პოლიტიკა - ვერსია - ვერსია http://versia.ge Thu, 06 Aug 2020 14:03:35 +0400 Joomla! - Open Source Content Management en-gb „ნაცმოძრაობის გარკვეული ჯგუფი სეპარატისტულად აზროვნებს!“ http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6857-„ნაცმოძრაობის-გარკვეული-ჯგუფი-სეპარატისტულად-აზროვნებს-“.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6857-„ნაცმოძრაობის-გარკვეული-ჯგუფი-სეპარატისტულად-აზროვნებს-“.html

„არ მოვერიდები გვარების დასახელებას!“ _ რა ხდება ოპოზიციაში და რა სკანდალურ მინიშნებებს აკეთებს პაატა დავითაია

არჩევნებამდე ოთხი თვით ადრე, პოლიტიკური თამაშები თანდათან საინტერესო ხდება. ასე, მაგალითად, ოპოზიციის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან პლატფორმას _ „ძალა ერთობაშია“, გავრცელებული ინფორმაციით, ბზარი გაუჩნდა. მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოს მესამე პრეზიდენტს, მიხეილ სააკაშვილს ამ ერთობის შენარჩუნება უნდა, ნაციონალურმა მოძრაობამ, შესაძლოა, 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების წინ შექმნილი ოპოზიციური კოალიცია დატოვოს. ისე, დიდი ხანია, კულუარებში იმასაც ამბობენ, რომ აწ უკვე უკრაინის მაღალჩინოსან სააკაშვილს, საკუთარ პარტიაში საქმის დალაგება უჭირს. სხვათა შორის, ამას წინათ, სააკაშვილმა ვიდეომიმართვა გაავრცელა და საარჩევნოდ საქართველოში დაბრუნებაზე ისაუბრა. ჰოდა, შესაძლოა, საკუთარი პარტიის ამბოხებულებს მიანიშნა, მოვდივარ და გონს მოდითო. მოკლედ, ასეა თუ ისე, ოპოზიციური ერთობა დაშლის პირასაა. ყოველ შემთხვევაში, გადაწყვეტილების მისაღებად, ნაციონალურმა მოძრაობამ ტაიმ-აუტი აიღო. ვითარებაში უკეთ გასარკვევად, „ვერსია“ ერთობაში შემავალი ერთ-ერთი პარტიის, ევროპელი დემოკრატების ლიდერ პაატა დავითაიას ესაუბრა:

_ ჯერჯერობით, „ძალა ერთობაშია“ არსებობს და მემორდანდუმი, რაზეც ორი წლის წინ შევთანხმდით, არავის უარუყვია. მინდა, შეგახსენოთ, რომ ამ ერთობას საფუძველი მიხეილ სააკაშვილთან შეხვედრის დროს, ამსტერდამში ჩაეყარა. სხვათა შორის, ეს ნაციონალურ მოძრაობას, როგორც პარტიას არ ეხება, რადგან გაერთიანება მოხდა სააკაშვილთან კონსულტაციის შედეგად. იცით, რომ სააკაშვილი პარტიის თავმჯდომარე არ არის. 

ერთი სიტყვით, მაშინ შევთანხმდით, რომ ერთიანი ფრონტით წავიდოდით საპრეზიდენტო არჩევნებზე იმიტომ, რომ ამას პრინციპული მნიშვნელობა ჰქონდა. ალბათ, ისიც გახსოვთ, რომ 2017 წელს, ნაციონალურმა მოძრაობამ, თვითმმართველობის არჩევნებში 300 000 ხმა აიღო, მაშინ კი, როცა ჩამოყალიბდა „ძალა ერთობაშია“ ანუ ერთი წლის შემდეგ, ოპოზიციამ 600 000 ხმა პირველ ტურში აიღო, მეორე ტურში კი _ 800 000. ამიტომ მაშინ ვთქვით, რომ ერთობა მნიშვნელოვანია და იქვე შევთანხმდით, რომ საპარლამენტო არჩევნებშიც ერთობლივი ძალებით წავიდოდით. შევიმუშავეთ მემორანდუმი, რომლის ერთ-ერთი ინიციატორი და ავტორი მეც ვარ. ამ მემორანდუმს სამი ძირითადი პრინციპი აქვს: 

საპრეზიდენტო არჩევნებში ერთიანი კანდიდატი უნდა გვყოლოდა; ყველა საარჩევნო პარტია, რომელიც დარეგისტრირდება საარჩევნო სუბიექტად, უპირობოდ გახდებოდა საარჩევნო ბლოკის წევრი და „ძალა ერთობაშიას“ სუბიექტები ერთობლივად შეთანხმდებოდნენ სიაზე; დამფუძნებლები პირველ სამ ათეულში, თითო კაცად იქნებოდნენ წარმოდგენილი, რითაც ბალანსი დაცული იქნებოდა. 

ამ დოკუმენტს ხელი ნაციონალური მოძრაობის მაშინდელმა თავმჯდომარე ნიკა მელიამ მოაწერა და ყველაფერი ეს, საჯარო იყო. 

დღეს კი, რასაც ვხედავ, ნაციონალური მოძრაობის გარკვეულ ჯგუფს გაუჩნდა ამბიცია და ჰგონია, რომ ეს 800 000 ხმა, უპირობოდ, ნაციონალურმა მოძრაობამ აიღო, რითაც მწარედ ტყუვდება! ეტყობა, გაუჩნდათ ამბიცია, რომ ერთპარტიულად დაბრუნდნენ ხელისუფლებაში, რაც სრული აბსურდია. ვერც ერთი პარტია ერთპიროვნულად ვერ შეცვლის „ქართულ ოცნებას“, ხელისუფლების შეცვლა მხოლოდ ერთობის გზითაა შესაძლებელი. 

ნაციონალური მოძრაობის ეს ჯგუფი ეწინააღმდეგება ერთობას და დიდი ეჭვი გამაჩნია, თუ რატომ ეწინააღმდეგება... 

ახლა მსჯელობენ და უნდა გადაწყვიტონ, უნდათ თუ არა, რომ დარჩნენ ოპოზიციაში და აიღონ მანდატები. ნაციონალური მოძრაობა რომ დაბრუნდება თავის ხმებზე ანუ 300 000-ზე, ეჭვი არ მეპარება და ის დაკარგავს ერთობის ხმებს, ამიტომ მეორე არჩევანი აქვთ _ იბრძოლონ ხელისუფლების შესაცვლელად. ნაციონალური მოძრაობა დომინანტური პარტიაა, მაგრამ საზოგადოებას არ უნდა ერთი პარტიის დაბრუნება ხელისუფლებაში და ერთობამ ეს აჩვენა. 

„ნაცმოძრაობის“ გარკვეულ ჯგუფს, რომელიც სეპარატისტულად აზროვნებს და ჰგონია, რომ დაუბრუნდება ცხრაწლიან მმართველობას, რომელიც თავის დროზე ჰქონდა, ძალიან მწარედ ცდება და საკუთარ ამომრჩეველსაც ატყუებს, მაგრამ იმედს ვიტოვებ, რომ საღი აზრი გაიმარჯვებს და ეს ამ კვირის განმავლობაში გამოჩნდება. 

თუ ასე არ მოხდა, მაშინ, რა თქმა უნდა, „ძალა ერთობაშია“ ვერ იარსებებს ისე, როგორც ახლა არსებობს, მაშინ სხვა რეალობა დგება. დაშლის შემთხვევაში, შემიძლია, ბიძინა ივანიშვილს არჩევნებში გამარჯვება პირდაპირ მივულოცო და ამასაც ვაპირებ. 

_ ნაციონალური მოძრაობის გარკვეულ ჯგუფს ერთობის დაშლა რატომ უნდა? 

_ ერთობის დაშლა, თუ ეს მართვადი არ არის, ლოგიკაში არ ჯდება. ვისგან არის მართვადი? _ ამაზე, ამ ეტაპზე, კითხვის ნიშანს დავტოვებ და თუ ასე მოხდა, რა თქმა უნდა, გამაჩნია საფუძვლიანი ეჭვი ზოგიერთის მიმართ, რომელიც ჩვენი ოპონენტების მიერაა მართული და ღიად ვამბობ, არ მოვერიდები გვარების დასახელებას. 

_ ისე, თაკო ჩარკვიანის თქმით, „ძალა ერთობაშიას“ დაშლა ყველაზე მეტად გიგა ბოკერიას აწყობს და ლეიბორისტული პარტიის ოფისშიც, ოპოზიციის ერთიანი მაგიდა ამიტომ შექმნა. იზიარებთ ამ მოსაზრებას? 

_ არა. ლეიბორისტების მაგიდის ერთ-ერთი ავტორი მეც ვარ და მთელი ოპოზიციური სპექტრის კოორდინატორი ვიყავი. ლეიბორისტული მაგიდა ოპოზიციური ერთობის ფორმატია, ის იყო ერთობა, რომელმაც მიაღწია გამარჯვებას და უკეთესი საარჩევნო სისტემა გამოგლიჯა ხელისუფლებას. 

„ძალა ერთობაშიას“ დაშლა არა მარტო ხელისუფლების ინტერესებშია, არამედ, ნებისმიერი სხვა პარტიის, ვინც ამ ერთობაში არ არის, რადგან ეს არის დომინანტი კონკურენტი საარჩევნო ველზე. ამიტომ ვამბობ, როცა ამ ერთობის წევრი ნაციონალური მოძრაობის გარკვეული სეპარატისტულ დაჯგუფება ისე მოქმედებს, რომ იცის, არა მარტო ხელისუფლებას უნდა ამის დაშლა, არამედ, სხვა პარტიებსაც და ამაზე მიდის, ე.ი. ამის უკან რაღაც დგას და რაც დგას, ამას დრო გვაჩვენებს. 

_ გვარებს რატომ არ ასახელებთ? 

_ ყველას გვარი ვიცი, ვინ ვისთანაა კონსულტაციაში, ვინ ვისგან იღებს დავალებებს, მაგრამ ამ ეტაპზე, თავს ვიკავებ, რადგან იმედს ვიტოვებ, რომ საღი აზრი გაიმარჯვებს. 

_ ბატონო პაატა, მკითხველი რომ არ დაიბნეს, მოდით, „ფაზლი“ შევკრათ: ესე იგი, მიხეილ სააკაშვილს უნდა ოპოზიციური ერთობა, ნაციონალური მოძრაობის გარკვეულ ჯგუფს კი _ არა ანუ მართლდება მოარული ხმა, რომ ნაცმოძრაობაში, სააკაშვილს მნიშვნელოვნად ეწინააღმდეგებიან? 

_ სხვა პარტიის კულუარებს მე არ გამოვიტან, მაგრამ შემიძლია, ერთი ვთქვა _ ნაციონალურ მოძრაობაში არის ბევრი დაჯგუფება, რომელიც მოქმედებს საკუთარი ინტერესებიდან გამომდინარე. 

_ გასაგებია, მაგრამ სააკაშვილს დიდი წონა აქვს პარტიაში და მისი ფაქტორი მნიშვნელოვანია. 

_ კი, მაგრამ გარკვეული დაჯგუფებები ყოველთვის არ ითვალისწინებენ მის აზრს. მიხეილ სააკაშვილმა ჩემთან კი არა, თავის პარტიასთან უნდა გაარკვიოს, უნდა თუ არა ერთობის შენარჩუნება. 

_ ისე, გამორიცხავთ, რომ სააკაშვილის დასაყრდენი ძალა ნაციონალური მოძრაობის ნაცვლად, „ძალა ერთობაშიას“ პლატფორმა გახდეს? 

_ არ ვიცი, არ მგონია ასე განვითარდეს მოვლენები, რადგან ნაციონალურმა მოძრაობამ თვითონ უნდა გადაწყვიტოს მიხეილ სააკაშვილთან ერთად. ვფიქრობ, სააკაშვილს ეყოფა გონიერება, რომ თავისი პარტიის წევრებს დაელაპარაკოს და დაალაგოს. თუ ესეც ვერ ლაგდება, მაშინ ხელისუფლებაზე ლაპარაკი ხომ ზედმეტია? 

ერთი რამ მაინტერესებს _ პარტია არის თუ არა ერთგული იმ ვალდებულებისა, რომელსაც მოაწერა ხელი ამომრჩევლის წინაშე? თუ პარტია არ აღიარებს იმ დაპირებას, რაც თქვა, ე.ი. „გადამგდებია“ და ხელისუფლებაში რა პირობები უნდა შეასრულოს ამომრჩევლის წინაშე?! 

_ თუ დატოვებს ნაცინალური მოძრაობა ამ ერთობას, დანარჩენ პარტიებს რა გეგმები გაქვთ? 

_ არ ვიცი სხვა პარტიების პოზიციები. მე ჩემი ვალდებულებების ერთგული ვარ, თუ ეს დაირღვა, ვიფიქრებ, კონსულტაციებს გავმართავ სხვებთან და ვნახოთ... 

_ ბატონო პაატა, „ძალა ერთობაშიას“ მაგიდის ერთ-ერთი გამოკვეთილი ლიდერი გიორგი ვაშაძეა. ნაციონალურ მოძრაობაში ამბოხების მიზეზი, სწორედ ვაშაძის ფაქტორი ხომ არ გახდა? გვახსოვს, ვაშაძის პრემიერობის კანდიდატად დასახელებას რა რეაქციებიც მოჰყვა... 

_ ამას ვერ ვიტყოდი. შეიძლება, ნაციონალურ მოძრაობაში ვიღაცას არ სიამოვნებს სხვა პარტიის თავმჯდომარე პრემიერად, მაგრამ ეს სხვა თემაა. ფაქტორი არის ერთობა და ძალიან მარტივია. ხელისუფლების ინტერესშია, რომ „ძალა ერთობაშია“-ში მყოფი პარტიები გამოგლიჯოს ნაციონალურ მოძრაობას და დღეს რა ხდება? ნაცმოძრაობა თვითონ მიდის ამ ერთობიდან. აქედან რა დასკვნა გამოგაქვთ? 

_ იმას ამბობთ, რომ ხელისუფლების თამაშს თამაშობს? 

_ არა, უბრალოდ, კითხვის ნიშანს ვსვამ.

თათია გოჩაძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 15 Jul 2020 12:14:53 +0400
კვოტირებული ქალები და პარტიების დაფინანსების ახალი წესი http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6853-კვოტირებული-ქალები-და-პარტიების-დაფინანსების-ახალი-წესი.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6853-კვოტირებული-ქალები-და-პარტიების-დაფინანსების-ახალი-წესი.html

ახალი საარჩევნო კოდექსი, რომელიც ოპოზიციას არ მოსწონს

უკვე გადაწყდა, რომ 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნები ახალი სისტემით ჩატარდება. 120/30-ზე სისტემის მიხედვით, ახალი მოწვევის პარლამენტში მხოლოდ 30 მაჟორიტარი დეპუტატი მოხვდება, 120 კი პარტიული სიით გავა. ამ ცვლილებებამდე, საკანონმდებლო ორგანოში პარტიული სიით 77 დეპუტატი და 73 მაჟორიტარი შედიოდა. საკონსტიტუციო ცვლილებებს წინ უძღვოდა აქციები, საპარლამენტო ბოიკოტი და 8 მარტის შეთანხმება, რომელიც ფასილიტატორი ელჩების დახმარებით შედგა. საკონსტიტუციო ცვლილებების დაამტკიცების შემდეგ, დღის წესრიგში ახალი საარჩევნო კოდექსის მიღება დადგა. ახალი წესები პოლიტიკური პარტიების დაფინანსების საკითხს არეგულირებს, ასევე, უფასო სარეკლამო დროის განაწილებას და იმასაც კი, რამდენი ქალი უნდა შევიდეს პარლამენტში, ან როგორ დაისჯება ამომრჩევლის მოსყიდვა. ეს ცვლილებები ეუთო/ ოდირის რეკომენდაციების საფუძველზე მომზადდა.

უფასო სარეკლამო დრო 

დაჩქარებული წესით, რიგგარეშე სესიის პლენარულ სხდომაზე, პარლამენტმა პირველი მოსმენით განიხილა და კენჭისყრის შედეგად _ 91 ხმით 5-ის წინააღმდეგ, ახალი საარჩევნო კოდექსი დაამტკიცა. ესაა პარლამენტის წევრების _ არჩილ თალაკვაძის, ირაკლი კობახიძის, ანრი ოხანაშვილისა და დავით მათიკაშვილის საკანონმდებლო ინიციატივის წესით წარდგენილი კანონპროექტი, რომელიც ორგანულ კანონში ,,საარჩევნო კოდექსის შესახებ’‘, ცვლილებებს გულისხმობს. 

თანმდევ პროექტებთან ერთად, ეს საკითხი განსახილველად, ერთ-ერთმა ინიციატორმა, ირაკლი კობახიძემ წარადგინა. 

მისი თქმით, უფასო საეთერო დროის მოსაპოვებლად დადგენილი „ბარიერის“ შესახებ, კანონში ორი პუნქტია გათვალისწინებული: პირველი პუნქტი გარდამავალ პერიოდზეა ორიენტირებული და ადგენს, რომ უფასო საეთერო დროს ის სუბიექტები მიიღებენ, რომლებიც ბოლო ანუ 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში, კონსტიტუციით დადგენილ ბარიერს გადალახავენ, რაც პარტიებისთვის 1%-ია; მეორე პუნქტი 2024 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ ამოქმედდება და 3%-იან ბარიერს დაადგენს. 

აქედან გამომდინარე, 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებისთვის, კანონმდებლობაში ამჟამად მოქმედი პრინციპი იმოქმედებს, რაც ნიშნავს, რომ უფასო საეთერო დროს 19 კვალიფიციური პარტია მიიღებს. 

როგორც ირაკლი კობახიძემ განმარტა, მაუწყებელი ვალდებული იქნება, ვებგვერდზე გამოქვეყნების მიზნით, ცესკო-სა და კომუნიკაციების ეროვნულ კომისიას საეთერო დროის ტარიფები გადასცეს, რომელთა გადახედვა, პირველი ტურის ფარგლებში, მხოლოდ ერთხელ იქნება შესაძლებელი. გარდა ამისა, მკაფიოდ დგინდება შესაბამისი ვადები. ეს ნიშნავს, რომ „პირველადი“ ტარიფი ძალაში შევა კენჭისყრამდე 50-ე დღიდან; ტარიფის გადასინჯვის შემთხვევაში, ახალი ტარიფი კენჭისყრამდე 30-ე დღიდან ამოქმედდება. 

,,წინასაარჩევნო გარემოს გაჯანსაღების მიზნით, ერთი საარჩევნო სუბიექტის მიერ, სარეკლამო დროის ფარგლებში, დაუშვებელი იქნება ისეთი რეკლამის განთავსება, რომელიც სხვა საარჩევნო სუბიექტის სააგიტაციო მიზნებს ემსახურება. ზუსტდება, რომ ერთი საარჩევნო სუბიექტის მიერ, სხვა სუბიექტის რეკლამირების აკრძალვის შესახებ ჩანაწერში იგულისხმება მხოლოდ პოზიტიური რეკლამა; პოლიტიკური/წინასაარჩევნო რეკლამის მიმდინარეობისას, დგინდება სუბიექტის სახელწოდების/საარჩევნო ნომრის ვიზუალიზაციის პარამეტრები. კერძოდ, რეკლამის გაშვებისას, შესაბამისი სიმბოლოები უნდა ფარავდეს კადრის ფართობის არანაკლებ 10%-ს. რეკლამის დასასრულს, არანაკლებ ბოლო 1 წამის განმავლობაში, მკაფიოდ უნდა იქნას ნაჩვენები სუბიექტის სახელწოდება/საარჩევნო ნომერი; მაუწყებლის მიერ ფასიანი რეკლამის განთავსებისთვის გადახდილ საფასურზე მეტი დროის დათმობა შესაბამისი სუბიექტისათვის, ან უფასო რეკლამის განთავსებისას, საარჩევნო სუბიექტისათვის კანონმდებლობით განსაზღვრულ დროზე მეტის დათმობა, ჩაითვლება უკანონო შემოწირულობად’‘, _ აღნიშნა ირაკლი კობახიძემ. 

მისივე თქმით, საპარლამენტო არჩევნების პირველი ტურიდან სამი კვირის შემდეგ, მეორე ტური ტარდება. შესაბამისად, მეორე ტურში, უფასო სარეკლამო დრო იგივე პროპორციით გამოიყოფა, რა პროპორციითაც საარჩევნო სუბიექტებმა თავისი კანდიდატები გაიყვანეს. კობახიძის განმარტებით, საარჩევნო ცვლილებები რეგიონული მაუწყებლების მხარდაჭერასაც ითვალისწინებს. კერძოდ, თუ საარჩევნო სუბიექტი შეისყიდის სარეკლამო დროს რომელიმე ტელევიზიაში, ის ვალდებული იქნება, რომ სარეკლამო ბიუჯეტის 10% რეგიონულ მაუწყებელში დახარჯოს. 

,,2020 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგად არჩეულმა პარლამენტმა, სრული უფლებამოსილების შეძენის 30-ე დღიდან, არჩევნებში მონაწილე პარტიის მიერ წინასაარჩევნო რეკლამის განთავსებისთვის დახარჯული თანხის არანაკლებ 10%-ისა, წინასაარჩევნო რეკლამის განსათავსებლად, სულ ცოტა, 7 რეგიონულ მაუწყებელში უნდა გამოიყენოს, რომლებიც ეროვნული მაუწყებლები არ არიან’‘. 

ირაკლი კობახიძის განმარტებით, ცვლილებებს ემატება მკაფიო ჩანაწერი, რომლითაც მესამე მხარისგან რომელიმე სუბიექტის სასარგებლოდ რეკლამის/ანტირეკლამის განთავსება შემოწირულობად ჩაითვლება იმის მიუხედავად, აქვს თუ არა მას გაცხადებული საარჩევნო მიზანი; აკრძალულ შემოწირულობად ჩაითვლება დაუსაბუთებელი შემოსავლით გაკეთებული შემოწირულობაც. 

ცვლილებების მიხედვით, კენჭისყრამდე 8 საათის განმავლობაში და კენჭისყრის დღეს _ 20.00 საათამდე, იკრძალება წინასაარჩევნო რეკლამისა და საარჩევნო სუბიექტის პროგრამების განთავსება-გადაცემა ტელევიზიისა და რადიოს ეთერში. 

რეგულაციების დარღვევაზე პასუხისმგებელია ცესკო და კომუნაციების მარეგულირებელი კომისია. კერძოდ, თუ საქმე საარჩევნო სუბიექტს ეხება, გადაწყვეტილებას ცესკო მიიღებს მარეგულირებელი კომისიისგან მიწოდებული ინფორმაციის საფუძველზე, ხოლო მაუწყებლებს უშუალოდ კომუნიკაციების მარეგულირებელი კომისია, ღია სხდომაზე დასჯის. 

რაც შეეხება აუდიტის სამსახურს, მონიტორინგის განხორციელებისას, ეს უწყება ელექტრონული დოკუმენტთბრუნვის სისტემას ანუ ელექტრონულ ხელმოწერას გამოიყენებს. 

პარტიების დაფინანსება 

ახალი საარჩევნო კოდექსით, პოლიტიკური პარტიების დაფინანსების წესიც იცვლება. ირაკლი კობახიძის განმარტებით, სრულიად ახალი, რეგრესული დაფინანსების მოდელი შემოაქვთ, რაც გულისხმობს, რომ პირველი 50 000 ხმის მიღებისას, თითო ხმაზე, პარტია 15 ლარიით დაფინანსდება, 50 000 ხმაზე ზევით, ყოველ შემდეგ ხმაზე კი _ 5 ლარით: 

„ჩვენ დავადგინეთ ძალიან სამართლიანი და მარტივი წესი, კერძოდ, პირველი 50 000 ნამდვილი ხმის ფარგლებში, თითოეული ხმისთვის, პოლიტიკური პარტია წლის განმავლობაში, 15 ლარით დაფინანსდება. ეს ნიშნავს, რომ თუ რომელიმე პარტია 3%-ს აიღებს არჩვენებში, რაც დაახლოებით, 50 000 ხმას უდრის, ამ შემთხვევაში, დაფინანსების სახით, 750 000 ლარს მიიღებს. ამას შეიძლება დაემატოს დანამატი გენდერული კვოტის დაცვისთვის, რაც 30%-ია. შესაბამისად, ხმათა 3%-ის შემთხვევაში, შესაძლოა, პოლიტიკურმა პარტიამ 1 მილიონიანი დაფინანსება მიიღოს. რაც უფრო მეტად იზრდება მისი შედეგი, მით უფრო იზრდება დაფინანსება, თუმცა ყოველი შემდეგი ხმისთვის, პარტია 5 ლარის ოდენობის დაფინანსებას იღებს. შესაბამისად 3%, 4%, 5% და 10%-ის შემთხვევაში, პარტია ყოველწლიურად, საკმაოდ სოლიდურ დაფინანსებას მიიღებს, რაც შეუძლია, რაციონალურად გაანაწილოს, რათა დაგეგმოს, როგორც რეგულარული, ასევე, მიმდინარე და საარჩევნო კამპანიის დროს გასაწევი ხარჯები. ეს ფორმულა საუკეთესო ევროპულ პრაქტიკას ეფუძნება“. 

მისივე თქმით, მნიშვნელოვანი ცვლილებაა ის, რომ პოლიტიკური პარტიების დაფინანსება საპარლამენტო არჩევნების საფუძველზე გამოიყოფა. კობახიძის განმარტებით, ბლოკების შემთხვევაში, დაფინანსება თანაბრად განაწილდება საარჩევნო სუბიექტში, ბლოკში შემავალ პოლიტიკურ პარტიების შორის. 

როგორც ირაკლი კობახიძემ განმარტა, ცვლილება შედის „საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსშიც“. კერძოდ, ამომრჩევლის მოსყიდვის ნაწილში, მკაცრდება რეგულირების მექანიზმი, რომლის თანახმადაც, ამომრჩევლისთვის 100 ლარამდე თანხის გადაცემაც კი, სისხლის სამართლებრივ პასუხისმგებლობას _ დაჯარიმებას გამოიწვევს. 

