვიყოთ პატრიოტები და ცალმხრივი სიყვარულივით ნუ გამოგვივა ურთიერთობა, ბატონებო!

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) საზოგადოება Wed, 17 Jul 2019 13:01:46 +0400
„ლოთობა აკრძალულია!“ _ სკანდალური ჩანაწერი ძიუდოს ნაკრების წევრების ხელშეკრულებაში http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/6247-„ლოთობა-აკრძალულია-“-_-სკანდალური-ჩანაწერი-ძიუდოს-ნაკრების-წევრების-ხელშეკრულებაში.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/6247-„ლოთობა-აკრძალულია-“-_-სკანდალური-ჩანაწერი-ძიუდოს-ნაკრების-წევრების-ხელშეკრულებაში.html

რა შარში გაეხვა ტულას „არსენალის“ ქართველი მცველი, გია გრიგალავა

ცოტა სასაცილოა, მაგრამ ფაქტია _ ზედიზედ მესამე კვირაა, სპორტის ამბებს ძიუდოთი ვიწყებთ. ახლა კი, ნამდვილად ვერ გეტყვით, უნდა ვიცინოთ, თუ არა, მაგრამ... ძიუდოს ფედერაციის გადაწყვეტილებით, ძიუდოს ყველა ასაკობრივი ნაკრების წევრის ხელშეკრულება გადაიხედება და ჩაემატება პუნქტი, რომლის მიხედვითაც ნაკრების წევრებს აეკრძალებათ... ლოთობა! არ ვხუმრობთ და არც ტერმინს ვიგონებთ, ხელშეკრულებაში პირდაპირ ასე ჩაიწერება და ეს ყველაფერი მას შემდეგ გახდა საჭირო, რაც მინსკის ევროპის თამაშებიდან მომავალი გუნდის რამდენიმე წევრი თვითმფრინავში დათვრა და მუშტი-კრივიც გამართა. მანამდე კი უფრო საინტერესო ოლიმპიურ სოფელში მოხდა, როცა მთვრალმა ძიუდოისტებმა, თურმე, ისე შეაწუხეს სხვა ქვეყნების სპორტსმენები, რომ მათ სამართალდამცავებს გამოუძახეს. რაღა თქმა უნდა, ფედერაციაში ყველაფერი ეს მხოლოდ ნაწილობრივ დაადასტურეს და სხვა დელეგაციების „შეწუხება“, დაახლოებით, ასე ახსნეს: „ნაკრების მთვრალი წევრები გორაობდნენ გაზონზე და ღრიალებდნენ ანუ არავისთან უჩხუბიათ''...

კარგია, რომ არ იჩხუბეს, მაგრამ... რადგან ძიუდოზე ვსაუბრობთ, ისიც ვთქვათ, რომ გურიაში არსებული ძიუდოს დარბაზის სახურავის შეცვლის სარემონტო სამუშაოები დაიწყო. იმ ღამეს, სახურავი რომ გადახადეს, კოკისპირული წვიმა წამოვიდა და რამდენიმე ათასი დოლარის ღირებულების სპორტული ინვენტარი ხომ გააფუჭა, კედლებიც მთლიანად ჩამორეცხა, ახლა შენობა ბოლომდე სარემონტოა, ინვენტარი კი საყიდელი. 

 

*** 

სასიამოვნოდ გაგავაოცეს ქართულმა საფეხბურთო კლუბებმა: ჩემპიონთა ლიგის პირველ საკვალიფიკაციო ეტაპზე, საქართველოს მოქმედმა ჩემპიონმა „საბურთალომ“, რომელიც არსებობის ისტორიაში პირველად თამაშობს ევროტურნირზე, ტირასპოლში „შერიფი“ 3:0 დაამარცხა და მეორე ეტაპზე გასვლა, პრაქტიკულად, გაინაღდა. ეს თამაში პირველი საკვალიფიკაციო ეტაპის მთავარ სენსაციად მოინათლა, რადგან „საბურთალოსგან“ ასეთ თამაშს არავინ ელოდა. 

მართალია, წინ თბილისური საპასუხო მატჩია, მაგრამ პრაქტიკულად, გამორიცხულია, „შერიფმა“ 0:3 ამოქაჩოს. 

სტუმრად იმარჯვა საჩხერის „ჩიხურამ“, რომელიც ევროპა ლიგის პირველ საკვალიფიკაციო ეტაპზე, ლუქსემბურგში „ფოლას“ ეთამაშებოდა, 2:1 იმარჯვა და სამშობლოში გამარჯვებული დაბრუნდა. 

შემდეგ ეტეპზე გასვლა გაინაღდა თბილისის „დინამომ“. საქართველოს ყველაზე ტიტულოვანმა კლუბმა, ანდორულ ენგორდანთან ექვსი უპასუხო გოლი გაიტანა. 

ერთადერთი ქართული კლუბი, რომელმაც ევროთასები მარცხით დაიწყო, ქუთაისის „ტორპედოა“. კახა ჩხეტიანის გუნდმა, ყაზახეთში „ორდაბასთან“ 0:1 წააგო, თუმცა იმის ფონზე, რომ იმერული კლუბი მატჩამდე ორიოდე კვირით ადრე ძირითადი შემადგენლობის ცხრა ფეხბურთელმა დატოვა, ეს შედეგი ნამდვილი გმირობაა. 

ცნობისათვის: ყაზახების მთავარი მწვრთნელი კახა ცხადაძეა, რომელიც თავის გუნდს, ქუთათურებთან საპასუხო მატჩის სათამაშოდ, მიმდინარე კვირაში ჩამოიყვანს. 

ძალიან საინტერესო რამ მოხდა სწორედ ორდაბასი-ტორპედოს მატჩის შემდგომ გამართულ პრესკონფერენციაზე: ქართული კლუბის თავკაცი კახა ჩხეტიანი მშობლიურ ენაზე საუბრობდა, როცა მას ჰკითხეს, რატომ არ საუბრობდა რუსულად, როცა პრაქტიკულად, უაქცენტოდ იცოდა რუსული ენა. 

„რატომ არ ვსაუბრობ რუსულად? იმიტომ, რომ ქართული ენა უძველესი და ძალიან ლამაზია, ყველას უნდა ესმოდეს... ძალიან მიყვარს ჩემი ქვეყანა, პატივს ვცემ მშობლიურ ენას და ამიტომ ვსაუბრობ ქართულად!“ _ ასეთი იყო ჩხეტიანის პასუხი.

*** 

ალბათ, გახსოვთ, რუსეთში მოთამაშე ქართველმა მორაგბეებმა, მორიგი ლელოს შემდეგ, ცალ თვალზე ხელი რომ აიფარეს. მაშინ ჩვენებურები გუნდიდან გამოუშვეს, თუმცა რამდენიმე დღეში დააბრუნეს. ამის მიუხედავად, რუსული მედია ქართველ ლეგიონერებს გამადიდებელი შუშით აკვირდება და ახლა მორიგ შარში საფეხბურთო კლუბის, ტულას „არსენალის“ მცველი, გია გრიგალავა გაეხვა. რუსული პრემიერლიგის პირველ ტურში, „არსენალი“ საკუთარ მოედანზე 0:1 მარცხდებოდა, როცა გრიგალავამ შორიდან უძლიერესი დარტყმა განახორციელა და გუნდს ქულა გადაურჩინა. გოლის შემდეგ ქართველმა ლეგიონერმა ხელით ის ჟესტი გააკეთა, რომელსაც ფოტოზე ხედავთ და ატყდა ერთი ამბავი, ნეტავ, ვის მიუძღვნა ყველაფერი ეს ქართველმა _ ჩვენ, თუ მეტოქე გუნდსო... 

*** 

ცოტა არ იყოს, უცნაური გადაწყვეტილება მიიღო ორმა ქართველმა ფეხბურთელმა: მათე ვაწაძე და ლაშა თოთაძე კარიერას უზბეკურ „ქიზილქუმში“ გააგრძელებენ. ვერ გეტყვით, ვინ და საიდან გამონახა ეს ვარიანტები, მაგრამ ისიც უცნაურია, რომ ქართველმა ფეხბურთელებმა, რომლებიც ერთ დროს ეროვნულ გუნდშიც თამაშობდნენ, 4-თვიან ხელშეკრულებებს მოაწერეს ხელი, რაც საფეხბურთო საზომებით, ძალიან მცირე ვადაა. 

*** 

2015 წლიდან მოყოლებული, ევროპის საკალათბურთო ჩემპიონატი ოთხ ქვეყანაში ტარდება ხოლმე. ამჯერად, მიუნხენში, ევროპული კალათბურთის მამები შეიკრიბნენ, რათა ის 4 ქვეყანა დაესახელებინათ, რომელიც კონტინენტის პირველობას 2021 წელს უმასპინძლებს. ოთხ ვაკანტურ ადგილზე განაცხადი ჩეხეთს, ესტონეთს, იტალიას, გერმანიას, უნგრეთს, სლოვენიას და საქართველოს ჰქონდათ შეტანილი. წილისყრის ცერემონიალს საქართველს პრეზიდენტი, სალომე ზურაბიშვილიც ესწრებოდა და როგორც კი საქართველო გამოაცხადეს, ქართული კალათბურთის ჩინოვნიკებთან ერთად, ბავშვივით გაიხარა. წამყვანმა მადლობა გადაუხადა ზურაბიშვილს და აღნიშნა, რომ პრეზიდენტის გვერდში დგომა ასეთ დროს ძალიან მნიშვნელოვანია. საქართველოს გარდა, ევროპის 2021 წლის ჩემპიონატს, ჩეხეთი, გერმანია და იტალია უმასპინძლებენ. 

სანამ კალათბურთის ფედერაციის პირველი პირები მიუნხენში ევროპის 2021 წლის ჩემპიონატის მასპინძლობისთვის ჭიდაობდნენ, 20-წლამდელთა საკალათბურთო ნაკრებმა, ევროპირველობის B დივიზიონში შთამბეჭდავი შეხვედრები ჩაატარა და ერთი-მეორის მიყოლებით ჰოლანდიის, სომხეთისა და შვედეთის ნაკრებები დაამარცხა. ამით საქართველოს 20-წლამდელებმა მომავალ ჩემპიონატზე A დივიზიონში თამაშისა და მედლებისთვის ბრძოლის უფლება მოიპოვეს. ამავე ჩემპიონატზე ჩვენმა გუნდმა რეკორდიც დაამყარა და მეტოქეს 53-ქულიანი სხვაობით სძლია. ეს მეტოქე კი სომხეთი აღმოჩნდა, რომელსაც ჩვენმა ბიჭებმა 98:46 მოუგეს. 

*** 

კიდევ ერთი ხმაურიანი ტრანსფერი განხორციელდა და კვ¬ლავ ესპანეთში. ასპარეზზე ამჯერად „ბარსელონა“ გამოვიდა, რომელმაც მადრიდის „ატლეტიკოდან“ ფრანგი ფორვარდი, ანტუან გრიზმანი 120 მილიონ ევროდ იყიდა. 28 წლის ფეხბურთელმა კლუბთან 5-წლიანი ხელშეკრულება გააფორმა და ამ ხნის განმავლობაში, 40 მილიონ ევროს მიიღებს, რაც საკმაოდ სოლიდური ჯამაგირია. ახლა სპეციალისტები იმაზე იმტვრევენ თავს, როგორ უნდა ითამაშოს შეტევაში „ბარსამ“, რომელსაც წინა ხაზზე მესი, სუარესი, კოუტინიო, დემბელე და ახლა კიდევ გრიზმანი ჰყავს. 

ცნობისათვის: ბოლო 5 წელიწადში, ტრანსფერებზე დახარჯული თანხების მიხედვით, მსოფლიო ბაზრის ლიდერი, სწორედ „ბარსელონაა“. კატალონიელებმა ხუთწლიანი სატრანსფერო ისტორია ციფრებში ასე ასახეს _ ფეხბურთელების შეძენაში დაიხარჯა 1.08 მილიარდი ევრო, ფეხბურთელების გაყიდვიდან შევიდა 627 მილიონი ევრო. ამ მაჩვენებლით, მადრიდის „რეალი“, რომელზეც ბევრს საუბრობენ ხოლმე, მერვე ადგილზეა და დახარჯული 755 მილიონი ევროს წილ, ფეხბურთელების გაყიდვით 543 მილიონი აქვს მიღებული.

*** 

ახლა კი ერთი საინტერესო ისტორია _ „მანჩესტერ იუნაიტედიდან“ ალექს ფერგიუსონის წასვლის შემდეგ, გუნდი დევიდ მოიესს ჩააბარეს, თუმცა მან ვერ გაამართლა და თანამდებობიდან მალევე გაუშვეს. ჰოდა, „მანჩესტერში“ მუშაობის დროს, უფრო კონკრეტულად კი 2013 წელს, მოიესმა გუნდის ხელმძღვანელებს ვინმე ჰარი მაგუაირის შეძენა სთხოვა. ეს ბიჭი მაშინ 20 წლის იყო და „შეფილდში“ აგორებდა ბურთს. მოიესმა დიდი მცდელობის მიუხედავად, კლუბის შეფებს ის 3 მილიონი ევრო ვერ გაამეტებინა, რომელსაც „შეფილდი“ ითხოვდა. გავიდა ექვსი წელი და „მანჩესტერი“ მაგუაირს მაინც ყიდულობს, ოღონდ ახლა მისი ფასი... 90 მილიონი ფუნტია. მოიესმა კი აშკარად დაამტკიცა, რომ ფეხბურთელების შერჩევა-შემჩნევაში „რაღაც“ გაეგება. 

*** 

უიმბლდონის საჩოგბურთო ტურნირში ისტორიული ფინალი გათამაშდა. სერბი ნოვაკ ჯოკოვიჩი ჩოგბურთის ცოცხალ ლეგენდას, როჯერ ფედერერს ხვდებოდა. მატჩი კი ისტორიული იმიტომ იყო, რომ ის ტურნირის არსებობის მანძილზე, ყველაზე მეტ ხანს, ხუთ საათსა და ორ წუთს გაგრძელდა. დაძაბულ ბრძოლაში სერბმა იმარჯვა და თასთან ერთად 2.5 მილიონიც მიიღო. 

ქალთა ტურნირში კი ფედერერზე არანაკლებ ლეგენდარულმა სერენა უილიამსმა, რუმინელ სიმონა ჰალეპთან მატჩი წააგო. ჩვენ კი გეტყვით, რომ ჩოგნის ქნევით კარიერის მანძილზე ფედერერს 126 266 005 დოლარი აქვს გამომუშავებული, სერენა უილიამსს _ 90 382 096 და, ალბათ, ამიტომაც ეძახიან სპორტის ამ სახეობას მილიონერთა კლუბს. 

*** 

ნაგოია ბაშოს ქართველი სუმოისტი, ლევან გორგაძე, იგივე ტოჩინოშინი გამოეთიშა. ზედიზედ ხუთი მარცხის შემდეგ, ლევანმა აღიარა, რომ ტრავმით ასპარეზობდა და ტკივილს გამაყუჩებელი ნემსებიც ვეღარ უჩრებდნენ. შესაბამისად, ტოჩის უარყოფითი ბალანსი აქვს, რაც იმას ნიშნავს, რომ იგი სექტემბრის ბაშოზე კოდობანში იქნება ჩაყენებული. მოგეხსენებათ, ლევანი ოძეკის ტიტულის მფლობელია და სექტემბერში გასამართ ბაშოზე დადებით ბალანსს (15-დან მინიმუმ 8 შეხვედრა უნდა მოიგოს) თუ ვერ დააფიქსირებს, ოძეკის ტიტულს დაკარგავს.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) საზოგადოება Wed, 17 Jul 2019 13:01:37 +0400
რატომ არ მისცეს ქართველ ძიუდოისტებს კანადის ვიზები http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/6237-რატომ-არ-მისცეს-ქართველ-ძიუდოისტებს-კანადის-ვიზები.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/6237-რატომ-არ-მისცეს-ქართველ-ძიუდოისტებს-კანადის-ვიზები.html

„ბიჭებო, „ზადნიში“ რატომ გადართეთ?“ _ ჩვენებურმა ორმა მორაგბემ ანტისაოკუპაციო ჟესტი უკან წაიღო

ჩვენი გაზეთის წინა ნომერში ვწერდით, რომ მინსკში დასრულებული ევროპის თამაშებიდან დაბრუნების დროს, თვითმფრინავში, რომლითაც საქართველოს ძიუდოისტთა ნაკრები მგზავრობდა, ინციდენტი მოხდა. უფრო კონკრეტულად კი, ნაკრების ერთ-ერთი მწვრთნელი, გიორგი ბაინდურაშვილი ახალგაზრდა ძიუდოისტს, ლუკა მაისურაძეს ფიზიკურად შეეხო. ისიც ვთქვით, რომ ბაინდურაშვილი ალკოჰოლის ზემოქმედების ქვეშ იმყოფებოდა. ძიუდოს ფედერაციის პრეზიდენტმა აღნიშნული ინფორმაცია, ცხადია, უარყო.

„ფიზიკური შეხება არ ყოფილა და არც ინციდენტი მომხდარა. ადგილი ჰქონდა დისციპლინარულ გადაცდომას, რაც გამოიხატა ალკოჰოლის ზედმეტი დოზით მიღებაში. ჩვენ ამ თემაზე გვექნება მსჯელობა და გადავწყვეტთ, რა დისციპლინარული სასჯელი უნდა დავაკისროთ მათ, ვინც ალკოჰოლი ზედმეტი დოზით მიიღო“, _ განაცხადა გიორგი ათაბეგაშვილმა. 

აბა, რა უფლება გვაქვს, ძიუდოს ფედერაციის პრეზიდენტს არ დავუჯეროთ, მაგრამ... ჯიუტად გავიმეორებთ, რომ თვითმფრინავში ფიზიკური დაპირისპირებაც მოხდა. 

 

სამწუხაროდ, ეს არ არის ერთადერთი უსიამოვნო ამბავი, რომელშიც ძიუდოს ფედერაცია გაეხვა. გასულ უქმეებზე კანადაში, კონკრეტულად კი ქალაქ მონრეალში, ძიუდოისტთა შორის მსოფლიო თასის გათამაშება გაიმართა. საქართველოს ნაკრები ამ ტურნირზე უნდა წასულიყო, მაგრამ გუნდს კანადის ვიზები არ მისცეს. ვიზა მხოლოდ ერთმა ძიუდოისტმა, მასაჟისტმა და მწვრთნელმა მიიღო, რის შემდეგაც გადაწყდა, რომ გუნდი საერთოდ არ წავიდოდა. ძაღლის თავიც აქ არის დამარხული _ როგორც გვეუბნებიან, წამსვლელთა სიაში, ნაკრების ოფიციალური წევრების გარდა, რამდენიმე გულშემატკივარი იყო ჩაწერილი, რომლებიც კანადაში ჩასვლის შემდეგ იქ დარჩებოდნენ ანუ ჩვეულებრივი არალეგალი მიგრანტები გახდებოდნენ. 

მოგეხსენებათ, კანადა ერთ-ერთი საოცნებო ქვეყანაა მათთვის, ვისაც მუშაობა სურს, მაგრამ იქ მოხვედრა ძალიან რთულია. ჩვენი ინფორმაციით, სწორედ ამ გაუგებარი ხალხის სიაში ჩაწერა იყო კანადელთა მხრიდან უარის მიზეზი. 

სერიოზული ეჭვი გვაქვს, რომ ეს ადამიანები „ჯიგრულად“ არავის მიჰყავდა და ისიც ვთქვათ, რომ ადრე, სხვადასხვა ნაკრებების დონეზე, არაერთხელ ყოფილა, რომ შეჯიბრზე წასული დელეგაციიდან ნახევარი იქ დარჩენილა, იგივე კანადაში, აშშ-ში, ავსტრალიაში... 

* * * 

არანაკლებ სკანდალური გამოდგა ხვიჩა კვარაცხელიას სატრანსფერო ამბავი. ქართველმა ფორვარდმა გასული სეზონის მეორე ნახევარი მოსკოვის ,,ლოკომოტივში'' გაატარა, შეკრებაც ამ გუნდთან ერთად გაიარა და მაშინ, როცა რუსული პრემიერლიგის ერთ-ერთ საუკეთესო კლუბთან კონტრაქტი უნდა გაეფორმებინა, მოულოდნელად, ყაზანის „რუბინში“ აღმოჩნდა. ეს იმდენად დიდი მოულოდნელობა გახლდათ, რომ კარგა ხანს ჩვენც კი ვერ ვარკვევდით, რა და როგორ მოხდა, სანამ რუსულმა საიტებმა სრული ინფორმაცია არ გაავრცელეს. 

მათი თქმით, 18 წლის ფეხბურთელის აგენტმა, მამუკა ჯუღელმა, უნიჭიერესი ქართველის სანაცვლოდ, „ლოკომოტივს“ თავისთვის 3 მილიონი ევრო მოსთხოვა, ხოლო ფეხბურთელისთვის ერთჯერადად, „პადიომნის“ სახით, ნახევარი მილიონი ევრო მოითხოვა. ამ წინადადებას რკინიგზული კლუბი არ დასთანხმდა, მაგრამ დასთანხმდა „რუბინი“. შესაბამისად, ჯუღელმა 3 მილიონი ევრო მიიღო, კვარაცხელიამ _ 500 ათასი, პლუს, 5-წლიანი კონტრაქტი და ხელფასის სახით, თვეში 30 ათასი ევრო დაენიშნა. 

რა უფლება გვაქვს, ფეხბურთელისა და აგენტის ურთიერთობაში ჩავერიოთ, მაგრამ გვგონია, რომ „ლოკომოტივი“ ახალგაზრდა ფორვარდისტვის ბევრად უკეთესი ვარიანტი იქნებოდა. ჯერ ერთი, „ლოკო“ ჩემპიონობისთვის იბრძოლებს და მეორეც, ჩემპიონთა ლიგაზე თამაში ნებისმიერისთვის უდიდესი გამოცდილებაა. 

* * * 

11 ივლისს, ქართული კლუბები ევროპა-ლიგაზე თამაშს იწყებენ. თბილისის „დინამო“ ანდორულ „ენგორდანს“ ხვდება, საჩხერის „ჩიხურას“ მეტოქე ლუქსემბურგული „ფოლა“ იქნება, ხოლო ქუთაისის „ტორპედო“ ყაზახურ „ორდაბასის“ ესტუმრება. ერთი დღით ადრე, ჩემპიონთა ლიგის საკვალიფიკაციო ეტაპზე ითამაშებს საქართველოს მოქმედი ჩემპიონი „საბურთალო“, რომელიც ტირასპოლში „შერიფს“ დაუპირისპირდება. ყველაზე მძიმე დღეში ქუთათურები არიან, რადგან ჯერ ერთი, ევროთასებზე გასული ქართული კლუბებიდან მეტოქედ ყველაზე ძლიერი გუნდი ერგოთ და მეორეც, ფინანსური კრიზისის გამო, „ტორპედო“ ათმა ფეხბურთელმა დატოვა და ძირითადი შემადგენლობის ორი მოთამაშე _ ბუდუ ზივზივაძე და გრიგოლ დოლიძე, გუნდს ტრავმის გამო ვერ დაეხმარება. გამოდის, რომ ,,ტორპედო'' ყაზახეთში, პრაქტიკულად, ახალ გუნდს წარადგენს და რამდენად მოახერხებენ ახალბედები ამ დონეზე ასპარეზობას, ერთად ვნახავთ. 