რაც შეეხება საქართველოს ორგანული კანონით „საქართველოს საარჩევნო კოდექსით“ გათვალისწინებულ მხარდამჭერთა სიებში შესაბამის ბლანკზე დატანილი მონაცემებისა თუ ინფორმაციის, საკუთარი და ასევე, მხარდამჭერი პირის ხელმოწერის გაყალბებას, ამ შემთხვევაში, მხოლოდ ჯარიმას გამოიყენებენ. 

ცვლილება შედის „მაუწყებლობის შესახებ“ საქართველოს კანონში. ირაკლი კობახიძის განმარტებით, განსახორციელებელი ცვლილებების თანახმად, საარჩევნო კამპანიის დროს, საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა წინასაარჩევნო დებატები არადისკრიმინაციულად უნდა გადასცეს. 

კობახიძის განცხადებით, დაფინანსების ახალი წესი, დიდ პოლიტიკურ ძალებთან შედარებით, უპირატესობას მცირე პარტიებს მიანიჭებს. მისივე თქმით, ამ კანონპროექტით, ცვლილებები შედის კანონში ,,მოქალაქეთა პოლიტიკური გაერთიანების შესახებ’‘ და დაფინანსების სხვა წესები გაუქმდება.

მაია მიშელაძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 15 Jul 2020 12:14:23 +0400
სანდრო ბრეგაძე: „ქართული პოლიტიკა გოიმებითაა სავსე... კრიტიკა სულ ფეხებზე მკიდია!“ http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6846-სანდრო-ბრეგაძე-„ქართული-პოლიტიკა-გოიმებითაა-სავსე-კრიტიკა-სულ-ფეხებზე-მკიდია-“.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6846-სანდრო-ბრეგაძე-„ქართული-პოლიტიკა-გოიმებითაა-სავსე-კრიტიკა-სულ-ფეხებზე-მკიდია-“.html

„ქართული მარში“ 15 ივლისიდან საპროტესტო აქციებს გეგმავს

 

წინასაარჩევნოდ, პოლიტიკურ ბაზარზე ახალი პარტია გამოჩნდა _ სანდრო ბრეგაძემ, ირაკლი შიხიაშვილსა და სხვა თანამოაზრეებთან ერთად, „ქართული მარში“ პოლიტიკურ მოძრაობად გადააკეთა, რასაც საზოგადოებაში მითქმა-მოთქმა მოჰყვა. „მარშელები“ კი, მათ მიმართ კრიტიკული განცხადებების მიუხედავად, აქტიურ პოლიტიკაში ყოფნასა და 2020 წლის არჩევნებში მონაწილეობას გეგმავენ. „ვერსია“ პარტიის ლიდერს, სანდრო ბრეგაძეს ესაუბრა, რომელიც 15 ივლისის შემდეგ, საპროტესტო აქციებს აანონსებს და აცხადებს, რომ საქართველოდან სოროსის ფონდს აუცილებლად გააძევებენ.

_ ბატონო სანდრო, თქვენი პარტიის დაფუძნებას დიდი აჟიოტაჟი მოჰყვა. მაინც, რატომ მიიღეთ ეს გადაწყვეტილება? 

_ იძულებული გავხდით, პოლიტიკურ ორგანიზაციად გარდავქმნილიყავით და მიგვეღო არჩევნებში მონაწილეობა, რადგან ქართულ პოლიტიკურ სპექტრში ჭეშმარიტი კონსერვატიული ტრადიციონალისტური იდეოლოგიის მქონე ძალა არ არსებობს და იმ საკმაოდ დიდი ელექტორატისთვის, რომელიც კონსერვატიულად აზროვნებს, მიგვეცა შანსი, ხმა მისცეს სასურველ პოლიტიკურ ძალას. 

რაც შეეხება აჟიოტაჟს, ჩვენი საქართველოს მტრებს ეშინიათ და სწორადაც ეშინიათ, რადგან ჩვენ ვართ პოლიტიკური ძალა, რომელიც დაასამარებს ამ ლიბერასტულ ჭუჭყს, რომელიც მოდებულია მთელ საქართველოზე. ამ უკიდეგანო ლანძღვა-გინებას ლიბერასტული ტელევიზიებიდან სიმშვიდით აღვიქვამთ, რადგანაც ბოლო პერიოდში, დაახლოებით, 40-მდე პარტია შეიქმნა, რომელსაც სურს არჩევნებში მონაწილეობა, მაგრამ ამ პარტიების შექმნა არავის გაუგია. ამ ფონზე, ლამის საერთაშორისო რეზონანსი გამოიწვია „ქართული მარშის“ შექმნამ, რაც იმაზე მიგვანიშნებს, რომ საკმაოდ ძლიერები ვართ, რათა საპარლამენტო არჩევნებში წარმატებას მივაღწიოთ. 

_ რას გულისხმობთ, როცა ამბობთ, რომ ამა თუ იმ ძალას „დაასამარებთ“, ან პარლამენტში რის გაკეთებას გეგმავთ? 

_ ჩვენს ქვეყანაში ლიბერასტული ტირანიაა! ვხედავთ, აშშ-ში ტრამპს მხოლოდ იმის გამო როგორ ებრძვიან, რომ ის კონსერვატორია. ასე რომ, არ გვიკვირს ლიბერასტული ძალების გაშმაგება და გავეშება. არ ვგულისხმობთ, რომ მარტო ჩვენ დავრჩეთ პოლიტიკურ ასპარეზზე, მრავალფეროვანი უნდა იყოს სპექტრი, უნდა იყვნენ მემარჯვენეები, მემარცხენეები, ცენტრისტები, ეროვნულებიც და ლიბერალებიც, მაგრამ არ უნდა იყოს მხოლოდ ერთი პოლიტიკური იდეოლოგიის დომინაცია, რომელიც ტირანიაშია გადაზრდილი. დავანგრევთ ამ ერთი პოლიტიკური იდეოლოგიის დომინაციას. საქართველოს ტელეარხების 99%, მხოლოდ ლიბერასტულ იდეოლოგიაზეა დამყარებული. თუ ხარ ლიბერასტი, შენთვის გახსნილია მასმედია, თუ ხარ კონსერვატორი, დაკეტილია და ამ ტირანიას აუცილებლად დავამთავრებთ. 

_ ტირანიისა რა გითხრათ, მაგრამ ბევრი იმის გამო გაკრიტიკებთ, რომ პროტესტს ცივილურად არ გამოხატავთ. ამ ფონზე, პარლამენტში მოხვედრის შანსი გაქვთ? 

_ საზოგადოებრივი თუ პოლიტიკური ჯგუფები, რომლებიც ჩვენ ფორმების გამო გვაკრიტიკებენ, იმედია, ფართოდ გახელილი თვალებით კარგად ხედავენ, რა ხდება აშშ-ში და ერთი საპროტესტო სიტყვაც კი არ გამიგია იმ ფორმების შესახებ, რითაც პენსილვანიაში, კოლუმბის ძეგლი ჩამოაგდეს. ჩვენი ფორმები იმასთან მიმართებაში, რაც აშშ-შია, ნაზი მუსიკის ჰანგია, რადგან ჩვენ არც არაფერი დაგვიწვია, არც ძეგლი ჩამოგვიგდია და ა.შ. რა თქმა უნდა, ეს ქართული პოლიტიკის გოიმიზმია, რადგან ქართული პოლიტიკა სავსეა გოიმებით, გაუნათლებელი, ტლუ ადამიანებით, რომლებმაც სხვა სფეროში ვერ იპოვეს გასაქანი და თავშესაფრად აქციეს პოლიტიკა. შემდეგ, ასეთ ადამიანებს ხელისუფლება უვარდებათ ხელში და ამყარებენ დიქტატურას. ამის ნათელი მაგალითია მიხეილ სააკაშვილი, რომელიც თავისი არასრულყოფილების კომპლექსის რეალიზაციას ახდენდა ერთ ხელში კონცენტრირებული ხელისუფლებით და სწორედ ამის შედეგი იყო პატიმართა წამება და ათასი სისაძაგლე, რასაც ის აკეთებდა. „ქართული მარშის“ რომელ მეთოდებზეა საუბარი?! ნარკობარიგები რომ გამოვიდნენ „ბასიანის“ გამო ქუჩაში, პოლიციას შეურაცხყოფდნენ და კინაღამ, 9 აპრილის მემორიალი დაანგრიეს, როცა ერთი დაუბანელი, უშნო, გონჯი არსება აიჭრა მემორიალზე და ცეკვა დაიწყო თავის თანატოლი, დაღუპული ერის გმირების მემორიალზე და ამაზე ხმა არავინ ამოიღო, პირში წყალი ჩაიგუბა ყველა ტელევიზიამ?! წარმოიდგინეთ, „ქართული მარშის“ რომელიმე წევრს რომ ჩაედინა ანალოგიური ქმედება, აპოკალიფსი დაიწყებოდა! ნიკა გვარამია ტანზე შემოიხევდა ყველაფერს, გიორგი გაბუნია კი თავის გაკეთებულ წარბებს დაიპუტავდა... 

_ მემორიალზე, ალბათ, სამოქალაქო აქტივისტის, ანა სუბელიანის ცეკვას გულისხმობთ, თუმცა მახსოვს, მისი ეს ქცევა ბევრმა გააკრიტიკა. 

_ ტელევიზიების რეაქციებს ვგულისხობ, ლიბერასტულმა ტელეარხებმა, პირიქით, შეაქეს მისი ველური როკვა. ამიტომ ვამბობ, რომ ეს ლიბერასტული ტირანია უნდა დაინგრეს. 

_ ისე, რა ამის პასუხია და, წეღან პოლიტიკოსებს გოიმები რომ უწოდეთ, ირაკლი კობახიძე, ამის გამო, პოლიტიკოსებმა კრიტიკის ქარ-ცეცხლში გაატარეს... 

_ ირაკლი კობახიძე მთავარი გოიმია და ეს ცალკე კომპლექსია, როცა საკუთარი გოიმიზმის გადაფარვას, სხვისთვის გოიმის ძახილით ცდილობ. არა, რატომ უნდა მეშინოდეს, ეს ხომ ჭუჭყი და ტალახია? საერთოდ, ქართული პოლიტიკური სპექტრი ჭაობია, სადაც გომბეშოები ბინადრობენ! ამ პოლიტიკურ სპექტრში პარტია, რომელსაც იდეოლოგია აქვს, არის „გირჩი“. ხომ აბსულუტურად სხვადასხვა პოზიციაზე ვართ, მაგრამ ამ პარტიას გააჩნია იდეილოგია, ჩემთვის მიუღებელი, მაგრამ მაინც აქვს. „ლელოს“ გააჩნია ხაზარაძის ფული, ეს ხომ პოლიტიკური პარტია არაა, ეს არის ჩვეულებრივი, ფულიანის კაცის გარშემო შემოკრებილი მათხოვრების ჯოგი. ეს ხომ ეწყინებათ? _ ჰოდა, შეუძლიათ, ცივი წყალი დალიონ. ნაციონალური მოძრაობა მიხეილ სააკაშვილის გარშემო შემოკრებილი სადისტებისა და მანიაკების ჯოგია, რომელსაც სურს ხელისუფლებაში დაბრუნება, რათა სადისტური მისწრაფებები კვლავ განახორციელოს. „ქართული ოცნება“ ბიძინა ივანიშვილის გარშემო შეკრებილი კარიერისტების ჯგუფია, რომელიც პირველივე შესაფერის მომენტში გაიქცევა და მარტო დატოვებს თავის პოლიტიკურ ლიდერს. ბოკერიას პარტია ფულზე გაყიდული და უცხოური დონორი ორგანიზაციების გრანტებზე მაცხოვრებელი არასამთავრობო ორგანიზაციებისგან შემდგარი საშინელებაა, რომელსაც პოლიტიკურ გუნდს ვერ ვუწოდებ და რომელსაც მართავს პოლიტიკური ლიდერის, ბოკერიას ცოლი, ფსიქიკურად გაუწონასწორებელი, თამარ ჩერგოლეიშვილი. 

_ ბატონო სანდრო, იმ კრიტიკისთვის, რასაც ასეთი სიძულვილის ენით საუბრის გამო მიიღებთ, მზად ხართ? აქტიურ პოლიტიკაში ერთვებით და ამას ამიტომ გეკითხებით... 

_ აქტიურ პოლიტიკაში კი არ ვერთვები, არამედ, ვბრუნდები. როცა პარლამენტში, ფრაქციის თავმჯდომარე ვიყავი, ეს ადამიანები ჰოლანდიისა და გერმანიის საროსკიპოებში გეი-მიმტანებად მუშაობდნენ და საქართველოს ამით არცხვენდნენ. თქვენთან ბოდიში, არ გეხებათ, ქალბატონი ბრძანდებით, მაგრამ ეს აუცილებლად უნდა ვთქვა _ კრიტიკა სულ ფეხებზე მკიდია, რადგან მე ხომ ჩემს თავში დარწმუნებული ვარ და კარგად ვიცი, რომ ესენი არიან ჭუჭყი, რომელიც უნდა მოსცილდეს ქართულ პოლიტიკურ ველს, ხელისუფლებასა და ოპოზიციას! აქ ჩემი სამშობლოს გადარჩენაზეა საუბარი, სადაც ლოიალური ვერ ვიქნები. 

_ სხვათა შორის, „ქართულ მარშს“ მუდმივად თან სდევს რუსეთის თემა. ზოგი აცხადებს, რომ რუსეთისგან ფინანსდებით და პრორუსული ძალა ხართ. პირდაპირ გკითხავთ, რა კავშირი გაქვთ რუსეთთან? 

_ ფაქტი უნდა დაიდოს, რომ რაიმე კავშირი გვაქვს რუსეთთან. მოდით, პირდაპირ ვთქვათ _ ეს არის ერთადერთი მოგონილი ჭორი,რომლითაც ცდილობენ ჩვენთვის ლაფის მოსხმას. როგორ შეიძლება, რაიმე კავშირი გვქონდეს რუსეთთან, როდესაც რუსეთს ვუწოდებთ საქართველოს ტერიტორიების ოკუპანტს; როდესაც ჩვენი ორგანიზაცია სავსეა ადამიანებით, რომლებიც იარაღით ხელში ებრძოდნენ რუსულ საოკუპაციო ძალას აფხაზეთისა და 2008 წლის ომში?! იმ დროს, როცა ჩვენ იარაღით ხელში ვიცავდით საქართველოს, გიგა ბოკერია უცხოეთში იყო წამოწოლილი და სოროსის ფონდისგან დაფინანსებულ პროექტში მონაწილეობდა, სწავლობდა, როგორ უნდა ეღალატა საქართველოსთვის. თუ ერთ ფაქტს მაინც მოიტანენ ჩვენი რუსეთთან თანამშრომლობისა, საერთოდ დავტოვებ საზოგადოებრივ ცხოვრებას, მაგრამ ასეთი ფაქტი ვერ მოაქვთ და იძახონ, ბოლოს, მობეზრდებათ და ხალხიც გაიცინებს, რადგან არაფერი არსებობს. თუ მამათმავლობასთან, ეკლესიის მტრებთან ბრძოლა რუსეთია, მაშინ არ ვიცი! გამოვდივარ ინიციატივით, რომ სიცრუის დეტექტორზე შევამოწმოთ ყველა პოლიტიკოსი და დაისვას ერთადერთი კითხვა _ ვართ თუ არა რუსეთთან რამენაირად დაკავშირებული და პირობას გაძლევთ, რომ პირველი მე გავალ მთელი საქართველოს წინაშე, მაგრამ მერე მოვითხოვ, ნათელაშვილის ოფისში რომ გოიმკლასტერი იკრიბება, მივიდნენ და იმათაც გაიარონ ანალოგიური შემოწმება სიცრუის დეტექტორზე და გარანტიას გაძლევთ, 80% რუსეთის „ფსბ“-ს აგენტურული ქსელის წარმომადგენელი აღმოჩნდება. 

_ საერთოდ, როცა ახალი პარტია იქმნება, ჩნდება კითხვა _ ვინ აფინანსებს ამ პოლიტიკურ მოძრაობას. ამ თემაზე ღიად სასაუბროდ, მზად ხართ? 

_ ვინმემ, ოდესმე, დასვა კითხვა, ვინ აფინანსებს ნაციონალურ მოძრაობას ან ბოკერიას პარტიას? ან საიდან აქვს მილიონები გიგი უგულავას?! ცოტა მეცინება ხოლმე, რომ ამ ბიუჯეტის ქურდებსა და სახელმწიფოს ვირთხებს აინტერესებთ, ჩვენ საიდან ვფინანასდებით. წარმოიდგინეთ, კეზერაშვილი, რომელიც როცა პარლამენტის დეპუტატი ვიყავი, მიხეილ სააკაშვილს დასდევდა დახეული ფეხსაცმელებით, მისი ერთ-ერთი ხელის ბიჭი იყო და მთელ პარლამენტს გვეცოდებოდა, რომ ზაფხულში დახეული, ე.წ. ბასანოჩკებით დადიოდა, დახეული პიჯაკი ეცვა, ერთ-ერთმა დეპუტატმა მეორადების მაღაზიაში უყიდა ახალი „ბასანოჩკები“, უცებ, ორ წელიწადში, მილიონები გაუჩნდა და დღეს ტელევიზია გააკეთა. ეს ტელევიზია მე მეკითხება, საიდან ფინანსდება თქვენი პარტიაო! 

ერთი ოფისი გვაქვს, რომელშიც ვიხდით 300 დოლარს. ჩვენი ყრილობა დაჯდა 700 დოლარი და სამოძრაო ფული, ძალიან მცირე თანხაა. ეს არის კოლოსალურად მცირე თანხა. სხვა პარტიები ყრილობებში 20-30 ათასს, საარჩევნო კამპანიაში კი რამდენიმე მილიონ დოლარს ხარჯავენ. ჩვენ საკმაოდ მწირი ფინანსები გვაქვს, ყველაფერს ვაფინანსებთ მე, ირაკლი შიხიაშვილი და ორი-სამი ჩვენი მეგობარი, რომლებსაც აქვთ საშუალება, რომ 400-500 ლარი შემოსწირონ პოლიტიკურ პარტიას.

თათია გოჩაძე

 

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 08 Jul 2020 11:26:20 +0400
ირაკლი წერეთელი საარჩევნოდ „ანტირუსული კოალიცია _ ეროვნული ალიანსის“ შექმნას გეგმავს! http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6845-ირაკლი-წერეთელი-საარჩევნოდ-„ანტირუსული-კოალიცია-_-ეროვნული-ალიანსის“-შექმნას-გეგმავს.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6845-ირაკლი-წერეთელი-საარჩევნოდ-„ანტირუსული-კოალიცია-_-ეროვნული-ალიანსის“-შექმნას-გეგმავს.html

„საქართველოში კაცები ცოტანი დარჩნენ და სულ ფეხზე მკიდია, ჩემი ნათქვამი ვის მოეწონება და ვის _ არა, რადგან ჩემთვის მთავარი სიმართლეა!“

 

რამდენიმე ათეული წელია, ეროვნული დამოუკიდებლობის პარტიის ლიდერი, ირაკლი წერეთელი რუსული ოკუპაციის წინააღმდეგ ილაშქრებს. დღეს კი ეროვნული მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი გამოდის ინიციატივით, რომ წინასაარჩევნოდ ძლიერი კოალიცია შეიქმნას, რომელსაც „ანტირუსული კოალიცია _ ეროვნული ალიანსი“ ერქმევა და რომელშიც ყველა პროდასავლური ღირებულებების ადამიანი თუ პოლიტიკური ძალა უნდა გაერთიანდეს. სხვათა შორის, დასავლურ ღირებულებებზე საუბრისას, ირაკლი წერეთელი სახალხო პოეტს, აწ გარდაცვლილ ჯანსუღ ჩარკვიანს იხსენებს და ამბობს, რომ „ჰიმნი თავისუფლების“ ავტორი, პრაქტიკულად, ერთადერთი ქართველი მწერალი იყო, რომელიც ეროვნულ მოძრაობას იმთავითვე გვერდით ედგა.

ირაკლი წერეთელი: _ ეს ადამიანები ეროვნულ მოძრაობასთან, საერთოდ, ვინ ჩემი ფეხები არიან, ვის დაჰკარგვიან? ამ ადამიანებიდან, ეროვნული მოძრაობის ლიდერებთან რომელი ძმაკაცობდა?! ყველაფერს, რასაც გეტყვით, ხომ სიტყვა-სიტყვით დაწერთ? 

_ რა თქმა უნდა. 

_ ამ ხალხიდან, არ მგონია, ყველა ჭკუიდან ისე გადადგეს, რომ ლაპარაკი ჯანსუღ ჩარკვიანზე დაიწყოს! ისე, ზოგს თავი ისე მოაქვს, როგორც „ზვიადისტს“ და როცა მწერალთა კავშირში ზვიად გამსახურდიას საკითხი განიხილებოდა, მაგათმა მოწონებულმა ანა კალანდაძემ თუ მუხრან მაჭავარიანმა ზვიადი ვერ დაიცვეს. ერთადერთი კაცი, ვინც ზვიად გამსახურდიას მწერალთა კავშირიდან გარიცხვის წინააღმდეგი წავიდა, ჯანსუღ ჩარკვიანი იყო! 

სხვათა შორის, 9 აპრილის შემდეგ, ეროვნული მოძრაობის ოთხი ლიდერი _ მერაბ 

კოსტავა, ზვიად გამსახურდია, გია ჭანტურია და მე დაგვაპატიმრეს, მაშინაც მთელი მწერლობიდან ერთადერთი კაცი, ვინც თავდებში ჩადგომა გაბედა, ჯანსუღ ჩარკვიანი იყო და თუ დღეს ჯანსუღზე რამეს ამბობენ, ეტყობა, აგენტები არიან, მაგათი დედები ვატირე! 

საერთოდ, მიმაჩნია, რომ ჯანსუღი ქართულ სინამდვილეში უფრო მეტი მოვლენაა, ვიდრე ანა კალანდაძე და არავისზე ნაკლები არაა, მეტი თუ არა! სხვათა შორის, ჯანსუღს სიცოცხლეშივე ვეხუმრებოდი ხოლმე, ერთი ათი წელი არ „დაიბრიდო“, ათ წელიწადში, საქართველოს პრეზიდენტი გავხდები და მთაწმინდაზე დასაფლავება გარანტირებული გექნება-მეთქი! 

მოკლედ, თუ ჯანსუღზე საუბარს თავს არ დაანებებენ, სუყველა მაგათ საფლავებიდან ამოვთხრი! 

_ ბატონო ირაკლი, მოდით, მიამბეთ, ჯანსუღ ჩარკვიანს თქვენთან და, საერთოდ, ეროვნულ მოძრაობასთან რა ურთიერთობა ჰქონდა? 

_ ჯანსუღი მამაჩემის ძმაკაცი იყო და ძალიან ხშირად გვსტუმრობდა. იცით, როგორი სიტუაცია იყო? _ ჯანსუღი, მუხრან მაჭავარიანი, შოთა ნიშნიანიძე, ოთარ ჭილაძე და სხვები რომ იკრიბებოდნენ, ჯანსუღი ლიდერი იყო. 

რაც შეეხება ჩვენს ურთიერთობას, ამის მოყოლას მთელი გაზეთი არ ეყოფა, თუმცა ერთს მაინც ვიტყვი: ჩემს ანტისაბჭოურ, ასე ვთქვათ, გატაცებებს თავიდანვე მხარს უჭერდა და რამდენჯერაც კომუნისტებთან პრობლემები შემექმნა, იმდენჯერ ეცადა, რომ არ დავეჭირე. მაშინ კი, როცა დამიჭირეს, ყურადღებას მაქცევდა. ვერ გავიგე, სკლეროზი ხომ არ აქვთ? _ ჯანსუღი ნოემბრის აქციებზეც იყო და 9 აპრილისაც. მურმან ლებანიძემ შესანიშნავი ლექსი დაწერა, უფლისციხესთან სისხლისფერი ყაყაჩოს წვეთი, არადაღვრილის დასაღვრელის, ალბათ, მაცნეაო, მაგრამ როცა საქართველოში, სამშობლოს თავისუფლების ზარმა ჩამოჰკრა, მურმან ლებანიძე იმ ტერიტორიას, სადაც სისხლი უნდა დაღვრილიყო, ერთხელ არ გაჰკარებია. ჯანსუღ ჩარკვიანი კი იმ ადგილს ვერ მოვაცილეთ და სულ ჩვენთან იყო. 

იცით, საქმე რაშია? 

_ რაში? 

_ საქართველოში ადამიანებს, განსაკუთრებით არჩევნების დროს, სხვაზე კარგის ლაპარაკი ცუდი ჰგონიათ. 

ბოლო დროს, საქართველოში კაცები ხომ ცოტანი დარჩნენ! პირადად მე, როცა რამეს ვამბობ, სულ ფეხზე მკიდია, ეს ვის მოეწონება და ვის _ არა, რადგან ჩემთვის მთავარი სიმართლეა! 

ეროვნულ მოძრაობაში მიტინგი არ ყოფილა, გინდა 1988 წლის ნოემბერში და გინდა მერე, ჯანსუღი იქ რომ არ ყოფილიყო. კაცო, ჯანსუღი ეროვნული კონგრესის წევრი იყო. რაღაც მინუსები ყველას გვაქვს, მათ შორის, მეც, მაგრამ ახლა ჯანსუღზე ლაპარაკი ვიღაცებს, ალბათ, იმიტომ უნდათ, რომ თაკო ჩარკვიანმა პარტია შექმნა და ყველაფერი ეს ნერვებზე თამაშია, მეტი კი არაფერი! 

ეს ნაგვები, აღარავის აღარ დავინდობ! მაგათ ჯანსუღ ჩარკვიანი უპატრონო ხომ არ ჰგონიათ! 

საერთოდ, რამდენიმე უზარმაზარი თარიღი ახლოვდება. 

_ რას გულისხმობთ? 

_ აი, მაგალითად, 1921 წლის რუსული იმპერიულ-ბოლშევიკური ოკუპაციის 100 წლისთავის, მთელ ცივილურ მსოფლიოს უნდა ვაჩვენოთ, რომ ქართველი ერი რუსულ აგრესიულ-იმპერიულ ოკუპაციას, რომელიც დღემდე გრძელდება, აპროტესტებს! ძალიან დიდი შეცდომაა, რომ რუსეთთან საოკუპაციო ანგარიშსწორებას 2008 წლის აგვისტოდან ვიწყებთ. ბოლშევიკური რუსული ოკუპაცია 1921 წლიდან დაიწყო და 21 წელი რომ არ ყოფილიყო, არც 1924 წლის სისხლიანი აჯანყება იქნებოდა, არც _ 70-წლიანი კომუნისტური მმართველობა და არც _ აფხაზეთისა და სამაჩაბლოს ტრაგედიები! 

მოკლედ, 1921 წლის ოკუპაცია აქედანვე უნდა გავაპროტესტოთ. 

_ როგორ? 

_ როგორ და, _ ხელისუფლებაში ანტირუსული ძალები უნდა მოვიდნენ! 

სხვათა შორის, მინდა, თაკო ჩარკვიანს საარჩევნოდ ძალიან ძლიერი კოალიცია შევთავაზო, რომელსაც „ანტირუსული კოალიცია _ ეროვნული ალიანსი“ ერქმევა. აი, ის, ვინც ამ ალიანსში შემოვა, ნამდვილი ქართველი იქნება! 

დღეს ნამდვილი ქართველობა ანტირუსულ დაპირისპირებაზე გადის! ის, ვისაც რუსეთის იმპერიის განადგურება არ უნდა, არც ქართველია და არც _ ეროვნული! 

_ ისე, ბატონო ირაკლი, თქვენი დაკვირვებით, ანტიდასავლური განწყობების პოლიტიკოსები ოპოზიციაშიც ხომ არ არიან? 

_ როგორ არ არიან, კაცო! 

საერთოდ, საკითხი ასე დგას _ ყველა, ვისაც საქართველოში აშშ-ის სამხედრო ბაზები არ უნდა, ანტიდასავლელია, თორემ ყველამ კარგად იცის, რომ ნატო-ში გაწევრიანება გრძელი გზაა. საამისოდ, 30 სახელმწიფოს თანხმობა გჭირდება. აშშ-სთან პირდაპირი ხელშეკრულება და ამერიკული ბაზების გახსნა კი უმოკლესი გზაა, მაგრამ ამაზე ჩვენს გარდა, ვინმე ლაპარაკობს? 

_ ყველაფერ აქედან გამომდინარე, ოპოზიციის შეცდომა ხომ არ იყო, როცა ე.წ. ლეიბორისტულ მაგიდასთან მოლაპარაკებებზე, პრორუსული განწყობების პოლიტიკოსებთან ერთად რომ დაჯდა? 

_ რა თქმა უნდა, შეცდომა იყო. 

სხვათა შორის, ნაციონალური მოძრაობის შუაზე გაყოფაც ძალიან საეჭვოა. 

_ რატომ? 

_ იმას კი არ ვამბობ, რომ ყველაფერი ცუდი, რაც წინა ხელისუფლების დროს ხდებოდა, უნდა დავივიწყოთ, მაგრამ რვა წელია, ნაციონალური მოძრაობა ხელისუფლებაში აღარაა და ამიტომ, დღეს ლაპარაკი „ოცნების“ დასრულებაზე უნდა იყოს! 

მე ირაკლი ვარ, წერეთელი, სააკაშვილმა მამაჩემის დატოვებული ბაზრობა წამართვა, მაგრამ ამაზე ლაპარაკს მე არ ვკადრულობ, რადგან დღეს საქართველოში, რუსეთის წინააღმდეგ, დიდი გაერთიანებაა საჭირო! ქვეყანას ისეთი ხელისუფლება მართავს, რომელსაც ფულის მეტი არაფერი უნდა და მზადაა, საქართველო რუსეთს ჩააბაროს! ჰოდა, „ნაცებისა“ და „ოცნების“ _ ამ გაქსუებული ფულის მკეთებლების ერთ სიბრტყეზე დაყენება, როგორ შეიძლება?! 

_ ბატონო ირაკლი, თქვენი აზრით, თუნდაც ოქტომბრის არჩევნების შემდეგ, საქართველოში პრორუსულ განწყობებს წერტილი საბოლოოდ დაესმება? 

_ ამ ოქტომბერში არ მოხერხდება და შემდეგ ოქტომბერში მოხერხდება! საერთოდ, ისეთი პროპაგანდის მომხრე არ ვარ, აი, გინდა თუ არა, ყველაფერი წელს უნდა გადაწყდეს-მეთქი. მთელი ცხოვრება, ნახევარი საქართველო, ბოდიში მომითხოვია და, დედიმისისას მიირთმევს და თუ პრორუსული განწყობებისთვის წერტილის დასმა 2020-ში არ მოხერხდება, მაშინ 2022 წელს მოხერხდება! ისე, 2024 წელს, 1924 წლის აჯანყების 100 წლისთავი, შესაძლოა, მართლაც, ახალი ანტირუსული აჯანყებით აღვნიშნოთ! 

_ კი ბატონო, მაგრამ ამასობაში, რუსული პროპაგანდა ხომ უფრო გაძლიერდება? 

_ რატომ გაძლიერდება? აშშ-მაც, მაგ ჩემის გადანგრეულმა, კეთილი ინებოს და თავის მოკავშირეებს მიხედოს! ასე ხომ არ შეიძლება, კაცო?! 

_ ზოგი ამბობს, რომ აშშ არ გვხედავს. 

_ როგორ არ გვხედავს! 

_ ეს „მოხედვა“ რაში გამოიხატება? 

_ რუსეთი თბილისში შემოსვლას იმიტომ ვერ ბედავს, რომ აშშ-ს ეშინია. ამიტომაც, აშშ-სთან ჩვენი ურთიერთობა უნდა გააქტიურდეს და გაძლიერდეს, მაგრამ თუ ეს არ მოხდება, საქართველო რუსეთს, რა თქმა უნდა, ვერ მოერევა! 

_ ისე, გამორიცხავთ, რომ არჩევნების მოახლოების პარალელურად, პრორუსული განწყობები გაძლიერდეს? სხვათა შორის, ამერიკელები უკვე ღიად ამბობენ, რომ საქართველოს ხელისუფლება რუსულ გავლენებს ემსახურება. 

_ ამერიკელები ამას სენატორების დონეზე ამბობენ თუ პრეზიდენტ ტრამპის? 

_ მსგავსი განცხადება რამდენიმე სენატორმა თუ კონგრესმენმა გააკეთა. 

_ აი, ამას დიდი მნიშვნელობა აქვს ანუ რამდენიმე კონგრესმენის განცხადება აშშ-ს პოზიციას არ ნიშნავს! 

ასეა თუ ისე, არ მგონია, რომ საქართველოში რუსულმა ძალებმა გაიმარჯვონ! 

_ ამას რის საფუძველზე ამბობთ, ბატონო ირაკლი? 

_ აი, თუნდაც შალიკოც უკვე ამერიკულ ჯარებზე საუბრობს. სხვათა შორის, ნატო-ს წინააღმდეგ, ოფიციალურად, არც ივანიშვილი გამოდის! 

მოკლედ, მადლობა ღმერთს, აშშ-ს სახით, საქართველოს კარგი პატრონი და მეგობარი გამოუჩნდა! ყველაზე საშიში და გასანადგურებელი ის ძალაა, რომელიც ამბობს, არც რუსეთი გვინდა და არც _ აშშ-იო. აი, აგენტები ესენი არიან!

ნინო დოლიძე

 

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 08 Jul 2020 11:26:15 +0400
„უფალი პასუხს მოგთხოვს“, _ ბოკერიას ფაქტორი http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6833-„უფალი-პასუხს-მოგთხოვს“,-_-ბოკერიას-ფაქტორი.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6833-„უფალი-პასუხს-მოგთხოვს“,-_-ბოკერიას-ფაქტორი.html

„ჟევაჩკას“ ღეჭავდა და შევღონდი“, _ რატომ უღალატა მიშას და გაურიგდა თუ არა „ოცნებას“ მთავარი ოპოზიციონერის სტატუსზე ევროპული საქართველოს ლიდერი

არის, ასრულდა ოცნება ანუ საკონსტიტუციო ცვლილებები მიღებულია, რაც იმას ნიშნავს, რომ წლევანდელი არჩევნები 120/30-ზე სისტემით ჩატარდება, ესე იგი, მომავალ პარლამენტში 120 დეპუტატი პროპორციული სიით შევა, 30 კი _ მაჟორიტარულით. პარლამენტის მიერ მიღებულ ამ გადაწყვეტილებას ყველა პოლიტიკური ფრთა ოვაციებით შეხვდა. ასევე, კმაყოფილებას ვერ მალავენ უცხოელი ელჩები თუ დიპლომატები, რომლებიც ე.წ. 8 მარტის მოლაპარაკებებში იყვნენ ჩართულები. ერთი სიტყვით, ყველაფერი ზუსტად ისეა, როგორც მოსიყვარულე წყვილის სექსის დროს _ ყველა მხარე კმაყოფილია. განსაკუთრებულ კმაყოფილებას კი ევროპული საქართველო განიცდის, რასაც ამ პარტიის ლიდერის, გიგა ბოკერიას განცხადებაც მოწმობს.

„კაი დღეა, ჩვენ, ევროპული საქართველო კმაყოფილები ვართ. ეს აჩვენებს საზოგადოებრივ ძალას, მაგრამ შეთანხმება ჯერ ბოლომდე არ არის შესრულებული. სანამ ერთი პოლიტპატიმარიც კი (ამ შემთხვევაში, გიორგი რურუაა პოლიტპატიმარი), რომლის გათავისუფლებაც იყო შეთანხმების ნაწილი, ეს არ არის შესრულებული. ახლა ჩვენ უნდა გავაგრძელოთ საზოგადოების წნეხით და საერთაშორისო თანამეგობრობის დახმარებით, რომ წინასაარჩევნო პერიოდში, ამ სარისკო ვითარებიდან ქვეყანა დანაკარგების გარეშე გამოვიდეს“, _ აღნიშნა ბოკერიამ მას შემდეგ, რაც საკონსტიტუციო ცვლილებები პარლამენტმა მესამე მოსმენით მიიღო. 

 

ისე, პოლიტიკურ წრეებში თანდათან აქტუალური ხდება მოსაზრება, რომ საარჩევნო სისტემის შეცვლა წყალს ყველაზე მეტად ბოკერიას წისქვილზე ასხამს, უფრო სწორად, ისინი, რომლებიც პოლიტიკურ კონსპიროლოგიას აღმერთებენ, მიიჩნევენ, რომ შარშანდელი ზაფხულიდან მოყოლებული, ყველა, ან თითქმის ყველა პოლიტიკური ნაბიჯი იმ მიზნით იდგმება, რომ ოქტომბრის არჩევნების შემდეგ, ევროპული საქართველო „ოცნების“ შემცვლელი თუ არა, მინიმუმ, მთავარი ოპოზიციური ძალა გახდეს. უფრო მეტიც, პარტია „კანონი და სამართლის“ ლიდერი, თაკო ჩარკვიანი დარწმუნებულია, რომ ე.წ. ლეიბორისტული მაგიდა ბოკერიას წაფითილებით შეიქმნა და ყველაფერი ეს უშიშროების საბჭოს ყოფილ მდივანს იმისთვის სჭირდებოდა, რომ პროექტი „ძალა ერთობაშია“, როგორმე ჩაეძირა. 

გულახდილად რომ ვთქვათ, ამ მოსაზრებაში სიმართლის მარცვალი არის. ყოველ შემთხვევაში, კარგად თუ დავაკვირდებით, ბოლო წლების ქართულ პოლიტიკაში, მიხეილ სააკაშვილის მსგავსად, გიგა ბოკერიაც ფაქტორია ანუ მისი ევროპული საქართველო, შესაძლოა, რეიტინგული პარტია არაა, მაგრამ ბოკერიას გუნდის ცალკეულ წარმომადგენლებს, თავად ბოკერიასი არ იყოს, ვიღაცები ანგარიშს უწევენ. ასე, მაგალითად, ბოლო დროს ჩატარებულ კვლევებში, იგივე ბაქრაძე ყოველთვის ლიდერობს ხოლმე, თუმცა ამის მიუხედავად, 2018-ის საპრეზიდენტო არჩევნებში ბაქარაძეს ენმ-ს საპრეზიდენტო კანდიდატმა აჯობა და შესაბამისად, მეორე ტურში, სალომე ზურაბიშვილს შერკინება გრიგოლ ვაშაძესთან მოუწია. 

ისე, თუ პოლიტიკოსების რეიტინგი და პოპულარობა არჩევნებით იზომება, მაშინ ამ კუთხით, ოქტომბრის არჩევნები პირადად ბოკერიასთვის, შესაძლოა, ერთგვარ ლაკმუსის ქაღალდად იქცეს ანუ აქამდე, სააკაშვილის ყოფილ მეგობარსა და თავის დროზე „თავისუფლების ინსტიტუტის“ ერთ-ერთ სულისჩამდგმელს არჩევნებში დამოუკიდებლად მონაწილეობა არ მიუღია. წელს კი, არსებობს ალბათობა, რომ ბოკერიამ რომელიმე ოლქში მაჟორიტარად იყაროს კენჭი. ასეთ შემთხვევაში, რა შანსი ექნება? _ ამის თქმა ძალიან რთულია, მით უმეტეს, იმ ფონზე, როცა საქართველოს ე.წ. კონსერვატორული მოსახლეობის უმეტესობა ბოკერიას ენის, მამულისა და სარწმუნოების მტრად მიიჩნევს. ესე იგი, მარტივად რომ ვთქვათ, ევროპული საქართველოს ლიდერი, რომელიც იმ ყბადაღებული 9 წლის დროს, ნაციონალების „რუხ კარდინალად“ ითვლებოდა, ხალხს არ უყვარს. სხვათა შორის, თავისთავად საინტერესოა, რომ ბოკერია „9-წლიანი რეჟიმიდან“ ყველაფერში ბრალს მიშას სდებს. სააკაშვილის მიმართ განსაკუთრებული აგრესიულობით ბოკერიას თანამეცხედრე, თამარ ჩერგოლეიშვილი გამოირჩევა, თუმცა ერთსაც და მეორესაც ავიწყდება, რომ ადამიანი, რომელიც უშიშროების საბჭოს მდივანი იყო, ყველა იმ ცუდსა თუ კარგზე, რომელიც 2012-მდე ხდებოდა, პასუხისმგებლობას ვერ გაექცევა! 

სხვათა შორის, ბოკერია-ჩერგოლეიშვილის ტანდემი სხვა ქართველი „პოლიტფეისებისგან“ იმით გამოირჩევა, რომ ნაკლებად ადარდებს, ხალხი მასზე რას ამბობს ანუ შეიძლება, ადარდებს, მაგრამ ამას არ იმჩნევს და, როგორც იტყვიან, თავისას მიერეკება. ასე, მაგალითად, ამ წყვილს არც ის ადარდებს, რომ საზოგადოების ნაწილი ლიბერალებს ეძახის. ლიბერალიზმი კი, ჩვენი ქვეყნის მოსახლეობის გარკვეული ნაწილისთვის ისეთივე ცოდვაა, როგორც ვთქვათ, მრუშობა (ისე, სამართლიანობისთვის ისიც უნდა ვთქვათ, რომ ყველაზე დიდი კონსერვატორებიც კი ჩუმ-ჩუმად მრუშობენ, თუმცა მთავარია, ამის შესახებ საზოგადოებამ არ გაიგოს, თორემ ახლა, თუ ჯან-ღონით სავსე ქართველი ვაჟკაცი ცოლს უღალატებს, ან ცოლს თავში წამოარტყამს, ეს, კონსერვატორების აზრით, დასაძრახი სულაც არაა). 

ასე და ამგვარად, ვინმეს მოსწონს თუ არა, პოლარული ღამესავით ნათელია, რომ ბოკერია თანამედროვე ქართული პოლიტიკის უმთავრესი თუ არა, მთავარი ფიგურაა, ფიგურა, რომელსაც განათლების დეფიციტი ნამდვილად არ აქვს და ამასთან, ექსნაციონალებიდანაც თითქმის ის იშვიათი გამონაკლისია, რომელიც საგამოძიებო უწყებებში კი ატარეს, მაგრამ ვერაფერი დაუმტკიცეს, ესე იგი, მასზე უბრალოდ, ეჭვი არსებობს, რომ „ბუაა“, თორემ სამართლებრივად, აბსოლუტურად სუფთაა. 

და მაინც, ვინაა გიგა ბოკერია და როგორ გახდა ქართული პოლიტიკის ერთ-ერთი მთავარი ღერძი? _ ამ კითხვას რომ ვუპასუხოთ, მოდით, ევროპული საქართველოს ლიდერის ბიოგრაფიას თვალი გადავავლოთ და მისი ბეგრაუნდიდან რამდენიმე „მსუყე“ ეპიზოდი გავიხსენოთ. 

„გიგა ძალიან კარგი ბავშვი გახლდათ, მაგრამ მე არ ვიყავი მაინცდამაინც კარგი დედა. მისი ბავშვობა ჩემს აქტიურ მოღვაწეობას დაემთხვა. ხშირად მიწევდა საქართველოს ფარგლებს გარეთ, შეჯიბრებებზე წასვლა და მასთან დაშორება. ამის გამო, გიგას ალერგიული დამოკიდებულებაც კი ჩამოუყალიბდა ჭადრაკის მიმართ. ერთხელ, როდესაც მსოფლიო ჩემპიონატის წინ, ნანა იოსელიანთან პრეტენდენტთა ფინალური მატჩის პირველი პარტია წავაგე (თუმცა, გამარჯვებული მე დავრჩი) და რადიოში გამოაცხადეს, გიგას ტაში დაუკრავს, იფიქრა, წაგების შემთხვევაში, მასთან დავბრუნდებოდი. საოცრად მგრძნობიარე იყო. საერთოდ, გიგა ყოველთვის დამოუკიდებელი გახლდათ და ცხოვრებაში ყველა პრინციპული გადაწყვეტილება თავად მიიღო. ყველას გვეგონა, რომ იგი ოჯახურ ტრადიციას გააგრძელებდა და მათემატიკის განხრით ჩააბარებდა უმაღლეს სასწავლებელში, მაგრამ გამოცდამდე რამდენიმე თვით ადრე გადაიფიქრა და საბუთები ისტორიის ფაკულტეტზე შეიტანა... მე და გიგა ორი დამოუკიდებელი პიროვნება ვართ, მაგრამ საერთო ფასეულობები გვაქვს. შესაძლოა, ამიტომაც ემთხვევა ჩვენი შეხედულებები ერთმანეთს. პრინციპულად ვიზიარებ გიგას პოზიციებს, თუმცა ყოფილა ისეთი შემთხვევებიც, როცა ოჯახში რაღაც დეტალებთან დაკავშირებით, ცხარედაც გვიკამათია. სხვათა შორის, კამათში გიგა ოჯახის წევრებთანაც კი დაუნდობელი და უკომპრომისოა, მაგრამ ისიც უნდა ვაღიარო, რომ გარკვეული პერიოდის შემდეგ, როდესაც ვაანალიზებ პრობლემას, ვრწმუნდები, რომ გიგას მიერ გაკეთებული ანალიზი უფრო სწორი იყო. 

ზოგჯერ, როცა დებატებში გამოსვლისას, რაღაც არ მომხვდება ყურში ან კონკრეტულ დეტალებთან დაკავშირებით, მისი პოზიცია არასწორად მიმაჩნია, ვეუბნები. იყო შემთხვევა, როცა მისი მანერები არ მომწონდა. მაგალითად, სულ თავიდან, როცა გიგა ტელეეკრანზე გამოჩნდა, მახსოვს, „ჟევაჩკას“ ღეჭავდა და ლამის შევღონდი, თუმცა საერთო ჯამში, იგი საინტერესო პიროვნებაა და ბევრი კარგი თვისება აქვს _ გულწრფელი და სუფთა პიროვნებაა. ხშირად ვხუმრობ ხოლმე, თუ ადრე გიგას ჩემი თავი ჭადრაკმა წაართვა, დღეს ჩემი შვილი პოლიტიკამ წამართვა-მეთქი, მაგრამ არ დავეძებ, მთავარია, საქმე გააკეთოს“, _ ესაა ამონარიდი ბოკერიას დედის, ცნობილი მოჭადრაკის, ნანა ალექსანდრიას ინტერვიუდან, რომელიც მან 16 წლის წინ, ერთ-ერთ ქართულ გამოცემას მისცა. 

სხვათა შორის, მომავალი პოლიტიკოსი არათუ საბჭოთა წყობის დროს დაიბადა, არამედ, მისი მშობლები კომუნისტებისგან დაფასებულებიც იყვნენ, თუმცა თავად ბოკერიას საბჭოური არაფერი უყვარს და ერთადერთი, რაც იმ ეპოქიდან „მემკვიდრეობით გადმოეცა“, რელიგიისადმი დამოკიდებულებაა ანუ ცნობილია, რომ ბოკერია აგნოსტიკოსია, ესე იგი, ყველა მსჯელობას, რომელიც უმაღლესი ჭეშმარიტების ან აბსოლუტის, ღმერთის არსებობა-არარსებობას ეხება, უსაფუძვლოდ თვლის. 

ასე რომ, თუ თვლიდით, რომ ბოკერია ათეისტი იყო, ცდებოდით. ის, უბრალოდ, აგნოსტიკოსია, აგნოსტიკოსი, რომელზეც ზოგი იმასაც ეჭვობს, რომ ამერიკულ სპეცსამსახურებთან ოპერატიულ კავშირზე იმყოფება და სხვა ნეოლიბერალების მსგავსად, სქესის, რასის, პოლიტიკური შეხედულებებისა და რელიგიურ-სექსუალური იდენტობის მიუხედავად, ადამიანებს შორის „ძმობას, ერთობას“, თავისუფლებასა და თანასწორობას ქადაგებს. 

იქიდან გამომდინარე, რომ აგნოსტიკოსია, ბატონ ბოკერიას ალბათ, ძალიან არც უდარდია, რამდენიმე წლის წინ, მამა ბასილმა (მკალავიშვილი) ანათემას რომ გადასცა. 

„ვაფრთხილებ ყველას, ნუ მიეცემით თვითდამშვიდებას, თითქოს ყველაფერი რიგზეა მაშინ, როცა უფსკრულის პირას ვდგავართ. თუ არ გამოვფხიზლდით, დიდ სასჯელს მივიღებთ. მეტის მოთმენა, მართლაც, არ შეიძლება, ხელისუფლების წარმომადგენელთა უპასუხისმგებლობა იძულებულს ხდის ჭეშმარიტ მორწმუნეს, გადადგას ის ნაბიჯი, რასაც იმსახურებენ ერის მოღალატენი, რამეთუ თითოეული ჩვენთაგანი რომ წარვსდგებით საშინელ სამსჯავროზე, უფალი პასუხს მოგვთხოვს, როცა ქვეყანა იღუპებოდა, დუმდით, რატომ? რამეთუ დუმილით, ღმერთს ვღალატობთ. წმ. მამები ბრძანებენ: „გიყვარდეს მტერი შენი, ებრძოდე მტერს მამულისას, გძაგდეს მტერი უფლისა“. იქედან გამომდინარე, რომ ზემოთჩამოთვლილმა პიროვნებებმა საშინელი ღალატი ჩაიდინეს ერისა თუ სარწმუნოების წინაშე, გვიგინებენ ჩვენს უფალსა და მის მცნებებს, მე, როგორც სასულიერო პირი, ვერ გავჩუმდები. 

...ეფესოს III მსოფლიო კრების მე-7 კანონი გვამცნობს: „ის, ვინც წინ აღუდგება ნიკეის I მსოფლიო კრების დადგენილებას და ებრძვის მართლმადიდებლობას, ერისკაცნი შეჩვენებულ იქმნეს“. ვისარგებლებ მსოფლიო კრებების დადგენილი დიდი სჯულის კანონით და ანათემას გადავცემ სარწმუნოების მოღალატეებს: წყეულ და შეჩვენებულ იქმნეს ბოკერია მეუღლით, გიგი თევზაძე, ირაკლი დეისაძე, ნინია კაკაბაძე, თეა თუთბერიძე, ზაზა ბურჭულაძე, ლაშა ბუღაძე, ზურაბ ქარუმიძე და ყველა ის პიროვნება, ვინც ებრძვის მართლმადიდებლობას. ანათემა ძალაშია 2016 წლის 14 იანვრიდან, სანამ პირადად არ მოვლენ ეს პიროვნებები ჩემთან და არ მოინანიებენ თავიანთ ცოდვებს (რათა მომავალ თაობაზე არ გადავიდეს). 

მათ ქმედებას დიდი ხანია ვაკვირდები, იმდენად უსაზღვრო და უკიდეგანოა მათი ზიზღი ქართველი მართლმადიდებლებისადმი, ერთხელ და სამუდამოდ, უნდა გათავისუფლდეს ჩვენი ბედკრული ქვეყანა ამ სულიწმიდის მგმობელებისაგან“, _ განაცხადა მაშინ გლდანის ივერიის ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ეკლესიის წინამძღვარმა, მამა ბასილმა, რომელიც ნაციონალების დროს, სასჯელს იხდიდა. სამართლიანობისთვის ისიც უნდა აღინიშნოს, რომ ბასილ მკალავიშვილი განკვეთილი მღვდელია _ ქართულმა მართლმადიდებლურმა ეკლესიამ 1996 წელს განკვეთა.

საერთოდ, მკალავიშვილი-ბოკერიას დუელს დიდი ხნის ისტორია აქვს. ინტერნეტმასალების მიხედვით, „ვარდების რევოლუციამდე“ ორი წლით ადრე ანუ 2001 წელს, ბასილ მკალავიშვილი და მისი მომხრეები თავისუფლების ინსტიტუტის რამდენიმე იმჟამინდელ ლიდერს, მათ შორის, გიგა ბოკერიას ფიზიკურად გაუსწორდნენ. ცემის საბაბი ის გახდა, რომ ბოკერია და მისი თანამოაზრეები იეჰოვას მიმდევართა უფლებებს იცავდნენ. მკალავიშვილი კი, 90-იანი წლების ბოლოდან მოყოლებული, იეჰოვას მიმდევრებისა და სხვა არაკანონიკური რელიგიური მიმდინარეობების წინააღმდეგ „ცეცხლითა და მახვილით“ იბრძოდა (ბოლო წლებში, ეს თემა აქტუალური რატომღაც აღარაა). 