* * * 

საბა ილურიძე და და რევაზ ბროძელი ის მორაგბეები არიან, რომლებიც რუსული კლუბის, „სლავას“ ღირსებას იცავენ. ჰოდა, რამდენიმე დღის წინ, რუსეთის შიდა ჩემპიონატის მატჩის მიმდინარეობისას, ქართველმა ლეგიონერებმა ლელო დადეს, შემდეგ კი ცალ თვალზე ხელი აიფარეს და ასე გამოხატეს მხარდაჭერა თბილისში მიმდინარე ანტისაოკუპაციო აქციისადმი. ეს ჟესტი კლუბის ხელმძღვანელობამ ,,შესაბამისად'' გაიგო და ორივე მორაგბეს კონტრაქტი გაუწყვიტა. მორაგბეები თბილისში მოფრინავდნენ, როცა აეროპორტში მისულებს დაურეკეს და დაბრუნება სთხოვეს. როგორც გაირკვა, საქმეში საქართველოს რაგბის კავშირის პრეზიდენტი, გოჩა სვანიძე ჩაერია და სიტუაციაც ამის შემდეგ განიმუხტა. ვერ გეტყვით, რაზე მოილაპარაკეს სვანიძემ და „სლავას“ ხელმძღვანელებმა, მაგრამ ფაქტია, რომ ქართველები გუნდში დააბრუნეს, თუმცა... 

„ორივე მორაგბისთვის უკვე შეძენილი იყო თბილისში გასამგზავრებლად ბილეთები, მაგრამ დედლაინამდე რამდენიმე საათით ადრე, ყველაფერი მოგვარდა. ილურიძე და ბროძელი მოსკოვში დარჩნენ. გაურკვეველია, დააკისრებენ თუ არა მათ რაიმე სახის საჯარიმო სანქციას, მაგრამ ისინი გააგრძელებენ კლუბში გამოსვლას, თამაშს რუსეთში და თანხის გამომუშავებას ქვეყანაში, რომელსაც საქართველო აგრესორად მოიხსენიებს. ამაში წინააღმდეგობრივს მოთამაშეები ვერაფერს ხედავენ. 

მათ ხომ განმარტება გააკეთეს. ბროძელმა თქვა, რომ ჟესტი არ იყო პოლიტიკური და ის, უბრალოდ, იმ ადამიანების მხარდასაჭერად იყო, რომლებიც ძალოვანებმა დააზარალეს. რევაზმა ისიც აღნიშნა, რომ მას რუსეთთან პრობლემა არ აქვს, რომ ის ჩვეულებრივი სპორტსმენია და რომ სურს, კარგად ითამაშოს რაგბი. 

ყველაფერი გასაგებია. როგორ უნდა გამოიმუშავო ფული კარგი კონტრაქტით _ უნდა წახვიდე რუსეთში. როგორ უნდა გააკეთო პოლიტიკური ჟესტები _ რუსეთში ყველაფერს გაგიგებენ და გაპატიებენ, მაგრამ როგორც კი რუსეთი პასუხს მოგთხოვს შეხედულებების გამო, იტყვი, რომ არაფერი დაგიშავებია და არასწორად გაგიგეს. მომისმინეთ, ბიჭებო, თქვენ გსურდათ თქვენი პოზიციის გამოხატვა და თქვენ ის გამოხატეთ, ნათლად და გარკვევით. ეს პატივისცემას იმსახურებს, მაგრამ „ზადნიში“ რაღატომ გადართეთ? შეგეშინდათ ფულის დაკარგვის? თქვენ ხომ კარგი მორაგბეები ხართ. მოძებნიდით სხვა ქვეყანაში სხვა კლუბს და არც რუსეთის საწინააღმდეგო ჟესტებზე ინაღვლებდით. საბოლოოდ, პოლიტიკურ ჟესტზე პატიების ჟესტით უპასუხეს და ყველა დამშვიდდა. დიდი ხნით?“ _ ასე გამოეხმაურა ცნობილი რუსი ჟურნალისტი, ანდრეი შიტიხინი მომხდარს და პირობაც დადო, ამ ბიჭებს აღნიშნულ ამბავს არაერთხელ მწარედ შევახსენებო. 

* * * 

37 წლის როჯერ ფედერერი გულშემატკივართა გაოცებას ისევ განაგრძობს. უიმბლდონის მერვედფინალში გასვლით, შვეიცარიელმა ჩოგბურთელმა ერთბაშად ორი რეკორდი დაამყარა _ პირველი ის, რომ არავინ გასულა უიმბლდონის მერვედფინალში 17-ჯერ და მეორე, დიდი მუზარადის ტურნირებზე ეს ფედერერის 350-ე გამარჯვებაა, რაც აქამდე არავის მოუხერხებია. 

რადგან ფედერერზე ვსაუბრობთ, ისიც ვთქვათ, რომ მან სპორტის ამ სახეობაში, პრაქტიკულად, რევოლუცია მოახდინა, რადგან ასეთ ასაკში, ასეთი შედეგებით ვერავინ დაიკვეხნის. ესეც არ იყოს, შვეიცარიელმა მხოლოდ მიმდინარე წელს, ჩოგნის ქნევით, 4 260 013 დოლარი გამოიმუშავა. ოფიციალური საიტის ცნობით, ეს არ არის წლევანდელი მონაგარის ბოლო გაჩერება, რადგან როჯერს აუცილებლად დაემატება უიმბლდონის თანხები. შედარებისთვის გეტყვით, რომ ოფიციალური ცნობით, რეიტინგის მე-16 ნომრის, ნიკოლოზ ბასილაშვილის წლევანდელი მონაგარი 627 392 დოლარია. 

* * * 

კავაი ლეონარდი ის კაცია, ვინც NBA-ს წლევანდელი სეზონი, ისტორიაში პირველად, ტორონტოს მოაგებინა. სეზონის დასრულებასთან ერთად, ლეონარდს კლუბთან ხელშეკრულება დაუმთავრდა და დიდი თხოვნის მიუხედავად, მან დარჩენა არ ისურვა. ლეონარდის აგენტმა ორ ლოსანჯელესურ კლუბთან _ „ლეიკერსთან“ და „კლიპერსთან“ წამოიწყო მოლაპარაკებები, მაგრამ საბოლოო ჯამში, 28 წლის კალათბურთელის მადა „კლიპერსმა“ დააკმაყოფილა. ლეონარდი მომდევნო ოთხ სეზონს სწორედ „კლიპერსში“ გაატარებს და თითოეული სეზონის, სანაცვლოდ 35,5 მილიონ დოლარს მიიღებს, რაც საერთო ჯამში, 142 მილიონია. ეს მხოლოდ ხელფასია, სარეკლამო შემოსავალი კი ამ თანხის ნახევარი მაინც იქნება. 

* * * 

რადგან რეკორდულ თანხებზე ვსაუბრობთ, ისიც ვთქ¬ვათ, რომ პორტუგალიელ სპეციალისტს, ჟოზე მაურინიოს ჩინურმა „გუანჯოუ ევერგრანდმა“ ზღაპრული კონტრაქტი შესთავაზა. ჟოზეს, ჩინურ კლუბში გასატარებელი 3 სეზონის სანაცვლოდ, საერთო ჯამში, 100 მილიონიან ჯამაგირს დაჰპირდნენ, მაგრამ მაურინიომ უარი განაცხადა, აქაოდა, ფული ისედაც ბევრი მაქვს, პრესტიჟული სამუშაო მინდაო. ის რომელიმე ევროპული გრანდის წინადადებას ელოდება, მაგრამ ჯერჯერობით ვერავინ ხვდება, სად შეიძლება დასაქმდეს მაურინიო. პრაქტიკულად, ყველა წამყვან ევროპულ კლუბს მთავარი მწვრთნელი უკვე ჰყავს და მაურინიოს კულუარებშიც კი არავინ ახსენებს.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) საზოგადოება Wed, 10 Jul 2019 13:31:32 +0400
გაიყიდა თუ გაუქმდა მწერალთა სახლი http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/6230-გაიყიდა-თუ-გაუქმდა-მწერალთა-სახლი.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/6230-გაიყიდა-თუ-გაუქმდა-მწერალთა-სახლი.html

რა ორგანიზაცია იფუნქციონირებს მწერალთა სახლის შენობაში, რატომ აანონსებს ნატა ლომოური სამართლებრივ ბრძოლას და რა პასუხი აქვს განათლებისა და კულტურის სამინისტროს ბრალდებებზე

 

„მწერალთა სახლის“ გაუქმებისა და მისი გაყიდვის შესახებ საზოგადოების გარკვეულ ნაწილსა და სოციალურ სივრცეში არაერთი ინფორმაცია გავრცელდა. ეს თემა საქართველოში მიმდინარე მოვლენებმა (საპროტესტო აქციებმა) გადაფარა და საზოგადოების დიდი ნაწილის ყურადღების მიღმა დარჩა. „ნიუსვიკმა“ დამატებითი დეტალების გასარკვევად, განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს, „მწერალთა სახლის“ ადმინისტრაციას, მის რედაქტორ-მენეჯერ ნატა ლომოურსა და „მწერალთა სახლში“ განთავსებულ კაფე „ლიტერას“ მფლობელსა და შეფმზარეულ თეკუნა გაჩეჩილაძეს მიმართა. 

„მწერალთა სახლი“, როგორც სსიპ-ი (საჯარო სამართლის იურიდული პირი), განათლებისა და კულტურის სამინისტროს ბრძანებულებით გაუქმდა. „ნიუსვიკმა“ გაარკვია, რომ მწერალთა სახლის შენობას გაყიდვის საფრთხე არ ემუქრება და იქ კვლავ გაგრძელდება სალიტერატურო და საგანმანათლებლო საქმიანობა. 

რას აცხადებენ გაანთლებისა და კულტურის სამინისტროში, რას ამბობს „მწერალთა კავშირის“ აწ უკვე ყოფილი დირექტორ-მენეჯერი და რა ბედი ელის კაფე „ლიტერას“ _ ყველაფერ ამას, „ნიუსვიკის“ მიერ, ექსკლუზიურად მოპოვებული მასალებიდან გაიგებთ.

„მწერალთა სახლის“ გაუქმების შესახებ ინფორმაცია გამოქვეყნდა ასევე, „მწერალთა სახლის“ Facebook-ის ოფიციალურ გვერდზე: „მწერალთა სახლი გაუქმდა. მის უფლებამონაცვლედ გამოცხადდა ქართული ლიტერატურის ეროვნული ფონდი. ქვეყანაში მიმდინარე პროცესებისა და რეორგანიზაციასთან დაკავშირებული ტექნიკური მიზეზების გამო, 25 ივნისს დაგეგმილი ლიტერატურული პრემია _ „ლიტერას“ დაჯილდოების ცერემონია დროებით გადაიდო. განახლებულ თარიღს შეგატყობინებთ უახლოეს დღეებში“. 

ამასთან, როგორც „მწერალთა სახლის“ აწ უკვე ყოფილი დირექტორ-მენეჯერი, ნატა ლომოური „ნიუსვიკთან“ საუბარში აცხადებს, „მწერალთა სახლის“ გაუქმების გადაწყვეტილება კულტურის სამინისტრომ ზურგს უკან მიიღო. 

როგორც ლომოური აღნიშნავს, ვიდრე სამინისტრო „მწერალთა სახლის“, როგორც სსიპ-ის გაუქმების გადაწყვეტილებას მიიღებდა, შეთანხმდნენ, რომ რეორგანიზაციის ფარგლებში, სსიპ-ების გამსხვილებამდე, „მწერალთა სახლის“ ადმინისტრაციასთან კონსულტაციები გაიმართებოდა და ერთობლივ გადაწყვეტილებას მიიღებდნენ, თუ რა სახით გაგრძელდებოდა ფუნქციონირება: 

„განათლებისა და კულტურის სამინისტრომ ორი სსიპ-ის _ მწერალთა სახლისა და წიგნის ცენტრის ლიკვიდაციის გადაწყვეტილება მიიღო. მათ უფლებამონაცვლედ გამოცხადდა ქართული ლიტერატურის განვითარების ეროვნული ფონდი. რომ ამბობენ, არ გაუქმდა „მწერალთა სახლიო“, სიმართლე არ არის, რადგან იურიდიული ფორმა, როგორც სსიპ „მწერალთა სახლი“, აღარ არსებობს, გაუქმებულია. 

ის, რომ შენობა იყიდება, ან ქირავდება, სიმართლეს არ შეესაბამება. დეკლარირებულად, ფურცელზე ისევ წერია, რომ შენობა კვლავ მოემსახურება ლიტერატურას, მწერლობას და ა.შ. აქ ორივე ორგანიზაციის დებულებაა ,,გადმოკატავებული'', რაღაც ამოვარდა, რაღაც დაემატა, მაგრამ ჩვენი მთავარი პრეტენზია და მოთხოვნა ისაა, რომ ჩვენ, თანამშრომლებს დაგვპირდნენ _ ახალი სტრუქტურის შემუშავებაში ჩაგრთავთო. გვითხრეს, რომ აპირებდნენ „მწერალთა სახლის“ გაუქმებას, ძალიან მალე დაგვიძახებდნენ და საკუთარ ხედვას გაგვაცნობდნენ. თუმცა ყოველგვარი ხედვებისა და აზრების გაცვლა-გამოცვლის გარეშე, სამინისტრომ მისი გაუქმების გადაწყვეტილება მიიღო. 

რაც შემეხება მე, აღარ ვმუშაობ, აქ ჩემი ადგილი აღარ არსებობს! ავტომატურად გამიუქმდა „მწერალთა სახლის“ დირექტორ-მენეჯერის თანამდებობა. ახლა უკვე, ახალ სრუქტურაში, ახალი პოზიციის დასაკავებლად ვიყავი გასაუბრებაზე, როგორც რიგითი თანამშრომელი და არა, რომელიმე დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, ან მოადგილე. ყველა ეს ადგილი უკვე გადანაწილებულია, თანამდებობებზე უკვე დანიშნულები არიან, მაგრამ არა ჩვენი ორგანიზაციებიდან _ „მწერალთა სახლიდან“ და „წიგნის ცენტრიდან“. გავაპროტესტე, თუ რატომ არ დაინიშნა ჩვენი თანამშრომელი, როდესაც შრომის კოდექსის მიხედვით, პრიორიტეტი ჩვენ გვეკუთვნის“, _ აცხადებს ნატა ლომოური. 

„ნიუსვიკის“ კითხვაზე, ახლადშექმნილ „ქართული ლიტერატურის ეროვნულ ფონდში“ არსებულ დეპარტამენტებში, თანამშრომლები და უფროსები გასაუბრებით შეირჩნენ თუ არა, ლომოური პასუხობს, რომ ისინი ყოველგვარი გასაუბრებისა და შერჩევის გარეშე დანიშნეს: 

,,ჩემმა გასაუბრებამ შედეგი არ გამოიღო. აუცილებლად ვაპირებ სამართლებრივ ბრძოლას. კონკრეტულად ჩემს მიმართ, შრომითი უფლებები დაირღვა. როგორც ვიცი, ბევრი რამ არასწორად გაკეთდა და ამ ნაწილსაც მოვიცავ. ასევე, ვაპირებ სამოქალაქო სექტორის ჩართვასა და იურისტების გვერდში დაყენებას. ძალიან უსამართლოდ მომექცნენ! კაბინეტებში მიიღეს გადაწყვეტილება, არ ჰკითხეს არც ერთ მწერალსა და გამომცემელს ამის შესახებ. მწერალთა სახლიცა და წიგნის ცენტრიც უამრავი კონსულტაციის გავლის შედეგად შეიქმნა. 2011 წელს, „მწერალთა სახლის“ დირექტორად დავინიშნე და უნდა გენახათ, აქაურობა რა მდგომარეობაში იყო, ამ დრომდე რა გავაკეთე და რამდენი ვიმუშავე... არავინ აგვიხსნა, რა საჭირო იყო ორი, ძალიან წარმატებული ორგანიზაციის გაუქმება, რომლებსაც არანაირი პრობლემა არ აქვთ მენეჯმეტში, არ არიან კორუფციაში მხილებულნი და ამასთან, ძალიან დიდი ნდობა აქვთ მწერლებისგან. ეს გადაწყვეტილებები მიღებულია განათლებისა და კულტურის სამინისტრში. განათლების მინისტრი, გიორგი ბატიაშვილი, ჩემი 4-თვიანი დაჟინებული თხოვნის მიუხედავად, არ მხვდება მიუხედავად იმისა, რომ ყველა ახლად დანიშნული მინისტრი მოდიოდა „მწერალთა სახლში“, პროტოკოლით გათვალისწინებული ვიზიტის ფარგლებში'', _ აცხადებს ლომოური. 

ნატა ლომოურმა აღნიშნა, რომ ,,ლიტერატურის ეროვნული ფონდის'' დირექტორს, ირმა რატიანსაც შეხვდა: 

,,ვთხოვე რატიანს, რომ მოეთხოვა და გადაეხედა სტრუქტურისთვის იმიტომ, რომ ვფიქრობ, ისიც მოატყუეს, როდესაც დაახვედრეს სტრუქტურა, რომელიც თითქოს ჩვენთან იყო შეთანხმებული. როგორც თვითონ ამბობს უთხრეს, რომ ყველაფერი დალაგებული და შეთანხმებული ჰქონდათ ორივე ორგანიზაციასთან, ყველა კმაყოფილი და ბედნიერი იყო. ფონდში შეიქმნა სამი დეპარტამენტი _ სტრატეგიული განვითარების, ადგილობრივი პროექტებისა და ადმინისტრაციული, სადაც როგორც უკვე აღვნიშნე, მე არ მოვიაზრები. როგორც რატიანმა განმიცხადა, მას თავიდან ბოლომდე, სწორედ ამ ფორმით დალაგებული სტრუქტურა დაახვედრეს. ვფიქრობ, ასეთი გაუმჭვირვალე პროცესი განათლებისა და დამოუკიდებლობისკენ მიმართულ პროცესებს დაშლის და დაასუსტებს, საბოლოოდ კი, ეს ყველაფერი პოლიტიკური წნეხის ქვეშ მოქცევა. ვფიქრობ, ეს იმ დიდი აქციის ნაწილიცაა, და სწორედ ამიტომ აქვს ჩვენს ქეისს ასეთი დიდი გამოხმაურება“, _ აღნიშნავს ნატა ლომოური. 

„მწერალთა სახლში“ მდებარე კაფე „ლიტერას“ მფლობელი და შეფმზარეული, თეკუნა გაჩეჩილაძე, სოლიდარობას უცხადებს „მწერალთა სახლის“ ადმინისტრაციას და აღნიშნავს, რომ „მწერალთა სახლის“, როგორც სსიპ-ის გაუქმება, კითხვის ნიშნის ქვეშ აყენებს კაფე „ლიტერას“ მწერალთა სახლში არსებობასაც: 

„ჩვენი კაფე პირდაპირ კავშირშია „მწერალთა სახლთან“ იქიდან გამომდინარე, რომ „მწერალთა სახლისგან“ ვქირაობთ ფართს. შესაბამისად, ჩვენი კაფეს არსებობაც კითხვის ნიშნის ქვეშ დგას. „მწერალთა სახლი“ კულტურის სამინისტროს ბრძანებულებით გაუქმდა. პირველივე დღიდან, „მწერალთა სახლთან“ ერთად, კაფე ,,ლიტერამ'' შექმნა ყველა ის პირობა, რომ აქ მოსულ სტუმრებს თავი კომფორტულად და სასიამოვნო გარემოში ეგრძნოთ, ახლა კი ეს ყველაფერი კითხვის ნიშნის ქვეშ დგას. თუკი ახალი ფონდის კეთილი ნება და სურვილი იქნება, კაფე „ლიტერა“ გააგრძელებს თანამშრომლობასა და მუშაობას. „მწერალთა სახლი“ ეკონომიკის სამინისტროს ბალანსზეა, რომელსაც მართავს კულტურის სამინისტო, ხოლო მფლობელი სსიპ „მწერალთა სახლია“, რომელიც გაუქმდა“. 

 

„მწერალთა სახლის“ გაუქმებისა და ახალი ფონდის შექმნასთან დაკავშირებით, სპეციალურ განცხადებას ავრცელებს „ლიტერატურის ეროვნული ფონდის“ დირექტორი, ირმა რატიანი, რომელიც ,,მწერალთა სახლის'' გაუქმების შესახებ გავრცელებულ ინფორმაციას გაუგებარს უწოდებს. მისი თქმით, მწერალთა სახლი არათუ უქმდება, არამედ ფუნქციონირებას იწყებს ქართული ლიტერატურის ეროვნული ფონდი, რომლის მთავარი მიზანი ქართულ საზოგადოებაში წიგნიერების ამაღლება და მსოფლიოში ქართული მწერლობის პოპულარიზაციაა: 

„... თავისი ისტორიიდან გამომდინარე, მწერალთა სახლს ვერავინ შეუცვლის სახელს, ამიტომ მეგობრებო, მინდა, ყველა დაგამშვიდოთ და დაგიდასტუროთ, რომ ეს ისტორიული შენობა ყოველთვის იყო და იქნება მწერალთა სახლი. 

„მწერალთა სახლი“ ყოველთვის იყო და დარჩება მწერლების სახლად, გაძლიერებული ფუნქციებითა და რესურსებით, ამასთან დაკავშირებით არაერთხელ ითქვა და კიდევ განვმარტავთ, სიცრუეა ინფორმაცია, რომ მწერალთა სახლი და წიგნის ცენტრი გაუქმდა. ჩემთვის გაუგებარია, საიდან წარმოიშვა ეს მითი. ახალი, გაერთიანებული და გაძლიერებული ლიტერატურის ეროვნული ფონდი, სწორედ მწერლების სამსახურში, „მწერალთა სახლში“ იქნება! 

ფონდის მთავარი მიზანია, წიგნიერების ამაღლება ქართულ საზოგადოებაში და ქართული მწერლობის პოპულარიზაცია მსოფლიოში. ის აერთიანებს ყველა იმ აქტივობასა და ფუნქციას, რაც აქამდე ეკისრებოდა ქართული წიგნის ეროვნულ ცენტრს, მწერალთა სახლს და სამინისტროს ქართული წიგნისა და ლიტერატურის პროგრამების სამსახურს, თუმცა ფონდის მისია კიდევ უფრო გაფართოვდება და გაძლიერდება. 

ასე რომ, გაერთიანების შემდეგ, ლიტერატურის ფონდი, უკვე არსებული და დამატებული ფუნქციებით, სწორედ მწერალთა სახლში დაიწყებს თავის ფუნქციონირებას. ორივე სსიპ-ის თანამრომლები აქტიურად გააგრძელებენ თავიანთ საქმიანობას, მათი რესურსი ბოლომდე იქნება გამოყენებული. მე შევხვდები თითოეულ მწერალს, ამ სფეროს წარმომადგენლებს, რათა გავაცნო ფონდის სამომავლო გეგმები, მოვისმინო მათი წინადადებები და ერთობლივი ძალისხმევით გავაკეთებთ ეროვნულ საქმეს. ჩვენ ყველამ ერთად უნდა ვიზრუნოთ ქართულ ლიტერატურაზე, მის პოპულარიზაციაზე და საზოგადოებაში წიგნიერების ამაღლებაზე!“ 

ამასთან, „ნიუსვიკს“ განათლებისა და კულტურის სამინისტროდან მოაწოდეს დოკუმენტი, სადაც საუბარია კულტურის სფეროში არსებული სსიპ-ორგანიზაციების, გაერთიანებისა და მოდერნიზების შესახებ. როგორც დოკუმენტშია აღნიშნული, სამინისტროს სისტემაში არსებული მცირეკონტიგენტიანი დაწესებულებები გამსხვილდება და გაძლიერდება, რაც საფრთხეს არ უქმნის „მწერალთა სახლის“ შენობასა, თუ მის არსებით დატვირთვას. 

„საქართველოს განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს დაქვემდებარებაში არსებული კულტურის მიმართულების სსიპ-ორგანიზაციების მოდერნიზაციის, მართვის გაუმჯობესების მიზნით, ასევე საერთაშორისო სტანდარტებისა და ეროვნული პრიორიტეტების თანახმად, სამინისტროს სისტემაში არსებული მცირეკონტიგენტიანი დაწესებულებები გამსხვილდება და გაძლიერდება. 

გამსხვილების შედეგად, მცირე მოცულობის დაფინანსებისა და საშტატო ერთეულების მქონე სსიპ-ები, შეუერთდებიან სფეროში არსებულ სტრატეგიული დანიშნულების სსიპ-ებს, თემატურად და ფუნქციურად მსგავსი საქმიანობის განმახორციელებელ დაწესებულებებს და გაერთიანდებიან ერთ ორგანიზაციად“, _ აღნიშნულია დოკუმენტში. 