2001 წელს მომხდარ ინციდენტზე, სტრასბურგის სასამართლომ გადაწყვეტილება 13 წლის შემდეგ გამოიტანა ანუ 2014 წლის ქართული ბეჭდვური მედიის მონაცემებით, სტრასბურგმა იეჰოველების სასარგებლოდ, მათი დევნა-შევიწროებისთვის, საქართველოს ხელისუფლებას 50 000 ევროს გადახდა დააკისრა. ამ საკითხის კომენტირებისას, ბასილ მკალავიშვილმა სიტყვა ისევ ბოკერიაზე ჩამოაგდო და „საქართველოში მასონების აგენტურის მამამთავრად“ გამოაცხადა. 

„ბოკერია საზღვარგარეთიდან აურაცხელ გრანტს იღებს და მერე უნაწილებს იეჰოველებსა და სხვა სექტებს. კატეგორიულად მოვითხოვ ფაქტობრივი ხელისუფლებისგან, განსაკუთრებით სამართალდამცავი ორგანოებისგან, დროზე ჩამოაცილეთ ჩვენს ქვეყანასა და საზოგადოებას მართლმადიდებლობის მტერი ბოკერია. როგორ შეიძლება, 8 კაცის მკვლელი ტელევიზიით გამოდიოდეს და იქედან აქეთ გვიკითხავდეს მორალს?!“ _ ესაა ამონარიდი ბასილ მკალავიშვილის ინტერვიუდან, რომელიც ქართულ ბეჭდვურ მედიაში 2014 წელს გამოქვეყნდა. 

სხვათა შორის, ბასილ მკალავიშვილი იმათგანია, რომელიც წლებია, ამტკიცებს, რომ ცხონებულ სულხან მოლაშვილის წამებაში, ბოკერია თავად მონაწილეობდა. 

„ორი კვირით ადრე ვიცოდი, რომ ციხის ბუნტი (ლაპარაკია 2006 წლის ე.წ. ციხის ბუნტზე) უნდა მომხდარიყო, მაგრამ რა ვიცოდი, რომ გიგა ბოკერიას, მიხეილ სააკაშვილს, ბაჩო ახალაიას დაგეგმილი ჰქონდათ სულხან მოლაშვილის მოკვლა. როდესაც სააკაშვილის მთავრობა გადავარდა, ერთი სპეცრაზმელი ტირილით მოვიდა ჩემთან და მომიტანა რკინის კეტი, მითხრა, რომ მას ეს კეტი ბოკერიას გაგზავნილმა კაცმა მისცა, რომ სულხან მოლაშვილისთვის და ჩემთვის კისერში დაერტყა და მოვეკალით. 

ვაფრთხილებ დღევანდელ ხელისუფლებას, დროზე მიხედოს სააკაშვილის ნაძირალა სექტებს, როგორც გურამ შარაძე გაისტუმრეს იმ ქვეყნად, გაისტუმრეს სულხან მოლაშვილი, კიდევ ბევრს გაისტუმრებენ, დროზე მოაცილონ გიგა ბოკერია, რომელმაც 8 კაცი მოკლა ციხეში და დღეს თავისუფლად დადის. მოვუწოდებ პროკურატურას, სასწრაფოდ აღძრას საქმე გიგა ბოკერიას წინააღმდეგ, რადგან მე ვარ იმის უშუალო მონაწილე, როგორ ვარჩევდი მკვდარ პატიმრებს, დაჭრილი ავადმყოფებისგან, როგორ შევიტანე მორგში 8 მიცვალებული, ეს ხომ გიგა ბოკერიამ გააკეთა!“ _ ეს განცხადება მკალავიშვილმა 2016 წლის 29 ივნისს გააკეთა. 

ზოგადად, ბოკერიასა და ქართული მართლმადიდებლური ეკლესიის ურთიერთობაზე ათას რამეს ამბობენ. ასე, მაგალითად, მას შემდეგ, რაც ნაცმოძრაობა სახელისუფლებო ვერტიკალს ჩამოსცილდა, ერთ-ერთ ქართულ გაზეთში გამოქვეყნდა კულუარული ინფორმაცია იმის თაობაზე, რომ თავის დროზე, ბოკერია ილია II-ს დახვრეტით ემუქრებოდა. მეტიც, ამავე გამოცემამ, ასევე, კონფიდენციალურ წყაროზე დაყრდნობით, ბოკერიას ფრაზაც გაასაჯაროვა, რომელიც მან, თურმე, საკუთარ თანაგუნდელებს უთხრა: „მე იმას მაინც ვაცხადებ, რომ ათეისტი ვარ და ეკლესიაცა და პატრიარქიც ფეხზე მკიდია, თქვენ კი, დილით მიშასთან ერთად ლოცულობთ და საღამოს, მაგ თქვენს პატრიარქთან!.. ჩემი ნება რომ იყოს, ამ ხალხის გამომათაყვანებელ პატრიარქსა და მღვდლებს საკუთარი ხელით დავხვრეტდი!“ 

ეშმაკმა იცის, ამ სიტყვების ავტორი მართლა ბოკერიაა თუ არა. ასევე, დღემდე იმის დადგენაც ვერ მოხერხდა, აწ გარდაცვლილი სულხან მოლაშვილი, რეალურად ბოკერიამ აწამა თუ ესეც ჩვეულებრივი მითოსია. 

ისე, ვიდრე პოლიტიკოსი გახდებოდა, გიგა ბოკერია სამოქალაქო აქტივისტი იყო და ერთხანობა, ჟურნალისტობდა კიდეც _ გადაცემები საზოგადოებრივი მაუწყებლის „მეორე არხსა“ და „რუსთავი 2“-ზე მიჰყავდა. მერე, როგორც ზემოთ აღვნიშნეთ, „თავისუფლების ინსტიტუტის“ მთავარ სახედ მოგვევლინა. სხვათა შორის, ამ „ენჯეოს“ ერთ-ერთი სულის ჩამდგმელი ლევან ბერძენიშვილი გახლდათ. საერთოდ, ბოკერიასა და ქართველი თუ ამერიკელი რესპუბლიკელების, უტრირებულად რომ ვთქვათ, „ლავ სთორი“ მათთვის, რომლებიც ქართული პოლიტიკის ლაბირინთებში კარგად ერკვევიან, უცხო არაა და სწორედ ეს ადამიანები ამტკიცებენ, რომ გიგა ბოკერია იმთავითვე ამერიკული რესპუბლიკური პარტიის ე.წ. ნეოლიბერალური ფრთის პროექტი და ამერიკული სამხედრო დაზვერვის რეზიდენტია. ეს ბოკერიას ბიოგრაფიაში, შესაძლოა, ყველაზე კონსპირაციული ვერსიაა, მაგრამ ამ კუთხით მსჯელობა, პერიოდულად აქტიურდება ხოლმე. 

ასეა თუ ისე, ყველაზე იდუმალებით მოცული ბოკერიას ამერიკული კავშირებია. რასაკვირველია, ხელაღებით ვერ ვიტყვით, რომ ის, მართლაც, თეთრი სახლის საიდუმლო სამსახურებთან თანამშრომლობს, მაგრამ მახსოვს, 2014-ში, ერთმა ქართველმა სპეცსამსახურელმა კონკრეტული ამერიკელი დაასახელა _ ბრიუს ჯექსონი და ლამის, ასპროცენტიანი სიზუსტით თქვა, ბოკერიას მფარველი, სწორედ ჯექსონიაო. ჯექსონი, როგორც ირკვევა, აშშ-ს სამხედრო დაზვერვის ოფიცერია, მამამისი კი „სი-აი-ეს“-ის თანადამფუძნებელი იყო. ამასთან, ქართველმა სპეცსამსახურელმა ისიც თქვა, სწორედ ჯექსონის ფაქტორით აიხსნება, რომ „ოცნებამ“ ბოკერია არ დაიჭირაო. სხვათა შორის, ალბათ, გახსოვთ, თავის დროზე, ყოფილმა პრემიერმა, ბიძინა ივანიშვილმა განაცხადა, რომ უშიშროების საბჭოდან სერიოზული თანხა არამიზნობრივად ანუ ლობისტების მომსახურეობაში იხარჯებოდა და ეს მაშინ, როცა საბჭოს ბოკერია ხელმძღვანელობდა... თუ ყოფილი პრემიერის ნათქვამი სიმართლეა, მაშინ საქმე უნდა აღძრულიყო, მაგრამ ამ თემამ, როგორც იტყვიან, ჩაილურის წყალი დალია. 

რატომ? _ ამ კითხვას პასუხს, პირდაპირ თუ ირიბად, 2016 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ, ყოფილ მმართველ გუნდში განვითარებული მოვლენები სცემს _ ბოკერია სააკაშვილს ემიჯნება ანუ ნაცმოძრაობას ტოვებს და ახალ პარტიას ქმნის, სადაც ნაცმოძრაობის თითქმის მთელი ბირთვი მიჰყვას. 

რატომ გაემიჯნა ბოკერია სააკაშვილს? _ ამ თემის დეტალები დღემდე ბურუსითაა მოცული, თუმცა ადამიანები, რომლებიც ახლაც მიშას გვერდით დგანან, ეჭვობენ, რომ ნაცმოძრაობის გაყოფა „ჰაერზე არ მომხდარა“ და ყველაფერ ამის უკან ფული იდგა ანუ გამოდის, რომ ბოკერიამ სააკაშვილი გაყიდა? 

ამ კითხვას პასუხს, ნაწილობრივ, ნაცმოძრაობის წევრის, მეგი გოცირიძის განცხადება სცემს. ზოგადად, გოცირიძე ის ადამიანია, რომელიც ბოკერიას ღალატში იმთავითვე ადანაშაულებს. მის მეუღლეს, თამარ ჩერგოლეიშვილს კი „გიჟ თამარას“ ეძახის. 

„ქვეყანა იქცეოდა და უშიშროების საბჭოს მდივანმა არაფერი იცოდა?! 

და საერთოდ, ციხეებზე კონტროლი ვისი პრეროგატივა იყო, ვინმემ იცის? 

ვინც ივანიშვილის სათავეში მოსვლას ხელი შეუწყო, ფორმალურადაც სწორედ მას გადააბარებს ივანიშვილი მართვის სადავეებს და თავად კვლავ დარჩება არაფორმალურ მმართველად! 

ძალიან სამწუხაროა, რომ ძირითადად, ემიგრანტები აქტიურობენ ამ ვირტუალურ სივრცეში და რეალურადაც ისინი უკეთ გრძნობენ, რა ემუქრება ქვეყანას! 

აქაურებმა კი კვლავ სამზარეულოებს მიაშურეს, როგორც 90-იან წლებში და ელოდებიან ვიღაცას, ვინც მათ გასაკეთებელს გააკეთებს! 

ქვეყანაში მცხოვრებთა აბსოლუტური უმრავლესობა კი ჯერ კიდევ ვერ ხვდება, რა მოხდა 8 ოქტომბრის ღამეს, რა წააგო ქვეყანამ და რა მოიგო თამარას ქმარმა!“ _ დაწერა გოცირიძემ სოციალურ ქსელში, 2017 წლის 30 მარტს. 

ახლახანს კი მან „კარტები“ კიდევ უფრო გახსნა და იგივე სოციალური ქსელით საზოგადოებას ამცნო: 

„ძალიან სასაცილოა, თუ გიგა ბოკერიას სურს პრემიერობა, მილიონამდე მხარდაჭერა გამოუცხადა ამომრჩეველმა ნაციონალურ მოძრაობას, ევროპული საქართველო ნახევარიც არ ყოფილა და რანაირად შეიძლება, რომ პრემიერ-მინისტრი მათი პარტიიდან იყოს. 

ძალიან კარგად ვიცით ევროპული საქართველოს რეიტინგები, დავით ბაქრაძის მოწონების მაჩვენებელი ასტრალშია და ხმას არავინ აძლევს და რანაირად შეიძლება, პრეტენზია ჰქონდეს ბოკერიას, ალბათ, თვითონ იქნება ბოკერია, სხვას ვის გაუშვებს. 

ყველაფერს აქვს ზღვარი! პარლამენტში ფრაქცია გააკეთეს ნაციონალური მოძრაობის ხმებით, ვინც არიან და რასაც წარმოადგენენ, კი ვნახეთ რეიტინგით... 

უზარმაზარი ოპოზიციური ფრაქცია დაშალეს, მიშა სააკაშვილის მხარდამჭერების ხმებით. გარიგებაში იცით, როდის შევიდნენ? ივანიშვილს სამი დავალება მისცა პუტინმა: 

დაეშალა ნაციონალური მოძრაობა, მიშა დაეჭირათ და „რუსთავი 2“ წაეღოთ. მიშა ვერ დაიჭირა, „რუსთავი 2“ წაიღო, მაგრამ რამდენიმე „რუსთავი 2“ გაჩნდა და პარტია დაიშალა. 

ბოკერიას დაჯგუფებამ პარტია დაშალა და გააკოტრა – ფული წაიღეს პარტიის ბალანსიდან, ოფისები წაიღეს, მათ შორის, სურათებიც კი ჩამოხნენს, წაიყვანეს მოტყუებით კოორდინატორები და რაიონული ხელმძღვანელები. გააკეთეს ის, რაც პუტინისგან ივანიშვილს ჰქონდა დავალებული“. 

მოკლედ, ყოფილი დეპუტატის სტატუსის შემდეგ, საზოგადოების ნაწილს შესაძლოა, გაუმყარდა ეჭვი, რომ ბოკერია „ოცნების“ პროექტია. მოგეხსენებათ, ეჭვი ისეთი რამეა, რომ შესაძლოა, ნებისმიერს და ნებისმიერის მიმართ ჰქონდეს. შესაბამისად, ეჭვი დასჯადი არაა, თუმცა ხომ იცით, ნათქვამია, თავის გატეხვას სახელის გატეხვა სჯობსო. ჰოდა, ბოკერია, სააკაშვილის ღალატის კუთხით, სახელგატეხილია და ასევე, ეჭვმიტანილია, რომ წყალს „ოცნების“ წისქვილზე ასხამს, მაგრამ როგორ? 

კულუარებში მოარული ვერსიით, იმ შემთხვევაში, თუ „ოცნება“ არჩევნებზე იმდენ ხმას ვერ აიღებს, რომ პარლამენტში უმრავლესობა შექმნას და ავტომატურად, მთავრობა დააკომპლექტოს, მაშინ მინისტრთა კაბინეტის დაკომპლექტებაში, შესაძლოა, ევროპული საქართველოი დაეხმაროს ანუ ბოკერიას გუნდმა მთავრობაში რამდენიმე მინისტრის სავარძელი მიიღოს, თან ინფორმატორები ვარაუდობენ, რომ ეს განათლების, ან სოფლის მეურნეობის კი არა, არამედ, რომელიმე ძალოვანი უწყების, ასევე, ეკონომიკური გუნდის მინისტრის პორტფელი იქნება. თუ მოვლენები ამ სცენარით განვითარდა, გამოვა, რომ ბოკერია ირიბად, ქვეყნის სათავეში მოვიდა. 

ყველაფერი ეს, შესაძლოა, კონსპიროლოგიაა, მაგრამ არ დაგვავიწყდეს, რომ ევროპულმა საქართველომ, სხვა ოპოზიციურ პარტიებთან ერთად, პრემიერად გიორგი ვაშაძის კანდიდატურის დასახელება მკვეთრად გააპროტესტა და იგივე ბოკერიამ ღიად თქვა, რომ მომავალი პრემიერი მისი პარტიიდან უნდა იყოს. 

ამასთან, ისიც საგულისხმოა, რომ საკონსტიტუციო ცვლილებების პირველი მოსმენით მიღებაში, „ევროსაქებმა“ მონაწილეობა მიიღეს, მიუხედავად იმისა, რომ 8 მარტის შეთანხმება ბოლომდე არ იყო შესრულებული და საკონსტიტუციო ცვლილებები ძალაში ისე შევიდა, რომ გიორგი რურუა ისევ ციხეშია. 

ახლა, იმის განხილვას არ მოვყვებით, რურუა დამნაშავეა თუ არა, მაგრამ თავისთავად ჩნდება კითხვა _ თუ უგულავა, ოქრუაშვილის მსგავსად, პატიმრობიდან გაათავისუფლეს, მაშინ, რატომ არ ათავისუფლებენ რურუას? ან ოპოზიცია, იგივე ბოკერიას ფრთა, ამ კუთხით, რატომ არ აქტიურობს? 

ერთი სიტყვით, ბოკერია, როგორც ქართული პოლიტიკის ფაქტორი, შესაძლოა, ბურუსით არაა მოცული, მაგრამ მისი პერსონის მიმართ, არაერთი უპასუხო კითხვა არსებობს, თუმცა ალბათ, მოვა დრო და ყველაფერს ნათელი ისევე მოეფინება, როგორც ის ამბავი გახდა ცნობილი, თუ როდის და სად გაიცნეს ერთმანეთი „ოცნების“ ამჟამინდელმა თავმჯდომარემ და ბოკერია-ჩერგოლეიშვილის წყვილმა ანუ ერთ-ერთი ტელევიზიის ეთერში, თავად „ტაბულას“ რედაქტორმა თქვა, წლების წინ, როცა მე და გიგას ქორწილი გვქონდა და დასავლეთში მივდიოდით, საბურავი დაგვეშვა, უცნობები დაგვეხმარნენ და მერე გავიგეთ, რომ ამ უცნობებიდან, ერთ-ერთი ივანიშვილი იყოო. 

ეს დეტალი, შესაძლოა, არაფერზე მეტყველებს, მაგრამ პოლიტიკაში, ცხოვრებისა არ იყოს, ეშმაკები სწორედ დეტალებში სხედან. საბოლოოდ კი, ასეთი „ეშმაკური დეტალებით“ დიდი პოლიტიკა იქმნება!

ნინო დოლიძე

 

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 01 Jul 2020 14:33:25 +0400
პოლიტიკოსების „წმინდა“ შარდი _ „გირჩი“ დეპუტატობის კანდიდატების სავალდებულო ნარკოშემოწმებას აპროტესტებს http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6832-პოლიტიკოსების-„წმინდა“-შარდი-_-„გირჩი“-დეპუტატობის-კანდიდატების-სავალდებულო-ნარკოშემოწმებას-აპროტესტებს.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6832-პოლიტიკოსების-„წმინდა“-შარდი-_-„გირჩი“-დეპუტატობის-კანდიდატების-სავალდებულო-ნარკოშემოწმებას-აპროტესტებს.html

იაგო ხვიჩია: „თუ არჩევნების მეორე ტური „ქოცი-ნაცის“ ბრძოლა იქნება, ეჭვი არ მეპარება, „ქოცები“ მოიგებენ!“

პარტია „გირჩმა“, „დეპუტატთა შარდის სიწმინდის წინააღმდეგ“, საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოში სარჩელი შეიტანა. საუბარია კანონმდებლობით დადგენილ წესზე, რომლის თანახმადაც, პარლამენტის წევრობის ნებისმიერი მსურველი ვალდებულია, ცესკო-ში რეგისტრაციისთვის, ნარკოლოგიური შემოწმების ცნობა წარადგინოს. „გირჩის“ წევრი, იურისტი ლევან ჯგერენაია აცხადებს, რომ პარლამენტის დეპუტატს ხალხისგან აქვს ლეგიტიმაცია და არ შეიძლება, დეპუტატობის კანდიდატს ასეთი „აბსურდული და დამამცირებელი“ მოთხოვნა დაუწესდეს. 

„გირჩის“ თავმჯდომარე იაგო ხვიჩია კი განმარტავს, რომ პარტია საკონსტიტუციო სასამართლოს უხერხულ ამბავზე მიმართავს, მაგრამ სასამართლოს დახმარება ამ სამარცხვინო პროცედურის გასაუქმებლად აუცილებელია, რადგან არჩევითი თანამდებობის პირს მსგავსი შეზღუდვა არ ჰქონდეს. „ვერსია“ „გირჩის“ ერთ-ერთ ლიდერს, იაგო ხვიჩიას ესაუბრა.

_ ბატონო იაგო, საკონსტიტუციოში ეს სარჩელი რატომ შეიტანეთ? 

_ თანამედროვე პოლიტიკა ექვემდებარება ლოგიკას, რომ მთავარი ხალხის ნებაა. ადამიანები წყვეტენ, ვინ იქნება მათი წარმომადგენელი პარლამენტში. ეს „შარდის სიწმინდის“ ბარიერი კი იმას გულისხმობს, რომ ვერ გახდები ხალხის რჩეული დეპუტატი, თუ მისი შარდი სათანადო სისუფთავის არაა. შესაბამისად, ეს მოთხოვნა არაკონსტიტუციური და არასამართლიანია. პოლიტიკური თანამდებობის პირებს არ გააჩნიათ განათლების ცენზი, მაგალითად, პრემიერ-მინისტრი, ან პარლამენტარი შეიძლება ატესტატის არმქონე პირი იყოს და ამ დროს ადამიანს, რომელიც ხალხმა აირჩია, შარდის ანალიზის ჩაბარებას იმიტომ ავალდებულებ, რომ ასე გადმოვიდა კომუნისტური წყობიდან. 

სისტემა ხალხის რჩეულს ეუბნება, მარტო ადამიანების მანდატი არ გყოფნის, უნდა აიღო კოლბა, მოშარდო და სახელმწიფოს ჩააბარო, რომ შეამოწმოსო. ნებისმიერ მოქალაქეს, მათ შორის, ნარკოტიკების მომხმარებელს აქვს უფლება, ჰყავდეს საკუთარი წარმომადგენელი პარლამენტში. თუ ქვეყანაში არსებობს 100 000 კაცი, რომლებიც ნარკოტიკულ ნივთიერებას მოიხმარენ, ხომ აქვთ უფლება, ასეთი ადამიანი აირჩიონ პარლამენტში? ისევე, როგორც ღვინის მსმელებს ჰყავთ საკუთარი წარმომადგენელი და მთელი კამპანია ლოთობის ფონზე ტარდება ამ ქვეყანაში. 

_ კი, მაგრამ ნარკოტიკული ზემოქმედების ქვეშ მიღებული კანონი რამდენად ჯანსაღი და სამართლიანი იქნება? 

_ ერთადერთხელ ვიყავი საარჩევნო კამპანიაში _ 2016 წელს, მაჟორიტარობას ვაპირებდი და მიწევდა სიარული ხალხთან. ეს ჩემს ცხოვრებაში ყველაზე მძიმე დღეები იყო, რადგან 20 დღე, ფაქტობრივად, ყოველდღე მასმევდნენ, კამპანია მიდიოდა არაფხიზელ მდგომარეობაში. ჩვენი მაჟორიტარების ღვიძლი და თირკმელი სერიოზულ სტრესშია საარჩევნო კამპანიის დროს. ამასთან, საქართველოს პარლამენტში ყოფილა ხალხი, რომლებსაც ჩემთან ერთად მოუწევიათ მარიხუანა. 

_ დააკონკრეტეთ, ვის გულისმხობთ? 

_ გოგა ხაჩიძესა და ზურა ჯაფარიძეს რომ მოუწევიათ, ხომ გჯერათ? არ მინდა, სხვა პარტიებზე გადავიდე, თორემ იქაც მინახავს ხალხი, მაგრამ ყველა ამ ადამიანს შარდის ანალიზი ჩაბარებული აქვს თავისუფლად, ჩაბარებამდე 10 დღით ადრე არ მოსწევ და... პრაქტიკულად, გვყოლია ნარკოტიკის მომხმარებელი პარლამენტარები, რომელთაც შარდი წმინდა აქვთ ჩაბარებული. ეს არის თავის მოტყუება, საყოველთაო დიდი ტყუილი, თან არც შრომის ნაყოფიერებასთან აქვს ამას კავშირი. ვიცი ადამიანები, რომლებიც არ მოიხმარდნენ ნარკოტიკულ ნივთიერებას, მაგრამ საქართველოს პარლამენტარიზმის ისტორიაში არაფერი გაუკეთებიათ და არცხვენდნენ ამ ქვეყანას. 

_ ჯერ სამხედრო სავალდებულო გაწვევის ალტერნატიული გზა მონახეთ, ახლა დეპუტატების გათავისუფლება გსურთ ნარკოტესტის ვალდებულებისგან. პარტიაში მხოლოდ ხარვეზებისგან თავის არიდებაზე ფიქრობთ თუ სახელმწიფოს განვითარების სწორ სტრატეგიაზეც? 

_ დიახ, ყველაფერზე ნაფიქრი გვაქვს. სწორი გზა ისაა, რომ ადამიანს აქვს პოლიტიკაში მონაწილეობის უფლება იმ შემთხვევაში, თუ სხვა ადამიანები მას საკუთარ წარმომადგენლობას ანდობენ. 

_ ვფიქრობ, ხალხს უნდა ჰქონდეს უფლება, მისმა არჩეულმა დეპუტატმა კანონები ფხიზელმა, ჯანსაღი ფსიქიკით მიიღოს და არა _ ნარკოტიკული თრობის ქვეშ. 

_ ფიქრობთ, რომ მე, ზურა ჯაფარიძეს და ვახო მეგრელიშვილს ჯანსაღი ფსიქიკა არ გვაქვს? 

_ ვფიქრობ, რეგულარულად მომხმარებელს ვერ ექნება ჯანსაღი ცნობიერება. 

_ მგონია, რომ არსებობენ ადამიანები, რომლებიც დათრობის შემდეგ გიჟდებიან, მაგრამ მე როცა დამილევია, არასდროს არაფერი დამიშავებია და სრულად ვაგებ პასუხს საკუთარ ქმედებებზე. შესაბამისად, ადამიანები უნდა შევარჩიოთ იმის მიხედვით, ისინი ნორმალურები არიან თუ არა და არა იმის მიხედვით, ღვინოს რამდენჯერ სვამენ კვირაში, ან რამდენჯერ ეწევიან მარიხუანას. 

ამოცანა უნდა იყოს, ვიპოვით ნორმალური ხალხი და არა _ წმინდა შარდის მქონე. 

_ საინტერესოა, არჩევნებთან დაკავშირებით, ამ ეტაპზე, „გირჩს“ რა გეგმები აქვს? 

_ სამი პრიორიტეტული თემა წამოჭრა „გირჩმა“, რომლებითაც მეგობრებსა და მოწინააღმდეგებს შევარჩევთ. ესაა საბჭოთა მართლმსაჯულების სისტემის დაშლა და ახალი, ადამიანური სისტემის აწყობა. მოსამართლეთა არჩევითობა, ნაფიცი მსაჯულები და ის, რომ დაზარალებული ირჩევდეს პროკურორს, ვისაც იგივე უნდა, ჩემი პოლიტიკური მეგობარია, რადგან ვფიქრობ, ესაა ყველაზე მნიშვნელოვანი საკითხი, თუ გვინდა ეს ქვეყანა სხვანაირი გახდეს. 

ვახო მეგრელიშვილს, საბჭოთა სკოლიდან თავისი და სხვისი შვილების დახსნა აინტერესებს, ზურა ჯაფარიძეს კი ეკონომიკა _ პრივატიზაცია, კომუნისტების დროს წართმეული ქონების ადამიანებისთვის დაბრუნება. ამ ქვეყნის 80% დღესაც სახელმწიფოს საკუთრებაა ანუ უპატრონოა. რუსეთის სახელმწიფოს 20% აქვს ოკუპირებული, 60% კი _ საქართველოს სახელმწიფოს. ორივე ოკუპანტია სხვადასხვანაირად, ადამიანებს უშლიან საკუთრებით სარგებლობას. თუ ამ სამივე საკითხზე გულწრფელი თანამოაზრე ვიპოვნეთ... 

_ ამ საკითხებზე თქვენსავით, რომელ პარტიაში ფიქრობენ? 

_ ამ ქვეყანაში, „გირჩის“ გარდა, ერთი პარტიაც არ მომწონს, მაგრამ შემიძლია, ველაპარაკო ადამიანებს ამ სამ საკითხზე. განათლების სისტემა, ეკონომიკა და მართლმსაჯულება _ თუ ეს საკითხები იცვლება, ქვეყანა რეალურად გვეცვლება და ყველა სხვა საკითხი, ჩემი აზრით, მეორეხარისხოვანია, თუმცა მზად ვარ, პარტიებთან ვითანამშრომლო იმ საკითხებზეც, რაც მათთვის პირველხარისხოვანია. 

საბოლოო ჯამში, ჩემი ამოცანაა, ამ პრიორიტეტულ საკითხებზე 76 ხმა მივიღო პარლამენტში. აბსურდია, ვიფიქრო, რომ პარლამენტში „გირჩი“ 76 კაცით შევა, მაგრამ არაა აბსურდი, ოპოზიციასთან თანამშრომლობის სანაცვლოდ, ვილაპარაკო, რომ ამ სამიდან, ერთ-ერთზე მაინც გამომყვეს. ვინც ამ საკითხებზე არ გვეთანხმება, ჩვენი პოლიტიკური მოწინააღმდეგეა, რომელსაც ამ ქვეყნის წინსვლა არ ადარდებს. 

_ დააკონკრეტეთ, რომელ პარტიებთან აღწევთ ამ საკითხებზე თანხვედრას? 

_ მაგალითად, სასამართლოს საკითხზე, ფაქტობრივად, ყველა წამყვან ოპოზიციურ პარტიასთან შევთანხმდით. ჯერჯერობით, არ შევთანხმებულვართ ლელოსთან, ასევე, ამაზე ხელი არ მოუწერია თავისუფალ დემოკრატებს, რომელსაც მაჟორიტარი კანიდიდატი, შალვა შავგულიძე ჰყავს, მაგრამ მისმა მეგობარმა პარტიამ, ევროპულმა საქართველომ მოაწერა ხელი. 

_ ანუ პარტიებს ამ საკითხებზე ხელს აწერინებთ? 

_ ჩვენი ინიციატივა იყო ამაზე საუბარი და საბოლოოდ, შევთანხმდით მართლმსაჯულების რეფორმაზე. ბოლომდე დარწმუნებული არ ვარ, რამდენად გულწრფელია ყველა ხელმომწერი მხარე, თითქოს არ იყო პედალირებული ეს საკითხი. ვისაც არ მოუწერია ხელი, მხარს არ დავუჭერ. შალვა შავგულიძე იურისტია და ევალება, ამ საკითხზე პოზიცია ჰქონდეს, საერთო ოპოზიციური კანდიდატია, უნდა დაეთანხმოს იმას, რაზეც ოპოზიცია შეთანხმდა, თორემ მისი კრიტიკოსი ვიქნები და ადამიანებს მოვუწოდებ, მხარი არ დაუჭირონ. 

_ მაჟორიტარად ხომ არ იყრით კენჭს, თუნდაც მშობლიურ სამეგრელოში? 

_ ბუნებით არ ვარ მაჟორიტარი. ამ სისტემამ დიდი ხანი გვამყოფა ერთ ადგილას. მაჟორიტარების მხოლოდ გამონაკლისი იყო პარლამენტარიზმში ჩართული, დანარჩენები კი საკუთარი ბიზნესის „დასაკრიშად“ იყვნენ იქ მისულები. მაჟორიტარიზმმა არა პოლიტიკოსები, არამედ, ადგილობრივი ფეოდალები მოგვცა, რომლებიც ფქვილისა და შაქრის დარიგებით იგებდნენ მაჟორიტარულ ოლქებს და მათი 95% არცხვენდა იმ რაიონს, საიდანაც იყვნენ. წარმოიდგინეთ, ხუთი წელი ხარ პარლამენტში და ორი კანონპროექტი არ გაქვს გატანილი. შენი რაიონის მოსახლეობამ არც კი იცის, რა გინდოდა, რისთვის შეხვედი პარლამენტში?! 

მაჟორიტარული მოლაპარაკებებიდან იმის გამო გავედით, რომ ჩვენთვის პრიორიტეტულ საკითხებზე უფრო გასაგებად ლაპარაკის საშუალება მოგვცემოდა და შეთანხმების მეტი შანსი გვქონოდა. 

_ როგორ ფიქრობთ, ახალი საკონსტიტუციო ცვლილება ქართულ პოლიტიკაში რას შეცვლის? 

_ ადრე თუ ერთი რაიონის მცხოვრები ადამიანის ავტორიტეტი პოლიტიკოსობიდან კი არა, ამ რაიონში ცხოვრებიდან მოდიოდა, ახლა ოთხ რაიონში უნდა მოიპოვოს ხმები, რომ მოიგოს, რაც შეუძლებელს ხდის იმ ტიპის მაჟორიტარობას, რაზეც გვქონდა საუბარი. თუ ეს არჩევნები წააგო ოპოზიციამ, მხოლოდ თავისი ბრალი იქნება, რადგან წაგების ერთადერთ შანსს ვხედავ იმაში, რომ მეორე ტურში იყოს „ქოცი-ნაცის“ ბრძოლა, სადაც ეჭვი არ მეპარება, „ქოცები“ მოიგებენ. თუ ამას გააკეთებს ოპოზიცია, დარწმუნდება მოსახლეობა, რომ შანსი ვერ გამოიყენეს, რადგან სულელები არიან. გამარჯვების ფორმულაა ყველაფერი, გარდა _ „ქოცი-ნაცისა“ მეორე ტურში. დანარჩენ შემთხვევებში, ოპოზიციას ეძლევა შანსი, ზედმეტი არეულობის გარეშე, ხელისუფლებამ წააგოს არჩევნები, რადგან იქნება არა „ქოცი-ნაცი“, არამედ, ოპოზიცია ხელისუფლების წინააღმდეგ. 

ვიცი, რომ არაა მარტივი პროცესი და ამის მოგვარებას არავინ ელოდება. ჩვენზე რაც იყო დამოკიდებული, სრული კომფორტი მივეცით ოპოზიციას, რომ მიღწეულიყო შეთანხმება საერთო კანდიდატებზე. შეიძლება, საკუთარ ამბიციებზე უარის თქმა მოუწიოს ოპოზიციას, თუ თამაშის მოგება უნდა. მოკლედ, თუ ამას შევხედეთ საკუთარი გავლენების მოპოვების კუთხით და არა _ ინტელექტით, ოპოზიცია წააგებს. 

_ მოკლედ, „გირჩი“ ცალკე მოთამაშედ რჩება? 

_ ოპოზიციის მეგობარი ვარ, მასთან ერთად ვთამაშობ ამ არჩევნებისთვის, უბრალოდ, არა _ უპირობოდ. არ მინდა წაგება და აუცილებელია, ისე დავლაგდეთ, რომ მოგება იყოს შესაძლებელი. ვისაც იმის ეშინია, რომ წინა ხელისუფლება დაბრუნდება ქვეყანაში და იგივე მოხდება, მაგის მეც მეშინია და საერთოდ არ მინდა, რომ იგივე სასამართლო გვქონდეს, დაიწყოს შურისძიებები და ა.შ. თუ ვერ დამარწმუნა ოპოზიციამ, რომ ამის შანსი არ არსებობს, რითაც დავიჯერებ ისაა, რომ მართლმსაჯულების სისტემაზე გულწრფელად დაგვთანხმდნენ, გულწრფელობა უნდა დაიბრუნოს ოპოზიციამ. ჩვენი მიზანია, რაც შეიძლება მეტი თანამოაზრის პოვნა პარლამენტში, როგორც საკუთარი, ისე სხვისი პარტიიდან.

თათია გოჩაძე

 

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 01 Jul 2020 14:33:22 +0400
სკანდალი: ანა დოლიძემ ნაზი ჯანეზაშვილს მოთვალთვალე მიუჩინა? http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6826-სკანდალი-ანა-დოლიძემ-ნაზი-ჯანეზაშვილს-მოთვალთვალე-მიუჩინა.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6826-სკანდალი-ანა-დოლიძემ-ნაზი-ჯანეზაშვილს-მოთვალთვალე-მიუჩინა.html

„მეუბნებოდნენ, „ჩუგო“ კარგიაო და ვიფიქრე, იქნებ, რამეს აპირებს-მეთქი და არ მინდოდა, ჩემი გამოსვლებით, ადამიანებისთვის ბოლო იმედი გადამეწურა!“

ნაზი ჯანეზაშვილისა და ანა დოლიძის დაპირისპირებამ, ლამის საკონსტიტუციო ცვლილებების საპარლამენტო განხილვა გადაფარა. თავდაპირველად, ეს ქალბატონები იუსტიციის საბჭოში „მოსამართლეთა კლანის“ წინააღმდეგ ერთად იბრძოდნენ, მაგრამ ცოტა ხნის წინ, როცა ანა დოლიძემ, ალეკო ელისაშვილთან, პარლამენტის დამოუკიდებელ დეპუტატებსა და სხვებთან ერთად, პოლიტიკური პლატფორმა დააფუძნა, ნაზი ჯანეზაშვილმა განაცხადა, რომ დოლიძე კანონს არღვევს, რადგან იუსტიციის საბჭოს წევრს პოლიტიკური მოღვაწეობისა და დაფინანსების მიღების უფლება არ აქვს. „დაქალების ჩხუბი“ იქამდე მივიდა, რომ ანამ, ნაზის „ოცნებასა“ და ე.წ. კლანთან კავშირში დასდო ბრალი, თავის მხრივ, ნაზიმ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ანას დაფინანსება საეჭვოა და ბევრ კითხვას აჩენს. მიუხედავად იმისა, რომ დოლიძე ამტკიცებდა, პოლიტიკაში არ წავსულვარ და კანონი არ დამირღვევიაო, საბოლოოდ, თანამდებობიდან წასვლის გადაწყვეტილება მაინც მიიღო და 22 ივნისს, იუსტიციის საბჭო დატოვა. „ვერსია“ იუსტიციის საბჭოს არამოსამართლე წევრს, ნაზი ჯანეზაშვილს ესაუბრა, რომელიც ანა დოლიძის წასვლას ღირსეულად არ აფასებს:

_ რასაც ბოლო დღეების განმავლობაში ღიად ვამბობდი და რაც ანას პოლიტიკურ საქმიანობასა და იუსტიციის საბჭოს წევრობას უკავშირდებოდა, დადასტურდა _ ის რომ მართალი იყოს და მისი ქცევა კანონის შესაბამისი ყოფილიყო, თანამდებობიდან არ წავიდოდა. ცხადია, მერჩივნა, ეს გამოსვლები არ დამჭირვებოდა, რადგან ეს ყველაზე ბოლო გზა იყო, როცა ამაზე საუბარი დავიწყე. ეს გადაწყვეტილება აქამდე ანუ 8-9 თვის განმავლობაში უნდა მიეღო, როცა პოლიტიკურ საქმიანობას ეწეოდა. როგორც პოლიტიკური ამბიციების მქონე ადამიანს, ვურჩევდი, რომ თავისი ფასი წასვლასაც აქვს. ისე დატოვა საბჭო, რომ ყველა საქმიანობა, რასაც აქ ეწეოდა, ბოლო დღეებით გააუფასურა. ჯიბრში უდგებოდა საზოგადოებას, როცა ამბობდა, რომ პოლიტიკურ საქმიანობას არ ეწევა და ამიტომ არ წავიდოდა, თუმცა აბსოლუტურად საპირისპირო რამ გააკეთა. ეს არათანმიმდევრულია და არ მგონია, მის იმიჯზე კარგად აისახოს. დაჟინებით ამტკიცებდა, რომ პოლიტიკაში არაა. არადა, ანონსებში ეწერა, რომ ეს იყო პოლიტიკური პლატფორმა. შემდეგ კი პოზიციონირება ისე დაიწყეს, თითქის ეს ის მაგიდა იყო, სადაც უბრალოდ, უნდა ემსჯელათ. მსჯელობისთვის ხალხი თანამდებობიდან არ მიდის. 

_ დოლიძის თანამდებობიდან წასვლის შეფასებისას, აქცენტი ისევ მის დაფინანსებაზე გააკეთეთ. რატომ? 

_ ეს თემა ძალიან მნიშვნელოვანია, რადგან მას ოფისი ჰქონდა, აქამდეც ფინანსდებოდა და, როგორც ჩანს, ახლა უფრო მსუყე დაფინანსება ექნება, რადგან უკვე სერიოზული განაცხადი აქვს გაკეთებული. არ ამბობდა, რომ ფინანსდებოდა. იუსტიციის საბჭოს წევრს, ხელფასის გარდა, ერთი ლარის მიღებაც კი ეკრძალება, გარდა სამეცნიერო და პედაგოგიური მოღვაწეობისა. ეს ადამიანი კი დაფინანსებას ვისგან, როგორ, რატომ იღებდა? _ არ მგონია, რომ ეს კითხვები მისი თანამდებობიდან წასვლით გაქარწყლდა. 

_ ქალბატონო ნაზი, თუ დოლიძის პოლიტიკაში ჩართვას 8-9 თვეა ხედავთ, მისი გადადგომის საკითხი აქამდე რატომ არ დააყენეთ? 

_ ეს საკითხი, დაახლოებით, 8 თვის წინ დავაყენე, როცა იუსტიციის საბჭოს წევრებმა განცხადება გაუგზავნეს საქართველოს პრეზიდენტს. სხდომაზე ეს საკითხი სხვებთან ერთად განვიხილე ანუ მოსამართლე წევრებმა მკითხეს, თუ რას ვფიქრობდი დოლიძის პოლიტიკურ საქმიანობაზე და მაშინ ვთქვი, პოლიტიკური საქმიანობის უფლება არ აქვს-მეთქი. იგივე გავიმეორე ტელეგადაცემებშიც. ამის შემდეგ, ამ საკითხს აღარ მივუბრუნდი, რადგან მეგონა, ნაბიჯს თვითონ გადადგამდა, მაგრამ შემდეგ დავინახე, რომ მისი საქმიანობა მოძრაობად ჩამოყალიბდა, რომელსაც პოლიტიკური მიზნები ჰქონდა. ასევე, დავინახე, რომ აქვს ოფისი და დაფინანსებაც აშკარად ჩანდა ყველაფერ იქიდან, რასაც აკეთებდა. მერე დავინახე, რომ მისი პიარ-მენეჯერი ჩემს ბრიფინგებზე იდგა და თვალ-ყურს მადევნებდა, თავიდან ჟურნალისტი მეგონა, მაგრამ მერე მივხვდი, რომ ჟურნალისტი არ იყო, უბრალოდ, მოვიდა და მიყურებდა. 

_ რა მიზნით? 

_ არ ვიცი, ვერ გეტყვით. 

_ ესე იგი, გითვალთვალებდათ? 

_ ამის თქმა ნამდვილად არ მინდა, მაგრამ განცხადებას ვაკეთებდი და როგორც ჩანს, აინტერესებდა, რას ვიტყოდი, იდგა და მიყურებდა. ეს, დაახლოებით, 7-8 თვის წინ ხდებოდა. მაშინ ჩემი აზრი ვთქვი და ველოდი მის გადაწყვეტილებას. 

_ თქვენმა დაპირისპირებამ დიდი სკანდალი გამოწვია და შეიძლება იმიტომაც, რომ საზოგადოება მეგობრებად, დაქალებად აღგიქვამდათ. ისე, დოლიძემ თქვა, საბჭოს სხდომებზე ვხვდებოდი და ჯანეზაშვილს ყველაფერ ამაზე, ჩემთან არ უსაუბრიაო. მართალია? 

_ შემიძლია, სხდომის ჩანაწერი ამოვიღო, თუ ეს საჭირო გახდა, მაგრამ თუ ანას სჭირდებოდა ჩემი რჩევა, მასთან მე კი არ უნდა მივსულიყავი, არამედ, თვითონ შეეძლო ჩემთან მოსვლა. მე სულ საბჭოში ვარ, არსად წავსულვარ, არც _ პოლიტიკაში და არც _ მოძრაობაში. თუ მას ჩემი აზრი აინტერესებდა, შეეძლო, ეკითხა და ყოველთვის ღია ვიყავი თანამშრომლობისთვის. მან ჩემი აზრი უკვე იცოდა, დაახლოებით, 8 თვის წინ, საბჭოს სხდომაზე ვთქვი, რომ პოლიტიკური საქმიანობის უფლება საბჭოს წევრს არ აქვს. უბრალოდ, როცა მოსამართლე წევრებმა პრეზიდენტს მიმართეს, მაშინ იმ განცხადებას მხარი არ დავუჭირე, რადგან მოსამართლე წევრებთან ერთად, განცხადებების კეთებას არ ვაპირებ, თან მეგონა, ანა თავად გადადგამდა საჭირო ნაბიჯს, მაგრამ ამდენი თვე გავიდა და სანამ არ დაიძაბა მდგომარეობა და ამ თემაზე ამდენი არ ვილაპარაკე, გადაწყვეტილება არ მიიღო. 

_ დღევანდელი გადასახედიდან, იმ განცხადებას მაშინ ხელი რომ არ მოაწერეთ, შეცდომად ხომ არ თვლით? 

_ არა. საბჭოს მოსამართლე წევრებთან ერთად, განცხადების კეთებას არ ვაპირებ, რადგან ამ ადამიანებს საზოგადოების მხრიდან ნული ნდობა აქვთ და მათთან საერთო არაფერი მაქვს ანუ ის, რასაც წერდნენ, კანონიერი იყო, მაგრამ ფორმა, როგორც ეს განცხადება წარადგინეს, ჩემთვის მიუღებელი იყო. 

_ ისე, სწორედ ამ „კლანის“ წევრობა დაგაბრალათ დოლიძემ და ტვ „პირველის“ ეთერში განაცხადა, „ოცნებისგან“ საბჭოში არჩევის დროს, საეჭვოდ მოიპოვა მხარდაჭერაო. მოკლედ, ხელისუფლებასთან კავშირში დაგდოთ ბრალი. 

_ ეს მისი ფანტაზიაა! აქტიური პოლიტიკური პლატფორმა რომ შექმნეს და დრო პრეზენტაციასა და გეგმებზე საუბრის ნაცვლად, ჩემს ლანძღვას დაუთმეს მანაც და მისმა ახალმა კოლეგებმაც, ეს მისი არჩევანია. ეს მტკიცებულებებს, აზრს მოკლებული განცხადება იყო. დოლიძე, ან სხვა ვინმე, ერთ ფაქტსც ვერ დამისახელებს, სადაც შეიძლება, ასეთი რამ გამოიკვეთოს. „ქართულმა ოცნებამ“ მხარი რომ დამიჭირა, თამარ ჩუგოშვილის განცხადებებიც თუ ნახეთ, ელოდებოდა, რომ მის პოლიტიკას განვახორციელებდი. ჩუგოშვილმა, პრაქტიკულად, დაადასტურა, რომ უკმაყოფილო იყო ჩემი საქმიანობით. თქვა, რომ ეგონა, „სწორი როლი“ უნდა შემესრულებინა, მაგრამ არ ვიცი, რას გულისხმობდა. მთელი ჩემი საქმიანობა აბსოლუტურად საპირისპიროს მოწმობს. ყველამ იმით გამიცნო, რომ ვებრძოდი კლანს, ვიბრძოდი სიმართლისთვის და ეს ადამიანი საპირისპიროს რომ ამბობს, თვითონ იგდებს თავს სასაცილო მდგომარეობაში. 

_ ანა დოლიძემ პოლიტიკაში წასვლა ანუ თავის გუნდის წევრობა შემოგთავაზათ? 

_ არა. ამაზე არ გვისაუბრია, ისე დაიწყო ეს საქმიანობა, რომ ამის შესახებ მედიით ვიგებდი. 

_ რომ შემოეთავაზებინა, დასთანხმდებოდით? საერთოდ, პოლიტიკაში წასვლაზე გიფიქრიათ? 

_ არასდროს არაფერს გამოვრიცხავ, მაგრამ ამ ეტაპზე, საბჭოს წევრი ვარ და სადმე წასვლაზე გადაწყვეტილება არ მიმიღია. თუ მივიღებ, ჩემი ყველა ნაბიჯი ისეთი ღირსეული იქნება, რომ საზოგადოებას ჩემს პიროვნებასთან ეჭვი არ გაუჩნდეს. ყველამ დაუშვას შეცდომა, მაგრამ დროული, ადეკვატური, ღირსეული პასუხი საუკეთესო საშუალებაა. ანა დოლიძე არ იყო გულწრფელი, თვალთმაქცობდა და ყველას გვატყუებდა. მე თუ სადმე წავალ, ამას საზოგადოება იმ დროს გაიგებს, როცა კანონდარღვევა არ იქნება და სამართლიანი იქნება. ანა დოლიძეს რომ შემოეთავაზებინა, არ წავიდოდი. ის ჩემი თანამოაზრე იმ პერიოდში იყო, როცა საბჭოს წევრი გახლდათ და ეს ექსკლუზივი ანასთვის არ იყო, აქ რომ ყოფილიყო სხვა ადამიანი, მასთანაც დიდი სიამოვნებით ვითანამშრომლებდი. ძალიან ბედნიერი ვიქნებოდი, ბევრი თანამოაზრე რომ მყავდეს. ფაქტობრივად, მარტო ვარ! უნდა შემოვიდე კაბინეტში, ჩავიკეტო, დამიჯერეთ, ეს არ არის ადვილი. 

_ ანა დოლიძეს პოლიტიკაში წასვლაზე მაინც, რატომ არ დასთანხმდებოდით? 

_ როცა ადამიანი თვალთმაქცობს და აქტიურ პოლიტიკურ საქმიანობაში ტყუილით, თანამდებობაზე ჩაბღაუჭებითა და საეჭვო დაფინანსებით ერთვება, მასთან საერთო არაფერი მაქვს. 

_ როცა თქვენთან ერთად, ე.წ. სასამართლოს კლანს უპირისპირდებოდა, როგორ ფიქრობთ, მაშინ დოლიძე გულწრფელი იყო? 

_ როცა ვამბობ, რომ გულწრფელი არ იყო, ვგულისხმობ ბოლო დღეებს, როდესაც ამბობდა, პოლიტიკურ საქმიანობაში არ ვარო. 

_ როგორ ფიქრობთ, ე.წ. კლანთან დაპირისპირებას პოლიტიკური მიზნებისთვის იყენებდა? 

_ შეიძლება, ასეც იყო, მაგრამ თავიდან, როცა ბრძოლაში ჩავერთეთ, მის გულწრფელობაში ეჭვი არ შემიტანია. ასე რომ ყოფილიყო, მის გვერდით არ დავდგებოდი. 

მადლობა მინდა ვუთხრა ყველას _ ამ დღეებში, ხალხის საოცარი მხარდაჭერა ვიგრძენი და ალბათ, ამან განაპირობა, რომ ის წასულიყო. ახლა პრეზიდენტმა უნდა დანიშნოს ახალი წევრი და მინდა, ის შესაბამისი იყოს ასეთი მნიშვნელოვანი მისიისთვის, რათა პოლიტიკურ ზეწოლასა და ამბიციებს გაუძლოს. ხალხმა კარგად დაინახა, რას ვუძლებდი _ ვუძლებდი კლანს, რომელიც აქ დაუფარავად მებრძოდა და მეორე მხრივ, თუნდაც ჩუგოშვილის ჩემთან დარეკვებიც გაძლება იყო! 

_ თუ ჩუგოშვილი გირეკავდათ, მაშინვე რატომ არ ამხილეთ? 

_ ეს ჩემი შეცდომა იყო, ცხადია, მაშინვე უნდა მემხილებინა. ამას კრიტიკადაც მივიღებ, რადგან სწორია. ერთადერთი მიზეზი, რატომაც არ ვთქვი, ის იყო, რომ ყველგან, ენჯეო-ებში, სხვაგანაც მეუბნებოდნენ, „ჩუგო“ კარგიაო და ვიფიქრე, იქნებ, რამეს აპირებს და არ მინდოდა, ჩემი გამოსვლებით, ადამიანებისთვის ბოლო იმედი გადამეწურა! 

_ ისე, ქალბატონო ნაზი, გული ხომ არ დაგწყდათ, რომ ანა დოლიძემ პოლიტიკაში თანაგუნდელობა არ შემოგთავაზათ და მასზე განაწყენდით? 