,,ნიუსვიკი'' სამინისტროში განხორციელებულ სხვა, ამ ტიპის ცვლილებებსაც გთავაზობთ: 

,,სსიპ ფოთის კოლხური კულტურის მუზეუმი შეუერთდება სსიპ საქართველოს ეროვნული მუზეუმს; საქართველოს თეატრის, მუსიკის, კინოსა და ქორეოგრაფიის სახელმწიფო მუზეუმთან თემატურად ერთიანდებიან სსიპ-ები _ ქართული ხალხური სიმღერისა და საკრავების სახელმწიფო მუზეუმი და საქართველოს ხალხური და გამოყენებითი ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი; 

სსიპ „მიხეილ შენგელიას სახელობის ქართული მედიცინის ისტორიის მუზეუმი“ შეუერთდება სსიპ თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტს; 

სსიპ „ქართული წიგნის ეროვნული ცენტრი“ და სსიპ „მწერალთა სახლი“ გაერთიანდება და მათ ბაზაზე, სსიპ „ლიტერატურის ეროვნული ფონდი“ შეიქმნება. ფონდის საქმიანობის საგანი იქნება: ეროვნული ლიტერატურის, ლიტერატურული მემკვიდრეობის დაცვისა და განვითარების მიზნით, ახალი ნაწარმოებების შექმნის, გამოცემის, სხვადასხვა ენაზე თარგმნისა და ხელმისაწვდომობისათვის ხელსაყრელი პირობებისა და მექანიზმების შექმნა; ქართველი მწერლებისთვის სარეზიდენციო პროგრამების დანერგვა; საერთაშორისო ღონისძიებებში მონაწილეობის მხარდაჭერა; საბავშვო ლიტერატურის განვითარების ხელშეწყობა; შემოქმედებითი წერის სწავლების მხარდაჭერა და ლიტერატურათმცოდნეობისა და ლიტერატურული კრიტიკის განვითარების წახალისება; ქართული ლიტერატურის სხვა ენებზე და უცხოური ლიტერატურის ქართულად თარგმნის ხელშეწყობა, ქართული ლიტერატურის უცხოურ ენებზე მთარგმნელთა გადამზადება და პროფესიული ქსელების განვითარება; საერთაშორისო გამოცდილების შესაბამისად, წიგნის ხარისხის კონტროლის, გამომცემლობების და დისტრიბუტორების წახალისების 

მექანიზმების შემუშავება; გამომცემლობების ხელშეწყობის მიზნით, სხვადასხვა სახის ლიტერატურის გამოცემისა და გავრცელების ხელშეწყობა; ელექტრონული წიგნის განვითარების მიზნით, შესაბამისი გადამზადების პროგრამების შემუშავება ინოვაციური მიდგომებისა და ახალი ტექნოლოგიების გათვალისწინებით; სსიპ „საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნულ სააგენტოს“ შეუერთდება ნიკო ნიკოლაძის და დავით და გიორგი ერისთავების სახლ-მუზეუმები''. 

ბაჩო ტურაშვილი „ნიუსვიკი“

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) საზოგადოება Tue, 09 Jul 2019 12:29:32 +0400
ძიუდოისტთა ნაკრების მწვრთნელი ახალგაზრდა სპორტსმენს თვითმფრინავში ფიზიკურად გაუოსწრდა http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/6225-ძიუდოისტთა-ნაკრების-მწვრთნელი-ახალგაზრდა-სპორტსმენს-თვითმფრინავში-ფიზიკურად-გაუოსწრდა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/6225-ძიუდოისტთა-ნაკრების-მწვრთნელი-ახალგაზრდა-სპორტსმენს-თვითმფრინავში-ფიზიკურად-გაუოსწრდა.html

გაუხმაურებელი სპორტული სკანდალი და ქართული ფეხბურთის სამი საინტერესო ტრანსფერი

ბელორუსში მიმდინარე მინსკის ევროპული თამაშები დასრულდა. საქართველოს ნაკრებმა, საერთო ჯამში, 30 მედალი მოიპოვა, რაც ცუდი შედეგი ნამდვილად არ არის, მაგრამ გაცილებით მეტი შეიძლებოდა. ჩვენი დელეგაცია კრივში სახილ ალახვერდოვის ოქროს მისტირის _ სახილმა ფინალი მტკივანი ხელით ჩაატარა და იმის მიუხედავად, რომ ორი ნემსი გაიკეთა, ტკივილგამაყუჩებელმა არ უშველა. ალახვერდოვმა ვერცხლი კი მოიპოვა, მაგრამ ტრავმა იმდენად გაიმიზეზა, დიდი შანსია, მსოფლიოს მომავალი ჩემპიონატი გამოტოვოს. 

ქართულ დელეგაციას გული სწყდება იაკობ ქაჯაიას წაგებული ფინალის გამო, ვარლამ ლიპარტელიანის ფინალში მარცხისა და ნინო ოძელაშვილის მიერ სამბოში ტრავმის გამო წაგებულ ოქროზეც. 

რაც შეეხება მედლებს, სამბო _ ოქროს მედალი: ვახტანგ ჩიდრაშვილი, ბექა ბერძენიშვილი, ლევან ნახუცრიშვილი დავით ლორიაშვილი; ვერცხლის მედალი: მინდია ლილუაშვილი, ნინო ოძელაშვილი, ელენე ქებაძე; ბრინჯაოს მედალი: გივი ნადარეიშვილი, გეგა ჩირგაძე, პაატა ღვინიაშვილი, ბექა ბერულავა. 

ძიუდო _ ოქროს მედალი: ლუხუმ ჩხვიმიანი, გურამ თუშიშვილი; ვერცხლის მედალი: ვარლამ ლიპარტელიანი; ბრინჯაოს მედალი: ამირან პაპინაშვილი, ვაჟა მარგველაშვილი, ლუკა მაისურაძე, ბაგრატ ნინიაშვილი. 

ტყვიის სროლა _ ბრინჯაოს მედალი: ნინო სალუქვაძე, ცოტნე მაჭავარიანი (წყვილთა თანრიგი). 

ბატუტზე ხტომა _ ვერცხლის მედალი: ლუბა გოლოვინა. 

თავისუფალი ჭიდაობა _ ვერცხლის მედალი: გივი მაჭარაშვილი, ვლადიმერ ხინჩეგაშვილი; ბრინჯაოს მედალი: ავთანდილ კენჭაძე, ელიზბარ ოდიკაძე. 

ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა _ ვერცხლის მედალი: იაკობ ქაჯაია, შმაგი ბოლქვაძე; ბრინჯაოს მედალი: დათო ჩხარტიშვილი. 

კრივი _ ვერცხლის მედალი: სალიხ ალახვერდოვი; ბრინჯაოს მედალი: ოთარ ერანოსიანი. 

კარატე _ ბრინჯაოს მედალი: გოგიტა არქანია. 

ყველაფერი ეს კარგი, მაგრამ ისე როგორ იქნებოდა, საქართველოს დელეგაციას თავი ბოლომდე არ ,,ესახელებინა''. ჩვენ ხომ ასე გვჭირს, ყოველი დიდი ტურნირის შემდგომ, ისეთი რამ უნა ვქნათ, რაც მერე საერთაშორისო თუ შიდა ასპარეზზე თავს გვჭრის. 

მოკლედ, ჩვენი ექსკლუზიური ინფორმაციით, როცა ძიუდოისტთა ნაკრები უკან ბრუნდებოდა, თვითმფრინავში ჩხუბი ატყდა და ნაკრების ერთ-ერთი მწვრთნელი, გიორგი ბაინდურაშვილი ახალგაზრდა ძიუდოისტს, ბრინჯაოს მედლის მომგებ ლუკა მაისურაძეს ფიზიკურად გაუსწორდა. 

როგორც ფაქტის თვითმხილველები გვეუბნებიან, კონფლიქტი მწვრთნელმა დაიწყო და ის იმ დროს ნასვამი გახლდათ. 

ეს არ არის პირველი შემთხვევა, როცა ძიუდოისტები მორიგ სკანდალში ეხვევიან და არ არის პირველი შემთხვევა, როცა გვეუბნებიან, რომ ყველაფერი სიმთვრალის გამო ხდება. 

ან ალკოჰოლი დაუმალეთ ამ ხალხს, ან ვისაც მთვრალს ნახავთ, გააგდეთ ნაკრებიდან. რა უბედურებაა, რომ ყოველთვის ძიუდოისტთა ნაკრების ან წევრები, ან მწვრთნელები ხან ჩხუბობენ, ხან იპარავენ, ხან აწონვაზე აგვიანებენ და ხანაც კიდევ გაუპატიურებისთვის აკავებენ (იყო ასეთიც თავის დროზე)?! 

ძალიან გვინდა, გვჯეროდეს, რომ აღნიშნულ ინციდენტს ძიუდოს ფედერაცია არ მიჩქმალავს და შიდა მოკვლევის შემდეგ, დამნაშავეს უმკაცრესად დასჯის. 

ჰო, ეს 30 მედალი საქართველოს საერთო გუნდურ ჩათვლაში მეშვიდე ადგილისთვის ეყო, რაც ცუდი შედეგი ნამდვილად არაა თუნდაც იმიტომ, რომ 50 მონაწილე ქვეყანას შორის, ყველაზე დაბალი მშპ სწორედ საქართველოზე მოდის. 

*** 

ახლა ქართველთა მოუშუშებელ ტკივილზე ანუ ქართულ ფეხბურთზე გადავიდეთ. ჩემპიონთა და ევროპის ლიგის საკვალიფიკაციო ეტაპის თამაშები კარს მოგვადგა და, სიმართლე გითხრათ, არავინ იცის, რა მოხდება. 

მარტო ის რად ღირს, რომ ქვეყნის რანგით მეორე კლუბი, ქუთაისის ,,ტორპედო'', პრაქტიკულად, დაიშალა. გუნდი ძირითადი შემადგენლობის 8 ფეხბურთელმა დატოვა, მთლიანად კი იმერული გუნდიდან 11 ფეხბურთელი წავიდა და დანარჩენებსაც გაქცევაზე უჭირავთ თვალი. 

„სამწუხაროდ, საზოგადოებას გვინდა ვაუწყოთ, რომ ფოთის „კოლხეთი 1913“, დღეისათვის უმძიმეს ფინანსურ კრიზისში იმყოფება, რადგან გასულ სეზონში, რბილად რომ ვთქვათ, გუნდის ხელმძღვანელთა და სპონსორთა არასწორი მენეჯმენტის გამო, მას უამრავი დავალიანება დაუგროვდა, რის გამოც არაერთი სახის მკაცრი სანქციები ემუქრება. უპირველეს ყოვლისა, უახლოესი 2 დღის განმავლობაში გასასტუმრებელია გასულ სეზონში ჩვენი გუნდის რიგებში მოასპარაზე ბურკინა ფასოელი მცველის კრისტიან კაბორეს დავალიანება, რომლის უზრუნველყოფას მსოფლიო ფეხბურთის უმაღლესი საფეხბურთო ორგანო ფიფა (FIFA) აკონტროლებს. გადაუხდელობის შემთხვევაში, 2 ივლისიდან ჩვენს გუნდს წელიწადნახევრის განმავლობაში აეკრძალება საფეხბურთო ტრანსფერების განხორციელება, რაც ბუნებრივია, გუნდზე განსაკუთრებულად უარყოფითად იმოქმედებს, ხოლო ვალი მაინც გადასახდელი დარჩება. 

ასევე, 15 ივლისამდე გადასახდელია კიდევ 5 ყოფილი ფეხბურთელის დავალიანება, რომლის არგადაუხდელობის შემთხვევაში, გუნდს სავარაუდოდ, ისევე, როგორც გასულ სეზონში, 6 ქულით დააჯარიმებენ, რაც დაგვეთანხმებით, კატასტროფის ტოლფასია“, _ ეს განცხადება ფოთის „კოლხეთი 1913“-ის ხელმძღვანელობამ გაავრცელა. 

პრინციპში, რაღა ხელმძღვანელობამ, გუნდი გენერალურმა დირექტორმა, ნიკო ჯაშმა 11 ივნისს დატოვა და ეს თანამდებობა... მთავარ მწვრთნელმა, სოსო ფილიამ შეითავსა. 

იცით, რა ვერ გავიგეთ? _ ფეხბურთის ფედერაცია ამბობს, კლუბებს სოლიდურ თანხებს ვაძლევთ, თუ საგარანტიო ფული არ ექნებათ, რომლებიც ხელფასებს მთელი სეზონის განმავლობაში გაისტუმრებს, ისე ჩემპიონატში მონაწილეობის უფლებას არ ვაძლევო და ხომ ვერ აგვიხსნიან, რა ხდება? სად არის ის გარანტირებული სახელფასო ფონდი ან ფედერაციის მიერ გაღებული თანხები? 

ჟურნალისტური გამოძიება უკვე დაწყებული გვაქვს და უახლოეს ნომერში შემოგთავაზებთ, სად მიდის თანხები და რასთან გვაქვს საქმე. 

იმ სქემასაც გეტყვით, როგორ ბრუნდება კლუბებში გადარიცხული თანხები ისევ ფედერაციაში და რატომ წუწუნებენ კლუბების მფლობელები კულუარებში და არა _ საჯაროდ. 

*** 

საინტერესო ტრანსფერები განხორციელდა ქართულ ფეხბურთში _ ქართველი მეკარე ლუკა გუგეშაშვილი პოლონური ,,იაგელონიას'' საკუთრებაა. ლუკა ჯარის წესით გორის ,,დილაში'' თამაშობდა, თუმცა გასულ კვირას შიდაქართლელებს დაემშვიდობა და კარიერას ესპაური პრიმერადივიზიონის ,,გრანადაში'' გააგრძელებს. 

,,გრანადა'' უძლიერესთა შორის წელს დაბრუნდა და მართალია, ლუკას ნომერ პირველ მეკარედ ამ ეტაპზე არ განიხილავენ, მაგრამ მას თასზე უნდა ჰქონდეს თავის გამოჩენის შანსი და, ესეც არ იყოს, იმ ლიგაში თამაში, სადაც ,,რეალი'' და ,,ბარსელონა'' ასპარეზობენ, ძალიან ბევრს ნიშნავს. 

ყაზანურ ,,რუბინთან'' 3-წლიანი ხელშეკრულება გააფორმა 18 წლის ზურიკო დავითაშვილმა. ზურა ვეტერანი ქართველი ფეხბურთელის, სულიკო დავითაშვილის (აბრეზა) შვილია და მისთვის საქართველოდან რუსულ პრემიერლიგაში გადასვლა ძალიან დიდი ნაბიჯია. 

რუსეთის პირველობა 15 ივლისს იწყება და დავითაშვილის ,,რუბინი'' პირველ ტურში საბა კვირკველიას და ხვიჩა კვარაცხელიას მოსკოვის ,,ლოკომოტივს'' ხვდება. 

2006 წელს, 16 წლის ლევან მჭედლიძე სერია ,,ემპოლიში'' გადავიდა და მაშინ მასზე, როგორც ჩვენ, ისე იტალიელები დიდ იმედებს ამყარებდნენ, თუმცა გაუთავებელმა ტრავმებმა ლევანს თავის წარმოჩენის შესაძლებლობა ვერ მისცა. 13-წლიანი კარიერის განმავლობაში, ლევანმა იტალიაში გამართულ 152 მატჩში 19 გოლი გაიტანა. 30 ივნისს, მას კლუბთან ხელშეკრულება ამოეწურა და ჯერჯერობით უცნობია, სად გააგრძელებს კარიერას. 

საქმეს ისეთი პირი უჩანს, რომ მომავალ სეზონში ბელგიური „გენტი“ სამი გიორგით შეუტევს. გიორგი ჩაკვეტაძე პოსტოპერაციულ პერიოდს გადის, გიორგი ბერიძე და გიორგი ქვილითაია კი ფორმაში არიან და წინასასეზონო ამხანაგურ მატჩებს თამაშობენ. ბერიძემ 4 გოლის გატანა მოახერხა, ქვილითაიამ _ ერთის და, როგორც ბელგიური მედია იუწყება, გუნდი ქართველებზე დიდ იმედებს ამყარებს. 

ბერძნულმა „პერისტერმა“ ოფიციალურად დაადასტურა, რომ გუნდის მთავარი მწვრთნელის პოსტზე ილიას ზუროსი დაინიშნა. არადა, ზუროსი საქართველოს საკალათბურთო ნაკრების მოქმედი მწვრთნელი გახლავთ და შესაბამისად, ეს დანიშვნა გაგვიკვირდა, თუმცა შემდეგ ფედერაციამ გაავრცელა ოფიციალური ცნობა, რომ ყველაფერი მათთან შეთანხმებით მოხდა და ზუროსს საკლუბო საქმე სანაკრებოში ხელს არ შეუშლის. 

*** 

ცუდი ამბავია იტალიური „მილანის“ გულშემატკივართათვის. ფინანსური „ფეარ პლეის“ პრინციპების დარღვევის გამო, უეფამ „მილანი“ ევროტურნირებიდან მოკვეთა. იტალიურმა გრანდმა ანალოგიური სასჯელი შარშანაც მიიღო, მაგრამ წარმატებული აპელაციის შემდეგ, ევროპა ლიგაში თამაში შეძლო. ამჯერად, ეს აღარ გამოვა. უკვე გადაწყვეტილია, რომ ევროპა ლიგის ჯგუფურ ეტაპზე „მილანის“ ადგილს იტალიის ჩემპიონატში მე-6 ადგილზე გასული „რომა“ დაიკავებს, ხოლო სერია A-ს მეშვიდეადგილოსანი „ტორინო“ ტურნირში მესამე საკვალიფიკაციო ეტაპიდან ჩაერთვება.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) საზოგადოება Tue, 09 Jul 2019 12:29:11 +0400
საქართველოს უახლესი ისტორიის მიზნობრივი პროფანაციისთვის მებრძოლებს http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/5660-საქართველოს-უახლესი-ისტორიის-მიზნობრივი-პროფანაციისთვის-მებრძოლებს.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/5660-საქართველოს-უახლესი-ისტორიის-მიზნობრივი-პროფანაციისთვის-მებრძოლებს.html

(პასუხად პროფ.შ. ვადაჭკორიას და მის დამქაშებს) 

,,გოგრა არ გახდება შირაზის შუშა, 

რა გინდა მაღლა თახჩაშიაც შაიწყოს!!!'' 

(საიათნოვა) 

წერილი I. აი, რა ვერ გაიგეს ამბიცუირმა ისტორიის ფალსიფიკატორებმა 

ქართულ საზოგადოებას ახალი გველისმჭამელი მინდია გამოუჩნდა. ძველმა, ვაჟა-ფშაველას ხევსურმა მინდიამ თუ გველის იძულებითი შეჭმით ჩიტებისა და ბუნების ენას გაუგო და ხევსურეთის სახით ქართველთა საერთო სამშობლოს მტრების წინააღმდეგ წარმატებულ ბრძოლას მოახმარა, ჩვენმა თანამედროვე, გურულმა მინდიამ გველი იძულებულმა კი არა,სხვისი, ანუ მიხეილ ჯავახიშვილის პოლიტიკური ცხოვრების ცნობილი გამყალბებლის მანანა ხომერიკის და მენშევიზმის მეხოტბე ინსტიტუტების მესვეურთა წაქეზებით შეჭამა და ამიტომ ისე მოხდა, რომ მხოლოდ წამქეზებლის ენა გაიგო და ისიც, მხოლოდ ცოდვილი გურული პატრიოტების ვალიკო ჯუღელის ნოე ხომერიკის მათ თანამოაზრე თანამებრძოლთა და დამკვალიანებელთა 1922-1924 წლების ექსტრემისტულ-ავანტიურისტული ისტორიის რეამინაციის მაგალითზე მოახვია თავს, მისი აზრით, ეროვნული ცნობიერებით ,,დამბლადაცემულსა'' და მაშასადამე, დაკოდილ თანამედროვე საქაერთველოს. მკითხველ საზოგადოებას ეს ახალი გურული მინდია გახლავთ მ. ხომერიკის, ნოე ჟორდანიას ინსტიტუტისა და ივ. ჯავახიშვილის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის მესვეურთა მიერ დაკვალიანებული, ივ.ჯავახიშვილის უნივერსიტეტთან არსებული ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის მთავარი მეცნიერ მუDშაკი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი შოთა ვადაჭკორია. მას თავი მოაქვს, რომ საიდუმლო არქივების მცოდნეა, 24 წიგნისა და უამრავი სხვა ნაშრომის ავტორია. ამავე დროს პროფ. შ. ცადაჭკორიამ დასახელებული ინსტიტუტების ეგიდით და მაშასადამე, მათი ხელმძღვანელობის დაკვეთა-წაქეზებებით, ბოლო დროს, გამოაქვეყნა 118 გვერდიანი წიგნი - ,,შეიარაღებული აჯანყების სამხედრო გეგმის გაცემის დაზუსტებისათვის'' (თბ. 20017). მასში საქართველოს 1923-1924 წლების ანტბოლშევიკური სამოქალაქწო ომისა და წინასწარ დამარცხებისათვის განწირულ აჯანყებაში დაღვრილი სისხლის გამო ბრალდებული უზენაესი ორგანოების ხელმძღვანელთა წინდაუხედავი და ამის გამო ეროვნული უბედურების გამომწვევი საქმიანობა გაგვიშუქეს მცდარად - როგორც გამართლებული გმირობა ამ წიგნის მეცნიერ-რედაქტორია სტივენ ჯონსი, ხოლო რედკოლეგიის წევრებად მითითებული არიან - ქრისტინე ფაღავა ბულეზი, შარლ ურევიჩი, სტივენ ჯონსი და ნატო სონღულაშვილი. ამ საპატიო ოთხეულიდან მხოლოდ პატივცემულ ნატოსთან შევძელი გასაუბრება, რომლის დროსაც გავიგე, რომ მან, ამ ოდიოზური წიგნის არსებობის შესახებ მხოლოდ გამოქვეყნების შემდეგ გაიგო. ამის მერე, იგივე მითხრეს ივანე ჯავახიშDვილის უნივერსიტეტის ზოგმა სხვა თანამშრომელმა ისტორიკოსებმაც. აქ სავალალო განსაკუთრებით ის არის, რომ ამ წიგნით ავტორმა - და მისმა დამკვალიანებლებმა შემოგვთავაზეს არა დასახელებული თემის გამოკვლევა-გაშუქება, არამედ უმთავრესად ვალიკო ჯუღელისა და ალექსანდრე ზაქარიაზიძის, შემეცნებისათვის საინტერესო, მაგრამ პრაქტიკულ ღირებულებას მოკლებული საბრძოლო საქმეები და მათი რეალიზაციის სავალალოდ გაზვიადებული ისტორიის უამრავი აბსურდი. მათ გამოაცოცხლეს ანტისაბჭოთა ეროვნული მოძრაობა და 1924 წლის აჯანყების ისტორიის გაგების კარგად დაძველებული, მენშევიკური ვერსია. იგი ამასთანავე, ისე დაგვანახეს, თითქოს 1924 წლის, ერთი მხრივ პატრიოტული ორგანოების ხელმძღვანელთა, ხოლო მეორე მხრივ ბოლშევიკური რეჟიმის მეთაურთა მიერ პროვოცირებული, უდროოდ წარმოებული ეროვნული უბედურების მომტანი აჯანყება, „საფეხურებრივად“ საუკეთესოდ იყო ორგანიზებული და კიდეც გაიმარჯვებდა, რომ არ ყოფილიყო „დასმენა“ და „ღალატი“ ეროვნულ-დემოკრატების, მათ შორის მიხეილ ჯავახიშვილის მხრივ. მაშასადამე, ახლა ამ „ახლის“ აღმომჩენებს დაუსახავთ, მათი გაგებით, დამბლადაცემული ეროვნული ცნობიერების მქონე თანამედროვე ბედკრული საქართველოს მიძინებული საზოგადოების საღათას ძილიდან გამოყვანა. 