_ პოლიტიკაში წასვლა რომ მინდოდეს, გამოსავალსაც მოვძებნიდი. ამაზე გული არ დამწყვეტია, მისი პოლიტიკური საქმიანობა დაფინანსებასთან მიმართებაში, ძალიან დიდი კითხვებითა და საეჭვო ფიგურებით დაიწყო. ის რომ სწორი, თანმიმდევრული იყოს და მის დაფინანსებასთან დაკავშირებით კითხვები არ არსებობდეს, მაშინ... პოლიტიკური საქმიანობა დაფინანსების გარეშე შეუძლებელია და ვინც გაფინანსებს, როგორც ჩანს, მის თამაშს თამაშობ და მის პოლიტიკას ანხორციელებ. 

_ თქვენი ინფორმაციით, ანა დოლიძეს ვინ აფინანსებს? 

_ მედიაში რაც გავრცელდა, ის ინფორმაცია მაქვს. არ მინდა, მისი სახელი და გვარი გავიმეორო, მაგრამ დავინახე, რომ ვიღაც აფინანსებდა. ისიც დავინახე, რომ ის მალავს დაფინანსების წყაროს.

თათია გოჩაძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 24 Jun 2020 12:43:06 +0400
ელისაშვილის ორმაგი სახე _ რატომ აგინებდა ორი წლის წინ და რატომ აქებს დღეს კვირიკაშვილს http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6823-ელისაშვილის-ორმაგი-სახე-_-რატომ-აგინებდა-ორი-წლის-წინ-და-რატომ-აქებს-დღეს-კვირიკაშვილს.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6823-ელისაშვილის-ორმაგი-სახე-_-რატომ-აგინებდა-ორი-წლის-წინ-და-რატომ-აქებს-დღეს-კვირიკაშვილს.html

კორონა დამთავრდა, არჩევნების გეშინოდეთ, ხალხო! _ პანდემიიდან საარჩევნო ციებ-ცხელებამდე

მართალია, ქართველ ექიმთა ცნობილი სამეული, ჯანმო-ს პანიკიორი კაცის მსგავსად, კორონას მეორე ტალღით გვაშინებს და გვეუბნება, წინ უმძიმესი შემოდგომა გველისო, მაგრამ მოდით, გულახდილები ვიყოთ და ვთქვათ, რომ „მკვლელი ვირუსი“ ადამიანებმა შარშანდელი თოვლივით დაივიწყეს. ყოველ შემთხვევაში, პირადად ჩემს გარშემო, სულ ორი-სამი ვიცი ისეთი, რომელიც ამ 40-გრადუსიან სიცხეში მხოლოდ დახურულ სივრცეში კი არა, ქუჩაშიც პირბადე-ხელთათმანებით დადის. სიფრთხილეს, რა თქმა უნდა, თავი არ სტკივა და, კორონაც რომ არ იყოს, ადამიანებმა ხელებიც უნდა დავიბანოთ და პირადი ჰიგიენის სხვა წესებიც უნდა დავიცვათ, მაგრამ თანდათან აქტიურდება შეხედულება, რომ კორონაპანიკა, გარკვეუწილად, მოდელირებული იყო. ჰოდა, ამ ფონზე, საზოგადოებას პოლიტიკური ინტრიგები და ის უფრო აინტერესებთ, საარჩევნოდ ვინ ვის შეეკვრება. შესაბამისად, „ვერსიაც“ ამ ნარატივს გაჰყვება და ღია თუ ფარულ პოლიტიკურ გადაჯგუფებებზე მოგიყვებათ.

მაშ, ასე: უკვე ცნობილია, თუ ვინ იბრძოლებენ ოპოზიციის ე.წ. ლეიბირუსტული მაგიდიდან თბილისის მაჟორიტარობისთვის. სიმართლე გითხრათ, ვერავინ მიხვდა, თუ რა პრინციპით შეარჩია ოპოზიციამ, მაგალითად, მთაწმინდის მაჟორიტარობის კანდიდატად შალვა შავგულიძე, რადგან ყველაფერს თავი რომ დავანებოთ, შავგულიძე ამ „მდინარეში“ უკვე მეორედ შედის ანუ შარშან, მთაწმინდის შუალედურ არჩევნებზე, შავგულიძე ლადო კახაძეს „შეება“ და, მართალია, საქმე მეორე ტურამდე მივიდა, მაგრამ საბოლოოდ, შავგულიძე დამარცხდა. ჰოდა, მაშინ არსებობდა მოლოდინი, რომ ბატონი კახაძე არათუ მთაწმინდაზე, არამედ, მთელ საქართველოში უკანასკნელი იქნებოდა, რომელიც საქართველოს პარლამენტში მაჟორიტარის სტატუსით შევიდოდა _ 20-21 ივნისის მოვლენების განეიტრალება ხელისუფლებამ პროპორციული არჩევნების დაპირებით სცადა, თუმცა მერე, „ოცნების“ უმრავლესობის მანამდე უცნობი რამდენიმე წევრი აჯანყდა და პროპორციულის დაპირებამაც, როგორც იტყვიან, ჩაილურის წყალი დალია. ყველაფერ ამას ოპოზიციასა და ხელისუფლებას შორის საარჩევნო კოდექსის ცვლილებაზე ხანგრძლივი კონსულტაციები მოჰყვა. მართალია, ამ მოლაპარაკებების შედეგები მოსახლეობის აბსოლუტურ, ან თითქმის აბსოლუტურ უმრავლესობას არ აინტერესებდა, მაგრამ 8 მარტს, ხელისუფლებასა და ოპოზიციას შორის შეთანხმება ზარ-ზეიმით გაფორმდა, რაც იმას ნიშნავდა, რომ კონსტიტუციაში შევიდოდა ცვლილებები, რომლითაც წელს, არჩევნები 120/30 სისტემით ჩატარდებოდა და ამასთან, პოლიტპატიმრები _ გიგი უგულავა, ირაკლი ოქრუაშვილი და გიორგი რურუა ციხიდან გათავისუფლდებოდნენ. 

ამასობაში, კორონამ იფეთქა და პოლიტიკური ცხოვრებაც დაპაუზდა, თუმცა ვირუსის პირველმა შიშმა რომ გაიარა, სალომე ზურაბიშვილმა, როგორც იტყვიან, თერთმეტმეტრიანი დაარტყა _ უგულავა-ოქრუაშვილი შეიწყალა და დაპაუზებული პოლიტიკაც „ამოიქოქა“. 

ისე, კარგად თუ დავაკვირდებით, „ამოქოვა“ ამ ეტაპზე, მხოლოდ ოპოზიციას ეტყობა ანუ მიუხედავად იმისა, რომ 8 მარტის შეთანხმება ბოლომდე არაა შესრულებული, „ლეიბორისტების მაგიდის“ წევრებმა არათუ თბილისის მაჟორიტარების ერთიანი კანდიდატები წარადგინეს, არამედ, ამ მაგიდის ერთ-ერთმა აქტიურმა წევრმა, ევროპულმა საქართველომ საკონსტიტუციო ცვლილებების პირველი მოსმენით კენჭისყრაში მონაწილეობაც მიიღო. მაშასადამე, ისე ჩანს, რომ ოპოზიციის ერთმა ფრ¬თამ ციხეში მყოფი გიორგი რურუა თითქოს დაივიწყა, თუმცა აქვე, ისიც უნდა ვთქვათ, რომ საკონსტიტუციო ცვლილებების პირველი მოსმენით მიღებას, თავად რურუაც მიესალმა. კერძოდ, მან სასამართლო სხდომაზე განაცხადა: 

„მინდა შევეხო პარლამენტში პირველი მოსმენით მიღებულ საკონსტიტუციო ცვლილების საკითხს... მივესალმები ამ შეთანხმებას და იმედი მაქვს, რომ 8 მარტის ხელშეკრულება ბოლომდე შესრულდება. ეს ძალიან მნიშვნელოვანი საკითხია ჩვენი საზოგადოებისთვის, ქვეყნის მომავლისთვის და ასევე მახარებს, რომ ნაბიჯი გადაიდგა წინ“. 

სხვათა შორის, ზოგიერთი პოლიტიკოსი და ექსპერტი ეჭვობდა, რომ „ოცნება“ საკონსტიტუციო ცვლილებას პირველივე მოსმენაზე ჩააგდებდა, მაგრამ ასე არ მოხდა, რაც იმაზე მეტყველებს, რომ პოლიტიკაში პროგნოზები მაინცდამაინც მომგებიანი არაა, თუმცა ეს სხვა საუბრის თემაა. ახლა კი, მოდით, ისევ ოპოზიციის მიერ თბილისში წარდგენილ მაჟორიტარების კანდიდატებს დავუბრუნდეთ. 

როგორც აღვნიშნეთ, შალვა შავგულიძის მთაწმინდის მოგების შანსი არცთუ მაღალია და ამას შარშანდელი გამოცდილებაც მოწმობს. 

ასევე, ბევრი ამბობს, რომ ვაკეში გამარჯვების მოპოვება ელენე ხოშტარაიასაც გაუჭირდება. სამაგიეროდ, იგივე მმართველ გუნდთან დაახლოებულნი, პირად საუბრებში აღნიშნავენ, რომ სამგორში ლევან ხაბეიშვილის გამარჯვებას წინ ვერაფერი დაუდგება. თითქმის ანალოგიური მოლოდინი არსებობს გლდანთან დაკავშირებითაც, სადაც ოპოზიციიდან კენჭს ნიკა მელია იყრის. 

აი, ერთ-ერთი საარჩევნო ოლქი კი, სადაც მოვლენები არჩევნების დღეს და მანამდეც დრამატულად განვითარდება, დიდი ალბათობით, ისნის რაიონი იქნება. რატომ? _ ჯერ ერთი, ამ ეტაპზე უცნობია, „ოცნება“ ამ რაიონში მაჟორიტარად ვის წარადგენს. მეორეც, პოლიტიკური მოძრაობა „ტრიბუნას“ ლიდერმა, ისნის მოქმედმა მაჟორიტარმა, დავით ჭიჭინაძემ ჯერ კიდევ ორი-სამი კვირის წინ თქვა, რომ წელსაც, ისნის მაჟორიტარის მანდატისთვის აპირებს ბრძოლას. სიმართლეს თვალს თუ გავუსწორებთ, ჭიჭინაძე ისანში პოპულარულია და შესაბამისად, ხალხის მხარდაჭერის იმედიც უნდა ჰქონდეს, თუმცა არც ის უნდა დაგვავიწყდეს, რომ 2012 წელს, ამ რაიონში მაჟორიტარობისთვის გიორგი ვაშაძე იბრძოდა და მიზანსაც მიაღწია. 

ასე რომ, შემოდგომაზე, ისანში, ერთმანეთის პირისპირ ქართული პოლიტიკის, მინიმუმ, ორი გავლენიანი ფალავანი დადგება. ალეკო ელისაშვილს თუ ვკითხავთ, ამ ბრძოლას ჭიჭინაძე მოიგებს. 

„გიორგი ვაშაძე რომ ისანში ვერ მოიგებს, ეს არის დღესავით ნათელი. თუ გინდათ, დავნიძლავდეთ, ვინ მოიგებს ისანში, დავით ჭიჭინაძე ათი თავით აჯობებს და მაშინ რატომ უყენებენ და რატომ აკეთებენ ასეთ რაღაცებს“, _ განაცხადა ელისაშვილმა ტვ „პირველზე“ გამოსვლისას. 

მავანმა, შესაძლოა, ამ განცხადების რევიზია სცადოს, თუმცა აქვე, მოდით, ისიც ვთქვათ, რომ ელისაშვილი, ბოლო დროს, ერთობ უცნაურად მოძრაობს ანუ ის „ლეიბორისტების მაგიდას“ ბოლო წუთს გამოეთიშა და ანა დოლიძესა და ლევან კობერიძესთან ერთად, ახალი პლატფორმა _ „მოძრაობა ხალხისთვის“ დააფუძნა. ელისაშვილ-დოლიძის ტანდემს ქართულ პოლიტიკაში ატომური ბომბის აფეთქების ეფექტი რომ არ ექნება, ეს ცხადზე ცხადია, მაგრამ ელისაშვილის ბოლოდროინდელ მოქმედებებში სხვა რამეა საინტერესო. კერძოდ, ეს ის ელისაშვილია, რომელიც ორი წლის წინ, მაშინდელ პრემიერ კვირიკაშვილს ცოცხლად მარხავდა. ახლა კი ამბობს, რომ კვირიკაშვილის მიმართ, მინიმუმ, სიმპათია აქვს, თუმცა მოდით, ელისაშვილის ეს ტრანსფორმაცია ფაქტებით გავამყაროთ. 

„ეს კაცი რომ იდგა იქ, გაბღენძილი, როგორ გულისამრევი იყო და როგორი დეგრადირებული, გვეუბნება, იქ მივედიო, რომ შვილმკვდარ მშობლებს მოვლაპარაკებოდიო. შვილები ხომ ჰყავს?.. მამა ხომ ხარ, შე დალოცვილო, შე უსინდისო, შენა. 

გარეწარი არის კვირიკაშვილი და ყველაფერთან ერთად, იდიოტია. გამოვიდა, კიდევ რაღაცებს ბოდავდა... სკამზე ჩაბღაუჭებული გარეწარი ვნახეთ ახლა პრემიერ-მინისტრის სახით, ალალი და უსაყვედურო იყოს, რაც მოხვდა ის ბოთლები ცხვირში“, _ ასე აფასებდა ელისაშვილი კვირიკაშვილს 2018 წლის ივლისში. 

ეს კი იგივე ელისაშვილის ახლანდელი დამოკიდებულებაა ექსპრემიერის მიმართ: 

„სიმართლე გითხრათ, ვისურვებდი გიორგი კვირიკაშვილის ჩვენს პარტიაში ყოფნას, მაგრამ რა იქნება, ვნახოთ. მე პირადად ვისურვებდი. მოლაპარაკებები არ გვაქვს, უბრალოდ, მე მიმაჩნია, რომ ერთ-ერთი, ერთ-ერთი კი არადა, საუკეთესო პრემიერ-მინისტრი, მთავრობის თავმჯდომარე და ღირსეული ადამიანი იყო“. 

რა გახდა ელისაშვილის ასეთი ტრანსფორმაციის საბაბი? _ ამას, ალბათ, ლუციფერიც კი ვერ გაარკვევს. თავად ელისაშვილი კი კვირიკაშვილის ჯერ ლანძღვასა და შემდეგ ქებას, ასე ხსნის: 

„ძაან ემოციური ფონი იყო, სარალიძე-მაჩალიკაშვილის ამბები, შეხვდებოდა თუ არ შეხვდებოდა, აი, გაცოფებული ვიყავი, ცოფებს ვყრიდი, მაქვს ეს ნაკლი, ძაან ემოციური ვარ და ხშირად თავს ვერ ვიკავებ. მაშინაც იმ პოზიციაზე ვიყავი და მართალი ვიყავი და დღესაც. 

ხომ გავიდა ამდენი დრო, არა? ჯერ ერთი, შევხედე, რომ კაცი წავიდა ღირსეულად, ბახტაძისგან და ღარიბაშვილისგან განსხვავებით, „ფეისბუქით“ და უკანა კარით არ გაპარულა, მის საქმიანობასაც რეალურად ვაფასებ და სხვებისასაც და, სხვებთან შედარებით, ადამიანობითაც და საქმიანობითაც მაღლა დგას. 

არცერთ ჩემს სიტყვას არ გადავთქვამ, გაცოფებული, გაშმაგებული ვაკრიტიკებდი მაშინ. მაშინაც გულწრფელი ვიყავი და დღესაც, მაგრამ ხომ დალაგდა რაღაცები... 

კვირიკაშვილი დროდადრო ავრცელებს ხოლმე განცხადებებს. რამდენიმე განცხადება იყო სახელმწიფო მოღვაწის განცხადება... 

სხვებთან შედარებით, რამდენიმე, 10-20 თავით მაღლა დგას დანარჩენ „ქართულ ოცნებასთან“ და დანარჩენ პრემიერ-მინისტრებთან შედარებით, ვინც ამ ქვეყანას ჰყოლია. რა ვქნა ახლა, შემეცვალა ეს დამოკიდებულება, რაღაცის გამო კი არა, უბრალოდ, ის ხომ დავალაგე, რა...

ჯერ, ისე არ წავიდა, როგორც ბახტაძემ და ღარიბაშვილმა დატოვეს თავჩაღუნულებმა, იმის შნო ეყო და არ არის მარტივი, ბიძინა ივანიშვილს ხმამაღლა უთხრა რაღაც და კარი გამოუჯახუნო, ერთი კვირიკაშვილმა გაბედა და მეორე ქობულიამ. ეს როგორ არ უნდა ვთქვა“. 

მოკლედ, ელისაშვილის ზემოხსენებული ახსნა-განმარტებიდან პირადად მე, მხოლოდ ის გავიგე, რომ პოლიტიკაში მუდმივი მტრები და მუდმივი მეგობრები არ არსებობენ. 

ეს კი არადა, ოპოზიციის კულუარებში იმასაც ამბობენ, რომ „ლეიბორისტების მაგიდასთან“ გამიჯვნით, ელისაშვილმა, პირდაპირ თუ ირიბად, წყალი ხელისუფლების წისქვილზე დაასხა, მით უმეტეს, რომ ელისაშვილი და მისი ახალი პოლიტიკური და-ძმები, ესე იგი, დოლიძე და კობერიძე აპირებენ, ყველა, ან თითქმის ყველა ოლქში მაჟორიტარობის კანდიდატები წარადგინონ და ეს მაშინ, როცა მთელი ოპოზიცია ამბობს, „ოცნების“ დამარცხება მხოლოდ ერთიანი მაჟორიტარობის კანდიდატებით შეიძლებაო. 

სხვათა შორის, ელისაშვილ-დოლიძე-კობერიძის ტრიუმვირატი ერთადერთი არაა, რომელსაც საკუთარი მაჟორიტარები ეყოლება. თითქმის ანალოგიური სქემით გამოდის მაჟორიტარულ არჩევნებში „ლელოც“ ანუ მიუხედავად იმისა, რომ „ლელო“ „ლეიბორისტების მაგიდის“ მუშაობაში თითქმის ბოლო წუთამდე მონაწილეობდა, ხაზარაძე-ჯაფარიძეს კანდიდატები ყველა მაჟორიტარულ ოლქში ეყოლებათ. ესე იგი, გამოვა, რომ ამით ხმებს ოპოზიციის ერთიან კანდიდატებს წაართმევენ, თუმცა სამართლიანობისთვის ისიც უნდა ითქვას, რომ იგივე ექპერტთა ნაწილი, ერთიან მაჟორიტარებს წაგებულ თამაშს უწოდებს და მიიჩნევს, უმჯობესი იქნებოდა, ყველა, მეტ-ნაკლებად წონიან ოპოზიციურ პარტიას, ოცდაათივე ოლქში მაჟორიტარობის საკუთარი კანდიდატი ჰყოლოდა, რადგან ამით ამომრჩეველს, რომელსაც არც „ნაცმოძრაობა“ მოსწონს და არც _ „ოცნება“, ეძლეოდა შანსი, ხმა სხვა პარტიის წარმომადგენლისთვის მიეცა და ამით საქმე, მინიმუმ, მეორე ტურამდე მისულიყო, მაგრამ ამაზე ლაპარაკს უკვე აზრი აღარ აქვს, რადგან ყველაფერი გადაწყვეტილია, თუმცა თუ თბილისის მაგალითით ვიმსჯელებთ, დედაქალაქის ორი მაჟორიტარული ოლქის ბედი გაურკვეველია, უფრო სწორად, ამ ორიდან ერთში, კერძოდ, საბურთალოზე ყველაფერი გარკვეულია _ საბურთალოს მაჟორიტარი პარტია „კანონი და სამართლის“ ლიდერი თაკო ჩარკვიანი იქნება და ამის შესახებ ჩარკვიანმა საზოგადოებას სოციალური ქსელით ამცნო: 

„ძვირფასო მეგობრებო! ქალბატონებო და ბატონებო!!!!! 

პირველად გამცნობთ თქვენ (დაპირებისამებრ), უპირველესად თქვენ! 

გადაწყდა და დიდი ხნის ბჭობის და დიდი სამეგობროს, ასევე, ჩემი ძმის, მამუკა ჩარკვიანის თხოვნით, ჩემს ოჯახთან კონსულტაციის შედეგად, დედის _ ამ ქვეყანაზე უზომოდ შეყვარებული, პატრიოტი ირმა ჩხეიძის, ქვეყნისა და ხალხის გულშემატკივრების თხოვნით, გადაწყვეტილება მიღებულია _ კენჭს ვიყრი საბურთალოს რაიონის მაჟორიტარად (ჩემს უბანში)! 

დევიზი ასეთია _ „არც ერთი ხმა პუტინს!“ საქართველო კორუფციონერებისა და 30-წლიანი თაღლითი _ კორუფციაში ჩაფლული, ოკუპანტთან გარიგებული პოლიტიკანების გარეშე, ბიუჯეტის ძარცვით, ახალგაზრდების მომავალს და მოხუცების სიბერეს _პენსიას რომ იპარავენ! 

მიყვარხართ მე თქვენ, მიყვარს გაწვალებული, მტრისგან დაუცველი საქართველო და მხოლოდ ამიტომ მივიღე ეს გადაწყვეტილება!“ 

თაკო ჩარკვიანის პარტია „კანონი და სამართალი“, ოპოზიციური პლატფორმა „ძალა ერთობაშიას“ წევრია. „ძალა ერთობაშია“ ე.წ. ლეიბორისტული მაგიდის მუშაობაშიც მონაწილეობს, თუმცა თაკო ჩარკვიანი „ლეიბორისტულ შეკრებებს“ იმთავითვე გაემიჯნა და ამის მიზეზი ის გახდა, რომ მასში პრორუსული პარტიებიც მონაწილეობდნენ ანუ უფრო ნათლად რომ ვთქვათ, „კანონი და სამართალი“, პროპროციულზე ოპოზიციის გვერდით დგას, თუმცა ერთიან მაჟორიტარებზე განსხვავებული პოზიცია აქვს და სწორედ ამითაა განპირობებული, რომ თაკო ჩარკვიანი, როგორც მაჟორიტარობის კანდიდატი, საბურთალოზე იყრის კენჭს. 

შეიძლება, ზოგს არ მოსწონს, მაგრამ „ვერსიის“ ინფორმაციით, ოპოზიციაში ჩატარებული შიდა კვლევებით, თაკო ჩარკვიანი ოპოზიციის ლიდერებიდან ერთ-ერთი ყველაზე რეიტინგული ლიდერია. შესაბამისად, იმის ალბათობა, რომ ჩარკვიანი საბურთალოზე მაჟორიტარულ არჩევნებს მოიგებს, ძალიან დიდი, თითქმის 90-პროცენტიანია. 

ზოგადად, არსებობს მოსაზრება, რომ არჩევნებში ის პოლიტიკური ძალა იმარჯვებს, ვისაც უპირატესობა დედაქალაქში აქვს. ამ ლოგიკიდან გამომდინარე, თბილისის მდგომარეობა, ოპოზიციის კუთხით, გარკვეულია ანუ ვიცით, თბილისის საარჩევნო ოლქების უმეტესობაში ოპოზიცია რა მაჟორიტარული კონფიგურაციით გამოვა. ამ ეტაპზე, უცნობი მხოლოდ დიდუბის ბედია, თუმცა კულუარებში მუსირებს მოსაზრება, რომ ოპოზიციის იმ ნაწილმა, რომელიც ლეიბორისტების ოფისში იკრიბება, ეს რაიონი, შესაძლოა, „ლელოს“ დაუთმოს. 

ამასთან, საინტერესო იქნება პროპორციული სიებიც, მით უმეტეს, პარლამენტმა უკვე მეორე მოსმენით მიიღო საკონსტიტუციო ცვლილებები. 

მოგეხსენებათ, არცთუ დიდი ხნის წინ, საქართველოს მესამე პრეზიდენტი, მიხეილ სააკაშვილი გამოვიდა ინიციატივით, რომ მთელ ოპოზიციას ერთიანი საარჩევნო სია შეედგინა, თუმცა ამ ინიციატივას მხარი, პრაქტიკულად, არავინ დაუჭირა. სამაგიეროდ, ერთიანი სიის შედგენა „ძალა ერთობაშიას“ წევრებს მოუწევთ _ ალბათ, გახსოვთ, 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების წინ, ამ პლატფორმაში გაერთიანებულმა ათზე მეტმა პარტიამ ხელი მოაწერა მემორანდუმს, რომლის თანახმადაც, „ძალა ერთობაშიას“ წევრები 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში, ერთიანი სიით უნდა გამოვიდნენ. 

ზოგი მიიჩნევს, რომ ეს მემორანდუმი, ქვეყანაში ახლანდელი რეალობის გათვალისწინებით, მოძველებულია, თუმცა იმის ალბათობა, რომ „ძალა ერთობაშიას“ ერთიანი სია ჰქონდეს, მაინც არსებობს. 

მოვლენების ამ სცენარით განვითარების შემთხვევაში კი, ცხადია, გამსვლელი სია ნაციონალური მოძრაობის წევრებისგან დაკოპლექტდება, თუმცა ჩვენს ხელთ არსებული ინფორმაციით, გამსვლელ სიაში „ძალა ერთობაშიას“ წევრი ყველა პარტიის ლიდერიც იქნება. 

„ოცნება“ კი ამბობს, რომ ოპოზიციას არჩევნებში გამარჯვების შანსი არ აქვს, მაგრამ ყველა ხვდება, რომ ეს ლიტონი სიტყვებია ანუ ოპოზიცია, ზემოთქმულიდანაც ჩანს, რომ ჭრელია. იგივე „ნაცმოძრაობას“ კი თავისი მყარი და სტაბილური ამომრჩეველი ჰყავს. ჰოდა, სხვები თუ ვერა, მომავალ პარლამენტში „ნაციონალები“ აუცილებლად იქნებიან და შესაძლოა, ისეც მოხდეს, რომ თუ „ოცნება“ კოალიციური მთავრობის დაკომპლექტების აუცილებლობის წინაშე დადგება, მას სწორედ „ნაცმოძრაობის“ ხმები დასჭირდეს და ყველაფერი ეს მაშინ, როცა მმართველი გუნდი ტრადიციას არ ღალატობს და ნაციონალურ მოძრაობას, უწინდებურად, „ბნელ ძალას“ უწოდებს. 

სხვათა შორის, კულუარებში ამბობენ, რომ მას შემდეგ, რაც საარჩევნო კამპანია გახურდება, „ოცნება“ ნაცად მეთოდს მიმართავს და ხალხის ემოციებზე თამაშს „სისხლიანი 9 წლით“ შეეცდება. ამ ვერსიას ირაკლი კობახიძის განცხადებაც ამყარებს ანუ პარლამენტის ყოფილმა თავმჯდომარემ, ორი დღის წინ, ექსხელისუფლებას „ანტიდასავლური კრიმინალური ძალა“ უწოდა. 

„მადლობა მინდა გადავუხადო თითოეულ დეპუტატს, რომელმაც მხარი დაუჭირა საკონსტიტუციო ცვლილებებს. 

ეს არის ძალიან მნიშვნელოვანი, მორიგი ნაბიჯი. საბოლოო ჯამში, ამ საკონსტიტუციო ცვლილებების დამტკიცება, ხელს შეუწყობს საქართველოში დემოკრატიული პროცესების სტაბილურ განვითარებას. 

აქედან გამომდინარე, ბუნებრივია, თითოეული პოლიტიკური ძალა აცნობიერებს ამ ცვლილების მნიშვნელობას, გარდა ერთისა, ეს არის რადიკალური ოპოზიციური პოლიტიკური ძალა, ეს არის ნაციონალური მოძრაობა თავისი განშტოებებით, ეს არის კრიმინალური და აბსოლუტურად დეგრადირებული პოლიტიკური ძალა, რაც კიდევ ერთხელ გამოიხატა დღევანდელ კენჭისყრაში არმონაწილეობით. 

ისინი არად დაგიდევენ თუნდაც იმას, რომ მათ დადეს პირობა ელჩების წინაშე და ისინი დღეს არ ასრულებენ ელჩების წინაშე დადებულ ამ პირობას, რაც კიდევ ერთხელ მეტყველებს მათ ბუნებაზე და მეტყველებს იმაზე, რომ ისინი არიან ერთი კრიმინალური და მეორე ანტიდასავლური პოლიტიკური ძალა“, – განაცხადა ირაკლი კობახიძემ მას შემდეგ, რაც საკონსტიტუციო ცვლილებები მეორე მოსმენით იქნა მიღებული. 

ფრაქცია „ქართული ოცნების“ თავმჯდომარემ, მამუკა მდინარაძემ კი თქვა, რომ კენჭისყრაში არმონაწილეობის გამო, ნაციონალურ მოძრაობასა და ევროპულ საქართველოს“ ეკისრებათ პასუხისმგებლობა, როგორც საზოგადოების, ასევე 8 მარტის შეთანხმებაში მონაწილე ყველა ხელმომწერი მხარის წინაშე. 

„მათ იგნორირება გაუკეთეს ფასილიტატორი ელჩების მოწოდებას. ამ გადაწყვეტილებით, „ნაციონალური მოძრაობა“, თავისი ყველა განაყოფით, გავიდა 8 მარტის შეთანხმებიდან“, _ თქვა მდინარაძემ. 

სხვათა შორის, მეორე მოსმენის კენჭისყრაში ბოკერიას გუნდს მონაწილეობა აღარ მიუღია ანუ „ოცნებას“ ევროპული საქართველოს მხარდაჭერა აღარ დასჭირდა, თუმცა ამის მიუხედავად, კვლავ აქტუალური რჩება კითხვა _ რა ელის გიორგი რურუას? ესე იგი, რა გამოდის, 8 მარტის შეთანხმება ნაწილობრივ შესრულდა, უფრო სწორად, ოპოზიციამ საკონსტიტუციო ცვლილებები გაინაღდა და რურუა დაივიწყა? 

ცხადია, ახლა იმაზე არ ვსაუბრობთ, იგივე 90-იან წლებში, რურუა რა კრიმინალურ საქმეებში იმხილებოდა. ამჯერად ისაა საინტერესო, რომ შარშანდელი 20 ივნისის საოკუპაციო აქციების დროს, რურუა ოპოზიციის აქტიური მხარდამჭერი იყო და, როგორც მისი გარემოცვა ამბობს, ციხეშიც სწორედ ამის გამო მოხდა და თუ ასეა, მაშინ ოპოზიცია რატომ აღარ აქტიურობს რურუას გათავისუფლებაზე? 

ესე იგი, კიდევ ერთხელ გათამაშდა ჩვენს თვალწინ პოლიტიკური დრამა? 

მოკლედ, კითხვა ბევრია, თუმცა განმარტების, უფრო სწორად, არგუმენტირებული განმარტების გაკეთებას არავინ აპირებს. 

რატომ? 

ესეც დღევანდელი პოლიტიკური აბრაკადაბრას კიდევ ერთი რიტორიკული კითხვაა, თუმცა შესაძლოა, რიტორიკულიც არ იყოს, რამეთუ კარგა ხანია, დადის ხმა, რომ იგივე, ევროპული საქართველო და „ოცნება“ გარიგებულნი არიან. სხვათა შორის, ამ ვერსიას, დიდი ხანია, პატრიოტთა ალიანსი ანვითარებს, რომელიც მიანიშნებს, რომ „ოცნებამ“ ბოკერიასთვის ხელისუფლების გადაბარება განიზრახა. 

მართლა ასეა თუ არა, ხელაღებით ევრაფერს ვიტყვით, თუმცა ამ ვერსიის სასარგებლოდ ბევრი დეტალი მეტყველებს. ჩვეულებრივი ცხოვრების მსგავსად კი, პოლიტიკაშიც ეშმაკები, სწორედ დეტალებში სხედან. 

ასე და ამგვარად, კორონა დამთავრდა, არჩევნების გეშინოდეთ, ხალხო!

ნინო დოლიძე

 

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 24 Jun 2020 12:42:44 +0400
საბა კვირკველიას სათადარიგო „რუსული სკამი“ http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6818-საბა-კვირკველიას-სათადარიგო-„რუსული-სკამი“.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6818-საბა-კვირკველიას-სათადარიგო-„რუსული-სკამი“.html

როდის შეერკინებიან ქართველი ფეხბურთელები ბელორუსებს და შეძლებენ თუ არა გულშემატკივრები სტადიონზე მისვლას

უეფა-ს აღმასკომმა, მორიგი ვიდეოკონფერენციის დროს, ევროპის 2021 წლის ჩემპიონატის პლეი-ოფის მატჩების თარიღები დაადგინა. ჩვენთვის ეს საინტერესო იმიტომაა, რომ პლეი-ოფში საქართველოს ნაკრებიცაა გასული. შესაბამისად, მატჩი, რომელიც წესით, 26 მარტს უნდა გამართულიყო, პანდემიის გამო გადაიდო. ჰოდა, ახლა დადგინდა, რომ საქართველოს ნაკრები D დივიზიონის ნახევარფინალურ მატჩს ბელარუსთან, 8 ოქტომბერს, თბილისში ჩაატარებს, მისი დამარცხების შემთხვევაში კი, ჩრდილოეთ მაკედონიასა და კოსოვოს შორის გამარჯვებულს, 12 ნოემბერს უმასპინძლებს. მთავარი კითხვა, რომელიც გულშემატკივარს აწუხებს: შეძლებს თუ არა ქომაგი სტადიონზე მისვლას? მოგეხსენებათ, დაპირისპირება ერთმატჩიანია და შესაბამისად, გულშემატკივრის მხარდაჭერას, შესაძლოა, გადამწყვეტი მნიშვნელობა ჰქონდეს. აი, ცარიელი ტრიბუნების წინაშე თამაში კი გუნდებს თანაბარ მდგომარეობაში აყენებს და არ აქვს მნიშვნელობა, ვინ მასპინძელია და ვინ _ სტუმარი. როგორც ფედერაციაში ამბობენ, ამის თაობაზე, უეფასთან მოლაპარაკებები მიმდინარეობს, მაგრამ კონკრეტული პასუხი ჯერ არ არის და ვერც იქნება _ არავინ იცის, რა მდგომარეობაში ვიქნებით ოქტომბერში.

 

პარალელურად, უეფამ ევროპის ჩემპიონატის ფინალური სტადიის კალენდარიც გამოაქვეყნა და ბებერი კონტინენტის პირველობაზე უკვე გასული ნაკრებები, ამ კალენდრის მიხედვით გეგმავენ სამომავლო სპარინგებსა და მეტოქეებს. მაშ ასე, ევროპის 2021 წლის ჩემპიონატის მატჩები შემდეგი თანმიმდევრობით ჩატარდება: 

ჯგუფური ეტაპი 

პარასკევი, 11 ივნისი 

ჯგუფი A: თურქეთი-იტალია (23:00 საათი, რომი) 

შაბათი, 12 ივნისი 

ჯგუფი A: უელსი-შვეიცარია (17:00 საათი, ბაქო) 

ჯგუფი B: დანია-ფინეთი (20:00 საათი, კოპენჰაგენი) 

ჯგუფი B: ბელგია-რუსეთი (23:00 საათი, პეტერბურგი) 

კვირა, 13 ივნისი 

ჯგუფი D: ინგლისი-ხორვატია (17:00 საათი, ლონდონი) 

ჯგუფიC: ავსტრია VS პლეი-ოფის გამარჯვებული D ან A (20:00 საათი, ბუქარესტი) 

ჯგუფიC: ნიდერლანდები-უკრაინა (23:00 საათი, ამსტერდამი) 

ორშაბათი, 14 ივნისი 

ჯგუფი D: ერთა ლიგის ჩ დივიზიონის გამარჯვებული - ჩეხეთი (17:00 საათი, გლაზგო) 

ჯგუფი E: პოლონეთი-ერთა ლიგის B დივიზიონის გამარჯვებული (20:00 საათი, დუბლინი) 

ჯგუფი E: ესპანეთი-შვედეთი (23:00 საათი, ბილბაო) 

სამშაბათი, 15 ივნისი 

ჯგუფი F: პლეი-ოფის გამარჯვებული A ან D - პორტუგალია (20:00 საათი, ბუდაპეშტი) 

ჯგუფი F: საფრანგეთი-გერმანია (23:00 საათი, მიუნხენი) 

ოთხშაბათი, 16 ივნისი 

ჯგუფი B: ფინეთი-რუსეთი (17:00 საათი, სანკტ-პეტერბურგი) 

ჯგუფი A: თურქეთი-უელსი (20:00 საათი, ბაქო) 

ჯგუფი A: იტალია-შვეიცარია (23:00 საათი, რომი) 

ხუთშაბათი, 17 ივნისი 

ჯგუფი C: უკრაინა-პლეი-ოფის გამარჯვებული D ან A (17:00 საათი, ბუქარესტი) 

ჯგუფი B: დანია-ბელგია (20:00 საათი, კოპენჰაგენი) 

ჯგუფი C: ჰოლანდია-ავსტრია (23:00 საათი, ამსტერდამი) 

პარასკევი, 18 ივნისი 

ჯგუფი E: შვედეთი-ერთა ლიგის B დივიზიონის გამარჯვებული (17:00 საათი, დუბლინი) 

ჯგუფი D: ხორვატია-ჩეხეთი (20:00 საათი, გლაზგო) 

ჯგუფი D: ინგლისი-ერთა ლიგის ჩ დივიზიონის გამარჯვებული (23:00 საათი, ლონდონი) 

შაბათი, 19 ივნისი 

ჯგუფი F: პლეი-ოფის გამარჯვებული A ან D-საფრანგეთი (17:00 საათი, ბუდაპეშტი) 

ჯგუფი F: პორტუგალია-გერმანია (20:00 საათი, მიუნხენი) 

ჯგუფი E: ესპანეთი-პოლონეთი (23:00 საათი, ბილბაო) 

კვირა, 20 ივნისი 

ჯგუფი A: იტალია-უელსი (20:00 საათი, რომი) 

ჯგუფი A: შვეიცარია-თურქეთი (20:00 საათი, ბაქო) 

ორშაბათი, 21 ივნისი 

ჯგუფი C: პლეი-ოფის გამარჯვებული D ან A - ჰოლანდია (20:00 საათი, ამსტერდამი) 

ჯგუფი C: უკრაინა-ავსტრია (20:00 საათი, ბუქარესტი) 

ჯგუფი B: რუსეთი-დანია (23:00 საათი, კოპენჰაგენი) 

ჯგუფი B: ფინეთი-ბელგია (23:00 საათი, სანკტ-პეტერბურგი) 

სამშაბათი, 22 ივნისი 

ჯგუფი D: ჩეხეთი-ინგლისი (23:00 საათი, ლონდონი) 

ჯგუფი D: ხორვატია-ერთა ლიგის ჩ დივიზიონის გამარჯვებული (23:00 საათი, გლაზგო) 

ოთხშაბათი, 23 ივნისი 

ჯგუფი E: ერთა ლიგის B დივიზიონის გამარჯვებული-ესპანეთი (20:00 საათი, ბილბაო) 

ჯგუფი E: შვედეთი-პოლონეთი (20:00 საათი, დუბლინი) 

ჯგუფი F: გერმანია-ერთა ლიგის A ან D დივიზიონის გამარჯვებული (23:00 საათი, მიუნხენი) 

ჯგუფი F: პორტუგალია-საფრანგეთი (23:00 საათი, ბუდაპეშტი) 

ჯგუფში პირველ-მეორე ადგილებზე გასულ გუნდებს, პლეი-ოფის სტადიაზე, 4 საუკეთესო მე-3-ეადგილოსანი შეუერთდება. 

მერვედფინალი 

შაბათი, 26 ივნისი 

1: 2A-2B (20:00 საათი, ამსტერდამი) 

2: 1A-2ჩ (23:00 საათი, ლონდონი) 

კვირა, 27 ივნისი 

3: 1ჩ-3D / E / F (20:00 საათი, ბუდაპეშტი) 

4: 1B-3A / D / E / F (23:00, ბილბაო) 

ორშაბათი, 28 ივნისი 

5: 2D-2E (20:00 საათი, კოპენჰაგენი) 

6: 1F-3A / B /ჩ (23:00 საათი, ბუქარესტი) 

სამშაბათი, 29 ივნისი 

7: 1D-2F (20:00 საათი, დუბლინი) 

8: 1E-3A / B /ჩ / D (23:00, გლაზგო) 

დასვენების დღეები 30 ივნისსა და 1 ივლისს. 

მეოთხედფინალი 

პარასკევი, 2 ივლისი 

QF1: მე-6 გამარჯვებული-მე-5 გამარჯვებული (20:00 საათი, პეტერბურგი) 

QF2: მე-4 გამარჯვებული-მე-2 გამარჯვებული (23:00 საათი, მიუნხენი) 

შაბათი, 3 ივლისი 

QF3: მე-3 გამაჯვებული-პირველი გამარჯვებული (20:00 საათი, ბაქო) 

QF4: მე-8 გამაჯვებული-მე-7 გამარჯვებული (23:00 საათი, რომი) 

დასვენების დღეები 4 და 5 ივლისს. 

ნახევარფინალი 

სამშაბათი, 6 ივლისი 

შF1: გამარჯვებული QF2-გამარჯვებული QF1 (23:00 საათი, ლონდონი) 

ოთხშაბათი, 7 ივლისი 

SF2: გამარჯვებული QF4 გამარჯვებული QF3 (23:00 საათი, ლონდონი) 

დასვენების დღეები 8, 9, 10 ივლისს. 

ფინალი 

კვირა, 11 ივლისი, (23:00 საათი, ლონდონი). 

* * * 

პოლონეთში, საუცხოო პერიოდი უდგას ვაკო გვილიას. მისმა ლეგიამ ბოლო ორი შეხვედრა მოიგო, შესაბამისად, 2:1 და 2:0. პირველ მატჩში, ვაკომ ერთი გოლი გაიტანა, მეორეში _ დუბლი შეასრულა და ის, რომ მისი გუნდი ჩემპიონობის მთავარი პრეტენდენტია, სწორედ გვილიას დამსახურებაა. უპერგოლი (მაკრატელათი) გაიტანა „რუბინში“ მოთამაშე ხვიჩა კვარაცხელიამ და საკუთარ გუნდს გაამარჯვებინა კიდეც. 

* * * 

სამწუხაროდ, მოსკოვის „ლოკომოტივში“ მოთამაშე საბა კვირკველია, ახალმა მწვრთნელმა სათადარიგოთა სკამზე დასვა და ფეხბურთელი, რომელსაც ორი წლის წინ, ინგლისის პრემიერლიგის კლუბები ეპატიჟებოდნენ, ახლა სათადარიგოა, რაც როგორც მის კარიერას, ისე ეროვნულ ნაკრებს ნამდვილად არ წაადგება. 

რუსულ პრემიერლიგაში, გასულ უქმეებზე, ჩვენთვის საინტერესო კიდევ ერთი მატჩი გაიმართა _ „უფამ“ „ტამოვს“ უმასპინძლა და ნიკა გიორგობიანის გოლით მოიგო, თუმცა ნიკა რუსეთის მოქალაქეა. ამავე მატჩში, გააძევეს კიდევ ერთი „რუსი“ გურამ თეთრაშვილი, ხოლო საქართველოს ნაკრების წევრმა, ჯიმი ტაბიძემ მასპინძელთა შორის შეუცვლელად ითამაშა. 

მხოლოდ რუსეთზე რომ არ ვთქვათ, უნგრეთის ჩემპიონატის გასულ ტურში, „მეზოკოვეშდი“-„ფეჰერვარის“ დაპირისპირებაში, გამარჯვების გოლი უკრაინის მოქალაქემ, მიხაილო მესხმა გაიტანა. ჩვენი ინფორმაციით, პოსტსაბჭოთა სივრცის სხვადასხვა გუნდში, რუსეთის, უკრაინის, ბელორუსის, ყაზახეთის, უზბეკეთის, მოლდოვას მოქალაქე, სამასამდე ქართველი თამაშობს ანუ ეს ბიჭები საქართველოში რომ ირჯებოდნენ, ჩვენს ჩემპიონატსა და ფეხბურთს ნამდვილად ეშველებოდა. 

* * * 

მწვრთნელი შეეცვალა ჰოლანდიურ „ტვენტეს“. გონსალო გარსია, რონ იანსმა ჩაანაცვლა და პირველივე პრესკონფერენციაზე განაცხადა, ამ გუნდში, მხოლოდ ოთხი ფეხბურთელის დონე მაკმაყოფილებსო. ჟურნალისტებმა კითხვა გიორგი აბურჯანიაზე დაუსვეს, რომელსაც წინა დამრიგებელი მუდმივად ენდობოდა. 

„ვინ არის აბურჯანია? აუცილებელია, მასზე ვისსუბრო? ეს თემა არ მაინტერესებს“, _ განაცხადა იანსმა, რაც იმას ნიშნავს, რომ ჩვენებურს კარგი დროება ნამდვილად არ დაუდგა. 

* * * 

დრო გვიჩვენებს, რამდენად სწორია ის, რასაც გასულ კვირას, ეჭვით ვწერდით. აღარავინ მალავს, რომ ახალ სეზონს, ესპანური „ბასკონიას“ ქართველი კაპიტანი თორნიკე შენგელია, მოსკოვის ცსკა-ში დაიწყებს. გულშემატკივართა ნაწილის მხრიდან, საქართველოს ნაკრების კაპიტნის რუსულ არმიულ კლუბში გადასვლას უკმაყოფილება მოჰყვა. რა თქმა უნდა, არ ვაპირებთ შენგელიას კრიტიკას, თუმცა მას „ბასკონიას“ კულშემატკივრები, მეტსახელად „მეფეს“ ეძახიან, ხელის გულზე ატარებენ და რამდენად წაადგება მეფობიდან არმიული კლუბის რიგით ჯარისკაცობამდე დაქვეითება, დრო გვიჩვენებს.

ბათო ჯაფარიძე

 

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 24 Jun 2020 12:42:27 +0400
გიორგი სანაიას მკვლელობიდან გიორგი გაბუნიას ლიკვიდაციის მცდელობამდე http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6815-გიორგი-სანაიას-მკვლელობიდან-გიორგი-გაბუნიას-ლიკვიდაციის-მცდელობამდე.html http://versia.ge/2013-07-31-11-22-32/item/6815-გიორგი-სანაიას-მკვლელობიდან-გიორგი-გაბუნიას-ლიკვიდაციის-მცდელობამდე.html

რატომ ფიგურირებს ორივე საქმეში ჩეჩნეთი, პანკისის ხეობა და მიდის თუ არა კვალი კრემლამდე

ჩვენ, ყველამ ვიცით, რომ ყველაფერი ახალი კარგად დავიწყებული ძველია. ჰოდა, დღეს ქვეყანაში ისეთი ვითარებაა, რომ ყველაფერი ახალი ძველს გვაგონებს ანუ უფრო ნათლად და გასაგებად რომ ვთქვათ, ისეთი განცდა გვეუფლება, თითქოს ისტორია მეორდება. რატომ მეორდება? _ იმიტომ მეორდება, რომ მაშინაც ზაფხული იყო და მაშინაც მოწმენდილ ცაზე მეხის გავარდნას ჰგავდა ინფორმაცია, რომ იმხანად ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და გავლენიანი ჟურნალისტი საკუთარ სახლში მოკლული იპოვეს. გიორგი სანაიას დღემდე ბურუსით მოცული მკვლელობიდან გავა ზუსტად 19 წელი და საზოგადოებას კიდევ ერთი კრიმინალური ამბავი „დაშოკავს“ _ მართალია, ამჯერად ყველაფერი ფატალურად არ დასრულდება და გიორგი გაბუნია სიკვდილს გადაურჩება, მაგრამ სანაიას მკვლელობასა და გაბუნიას შესაძლო ლიკვიდაციას შორის იმაზე მეტი პარალელი არსებობს, ვიდრე ერთი შეხედვით ჩანს, თუმცა ვიდრე ამ პარალელებზე ვისაუბრებთ, მოდით, გავიხსენოთ, რა მოხდა 2001 წლის 26 ივლისს და რა ვერსიები მუსირებდა და მუსირებს გიორგი სანაიას მკვლელობაზე.

დავიწყოთ იმით, რომ გიორგი სანაია დამოუკიდებელი საქართველოს ტელესივრცის ვარსკვლავი ეკრანზე გამოჩენისთანავე გახდა. ამის მიზეზი კი ის იყო, რომ იმდროინდელი და მაშინდელი ბევრი ჟურნალისტისგან სიმშვიდით გამოირჩეოდა ანუ თანამოსაუბრეებს შეურაცხყოფას არასოდეს აყენებდა და ამასთან, მუდმივად ცდილობდა, ის თემა, რომელსაც აშუქებდა, კომპეტენტურად სცოდნოდა, თანაც ისიც გასათვალისწინებელია, რომ „რუსთავი2“, რომელზეც სანაიას „ღამის კურიერი“ მიჰყავდა, საბჭოთა წყობაგამოვლილი ხალხისთვის ნამდვილი „თავისუფლების კუნძული“ იყო და მანამდე არსებულ საზოგადოებრივ დოგმებსა თუ ჟურნალისტიკურ სტანდარტებსაც ამსხვრევდა ანუ ამ არხზე საუბრობდნენ, მაგალითად, ისეთ თემებზე, როგორიცაა კორუფცია, განსხვავებული სექსუალური ორიენტაცია და ასე შემდეგ. 

ერთი სიტყვით, გიორგი სანაიას მიმართ საზოგადოებას სიმპათია ჰქონდა, თუმცა ეს ასე აშკარად მხოლოდ მისი მკვლელობის მერე გამოჩნდა _ მის დაკრძალვას ათიათასობით ადამიანი დაესწრო. 

სხვათა შორის, გასული საუკუნის 90-იანი წლების მიწურულს, მედიის ერთ-ერთი მთავარი თემა პანკისის ხეობა და იქ განვითარებული მოვლენები გახლდათ, რაც ბუნებრივი იყო _ ჩეჩნეთის პირველი და მეორე ომების შემდეგ, ხეობას არაერთი ჩეჩენი დევნილი მოაწყდა და ის ხმაც დადიოდა, რომ ყველაფერ ამის გამო, პანკისი არათუ კრიმინალების თავშესაფრად იქცა, არამედ, ხეობაში თითქოს ნარკოტიკების გადამამუშავებელი მინი-ქარხნებიც ფუნქციონირებდა. 

ამას გარდა, ახალი თაობის ჟურნალისტები მოქკავშირისა და აღორძინების დაპირისპირებასაც დიდ დროს უთმობდნენ. განსაკუთრებული ყურადღება კი კორუფციას ექცეოდა ანუ არსებობდა მოსაზრება, რომ იგივე ნარკობიზნესში ხელისუფლების მაღალი თანამდებობის პირები იყვნენ ჩართულნი. ჰოდა, სანაია მოკლეს თუ არა, ითქვა, რომ მისი ლიკვიდაციის მიზეზი ის სკანდალური ვიდეოკასეტა გახდა, რომელზეც თანამდებობის პირები და ე.წ. ნარკობარონები, მინიმუმ, ერთად იყვნენ ასახულნი, თუმცა საგულისხმოა, რომ სანაიას მკვლელობა, საბოლოო ჯამში, საყოფაცხოვრებო ნიადაგზე ჩადენილ სისხლიან დანაშაულთა კატეგორიაში გაიყვანეს და ჟურნალისტის მკვლელობისთვის, ვინმე „გრიცკო“ დააკავეს, რომელიც სანაიამ, თითქოს ცირკის მიმდებარე ტერიტორიაზე გაიცნო, შინ დაპატიჟა, სადაც სტუმარსა და მასპინძელს შორის, კონფლიქტი მოხდა და „გრიცკომ“ სანაია, მინიმუმ, აფექტის ნიადაგზე მოკლა. 