პროფ. შ. ვადაჭკორიას წიგნში ვკითხულობთ: „დღევანდელი გადასახედიდან, როცა ეროვნული ცნობიერება დამბლადაცემულ მდგომარეობაშია და „პოლიტიკური ელიტის“ საფიქრალს, მხოლოდ მილიონების შოვნა და განუზომელი რაოდენობით უძრავი ქონების შეძენა წარმოადგენს, ამ ფონზე XX საუკუნის 20-იანი წლების ქართველთა თავდადება სამშობლოს წინაშე, განსაკუთრებულ პატივისცემას იმსახურებს (გვ. 3 ხაძგასმა ჩემია). 

ზემოთ ნათქვამში ახალ მინდიას იმ მხრივ ვეთანხმები, რომ 1924 წლის აჯანყების დროს მოტყუებული და მოსპობილ-გაუბედურებული ეროვნულ-პატრიოტი მასების მსხვერპლი მართლაც დასაფასებელია. მაგრამ ავტორსა და მის დამკვალიანებლებს ვერ ავყვები ქართველი ხალხის მცდარი გეზით გამაუბედურებელი ბელადების გამამართლებელ ქებაში და მათ მიერ აჯანყებისმთავარი ორგანიზატორთა სავალალო გამოცდილების პრაგმატული ღირებულების გამოყენების საკითხში. დიახ, მათ ვერ დავეთანხმები ვერც თანამედროვე საქართველოს ეროვნული ცნობიერების მდგომარეობისა და ისტორიის მიზნობრივი გაყალბების გამო. მათი მთავარი ნაკლი მაინც ის არის რომ ისინი სადღეისოდ არსებული მძიმე მდგომარეობიდან გამოსავალის სახით გვთავაზობენ ისტორიის და ჩვენი ეროვნული ცნობიერების მენშევიკურ-ექსტრემისტულად შეფასება-გაგებასა და გარდაქმნას 1923-1924 წლების მსგავსი, ახალი სისხლის ღვრის ორგანიზებით. ეს ნეომენშევიკური სწავლება პროფ. შ. ვადაჭკორიას და მის დამქაშებს შემოაქვთ დასახელებული ინსტიტუტების ხელმძღვანელთა თანადგომით, ჩვენი თანამედროვე მკითხველი საზოგადოებიის ვირ-ეშმაკურად მოტყუებით, მენშევიკური კონტრაბანდის სახითა და ეროვნული უნივერსიტეტის არხით. ამ დროს მათი ვირეშმაკობა გამოიხატა კონკრეტულად იმაში, რომ ისინი თავიანთი პასკვილის დამაჯერებლობის გაძლიერების მიზნით მკითხველის მოტყუებას ცდილობენ მკვლევარ-სპევიალისტთა მათ შორის პირადად ჩემი საწინააღმდეგო აზრების მიჩქმალვით, მოწინააღმდეგეთა დაკნინებით, წყაროების ყალბი ინტერპრეტაციით, ალტერნატიული კონცეფციის მქონე ავტორის მიმართ ცილის წამებითა და მისი ოდიოზურ პიროვნებად გაყალბების მეცნიერისთვის სამარცხვინო მეთოდით და ამ გზით უხრიკავი გაიხადეს სახრიკავად... 

დავუშვათ, რომ მკითხველებმა განსაკუთრებით კი, ახალგაზრდობამ დაიჯერა მათი პროპაგანდა და „დამბლადაცემული ცნობიერებიდან“ გამოსულმა ახალი, 1923-24 წლების მგავსი სამოქალაქო ომი მოაწყო, ამის მერე რა შემოგვრჩება?! უკეთეს შემთხვევაში, ალბათ მსგავსი იმისა, რაც წარსულმა სამოქალაქო ომებმა მოგვიტანა დიდი ეროვნული უბედურება და „აპოთეოზი“ (იხ. იქვე, გვ. 8). მაგრამ თუ ჩვენი ერი კიდევ ერთხელ გაუბედურდება, ვიღას უნდა ასეთი აპოთეოზი?! 

მას შემდეგ როცა ბატონი შოთა-მინდიას მიერ მ. ხომერიკისგან ნასაზრდოებ ამ წიგნის ფუტურო და მავნე აზრებს გავეცანი, როგორც ამ თემაზე გამოქვეყნებული ალტერნატიული აზრებისა და კონცეფ ციის შემცველი მონოგრაფიების ავტორმა, ეროვნული ბიბლიოთეკის სპეციალურ, 2017 წლის 16 მაისის, საჯარო სხდომაზე, წიგნის ავტორისა და გამომქვეყნებელთა ყოველგვარი პიროვნული შეურაცხყოფის გარეშე გულახდილად განვაცხადე, რომ ოკუპირებული და ფაქტობრივად ანექსირებული საქართველოს ეროვნული მოძრაობის ისტორიის გაშუქებას ასამდე ავტორის ასზე ბევრად მეტი სხვადასხვა სახის პუბლიკაცია მიეძღვნა. მათ და ჩემს მიერ მოძიებული ფაქტებისა და გამოქვეყნებული აზრების ანალიზის საფუძველზე დავადგინე, რომ პროფ. შ. ვადაჭკორიას და მისი წინამორბედის მიერ ჩატარებული მუშაობა ისტორიოგრაფიული ღირებულებით მცდარია, ხოლო მათ მიერ გამოცხადებული მიხეილ ჯავახიშვილის 1923 წლის 29 მარტს ჩეკასადმი მიწოდებული ნოე ხომერიკის დასმენა (იქვე, გვ. 55, 59) არ არსებობს და ასეთი „დასმენა“ არც როდისმე არსებულა, 1923-1924 წლების მენშევიკურმა ექსცესებმა კი, სინამდვილეში 1923-1924 წლების უბედურობები გამოიწვია. ანტისაბჭოთა ექსტრემისტულ-ავანტიურისტული ბრძოლის ხელმძღვანელი ორგანოების უზენაესი ლიდერების წამქეზებლურმა საქმიანობამ, მათ შორის საქართველოს რიგითი პატრიოტი მებრძოლების მოტყუებითმა დაიმედებამ და სხვა უამრავმა შეცდომებმა, როგორც ცნობილია, ეროვნულ მოძრაობაში, ექსტრემისტ-ავანტიურისტი მენშევიკი ლიდერების როლი, სამწუხაროდ ხალხისა და ერისთვის კატასტროფის მომტანი აღმოჩნდა. ამას გვისაბუთებს შესაბამისი ისტორია და ჩემთვის ცნობილი 50-მდე თანადროული სახელოვანი ქართველი თვალსაჩინო მოღვაწე-პოლიტიკოსის, მათ შორის, მენშევიკ არაექსტრემისტ ლიდერთაგან ყველაზე გამორჩეული პიროვნებების ჩაგონება რომელსაც ვერცერთი ახლის აღმოჩენის მოტრფიალე ისტორიკოსი და მათ შორის, ვვერც პროფ.შ. ვადაჩკორია გაექცევა. ასე მაგალითად: 

1. აკაკი ჩხენკელის სწორი აზრით: „პატარა ერმა რისკი არასდროს არ უნდა გასწიოს და ეს მით უფრო ნაკლებ მაშინ, როცა საქმე გვაქვს ისეთ საშინელ და ბარბაროს მტერთან, როგორიცაა რუსეთის ბოლშევიზმი, რომელიც მზადაა ფიზიკურად გაგვჟლიტოს“; აკ. ჩხენკელი ბრძანებს: „ერი დამარცხდა და სხვაგვარ არ შეიძლებოდა, ეს უნდა სცოდნოდა ჩვენს საზღვარგარეთელ ორგანოს, მას უნდა მიეღო ზომა, რომ გამოსვლა არ მომხდარიყო. მას უნდა სცოდნოდა, რომ კავკასიის მასშტაბით არ მოხდებოდა გამოსვლა, არც უცხოეთიდან იქნებოდა დახმარება. მაშ ის უნდა ჩარეულიყო და ეთქვა დამკომისთვის შეჩერდით. ქართველი ერი და მისი ხელმძღვანელები შე-ჩერდებოდნენ...“ (იხ. ნ. კირთაძე, რა მოხდა, თბ. 1997, გვ. 43-44). ეს პიროვნება, მენშევიკებს შორის, იყო გონიერების გამოსხივება. მან ჯერ კიდევ 1924 წლის დასაწყისში პრინციპულად გაილაშქრა მენშევიკური ემიგრანტული მთავრობის იმ სხდომის მონაწილეთა გადაწყვეტილების წინააღმდეგ, რომელთაც (ნ. ჟირდანიამ, ნ. რამიშვილმა, გეგეჭკორმა და სხვ.) საქართველოს ემიგრანტული მთავრობის სტატუსის უახლოეს ხანში ამოწურვის შიშით, თანხმობის გადაწყვეტილება, გამოუტანეს „საზღაპროდ მიჩნეულ“ (კანდელაკი) ნოე ხომერიკის 1923 წლის 8 ნოემბრის ავანტიურისტულ შემონათვალს, რომელიც საქართველოსა და კავკასიაში გათვალისწინებულ საყოველთაო აჯანყების მხარდაჭერას მოითხოვდა; 

2. ირაკლი (კაკი) წერეთელი საჯაროდ აცხადებდა: „აჯანყებულები (ანუ ხალხი - გ.ც.) დავგმოთო არავის უთქვამს“; მაგრამ „ჩვენ რომ თვითეული ხელმძღვანელის ქცევის გასამართლებაც მოგვეთხოვა ეს არ იქნებოდა აჯანყებულთა საქმის შეურაცხყოფა... აჯანყების კეთილშობილი მიზანი არ ანთავისუფლებს ხელმძღვანელ ორგანიზაციებს (ემიგრანტულ მთავრობას, დამკომსა და მითუმეტეს მათ ლიდერებს - გ.ც.) იმის პასუხისმგებლობისაგან, თუ რამდენად სწორი (ანუ - „არასწორი“ - გ.ც.) იყო მათი ტაქტიკა, მათი ხელმძღვანელობა...“ (იქვე, გვ. 47). ჩემი აზრით ეს აზრი სავსებით გამართლებულია; 

3. შალვა ამირეჯიბი, როგორც აჯანყების ერთ-ერთი ორგანიზატორი და მისი გამართლებისთვის ერთხანს დამაშვრალი მოგვითხრობს, რომ დამკომის თავმჯდომარეს, კონსტანტინე ანდრონიკაშვილსა და მეორე დღეს კი, პირადად მას მთელი საათნახევრის განმავლობაში ესაუბრა აჯანყების წინ საზღვარგარეთიდან ჩამოსული, ქართველთა ჯანყისთვის არასასურველი საერთაშორისო სიტუაციის ზედმიწევნით მცოდნე - ნიკო ნიკოლაძე. იგი ცდილობდა დაერწმუნებინა, რომ ხელი აეღოთ ქართველთა საყოველთაო აჯანყების წამოწყებაზე, მაგრამ ამაოდ. 

4. გიორგი კერესელიძე შ. ამირეჯიბისადმი გაგზავნილ ერთ-ერთ მეგობრულ წერილში წერს: „ჩემო შალვა, ჩვენ დავღუპეთ საქართველო, სტალინებმა და ჟორდანიებმა კი მოსპეს“. 

5. სოფიო ჩიჯავაძე-კედია წერს - შ. ამირეჯიბისა და თანამოაზრე - თანამებრძოლებისათვის აჯანყებამდე იყო ცნობილი (ედპ-ს აღიარებული ლიდერის - გ.ც.), სპირიდონ კედიას უარყოფითი აზრის შემცველი შემონათვალი. 

6. ეროვნულ-დემოკრატების ბრძენი ლიდერი, სპ. კედია კი, 1924 წლის აჯანყებისა და მისგან გამოწვეული დიდი ეროვნული უბედურების გამო, დაუფარავად გამოსთქვამდა საყვედურს - „ის ქართველნი და უკეთესნი, რომლებიც ათასობით დაიხოცნენ, ცოცხლად რომ დარჩენილიყვნენ, ამ ჯანმრთელი პატრიოტული ელემენტების არსებობა, თვით საბჭოთა პერიოდშიც, ქვეყანას დიდ სარგებლობას მოუტანდა - ამ კარგთა ამოწყვეტამ ცუდებსა და უვარგისებს გაუხსნა გზა“. დიახ, ამას ადასტურებს უამრავი მაგალითი... 

7. უშედეგო და დამღუპველი ექსტრემიზმის ერთ-ერთი პრინციპული მოწინააღმდეგე, მიხეილ ჯავახიშვილის ჩვენამდე მოღწეულ უბისწიგნაკში, 1924 წლის აჯანყების ტრაგიკული შედგების გამო, წერია: „ისე დავდივარ ჩემს დედაქალაქში, როგორც სასაფლაოდან დაბრუნებული ქვრივი“. იგი მიიჩნევს, რომ: „ჩვენი ქედფიცხობა - ნაკლია“; „ქართველებმა უამრავი ენერგია ჩამარხეს შავ მიწაში. ამის ნაცვლად იგი სავსებით რომ გაეშალნათ“. 

ჩემი აზრით, ყველა ეს მეამბოხე ექსტრემისტი-ავანტიურისტების - ნ. ხომრიკის, ვ. ჯუღელისა და მათ თანამოაზრე-თანამებრძოლთა ალტერნატიული ხედვა არა მარტო ბრძნული და გასათვალისწინებელია, არამედ, 1923-1924 წლებისა და შემდგომი ხანის მკვლევარებისთვის სახელმძღვანელო მეთოდოლოგიური პრინციპია, მაგრამ მას ანგარიშში არ ღებულობენ პროფ. შ ვადაჩკორია და მისი მხარდამჭერები. 

უთუოდ აბდალა კაცი, რომელსაც არ უნდა გაიგოს და დაიჯეროს რომ: ზემოთ გადმოცემულსა და მზგავს აზრებს ,,უსაფლაო გმირების სულში ჩაფურთხების'' კიარა, არამედ მეთოდოლოგიური მნიშვნელობა აქვთ, რადგან, როგორც ცნობილია, ბოლშევიკები იმ საქმის გამარჯვები-სათვის, რომელსაც სოციალიზმად სახავდნენ, არაფერს ერიდებოდნენ და არც არავის ინდობდნენ. მათ სამოქალაქო ომის წლებში 10 მილიონამდე მოწინააღმდეგე თანამემამულე მოსპეს და რუსეთის 2 მილიონზე მეტი

ელიტარული წარმომადგენლობა გაუსაძლისი ემიგრანტული ცხოვრებისათვის გასწირეს. ეს ისტორიის მძვინვარე მაგალითი ბოლშევიკური რუსეთის იმპერიიდან საქართველოს გამოყოფის უილაჯო მოსურნეებისათვის დასავიწყარი როდია, მაგრამ ახლა, ახალი მინდია და მისი დამკვალიანებლები, ნოე ჟორდანიას, ნოე რამიშვილის და სხვ. დანაშაულებრივი შეცდომა პატარა საქართველოს ხალხს უმართლებენ ნოე ხომერიკის, ვალიკო ჯუღელისა და აგრეთვე მათი მესვეურების უანგარიშო ექსტრემისტულსა და ავანტიურულ მეცადინეობას და მათ მასობრივი უბედურების მომტან შემოქმედებას გვისახავენ მოქმედების მაგალითად. მათ სხვა მრავალთა და თუნდაც მათ მიერ ვითომ გაკრიტიკებული, სინამდვილეში კი, ჩემი, მათთვის გაუგებარი ჩემი მეცნიერული გამოკვლევებიდან უნდა იცოდნენ, რომ საბჭოთა 20-იან წლებში საქართველოს თვითმყოფადობის შენარჩუნება-აღორძინების ისტორიის მიერ გამართლებული ილიასეული ხაზი, ისევე, როგორც რუსიფიკაციის XIX საუკუნის მეორე ნახევარში, მოჰყავდა არა მაუზერიან ექსტრემისტ-პატრიოტ მეამბოხე ლიდერებს, არამედ სამშობლოს ინტერესებისათვის ლეგალურ-კომპრომისულად, ანუ მშვიდობიანი მეთოდებით მებრძოლ, უპარტიო ინტელიგენტებს, რომელთა ბელადად აღიარებულია არა ამბოხების რომელიმე წამქეზებელი ბელადი, არამედ, დიდი მეცნიერი და ეროვნული უნივერსიტეტის დამაარსებელთა დასის მეთაური - ივანე ჯავახიშვილი. (იხ. გ.ციციშვილი, სიმართლე 1921-1923 წლების ეროვნული მოძრაობისა და მიხეილ ჯავახიშვილის პოლიტიკური ცხოვრების შესახებ, წიგნი I, თსუ 2003, გვ. 124-165. თავი IV – „ანტისაბჭოთა ეროვნული მოძრაობის საწყისი ეტაპის თავისებურება“; მისივე, დიდი ტერორი და ივანე ჯავახიშვილი, თსუ 2016, გვ. 199-202). 

ისტორიამ გვიჩვენა, რომ საქართველოში 1923-1924 წლების პირველი სამოქალაქო ომის დროს, ბოლშევიკურმა ხელისუფლებამ მხოლოდ 1924 წლის აჯანყების გამო ყოველგვარი გასამართლების გარეშე, 4000, თუ 5033 ქართველი მამაკაცი დახვრიტა (იხ. სპირიდონ კედია მასალები პირადი არქივიდან, თბ. 2007, გვ. 226). ჩემს მიერ გამოვლენილი საარქივო ციფრებით, მხოლოდ საქართველოს მთავარი ციხეების პატიმართა რაოდენობა, 1925-1926 წლების მონაცემებით, არა ერთი ათასი მამაკაცით განისაზღვრა. პატიმრებიდან ზოგი საქართველოში, ბევრი კი გადასახლებაში დაიღუპა. გადარჩენილებიდან ზოგი მუდმივად დაავადდა და ხეიბარი გახდა, ზოგი კი ხელისუფლებისადმი ძველი დანაშაულისათვის შურისძიების მიძნით 1930 წლების რეპრესიებს შეეწირა. მათი ოჯახების წევრთა გაუბედურების გარდა, ამ მამაკაცური მსხვერპლის გამოც იყო, რომ 1923-1938 წლებში ქართველი ერის აღწარმოება და ქართველების ხვედრითი რაოდენობა რესპუბლიკის მოსახლეობაში 10 პროცენტით შემცირდა. ეს კი ხდება მაშინ, როცა რესპუბლიკის საერთო მოსახლეობა, ძირითადად სხვა ეროვნებათა ხარჯზე, მილიონით გაიზარდა... 

იმავე 16 მაისის სხდომაზე განვაცხადე, რომ პროფ. შ. ვადაჭკორიას და მისი მხარდამჭერ- თანამოაზრეთა წიგნში ასახული მეამბოხე მენშევიზმის დამსახურების გაზვიადება და ისტორიოგრაფიული ტენდენციურობა, ვერაფერს მატებს იმ პატრიოტ მენშევიკ და მათ ამყოლ ასეთივე ეროვნულ-დემოკრატ ლიდერებს, რომლებმაც უმომენტო ვითარებაში ექსტრემისტულ-ავანტიურისტული მეთოდებით დაისახეს სამშობლოს განთავისუფლების კეთილშობლური მისია და რომლის რეალიზაცია ერს უბედურებად დაატყდა. ნ.ჟორდანიამ მართალია დროულად გააფრთხილა დამკომის თავმჯდომარე კ. ანდრონიკაშვილი და მენშევიკების ცეკა _ მხოლოდ საქართველოს და თანაც უმომენტონდ გამოსხვლა ავანტურიზმიაო, მაგრამ მას უნდა გაეთვალისწინებინა რე-ალობა და უნდა შემოეთვალა _ შეჩერდით არ გაბედოთ! ამ შემთხვევაში საქართველოს დამკომი აჯანყებას არ მოაწყოვედა და მსხვერპლიც გაცილებით ნაკლები იქნებოდა. 

ბატონო შოთა მაშინ შემოგითვალეთ და ახლაც გიცხადებთ, რომ არსებობს მართალი ისტორია, რომელსაც თქვენ არ იცნობთ, ან ნეომენშევიკური მიზანდასახულობით, გვერდს შეგნებულად უვლით და აყალბებთ. ამიტომ იძულებული ვარ წერილობით გაცნობოთ, რომ თქვენი წიგნის ყველა ძირითადი საკითხი ჩემს მონოგრაფებში მეცნიერულად არის გაშუქებული. ისინი გვარწმუნებენ, რომ თქვენი საწინააღმდეგო დებულებები მცდარია, ხოლო ზოგი გამონათქვამი ემსახურება მკითხველის მოტყუებას და მენშევიკური ბელადების პრესტიჟის ამაღლების უსაფუძვლო მეცადინეობასა და მოწინააღმდეგე აზრის მქონე ავტორის დამცირება-შეურაცხყოფას. ამიტომ მთელი თქვენი მიზანდასახულობა და მეცადინეობა უნაყოფო, ვირეშმაკული და თავხედურია. 

ბატონო შოთა, თქვენ ვერ გაგიგიათ, რომ: 

1. თქვენს მიერ ნაქები ჯუღელ-ზაქარიაძეს კავკასიისა და საქართველოს 5-6 თვეში შეიარაღებული აჯანყებისათვის მომზადებისა და საერთო კავკასიური აჯანყებით საქართველოს განთავისუფლების სქემების გარანტიად მიჩნეული ჰქონდათ გენუის კონფერენციის მიმდინარეობის (1922 წ. აპრილი-მაისი) დროინდელი და მომდევნო პერიოდის საერთაშორისო ვითარება. იგი მართლაც ქმნიდა ბურჟუაიული ევროპის ქვეყნებისა და ბოლშევიკური რუსეთის ანტაგონისტური სახელმწიფოებრივი ინტერესების შეურიგებლობისა და მათი მთავარი მტერის, ბოლშევიზმის წინააღმდეგ მებრძოლი კავკასიის ხალხებისადმი ევროპის ქვეყნების მმართველთა დახმარების შესაძლებლობის ილუზიას. მაგრამ საბჭოთა რუსეთის ბოლშევიკურმა ხელისუფლებამ რაპალოს (5/XI-22წ.) ხელშეკრულების დადებით მიაღწია საერთაშორისო ფინანსურ-ეკონომიკური და პოლიტიკური იზოლაციის გარღვევასა და საბჭოთა რუსეთის ყოველმხრივი სტაბილიზაციის ტენდენციის დასახვას, რომელმაც გამორიცხა საბჭოთა კავშირის შემადგენლობიდან კავკასიისა და საქართველოს გამოგლეჯვის შესაძლებლობა. ეს ვერ გაიგეს ურაპატრიოტიზმით გახურებულმა ექსტრემისტულ-ავანტიურისტული ტაქტიკით მებრძოლმა მენშევიკმა და მათმა ამყოლმა ეროვნულ დემოკრატმა ბელადებმა, რომლებიც დაუპირისპირდნენ საქართველოს დამოუკიდებლობის ადრინდელი არამენშევიკური, არამედ კოალიციური პარიტეტული კომიტეტისა და მასთან არსებული საუკეთესო სამხედრო სპეციალისტებისაგან შემდგარ გაერთიანებული სამხედრო ცენტრის რადიკალურ, ანუ სეპარატისტული ბრძოლებისა და უდროო, იგივე „უმო-მენტო“ აჯანყების მოწინააღმდეგეთა სტრატეგიასა და ტაქტიკას. ისინი ემიგრანტული მთავრობის მიერ აჯანყების ორგანიზების მიზნით გამოგზავნილ ნოე ხომერიკს შეეკვრნენ და ფიცხელად შეუდგნენ საომარ საქმიანობას. მათ საწინააღმდეგოდ, ამ ახალ პირობებში, საზღვარგარეთ უნივერსიტეტის დამაარსებელთა მიერ მივლინებულმა პროფ. დიმიტრი უზნაძემ ბერლინში, მიხეილ ყაუხჩიშვილთან და კაკი წერეთელთან დაკავშირებით გაარკვია და ჩამოიტანა ცნობა, რომ რაპალოს ხელშეკრულებით შექმნილი ახალი საერთაშორისო ვითარების გამო, ევროპაში „ნაწყენი ხალხებისათვის არავის ეცალა...“ (იხ. გ. ციციშვილი, დიდი ტერორი და ივანე ჯავახიშვილი, თსუ 2016, გვ. 131-132). ამის გამო უნივერსიტეტის დამაარსებლებმა და მათმა მიმდევრებმა განავითარეს არსებულ ვითარებაში ერთადერთი სწორი და ეროვნულ-პოლიტიკური ინტერესებით გამართლებული, არალეგალი ექსტრემისტ-ავანტიურისტების საწინააღმდეგო ხელისუფლებასთან ლოიალობისა და თანამშრომლობის სტრატეგია, რომელიც არაექსტრემისტი არალეგალი ოპოზიციონერი ლიდერების (მათ შორის მ. ჯავახიშვილის) მსგავსად, ეროვნული საქმის კეთებას უსისხლოდ, მშვიდობიანი თანამშრომლობის ტაქტიკით ისახავდა და დიდი ეროვნული სარგებლიანობა მოქონდა. 