მართალია, სანაიას საქმე რევოლუციამდელმა ხელისუფლებამ დახურა ანუ დამნაშავედ „გრიცკო“ გამოაცხადა, მაგრამ საზოგადოებას გამოძიების ჭეშმარიტებაში ეჭვი იმთავითვე ეპარებოდა და იმედი ჰქონდა, რომ გახმაურებული მკვლელობის ხელახლა გამოძიება შევარდნაძის ხელისუფლების წასვლის შემდეგ დაიწყებოდა, თუმცა ხელისუფლებაში მოსულმა ნაციონალებმა ეს თემა ყასიდადაც არ გაიხსენეს. შესაბამისად, კიდევ უფრო გამყარდა ვერსია, რომ სანაია საყოფაცხოვრებო ნიადაგზე კი არ მოკლეს, არამედ, შეკვეთილი მკვლელობის მსხვერპლი გახდა და ყველაფერ ამას კი პოლიტიკური სარჩული ჰქონდა. 

ამ თემაზე რამდენიმე წლის წინ, ერთ-ერთ ქართულ გაზეთში საინტერესო სტატია გამოქვეყნდა, რომელშიც ნათქვამი იყო: 

„მაინც, როგორ ვითარებაში მოკლეს გიორგი სანაია? _ ეს შეკითხვა დღემდე ბევრს აწუხებს და დღემდე ყველაზე სანდო ნარკობიზნესთან დაკავშირებული ვერსიაა. 

გასათვალისწინებელია, თავის დროზე „ნომერ პირველ ტერორისტად“ შერაცხული შოთა ჭიჭიაშვილის აზრიც, რომლის თქმითაც, გიორგი სანაიას მკვლელობა ნაცმოძრაობას უკავშირდება. ეს კი იმისთვის გააკეთეს, რომ კიდევ ერთი დარტყმა მიეყენებინათ შევარდნაძის რეჟიმისთვის. ამ ვერსიას შეიძლება ჰქონდეს არსებობის უფლება, მით უმეტეს, რომ სააკაშვილის ხელისუფლებას არასოდეს გამოუთქვამს აზრი სანაიას მკვლელობის ალტერნატიულ დეტალებზე... ერთი სიტყვით, ყველა გზას ნარკოტიკებთან მივყავართ. 

ერთ-ერთი ბოლო ვერსია ცნობილ ჟურნალისტ კლარა აბრამიას ეკუთვნის, რომელმაც სანაიას მკვლელობაში ღიად დაადანაშაულა შინაგან საქმეთა მაშინდელი მინისტრი, კახა თარგამაძე. აი, რა განაცხადა კლარა აბრამიამ ერთ-ერთ ინტერვიუში: 

„სანაიას ჰქონდა სერიოზული მასალები და ვოდეოფირები, როგორ შემოდიოდა ავღანეთიდან, ბაქოს გავლით, თბილისში დიდძალი ნარკოტიკი, როგორ ასაწყობებდნენ მას „მაუდკამვოლის“ ფაბრიკის სარდაფებში და შემდეგ, ბათუმიდან როგორ გაჰქონდათ გემებით. ყველაფერ ამას ხელმძღვანელობდა კახა თარგამაძე. გიორგი სანაია იძიებდა ამ საქმეს. შუა აზიაშიც კი იყო ჩასული ამის გამო და სერიოზული მასალები მოაგროვა. სწორედ ამას შეეწირა გიორგი სანაია“. 

მაინც, რა იცოდა გიორგი სანაიამ? _ მკვლელობამდე ცოტა ხნით ადრე, გადაცემა „ღამის კურიერში“, პანკისიდან ადგილობრივი ვეფხია მარგოშვილი ჩაერთო და გიორგის უთხრა, თუ პანკისის შესახებ ბევრი გაინტერესებთ, ეთერს მიღმა ვისაუბროთო. შუამავლად დასახელდა ელენე თევდორაძე, რომელიც ამ დროს სტუდიაში იმყოფებოდა. როგორც შემდეგ გაირკვა და ელენე თევდორაძემ სასამართლოს განუცხადა, ვეფხია მარგოშვილმა, მართლაც, გამოატანა ვიდეოკასეტა გიორგი სანაიასთან. კასეტის გადაცემა პარლამენტის ფოიეში, ირმა ნადირაშვილის თანდასწრებით მოხდა. სწორედ იმ ღამეს მოკლეს გიორგი სანაია... 

რა ინფორმაცია იყო ამ კასეტაზე? _ ეს მოგვიანებით, სანაიას გარდაცვალებიდან რამდენიმე თვეში გახდა ცნობილი და აი, როგორ: ვეფხია მარგოშვილი იმ დროისთვის გამომავალ ერთ-ერთ გაზეთს დაუკავშირდა და განაცხადა, რომ კასეტაში დასახელებული იყო პოლიციის მაღალჩინოსნებისა და ყველა ძალოვანი მინისტრის გვარები, რომლებიც პანკისის ნარკობიზნესს აკონტროლებდნენ და პანკისელ პარტნიორებთან, ჩეჩნეთიდან დაძრული საქონლის წილების გაყოფაზე ჰქონდათ დავა. ამ გაზეთს მარგოშვილი დაჰპირდა, რომ კასეტის ასლს სანდო პირის დახმარებით მიაწვდიდა, მაგრამ არ დასცალდა _ საკუთარ ეზოში, დისტანციური ბომბით ააფეთქეს. 

მოარული ინფორმაციით, ზემოხსენებული კასეტის შინაარსი კიდევ ერთმა ჟურნალისტმა იცოდა... ყველაფერი ცუდად რომ დამთავრდებოდა, ამის შესახებ ეს ჟურნალისტი გააფრთხილეს და განზე გადგომა ურჩიეს. ინფორმაცია მოვლენების ცუდად განვითარების შესახებ კი „გარეთ“, თურმე, მაშინდელი პრეზიდენტის დაცვის ერთ-ერთმა წევრმა, ი. ჩ.-ძემ გამოიტანა იმ უბრალო მიზეზის გამო, რომ საქმე მის ახლობელს ეხებოდა, ინფორმატორი, რომელიც, ასევე ძალოვან სტრუქტურებში მუშაობდა, ამ ამბავს უკავშირებს ი. ჩ.-ძის ჯერ სამსახურიდან გაშვებას და შემდეგ, გაურკვეველ ვითარებაში მკვლელობას _ საკუთარ ეზოში ჩაცხრილეს. 

როგორც ჩანს, გიორგი სანაიაზე სიკვდილამდე ნადირობდნენ. როგორც მისი ყოფილი თანამშრომლები იხსენებენ, სიკვდილის დღეს, გიორგი ვიღაცას ემალებოდა. ერთ-ერთი თანამშრომლისთვის ისიც კი უთქვამს, ისე დაჯექი, არავინ შემამჩნიოსო. 

კიდევ ერთი დეტალი: სიკვდილამდე რამდენიმე დღით ადრე, გიორგი სანაია ბათუმში, თურმე, ასლან აბაშიძის უშიშროების სამსახურის უფროსს, სოსო გოგიტიძეს, ასლან და მურად სმირბებსა და გიორგი თარგამაძეს შეხვდა. ეს იყო საიდუმლო შეხვედრა, რომელიც ბათუმის „ბუნგალოში“ შედგა და რომელსაც შემთხვევით, ადგილობრივი ჟურნალისტი შეესწრო. მაშინ, როცა ეს ამბავი გახმაურდა, გიორგი უკვე ცოცხალი აღარ იყო, ასლან სმირბამ კი, წერილობითი ახსნა-განმარტება გამოუგზავნა გამოძიებას, სადაც წერდა, რომ შეხვედრა გადაცემის დასაგეგმად შედგა. ისე, ითქვა ისიც, რომ „რუსთავი 2“-ის მაშინდელი ხელმძღვანელობა, აწ განსვენებულ ჟვანიაზე ნაწყენი იყო და დაფინანსებას ასლან აბაშიძისგან ელოდა... მიუხედავად ამისა, არავის გასჩენია ეჭვი, თუ რა უნდოდათ შეხვედრაზე ძმებ სმირბებსა და სოსო გოგიტიძეს, რომლებსაც აჭარაში „ნარკომამებს“ ეძახდნენ. 

წრე ლოგიკურად იკვრება: ყველა ფაქტი მიანიშნებს, რომ ჟურნალისტის მკვლელობა სახელმწიფო მოხელეების მიერ ჩადენილი დანაშაულის მისაჩქმალად დაიგეგმა. შესაბამისად, თუ პოლიტიკური ნება არ იქნება, საქმის გამოძიება არასდროს მოხდება. ეს რომ ასეა, ამის მაგალითად, თუნდაც კიდევ ერთი ქართველი ჟურნალისტის, უკრაინაში მოღვაწე გიორგი ღონღაძის მკვლელობის საქმეც გამოდგება...“ 

კარგი, ვიდეოკასეტა გასაგებია, მაგრამ ამას გარდა, რა პოლიტიკური სარჩული შეიძლება ჰქონოდა სანაიას მკვლელობას? 

2001 წელს, უკვე ყველა ხვდებოდა, რომ მოქკავშირი ხელისუფლებას აუცილებლად დატოვებდა და ამაზე ისიც მიანიშნებდა, რომ იმდროინდელ საქართველოში, ყოველდღე უცნაური ამბები ხდებოდა _ ოპოზიცია, უფრო კონკრეტულად, მოქკავშირის ახალგაზრდული ფრთა შევარდნაძის გუნდს „ცოცხლად ასამარებდა“. ამასთან, შევარდნაძეზე, როგორც მაშინ ამბობდნენ, გული დასავლეთსაც ჰქონდა აცრუებული. სამაგიეროდ, დადიოდა ხმა, რომ იმდროინდელ ხელისუფლებას „პოლიტიკური რომანი“ კრემლთან ჰქონდა. ამას გარდა, ისიც ყველამ იცოდა, რომ პუტინის ინტერესში შედიოდა, საქართველოში მუდმივი არეულობა ყოფილიყო, მით უმეტეს, იმ ფონზე, როცა ქვეყანაში, პრაქტიკულად, საარჩევნო კამპანია იყო დაწყებული _ მართალია, 2003 წლის საპარლამენტო არჩევნებამდე 24 თვე იყო დარჩენილი, მაგრამ ყველა მთავარი პოლიტიკური მოთამაშე მომავალი გავლენებისთვის ემზადებოდა. საერთოდ, რუსეთს დამშვიდებული საქართველო რომ არ აწყობს, ეს ცხადზე უცხადესია. არეულობისთვის კი ისეთი ცნობილი ადამიანის მკვლელობა, როგორიც გიორგი სანაია იყო, იდეალური საბაბი იქნებოდა და პრინციპში, ასეც მოხდა _ მართალია, სანაიას მკვლელობით არეულობა არ დაიწყო, მაგრამ 2001 წლის შემოდგომაზე, მინირევოლუციის მოწმენი გავხდით _ „რუსთავი 2“-ში უშიშროება შევიდა, ამის ნიადაგზე, ხალხი ქუჩაში გამოვიდა და თავისუფალი მედიის დაცვას შეეცადა. ყველაფერი კი იმით დამთავრდა, რომ პარლამენტის მაშინდელმა სპიკერმა შევარდნაძეს ულტიმატუმი წაუყენა, თუ შს მინისტრი გადადგება, სპიკერობაზე უარს მეც ვიტყვიო. ჰოდა, შევარდნაძემ კახა თარგამაძე გაწირა და ჟვანიამაც პარლამენტის თავმჯდომარეობა დატოვა. ამის შემდეგ კი მოვლენები დრამატულად განვითარდა, თუმცა დეტალებში აღარ შევალთ და მხოლოდ იმას გაგახსენებთ, რომ მთელი ეს ბატალიები, 2003 წლის ნოემბერში, „ვარდების რევოლუციით“ დამთავრდა. 

მოკლედ, სანაიას მკვლელობიდან ზუსტად 19 წლის შემდეგ, ცნობილი ხდება, რომ „მთავარის“ ჟურნალისტის, გიორგი გაბუნიას ლიკვიდაცია იგეგმებოდა. ვის და რატომ აწყობდა, ან აწყობს გაბუნიას ლიკვიდაცია? 

გიორგი გაბუნია, შესაძლოა, გიორგი სანაიას მსგავსი იმიჯით არ სარგებლობს, მაგრამ ვინმეს მოსწონს თუ არა, ფაქტია: გაბუნია ის ჟურნალისტია, რომელიც ქვეყანაში „პოლიტიკას ქმნის“. ყოველ შემთხვევაში, სანამ „რუსთავი 2“-ზე მუშაობდა, გაბუნიას ყველა თუ არა, თითქმის ყველა გადაცემა, ახალი პოლიტიკური სკანდალის საფუძველი ხდებოდა. ამასთან, გაბუნია ჟურნალისტთა იმ კოჰორტის წარმომადგენელია, რომელიც ეკლესიას დაუფარავად აკრიტიკებს. უფრო სწორად, გაბუნია არ ერიდება, ქრისტესა თუ მარიამ ღვთისმშობელზე იქილიკოს. ამას კი მორწმუნეები რელიგიური გრძნობების შეურაცხყოფად მიიჩნევენ. გაბუნიას სკანდალების გვირგვინი კი მის მიერ, პირდაპირ ეთერში, რუსეთის პრეზიდენტის დედის გინება გახლდათ, რის გამოც, ლამის მთელმა მმართველმა ელიტამ ბოდიში მოიხადა და საქმე იქამდეც კი მივიდა, რომ გაბუნიას თავად პუტინიც კი გამოეხმაურა. ჩეჩნეთის პრეზიდენტი, რამზან კადიროვი კი, რომელიც ვლადიმერ ვლადიმეროვიჩის „ლიუბიმჩიკად“ ითვლება, გაბუნიას პირდაპირ მოსპობით დაემუქრა. 

სხვათა შორის, გაბუნიამ პუტინს ღია ეთერში მაშინ აგინა, როცა „რუსთავი 2“-ის საქმეზე, სტრასბურგის სასამართლოს საბოლოო გადაწყვეტილება უნდა გამოეტანა. რა გადაწყვეტილებაც გამოიტანა სტრასბურგმა, ყველამ კარგად ვიცით _ ეს სამაუწყებლო კომპანია ქიბარ ხალვაშს დაუბრუნა. ჰოდა, მაშინვე ითქვა, რომ გაბუნიას მიერ პუტინის გინება, შესაძლოა, ამ კონტექსტში უნდა განხილულიყო, თუმცა ამ ვერსიამ განვითარება ვერ ჰპოვ სხვათა შორის, „რუსთავიდან“ „მთავარზე“ გადასული გაბუნია, მაინცდამაინც დიდი ეპატაჟით აღარ გამოირჩევა, თუმცა ის მაინც გავლენიანი ჟურნალისტია. ჰოდა, რატომ არ უნდა დავუშვათ, რომ მისი თავიდან მოცილება ორი კურდღლის დაჭერას ემსახურებოდა ანუ ჯერ ერთი, შეურაცხყოფის გამო, პუტინი შურს იძიებდა და მეორეც, გაბუნიას ლიკვიდაცია თუ წარმატებით განხორციელდებოდა, ეს ქვეყანაში არეულობის საბაბი თუ არ გახდებოდა, მინიმუმ, პოლიტიკურ ტემპერატურას აადუღებდა და ჟურნალისტის მკვლელობა, ღიად თუ ირიბად, რასაკვირველია, მმართველ ელიტას დაბრალდებოდა. 

ერთი სიტყვით, ეს სცენარი ძალიან ჰგავს სანაიას მკვლელობის სცენარს, მით უმეტეს, რომ არჩევნები კარსაა მომდგარი, თან ისიც გავითვალისწინოთ, რომ გაბუნიას შესაძლო ლიკვიდაციის შესახებ საზოგადოებისთვის ცნობილი იმ დროს ხდება, როცა 13 ამერიკელი კონგრესმენი, საქართველოში მოსალოდნელ რუსულ დესტაბილიზაციაზე მოხსენებას აქვეყნებს. სხვათა შორის, ამ ვერისიას ანალიტიკოსი გია ხუხაშვილიც იზიარებს. 

„უცნაურად შეიძლება მოგეჩვენოთ, მაგრამ „გაბუნიას საქმე“ და „13 კონგრესმენის წერილი“, ბუნებრივად დაუკავშირდა ერთმანეთს. ან ხელისუფლება იმოქმედებს პრინციპულად, მაქსიმალური საერთაშორისო რეზონანსის ინიცირებით და ამით მოახდენს კონგრესმენების წერილში გამოთქმული მოსაზრებების გაქარწყლებას, ან პირიქით, გაამყარებს ეჭვებს“, _ აცხადებს ხუხაშვილი. 

ისე, მთელ ამ ამბავში ერთ-ერთი საინტერესო დეტალი ისაა, რომ გაბუნიას მოსალოდნელ ლიკვიდაციაზე ინფორმაცია „მთავარის“ გენერალურ დირექტორს ჰქონია. ყოველ შემთხვევაში, ნიკა გვარამიამ თქვა, გაბუნიას საფრთხე რომ ემუქრებოდა, ეს ჩვენთვის ცნობილი იყო და ამიტომაც, დაცვა გავუძლიერეთო. 

„კონტრტერორისტულმა სამსახურმა საქართველოში დააკავა რუსეთის მოქალაქე, ვასამბეგ ბადრის ძე ბოკოვი, ინგუში, დაბადებული ინგუშეთის რესპუბლიკაში, 1982 წლის 21 დეკემბერს. მისი დაკავების ოფიციალური მიზეზი არ არის ის, რაზეც ახლა უნდა გესაუბროთ. ის სხვა მიზეზით დააკავეს, რამდენადაც ჩემთვის ცნობილია, მაგრამ მთავარი, რაც საქართველოს ხელისუფლებისთვის გახდა ცნობილი უკრაინის სამართალდამცველების მხრიდან არის ის, რომ იგი გეგმავდა გიორგი გაბუნიას ლიკვიდაციას ჩეჩნეთის ლიდერის, რამზან კადიროვის დაკვეთით... 

ის ფაქტი, რომ ჩვენ არამხოლოდ ხელისუფლება გვიტევს, არამედ, გვიტევს ბოროტების მთავარი ღერძი, რუსეთი, გასაკვირი არ არის. ეს „რუსთავი 2“-ში დაიწყო, როდესაც ჩვენ დაგვგმო რუსეთის დუმამ, ორივე პალატამ, რუსეთის პრეზიდენტმა, პუტინმა, ბოროტების მთავარმა სიმბოლომ. მართალი გითხრათ, ეს პატივიც არის და ამავე დროს, დიდი საშიშროებაც, რასაც ჩვენ იმთავითვე ვაცნობიერებდით. გიორგი გაბუნიას გამონათქვამები ეთერში, მართალია, კორექტულობისგან შორს იყო, მაგრამ სრულიად ჯდებოდა არხის სარედაქციო პოლიტიკაში არა ფორმით, არამედ, შინაარსით. გახსოვთ, ალბათ, მაშინდელი მოვლენები, რამდენიმე ასეული ურცხვი ქართველი, რომელიც ჩვენს ტერიტორიაზე შეიკრიბა, მაშინდელ „რუსთავი2“-ს ვგულისხმობ. გახსოვთ, ჩვენი განცხადებები, რომ ეს იქნებოდა ძალიან დიდი რისკის შემცველი და საქართველოს მთავრობას მართებდა გიორგი გაბუნიას უშიშროების, პირადი უსაფრთხოების დაცვა“, _ განაცხადა გვარამიამ 15 ივნისს გამართულ საგანგებო ბრიფინგზე და დასძინა, რომ ამის ნაცვლად, მიიღეს საქართველოს მთავრობის წევრების მხრიდან „დამგმობი განცხადებები“. 

აქვე, ისიც ხაზგასასმელია, რომ გვარამიამ ეს განცხადება მას შემდეგ გააკეთა, რაც ცნობილი გახდა, რომ ძალოვანებმა ქავთარაძეზე სპეცოპერაცია ჩაატარეს და უცხო ქვეყნის მოქალაქე დააკავეს. ამასთან, პარალელურად, სპეცოპერაცია პანკისშიც ჩატარდა _ ხეობის ერთ-ერთი უხუცესის, ხასო ხანგოშვილის სახლი გაჩხრიკეს, თუმცა თავდაპირველად ითქვა, რომ უცხო ქვეყნის მოქალაქე, ვინმე ბიკოვი ე.წ. საყოფაცხოვრებო დანაშაულისთვის იქნა დაკავებული. მას შემდეგ კი, რაც გვარამიამ საზოგადოებას ამცნო, რომ დაკავებულს გაბუნიას ლიკვიდაცია ჰქონდა გადაწყვეტილი, სუს-მა საგანგებო განცხადება გაავრცელა და დაადასტურა, რომ ბიკოვის დაკავება „შეკვეთით განზრახ მკვლელობის მომზადების ფაქტზე დაწყებული სისხლის სამართლის საქმის გამოძიების ფარგლებში“ მოხდა. 

„მასმედიის საშუალებებით გავრცელებულ ინფორმაციასთან დაკავშირებით, გვსურს გაცნობოთ, რომ სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის კონტრტერორისტული ცენტის მიერ, ყალბი დოკუმენტის შეძენა-შენახვისა და გამოყენების ბრალდებით, საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 362-ე მუხლის პირველი ნაწილით, დაკავებულია რუსეთის ფედერაციის მოქალაქე. 

ბრალდებული ვ.ბ.-ს დაკავება განხორციელდა შეკვეთით განზრახ მკვლელობის მომზადების ფაქტზე დაწყებული სისხლის სამართლის საქმის გამოძიების ფარგლებში, რომელსაც სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის კონტრტერორისტული ცენტრი, შესაბამისი ოპერატიული ინფორმაციის საფუძველზე აწარმოებდა. 

აღნიშნული სისხლის სამართლის საქმის გამოძიების პროცესში, მტკიცებულებათა მოპოვებისა და სისხლის სამართლის საპროცესო წესით მათი დამაგრების მიზნით, მოსამართლის განჩინებათა საფუძველზე, ჩატარდა არაერთი ღია თუ ფარული საგამოძიებო მოქმედება; ამასთან, უწყვეტ რეჟიმში მიმდინარეობდა ბრალდებული ვ. ბ.-სა და მასთან დაკავშირებული პირების ოპერატიული კონტროლი, რის შედეგადაც გამოიკვეთა კიდეც ვ. ბ.-ს მიერ დანაშაულის, კერძოდ, ყალბი დოკუმენტის შეძენა-შენახვისა და გამოყენების ფაქტი. გამოძიების მიერ მოპოვებული, უტყუარი და ურთიერთშეჯერებული მტკიცებულებების საფუძველზე, საგამოძიებო ორგანომ მიიღო ვ. ბ.-ს დაკავების გადაწყვეტილება, რის შედეგადაც, ერთი მხრივ, სისხლის სამართლის პასუხისგებაში მიეცა დანაშაულში მხილებული პირი და იმავდროულად, თავიდან იქნა აცილებული უფრო მძიმე სხვა დანაშაული. 

აღსანიშნავია, რომ ამ ეტაპზეც, საქმეზე ინტენსიურად მიმდინარეობს საგამოძიებო მოქმედებები, დანიშნულია არაერთი ექსპერტიზა, საერთაშორისო თანამშრომლობის ფარგლებში, ინტერპოლის არხებით, გამოთხოვილია დამატებითი ინფორმაცია, მიმდინარეობს მოწმეთა გამოკითხვა. 

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, სახელწიფო უსაფრთხოების სამსახური მოუწოდებს ყველა პირს, მათ შორის, სისხლის სამართლის საქმის მხარეს, თავი შეიკავონ ნებისმიერი სახის, დაზუსტებული თუ დაუზუსტებელი ინფორმაციის გავრცელებისაგან, რათა ხელი არ შეეშალოს გამოძიებას და არ მოხდეს გამოძიებისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე ან/და ცრუ ინფორმაციის გავრცელება, რაც საბოლოო ჯამში, დააზიანებს მთავარ საჯარო ინტერესს, საქმეზე დადგინდეს ობიექტური ჭეშმარიტება“, _ ნათქვამია სუს-ის მიერ გავრცელებულ განცხადებაში. 

მოკლედ, უფლის ნებითა და სამართალდამცავთა წყალობით, 2001 წლის სცენარი არ გათამაშდა _ გიორგი გაბუნია, გიორგი სანაიასგან განსხვავებით, ცოცხალია, მაგრამ ამის მიუხედავად, დიდი მარჩიელობა არ სჭირდება, რომ ეს საქმე კარგა ხანს, მთავარი „ნიუსი“ იქნება და თანდათან ბევრ დეტალსაც გავიგებთ, თუმცა ამ ეტაპზე, ყველაზე მთავარი და მნიშვნელოვანი ისაა, რომ ქვეყანა დესტაბილიზაციას გადაურჩა. 

ჰოდა, ახლა, როცა ემოციები ასე თუ ისე დაცხრა, ყველა კითხვას სათანადო პასუხი უნდა გაეცეს და ისიც გაირკვეს, გიორგი სანაიას მკვლელობის საქმის მსგავსად, გაბუნიაზე დაგეგმილი ლიკვიდაციის საქმეში, ჩეჩნეთი და პანკისის ხეობა რატომ ფიგურირებს? ასევე, იქნებ, იმის დროც მოვიდა, რომ იგივე სანაიას მკვლელობის ხელახალი გამოძიება დაიწყოს და, მინიმუმ, იმ ვერსიას მაინც მოეფინოს ნათელი, 2001 წელს, ჟურნალისტის მოკვლით, ვინმე ქვეყანაში დესტაბილიზაციას მართლა გეგმავდა თუ არა და ასევე, უნდა გაირკვეს, რა იყო გაბუნიას ლიკვიდაციის მიზანი _ საქართველოსთვის მნიშვნელოვანი საპარლამენტო არჩევნების წინ, ქვეყანაში დესტაბილიზაციის მოწყობა თუ ჟურნალისტის მოკვლისთვის ქილერი, მართლაც, რამზან კადიროვმა დაიქირავა, რადგან ამით უნდოდა, პუტინისთვის ერთგულება კიდევ ერთხელ დაემტკიცებინა? 

მოკლედ, კითხვები არსებობს და ახლა პასუხებს უნდა დაველოდოთ!

ნინო დოლიძე

]]>
versiaprinti@yahoo.com (super admin) პოლიტიკა Wed, 17 Jun 2020 12:35:12 +0400