როგორც ცნობილია ახალ, რაპალოს ხელშეკრულების მომდევნო ვითარებაში, ჯუღელ-ზაქარიაძის სქემებით დასახულის რეალიზაცია გახდა წინასწარ განწირული აჯანყებისა და უბედურების მომტანი ავანტიურის წარმოების საშუალება, „რატომღაც“ ეს „ვერ გაიგეს“ ნოე ხომერიკმა, ნ. ხომერიკის მისიის დამკვალიანებელმა ემიგრანტი მენშევიკების ლიდერებმა და ახლა კი, ამ სავალალო გამოცდილებას პროპაგანდის საშიშროებას ვერ გებულობენ პრ. შ. ვადაჭკორია და მისი წიგნის გამომცემლები... ხოლო თუ გაიგეს და მაინც თავისას იჩემებენ, ამ. შემთხვევაში გამოდის, რომ ისინი ძველი სამწუხარო მაგალითითა და ნებსით ცდილობენ საქართველოში ახალი ავანტიურის წაბიძგებას. აბა სხვა რას უნდა დაბრალდეს ის, რომ პრ. შ. ვადაჭკორია და მისი დამ-კვალიანებლები გვერდს უვლიან მემარჯვენე სოციალისტ-ფედერალისტებისა და „სხიველთა“ ტაქტიკის გაგება-გათვალისწინებას, რომელიც ცხადყოფს რომ ისინი აჯანყების ექსტრემისტი და ავანტიურისტი ლიდერების საწინააღმდეგოდ, ჯერ კიდევ აჯანყების პირველი, „იდეალურად“ გაგებული გეგმის არსებობის დროს ჩამოშორდნენ მეამბოხურ პარტიულ მოღვაწეობას. მემარჯვენე ფედერალისტებმა და მენშევიკმა „სხიველებმა“ ზურგი შეაქციეს ავანტიურას, ხოლო (12/ VIII-24) თბილისის კომიტეტის სხდომის მომხსენებელმა „გაიოზმა“ საჯარო სხდომაზე დაგმო ვ. ჯუღელისა და თანამოაზრე-თანამებრძოლთა „ავანტიურიზმის ცეცხლთან თამაში და საჭიროდ დასახა „გონებას მეტი ადგილი დაუთმოთ, ყოველი შესაძლო კატასტროფები გავითვალისწინოთ და სათანადო დასკვნები ფრთხილად გამოვიტანოთ...“ მას ესმის, კიდეც აშუქებს და პროგნოზირებს იმ საშიშროებას, რომელიც ავანტიურისტი ხელმძღვანელების მიერ დასახული აჯანყების უთუო კრახის გამო ერს ემუქრება და გამოიწვევს „ქართველი ერის ფიზიკურ განადგურებას... ეროვნული მოძრაობის ლიკვიდაციას...“. მომხსენებელმა ამხილა და გააკრიტიკა „ბატონი ჯუღელი“, რომელმაც „ერთ-ერთ სხდომაზე განაცხადა“, „წითელი არმია აჯანყებაში პასიურ მონაწილეობას მიიღებს და თუ მიიღო მონაწილეობა ჩვენს სასარგებლოდო“. მას არ სჯერა „ქართულ ნაწილებზე, რომ ირწმუნებიან, მათი 90 პროცენტი ჩვენს მხარეს დაიჭერსო“. მომხსენებელმა განმარტა: „პირიქით, ჩემი ღრმა რწმენით წითელი არმია... აქტიურ მონაწილეობას მიიღებს ჩვენს წინააღმდეგ“... მან ამოცანად დასახა „როგორმე უნდა ვეცადოთ ჩვენს მოსაზრებათა დიამეტრალურად მოწინააღმდეგე (მენშევიკ და ედპ ხელმძღვანელ-ექსტრემისტ-ავანტიურისტთა - გ.ც.) ბანაკში შევიტანოთ წინა-დადება, რომ უმომენტოდ (! - გ.ც.) ასეთი სერიოზული ნაბიჯის გადადგმა... ავანტიურიზმია“. (იხ. ნ. კირთაძე 1924 წლის აჯანყება საქართველოში, ქუთაისი, 1996, მონოგრაფიის დოკუმენტაცია, გვ. 361-363. ხაზგასმა ჩემია) ზოგ პოლიტიკან რეცეზენც კი, პატრიოტი, მაგრამ ერივნული უბედურობვის მომტანი ხელმძთვანელის მიმართ ჩემს მიერ მისადაგებული ადეკვატური ტერმინი ავანტურა ხელოვნურად გამოყენებული ჰგონია. 

2. პროფ. შ. ვადაჭკორიამ წიგნის 29-30 გვერდძე დამალა, რომ ჯერ კიდევ ნ. ხომერიკის ჩამოსვლის პირველ ხანებში ფედერალისტების არაექსტრემისტმა ლიდერმა გრ. რცხილაძემ დამკომის სხდომაზე დაგმო ნ. ქარცივაძის მიერ გახმოვანებული ნ. ხომერიკის სახიფათო მცდელობა - დამკომი დაეყაბულებინა „შეიარაღებული აჯანყების პროგრამის მიღებაზე“ (იხ. ნ. კირთაძე, დასახელებული პუბლიკაციის დოკუმენტები, გვ. 285) და მენშევიკი „სხიველების“ ილია ფირცხალაიშვილის, გრიგოლ გიორგაძისა და კირილე ნინიძის ნააზრევები პარიტეტულ კომიტეტში ექსტრემისტულ-ავანტიურისტული შეიარაღებული აჯანყების პროგრამისადმი სოლიდალური განწყობილების საწინააღმდეგოდ (იხ. ლ. ჯიქიას მიერ გამოქვეყნებული დოკუმენტები 1925 წელის სასამართლო პროცესის გამო, გვ. 43, 46, 89, 90).ეს საქციელი პროფ. შ. ვადაჩკორიას მხრივ წყაროების უცოდინარობის შედეგი როდია . 

3. ბატონო შოთა თქვენ მიზნობრივად დამალეთ აგრეთვე მ. ჯავახიშვილის მიერ ჯერ კიდევ დაპატიმრებამდე მრავალჯერ გამოთქმული სწორი აზრები უმომენტო ამბოხების მომხრეთა და ექსტრემისტების წინააღმდეგ (იხ. იქვე, გვ. 113,116,123-125; G.გ.ციციშვილის დასახელებული მონოგრაფია გვ.210,238-240,244; ნ.კირთაძის დასახელებული მონოგრაფია გვ. 241-244,246-249.). 

4. ადვილი შესამჩნევია რომ თქვენ არც იმას უწევთ ანგარიშს, რომ კ. აფხაზმა უჩვენა: ფშავ-ხევსურეთის აჯანყების შემდგომ, 1922 წლის შემოდგომაზე ედპ თავმჯდომარის თანამდებობა მივიღე „მიზნით, რომ ზემოქმედება მომეხდინა და არ ყოფილიყო არავითარი გამოსვლა... რომ გვემოქმედა მოსახლეობაზე 1922 წლის საშემოდგომო და 1923 წლის საგაზაფხულო დღესასწაულების დროს ყოველგვარი გამოსვლის უარყოფის თვალსაზრისით“ (იხ. ნ. კირთაძის დასახელებული მონოგრაფია, გვ. 276), რომ იგივე აზრს ანვითარებდა დამკომის მენშევიკი თავმჯდომარე, ნიკოლოზ ქარცივაძე. რომელმაც 1923 წლის 17 მარტის ჩვენებაში დააფიქსირა : 1922 წლის ,,სექტემბრის დამდეგს ინტერპარტიული კომიტეტის დავალებით სამხედროების (გაერთიანებული ცენტრის- გ.ც.) თათბირი მოვიწვიე. ვესწრებოდით მე... ვარდენ წულუკიძე, ანდრონიკოვი, კ. აფხაზი, იასონ ჯავახიშვილი... აგრეთვე ნარიკელაძე... მე თათ ბირს მოვახსენე ინფორმაცია ხევსურეთის (აჯანყების -გ.ც.)ამბებზე, მასების განწყოვილებაზე ახალგაზრდობის, მეტადრე ახალგაზრდა ოფიცრების (უმთავრესად ექხტრემისტების- გ.ც.) აღზნებულობასა და საქართველოს საერთაშორისო მდგომარეობაზე. მე ვთქვი... რომ საქართველოში ისეთი ვითარება იქმნება, როცა შესაძლებელია საყოველთაო აფეთქება. ვამბობდი ამ აფეთქქებამ შესაძლოა ქართველი ხალხი დაღუპოს და ეს ყველაფერი ისეთ საერთაშორისო ვითარებაში ხდება, რომ საძღვარგარეთ ჩვენზე ხმასაც არავინ ამოიღებს. ვთხოვდი დამსწრეთ, გამოიყენეთ თქვენი ავტორიტეტი და გავლენა ადამიანთა დასაშოშმინებლად - მეთქი. დამსწრენი ყველანი მეთანხმებოდნენ. გადავწყვიტე ჩოლოკაევის მოძრაობა ავანტურად ჩაგვეთვალა''(იხ. იქვე გვ.201-202) ნ.ქარცივაძემ აქვე დაადასტურა რომ, პარიტეტულმა კომიტეტმა მისი ხელმძღვანელობის დროს თავი აარიდა ხელისუფლებასთან მტელ რიგ ისეთ საკითხებში დაპირისპირებას რომელბიც შექმნიდნენ ეროვნული მნიშვნელობის პრობლემებს. 

5.ბატონო შოთა თქვენ უსაფუძვლოდ ცდილობთ, რომ მოცემული პერიოდის პრობლემები დააბრალოთ მენშებიკევის მიმართ უნდობლობით განწყობილ ეროვნულ დემოკრატების მოღალატეობას, ამოტომ საჭიროა იცოდეთ, რომ ჩეკას, მენშევიკებს შორის უფრო მეტი მოღალატე ჰყავდა ვიდრე სხვა პარტიებში, მათ შორის ედპ-ში: 1923 წლის დასაწყისში მენშევიკების ცეკაში შეგზავნილთა, თუ გადაბირებული ინფორმატორების სახით, მუშაობენ ალ. ბენდელიანი (მეტსახელად „ჟორდანია“), მარკოზ მხითაროვი (მეტსახელად „ფაღავა“), „ილოევი“, ილარიონ გიორგაძე („გეორგაძე“) და სხვ., რომლებიც სანდო პირებად არიან მიღებული ცეკას წევრებისა და მათი დიქტატორის, ნოე ხომერიკის მიერ (იხ. გ. ციციშვილის მონოგრაფია, „სიმართლე 1921-1923 წლების ეროვნული მოძრაობისა და მიხეილ ჯავახიშვილის პოლიტიკური ცხოვრების შესახებ“, თბ. 2003, გვ. 397-398, მეტსახელები, ანუ „კლიჩკები“ დაადგინა მკვლევარმა თენგიზ ენდელაძემ). 

6. ბატონო შოთა თქვენ ვერ გაგიგიათ, რომ 1924 წლის აჯანყების წარუმატებელი ფინალი და შესაბამისი ეროვნული უბედურება გამოიწვია მისმა წამქეზებელ-ორგანიზატორთა საზღვარგარეთისა და ადგილობრივი ორგანოების პოლიტიკანთა ავანტიურიზმმა და არა მხოლოდ ღალატმა. ამასთანავე ისიც ვერ გაგიგიათ, რომ მხოლოდ საქართველოს მეამბოხე ძალებით, თუნდაც ღალატის გარეშეც კი, შეუძლლებელი და მიუტევებელი შეცდომა იქნებოდა აჯანყების მოწყობა, რადგან გამარჯვების შანსი არ არსებობდა. თქვენ აღმოჩენის მსგავსად მოგყავთ 14 სტროფიანი ამბავი ბერიას მზაკვრობიდან და ფალცეტამდე აგყავთ მისი მზაკვრული მიზანდასახულობის განცხადება, რომლის მიხედვით თითქოს ეროვნულ დემოკრატებმა ფოსტით მიართვეს აჯანყების გეგმა. სინამდვილეში მხოლოდ ქართველი ხალხის, სათანადო შეიარაღების არ არსებობის, საზღ-ვარგარეთის ანტიბოლშევიკური ძალების აქტიური მხარდაჭერის უქონლობის და როგორც იმ დროს გონიერი პოლიტიკოსები მიიჩნევდნენ „უმომენტობით“ გამოწვეული ადვილად მისახვედრი შედეგების გამო, აჯანყების გეგმა და თარიღი შეეძლოთ გაეცათ მოწინააღმდეგე ტაქტიკის ეროვნულ დემოკრატებსაც, მემარჯვენე ფედერალისტებსაც, „სხიველებსაც“ და თვით მენშევიკებსაც... 

7. ვერ გაგიგიათ ისიც, რომ თქვენს მიერ მოხმობილი საარქივო წყარო, რომელიც მოწმობს ბერიას მიერ 1930 წლის აგვისტოს ფარულ შეკრებაზე, აჯანყების დამარცხების მიზეზად ეროვნულ-დემოკრატების გამოცხადებას, მიზნად ისახავდა არა წარსული ისტორიის გამოკვლევა-გაშუქებასა და შესწავლას, რომლისთვისაც მას არასდროს ეცალა, არამედ ამ დროს, ემიგრაციაში მყოფი და სამშობლოს ინტერესებით მებრძოლი „პროფაშისტურად“, მონათლული ეროვნული დემოკრატების, „თეთრი გიორგის“ წევრებისა და მათ მიმართ სიმპატიებით განწყობილთა, ანუ ემიგრაციის შიდა დაპირისპირების უკიდურესობამდე გამწვავებას. ამიტომაც მოხვდა მისი უაღრესად „ფარული“ მოხსენების ასლი ემიგრანტი მენშევიკების ხელში, შემდეგ კი მათ არქივში. ბერიას ამ მიზანდასახულობამ კიდეც გაამართლა და შედეგიც გამოიღო. იგი გამოვლინდა, თუნდაც ოთხი თვის შემდეგ, ე. გეგეჭკორის მიერ ნ. რამიშვილის გალახვაში. ამის შესახებ 1931 წლის 1 დეკემბერს პარიზიდან დათა ვაჩნაძე ატყობინებდა პოლონეთში მყოფ შ. ამირეჯიბს: „ნ. ჟორდანიას თავმჯდომარეობით მომხდარ ეროვნული ცენტრის ოფიციალურ კრებაზე ე. გეგეჭკორმა, მიაძახა ნ. რამიშვილს „შენმა ვერაგულმა პოლიტიკამ დაგვინგრია ერთობა და დაგვაკარგინა ენა იმ ქართულ პოლიტიკურ ბანაკთან, რომელმაც დიდი როლი ითამაშა საქართველოს თავისუფლებისთვის ბრძოლაში წარსულ წლებში და მომავალში არანაკლებ როლს ითამაშებს მის საბოლოოდ განთავისუფლების საქმეში“ - სთქვა ე. გეგეჭკორმა და გაუშალა ზორბა სილა მის ავტორს. ამიერიდან ნ. რამიშვილის ბატონობა გათავებულია... ნ. ჟორდანია თითქმის გულწასული სცენიდან „პოდრუჩკით“ გაიყვანეს“. ბერიას მზაკვრობის კიდევ უფრო რელიეფური შედეგი იყო ნ. რამიშვილის მკვლელობა. აქვე ვკითხულობთ - „ასე საშინლად უზღო იმ წრეს, იმ პოლიტიკას და მათ ბელადს, რომელმაც ოცდაათი წელიწადია მოიყვანა ქართველობა. ერთმანეთზე უსია და მათი საბრალო სამშობლო სისხლის მორევში ჩააყუდა“ მ. ხვედელიძე, ახალი მასალები შალვა ამირეჯიბისა და დავით (დათა) ვაჩნაძის ურთიერთობის ისტორიიდან (XX ს-ის 30-იანი წლები). იხ. ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა სკოლის (ფაკულტეტის) სტუდენტთა II სამეცნიერო კონფერენციის მასალები (2001 წ. 6-7 ივნისი), გვ. 139-141]. თქვენ იმასაც მალავთ, რომ: შ. მაღლაკელიძის მონათხრობის მიხედვით პარიზის ქართველობა და პირადად იგი დარწმუნებულნი იყვნენ, რომ მკვლელი იყო „საბჭოების დაქირავებული აგენტი“ (იხ. ქართველები გერმანული დროშის ქვეშ“... თბ. 1994, გვ. 140). აი სიმართლე, რომელიც უთუოდ გასათვალისწინებია.

წერილი II. აი როგორ გვიყალბებენ დამკომისა და სამხედრო ცენტრის ისტორიას

1920-იანი წლების პირველი ნახევრის ანტისაბჭოთა ეროვნული მოძრაობის რეალური ისტორიის გასაგებად საჭიროა ისიცკარგად გავიგოთ, რომ 1923-1924 და შემდგომი საერთაშორისო სიტუაცია და კონიუნქტურა საქართველოს და კავკასიის განთავისუფლების შესაძლებლობათა შექმნის საუარესოდ წარიმართა. ამას მეტყველებს უამრავი ფაქტი მათშორის პროფ. ვადაჩკორიას მიერ გამოყენებული წყაროები (გვ.39-40), კერძოდ კ. გვარჯალაძის 1924 წლის 10 სექტემბრით დათარიღებული წერილი (გვ.46-47), მისივე 18 წექტემბრის წერილი ნ. ჯორდანიასადმი, რომელშიც ურმის გადაბრუნების მერე მაინც გაუგია, რიომ საქართველოში ,,მოძრაობა უდროოდ არის დაწყებული...'' უფრო მკაფიო და დამაჯერებელია ინგლისის პრემიერ მინისტრის ლოიდ ჯორჯის პასუხი ე. გეგეჭკორის საყვედურის მიმართ - „რატომ არ დაეხმარეთ საქართველოს“? რომლის გამო მან განაცხადა: „ჩვენ თუ საქართველოს დავახმარებდით თუნდაც ორ პოლკს, ევროპაში მოხდებოდა საბჭოთა რუსეთის მხარდამჭერი რევოლუცია”. საფრანგეთის სამხედრო წარმომადგენლობამ ქართველ ექსტრემისტებს განუმარტა, რომ მისი მხრივ საბჭოთა რუსეთის წინააღმდეგ საქართველოს გულისთვის ომი ვერ მოხდებოდა (გრ. ჟვანია, ეროვნული ღირსებისათვის ბრძოლის მნიშვნელოვანი ნიშანსვეტი, გაზ. „საქართველოს რესპუბლიკა“, 1994, 30 აგვისტო). ამდენად, საჭირო იყო გაგეცნობიერებინათ, რომ აჯანყების კატასტროფული შედეგებისა და ბერიას მოხსენების მთავარი მიზეზები მართლა ეროვნული დემოკრატების მიერ ჩადენილ ღალატში კი არა, არამედ თავიდანვე, თვით მის „უმომენტოდ“ და ექსტრემისტულ-ავანტიურისტულად ორგა-ნიზებაშია; ეს თუ ჯერ კიდევ ხომერიკის საქარტთველოში ჩამოსვლამდე გაიცნობიერეს დამკომის ადრინდელმა თავმჯდომარემ , ნ.ქარცივაძემ და აერთიანებული სამხედრო ცენტრის 1922 წლის სექტემბრის სხდომის მონაწილეებმა, მათ შორის კ. აფხაზმა და 1924 წელს ზედმიწევნით გაიგეს სოციალ-ფედერალისტთა ლიდერებმა, ს. დადიანმა, ალ. ბოკერიამ („გაიოზმა“) და ბევრმა სხვამ, რომლებმაც ვ. ჯუღელის სააჯანყებო პროპაგანდა უმომენტო ავანტიურის მცდელობად გამოაცხადეს და ზოგმა სხვამ, რომლებმაც აჯანყების ორგანიზებას ზურგი შეაქციეს (იხ. ნ. კირთაძე, დასახელებული მონოგრაფია, 308, 361-363); სპირიდონ კედია მასალები პირადი არქივიდან '', გვ. 216-218,221-225), პროფ შ. ვადაჭკორიას და მისი წიგნის დამკვეთებს რაღა დაგემართათ?! რით ვერ გაიგეთ, რომ რაპალოს ხელშეკრულების მერე; საბჭოთა სისტემიდან ამიერ კავკასიისა და საქართველოს გამოგლეჯვის არავითარი შანსი არ არსებობდა და მითუმეტეს 1924 წელს. ხომ ცნობილია, რომ საქართველოს დამკომის საზღვარგარეთის დელეგაციის 1925 წლის იანვრის საგანგებო საზარო სხდომაზე რომელსაც თამვჯდომარეობდა ნ. ჩხეიძე და მდივნობდა სპ.კედია, შალვა ამირაჯიბმა გულჭრფელად განაცხადა: ,,არავითარი რწმენა გამარჯვების ჩვენ არ გვქონდა, რომ არ ყოფილიყო გამოსული საქართველოს მთავრობის პოლიტიკა, რომ ყველაფერი მზად იყო, ევროპა დაგვეხმარება. ასე იყო საკითხი დაყენებული. ხალხმა პრაქტიკული შინაარსი მიანიჭა ამას და აჯანყება მოაწყო... ჩვენი ერთადერთი კავშირი იყო თქვენთან, მთავრობის თავმჯდომარესთან თქვენ კი ამას გვითვლიდით ... ჩვენ ვიჯექით ვულკანზე რომელზედაც ქვაბი იდგა. თქვენ იძახდით რომ შეუკეთეთ ამ ქვაბს... ყველა წერილით აქედან მოსულით აჯანყებას მოითხოვდით''. გურიის აჯანყების რწმუნებულმა კარლო ქავთარაძემ ასეთი სიმართლე გაამხილა: ,,პარტიაში იყო ხალხი აჯანყების წინააღმდეგ... ამბობდენ დიდი რუსეთის წინ დარჩებოდა პატარა საქართველო და ამიტომ ახლანდელ პირობებში აჯანყება შეუძლებელი იყო. ხალხს კი ჰქონდა ევროპის იმედი. რადგან (ავანტუერისტი ლიდერების მიერ მოტყუებულ -წაქეზებულებს - გ.ც) ვერ წარმოედგინა რომ ჩვენ მას აჯანყებაზე არ წავაქეზებდით, თუ ევროპის დახმარება არ იყო..'' ამავე აუდიტორიის 24 იანვრის სხდომაზე კ. ქავთარაძემ დასძინა: გვეგონა, ,,რომ საბჭოთა ხელისუფლება გარიყულია და საკმარისი იყო ხელი გვეკრა. თუ წინათ მარტო შინაურ ძალებს ვამყარებდით და მარტო ამის გამოცნობაში ვარჩევდით ტაქტიკურ გზებს ახლა ევროპის მთავრობებსა და აზიაზე ვამყარებდით იმედებს... 1924 წლის აჯანყება არ უნდა დასმულიყო ასეთი პირობები იყო...'' ,,რომ დარწმუნებული ვყოფილიყავი ისეთნაირი დახმარება არ იქნებოდა, აჯანყებისკენ ვერავის მოუწოდებდი. მაგრამ როგორც შინ ისე გარეთ იმედი ქონდათ საქართველოსთან ერთად იქნებოდა მთა აზერბაიჯაინის ნაწილი. გარეთ მატერიალური დახმარება...'' სამეგრელოს აჯანყებულთა ცნობილი სარდალი, დ. მხეიძე საჯაროდ აცხადებს: ,,მქონდა განუწყვეტელი კავშირი პარიტეტთან თბილისში... დადგა დრო... მივიღე უწყება. დავეკითხე პარიტეტში, მითხრეს რომ რამიშვილი მომდგარია და არის მზადება. მომივიდა აჯანყდიო..'',, რომ ჩვენთან ერთად გამოდის აზერბაიჯანი და მთა : რომ ევროპიდან მიღებული გვაქვს 50 000 კაცის სრული შეიარაღება, რაც ოსმალეთში იმყოფება და საქართველოსკენ მოაქვთ. გამოვლენ 1000-მდე მოხალისენი ევროპიდან, რომ აჯანყების მთავარი ხელმძღვანელი ნოე რამიშვილი უკვე მოსულია ბათუმში...'' ვინ ავრცელებდა ამ უამრავი მზგავსი სიცრუის შემცველსა და წამბიძგებელ ხმებს თუ არა პატრიოტული მასების ასაჯანყებლად გამოყვანის მომხრე ავანტურისტი ლიდერები?! ბერიას ჩეკისტური თამაში და ეს ვითომ საიდუმლო მოხსენებაც პროვოკაციაზე იყო გამიზნული. 

ბატონი შოთა იმასაც მალავს, რომ ნ. ხომერიკის და სხვათა პატრიოტიზმით წაქეზებულმა ბრძოლის ექსტრემისტულ-ავანტიურისტულმა კურსმა დააჩქარა და გამოიწვია „სამოქალაქო ომი“ (მენშევიკური პარტიის ცეკას თავმჯდომარე სეით დევდარიანმა სასამართლო პროცესზე უჩვენა: „სანამ ხომერიკი ჩამოვიდოდა იყო ბრძოლა... მაგრამ... არ იყო გამოცხადებული საგანგებო ომი. სამოქალაქო ომი დაიწყო ხომერიკის ჩამოსვლის შემდეგ...“ (იხ. გ.ციციშვილის დასახელებული მონოგრაფია გვ. 276 და ლ. ჯიქიას მიერ გამოქვეყნებული დოკუმენტების კრებული, გვ. 292). ნ. ხომერიკის მიერ საერთო კავკასიური აჯანყების ორგანიზების დაჩქარებულმა მეცადინეობამ 1923 წლის დასაწყისიდანვე გამოიწვია მოსკოვის ხელმძღვანელობის დონიდან ნაკარნახები საქართველოს და ამიერკავკასიის ჩეკას ორგანოების გააქტიურება. 1923 წლის თებერვალში მან ასაზრდოვა 1922 წლის აჯანყების მონაწილეთა და თანამოაზრეების ცოცხლად შემორჩენილი ნაწილის, მათ შორის ვაჟა-ფშაველას პირმშოს - ლევან რაზიკაშვილის, აგრეთვე გურული ოპოზიციონერების, ხოლო მარტში დამკომთან არსებული „სამხედრო ცენტრის“ გენერალიტეტის და უმაღლესი ოფიცრობის, აგრეთვე მათი თანამოაზრე-თანამებრძოლების მასობრივი დახვრეტა. მათ შორის იმათი მოსპობაც ამ სამოქალაქო ომმა გამოიწვია, რომლებიც ეწინააღმდეგებოდნენ და შეებრძოლნენ კიდეც როგორც ხევსურეთის, ისე მომავალი აჯანყების პრაქტიკულ ორგანიზებას. მათ შორის არიან: გენერლები: კოტე აფხაზი, ვარდენ წულუკიძე, ალექსანდრე ანდრონიკაშვილი; პოლკოვნიკები: ივანე ნარიკელიძე, როსტომ მუსხელიშვილი და სხვები. ისინი უმეტესად რადიკალები იყვნენ და ემორჩილებოდნენ დამკომის მიერ დასახულ მოთხოვნას - არ დაეშვათ უმომენტო ექსცესები და აჯანყების წამოწყება. 

პროფ. შ. ვადაჭკორია მკითხველს შეგნებულად და წინასწარ განზრახულად ატყუებს, როცა მანანა ხომერიკის პუბლიკაციაზე დაყრდნობით წერს, რომ თითქოს მ. ჯავახიშვილმა 29/III-23წ. დაასმინა ნ. ხომერიკი, რომელიც ამ დროს დაპატიმრებული არ იყო (გვ. 55). სინამდვილეში 29 მარტის დადგენილებაში ნ. ხომერიკი ნახსენებიც კი არ არის. 

პროფ. შ. ვადაჭკორია მაშინაც ცრუობს, როცა მომდევნო გვერდზე აცხადებს: „სამეცნიერო ლიტერატურაში, დოკუმენტურ მასალებზე დაყრდნობით, სამხედრო ცენტრის გამცემთა შესახებ საფუძვლიანი მტკიცებულებაა მოტანილი. მხედველობაში მაქვს კ. მისაბიშვილი, მ. ჯავახიშვილი, ივ. ნარიკელაძე...“ (გვ. 59-60). სინამდვილეში მსგავსი „სამეცნიერო ლიტერატურის“ სახით ისტორიოგრაფიას მხოლოდ საქართველოს უახლესი პერიოდის, ანტისაბჭოთა ეროვნული მოძრაობისა და მ. ჯავახიშვილის პოლიტიკური ცხოვრების ისტორიის ცნობილი გამყალბებელის, მანანა ხომერიკისა და მისი ამფსონების მათშორის შ. ვადაჩკორიას აზრები. 

პროფ. შ. ვადაჭკორიას წიგნში გამოთქმულ ყველა უმეცრების დეტალურ შეფასებას, წინამდებარე საგაზეთო წერილი ვერ იტანს და ამას არც აუცილებლობა გვკარნახობს, რადგან იგი გაშუქებული მაქვს სპეციალურად დაწერილ ტევად ხელნაწერ წიგნში, რომელიც გამოსაქვეყნებლად მოვამზადე. ამიტომ ახლა გთავაზობთ შ. ვადაჭკორიას ამ უმეცრებების ამსახველი წიგნის გამოქვეყნების შემდეგ მის მიერ სახელდახელოდ მოხლაფორთებული კიდევ ერთი 43 გვერდიანი ბროშურის სიყალბეებს, რომლებიც რელიეფურად აშუქებენ ავტორისა და მისი დამკვალიანებელის, მანანა ხომერიკის მეცნიერულ ღირსებებს.მ. ხომრეკი მიზნოვრივად ტყუის როცა წერს,- ,, მ ჯავახიშვილმა სამხედრო კომისიის წევრი და ფაქტობრივი ხელმძღვანელი ნ.ხომერიკი დაასმიდა, რომელიც მაშინ დაპატიმრებული არ იყო'', ,,ჯავახიშვილის ინფორმაცია შეტანილია ჩეკას აგენტურულ მონაცემებში, რომლის საფუძველზე ჩეკა იმუშავებდა რეალურ გეგმას ჭეშმარიტ მამულიშვილთა წინააღმდეგ საბრძოლველად'' (იხ. მ. ხომერიკი, პასუხად მიხეილ ჯაცახიშვილის ბიოგრაფებს საიდუმლო არქივებიდან, თბ. 1996 გვ. 17, 25-26) და ყოველ ხელსაყრელ მომენტში ხმებს ავრცელებს - მ. ჯავახიშვილი იყო ჩეკას აგენტიო. პროფ.შ. ვადაჩწკორია კი, ერთგულად ანვითარებს მისი ამ მასწავლებლის ცილისწამებლურ მემკვიდრეობას. 

ჩვენს მიერ ზემოთ განხილულ წიგნს მოჰყვა თვითშეურაცხყოფილი, ბ.ნ. შოთას პირადი ხარჯებით გამოქვეყნებული ბროშურა - „სინამდვილის გაყალბებისა და შეფასების XX საუკუნის 20-იანი წლების ბოლშევიკური სტილი (პასუხად გიორგი ციციშვილს)“. ეს არის პირველი წიგნის, იმავე ფუტურო და ფუყე კონცეფციასა და აზრებზე დაყრდნობილი პასკვილი, ოღონდ აქ ავტორს საკუთარი უმეცრების დასაფარავად კიდევ უფრო „გაუძლიერებია“ დემაგოგია და ჩემი ლანძღვა-გინება, რომელიც შეუზავებია მოცემული ისტორიის პროპანაციისა და მის მიერ გაყალბებული პერსონაჟის მრავალმხრივი ცილისწამებისა და აშკარად გამოთქმული ჩემი პიროვნების დასამცირებელი, შეურაცხმყოფელი გამოთქმებისათვის. ამ მიზნით მას აგრეთვე გამოყენებული აქვს ჩემს მიმართ ადრე გამოვლენილი მ. ხომერიკის, რ. მეტრეველის, დ. შველიძის, ნ. ჯავახ-იშვილის ბ. კუპატაძის და სხვათა წარსული პირდაპირი, თუ ირიბი ცდომილებები, რომელსაც მ. ხომერიკი ჯერ ჩემსა და რ. კვერენჩხილაძის საწინააღმდეგოდ და აღძრულ და წამოწყებულ სასამართლოში, მერე კი, პუბლიკაციაში ახმაურებს, ხოლო მისი მიმდევარი შ. ვადაჭკორია თავის პასკვილებში მომგებიანი არგუმენტივით იყენებს და რომელიც გაშუქებული აქვს კიდევ უფრო არაობიექტურად, თავის სასარგებლო მოტივაციის ცალმხრივი, ყალბი და ჩემი დამამცირებელი ბინძური, ვირეშმაკული სტილიზაციის მეთოდით. გასაკვირია ზრდილობიანობით გამორჩეული გურიის მკვიდრმა, გურულმა კაცმა, ბატონმა შოთამ, გაპროფესორების მერე ზრდილობა ასე როგორ დაკარგა?! როგორც ჩანს დედაქალაქის „კლიმატმა“ და პროფესორობამ, უპირატესად კი, მ. ხომერიკისა და ნ. ჟორდანიას ინსტიტუტის მესვეურთა ნაყალბევის გამოკიდებამ მისი აღმზრდელი კუთხის ძვირფას ტრადიციებზე უარყოფითად იმოქმედა (იხ. ბროშურის გვ. 3-6; 38-41). სწორედ ასეთ პიროვნებაზეა ზედგამოჭრილი „კოკაში შიგან რაცა სდგას იგივე წარმოსდინდების“... უფრო მეტი მისადაგებითა და შ. ვადაჭკორიასადმი კუთვნილი გაგებით სხვა დროს, სპეციალურ პუბლიკაციაში მექნება საუბარი. როგორც ჩანს, სიმართლე უთქვამს სერვანტესს - ყალბის მთქმელი ისტორიკოსები ისევე უნდა დაისაჯონ, როგორც ყალბი ფულის მჭრელებიო. იქნებ სხვებმა, ამის მერე მაინც ისწავლონ ზრდილობა და პროფესიული ობიექტურობა. 

ამ ბროშურაში პროფ. შ. ვადაჭკორიას მკითხველის მოტყუებისა და თავისი ყალბი ისტორიის დამაჯერებლობის გაძლიერების მიზნით ცალკე თავებად აქვს გამოყოფილი ძველი, ავტორისეული დემაგოგია. ეს თავებია: თავი I. „მ. ჯავახიშვილი ასმენს (? - გ.ც.) იასონ ჯავახიშვილსა

და იასონ კერესელიძეს“ (გვ. 6-9) - ტყუილია! და ცილის წამებაა. ავტორმა და მისმა დამკვალიანებელ-მხარდამჭერებმა „იციან“, რომ ასეთი რამ არ ყოფილა, რომ დასმენაა - „Донос“, ხოლო ის რაც მ. ჯავახიშვილისეულია - იყო „ჩვენება“, ანუ „Показание“, და ისიც ჩეკას ძიების მიერ არის გამოძალული. მათ, როგორც ვთქვი, არც ქვემოთ, ჩემს მიერ შემოთავაზებული უნიკალური დოკუმენტების არსებობა იციან და არც ის, რომ ვიდრე მათი გვარები მ. ჯავახიშვილის ჩვენებაში აისახებოდა, ისინი, როგორც ანტისაბჭოთა არალეგალური მუშაკები უკვე დიდი ხნის წინ იყვნენ დასახელებულნი ჩეკას ინფორმატორების დასმენებში და აგრეთვე ზოგი მ. ჯავახიშვილზე ადრე დაპატიმრებულის ჩვენებებში (იხ. შინაგან საქმეთა სამინისტროს არქივის დოკუმენტების კრებული - „მშვიდობით ძმებო გვხვრეტენ ამაღამ“, თბ. 2016, გვ. 134, 163, 164, 174, 197, 205-206, 208-210). აქვე ვკითხულობთ: „ისისნი (ანუ სამხედრო ცენტრის დახვრეტილი წევრები - გ.ც.) მწყობრში რომ ყოფილიყვნენ აჯანყების მომზადებასა და მსვლელობას (! - გ.ც.) მეტი ორგანიზება გაუკეთდებოდა და ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ბრძოლის აპოთეოზი უფრო მაღალ საფეხურზე ავიდოდა“ (გვ. 8). სინამდვილეში სამხედრო ცენტრის გენერლები და პოლკოვნიები, რომ არ დაეხვრიტათ აჯანყება არ მოხდებოდა, რადგან აჯანყებისათვის საჭირო და ხელსაყრელი „მომენტი“ არ დადგა. ისინი კი, ყოველთვის წინააღმდეგი იყვნენ უდროო და დამკომის ნების საწინააღმდეგოდ წამოწყებული აჯანყებისა. 

თავი II. „1923 წელს მ. ჯავახიშვილი ასმენს (? - გ.ც.) ნოე ხომერიკს“ (გვ. 9-15) - ასევე ცილისწამებაა! შ. ვადაჭკორიას ჩეკისტური წარმოშობის დოკუმენტების ცოდნითა და პროფესორობით თავი მოაქვს, მაგრამ ამავე დროს „ვერ გაუგია“, რომ ნებისმიერმა მკითხველმა იცის, რომ: „ჩვენება“ სხვაა, „დასმენა“ კი, სულ სხვას გულისხმობს. „ჩვენება“ არის „Показание“ свидетеля... ხოლო დასმენა - „Донос информатора“. ამ ტერმინების შ. ვადაჭკორიასეულ მიზნობრივ გაიგივებაში (იხ. გვ. 14) კი, კარგად ჩანს, რომ ეს არის მისი და არამარტო მისი ვირეშმაკობის კიდევ ერთი გამოვლინება, რადგან ახალმა მინდიამ კი არა, ბეჯითმა სტუდენტებმაც კი, ძალიან კარგად იციან, რომ უმეცრებაა ამ ტერმინების სინონიმებად გამოყენება. მაგრამ პრ. შ. ვადაჭკორიამ და მისმა დამკვალიანებლებმა გამოცდილებით ისიც იციან, რომ ამ უმეცრების მომხმარებლებიც არსებობენ და ამიტომ შ. ვადაჭკორია და მისი ერთ-ერთი დამკვალიანებელი, მ. ხომერიკი, სწორედ მათზე დებენ ფსონს; 

თავი III. გვ. 16-18. გვთავაზობს დაპატიმრებული და დასახვრეტად განწირული ნ. ხომერიკის პირველი დღეების ამაყ განცხადებებს და ამ საფუძველზე აშუქებს მის ზნეობრივსა და პოლიტიკურ ფიზიონომიას. მაგრამ ამასთანავე მალავს, რომ ეს იყო მანამდე ვიდრე ჩეკას ძიება მისგან დაპატიმრების დროს ამოღებული 126 ფურცლიანი საიდუმლო არქივის მოსკოვში გასაშიფრად გაგზავნილი 94 გვერდის შედეგებსა და გურიის ხელისუფლებისადმი გადაცემული, ადგილობრივი მენშევიკების ანტისაბჭოთა საქმიანობის რეაგირების შედეგებს ელოდებოდა. შემდეგ კი, როცა მას ჩვეულებრივი მძიმე რეჟიმი შეუქმნეს, იგი სხვა პატიმრების მსგავსად ჩეკასთან თანამშრომლობისა და საკუთარი წინადადებების შეთავაზების გზას დაადგა. 

ბროშურის მოცემული თავის ერთ გვერდზე ავტორი აჩალიჩებს ნ. ხომერიკის იდეალიზაციას, მაგრამ ნოესგან ზნეობრივი ეროვნული გმირი როგორ გამოვა, როცა მან საკუთარი მეუღლის გარდა (შ. მაღლაკელიძე), უამრავი გონიერებით გამორჩეული გმირი შეიწირა?! როგორც ზემოთ ითქვა, პროფ. შ. ვადაჭკორია გვთავაზობს ნ. ხომერიკის დაპატიმრების დროინდელი ცნობილი გამოთქმების იდეალიზაციას. ავტორს ვერ გაუგია, რომ პატიმრობის პირველ ხანებში ჩეკას ძიება განგებ ათამამებს მას და მიზნობრივად ლოიალურად ექცევა. იმის უფლებასაც აძლევს, რომ მისგან დაპატიმრების დროს ამოღებული ფულით, მისმა საყვარელმა, სუსანა ჯანაშიამ ნოეს მოთხოვნილი „პერედაჩა“ მიართვას. მაგრამ ბოლოს სიტუაცია მწარედ იცვლება და გმირი ჩეკასთან ალიანსის გზას დაადგება (იხ. ჩემი დასახელებული წიგნის, გვ. 300-304), ამას ბროშურის ავტორი მალავს. 

შ. ვადაჭკორია მაბრალებს: „ვიცი, გარკვეული მიზეზების გამო, გვარი ხომერიკი გეზიზღებათ“. არა ბატონო, მე არც ხომერიკის, არც ვადაჭკორიას და სხვა მოწინააღმდეგეთა გვარი არ მეზიზღება, რადგან კარგად ვიცი, რომ ისე როგორც ყველა გვარში, ამ გვარშიც ბევრი ღირსეული მოქალაქეა, მაგრამ ისიც ვიცი, რომ ყველა გვარში, როგორც ამბობენ, ზოგჯერ უღირსიც გამოერევა. ჩემს წინააღმდეგ ამხედრებულ ბ-ნ. შ. ვადაჭკორიას არ უნდა გაიგოს, რომ სათანადო წყარო მოწმობს, რომ მენშევიკების ჯარების ბათუმისკენ დახევის დროს (6/III-21) შორაპნის მაზრის გამგებლის, ნ. ხომერიკის მოთხოვნით დაიხვრიტა რუსეთის სამოქალაქო ომის გმირად აღზევებული, სამშობლოში მყოფი და აქ უდანაშაულოდ დაპატიმრებული გენერალი, ლუკიანე თაბუკაშვილი (საქ. შსს არქივი #2105, ფურც. 10-11). ნ. ხომერიკის მაცდუნებლობამ შეიწირა ჩეკას ორგანოებში მომუშავე არაერთი პატრიოტი, მათ შორის, მენშევიკი დეიდის დახმარებით გადაბირებული არჩილ კახიანი (იგივე კახელაშვილი) (იქვე, ფ. 67-68). მისმა მარჯვენა ხელმა და „თანამოაზრე-თანამებრძოლმა“ ვასო ხმალაძემ, მენშევიკების საველე მოსამართლედ ყოფნის დროს მოასპობინა ბორჯომის მეამბოხეთა თანამგრძნობი ათზე მეტი ქართველი ჯარისკაცი, რომლებიც მივლინებულნი იყვნენ მენშევიკური ხელისუფლების პოლიტიკის წინააღმდეგ გამოსული ბორჯომელების დასარბევად, მაგრამ უსამართლო ბრძანების შესრულებას განერიდნენ. (იქვე, საქმე #1373, ფურც. 5, 11). 

IV თავში (გვ. 19-21) პროფ. შ. ვადაჭკორია სიტყვა-სიტყვით იმეორებს ადრე მ. ხომერიკის მიერ შემოთავაზებულ სიყალბეს. ესაა ე.წ. „ჩოლოკაეველობის ლიკვიდაციის მ. ჯავახიშვილისეული გეგმა“. აქ ახალი მინდია ამჟღავნებს მ. ჯავახიშვილის 1923 წლის 16 მარტის ჩვენების მანანა ხომერიკისეული, მიზნობრივად ყალბი „გაგების“ რეამინაციის მცდელობასა და ამ, ჩემს მიერ, ჯერ კიდევ 2003 წელს გამოქვეყნებული, ზემოთ ნახსენები, ივ. ჯავახიშვილის პრემიაზე წარდგენილი, მონოგრაფიის სპეციალურ VI თავის 301-328 გვერდებზე ასახულ, იმ ავტორისეულად დაწერილი აზრების იგნორირებას, რომლითაც მტკიცდება, რომ მ. ჯავახიშვილის შეთავაზება მოგილევსკის მიმართ, იმეორებდა ედპ ლიდერების სპ/კედიას და ა. ასათიანის ადრინდელი შეთავაზების გამოცდილებას. ახლა კი იგი არც მისი კუთვნილი იდეა იყო და ამასთანავე, დასმენას კი არა, არამედ ჩოლოყაეველობის ლიკვიდაციის სანაცვლოდ „სამხედრო ცენტრის წევრთა და სხვა მრავალ პატიმართა ამინისტიას ისახავდა მიზნად; აქ ისიც სათქმელია, რომ კეთილი და სარგებლიანობის მომტანი მიზანდასახულობით ჩეკას ხელმძღვანელობასთან გარიგება-მოლაპარაკებას არ თაკილობდნენ სხვა ძლიერი პატრიოტები - მათ შორის ნ. ხომერიკიც (იხ. გ. ციციშვილის დასახელებული მონოგრაფია, გვ. 301-304); ამასთანავე სავარაუდოა, რომ შემორიგების ინიციატორი აკ. ჩეკას ხელმძღვანელობა და ხელისუფლება ყოფილიყო, რადგან სხვა შემთხვევაში, პრაქტიკაში არ გვხვდება ისეთი მაგალითი, რომ პატიმრის ინიციატივით წამოწყებული თამაშისთვის იმდენი

ყურადგება და დრო დაეთმოთ რამდენიც ჯავახიშვილს აღირსეს ქ. ჩოლოყაშვილის შემორიგების საკითხზე 7.16.29 მარტის დაკითხვებისა და ჩვენებების ჩამორთმევის დროს. 

V. თავის სახელწოდებაა - „1924 წლის აჯანყების გმირები ექსტრემისტ-ავანტიურისტები''? (გვ. 21-25). დიახ, ასეა! მისი შინაარსი მოწმობს, რომ პროფესორს ისიც ვერ გაუგია, ან არ უნდა დაიჯეროს, რომ ლაჩრები კი არა, არამედ, უპირატესად სწორედ განსაკუთრებული გაბედულების (ქ.ჩოლოყაშვილი, შ. ფავლენიშვილი, მ. ლაშქარაშვილი და სხვ.) გმირები მიდიან თავგანწირულ ავანტიურაზე. ამის გარდა, პროფ შ. ვადაჭკორიას ვერ გაუგია, ან არ უნდა გაიგოს, რომ მის მიერ ადგილ-ადგილ წაკითხულ და ვითომ გაკრიტიკებილ ჩემს სპეციალურ მონოგრაფიაში სათანადო ისტორიის წყაროების ბალავარზე დაფუძნებით მაქვს გამოკვლეული ანტისაბჭოთა ეროვნული მოძრაობის საწყისი პერიოდის სტრუქტურა, რომელიც მოიცავს ლეგალურსა და არალეგალურ საქმიანობას. მას ვერ გაუგია ისიც, რომ არალეგალურში შედიოდნენ რადიკალური, ექსტრემისტული, ტერორისტული და ექსტრემისტულ-ავანტიურისტული განწყობილებისა და საქმიანობის მიმდევრები (იხ. გ.ციციშვილი, დასახელებული მონოგრაფია, თავი IV. ). მაგალითად - ნ. ხომერიკი, ვ. ჯუღელი, მათი თანამოაზრე-თანამებრძოლები და მათ მიერ და მკვალიანებელი ორგანოს ლიდერები, (კ. ანდრონიკაშვილი, დ. ონიაშვილი, შ. ამირეჯიბი, მ. იშხნელი და სხვ.) ავლენდნენ ექსტრემიზმისა და ავანტიურიზმის მისწრაფებებს. ავანტიურიზმი მისადაგებული მაქვს იმ ხელმძღვანელთა მიმართ, რომლებმაც კარგად იციან, რომ ვერ გაიმარჯვებენ, მაგრამ მასებს მაინც აქეზებენ და ამ დროს მათთვის ტყუილი ინფორმაციის გავრცელებასაც არ თაკილობენ (იხ. გ. ციციშვილი, ეროვნული მოძრაობა და 1924 წლის აჯანყება, გაზ. „საქართველოს რესპუბლიკა“. წერილი მესამე, 1999, 31 აგვისტო). ექსტრემისტებში ვგულისხმობ პატრიოტებს, რომლებიც მხარს უჭერენ ქ. ჩოლოყაშვილის გააქტიურებასა და გამოსვლებს, მაგრამ ამავე დროს ემორჩილებიან კუთვნილი პარტიის ცეკას უმრავლესობის, თუ დამკომის ანტიამბოხებითი ხასიათის გადაწყვეტილებას. ასეთ პიროვნებებს შორის ვასახელებ, ამ დროისთვის ეროვნულ დემოკრატებში, ოფიცრობასა და საერთოდ ქართველ საზოგადოებაში უაღრესად ღირსეულსა და პოპულიარულ კოტე აფხაზსაც. ამავე დროს,მისთვის პროფ. შ. ვადაჭკორიას მხრივ ჩემთვის დაბრალებული „ექსტრემისტი-ავანტიურისტი“ და „ავანტიურისტი“ არასოდეს მიწოდებია. 

ქართული ინტელიგენციის იმ ნაწილს, რომლებიც ერთხანს გაერთიანებული არიან მემარცხენე ფედერალისტების ლეგალურ პარტიაში და ქართული საქმისთვის იღწვიან, აგრეთვე უპარტიო ქართველ მწერლებს, მეცნიერ-პედაგოგებს, იურისტებს, მასწავლებლებს და სხვა პროფესიის მქონე მუშაკებს, რომლებიც საბჭოთა სახელმწიფო დაწესებულებებში მუშაობენ და თან საქართველოს ეროვნული აღორძინებისა და სუვერენული თვითშეგნების აღზრდა-განმტკიცების საქმიანობისთვის იღწვიან - „კომპრომისტებს“ ვუწოდებ. ასეთებად მიმაჩნია პატიმრობიდან განთავისუფლებული პიროვნებებიც და ყოფილი პარტიელებიც. მე რა ვქნა თუ ჩემს ოპონენტებს არ ესმით, რომ სწორედ უპარტიო, კომპრომისულად მოღვაწე ეროვნულმა პატრიოტებმა ასაზრდოვეს ის ეროვნული თვითშეგნება, რომელმაც საქართველოს ბოლშევიკურ ხანაში გამოიწვია ქართველი ერის მეცნიერული და კულტურულ-ეკონომიკური აღორძინება. და, ამიტომ არის, რომ ქართველი ერი ილია ჭავჭავაძის განმეორებად მიიჩნევს არა „ბოევიკებს“ ნოე ხომერიკს და ვალიკო ჯუღელს, ან თუნდაც მათ ბელადს - ნოე ჟორდანიას, არამედ ქართული საქმისთვის კომპრომისული გზით მებრძოლთა ლიდერს _ ივანე ჯავახიშვილს. 

ბროშურის ერთ-ერთი, ამ პერიოდის, ბევრისთვის გაუგებარი ისტორიის შემცველი თავისთვის ავტორს ასეთი დემაგოგიური სახელი დაურქმევია - „გ. ციციშვილის მხარდამჭერებო, იცით ვინ იყო კონსტანტინე აფხაზი“? არა და კ. აფხაზი და რეალური ანტისაბჭოთა ეროვნული მოძრაობის ყველა მნიშვნელოვანი ხელმძღვანელი რომ საფუძვლიანად შევისწავლე და მათ შორის კ. აფხაზიც მისი ცხოვრებისეული და პოლიტიკური ნიუანსებით რომ ვიცი, იმიტომ მივაკუთვნე იგი ექსტრემისტებს, ამიტომ შევძელი ამ პერიოდის ბევრისთვის გაუგებარი რეალური ისტორიის გაშუქება და ისიც, რომ თავი დამეცვა დემაგოგებისგან. ამასთანავე ისიც სათქმელია, რომ პროფ. შ. ვადაჭკორიას მიერ უგულვებელყოფილმა, ჯერ ჩემმა მხარდამჭერმა, აწგანსვენებულმა პროფ. სერგო ჯორბენაძემ, შემდეგ კი, ჩვენმა საერთო კოლეგამ, ისტორიკოსმა გელა საითიძემ კ. აფხაზის ეროვნული ღვაწლის გამოკვლევა-გაშუქებას, არაერთი წიგნი მიუძღვნა, რომლებშიც ვრცლად წარმოაჩინეს არა მარტო ის, რაც პრ. შ. ვადაჭკორიამ „აღმოაჩინა“, არამედ ბევრი სხვაც, მათ შორის მისი მამულიშვილური ღვაწლი თბილისის უნივერსიტეტის დაარსებაში, რომელსაც ახლა 100 წელი შეუსრულდა. ამას გარდა, რატომ ჰგონია, პრ. შ. ვადაჭკორიას რომ კ. აფხაზი, თუნდაც ჩემი არასპეციალისტი მხარდამჭერებისათვის, ჯერ კიდევ უცნობია? ალბათ იმიტომ, რომ მას საკუთარი თავისა და მისი კლანური კორპორაციის მსგავსი წევრების და თანამოაზრეების გარდა, ყველა ნაკლებად მცოდნედ და უცოდინრად მიაჩნია?!

გიორგი ციციშვილი 

ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) საზოგადოება Wed, 27 Jun 2018 13:20:46 +0400
„არ ვიცი, რა უნდა ამ კაცს _ ერთი სული მაქვს, სამშობლოში დავბრუნდე!“ http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/5659-„არ-ვიცი-რა-უნდა-ამ-კაცს-_-ერთი-სული-მაქვს-სამშობლოში-დავბრუნდე“.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/5659-„არ-ვიცი-რა-უნდა-ამ-კაცს-_-ერთი-სული-მაქვს-სამშობლოში-დავბრუნდე“.html

კადიროვის „მეგობრობით“ შეწუხებული მუჰამედ სალაჰი და მსოფლიო ჩემპიონატის კულუარული ამბები

მსოფლიოს ჩემპიონატი ისე მიდის, ყველა გემოვნების გულშემატკივარი კმაყოფილი უნდა იყოს. აქ არის დაუნდობელი ბრძოლაც, ტაქტიკური მონახაზების მრავალფეროვნებაც, საოცარი გოლებიც, ძლიერი გუნდების ფიასკოც, პატარა გუნდების „გაფართხალებაც“, ანუ ყველაფერი ის, რის გამოც გვიყვარს ფეხბურთი. ისიც ვთქვათ, რომ მოლოდინისამებრ, ჩემპიონატში მონაწილე ფეხბურთელების ცოლებმა თუ მეგობარმა გოგონებმა, ვერ მოითმინეს და მეორე ნახევრების მხარდასაჭერად თამამი ფოტოსესიები მოაწყვეს. ეს კიდევ ცალკე სანახაობაა და მასაც არანაკლებ მაყურებელ შემფასებელი ჰყავს.

ტერმინი „გერმანული სული“ მას შემდეგ დამკვიდრდა, რაც ბუნდესნაკრებმა არაერთხელ მოახერხა და შეხვედრა ბოლო წამებზე გადაარჩინა. ასე იყო ამჯერადაც _ პრაქტიკულად ჯგუფში ჩარჩენისთვის განწირული გერმანია მსაჯის მიერ დამატებულ მეხუთე წუთზე ტონი კროოსმა საოცარი დარტყმით იხსნა და ის, რომ ალემანები ახლა ისევ რუსეთში არიან, სწორედ ამ დარტყმის დამსახურებააა. მსოფლიოს მოქმედი ჩემპიონი ტიტულისკენ წელსაც გაიწევს და ნათლად გამოჩნდა, რომ საამისო ძალა და შემართება აქვს. ლეგენდარული ინგლისელი ფეხბურთელის, გარი ლინეკერის მიერ თითქმის 30 წლის წინ ნათქვამი ფრაზა, ფეხბურთს 22 კაცი თამაშობს და ბოლოს გერმანელები იგებენ, კვლავ აქტუალურია. 

ამას ვერ ვიტყვით არგენტინასა და ლიონელ მესიზე. „ალბისელესტეში“ ისე აირია სიტუაცია, რომ მთავარმა მწვრთნელმა არ იცის, რა გააკეთოს. ხორხე სამპაოლი პრაქტიკულად აგონიაშია და ისიც კი თქვა, შემადგენლობა თავად ფეხბურთელებმა დააყენონო, რაც წარმოუდგენელი ამბავია. სამპაოლის ქმედებით არგენტინული ფეხბურთის ლეგენდა, დიეგო მარადონა გადაირია და ნაკრების ბაზაზეც მივიდა, რათა მწვრთნელს გასაუბრებოდა, მაგრამ ის ბაზაზე უბრალოდ არ შეუშვეს, რამაც ისედაც გაცეცხლებული გულშემატკივარი უფრო გააბრაზა. ისინი მარადონას უგულებელყოფის გამო სამპაოლის ურჩევენ, არგენტინაში აღარ ჩავიდეს. 

აი, აშკარად გამოასწორა თამაში კოლუმბიის ნაკრებმა და ამ ყველაფერს გუნდის მცველს, სანტიაგო არიასს აბრალებენ. უფრო სწორედ, მის მეუღლეს. არიასის ცოლი კი ვიცე-მის კოლუმბია, კარინა ხიმენესი გახლავთ. ქალბატონმა კარინამ ზედ მატჩების წინ გაიხადა, აქაოდა სტიმულს ავუმაღლებ ჩემს ქმარს და მის თანაგუნდელებსო _ ვერ გეტყვით, რა საიდუმლო იარაღს ფლობს ეს ქალი, მაგრამ ფაქტია, რომ კოლუმბიამ მოიგო. 

როგორც წესი, უშუალოდ მოედნის გარდა, ბრძოლა მოედნის გარეთაც მიმდინარეობს. ჰოდა, ტურნირის ერთ-ერი ფავორიტის, ინგლისის ნაკრების ყოფილმა მცველმა გარი ნევილმა განაცხადა, გერმანიის ნაკრები სასაცილოა, განსაკუთრებით ჯერომ ბოატენგზე ვხალისობ, რომელსაც თავი ფრანც ბეკენბაუერი ჰგონიაო. ნევილს სურდა შვედეთთან მატჩის წინ გერმანიის ნაკრები ფსიქოლოგიურად გაეტეხა და მართალია ეს ვერ მოახერხა, ბოატენგს ნამდვილად მოუშალა ნერვები, რადგან ბატონი ჯერომი შვედეთთან მატჩში მინდვრიდან გააძევეს. 

ფატალურად დასრულდა მიმდინარე ჩემპიონატი ინდოელი გულშემატკივრისთვის. ვინმე ფანი დინუ ალექსი, ლიონელ მესისა და არგენტინის ნაკრების თავგადაკლული ქომაგი გახლდათ და ყველას უმტკიცებდა, რომ მისი საყვარელი გუნდი მოიგებდა. აი, ხორვატიასთან 0:3 წაგების შემდეგ, ალექსმა წერილი დატოვა, სადაც წერდა, რომ გარეთ გასვლის რცხვენია, რომ სიკვდილის საძებრად მიდის და მის სიკვდილში დამნაშავე არავინაა. შედეგად, მეორე დღეს 30 წლის დინუ ალექსი მდინარეში დამხრჩვალი მამამისმა იპოვა. არანაკლებ საინტერესო გამოხმაურება ჰქონდა ხორვატიასთან მარცხს უშუალოდ არგენტინაში. პრაქტიკულად, ყველა ტელევიზიამ გადაცემა წუთიერი დუმილით დაიწყო და ამით თავისი გუნდი გამოიგლოვა. ბარემ ისიც ვთქვათ, რომ 24 ივნისს მესი 31 წლის გახდა და რუსულმა საკონდიტრო ქარხანა „ალტუფევომ“ ორიგინალური საჩუქარი გაუკეთა _ 60 კილო შოკოლადიდან საწარმომ ფეხბურთელის ზომა „შოკოლადის მესი“ გააკეთა და ბაზაზე მიართვა, თუმცა რამდენად ჰქონდა ჭამის ხალისი თავად არგენტინელს, ძნელი სათქმელია. 

ძალიან საინტერესო რამ მოხდა სერბეთი-შვეიცარიას მატჩის წინ. შვეიცარიის სამმა მოქალაქემ კალინინგრადში ჩასვლა ძალიან ორიგინალურად გადაწყვიტა. ისინი შვეიცარიიდან ტრაქტორით წამოვიდნენ, 14 დღე იმგზავრეს, 1800 კილომეტრი დაფარეს და სტადიონს საყვარელი გუნდის საქომაგოდ სწორედ ტრაქტორით მიადგნენ. შვეიცარიამ ის შეხვედრა მოიგო და გულშემატკივარს გარჯა დაუფასდა. 

ძალიან, ძალიან უცნაური აქცია დაიწყო რუსეთში არსებულმა სწრაფი კვების ობიექტმა Burger king. ობიექტის შეფებმა ოფიციალურად გამოაცხადეს, რომ ყოველი რუსი მანდილოსანი, რომელიც მსოფლიოს ჩემპიონატზე მყოფი რომელიმე ვარსკვლავისგან დაფეხმძიმდებოდა, საჩუქრად 3 მილიონ რუბლსა და მთელი ცხოვრების განმავლობაში უფასო ბურგერებს მიიღებდა. 3 მილიონი რუბლი დაახლოებით 46 800 დოლარია და უფასო ბურგერები კიდევ... 

„ჩვენ დავფიქრდით და მივხვდით, რომ ეს რუსი ქალებისთვის შეურაცხმყოფელი წინადადება იყო, ამიტომ აქციას ვწყვეტთ და ყველა ქალს ბოდის ვუხდით“, _ ასეთია სწრაფი კვების ობიექტის შეფთა ახალი განცხადება და საინტერესოა, ვინმეს „აქციით სარგებლობა“ რომ მოესწრო, რა მოხდება?! 

„აზერბაიჯანში სასიამოვნო ხალხი დამხვდა. ქუჩაში რამდენიმე ინდოელი შემხვდა, რომლებთანაც რამდენიმე ღამე გავათიე. ყველა დოკუმენტი მზად მქონდა, თუმცა საქართველოში არ შემიშვეს. ნამდვილად არ ვიცი, რა მოხდა. ძალიან რთულ სიტუაციაში აღმოვჩნდი, აზერბაიჯანშიც ვერ დავბრუნდებოდი, რადგან მხოლოდ ერთჯერადი ვიზა მომცეს. ერთი დღე საქართველოსა და აზერბაიჯანის საზღვარზე გავატარე, რის შემდეგაც აზერბაიჯანის ხელისუფლებამ საკუთარი ქვეყნის ტერიტორიაზე შესვლის უფლება მომცა. მჭირდებოდა, ახალი გზა მეპოვა, თუ როგორ მოვხვედრილიყავი რუსეთში. როგორც შემდეგში მითხრეს, ეს დაღესტნის გავლით შეიძლებოდა. ვიცოდი, რომ ეს შესაძლოა, უსაფრთხო არ ყოფილიყო, მაგრამ სხვა გზა არ იყო. დაღესტანში 5 ივნისს შევედი...“_ ეს ინდოელი მოგზაურის, კლიფინ ფრანსისის დღიურიდან ამონაწერია. ფრანსისმა ინდოეთიდან რუსეთში ჩასვლა ველოსიპედით გადაწყვიტა, თუმც, როგორც ირკვევა, საქართველოში არ შემოუშვეს. 

და მაინც, ჩვენი აზრით, ყველაზე საინტერესო მაინც რამზან კადიროვისა და ეგვიპტის ნაკრების კაპიტნის, მუჰამედ სალაჰის დამოკიდებულებაა. მას შემდეგ, რაც სალაჰი რუსეთში ჩავიდა, კადიროვმა გადაწყვიტა, რომ ის მისი მეგობარია და ბაზაზე ყოველდღიურად მიდის. ამჯერად ჩეჩნეთის ლიდერმა სალაჰს გროზნოს „ახმატის“ მაისური მიუტანა და საზეიმო ვითარებაში გადასცა. 

„არ ვიცი, რა უნდა ამ კაცს. ერთი სული მაქვს, ბოლო შეხვედრა ჩავატარო და სამშობლოში დავბრუნდე. არ მინდა, ჩემი სახელი და ავტორიტეტი ვინმემ სათავისოდ გამოიყენოს. მე კი, როგორც ვუყურებ, საქმე სწორედ ამ შემთხვევასთან გვაქვს“, _ განაცხადა სალაჰმა და კადიროვი გაანაწყენა.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) საზოგადოება Wed, 27 Jun 2018 13:20:36 +0400
მარადონა სტადიონზე არ შეუშვეს! http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/5649-მარადონა-სტადიონზე-არ-შეუშვეს.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/5649-მარადონა-სტადიონზე-არ-შეუშვეს.html

ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატის კულუარები

მსოფლიოს საფეხბურთო ჩემპიონატი ნელ-ნელა ხურდება და შეიძლება ითქვას, რომ მიმდინარე პირველობა ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო იქნება. ამის თქმის საფუძველს კი პირველ ტურში ჩატარებული შეხვედრები გვაძლევს. შეხვედრები, რომლებშიც ფავორიტებმა ვერ იმარჯვეს. ვერ მოიგო ბრაზილიამ, არგენტინამ, ესპანეთმა... მსოფლიოს მოქმედი ჩემპიონი გერმანია კი საერთოდ დამარცხდა.

საფეხბურთო მატჩებზე არანაკლებ საინტერესო მინდორს გარეთ ხდება. მარტო ის რად ღირს, დიეგო მარადონა გახსნის მატჩზე რომ არ შეუშვეს. ლეგენდარულ არგენტინელ ფეხბურთელს მოსაწვევი სახლში დარჩა, პოლიციელებმა კი ვერ იცნეს. შედეგად, მარადონა შესასვლელთან ნაცემი ბავშვივით დადგა და როცა საპრეზიდენტო ესკორტი მოვიდა, ხელი დაუქნია და სწორედ მათი მეშვეობით მოხვდა მატჩზე. ისე, არგენტინის ფრეს შემდეგ, მარადონამ კრიტიკის ქარ-ცეცხლში გაატარა როგორც საკუთარი გუნდის ფეხბურთელები, ისე მთავარი მწვრთნელი და მის სიტყვას არგენტინაში ოქროს ფასი რომ აქვს, კარგად მოგეხსენებათ. უფრო მეტიც, არგენტინის ნაკრების თავკაცს დიეგომ ურჩია, თუ ასე გააგრძელებ, სამშობლოში აღარ დაბრუნდე, მოგკლავენო. ერთიც _ ისლანდიის ნაკრების თავკაცი, ანუ იმ გუნდის, რომელიც არგენტინას ფრედ ეთემაშა, სტომატოლოგია. 

ისიც ვთქვათ, რომ არგენტინელთა დამრიგებელი ხორხე სამპაოლი მსოფლიოს ჩემპიონატის დაწყებამდე ორი დღით ადრე შარში გაეხვა _ მას ნაკრების მზარეულმა სექსუალურ შევიწროვებაში დასდო ბრალი და სამსახურიდან წავიდა. არადა, არგენტინას იმის შიშით, რუსებმა არ მოგვწამლონო, სამი ტონა საკვები და ოთხი მზარეული ჰყავს მოსკოვში ჩაყვანილი. და ერთიც _ ისლანდიასთან არგენტინელთა ლიდერმა ლიონელ მესიმ პენალტი გააფუჭა და საინტერესოა, რომ ეს მის კარიერაში 25_ გაცუდებული თერთმეტმეტრიანია. ისე კი, ბოლო 7 პენალტიდან, ლეომ მეოთხე ვერ გაიტანა, რაც ასევე ცუდი შედეგია. 

ახლა სხვა ნაკრებებზეც ვთქვათ. იმის გამო, რომ მექსიკაში ჩატარებული კვლევების მიხედვით, მსოფლიოს ჩემპიონატებზე მექსიკაში ძალიან ბევრი ოჯახი ინგრევა. კაცებს უბრალოდ არ სცალიათ ქალებისთვის, ნერვული სტრესის ფონზე საერთოდ არაფერი აინტერესებთ და სწორედ ამიტომ... მექსიკაში კომპანია Vიცკყ Fორმ-მა მსოფლიოს ჩემპიონატთან დაკავშირებით ქალის ასეთი ქვედა საცვლები გამოუშვა. საცვალში ჩაამონტაჟეს მიკრო-ვიბრატორი, რომელიც ფეხბურთელთა მოქმედებაზე რეაგირებს და გოგონას აღაგზნებს. თურმე, ისინი განსაკუთრებით გატანილ გოლებზე რეაგირებენ და ახლა მექსიკელ ქალებს გოლების გასვლა უბდა უხაროდეთ. 

აი, გერმანიაში კი სილამაზის კონკურსი ჩატარდა. 32 ქვეყნის წარმომადგენელი გერმანიაში მიიწვიეს იმისთვის, რათა ყველაზე ლამაზი გულშემატკივარი გამოევლინათ. ჰოდა, ყველაზე ლამაზ გულშემატკივრად ბელგიის წარმომადგენელი, ზოე ბრუნეტი გახდა. გოგონამ საპრიზო თანხაც, 3 500 ევროც მიიღო, თუმცა ამ თანხით რუსეთში გამგზავრებასა და იქ გართობას არ აპირებს. 

განხილვის საგანი გახდა მსოფლიოს ყველაზე ძვირადღირებული ფეხბურთელის, ბრაზილიელი ნეიმარის ვარცხნილობაც. მას თითქოს სპაგეტი ადევს თავზე, ისე თამაშობს და ვერ გეტყვით, ეს უშლიდა ხელს თუ სხვა რამ, მაგრამ შვეიცარიასთან მატჩში ბრაზილიელთა მთავარმა იმედმა ვერაფერი გააწყო. 

ერთ-ერთი, ვინც ამ მსოფლიოს ჩემპიონატზე სოლიდურ მოგებას ნახავს, „მანჩესტერ იუნაიტედის“ მთავარი მწვრთნელი, ჟოზე მაურინიო იქნება. მაურინიო რუსულმა არხმა ღთ-მ მიიწვია ექსპერტად და ოთხდღიანი ხელშეკრულებაც გაუფორმა. თითო დღეში მაურინიო 100 ათას გირვანქას მიიღებს, ანუ უხეშად რომ ვთქვათ, პორტუგალიელს 4 დღეში მილიონ ლარზე მეტს გადაუხდიან. 

როგორც მოსალოდნელი იყო, ყურადღების ცენტრში მოექცა რამზან კადიროვი. ჩეჩნეთის ლიდერმა გადაწყვიტა ეგვიპტის ნაკრების ვარსკვლავი, მუჰამედ სალაჰი ახლოდან გაეცნო და ეგვიპტელთა ბაზაზეც მივიდა. ფოტო, რომელიც სოციალურ ქსელში გავრცელდა, დაცინვის ობიექტი გახდა, რადგან ყველა წერდა, რომ კადიროვმა სალაჰი პიჟამოებში მოინახულა. რეალურად კი ჩეჩენს უცნაური ფერის სპორტულები ეცვა (სავარაუდოდ, მოდის ბოლო კივილი), თუმცა ფაქტია _ ფოტოზე ის ძალიან უცნაურად გამოიყურებოდა. 

ყველა ნაკრების მწვრთნელისთვის სერიოზული პრობლემა რუსი ლამაზმანები არიან. ფეხბურთელები დასვენების საათებში სასტუმროდან იპარებიან და ცდილობენ ქალებთან გაერთონ, რაც მათ თამაშზე აისახება. სწორედ ამიტომ, სასტუმროებთან დაცვა აყენია _ როგორც წერენ, ყველაზე მკაცრად პორტუგალიის ნაკრების ბაზას იცავენ. პორტუგალიელთა მეკარის, რუი პატრისიუს ცოლმა, წარსულში ცნობილმა მოდელმა, ამჯერად კი ექიმმა-სექსოლოგმა ვერა რიბეირომ განაცხადა, რომ ფეხბურთელები მასტურბირებით უნდა დაკავდნენ, რადგან სექსუალური ცხოვრება მოწესრიგებული ჰქონდეთ. არადა, როგორი საქმეა, როცა რუსეთში ხარ, მილიონობით დოლარი გიდევს ანგარიშზე და... მასტურბირებ. ისე, რიბეიროს წიგნი „სახელმძღვანელო ცდუნებისთვის“ პორტუგალიაში ბესტსელერია. ისე, ვერ გეტყვით, რამდენად მართებულია მწვრთნელთა მოსაზრება იმის თაობაზე, რომ ფეხბურთელებს სექსი არ უნდა ჰქონდეთ, რადგან აგერ, მექსიკის ნაკრებმა გერმანიასთან მატჩამდე 2 დღით ადრე ერთ-ერთ რუსულ სააგენტოს მიმართა და ესკორტ-გოგონების 30 მოდელი მიიწვიეს. ჰოდა, ამის შემდეგ მექსიკამ გერმანიასთან იფრინა და მსოფლიოს მოქმედი ჩემპიონი დაამარცხა... 

როგორც წესი, მსოფლიოს ჩემპიონატების თილისმად სხვადასხვა ცხოველს ირჩევენ ხოლმე და მათ პროგნოზების გაკეთებას აიძულებენ. ყველაზე პოპულარული რვაფეხა პული იყო, რომელიც პროგნოზებს 2010 წლის მსოფლიოს ჩამპიონატზე აკეთებდა. საფეხბურთო მატჩის წინ პულთან საკვები ორი თეფშით მიჰქონდათ, რომლებზეც მონაწილე გუნდების დროშები იყო დამაგრებული. მიიჩნეოდა, რომ ცხოველი რომელი თეფშიდანაც შეჭამდა საკვებს, ის გუნდი გაიმარჯვებდა, რაც მართლდებოდა კიდეც. ეს ყველაფერი სავალალოდ დასრულდა, რადგან როცა ესპანეთი-გერმანიის მატჩის წინ პულმა ესპანეთზე „გააკეთა“ ფსონი და პირენეელებმა ის შეხვედრა მართლაც მოიგეს, მთვრალი გერმანელი გულშემატკივრები ზოოპარკში შეიჭრნენ და რვაფეხა მოკლეს. 

რუსეთის ნაკრების პოპულარობისთვის გაიხადა ცნობილმა მოდელმა ალექსანდრა ამბროზიომ. მართალია, ოფიციალურად არ გახმაურებულა, რამდენი გადაუხადეს რუსეთის ნაკრების ფორმის მორგებაში ამბროზიოს, მაგრამ კულუარულად ამბობენ, რომ 3-საათიანი ფოტოსესია რუსეთის საფეხბურთო კავშირს ნახევარი მილიონი დოლარი დაუჯდა. 

აბა ისე როგორ იქნება, ამ ყველაფერს კრიმინალის გარეშე ჩაევლო. ჯერ იყო და მოსკოვში, წითელ მოედანზე, ტაქსი გულშემატკივრებში შევარდა და რვა ადამიანი დაშავდა. თავიდან ეგონათ, რომ საქმე ტერაქტთან ჰქონდათ, მაგრამ მერე გაირკვა, რომ მთელი ღამის ნამუშევარ ტაჯიკ მძღოლს უბრალოდ საჭესთან ჩაეძინა. საბედნიეროდ, მხოლოდ რვა ადამიანი დაშავდა და არცერთი მათგანის სიცოცხლეს საფრთხე არ ემუქრება. უფრო მძიმე შემთხვევა მოხდა მოსკოვში, ბრუსლიოვის ქუჩეზე _ ნიგერიის ნაკრების 26 წლის გულშემატკივარი, ვინმე ტოლუპე აკინდი დათვრა, კორპუსის სახურავზე აძვრა და ბოლო ხმაზე სიმღერა დაიწყო. იმის გათვალისწინებით, რომ საათის ისრები ღამის 12-ს აჩვენებდა, კორპუსის მაცხოვრებლებმა ნიგერიელს გაჩუმება სთხოვეს, თუმცა მან სიმღერა გააგრძელა, რის შემდეგაც სახურავზე კორპუსის რამდენიმე მობინადრე ავიდა და ხელის მარტივი მოძრაობით, ტოლუპე აკინდი სახურავიდან გადმოაგდეს. ნიგერიელს ორივე ფეხი აქვს მოტეხილი და რეანიმაციულ განყოფილებაში რჩება. 

ინგლისის ნაკრებიის ფეხბურთელი, რაჰიმ სტირლინგი, როგორც იქნა, ეროვნულ გუნდში მოხვდა. მსოფლიოს ჩემპიონატამდე გულშემატკივრებმა სტირლინგის ნაკრებში გამოძახება იმ მიზეზით გააპროტესტეს, რომ ფეხბურთელმა ფეხზე იარაღი ამოისვირინგა. ფანებმაც ბოიკოტი გამოაცხადეს, ასეთი კაცი გუნდში არ გვჭირდებაო, მაგრამ... 

„2 წლის ვიყავი, როცა მამაჩემი იარაღით მოკლეს. ნამდვილ იარაღც ცხოვრებაში არასდროს შევეხები, ეს სვირინგი კი ჩემთვის ძალიან ბევრს ნიშნავს“,-განაცხადა სტირლინგმა და გულშემატკივრების პროტესტის მიუხედავად, ინგლისის საფეხბურთო ასოციაცია ფეხბურთელს გვერდში დაუდგა და ის მსოფლიოს ჩემპიონატზე წაიყვანა. 

ამ ეტაპზე სულ ეს იყო. ერთი კვირაა, რაც მსოფლიოს ჩემპიონატი დაიწყო და მთავარი მოვლენები ჯერ წინაა.

ბათო ჯაფარიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) საზოგადოება Wed, 20 Jun 2018 13:06:18 +0400
„ეკლესია უნდა ემიჯნებოდეს ცოდვას, მაგრამ უნდა იყოს გამაერთიანებელი ყველა ჯგუფისა!“ http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/5602-„ეკლესია-უნდა-ემიჯნებოდეს-ცოდვას-მაგრამ-უნდა-იყოს-გამაერთიანებელი-ყველა-ჯგუფისა“.html http://versia.ge/2013-07-31-11-23-15/item/5602-„ეკლესია-უნდა-ემიჯნებოდეს-ცოდვას-მაგრამ-უნდა-იყოს-გამაერთიანებელი-ყველა-ჯგუფისა“.html

მამა თეოდორე (გიგნაძე) 17 მაისის მოვლენებს აფასებს

17 მაისს ქართული საზოგადოება კიდევ ერთხელ გაიხლიჩა. ბარიკადების ერთ მხარეს მართლმადიდებელი ეკლესიის წინამძღვრობით მრევლმა ოჯახის სიწმინდის დღე აღნიშნა, მეორე მხარეს კი _ ლგბტ საზოგადოებამ ჰომოფობიასთან და ტრანსფობიასთან ბრძოლის დღე. დაპირისპირებულ მხარეებს შორის ვითარება რამდენჯერმე დაიძაბა, აგრესიით გამოირჩეოდნენ რადიკალურად განწყობილი ნაცისტური ჯგუფები. გაჩნდა მოსაზრება, რომ ,,უხილავი ხელი'' განგებ აპირისპირებს ე.წ. ლიბრეალურ და ე.წ. ნაციონალურ ჯგუფებს, ქვეყანაში დესტაბილიზაციის შესაქმნელად და ეს ,,ხელი'' შესაძლოა, სხვა ქვეყნიდან იმართებოდეს... დგას თუ არა საზოგადოება სამოქალაქო დაპირისპირების ზღვარზე? შეძლებს თუ არა საქართველოს მოსახლეობა აგრესიის გარეშე ერთად დგომას და საით უნდა მიმართოს ახალგაზრდობამ საკუთარი ძალისხმევა? _ ამ და სხვა კითხვებით ,,ვერსიამ'' ჯვართამაღლების ტაძრის წინამძღვარს თეოდორე გიგნაძეს მიმართა.

_ ერთი მხარეცა და მეორეც საქართველოს ნაწილია. მე, როგორც სასულიერო პირი, ვერც ერთი მხარის დემონიზაციას ვერ მოვახდენ. როგორც ქრისტეს მღვდლისთვის, მიუღებელია ნებისმიერი აგრესია და, რა თქმა უნდა, ასევე ნებისმიერი ზნეობრივი დარღვევა _ ნარკომანია, სიძვის, მრუშობის, მამათმავლობის თუ ჰომოსექსუალიზმის ნებისმიერი გამოხატულება, როგორც უმძიმესი ცოდვა. ადამიანები, რომლებიც ამა თუ იმ ცოდვას ატარებენ, ჯგუფდებიან სხვადასხვა მხარეს და მე, როგორც მღვდელი, თანაბრად მზად ვარ, ორივე მხარეს ერთი და იგივე რაღაც ვუთხრა, ვესაუბრო ქრისტეს შესახებ და, ღრმად მწამს, რომ თუ რომელიმე მხარე ნათლად შეიცნობს ქრისტეს და დაინახავს, რომ სამშობლოს სიყვარულის, თავისუფლების სიყვარულის რეალიზება ქრისტეში შესაძლებელია, მაშინ ეს ადამიანები გაერთიანდებიან და ეს იქნება გადარჩენა ჩვენი საქართველოსთვის. ეკლესია არ უნდა იყოს მხარე, უნდა ემიჯნებოდეს ცოდვას, მაგრამ უნდა იყოს გამაერთიანებელი ყველა ჯგუფისა, ისე უნდა მოვიქცეთ, რომ ყველა მხარეს ჰქონდეს სურვილი ჩვენთან მოსვლისა, არ ეშინოდეთ ჩვენი, ვიყოთ საუკეთესო ამ ადამიანებისთვის, რათა მათ ინსტიქტურად გამოიწიონ ჩვენკენ, როგორც ჩვენი ერის გულისა და მაჯის ცემისკენ, რასაც ეკლესია წარმოადგენს დღეს საქართველოში. 

_ თუმცა, 17 მაისს ორადგაყოფილმა საზოგადოებამ ერთად დგომა აგრესიის გარეშე ვერ შეძლო. როგორ ფიქრობთ, ეს რატომ ვერ ხერხდება დღემდე საქართველოში? 

_ ნარკომანია რომ ადამიანს ასოციალურს ხდის, ეს ყველასთვის გასაგებია. ჰომოსექსუალიზმი, რომელსაც დღეს ტირაჟირება უკეთდება, კატეგორიულად მიუღებელია, რადგან ადამიანი ოჯახად შეიქმნა. ვისაც ბიბლიის სჯერა, იცის, რომ ადამიანი არ შექმნილა, როგორც ერთი მოცემულობა, არამედ როგორც ოჯახი _ მამაკაცად და დედაკაცად, ამიტომ ნებისმიერი რამ, რაც ოჯახის ინსტიტუტს ემუქრება, ძირს უთხრის ქრისტიანობის იმ ფუნდამენტალურ ღირებულებას, რომელიც გვეუბნება, რომ ადამიანი ღვთის ხატი და მსგავსია და ამიტომ შეიძლება, ღმერთთან კონტაქტში შევიდეს და ღმერთს დაემსგავსოს. 

ვამბობთ, ჰომოსექსუალიზმი არსებობს, როგორც ანომალია და ეს არის ცოდვა. ცოდვას კი ეკლესია ყოველთვის ებრძვის არა აგრესიით, არამედ _ ქრისტეთი. თუ ამ ადამიანებს სწორად დავანახებთ ქრისტეს, დარწმუნებული ვარ, მრავალი ადამიანი, ნებისმიერი ცოდვის მატარებელი, იცვლის ცხოვრების წესს, მათ შორის, ისინიც, ვისაც ჰომოსექსუალური მიდრეკილება აქვს. ამის პრაქტიკული გამოცდილება მეც კი მაქვს, ერთ-ერთ რიგით მღვდელს. ოჯახს, ცხადია, აგრესიაც ანგრევს, ვიცით, რომ საქართველოში უამრავი ოჯახის დანგრევის ერთ-ერთი მიზეზი სწორედ აგრესია ხდება. უფალი პირდაპირ ამბობს, რომ ვინც განურისხდეს ძმას ცუდად, იგი კაცის მკვლელიაო, ანუ კაცისმკვლელობის ტოლფასია აგრესია და ძალიან მძიმე ცოდვაა. 

ასე რომ, ჩვენი საზოგადოების დაყოფა განპირობებულია იმით, რომ როდესაც პოლიტიკურად გავთავისუფლდით, ჩვენ ვერ დავინახეთ თავისუფლების არსი და მიზანი, რომ თავისუფლება ინსტრუმენტია იმ მთავარი მიზნის მისაღწევად, რომ ყველანი მარადიულ სიცოცხლეში შევიდეთ. თუ ეკლესიის გარეგანი მხარე, ვთქვათ. სასულიერო პირების ჯგუფი ამას ისე ვერ გამოვხატავთ, როგორც საჭიროა, რომ ჩვენ გამაერთიანებელი ძალა ვართ ერისა, ეს ჩვენი ბრალია და არა _ ქრისტიანობის, ამიტომ ეკლესია არ უნდა იყოს არავის მხარე, ის უნდა იყოს ქრისტეს მქადაგებელი ყველასთვის. 

_ მსოფლიო ტენდენციით ლგბტ საზოგადოება ღიად ატარებს პარადებს და აღლუმებს. შეიძლება, ეს საქართველოში გარკვეულ ნორმად იქცეს, თუ მწვავე დაპირისპირების მიზეზი გახდება და სახელმწიფოებრიობას საფრთხეს შეუქმნის? 

_ წეღან ვამბობდი, რომ ჰომოსექსუალიზმი გარკვეული ადამიანების ავადმყოფობაა, თუმცა მსოფლიო ამას ასე არ უწოდებს და მსოფლიოს პრობლემაა, რომ ამას თავის სახელს არ არქმევს ისევე, როგორც აბორტს არ უწოდებენ მკვლელობას, მაგრამ ეს მკვლელობაა! ქრისტიანული ფუნდამენტალური პრინციპია, რომ ადამიანი ღვთის ხატია და ეს მამაკაცისა და და დედაკაცის ერთობაზე ანუ ოჯახზეა დაფუძნებული. როცა ეს ფუნდამენტალური პრინციპი ირღვევა, იწყება ადამიანის ისეთი გადაგვარება, რასაც ვხედავთ გეიპარადებზე, ეს არის სრული კატასტროფა, ამაზე იქით უკვე აღარაფერი არსებობს. ალბათ, ეშმაკიც ვერ მოიფიქრებს, ასე დაამახინჯოს ადამიანი, როგორც ღვთის ხატი და მსგავსი არსება. ღმერთმა დაგვიფაროს, რომ საქართველოში მსგავსი რამ მოხდეს, თუმცა ეს ხდება ისეთ ტრადიციულ ქვეყნებში, როგორიცაა, მაგალითად, ისრაელი. გვაქვს ნანახი კადრები, როგორ ხდებოდა გეიაღლუმები ისრაელში და, ვფიქრობ ეს იქნება საბოლოო დაცემა ჩვენი ერისა. რადგან ერთია, როცა ადამიანს ეს მიდრეკილება აქვს და ის ებრძვის თავის თავში ამას და, რა თქმა უნდა, მას აგრესიით კი არა, სიყვარულით უნდა მოვექცეთ და ქრისტე დავანახოთ, მაგრამ მეორეა, როდესაც ხდება სრული პროპაგანდა და აბსოლუტურ ნორმად გამოცხადება ამ ყველაფრისა. აგრესიულ ძალად იქცევა ეს მდგომარეობა და ძალის დემონსტრირებას ახდენს არა მარტო გამოსვლით, არამედ ფინანსებით. საქართველო პატარა ქვეყნაა და ამას ვერ გაუძლებს. თუ ასეთი რამ მოხდება, ვფიქრობ, საქართველოში ძალიან დიდი აგრესიული ტალღა აგორდება ამის წინააღმდეგ. ეს რომ არ მოხდეს, პრევენციული ზომები სახელმწიფომ უნდა მიიღოს. დაუტევებელი იქნება ეს ქართული ბუნებისთვის და ამიტომ სახელმწიფომ უნდა იზრუნოს, ეს არასოდეს მოხდეს საქართველოში. 

_ თუმცა, დემოკრატიულ ქვეყანაში სახელმწიფომ ყველა მოქალაქის უფლება თანაბრად უნდა დაიცვას, მათ შორის, ლგბტ თემის დემონსტრაციების უფლებაც... 

_ ხელისუფალნი იმიტომაც არიან პოლიტიკოსნი და იმიტომაც მისცა ხალხმა ლეგიტიმაცია, რომ კეთილი ინებონ და ისე ისწავლონ დიპლომატიის ხელოვნება, რომ არც ასეთი უმსგავსობა დაუშვან საქართველოში და ამავე დროს საერთაშორისო ასპარეზზეც არ გაიფუჭონ საქმე. თუ იმის უნარი არ აქვს, რომ საქართველო ტრადიციულ ქვეყანად დატოვოს, გაუფრთხილდეს ეროვნულ ღირებულებებს და თან საერთაშორისო ასპარეზზე მარგინალურ სახელმწიფოდ არ იქცეს, კეთილი ინებოს და პოლიტიკას თავი დაანებოს. უნდა იცოდე, რა ქვეყნის ხელისუფალი ხარ და ეს ქვეყანა, რომელიც ღმერთმა ჩაგაბარა, უნდა გაიყვანო იმ ნავთსაყუდელში, სადაც დაცული იქნება როგორც გარეგანი აგრესიისგან, ისე შინაგანი კულტურული გენოციდისაგან. 

_ მამაო, ამ მხრივ გიორგი გახარიას, როგორც ხელისუფალის, ქმედებას როგორ შეაფასებთ, როდესაც მან ბოდიშით მიმართა ათასობით ახალგაზრდას რუსთაველზე? 

_ როგორც ერთ-ერთი რიგითი მოქალაქე, ვფიქრობ, რომ ამ შემთხვევაში მისი ქმედება იყო ძალიან დიპლომატიური და ჭკვიანური, თუმცა რა განწყობები და გეგმები აქვს ხელისუფლებას, ვერ ვხვდები. 

_ 12-13 მაისის აქციებზე ,ახალგაზრდების ნაწილის მოთხოვნა იყო ნარკოპოლიტიკის ლიბერალიზაცია. როგორ ფიქრობთ, ქართული საზოგადოება ნარკოლიბერალიზაციის მიღებისთვის მზადაა? 

_ საზოგადოება როგორ მიიღებს, არ ვიცი, მაგრამ როდესაც საუბრობენ ნარკოლიბერალიზაციაზე, ხშირად მოჰყავთ მაგალითად ჰოლანდია, მაგრამ იქ როცა ყველა ადამიანი რეალიზებულია, სამსახური აქვთ, ნიჭიერების შესაბამისად ხდება მათი რეალიზება სოციუმში, ადამიანი ნარკოტიკს არ ეტანება იმის გამო, რომ სხვა გზა აღარ აქვს. ნარკოტიკი და კლუბური ცხოვრება მათი პირადი არჩევანია და არაა სოციუმისგან ნაკარნახევი. მაგრამ საქართველოში, სადაც ახალგაზრდების უმრავლესობა არარეალიზებულია, არ აქვთ სამსახური, ვერ ქმნიან ოჯახებს, უკიდურეს გაჭირვებაში არიან, უმიზნოდ ცხოვრობენ, არ ჰყავთ იდეალები, ჩამკვდარია პატრიოტიზმი, სამწუხარო ტენდენციაა, რომ ნიჭიერ ადამიანებს კი არ ეძენენ, არამედ დევნიან, როცა გაუხსნი კლუბურ ცხოვრებასა და ნარკოტიკი ლეგალიზებული იქნება, ფრაქტობრივად, ამ ახალგაზრდებს სხვა გზას არ უტოვებ და კიდევ უფრო ასოციალური გახდებიან. იქ, სადაც ახალგაზრდები არ არიან რეალიზებული და დღეს ამის არანაირი პერსპექტივა არ არსებობს, სთავაზობ კლუბურ ცხოვრებას და ნარკიტიკების ლეგალიზაციას, ეს ნიშნავს, რომ აწყობ საზოგადოების გენოციდს. როცა საქართველოში თითოეული ახალგაზრდა მოახდენს საკუთარი თავის რეალიზაციას, სოციალურად დაცული იქნება, ოჯახსაც შექმნის, მაშინ კლუბური ცხოვრება მისი არჩევანი იქნება და არ მგონია, რომ ახალგაზრდობის დიდი ნაწილის არჩევანი იყოს თვითმკვლელობა, რადგან ასეთი ცხოვრება სწორედ თვითმკვლელობაა. როცა ამბობენ, მარიხუანა ჯანმრთელობას არ ვნებსო, ღვიძლს, გულსა და თირკმელს შეიძლება არ ვნებს, მაგრამ ფსიქიკას ვნებს. ადამიანის ფსიქიკა იცვლება და ეჩვევა გაბრუებული ცხოვრების წესს. 

_ დეკრიმინალიზაციას ემხრობით _ ფიქრობთ, რომ ადმაიანებს ნარკოტიკების მოხმარებისთვის არ უნდა აპატიმრებდნენ? 

_ როგორც მღვდელი, როგორ შეიძლება, ნებისმიერი ადამიანის დაპატიმრების მომხრე ვიყო? თუ ადამიანს ციხე ემუქრება, ყოველთვის მინდა, გადარჩეს, მაგრამ როცა საუბრობენ, რომ ნარკორეალიზატორი დავსაჯოთ და ნარკომომხმარებელი კრიმინალი არ იყოსო, კითხვა ჩნდება, ეს მომხმარებელი წამალს საიდან იყიდის, ეს ხომ ერთმანეთთან კავშირშია? 

_ მამაო თეოდორე, როგორ მიმართავდით იმ რამდენიმე ათას ახალგაზრდას, რომლებმაც 12 მაისს რუსთაველზე ძალადობა გააპროტესტეს, საით უნდა მიმართონ ძალა, რომელიც ხელისუფლებას დაანახეს? 

_ დარწმუნებული ვარ, ამ ადამიანების უმრავლესობაში არის გულწრფელი სწრაფვა თავისუფლებისკენ და ალბათ, სამშობლოს სიყვარულშიც ეცდებიან, ბევრს შეეჯიბრონ. უბრალოდ, მე, როგორც ქრისტეს მღვდელი, მათ ვეტყვი, რომ თავისუფლების რეალიზება ყველაზე ძლიერად შესაძლებელია ქრისტეში. ჩვენი პრობლემა ისაა, რომ ჩვენი საზოგადოების უმრავლესობა ქრისტეს არ იცნობს, ამაში ბრალეულობა ჩვენ, სასულიერო პირებს მიგვიძღვის, რომლებმაც თავისუფალ საქართველოში ადამიანებს ვერ დავანახეთ, რას ნიშნავს, იყო ქრისტიანი. დარწმუნებული ვარ, თუ ამ ადამიანებთან მივიტანთ ქრისტეს სიტყვას _ თუ რა არის თავისუფლება და სიყვარული, რა სიხარული და ბედნიერებაა ეს, მაშინ ვფიქრობ, მრავალი მათგანი სხვანაირად დაიწყებს ამ სამყაროს ხედვას და ცხოვრების საზრისის სხვაგან ძიებას. დარწმუნებული ვარ, მრავალ მათგანში ქართული სული ძლიერად ცოცხლობს.

თათია გოჩაძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) საზოგადოება Wed, 23 May 2018 13:09:54 +0400